장음표시 사용
701쪽
re. Adde quod alio hic alio ille charactere delectabitur . erulis aflictetur figura dicendi: ut neestust, a nec inconsulto varios eiusdem rei dicendae modos, quae chriae dici solent, veteros illi qui eloquentis tradidere praecepta, excogitanerint. Nec nequicqua habuerunt diuersa genera dicendi probari diuersistate uidelicet iudiciorum,d diuersa humani temperamenti proprietate manantium,hinc amplum er augustum dicendi genus,hinc exile et tenue,hinc ex viros per mixti :in quibus qui excelluerint,diuersi diuersam quos digloriam parauerunt. Hinc exsiccam ex nudium,hinc succulentum er vario eruditionis colore vVlitum. Cr haec omnia introducta fiunt duce natura. Erit enim ille suopte ingenio Laconicae breuitatis amator: alius Asiaticae fretilia talis auidus: hic Attice illius er aureae mediocritatis mstuabit desiderio: odio ille temperamento delectabitur: tot uni variae animi voluptates, ut etiam de numeris temminandae clausiulae expedibus,multa sit inter antiquos uisister Arisbtelem ex Ciceronem ortu dissensio. Induebant 'animam illi varijs habitibus, ceu ipsis quoque vestimentis induimus corpora atque ut in his, non secus in illis varia materichvariae figurae, varijs colores, placebant olim, nunc etiam placent. Sunt enimno Dat pntite plurim qui panno vestiantur libente qui sit contextus ex lato illo Ciceronis Emine, presso Plinij subtegmine.Admi tunt etiam tramam Celli, Columellae. Alij, quia frigus
fortasse metuu conantur vi cuoluat scirinia Carment vir de peplum Arripiunt apiundum ibi. Nec eo contenti vetuis Ibs illos eh curiosos Romanorum augurum Cr Martiorum fratru cophinos adcunt. Atq- cum resciverint catoum CrImuum ditasse patrum,in coram etiam supcllcctilem pro 'dabundi
702쪽
tabundi πpopulabundipenitus irruant. Nec defiunt qui aput in cum ex hinent bellum animali aureum, de illius pius sibi lacernam conjiciant. Qui vero abalienati'sus haec signa ducerent, artis medicae regulis feti, audiant Hippocratem,aetati, tempori, consuetudini quidpiam dandum esse praecipicntem.Sed ut in summa dicam ut varij fiunt autores,er in suo quis genere probati, varia quos humani animi propensio,atqueades diuersae in eadem etiam scultate ideae θcciesve dicendi, lata, pressa, mediocris, authra, dulcis, diaci fas quasi fila, diuersae texendae apta orationi : quibus de rebus apud probatos autores cum alios, tum maxime Dion sium et Hermogenem praecepta dantur. Adream haec omnia,quam in incnte gerimus, iacum restre
da fiunt, habenda est in consilio ratio, mixtisq; paranda talis,ut una ex omnibus, quae nulla sit dura, sed perfictil ima tamen ista quidem,quoad scri posit, ex confletur
coalescat oratio totam abest ut quilluum unus usquequa- .
que it linitidus,qua si ille Deo praestiret Opi. M . qgi nobis usquequas imitandus no proponitur: nes enim porentium eius possimus, nec sapietiam aut debemus autpossumus omnino inrituri sid quam ille voluit exsole illo inrelloctili nostris mentibus illucescere,eumipsam excolere opera pretium est,ad inius Dci man stindam gloria, ad accendendum nostris in pectoribus amore diuinae bonitatis, que quide nobis quoad vires nosti ae queut efficere, proponitur imitanda umore intentifimo,et officijs,qui de illo pro unquibus cir boni ipsi ejicimur,et umbratilis huius vitae peracto cursu,omnino lices. Haec habui ad praesens,Bebe, de imitatione quae dicerem , D ni coniectura silloc aut soptem horaru statis,cos intcrrupto ac sine libris, Dio
703쪽
memoria usi quisquidsest obtulit arripuimus atq; comptagimus.Scis enim me more tabellumq,mutatis etiam ad celeritatem iumentu,bucuis cucurrisse. Sed nes inficias luero, me deprecari culpams qua occurrerint ei ruta. Quare lihiulca magis er diuulsa, quam fonora pressa compo Lila sistam ex stridula,quam aequabilis aut numerosa ridebitur, reniam praesis oro scut CT poetice venae in edendis inter expellendum Venerem atq; cupidinem carminibus se reficenti nuper,ut arbitror,praepiti E. Qui enim feripotest,ut praeter haec etiam ab aequo non absoluariudice, qui inter Theologos atq; Philosophos no brates istos recetiores
mente quidem plusquam jubtiles, sed rubiginosa ex plus
qua barbara linua diutifime versutus,ad mansiuetiora st diu ad rhetorica delinimenta numerosq; poeticos lateiasi quodam quasipostliminio reuertor s Quibus is numeris et
exculta illaphrast apristis illis ducta temporibus, si nostro
hoc feculo inter eos qui nunc vivunt, nobis noti sunt, ipse tibi palmam non vendica I quod ego nequaquam ob-finute negauerim propior tamen aut es, aut iam breuies futurus primo qum tertis. Vale. Ἐμα III. calendas Octobris. m. D. NIL
704쪽
E c T E atq; amiteryctu abs te est,quod
eius sermonis tuas partes, que una de imi tundi ratione nuper habueramus, etiam tuis ad me perhumaniter scriptis Isteris per irri voluisti. Quanqui enim propter eximium tuum in omni genere doctrinarum protintium, me summsim erga te amorem,singula tua dicta imbri rescere penitus in sensiibus consueverint an memoria mea, tumen ea ipsa prodita literis, stabilius ars diutius permament, πβcillia r ciuntur.Tum accidere etia illud sole teu quae chartis mandantur,pleniora uberioras sint, quam quae homines in orbe colloquuntur:addit enim femper aliquid ibius exscribendi mora,cresciis cogitatione ipsa oratio.Itas sermo iste tuus,qui me misi; ce delectabat cum teloquentciu audiebam,idem perlectus in tuis literi mihi fa- ne multo iucundisimus luit. Quibus omnino literis, quoniame amantisime prouocus,respondebo, no tam quide aduersandi tibi studio,qui,n tuendi mei: nes tum refellendae tuae sententiae cause,qllamne , quae me rationes impulerunt ut eos laudarem,qui quidem,que scirent in eo scribendi genere,in quo sibi elaborandum esse duxissent,excellere ac prae stire caeteris,illum stibi unum ad imitandum proponerent, , eus tu rationes cognosceres, quas tibi cora explicandi mihi sine ocium non fuit. Sed antequam illo veniam,peto abs te, quoniam initio literarum tuarum itascribis,videri tibi imitandos esse omnes bonos cur in reliquis earum ipsaru literatra partibus,eos qui aliquando imitati sunt,uniuersos via
705쪽
tuperes,laudes nullus Hoc si te propterea dices lacere, quid malos quidem habeas, quos reprehendas: bonos, quos o nes,no habeas: primum id quidem verisimile no est,imitui di artem esse aliquam, quae laudabilis sit ea vero arte qui sit recte Uuw,neminem unum inuenis praestrita in tanta iuria tutorum frequentia, quanta necesse est et esse nunc, fuisse antea omni tempore, π deinceps semper futura. Imitati di enim vim atq; sensum,ac aemulatione quadam mixtum αι piditate, natura omnibus hominibus tribuit, quaesedari Crcomprimi ratione quid potest, euelli prorsus extim
ris non potest. Deinde,si tibi concedam imitatu fuisse recte neminem video enim tibi etiam Marone ipsum bonum imitatorem non videri) cur eam probus artem, in qua tan cisi innumerabilia se clarifinia ingenia exercuerint, la dem tamen boni artificis atq- nomen tuo iudicio nullum est eorum consequutum s ac planὰ cur non potius ad eorum te sententiam contudisti, qui affirmauerunt imitari non opor tere, damnaueruntque quicunq, id facerent, Cy quoquo modos Aequius enim fuerat, vel in istos te non inuchi, quorum artem antea probauisses: vel eam artem non probare,cuius amantis Cystudiosos homines tantopere fueras tam J mulatis verbis improbaturus. Nain id quidem, quae tua est in scribendo vis ac eloquentia, Acillime assequeris, ut illos acriter
ac vehementer infe re. Qua tu sententiam sit esses asscquutus, ex tibi campum liberiorem disputandi patorcisses, ermihi laborem re*ondendi tuis literas non attulisses. Rei eqsem enim te ad Pauli Cortes lam,bellum illam quiadem, CTckm argutulum, tum etiam grauem, qua is Politians vicini fui, docti mehercule ac ingenio sit hominis,sic ut mihi quidem videtur, non multum prudentis, stultuicni fregit,
706쪽
DE IMITATIONE. tyqui Ciceroniana illum scribendi rationem atq forma, a qua longiuscule abluit ,sese assequi nullo modo posse cim videret, ad eos damnandos, qui ibi istum exprimendu sumpsissent, quis omnino inlum imitatione aliqua colerent,st co uertit. Itas Paulus docte sane ac prudenter illius disimul tionem reqciens,libi etia fatismere potuisset,si cum illo seu fhbes. Nunc aut cim affirmes, imitandu quidem esse erunt
non unum alique Ad omnes bon0Rhoc quemadmodum accipias, no intel ligo. Nam si omnes ij, qui aliquo uno in genere boni scribendi magiItri fiunt habiti, pares interficinii nobilitate scriptionumq elegantia extitissent, concedi tibi fortasse poterat id quod dicis,no vni eoru operum a nobis esse dandam, sed plane omnibus. Nunc vero cum uniuscuiusis ratio vel ingenij vel artificii, uniuscuiusq; cum ingenio tum artilicis di θar esse disimillimas reperiaturos alius alio praestintior, quid esse cause potest,quin si melioribus operum dederimus, eos qui minus boni sunt, negligamuss An βinter illos, quicus boni dicuntur esse,unus est omniu longe optimus longeq, praestini inius, ut quaesingula insunt in
ceteris, ea uniuersa in uno illo θlendidiora etiam ornatiora, consticiantur,eum unum multo omnlu maximum ais
summu recte imitati cu fuerimus, nisi istos etia qui boni mediocriter habentur imitabimur,nihil proficiemus quasi necesse si qui Messis more pingere didiceri cuius artem reliqui pictores admirat primis ei partes sine cotrouersia triabueru iussin etia Pobgnoti Cr Th mantis tabulas, a qui b. doceretur,adhibuisse:aut eum qui in lippi excellens ac praeclaru fingendis imaginibus artificiu expresserit, C timidissigna rigida,vel etia mai s rigida Canachi filisse cotempla tm. Ait: illi unifices cum Alexandri vultu imitarisiuis uni
707쪽
bus cuperent,neminem absim intuebantur,mente in eam v-
num μῆ atque oculos intendebant. Nos,qui eius scripti simulachrum quod sit pulcherrimu perfretomu nobis p ponere debemus, in quo effingendo studium Er dillcntium adhibeamus,ctim illud ante oculos babeumus ad corii ctiam quae non ita pulchrabunt exprimenduε imagines,cura atq; animum traducemus Mihi quidem falli Pice videtur, qui j cexi hmat. Neq- cnim ιta formati a dijs immorsulibus Amas. ut cum uppesitare nobis ea qitie prima uni valeamus, , ctemurquae cunda fiunt, multo minus quae sint in rast unda animus enim nos i summian quidda semper atq- ubis niumsuspicitataqhut dis valde miror te no ita polire ben-hilse,ut altera eorum stitueres, vel omnino imitari no oportere, vel, si imitandu quidcm esse duceres,no ad ea quaecus bona essent, sed ad illa tantiunodo quae optima,quaeq per edtifima haberentur, imitationis esse nostrae omnes neruos
intendendos. Num de ideis quod scribis, docile quidem est tibi homini docti mo, in omnia philosophorii disciplianis Cp scholis multa cum laude atq; gloria diu vcrsato, alia quid afrmanti no credere. Sed quum tu esse in animo tuo injitam uis a natura traditam scribent ictum atq; formant sciatius,de eo ipsie videris. De meo quidem animo tant in tibi a murepossum,nullum me in eost lis 1,nullum diactandi simulachra antea in exitpe, quam mihi ipse mente
cogitatione legendis vetera libris, 1 stultoru annoruspatio, multis laboribus, ac lango Uu exercitationes confice rim: ad quod nunc,cum aliquid scribenda est, me conuerto,
videoq; quasi oculis,sic cogitatione, quae cojiciendo scripto opus sunt,unde sumam. Ante autem quam in ijs,quus dico, cogitationibus magnopere essem versatus. Ostiebam quia dem
708쪽
DE IMITATIONE.dem in animum meum nihilo sane minus,quaerebums,tanquam aspeculo estigium aliquam,a qua mihi sumerem con-1rcerems quod volebam. Sed nulla inerat in eo effigies, nishil se mihi ollerebat,nihil conspicieba. Itaq, si quid calamo
utere si quid molire non lage, non iudicio, quo volebam, scd temere incon tintres ferebar: nulla me eam,quas com memoras, idea speciess moderabatur. Nes vero sum ne scius, te id cum diceres, de Platonicorii fententia dicere, qui quae prima quaeq; praestititia in natura rerum unt, vel esse aliquo modo possunt ad diuinas illis imagines*ecitas referebant. Ac ego quidem sic ex limo: in ipso mundi ac rerιι omniv autore Cr ejectore Deo,ut i hcne,ut temperantiae, ut ullam virtutum, sic etii recte scribendi specie quandam, diuinam illam quidem, cui nihil desit, atq; omnino absoluti bima exillare: ad qua ex Xenophon,Cr Demosthenes, ipse in primis Plato,tum er crassus, Cr Antonius,Gr Iulius, maxime omniu Cicero,cm dictaret aliquid soriaberent,quantum costqui cogitatione poterat, resticiebant, atq; ad illius,quam animo conceperati imagine Inlum mentcni s dirigebant. Idemq; nobis faciendum arbitror,conan
duras modis omnibus, ut ad eius omae simulachri syriapus nostris,quoad fieri potest, qua rectifime quamq; proxime accedamus. Quod si in animis etiam nosti is ideae id eius dent, quas dicis singula instingulis,tum diuerse intre featq; variae,quemadmodum illas i natura ipsa,ego pro mea, tu pro tua, pro sua qui'; animi corporus temperatione initio nascendi est fortitus, ab ijssi cura diligenti nostra smium flectere in quancuns volumus parte nobis licet, cur
non tu eum unum,qui sit omnia maximus atq; summus,imiaturi nos torummodo stituis oporteres Si non lice cur onm.
709쪽
r, II E IMITATIONE.nes bonos f Ndni er inuidiosum quidem est, quod homines possunt assequi aliquo in genere optimum, id omnibus non proponere: superuacuu,omnes illis bonos imitandos ese dicere,quibus anima a sua scribendi pecie atq, forma, ad anatura tradita pUident, facultas reuocandi no est data. Sin vero quod est tertia dis ultimiis in quorundi animis id istae atq;1pecies eiusmodi insunt, ut sit quis ludiu adhibeat, verti atq; inflecti facile posint, in quorundam alite eiusmodi, ut nullo modo posivit,eodem tamen decidus,e odem labare necesse est. Nam neq- θ,quibus negatu est aliquo progredi, ad ullum imitationis genus inuit undisiunt, neq; no ad 0-ptimum,qui quo libueri si volent, progredientur,siunt incitandi. In alteris de facultate ne quid detrahatur, adhibenda cura est: ab alteris, ut inepti esse desinant, no est requiradu.Ac ego illis nec imitandum esse quenqua stituo, nec vero viso in genere quis conandu . Qiti prauo, qui tenui, qui inerati ingenio sunt, qui dura atq; implacabile naturae suae quas ἰfcie praest ferunt,scribat j mihi libros,nec ne,vigilet, dor mian nihil moror. Eos volo,eos alloquor, qui si ope a a d derint, si animo no frangentur, nihil no assequi poterunt: et quoru ingenia si excolantur ructus uberes atque magmos f rent. Neq; illud me mouet, quod eximii , qui itus uti sunt,ut quib. artibus unimu intenderin quo in genere striabendi elaborauerint, sua illos spes nosiit 'ustratura, esse no=nultifimos. Neq; enim aut Cicerone ascribendo deterruit pulcherrimos illos de Oratore libros, quod quale in eis; ti- tuerit oratore esse oportersitate βrtus e nes legerit ipsi unqua fuisse,nes audiuerit: aut Plato reip. suae leges propterea no perscripsi quod eas ab usu atq consuetudine gentiulangius abesse arbitraret 6q quis.viros populos, ulla ciuia tuleri
710쪽
DE IMITATIONE tute esse usura confideret. Qui enim arte aliqua recte precipiunt,no id cogita ut omnes assequi eum posis sed id potius,ut qui potest,ita assequatur,ut nihil positi esse eo in genere praestitius Quicquid aut est eiusmodi qui praest inti mgenio no sit aggredi jrtasse potest, alequi atq; sicere nequaq potest. Itas mediocritate ingenioru re ciunx. nihil e vim mediocre ide atq; praestins est: quod cum fit, pusilla adnumeru res redigatur,necesse est: praestatia enim quae fiunt, eade perrara esse cosiueuerusi rarioras, quo praegantiora. Praestintiu aut rem paucitas, mediocru multitudini no modo no pUhabenda,sed longe etia anteponenda est: placetq; Nautes the mihi Virgilianus,qui Aenea admonet,quo in Italia transimittere lacilius post, quicquid inualida ac metues pericli est,esse re ciendu:quod cis esset Actu, PoetasEtim intulit, Exigui numero, sed bello vivida virtus. Ex qμο apparet, poetari apientifimu no virtutem modo in illis, quos commorat, requisiuisefd etia vividam, hoc est, praestin te. Quanqua quidem non ego una simulachra, quae nusqui sint quaeq; vix animo percipi postri quemad modii illι duo,quos dico, cerui, nostris hominibus ad imia tandum propono, cum eum vium, qui sit omniu optimus utq; pr tinti mus, illis propono: quod si facere, nunquame tumen illorum defendere exemplis. Potest enim quillibet
cum Oratoriae ac rerumplib.ratione atq; modo co 'tuenda ri , tim aliaru planireru artes π disciplinas ita trudere, ut ad excellentiorestitu dis forma velit eoru cupidos pro gredi,q cuius simulachra oculis cernantur, munibusq; cotianeantur. Imitatio aut quia in exopto tota versatur,ab exens
plo petenda est: id sit desiit, iam imitatis esse ulla qui potest Nihil est enim aliud totum hoc, quo de agimusia mitari, is