장음표시 사용
191쪽
166 T. Wo PKRNs LECTIONUM cipiis naturalibus, tanta si in fnibus bonorum'-torum dissmilitudo. de ossic. lib. I. c. 3o. Ut enim in corporibus magnae ias ilitudinei sunt. . se in animo
existunt etiam majores varietates. Acad. I. Cap. 12.ia sensium appellabat , --sn aliter, inscientiam nomι- nabat. Plura illius generis loca contulit jam egre-c ius harum elegantiarum promus G. Cortius ad Sallust. Cat. cap. XII. I. Neque vero ab Ista ratione refugiunt Graeci αττικωτατοι quorum Xeno
phon facile princeps, sic lib. I. P. 3o.
Anacreontis lacus defenditur N explicatur. Elis is voculae τὶ. Xenophon defenditur. E πιν τινι , pro παρέχειν. Hesiodi epitaphium Cindicatur tes illustratur. Ellipses praepositionis ἐν. Mετρον , missise rei perfectio atque terminus. Hoc capite paullisper ex terminos vagabimur,& a Latinis in Graeca excurremUS: neque enim de Tullio tantum, sed etiam de aliis , dc utriusque quidem linguae auctoribus 'bene mereri conamur. Ad verba ista Ciceronis de Natura Deorum , lib. II. c. 67. quarum sanimant1um aliae coriis tectae sunt, aliae vellis vestia, aliae spinis hirsutae e adserebat cl. Davisius quaedam eX Ana creontis oda I. sed quam illis medelam adhibet, eam nos, bona cum venia viri honoratissimi, hic videbimus an necessaria sit. Natura inquit Poeta, cornua tauris, ungulas autem dedis equis, velocitarem
192쪽
TULLIANARUM LIB. II. CAP. VIII. ID
, Si nihil amplius habuit natura , quod seminis
,, daret, qua ratione fieri potuit, ut eas vel pul- ,, chritudine, vel alia re quavis donaret 8 Ecce tibi scrupulum, quem vir laudatus contra hanClectionem movet; qui proinde legit,
Viris prudentiam. Nullamne curam gessit mulierum 'Muid igitur iis imperiit Z Conjectura quidem homine docto non indigna: videamus tamen an Citra illam res expediri queat, ut verba sensum fundant per se non ab num, mentique poetae Congruum. Ante omnia illud dicendum, phrasin illam τινι, ea quidem in significatione , quam illi vires. tribuit, non adeo usitatam fuisse hujus aetatis poetis, quin exempla illius satis idonea jure quodam nostro flagitare posse videamur. Jam vero quod ad scrupulum viri cl. attinet, eum haud aegre tolli arbitror, si verba ista ετ' εἶχεν. scintelligantur, ut απο κοινοῦ subaudiatur σοφία ut vertere liceat, Mulieribus autem illam non etiam, vel si mavis, neutiquam habebat, vel dabat. Licet hic sensus non sit incongruus, non tamen inter cedo, quominus his verbis interrogandi notam Cum viro Cl. apponamus; quod si fiat, eodem modo haec vertere poterimus, ut e X antecedentC VCrsu repetenda sit vox σοφίαν : vel etiam in hanc sententiam accipi poterunt, ut non pendeant cX Q perioribus, sed subintelligenda relinquatur Vocula τι. Mulieribus an nequaquam aliquid impertiebat 'Vel Mulieribus an non etiam aliquid impertiebat Z Has
193쪽
interpretationes menti auctoris apprime bene quadrare , quis non cernit λ Ut autem constet, illas non minus cum verbis ipsis consentire, tria ista attente confideremus. Ρrimo quidem illud-ἔτ' verti potest non etiam, non insuper, non praeter illos 2. viros; vel etiam non sane , baudquaquam , minime. Priorem dictionis vim nemo nescit: posteriorem vero optime
dilucidarum doctissimi duumviri, Perletonius ad Elian. Uar. Hist. VI. c. 6. &Κuhnius ad Pausan. VIII. c. 28. Ipse Anacreon audiatur Oda XXIX
Deinde ellipsia vocis τε, quam in verbis Anacreontis statui posse diximus, satis psitata est, ut observavit doct. Lamb. Bos Ell.& post illum cl. Schoetgenius Unde etiam nauci esse liquet το', quod auctoritate Stobaei post vocem λαβεῖν, inculcarunt in his Xenophontis lib. II. Κυρηπ. pag. 47. C. νταυτα φωεροῖς γιγνομένοW, οτι τοῦ λαβετν ενεμαχα κερδῶν σει ποιῆσιν. sic enim illud ipsum occurrit apud Isocratem Contra Soph. p. F7 . ο δε παντων καlαγελαστοτατον, ἔτι παρ' ων διῖ Λ AMBA NE IN οἰ-ους , τῆτοκ μεν ἀπιστωσε, οις την ὁιναιο συνην παρ Φωσει GC. - a quibus numeranda merces es, tac. Menander
Fragm. p. 3q. Res facilis contemptu, ρ G gia, Pssu per est, quamvisjusis a dicat.
Tῆτου γαρ λεγειν Eνεκα μονου νομιζεν ουτος , τοῦ Λ AB EI N. -- ut aliquid accipiat. D. Paulus 2 Corinth. XI. zO. , ἐπεσθε γὰρ, ει τις υμῶς καταδουλοῖ, ει τ ς Τεσθι e , εἴ τις A A M B A N E i &c. ubi consule doct.
Et erum. Hoc de ellipsi etsi m. Postremo lo' o. ad defensionem loci Anacreontis illud omninopi servari oportet, verbum αειν saeuiua a poexi
194쪽
Phocylides Sent. Vs 37. Xωρη ἔτι βεβαιον EX EI πέδον ΟΡΩDoIΣΙ. Atque huc etiam reserre tentinam epitaphium illud Hesiodi, quod Pindaro fere tribuitur:
ut si verti posset, -- hominibus mensuram adferens
195쪽
rgo T. Wo PKRNs LECTIONUM sapientiae. Jam vero alia mihi stat in animo sententia. Sine, rem paulo altius repetam. Erud Graevius in Lection. Hesiod. cap. VII. se nescire fatetur, quid sit ἀδερώποις μετρον εχειν σοφω: qui enim elliptice ἀνΘρωποις pro ἐν ἀνθ ρωποις positum contenderint, illos vel silices posse Concoquere. Veram igitur lectionem msti Vossiani putat: Ηγίος, ἀνθ ρωποις μετρα χεων i. e. Hesode, hominibus tradens sapientiam, Vel praecepta sapientiae. Haec mihi aurem vellicant, ut quod de hoc loco ceteroquin verbo dixissem, jam paullo pluribus exponam. MSti quidem lectionem, cui palmam dabat vir summus, haud facile damnaverim : verum tamen quid habeat, cur vulgatae anteferenda sit, non sane perspicio. Ficulnea enim ratio est, qua edita lectio impugnatur , adeo quidem , ut mirer quomodo homini vere docto in mentem venire potuerit, ut tale quid &tanto quidem cum zelo causaretur. Omnino dici potest, milliesque in scriptis poetarum dicitur αν-
καιρις ΠΡ 'Σ Α'NΘΡΩ ΠΩN βραν μετρον εχε - Nihil est tali ablativo, in quo praep. ἐν supprimitur, usitatius. Pindarus Isthm. oda IU. 4 I. μοραφαν ἔχει
eulpam sustinet apud omnes flos Graecorum. & Pyth. oda X. 33 .
196쪽
μων δε καὶ .Hητος ουτος ή, γίνεται σοφοῖς, ε
versu II 8. Ω'ς πλουτος πλεωπι πασιν δει δύναμιν. ubi κοῖσιν idem est, quod εν ο ερμοις apud Eurip. Phoen. 4 2. Pluribus non opus, ut . memoria ostendatur fugita virum egregium , qui ablativos istiusmodi aspernabatur. Quod vero ad vocem μετρον attinet, de qua dissident Graevius &Heinsius, illius vim non male expressi Te videtur Coelius, quum Hesiodi epitaphium sic Latine redderet :Salve cui pubes, tumularique bis obtigit unus, Tu I apis Hesiode, quantum homini sapere est. νετρον σοφίας est modus Vel terminus sapientiar, ultra quem procedere non detur , sive sapientia summa& persecta, σοφία τελια. ut μετροU εχειν idem sit, quod τὸ τελειον ἔχειν dixit Isocrates conistra Soph. p. 18o. Sic Solon in Sent. vs 3 a.
197쪽
sed qui sapientiae habeat quantum satis es , vel qui sapientiae terminum adsecutus fuerit . qui in sapientia Ferfectus sit. Ita quoque μέτρον ἡλικίαε est adulta
amplius aliquid dicit quam ipsa tantummodo ἔβη, ut interpretabatur Graevius, aci illud Hesiodi εργ. 1 gr.
Α'λλ' οταν ηβησειε , και μετρον ικοιτο. quomodo etiam Theognis us. III r. Bβης μετρον εχοιμι. Mετρον οι , satis vini, assatim viri: idem us s. A, αρ ἐγω, μετρον γαρ μελιηδέος οινου, Τπνου λυσικάκου μνησομαι, οικαδ' ἰων. Κατα μετρον, non nimis parum , multum. Arat Διασημ. pag. Ia . Πρῖγοι μεν γαμινης απυλου μετρον ἔπουσαι.
Conser Jerem. Proph. XXX. it. His tandem illud facillime intelligitur , vulgatam epitaphii Hesiodei lectionem , qua nihil potest esse integrius,
198쪽
Tu LLIANARUM LIB. II. CAP. IX. Irineutiquam cum lectione msti permutari necesse esse. Heliodi autem epitaphium dum illustrem, ipsum non possum facere ut dimittam, antequam loco illius uni dc alteri luminis aliquid attulerim. Sed hoc erit sequentis capitis argumentum.
fodi Iocus quod ad versonem θ' interpuntlionem adisjuvatur. Poetae Graeci imperfectum pro praesentiusurpant. Heviodus emendatur: deinde etiam δε- mel atque iserum enodatur, probae interpretationi resiluitur. Xenophon vindicatur. Anacreon ten-
EX diverticulo in diverticulum delapis sunt
nimadversiones nostrie. Deflcctebamus a Tullio nostro ad Anacreontem , ab illo rursum aci. Hesiodum, cujus epitaphium luce quadam adspem gebamus, rejecta in hocce caput nonnullorum ilialius auctoris locorum illuminatione. Age ergo, omisso nostro Tullio, promissum praestemus re-llictoque Latio, amoenissimis his Graeciae viretis nos adhuc paulliiser detineri patiamur. Hesiodu Eεογον. vs. F 2. loquens de dolis, quos Prome
theus Iovi struxisset, sic pergit:
Equidem neque hanc interpunctionem probo, neque istam interpretationem : Pupiter autem, aeter na consilia sciens, cognovit certe nec ignoravit dolum rmala autem concipiebat animo adversus homines moris
199쪽
1 6 Υ. Wor xENs L nc Tro NovPyth. ode IX. Homer. Iliad. vs. 43 I. Quid multa λ ipsa scriptura Hesiodi, non versio tantummodo laborat; viXque ego dubito, quin pro , reponendum sit ἔμμενες , ut tale quid voluerit Meta:
istamen ab aeterno malum cum bono cretat semper.
Pergamus jam ad tertium Hesiodi locum. Εju dem libri us 823. de Typhoeo: ob ἔπι- ω-εργματ λιδαi. Vertunt : Cujus manus quidem sunt ob robur operiabus aptae, vel occupatae. Recte quidem vidit cel. Graevius εργματ ἔχειν, esse idem quod ἔργάζεσιαι, uod ut probaret, cum multa alia exempla, tum lud quoque adferre potuit, ex Solonis Sent. 37.
8ce. Neque illud ita durum, quod manus dicuntur operari: sic enim vel prosae scriptor AElian. V. Hist. lib. XIV. c. I a. Persarum rex iter faciens, ne taedium ei obreperet, tabellum tenebat , θ' quo eam raderet cultellum. Καὶ τοῦτο SIPPA ZONTO A'i βα- Οιλειους XEsPm et AIque hoc faciebant manus regis. Quod autem vir laudatus verborum sensum sic exprimit, Cujus manus quidem ob robur siemper operantur : hanc quidem interpretationem frigidiorem esse, recte viderunt duo viri doctissimi. Horum alter legendum conjicit ἐπ' labi θαύμα τ ἀκῆ σω, alter voci hγ'r impedimenti significationem , a verbo aliγω, coerceo, petitam , attribuit, spiritu-lle leni reposito , ex ου facit os, ut ista sententiat, Nec manus, propter vires, habent quidquam quo impediri queant. i At ista vocis Φργμούα significatio inaudita atque inusitata est, ut eam nisi summa necessitate compulsis adsciscere liceat, quae tamen heic neutiquam nobis incumbit , quod si pro-i b
200쪽
' baverimus, facile etiam patebit non esse necessaliam Guieti emendationem. Miror equidni, via ros insignes, qui locum hunc Hesiodi tractarunt, non vidisse ω ἰσχυi hic non esie-vel propter robur, sed robore, robuste, ἰσχυρως. cujusmodi etiam prae positionis usus est supra st. s o. δολ- , dolosa arte . atque ita apud Herodian. I. c. I i ἐπὶ ἡσυχία, quiete, idem est , quod AElian. V. Hist. III. c. I 7. ἐcy' FPυλίας dixit. Verte igitur locum, quo nihil potest esse sincerius, Cujus manus quidem
iunt cum robore operantes: quo tamen fortitudinis elogio poeta non tam significavit, operari conrisuo manus Uphoei, quam esse ad operandum robustissimas. Quaecunque illius manus operarentur , operabantur fortiter. Unum adhuc Hes odi ad locum animum ad verintemus , antequam illum misium faciamus. Eoisdem libro, vs. 99o. -- Ruem sane juvenem, inquit,
Haec ita vertuntur: Incitavit, abripiιns, set ipsim dcc. Sed vertendum fuit, Venit abripiens &c. quem admodum idem hoc verbum ἔρτο rccte vertitur εργ. 368. & ὐπIO. Causa interpreti erroris fuit,
quod verbum ωρτο cum praecedente accusativo construeret, ad quem το ἀνερειψαμεν,1 pertinet. Est autem ωρτ ἀνερειψαμένη, ViX quidquam amplius, quam ἀνερειψατο , abripuit ζ qualeS ,τερισσολογιαι frequentes sit ni in poematibus Graecorum. Eurip. Hcc. v f. 67 I.