장음표시 사용
211쪽
sed qui sapientiae habeat quantum satis es , vel qui sapientiae terminum adsecutus fuerit, qui in sapientia perfectus A. Ita quoque μετρον ἡλιωας est adulta
aetas, apud D. Paul. Ephes. IV. I 3. προς τον καταρτισμον των - , .. εἰς μετρον εἱλικως τοῦ πληρωμα-
τος του Xtιςοῦ. Με ρον ἔβην. est ἡ ἐν α ωῆ ἔβη, α amplius aliquid dicit quam ipsa tantummodo ἔβη, ut interpretabatur Graevius, aci illud Hesiodi ἐργ. I gr. Αλλ' oταν ἡβησειε , κονι ἔβης μετρον ἱκοιτο. quomodo etiam Theognis us. II I s.
Τπνου λυσικακου μὲν σομαι, οἰκαδ' ἰων. Κατα μετρον, non nimis parum , multum. Aratus Διασημ. pag. Ia . Πρῖνρι μεν γαμινῆς απυλου κατα μετρον εχουσM.
illud facillime intelligitur , vulgatam epitaphii Hesiodei lectionem, qua nihil potest esse integrius,
212쪽
Tu LLIANARUM LIB. II. CAP. IX. Irineutiquam cum lectione msti permutari necesse esse. Heliodi autem epitaphium dum illustrem. ipsum non possum facere ut dimittam, antequam loco illius uni dc alteri luminis aliquid attulerim. Sed hoc erit sequentis capitis argumentum.
Hesiodi locus quod ad versonem S interpunctionem adisjuvatur. Poetae Graeci imperfectum pro praesentissurpant. Hesodus emendatur: deinde etiam δε- mel atque iterum enodatur, probae interpretationi resiluitur. Xenophon vindicaIur. Anacreon ten
EX diverticulo in diverticulum delapis sunt
nimadversiones nostrae. Deflc ctebamus a Tullio nostro ad Anacreontem , ab illo rursum ad Hesiodum, cujus epitaphium luee quadam adspem gebamus, rejecta in hocce caput nonnullorum ilialius auctoris locorum illuminatione. - Age ergo, omisso nostro Tullio, promissum prestemus, re-: lictoque Latio, amoenissimis his Graeciae viretis nos adhuc paulliter detineri patiam M. Hesiodu Eaογοτ. vs. loquens de dolis, quos Prome
theus Iovi struxissEt, sic pergit:
Equidem neque hanc interpunctionem probo, neque istam interpretationem : Dpiter autem, aeteriana consilia Iciens, cognovit certe nec ignoravit dolum rmala autem concipiebat animo adversus homines moris ratus
213쪽
I T. Wo PRENs L c Tios durales , quae N perficienda erant. Manibus vero his utrisque sustulit album adipem. Comma, quod post ανθρωrοις sedem importunissimam occupavit, post
θυμω collocetur: neque enim οσσεσθαι κακια ιέν
θρωκοις est phrasis Graeca , neque omnino transferri potest concipere mala adversus homines. Hesiodus haec verba κακα - - εμελλεν, tamquam γνωριὸν
sive sententiam addidit, qua jam generalius enuntiat lc amplificat, quod speciatim de manifestatione doli Promethei dixi siet. Sic autem vertenda pulci ista verba: mala enim praesentit secum, quae is mor-ralibus hominibus sunt perscienda. Primo quidem observa, hanc essc vim dictionis μεσθοia vel Omrε-eθαι τι θυμω. sic Homer. Odyss. Σ. Vs. IF 3. - δη γὰρ ΚΑΚON σΣΣΕΤΟ ΘΥMσι. etenim malum animo praesagiebat. adi H. Stephani
Thes. Deinde conjunctio δε passim pro γὰρ ponitur. ' 2Eschylus, contra Thebas vs. 292.
. . Γείτονες δε καρδίας μέριμναι , Σωπυρῆσι θαζβος. .
Schol. τον δε συνδεσμὶν ἀύὶlsi γὰρ νούεον. sic etiam non ligatae solummodo, sed & prose scriptores, ut Xenophon, Arrianus aliique. Postremo im perfectum ἴσσεlo accepi pro praesenti, isque ejus usus Hesiodo ceterisque poetis est frequentissimus. Sic Θεογ. vs. 9IO των ν ἀπο- ἔρος σιβεlo quarum e palpebris amor destillat. Eργ. vs s Iz. Θηρες δε φρισσουσι, ουζοιε δ' -ο -χενι- Theognis Sent. vs 2G8.4 λλοι δ' si κίεμαρι, Micii' θάνοdος γάρ ἀναιδης. Προσθεν ἐπὶ βλεφάροις acdo,
214쪽
TULLIANARUM, LIB. II. C A P. IX. I T - super palpebras sedet. Homerus Odyss. II. IgI. --
unde aquantur cives. Menander Fragm. P. I92. - Τοῦτο δη το νύν εθος.Pice οιτον ἐβοων , τὴν μεγάλην. 1 vinΜά τις
Hic vero hodiernus mos es : merum, inclamant, magnam calicam : pocterem quis porrigis, illos miseros perdens. Et haec quidem de loco Hesiodi proposito tantum. Perlustremus jam alium. Eodem lib. Θεογονίας , vs. 6 Io. Cui vero, inquit, nuptiarum conditio contigerit, pudicam ut habeat conjugem bi sapientem. Τω δε ἀπ
ἀιωνος κακον ἐσθλω αντι ἔγερίζει Vertitur: Huic perpetuὸ malum eum bono certat. H.
Stephanus in app. Thesauri, reddebat : Huic malum cum bono pari contentione nititur adesse. Neutra quidem interpretatio verborum sensum satis exprimere videtur 3 vix enim fieri posse arbitror, quos prior illarum supponit, ut ἔμπιναει pleonastice a cipiatur; quia pleonasmus ille, quamvis quibusdam in constructionibus locum habear, hic tamen foret durissimus. Neque vero G ca phrasi dicio tur, quantum ego sciam , τινι εἶναἰ, vel εμμεναι, nisi alicui adesse; nam ανειφερίζειν τινι est cum aliquo ita certare, ut te illi aequiparare, neque illo inferior esse velis; ut bene interpretatur Hesychius, qui illud exponit τω εξιας rαντιςῆναι. Est autem Verbum activum, quamvis neutrius sermam reserat, supprimiturque εαυlis,
ut judicavit erui. Κusterus ad Aristoph. Equis. vs. 8io. vide illud apud Hesiod. ἔργ. vs a Io. Pindi Pyth.
215쪽
1 6 Υ. Wor xENs LECTIONUM Pyth. ode IX. Homer. Iliad. Φ. vs. I. Quid multa ξ ipsa scriptura Hesiodi , non versio tantummodo laborat; vixque ego dubito, quin pro ενερονιαι, reponendum sit , ut tale quid voluerit Ρoeta:
Attamen ab aeterno malum cum bono certat semper.
Persamus jam ad tertium Hesiodi locum. Εju dem libri vs. 823. de Typhoeo: Ου χεθες ρον ἐπ' εργματ vertunt : Cujus manus quidem sunt ob robur oper bus aptae, Vel occupatae. Recte quidem vidit cel. G vius εργματ esse idem quod ἐργάθσεαι, uod ut probaret, cum multa alia exempla, tum lud quoque adferre potuit, ex Solonis Sent. 37.
8ce. Neque illud ita durum, quod manus dicuntur operari: sic enim vel prosae scriptor AEdian. v.
Hist. lib. XIV. c. I a. Persarum rex iter faciens, ne taedium ei obreperet, tabellum tenebat , ω quo eam raderet cultellum. Καὶ τοῦτο mPPAZONTO A'i βα- ψιλεως XEsPEΣ : Aiaue hoc faciebant manus regis. Quod autem vir laudatus verborum sensum sic exprimit , Cujus manu1 quidem ob robur stemper operantur e hanc quidem interpretationem frigidiorem esse, recte viderunt duo viri doctiss1mi. Horum alter legendum conjicit ἐπ' ἰσχFi-τ' ακουσω, alter voci ἔργματ impedimenti significationem , a verbo εhγω, coerceo, petitam , attribuit, spiriturve leni reposito , ex οῦ facit ου, ut ista sententiat, Nec manus, propter vires, habent quidquam quo impediri queant. At ista vocis fieri ιlα significatio tam inaudita atque inusitata est, ut eam nisi sumina necessitate compulsis adsciscere liceat, quae tamen heic neutiquam nobis incumbit, quoa si pro-
216쪽
Tu LL 1 ANARUM LIB. I1. CAP. IX. r' baverimus, facile etiam patebit non esse necessariam Guieti emendationem. Miror equid D, via ros insignes, qui locum hunc Hesiodi tractarunt, non vidisse ἐπ ι χυι hic non eme ob vel propter robur, sed robore, robuste, ωχυρως. cujusmodi etiam prae positionis usus est supra st. s o. δολίη - , dolosa arae. atque ita apud Herodian. I. c. I ..πὸ mus , quiete, idem est , quod AElian. U. Hist. III. c. I 7. dixit. Verte igitur locum, quo nihil potest este sincerius, Cujus manus quidem
sunt cum robore operantes: quo tamen fortitudinis elogio poeta non tam significavit, operari continuo 'manus