장음표시 사용
71쪽
6 T. Wo PKRNs LECTIONUM hat, ne urbes quidem aut &c. Credo, quod modo priccesserat denique ; sed solent talia per in curiam repeti, ut diximus supra,& plura peti pose sunt ex Turscit. p. -. An vero sic emendabat V. D. propter antecedens illud postremo, cui minus
recte subjungatur denique y At simile quid commiusum est a Tullio de N. Deor. I. c. 37. Quaero igitur , vester deus primum ubi habitet: deinde quae causa eum loco moveat; s modo movetur aliquando: postremo . . deus quid appetat , ad quam denique rem motu menetis ac rationis utatur ; postremo quomodo beatus sit, quomodo aeternus. ubi tamen cl. Davisus legebat, post vero . . deus quid appetat. Sed loca huec se mutuo invicem robore defendere ac stabilire videntur. Adde quod codem modo postremo sequitur post denique, ibid. lib. III. c. 9. Isto modo dis tus, quidem mathematicus, musicus, omni deinnique domina eruditus , postremo. philosophus erit Mundus. itidem Catil. Or. II. c. XI. . . Denique aequitas, temperantia dcc. certant cum iniquitate &c. solliremo copiae cum egestate dcc. in Rull. ΙΙ. c. 23. Omnes urbes, agri , regna denique, postremo etiam Uectigalia vestra venierint. Omne etiam punctum
fert locus Flori lib. II. c. xv I i I, I . NOVI DS IME consilium fugae sedit ἰ sed hoc quoque, rup
ris equorum cingulis, uxores ademere, summo scelere, per amorem. Daque deplorato exitu, inu. r. f. cP O STRE Mo mori hoc genere desinarunt. Duces suos, seque, patraamque, ferro U veneno, subjectoque undique igne , peremerunt. Macte fortissimam, oe meo judicio beatissimam in ipsis malis civitatem fasseruit eum sis socios, populum orbis terrarum vir bus fultum isa manu, aetate tam longa sustinuit.NOVISSIME maximo duce oppressa civitas, nullum do
72쪽
Tu LLIANA; UΜ LIu. I. CAP. VIII. 47 de ste gaudium hosi reliquit. Pari modo idem lib. IV. C. X, 9. Voculam mox Τιοῦ novi me subjuniuit: Infesta primum sit regio. tum quibusdam salinacidis uius infestor. novissime . . noxia etiam dulces fuere. mox . . utriusque coeli subito mutatio pro pest- lentia fuit. Cap. XLV. Sedilis noster est plane, ut seupra dixi, Stoicus perpauca balbutiens. Legit Cl. Da V s. vester, quia Antiochus intelligitur, quem non is qui haec disputat, sed Lucullus sequebatur. Pari conje tura loca quoque sequentia aggreditur V. D. cap. seq. Numquid horum probat noster Antiochus p supra c. 6. Pam Clitomacho Philo noster sic MSS.) οφ ram multos annos dedit. Divin. II. c. I T. doleo tantam Stoicos nostros Epicureis inridendi sui facultatem dedisse. At nimium ursisse videtur vir. l. Vim vo cis noser, quum talem necellitudinem ea designari pinat, quae in sententiarum conformitate comsistat. Quamvis hi homines, de quibus ita veluti familiaribus suis loquitui Cicero, maxime ab eo dissentirent; satis tamen magna ei necessitudo, cur sic de illis loqueretur, intercedebat 3 qua-tcnUS non tantum eorum dogmata familiarissima ipsi disputationum argumenta essent, sed etiam cum talibus amicis ageret, qui horum decretis faverent, quibusque proinde sic se quodammodo, ut inter amicos solet fieri, ad commodare voluit. Sic Seneca Epist. CVΙΙ. ipse Stoicus de Epicuro: habeant enim sane nomen, quod illis Epicurus noster imposuit, o ita vocentur. ad quem locum magnus Lipsius, ideo noser , inquit, quia ad Lucilium stribit, quem supra etiam notabamus in secta illa fuisse. Sic ille V. D. cui tu vide an suffragandum
Cap. XLVIL Ita tu nunc , Catule, lucere nescis 3
73쪽
T. Wo PRENs LEOTIONUM nec tu, Hortensi, in tua vitila nos esse. Cave cum V. Cl. emendes tu , vel atque tu. Est hoc
rius priori membro ad sententiani potius, quam ad verba congruit, ut si supra dictum esset lucere non scis. sic plane Tusc. U. C. 4o. Epicurei nostri Graece fere nesciunt, nec Graeci Latine. supra lib. I. c. ult. stegabat erae quicquam,quo sciri posset,ne illud quisdem ipsum, quod &c. Fin. I. c. s. negat opus esse ratione, neque disputat ione. de N. Deor. I. c. 23'. negat esse corpus deorum, sed tanquam corpus 3 nec fanguinem, sed tanquam sanguinem. Quid multa pidem hoc egregie jam nunc illustravit ipse Davisus ad Fin. II. c. 8. & IV. C. 9. ad Leg. II. c. 6. in Add. utl etiam ad Divin. II. c. M . adi quoque praestantissimum Cortium ad Salust. Jug. cap. XIV. . Similiter Graeci: ut Lucianus Contempl. pag.
3 3. .. σε δε και κωλυσε ι ενεργεῖν τοι τοῦ θανατου ἔργα,
καὶ την Πλουτωνος ἀρχῆν θμιgν. subaudi αναγκασει aut simile quid, quod 'Τω κωλυσει sit contrarium. cl. Iensius particulam οἰς suspicabatur excidisse an. te ista, καὶ τὴν dic. sed locus similis videtur isti D. Pauli I. ad Tim. IV. 3 .κω Glων γαμεδε, απεχεσθαι βρωμάτων, α ὀ θεὼ εκτισεν εις μεταλη λιν dcc. de quo
loco vide quae Pricaeus, Glastius aliique.
74쪽
Transtur ad Tusc. Di p. in quarum lib. I. vera lectio
aliquoties adyruitur. Laus oratoria. ordo verborum confusor. Sallusius ex Q. aeuvatur. Cicero emendatur. Ne pro non . Decet cum passuo. Duo Ciceronis loca cum uno Lamurii defenduntur. E l, is verbi. Cicero defenditur. Primum, non sequente deinde, aut tali aliqua voce. Cicero rum ius vindicatur. Properare, desiderare. Ellipsespro nominis. Tria Cic. loca vindicantur. Id ipsuin quodammodo abundat. Sulp. Severus emendatur. Mακρολογία illustratur. Cicero S Lactantius defenduntur. CIcero Tusc. I. cap. 3. A rares aliquid oratoriae laudis nostra attulimus industria. Quae in hunc locum commentati sint interpretes, tu, sis, lector, videas. Sana quidem haec scriptura videtur, licet codices quidam aut editi reserant oratoriae laudi. Aliquidoratoriae laudis, h. e. aliquam laudem o ratoriam, aliquam laudem in dicendo, vel aliquem honorem eloquentiae; ut loquitur Tullius de Clar. orat. cap. Io. Jam temporibus Troicis ta tam laudis in dicendo Gus non tribui et Homerus, Nesori, ni jam tum esset honor eloquentiae &C. Illud aliquid laudis oratoriae Cicero attulerat, h. e. ex Graecia ad Romanos transtulerat; Graeciae eripuerat, in suamque pertulerat civitatem; ut infra loquitur lib. II. c. 2. Euamobrem horror omnes g. -i. fp. ut hujus quoque generis laudem jam languenti Graeciae eripiant, θ' perferant in hane civitatem : scut reliquas omnes, quae quidem erant expetendin , sudio atque insistria sua majores no ritranssulerunt.
75쪽
so T. Wo PKBNs LECTIONUM p. IV. Atqui pleni libri sunt contra ista ipsa philosophorum disserentiam. Stet ista lectio, quam
vis vetus editio hunc verborum ordinem repra,
sentet, contra tua ipsi diserentium philosiopborum; multus enim Cicero est in istiusmodi transpos-tionibus . infra V. c. et . praestans vir optimis artiabus. dcc. 2. O vitae philosophia dux I N. Deor. II. c. i7. imperitos ta smiles philosophos imperitorum. lib. III. c. I s. θ' ejus Polaemonem suum. Neque ab ista ratione abhorrent Graeci. Herodianus lib.
I. C. XI , 3. την προσηγορίαν λαβειν τον τοπον ἐκ
τῆ πεσοντος ἀγαλμαlμ εξ ουρανῆ. sic ille & alii passim . confer etiam quae dicemus ad Divin. I. c. 28. Talis quoque metathesis est in ista lectione Salust. Cat. C. LI, 23. quam ex codice aliquo depromebat Cl. Cortius : in tanti facinoris homines convictos e atque ita omnino legere malim, quam illud convictos, cum viro laudato, pro insititio ha.
Cap. VIII. Si mori etiam mortuis miserum esset, is finitum quoddam cst sempiternum malum haberemus invita. Nunc video calcem. Locus aliqua ex parte minus sincerus est. Malum haud tollere videntur, qui illud in vita delent, aut sequentibus
hoc modo adjungunt, .. haberemus. In zira nunc
Uideo calcem. Nili me animi sententia fallat. scripsit Cicero , - - malum HORREREMUS iuvita. Fune video calcem. Sequitur : sed nisi quid
necesse erit, malo ne roges. vereor ne parum Ueraces
sint codices, qui dant malo non roges. Ne Pro non fatis usitatum est. de Finibus lib. I. c. 7. vellem equidem - - ne deterruisset. ad Att. I. ep. 6. Tu velim -- ne potermittas. de Leg. II. c. 26. nam fuer*errae tumulum noluit quid sMai, vis columellamrribus cubilis ne altiorem. CV
76쪽
TULLIANARUM LIB. I. CAP. IX. sICap. XIV. Muid p illud num dubitas , quin species naturae rapi deceat ex optima quaque natura. Malunt doctri, capi debeat , sed alteram lectionem non respuit Latinitas, ut putabat editor cl. sic enim de LCg. II. c. g. Optime vero,frater, , fieri sc decet.& c. 7. hunc hominem omnino numerari ,ui decet 'Virgil. AEn. XII. VS. 797. Mortalin decuit violari vulnere divum, fur ensem quid enim e re Puturna valeret Ereptum reddi Turno, vim crescere victis pTerent. prol. Andriae : atque in eo disputant, con taminari non decere fabulas. Symmachus Lb. IlI. Cp. 67. Firmum testimonio meo decuit aluvari. At que ita alibi saepius verbum decet cum passivo CO struitur. Nihil proinde & in hisce locis movendum Puto, de Fin. IV. c. II. quod cui que generis, animantis flatui deceat extremum. Tusc. II. c. g. id commendari omatum lectioni decere. utrobique eundem ad lapidem offendit cl. Davisius, uti dc in his Lactantii, lib. III. c. x, 7. quae non, etiams ignoret qualem deum haberi deceat, tamen habendum siciat et volebat habere, quod respexit Lactantius ad lib. I. Cic. de Leg. c. 8. ubi verbum activum, non pas sivum est. Sed passim ita a verbis, quae alicunde mutuatur , abludere solet Lactantius , ut omnes
Cap. XV. Sed quid poetas ρ opificet etiam post momtem nobilitari volunt. Cave cum cl. Bentleio Coninjicias , Sed quid putas p nam cum in antecedentibus est: de poetis injecta mentio , tum quoque istiusmodi forma elliptica nihil est usitatius. sic infra II. c. I 6. Pugiles caestibus contus ne ingemisunt quid . Sed quid hos 7. . Gladiatores. . suas plagas per D a ferunt r.
77쪽
s 2 T. WoPTENs LECTIO NuM ferunt' locus hic nostro prorsus est similis. adde Divin. I. c. 26. Sed quid ego Graecorum 8 nescio quomodo me magis nostra delectant. Fam. IX. ep. 3. Sed quid ego nunc haec ad te 8 Tusc. III. c. I 8. Sed non necesse est nunc omnia. de N. Deor. I. C. et s. nihiI horum , ns calide , Q. tractavit. Fin. I. c. g. quem quidem locum cum multa venu state θ' omni sale Lucilius. ubi cum alii aliter tentent, ellipsis tamen haud durior videtur, quam ista Fam. XV. ep. a 6. haec tertia jam sola ante te oppressit, quam tu scridulam aut literam, Q. misisti. Cap. XXV. Sin autem es quinta quaedam natura ab insoleis inducta primum ; haec bi deorum elianimorum &c. Nescio sane, quomodo haec interpunctio placuerit viris doctis, prae illa vulgata, quae vocem primum cum sequentibus hoc modo connectit, se inducta ; primum haec &c. Moleste tulisse videntur illi, quod το primum sic absolute Poneretur , non subsequente porro , deinde, aut tali aliqua voce. Hac quidem de causa rurium turbas dabat Lambinus lib. V. c. o. ιι primum
per se ias plerumque consciunt hominem : sn forte 8cc. ubi volebat ille, dein forte &c. At hunc
usum voculae primum comprobavit jam Tursellinus de Part. cap. I 37. dc Cortius ad Salust. Jug. Cap. 8s. vide quoque supra c. 24. C. 24. N. Deor. II. c. i 7. Lactant lib. I. c. 3. & alibi. Cap. XXXI. Veniet enim tempus V quidem celeriter , U sive retardabis, sue properabis: volat enim aeras &c. Alii ediderunt retractabis, pro retardabis ; quomodo etiam edidit ei. Davisius, qui porro legebat sve parebis, pro sue properabis. Ego vero opposita ista retardare & properare sic intelligo, ut per illa temporis illius formido ac desiderium significetur. Sic sane σπεύδειν τι apud Graecos est
78쪽
TULLIANARUM LIB. I. CAP. IX. s 3 aliquid magnopere desiderare, vel summo cum desiderio exspectare. 2 Petri ΙΙΙ. ΙΣ. Προσδοκωντ- σπλδοντας τυ παρουσίαν τῆς τῆ θεοῦ ἡμέραις. ubi vide
interpretes. Atque ita sesinatio & properatio in eo dicitur, qui quid concupiscat aut desideret. Fam. lib.V . ep. I 2. Ardeo cupiditate incredibili, . . nomen ut noserum seriplis illustretur , celebretur tuis. . Ignoscas velim huic sesinationi meae-- ad properatio nem meam quiddam interes, non te exspectare dum
Cap. XXXVI. Sed ne vivus quidem bono caret ,s eo non indiget: sed in vivo intelligi iamen potest regno carere. Facile subauditur pronomen ipsum vel te, quod excidisse putabat erud. Bentleius. sic Divin.
I. 2. 8. Audivi quidem ex te, -- ad lucem denique arcte graviter dormitare coepisse. N. Deor. I. C. g.
Misimant quod ille inscitia plane loquendi fecerit, focisse consulto. C. 34. docebit. . ut immortalitate vi camur ab ea natura, A animi praesantia vinei. vide quoque de Fin. III. c. I '. Min. Fel. Cap. XvII. &alibi. Hinc quoque nihil omnino in his sollicitandum puto, Fam. X. ep. 2o. De re fama constans, nec decipi posse nec vinci. Tusc. U. C. 2o. summam fuisse ejus in victu temperantiam, in rebarique gerendis mirum acrem S industrium. Acad. I. C. II. cumque perturbationem animi illi ex homine non roderent, sed ea contraherent , naturaque N condolescere N ext me sere dicerent. ubi eidcm scopulo necquidquam impingunt docti. conser quae ad N. D. II. 48. Cap. XXXVII. Suoties - - univers exercitus ad non dubiam mortem concurrarunt Conjiciebatur. cucurrerunt I quam quidem lectionem, ne codicibus quidem si QSuta esset, vulgatae praeserrem; intendit enim verbum concurrendi orationem , &significat Lepe milites universos istius eXercitus,
79쪽
ς T. Wo PKLNs LEcTIONUM junctis animis viribusque. Cumque eadem constantia & alacritate praesentissimum mortis periculum subiisse. Cap. XXXiX. Nondum gustaverat, inquit, vittae suavitatem: hic autem jam sperabat magna, qui bus frui coeperat. At id quidem ipsum in Peteris rebus melius putatur, aliquam partem , quam nullam attingere. Pronomen ipsum nullo jure hic damnari videtur; sic enim supra c. 37. nec enim potes
miser se quisquam, sensu peremto. At id ipseum odiosum esti, sine sensu esse. ubi eodem modo dictio ista id ipsum complectitur antecedens illud siensu peremto , quod tamen repetitur deinde in sequenti hus verbis sine sensu esse. infra II. c. I i. -- uiligitur Epicurum sequitur dolor cum hoc ipsum dicit,
iummum malum esse dolorem. de Div. I. go. -- nam G id ipsum Cident instare morae . Cap. 46. --
sed ipsum est deos non putare, quae ab iis Aniscantur
contemnere. conser quae ad Divin. II. C. I. Cap. XLIV. Vides quanto haec in errore versentur: portum esse corporis. . in sepulcro putat. Conjecturae qua legunt, hic in errore versetur, haud ita favent sequentia, ut illi subscribere audeam. saepius ita a rebus ad perionas, ec vice versia, deflectit elegantissimorum hominum oratio. sc N. Deor. III. C.
1 o. is igitur, A aliquid est, inquit &c. Haec omnia
in eodem, quo illa Zenonis, errore versantur. . . Idem
que s dei non sint, negat esse &c. vide quoque lib.
I. c. I 2. & I4. Quod autem in his cap. XLvI. si cundis vero rebus suis volet etiam uti: cl. Benti. re-
Donit -- volet jam uti ue obiter dicam, videri mi-4i simili plane mendo S. Severum liberandum, Lib. I. H. S. c. 7. Per idem rempus fere, inquit, cum Abraam esset etiam centum annoram, Isaac stius natus est. lego, cum Abraam esset iam centum an voram. Inserius autem in his Tullii: M'no me/
80쪽
ΤυLLIANARU Μ LIB. I. CAP. IX. ss mei ipsos amare videamur : legam potius , ne ita nosmet &c. quam, juXta codd. nonnullos, vocem secundam eXpungam.
p. XLVIII. qui se in medios immisit hostes, Ceste familiari, ne posset agoost, s esset ornatu regio. Qui cuncta serme adivivum resecant, hi mirum eth quod siluerint ad istas esset ornatu regio, quae lane splendid1ssimam referunt glossematis faciem, quum ab oratione abesse facile & majore quidem cum elegantia possint. Nos , ut criticorum παραδιορθώσεις antevertamus, aliquot hujus sermae exempla
similia apponemus. De Leg. l. c. I 6. uod s po Iulorum jusis, si principum decretis, s sententiis judicum, jura constituerentur , ius esset latrocinari, jus adulterare; jus testamenta falsia supponere, s haec suffragiis aut scitis multitudinis probarentur. an non, salva omnino atque incolumi sententia , omissa
suissent illa, s haec dcc. 3 Rursum de Fin. lib III. c. XI. aeuid autem dici poterit, si turpitudinem non ipsam per se fugiendam esse statuemus, quominus hommines tenebras O solitudinem nacili, nullo dedecore se abstineant, nis eos per se foeditate sua turpitudo ipsa
deterreat Z quorsum vero ista, ns eos dic. quum praecesserint jam talia, s turpitudinem -- flatuemust quae tamen glossematis suspecta habuerunt cl. Valherus ac Davisius, quamvis immerito, ut ego quidem puto. Lactapt. lib. I. c. XXI, I 8. neque intra parietes aut aediculas luto factas, sed intra pectas collocandae sunt, interius comprehendendae , ne mi falsae, s extra hominem fuerivi collocarae. quis requireret postrema ista, si non apposita suis ent libro II. c. 2, 4. Deos igitur in quorum numero rem ponemus ' s in mortuorum, quis tam sultus ut colaips in absentium, ergo colendi non sunt, μι nec videamqμα facimus, nec audiant quae mecamur. lib. IV. C.