장음표시 사용
251쪽
ΥULLI A N ARUM LIB. II. CAP. XV. 2. IIris motus, omniaque, quae certis temporibus oedinem suum construant, divina dicimus; ne tertianas quidem 'res'quartanas divinas esse dicendum sit. LambinuS reponebat ne tertianas quoque θbres , Muretusne teritanas item sebres ue & loci sensum hanc vel illam emendationem flagitare, judicabat editor clarissimus. Sed quidem pro etiam saepissime in orationis intensione adhiberi, quis est qui nesciat pSic supra cap. 9. Isto modo etiam diserius S quidem mathematicus erit mundus. sic millies alibi, ut docetur in Tui scit. libello de particulis. Quamobrem omnino recte factum , quod non auditus fuerit Lambinus, cum quidem tolleret ex his, de Fin. lib. I. C. Eo. - - esse quoddam foedus sapien-xum, us ne minus quidem amicos, quam sie ipsos dili
Ibidem : Et si domus pulchra sit , intelligamus
eam dominis, inquit, aedificarum, non muribus: sic igitur - - existimare debemus. Ampl. Boherius legebat Ut, si &c. ut haberet conjunctio se, ad
qUod commodius referretur. Eodem modo do R.
Davisius, qui hic quidem conticuit , Ut pro Et legebat in his cap. 3 I. Et - -prorsus inqui audierunI, vitios essent discessuri, - - tacere praestaret philosiophis, quam iis, qui se audissent, nocere : sc s homines, rationem &c. Et celeb. Benti eius Ut enim substituebat Tusc. lib. IV. c. I 3. V enim corporis tempe, ratio, cum ea congruuni inter se , e quibus constamus, sanitas: sc animi dicitur, cum eius judicia opinionesque concordant. His locis quidquid insit vitii, id omne in prava tantummodo distinctione positum videtur; quae ita est, ut ego existimo, constituenda , ut conjunctionem se τεMειλε ab antecedentibus separemus ; quo fiet, ut conjunctio ista haud ita necessario ante se flagitet προτακτικον
252쪽
ChUsippus, ut multa risui sarium, inquit, currit, eniti V contendere debet. . ut vincat 2 supplantare. nullo modo decet. sc in vita flbi quemque petere, quia c. supra lib. I. cap. 27. Dicemus ergo idem, in Venere Coae corpus illud non est, sed simile cor. poris - - : sic in Epicureo Deo non res , Iudines rerum esse. Sexcenta licet ejusmodi proferri.
Cap. XII. Ut enim s omnis cera commutabilis esset, nihil esset re, eum, quod commutari non posset: sim, liter igitur s omnia, quae sunt, e quibus cuncta tam sant , mutabilia sunt ε, nullum corpus esse potes sinmutabile. Conjunctionem copulativam, qu*m in his requirunt critici, qui legunt eque quibus, Vel j e quibus, passim in tali , quam hic videmus, relativi geminatione omittit Cicero. Sic supra cap.
7. Unus is modus es, de quo satis dixi, qui es Asreptus ex praesensione rerum futurarum. cap. 9. msellae quidem, quas tu innumerabiles in Deorum
mero reponebas. quarum te cursus aequabiles aeternique delectabant. infra cap. II. capedunculis, quas Num nobis reliquit, de quibus. . dicit Laelius. CRP. 24. .
Pallantis, quae patrem dicitur interemisse. ., cui simnarum talaria vingunt. lib. I. C. 36. Tu quod o standem magnum N egregium habes, quod ectum divina mente videatur, ex quo esse Deos suspicere 7 de Divinat lib. I. c. I s. Nam quid ego -- Deserarum regem commemorem p qui nibit umquam nisi auspicis geris ; qui, quum &c. lib. II. cap. 44. Quum enim illi orbes, qui caelum quasi medium disitani, V ab spectum nostrum de siniunt, qui a Graecis ορίζοντες ast minantur , &c. de Legibus lib. I. c. ao. quippe cum antiqui omnes, quodsecundum naturam esset, quo
juvaremur in vita, bonum esse decreverint. Acad. lib.
253쪽
Tox. DANARUM LIB. II. CAP. XU. 2Ir DC. 8. materiam quandam, ex qua omnia expressa atque esscta snt ; quae tota omnia accipere possit dic. . vide quoque lib. II. c. i 3. Tusc. lib. II c. I 2. &Iib. V. c. as. Lactant. lib. VIII. c. XI. Sen. epist. LXXXII. p. 2 7. & alibi. Atque hinc etiam lucem capiunt sequentia ista loca. Tusc. lib. U. C. 9. in eo libro, quem scripst de vita beata , in quo multa dispurρt , quamobrem is, qui torqueatur, qui crucis rur , beatus esse non possit. ubi cel. Benti. legebat, quod multa disputarit, quamobrem &c. lib. III. cap. XI. altera cupiditas, quae recte vel libido dici potest, quae es immoderata adpetitio opinaIi magni boni, rarioni non obtemperans. ubi cl. Davisius ex depravata quadam codicum lectione sic malebat, altera, quae es inmoderata adpetitio opinati magni boni , rationi non obtemperans , vel cupiditas red2e vel libido dici potest. Acad. lib. II. c. 26. Sed ab hoc credulo, quimmquam sensus mentiri putat, discedamus: qui ne nunc quidem, cum ille sol, qui &c. idem Vir erud. emendabat, Suid ne nunc quidem Novatianus de Reg. Fidei cap. xxviii. pro perfectis dicis, quae furura habet, quae sne dubitatione ventura sunt. nu- perus editor doetissimus volebat, V quae 'e d. v. s posses non minore ratione conjicere . quia sne d. m. s. ut Paulo ante: Saepe enim scriptura divina
quae nondum facta sunt, pro factis adnuntiat, quias: futura sunt. Cap XIlI. . . N fugit is quibusdam: quod autem
refugit, id contra naturam est. Lambini elegantia prorsus inanis est , qui periodos hoc modo adaequandas putabat, o refugit is quibusdam : a quo autem refugit: quemadmodum etiam Tusc. lib. I.
c. 23. nec ipsum ab alio renascetur, nec ex se aliud creabit: legebat recreabit. Recte vero Davisius,
254쪽
mr Veteres. supra C. I 2. O enim, s omnis cera
commutabilis ἰeset, nihil esset ceream quod commutari non posset. . similiter igitur, s omnia. . murobilia sunt&C. cur non, uti supra, commutabilia sum atque hoc ipso cap. Ig. Si igitur voluptatis sensumi capit, doloris etiam capit: quod autem dolorem accipit, id accipiat etiam interitum necesse est. Acad. lib. 'Il. c. 3ῆ. quos quoniam appetitio consequatur, adrionem sequi. de Fin. lib. V. c. 2 s. atque ut reliqui fures earum rerum, quas ceperunt, Ana commutant: se illi
- - nomina - - mutaverunt. Lactant. de Ira Dei cap.
Xi I, 6. ut quia docuimus a Deo factum esse mundum, doceamus quare sit effectus. Caesar BVGal. qib. I. Cap. 13. quum id quod irai diebus xx. aeger e confecerant ut sumen transrent, illum uno die fecisse in elligerent. Graece quoque hoe modo Synesius epist. L. δε, καὶ, πλάσαντας , ἔτι συνέπλασαναν illos autem saversandos puto , quod fiter non finxerint, finxissent tamen. & epist. LII. καὶ μεγα
ἐξηνυκοτες σσον ἔδεο: non multum unoquoque die itis neris conscere rati, non sensimus nos itineris eonfeci equantum oporteret. Polyaenus Strat. lib. II. c. 3. g.
His quoque satis se vindicare videtur ista lectio,
de Lcgibus lib. I. cap. 13. rebus non commutatis, immutaverunt vocabula. ubi editor cl. codices se quendi
255쪽
quendos istos putabat, qui reserunt - - commutave run; vocabula.
Cap. XlV. aeui quoniam quid diceret intelliginoluit , omittamus. Tentant , aeuem , quoniam q. d. i. n. , omittamus : Vel, aeui, quoniam s. d. i. n. , omittatur. At vulgata lectio satis proba est, Tullioque digna. Primum enim post omittamus, subaudiendum eum, de qua ellipsi latius jam ςgimus ab lib. II. cap. ψ8. Deinde pronomen relativum qui, constructum cum verbo noluit, eandem . Plane formam reseri, quae in sequentibus his locis obtinet. pro Muraena cap. XII. Praetor inserea ne, pulchrum se ac beatum putare; . ., ei quoque, carmen compositum est. dici idem hoc modo potuit et Interea praetori quoque, ne pulchr m se &c. carmen comminium os; sed jam nominativus ille praetor referendus ad verbum illud putaret. Perperam se comma ingessit post interea, qua depravatione decep tus Sanctius Min. lib. IV. C. XI. anacoluthon in his sibi cernere visus est. quod nullum quidem inesse ego mihi persuaserim. Pergamus ad alia exempla, quo planius apertius fiat id quod volumus. Tusc. lib l. c . 34. etiamne nobis expedit, qui -- ante occidissemus , mors nos is malis - - a fraxisset. cur non potius, quos, si &c. mors is malis -- absia traxisu λ & cap. 3. cui cum Lysmachus rex crurem minare ur, istis, quaeso, inquit ,&c. quod idem sic sorte quispiam etarre malit ἰ qui, cum ei Hsmachus &c. Seneca epist. XCVIII. ui libet prudens sit ,- - non con ingit illi bonum integrum. pro, Cui, licet p. s, non contingit bonum integrum. Laciatant. lib. II. cap. V, Iῖ. quarum quia liberae sunt voluptates, huc atque illuc vagantur ut libuit. pro: quae, quia earum liberae &c. Sallust. Cgi. cap. LII,
4. qui ut squid umquam pens fuisset, non ea con-
256쪽
at 8 T. Wo PKENs L cTIONUM slia da repub. habuissent. & cap. XI, 2. huic quia bonae artes desunt, dolis atque fallaciis contendit. ubi vide doct. Cortium. Cicero Tusc. lib. C. M. moris esset misera, fnis esse nullus potes.. Lambin.& Benti. reponunt, morti, s &c. sed conjecturi
mihi quidem parum probabili , quemadmodum
sincera quoque videntur omnia, in locis sequentibus. Florus tib II. c. xum, I . ab duce orantes proelium, ut ranquam viros occideret, ubi non impetrabant, placuit eruptio. i. e. ubi orantes. . . non imis
petrabant . placuit iis eruptio. ubi Salmasius emen. dabat, ab duce orant proelium. Iustinus lib. IX. cap. 8. His ubi exarson, Me dilario ultionis nec moris erat. ubi Graevius amplectebatur Juniarum lectio. nem, Huic, ubi dcc. Veli. Paterculus lib. II. cap.
31 F. ob ea , quae s propriis ges fer auspiciis,
triumphare debuerat, ornamentis triumphalibus -- domnatus es. quem locum alii alio modo emendant, cum tamen eadem illius cum his quae jam enumeramus natura videatur. Cicero ossi lib. I. Cap. II. Magna etiam illa communitas est , quae conficitur ex
benesciis ultro citro datis acceptis et quae , mutua Ugrata dum sunt, inter quos ea sol, frma devineiuntur societate. ubi Perigonius, applaudente Graevio, tentabat, quae, o mutua dcc. frma devinciunt δε- cietate. Tusc. lib. III. c. 27. Ruid p ipsa remissio Iuctus cum est consecuta, inrellectumque est, nihil prosei moerendo; nonne res declarat, totum illud voluntarium 8 ubi Benti. - legebat, Suid Z ipsa remi Iuctus, cum es donsecuta, ... nonne re declarat &c. 'Huc etiam conser, quae jam antea de hacce ana. stropha disputavimus ad ista lib. II. c. 4. Ne aegri quidem quia non omnes convalescunt, idcirco ars nulla medicina est.
257쪽
TυLLI AN UM LIB. II. CAP. XVI. 2Isi
In Ciceronis III. de N. D. quaedam loca juria lecti lnem editam stabilismur. Enallage graduum. ALFUssoris Deae, cum raece sit τὸ Dii. In Deorum numero reponere. Enalive orationis ab
solutae o obliquae. Intelligere bi cognoscere nescio quomodo disinguitur a Tullio. CAp. XVI. libri Cic. tertii de N. Deor. pluis
res enim tradunt nobis ii, qui interiores simian tur N reconditas literas. observa graduum mutationem, Tullio haud inauditam. de Fin lib. U. C. s. Hujus ista es oratione locuples, rebus ipsis j junior. Fam. lib. XI. ep. 2I. Siquid eris occultius, θ' sui scribis) recomitum, meorum c. Tusc. lib. IV. C. 3I. atque ut in malis opinatis , tolerabiliarse in bonis sedatiora sunt ei unda, quae magna laetabilia dicuntur. ubi non ausim cum Benti. f Cere, ut tolerabiliora reponam. de N. Deor. lib. II C. 6. - - mentem, V eam quidem acriorem N divinam. lib. I. C. 2I. de re obscura atque disciIlima. ubi vide clar. Davisium , uti & ad ista Acad. lib. II. c. I. haec nostra, ut exigua S minuma contemni
Cap. XVIII. fiuidy Aristaeus Apollinis flius
Theseus Neptuni e reliqui , quorum patres Di; non erunt in Deorum numero. Suid Z quorum matres 'opinor etiam magis. Cl. Davisius ex mss. regio &Cantab. adjicit Vocem Deae , post matres. Sed cum codices illi valgatam lectionem passim sine causa deserant, suspecta mihi est ista variatio, quamvis orationem, si verum fateri velimus, exishibeat leniorem. Ista sorsitan cujuspiam reli-
258쪽
1- Τ. Wo PKENs LECTIONUM gio fuit, ut in Tullio non ferret ellipsin istiusmodi, quae non, nisi aliqua cum dissicultate, ex antecedentibus suppleri posset. Sed an est lenior illa vocis Deam omissio in his infra cap. 2 o. Solem Deum esse , Lunamque, quorum alte um &C. 8c rursus ibidem : Tum si es Ceres a gerendo ita enim dicebas)iora ipsa Dea es, , ita habetur: quae est enimalia Tellus p sin terra, mare etiam, quem Neptunum esse dicebas: ergo mina cy fontes, scit. Di sunt. Atque ita patrum nomine matres , fliorum filias, fratrum sorores contineri, bene probavit dilig. Munkerus ad Hygin. Fab. CLIX. Neque ellipsis multum durior videtur, quam illa, de Fin. lib. V. cap. 23. quae-- stuprum voluntaria morte lueret , inventa est, S qui intersceret filiam, ne supraretur, scit. inventus est. Cap. XIX. Boves igitur N equos &c. in Deorum numero reponemus. Audiamus in h. l. Davisium.
,, Reg. inquit, Med. Ascens. Victor. dc Bonon. in I 69 . in Deorum numerum reponemus , ac ita se scripsit Cicero. De huJusmodi loquutionibus is multa multi. vide G. J. Vossium de Constr. cap. - Lxv. & Th. Munkerum ad Hygini Fab. XLI. Hactenus vir doctus. Videntur autem plane δεύ- haec, dc quae ille commentatus est ad ista lib.
I. cap. I 2. imagines earumque circuitus in Deorum numero refert. ML reg. a secunda manu , in. ,, quit, repraesentat in Deorum numerum refert,
is ac ita reponit Dio. Lambinus. Sed lcctio vul-- gata. pergit, manum medicam non postulat.
se Hyginus Fab. CLXXVlI. Ps eam Tovis is
is sellarum numero retulit. Vide, sis, etiam quae se notavit 'Th. Munkerus ad Fab. XCII. Ru sus idem V. C. talia adnotavit ad haec ejusdem libri cap. 44. Hos ostem quid mali datis, cum inim-
259쪽
Tu LLIANARUM LIB. II. CAP. XVI. arrbeeiduatem gratificationem N benivolentiam ponitis pubi cum jam Lambinus in imbecillitate reposuerat, istam emendationem adsumens Davisus ablativum in ipsum contextum recepit, & hancce notulam subjecit M Vulg. imbecillitatem. Ego vero in-- signem Lambini emendationem lubens sum am- , , pleXus: nam Gruterus de ea, quia carpere non ,, potuit, ne Verbum quidem fecit, dc veterem se lectionem , quae absurda prorsus est & barbara, se retinuit. se Haec mihi nullo modo conciliari posse videntur cum adnotatione viri cl. in locum, quem jam prae manibus habemus; nisi illa forte eo vescat, ut duas priores retractet atque tollat. Mihi tamen hic placet ablativus numero . sic enim infra
cap. 2O. Cur autem Arci species non in Deorum nummo reponatur8 supra cap. 9. quas tu innumerabiles ini Deorum numero reponebas. lib. I. c. 3I. aut solem, aut mundum, aut mentem aliquam sempiternam in Deorum natura ponere. lib. I l. C. a. l. suae camin sideribus inesse videamus, non possumus ea ipsa non
in Deorum numero ν onere. atque ita passim innumeris in locis, cum vix uspiam alio modo. Eodem cap. Atque in plerisque civitatibus intelligi potes, augendae virtutis gratia , quo libentius reipublicae causa periculum adiret Urimus quisque , viro rum fortium memoriam honore Deorum immortalium
consecraram. Hunc locum respiciens , sic lcripsit Lactantius lib. I. cap. I F. quod citreo - - docet, diacens : Suscepit dcc. Et alio loco: Atque adeo in plerisque civitatibus intelligi potes , acuendae virtutis gratia, aut quo libentius reipublicae causa periculam adiret dic. Cl DaVisius primum in his verbis Lactantii eradit conjunctionem aui; ac deinde ex eodem loco colligit, Tullium acuendae virtutis gratia
stripsisse, non augendae. Sed quoniam Lactantius
260쪽
aar 'T . Wo v xx Ns LECTIO Nu Messim sine causa abludit a verbis auctorum, quos udat, uti vel illud ipsum adeo in hoc ipsius loco testatur, quod Cicero plane omisit, qui etiam, clar. editorem si audire velimus, non Atque, sed qui scriptum dedit; hinc patet, si tam Ciceronis quam Lactantii lectio per se sit istiusmodi. ut Iroba cum Latinitate sensum idoneum exserat.
eviusculam discrepantiam non satis esse cauta, Cur unum auctorem ex altero refingere Velis. Quemadmodum autem participium illud augendae non habet, cur sollicitetur, nisi propter sistam Tullii cum Lactaritio discrepantiam : sic idem plane est de conjunctione autem, quam de suo adjecit Lata tantius , sentiendum. Nam conjunctio autem non semper disjungit aut discernit, sed saepissime inservit talibus explanationibus, qualis luc usu veni
apud Lactantium, ad amplificanda ista antecedentia acuendae virtutis gratia; quam Vim etiam copulativum N praestare, jam antea vidimus. Et auis gere apud Ciceronem eleganter dicitur idem, quod ornare , remunerare , honestare 3 qualem hujus verbi significationem cum in locis bene multis, tum maxime in illo cernere licet, de Clar. Orat.
ubi illud opponit τω ad gere his verbis : quod judicaret hoc oraIoris esse maxime proprium, rem augerdposse laudando, vituperando rursus ad gere. Fusioaris hujus verbi illustrationis gratiam nobis fecit literatissimus Cortius ad Salluit. Jug. cap. gis. p. XXII. Soles ips quam multi a theologis proferuntur I-- Volcani item complures: primus Caelo M. rus, ex quo , Minerva Apollinem eum , cujus in tutela Athenas antiqui historici esse voluerunt. Verba ista, ex quo G Minerva Apollinem eam, haud recte hic construi visa sunt editori eruditissimo, qui Ciceronem arbitrabatur scripsisse, ex quo , Minerva ομ