Thomae Wopkens lectionum Tullianarum, Sive in opera quaedam Ciceronis philosophica animadversionum criticarum

발행: 1730년

분량: 374페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

261쪽

TULLIANARUM LIB. II. CAP. XVI. 223 Apollinum is, cujus &c. Videndum tamen an lectio , quam reprobavit Vir ille, conservari possit. si verbum volunt, dicunt aut tale quid subaudiamus, quod omissum eadem plane ellipsi sit, qua noster

usus est infra cap. XXI. Principio Dues tres numerantur 3 ex quibus primum N secundum natos in A cadia ; alterum patre AEthere, ex quo etiam Proferpinam natam ferunt N Liberum. similiter quoque de Divin. lib. I c. 26. Exin cuidam rustico Romano dormienti visus es venire qui diceret, praesulem sbi non placuisse; idque ab eodem jussum esse eum senatui nuntiare riuum non esse ausam e iterum &c di tib II. cap. 32. At paullo post audita vox est monentis, ut providerent ne a

Gallis Roma caperetur: ex eo so loquentiaram in nova

via consecratam. in quibus locis similis ellipsis , similisque orationis directae in obliquam processus est. Et illam εναλλαγὴν quod attinet, qua oratio directa cum obliqua permutatur, ista sane Tullio tam trita fuit,

quam quae tritissima. sic supra lib. II. C. 9. -- Grues cum I. c p. m. t. , trianguli e ere formam: ejus autem summo angulo aer ab iis adversus pellitur: deinde &c.

vide quoque, quae jam dixi ad lib. IV. Tu Q. c. I9. Cap. XXIV. uase autem in his vis Deorum inis

fit, tum inicillam, cum cognovero. Per vim Deo

rum intelligit auctor, quam ex hodierna Latinitate essentiam Deorum diceres; quod, quamvis inscriptis veterum vulgarissimum sit, non tamen se menti

oggessit doctiissimi Walheri, qui legebat uae autem in his &c. Idem porro vir nec probare se declarat. nec intelligere ista, tum intelligam, cum cognovero. Si tameningo reputo, millies a Tullio d i scri minari talia, quae plerumque ut aequipollentia permisceat; non video, quamobrem verba intelligere & cognoscere in hoc loco non ita distingueremus, ut cognoscere sit nunc primum discere sive mente accipere, intellia era

262쪽

11 - Τ. Wo PHENS LECTIONUM gere autem jam perspicere ac tenere quae accepta sint. Ita volet Cotta, se rem illam tum intellecturum , si quis eam recte doceret & probaret.

CAPUT XVII.

Ellipsis voculae magis vel potius , confractionis gae dam ρογχυσις una astera , pro popoeia vocis oratio , c, ellipss verbi facere in Cic. III. de . Nat. Deor. adfruuntur , illustrantur. Gae-- dam loca Lactant ιi V Min. Felicis tentantur defenduntur. Homines Romani. Xenophon vim dicatur. Dividere de dissectione violenta dicitur. Alter, pro alteruter. Allipsis duriuscule supplem: da rο κοινῆ . In sinitisus notandus. Meton mia, qua spiritus permutantur cum hominibus, quibus is ' snt. Una vox eleganter dativi N ablativi sim praesar. Ellipsis vocis homines.

CAp. XXV. libri tertii de Nat. Deorum, sic

scribit Cicero : Itaque aliunde mihi quaeres

dum, ut S esse Deos, S quales sint, disicera possim,

quam quales Iu eos se vis. Locum non intellexerunt eruditissimi Angli, qui aut dclenda ista, quam Pales tu eos eme vis, aut ad supplendam sententiam quaedam deesse cxistimabant. At forsitan hoc modo explicandus est , ut ante illa quam quales tu eos se vis , subaudiatur vox potius. Illius voculae ellipsis est certe celebris & vulgaris, cujus quidem exempla multi multa collegerunt. Adi modo Paret Lex. Plaut. v. Ellipsis, Vechneri Heli. lib. I. p. 8o. Perimn. ad Sanet. lib. IV. c. 7. Lamb. Bos ellip. V. ; nec non ipsum Davisium ad Fin. lib. V. c. o. ad Min. Fel. Octav. cap. v.& ad Lactantii Epit. cap. 2. adde quoque indicem in Tacitum , v. quam. Quibus etiam comPonere

263쪽

licebit verba Lactantii lib. II. cap. Vii. suare opor- να -- Mi quemque consulere, - - quam credenIem alie nis erroribus decipi. de Opis Dei cap. init. ueruntur , hominem nimis imbecillum N fragilem nasci, quam cetera animalia nascuntur. i. e. supra quam cerermanimalia nascuntur. Librum illum Lactantii elegantem dum memorem, duo in eo loca hic obiter tentabo. Cap. V. - - in homine autem manus, quae non ad ambulandum, sed ad faciendum temperandumque sunt natae. Pro temperandumque dant codices quidam operanaumque. Mihi autem placeret, siquilibri haberent TENENDUM ae E ; quod, cuia 'Characheribus minus claris expremum esset, librario videri potuit per compendium scripturae referre illud temperandam , quod supposuit. Emendatio mea 'tollit verbum , loco minus congruum , di fundatur etiam hisce ejusdem lib. cap. X, 24. Quid dicam de manibus icc. p Illud vero ad usum miris moris habile, quod unus digitus 2 a ceteris separatus, cum ipsa manu oritur, . . qui -- omnem TENENDI

FACIENDI rationem vel solus, vel praecipue

possidet, tamquam rector omnium atque moderator. Alter locus mendo conspurcatus exstat Cap. IX, 2. . . Itaque quoniam mens, ut supra dictum est, oculis ranquam fenestris utitur 3 non tantum Boe ebriis aut 'infanti accidit, sed etiam sanis ac sobriis. Nam saliquid nimis propius admoveas , dupleκ videbitur. legendum mihi persuadeo, Nam s aliquid nimis PROPE IIS ssc. oculis admoveas. Sed haec ve Iut in trD situ. Cap. XXVII. mdeturne summa improbitate usus non sne summa esse ratione Z ordinem verborum sic

constituebat cl. Walherus , ut sensus eorum aper tior evaderet, -- usus esse non sne summa ratione

264쪽

' 1as T. Wop xxNs LECTIONUM scuratione, syntaxis confunditur. Tusc. lib. III. c. I s. quem dicitur Xamine praedicare solita in viro suo fuisse Socrate. Plura ejus generis collegimus jam supra ad lib. II. cap. I . Cap. XXXII. Dies desciat, s velim numerare, quibus bonis male evenerit, nec minus, s commemo rem , quibus improbis optimae. Huc applicabo locum quemdam Minucii Felicis , ut hac illum occasione emendem , & ad alia quaedam elegantissimi auctoris loca perlustranda deveniam. Apud illum

utem cap. v. sic Inter alia, quibus providentiam impugnat, loquitur Caecilius : In naufragiis hono-νam malorumque fata mixta, merisa confusa. .: cum belli ardore saevitur, meliores potius occumbere. ΛFace etiam non tantum aequatur nequitia melioribus,

sed N eolitur; ur in pluribus nascias, utrum sit eorum detesanda pravitas, an optanda felicitas. FulU. V sinus edidit sed attollitur, non hed N colitur, alii autem sed N attollitur. Has tamen conjecturas, juxta cum exemplaris lectione , haud probabat

clar. Davifius, quod barbarum esse oporteret, qui diXerit, nequitia non tantum AEquatur, sed S colitur c vel attollitur) melioribus , cui defectui sic medici. nam faciebat, ut legeret - - sed 'vomtur. Ad str . pHlum , quem movebat vir c ., illud dicam, non opus esse, ut in his sed N eolitur, ex antecedentiabus repetatur dativus antecedens melioribus ς quod totam illam rationem, quam ille emendationi suae substernit, enervat atque tollit. Suffcere omnino videtur mutatio multo minor, qua equidem legendum puto, sed ITA colitur se nequitia , us in pluribus &c. Hic mihi manum injiciunt alia non nulla ejusdem Minucii loca, quae Obiter expendam. Eodem cap. talia exstant verba Caecilii: .. ne non

tam ex nos is disparationibus Mia sevim is, suum

265쪽

ex tuis se laus prolata videatur. Dum sic loquentem Caecilium facit Minucius , imitatur Tullium Ιaiadoxa I. V reor ne cui vestrum ex Stoicorum Bominam dissutationibus , non ex meo sens depromia haec videazar oratio Cap. X. Cullus Dei Iudaeorum adeo natu vis nec potestas es, ut sit Romanis numinibus cum sua bi natione captivus. Legendum puto, ut etiam vetetes editiones prae se ferunt , Romanis

HOMINIBUS cum sua &c. cui etiam lectioni favent eXemplaria, quae RoVranis nominibus referunt. Hoc sane cum res ipsa suadere videatur, tum quo que confii mant aliquo modo verba ista cap. X XIII.

. Ita prius eos sJud*OS) deseruisse deprehendes , quana esse deserIos; nec ut impie loqueris ι cum Deo suo es captos, sed 4 Deo, ut disiciplinae transfugas deditos. quibus autem ξ Romanis i non numinibus ι sed hominibus. in errorem inductus sitisse librarius videtur , quod Minucio parum dignam haberet dictionem Romanis hominibus ; quae tamen auctori bus optimis satis usitata est. Caesar de B. Gall. lib.' I. cap. 3 Ι . propterea quod Harudam millia hominum XXIV. ad eum venissent ubi vide Dion. Vositum; uti & Davi f. ad M. Fel. c. viis. Pariter qtiomque Graece Joan. Malalas Chron. lib. IX. p. 28 r.

&c. ubi frustra, ut passim alibi ι est H. Stephantis qui ανθρωπους supervacuum & spurium putabat. Cap. X i. suid Z quod toto orbi, o ips mundo euidsideribus suis minantur incendium, ruinam moliuntur quasi natura - - ordo turbetur, sat insto elemέutorum

266쪽

118 Τ. Wo PRENs LECTIO NOMOmnium faedere, S coelesti compage disi , moles ista

qua continetur U cingitur, subruatur. Emendant. qua continemur , cingimur, vel quae continetur Ncingitur. Ego putem nil tentandum, dummodo in his continetur S cingitur , ex antecedentibus tecum repetas totus orbus , ipse mundus; quae quamvis paulo longius ab his verbis absint, posse tamen huc revocari, ex iis planum est, quae supra dedimus ad Cic. de N. Deor. lib. II. C. F7. Quod autem cl. Burmannus ad Val. Flaccum lib. I. p. I 39.. ex compage divis, emendat compage divulsa ; non video , quo fundamento nitatur illa conjectura, nisi quod verbum dividendi imbecillius huic

viro visum fuerit , ad violentam , quam innuat auctor, divulsionem significandarn. Haud minois rem tamen vim exserit, ut mihi quidem vide

tur , illud verbum in his Virgilii AEneid. lib.

1Is Dividimus muros, moenia pandimus urbis.& rursus libro nono :. Sic ait, γ' sublatum alte consurgit in ensem Et mediam ferro gemina inter tempora frontem Dividit, impubesque immani vulnere malas. Ita Horatius aliique. Cap. Xm. quae sunt dubia, ut sunt relinquenda sunt: nec tot ac tantis viris deliberantibus , temere N audaciter in alteram partem δε- re da sententia es. Tentabat erud. Anglus, in a terutram partem. Sed eandem quoque notionem habet vox illa, quam Corrigit. supra cap. v. initio: - - ut libram teneas aequisset judicis, nee in lalteram partem propensus incumbas , ne &C. Cicero Acad.

lib. II. c. 43. Non potest igitur uterque sapiens esse,

267쪽

ΤuLLIANARUM LIΗ. II. CAP. XVII. 22 quoniam tanto opere dispentiunt, sed alter. i. e. alte i ruter. sic Laetant. de Opis. Dei cap. XII, Io. 8 alii, ut jam docuit Freinshemius in Ind. Justini, Faber in Thes. ac Turseil. de Partic. Cap. XVIIJ. uid nascendi ratio' quid cupido generandi 8 nonne a Deo data est y ω ut ubera, partu maturescente lac iescant. ut tener foetus ubertate lactei roris adoleo Gis Vir laudatus legebat data fiunt, quod verba alioquin minus cohaerere arbitrabatur. Sed haud commodiora sunt ista Ciceronis Tusc. lib. V. c 4. Sed ab antiqua philosophia usique ad Socratem - - --

mers motusque tractabantur uude omnis orirentari

quoque recederent, scit, tractabatur. ad Fam. I. ep. 3 . Commendo tibi eius omnia nego H, - -. in primisque ut -- eum ita tractes, st. rogo. Tacitus Annal. lib. hC. I s. Sed decreta secinia ex aerario, utque per circum triumphali veste uteretur, sic..decretum. ubi consule I. F. Gronovium. Cap. eodem : Aurio vulgus , cum ad caelum manum tendunt, nihil aliud

quisin Deum dicunt. Haeret & languet constructio Legendum forsitan, IDEO vulgus, vel RUDE Uulgus, cum &C. Cap. XXVI. Illis a pirantibus Ninfundentibus praestigias edunt, vel quae non sunt, πι- vel quae sunt, non utabri. Duriuscula viris doctis videbatur loquendi ratio , qui verbum fa-eiunt , aut tale quid excidisse putabant , vel ita transia

ponebant, se per daemonas edunt. Illis a pirauribus

infundentibus ' Histias, faciunt vel quae &c. Non dubium , quin lenior esset cursus orationis , si scripsisset Minucius, ut vel quae non sunt, videan rur , vel quae siunt, non videantμr. Sed tamen istiusmodi infinitivorum exempla non desunt. Cicerode Fato cap. I 6. quae causa in rerum natura contis

batur; fore ut is in insula Lemno linqueretur λ da

268쪽

cepit. - - commenticiarum Iabularum reddere rationem.&c. atqui ita alibi. Cap. XxvH. Hi sunt N furentes, quot in publicum videtis excurrere, vates V iis abse se templo. Supra dedaemonibus loquebatur auctor is Non voluit, inquit Davisius, Minuciua ipso is daemonas significare, sed homines a tetris istia is spiritibus obsessos vexatosque. Fortasse legen- ,, dum, Hiηo sunt j furentes. Hactenus ille. At sepe fit , ut auctores permisceant daemonas cum hominibus aut substantiis , quibus daemones ita.

vide summum virum H. Grotium. Cap. XXX. Romani Grae*m S Groam, Galium , Gallam sam sciis viventes obruere. Legit vir Cl. ex mc δε- riscis Q. causa. At si exempla, quae tali genitivo ςlliptico illustrando contulit, bene inspicias, facile ni fallor liquebit, eam esse hujus loci natin rami ut Ialis genitivus hic nescioquomodo frigeat non minus quam si diceres, Romanos id fecisse propter sacriscium . Quamobrem legerim ego M. xius in sacri iis, vel per appositionem sacriseis; nam farriscia aliquando victimae vel res osterem dicuntur.' sis iactantius lib. V. C. XIX, 3α mentem ipsam pro sacriscis babet. Et appositio erit ei similis, qua utitur Virg. lib. X. AEneid.

ventes rapit , inferias quos immitilet kmbris. P. XXXII. omnia coelestia terre que -- Deo

269쪽

diosi elegantiam, qua eadem vox in uno membro dativi, in altero ablativi casus est. Talia quoque alibi sectatur Minucius. uti cap. xxo. Mmsti N. immers vitiis. Seneca epist. OX. Voluptatibus Menomen ,α uir , ta quod voluit expressi. & de Ira lib. II. c. 36. gladiis oe pugnare pWari N incumbere. Lactantius de Ira Dei cap. Iv, 3. πώ ram Sinum,

ram proprium Deo, εν- providen ria ' Cap. xxxv.fie loquitur Octavius: M ta en admonentur homi-- nes doctissimorum libris V carminibus porearum illissi ei suisiuis. Casp. Bartinius in anim. ad Stat. tomo III. pag. 796. legit , Et tamen admomentur homines doditi siphorum libris ψ 'S comminibus dcc.

quid enim , inquit, aliud sunt Iiseri poetarum ,

quam eorum carmina 8 Scilicet nomen docti morum Perperam ad substantivum poetarum rettulit ille virdooeus, ut si legeremus diactissimorum postrarum libris S ereminibus , quum prior illa vox absolute a cipi Mhoat, & 's motri substantivum hominum, vel virorum. Mussa in hoc loco vidit vir quidam sagacissimus, qui emendabat, Et tamen admonen tur H mum docti morum M. Dc tamen vae illa muratio necessavia ost, quandoquidem ellipsis ita. quam dixi, iatis uisata est. Cicero Acad. lib. 1Ι.ς. 3. 'risque lus -- in indiois -- Myrmiras, .ut non

r tam istum rorum , in a. tib se Graeciae quae rorigisputauim es , replicabo. de Divin. 4. C. 9. indocti inis ripiendiis isque placuit. sic quoque de Fin. I. c. . dc alibi. Iam tandem ab Minucio

Felice redeamus ad Tullium nostrum , ut reliqua libri tertii de Iritura Deorum casia percur.

270쪽

Cap. XXXV. Invita in hoe loco versatur oratis Illud vult Cotta , abhorrere se ab illarum rerum commemoratione, propterea quod peccandi licentiam adferrent. Sed doct. Boherius, cui legendum videtur Invisa in hoc loco versatur oratio, non 'Tebus, quae voluntate carent, sed personis tantummodo accommodatam esse Vocem invit*s, Objicit. Fallitur omnino vir eximius; cum enim vox in visus, passim per προσυποποιζων tribuitur rebus inanimis, tum praecipue sic de oratione, tamquam de illo qui habeat, loqui gmat Cicero. Sic

Tusc. lib. I. cap. 3o. Itaque dubitans, circumspectam, remans, multa adversa reverens, tamquam in mari immenso nosra vehitur oratio. & cap. 33'. Sed ita tetra sunt qaaedam, ut ea fugiat S reformidet oratio. Iib. V. C. 29. quorum oratio nibit ias judicat, sed habetur in omnes partes dic. infra C. ult. ut Velleia Cottae disputatio verior, mihi Balbi ad veritatis flairilitudinem videretur esse propensior. supra cap. 2 orationeque ea, qua me in perorando hortabatur. ubi vide invisum Cl. Cap. XXXVIII. Hi duo illos oculos orae mariti'Mae oderunt. ' non iratus alicui, quem omnino irasci posse vegatis Deum. Legebant docti. - - negaris,

Deus, quod accusativus ipsis soloecam orationem reddere videbatur. Est tamen eadem loquendi Tatio , de L.eg. lib. III. c. s. h6 es enim, quam Scipio laudat in libris, o quam maxime probat tem

perationem reip. ubi hanc formam contra Lamri

binum pluribus adstruit ipse Davisius, quem ibi

Cap. XL. suae cum dixi et, Cotta snem. Re μte se um, quod verbum ferii, quod scripti quidam editique adjecerunt, glosiatori tribuerit edi-

SEARCH

MENU NAVIGATION