장음표시 사용
71쪽
euiusmodi vitio utilissimo suubmianasque artes mi garrulit rem verbaque propemodum redisse scimus. Sed cum mea culpa non erit, siquod ago, peruersa ingenia in aliam partem, atque Ggo destinaui,t piant: & simul sperem vertendum mihi vitio nolae, si aliarum artium scriptores imitatus, breuitate dilucidita. t que quam apta generum distinctio maxime prosecto praestat
scelicioribus ingeni js consulam, tentabo confusam costructionis laxitatem in certa genera diducere. Quod tamen si minus apte praestitero quisquis ad publicam utilitatem id corriget, huic tantum aberit, ut veluti correptori succenseam, ut etiam tanqua asiluxori debe re me sim professurus. Duo prim Sunt ergo costructionis duo prima genera. Alterum, cui nee deest quippiam, nec redadat, nec loco suo abest, nec immutatur. quod non immerito Iustum appelletur. Alteru contra, cui deest aliquid,vel redundat,vel loco suo abest,uel immutatur, non t mm sine sumniorum in Romana lingua virorum exeplo, quod lauratum din potest. bl H oxum quoniam utrunque tractare se orsum statuimu , prius in dupleX rursus genus diducimu9. Ait rum, quod ex personae ratione totum pendet,quam ab argumento proso cen appelles. Alterum, quod personae discrimen non Pellana. agnoscit. Personam hoc loco generaliter appello, quicquid rationisv exhibet altivius ut subsistentis, vel vocati, vel agentis, vel patientis: vel cui accedit deceditue quippiam, vel causae, vela loci,vel temporsi, i ii strumenti,vel denique quod easui alicuius propriam rationem praesert . voceturque si non displicet haec, Constructionis persona. sicuti altera, quae ab hac est diue se, sermonis: nempe quae loquitur ad quam sermo dirigitur,de qua sermo habetur. - . Proximum genus,quod personae disserentiani non agnoscit, rursus in duas scinditur species. Vnam, quae nondeclinata Syn-
categoremata recipit, unde &Syncategorematicen non incom-Syncategore. mode dixeris. Voco generatim Syncategoremata, quae nec solimata, dum quippiam significant, nec in oratione nisi cum alias iuncta consistunt. Quod genus sunt non declinatae partes omnes, de ex declinatis interrogativa,& partitio,& particularia, & uniue salia nomina, de quaedam etiam pronomina. Alteram,quae in vocibus duntaxat pro linguae Romanae proprietate iungendis, tota versatur. Haec in delectu & ordine tota consistit. Delectu, ut eum superlativis quisque potius subsicis quam omnis. OG
diae cum dicis, Quam vibe statuo,potius quam, Vrbem quam
72쪽
statuo.Videturque haee reliquorum generum communis,quin tiam eum figurato interdum se communicate. Itaque nec certo aliquo loco a nobis, sed sparsim,prout occasio eius erit, tractabitur. Vocetur autem si placet Latina,quoniam Latinae linguae sit propria. Omnibus his generibus illud primum commune
est,qubd in vocibus, non in rebus eorum congruetia spe lamir. Neque enim si indicata muliere dixeris, Hic me caedit, incogrua statim partium constructio arguitur,nisi mulieris vocabulu compronomine subaudias. Qua ratione tectum soloecismu committi nemo neget. Si enim viri voeabula subaudias, ad constructio nis cetid congruentiam nihil desederatur: rebus tamen vocabula parum rectd reddideris. Uerum id genus in Barbarismu potius cadit. Similis adhibenda & in talibus discretio est, Siquis ad unu loquens, dicat venire:aut ad multos, discede. nam si in priore subaudiat tu, in posteriore vos, Soloecismu faciat.Sin illiervos, hic tu, no Soloecismum,sed Barbatismum. Commune quom Ο & illud est, quod in duabus minimii vocibus, eorum natura spectatur. Id quod ex vocabuli ipsius tum vi, tum definiti ne facile intelligitur, nee lard plane pluribus, nisi Syncategorema vel numerale sit quod tertio loco adiscitur, ut Centum niuei iuuenci, Nullus vir bonus, Quidam homo diues, Omnes boni ciues, Hic vir prudens, Ad oceanum usque. Caeterum ex duabus his vocibus, quibus minimis constare constructionem diximus, in prosopicis, altera subiecti,& tanqua basis rationem sustinet, veluti propria nomina &appellativa: altera,eius quod huic semper innititur, ac de ea dicitur, e ue sine ea consistere in orati ne non potest, ut adiectiva, & quae adiectivorum naturam imi trantur,&verba,&quaedam Smcategoremata. Sed quam ex Personae ratione pendere diximus, quae scilicet latissime patet, & ideo caeteras tractada naturaliter praeuertitur, ea duplex est. Aut enim voces ex quibus constat, ad eandem per
sonam referuntur,eandemque repraesentant,aut diuersas. Priore
quoniam in eadem persona subsistitur, intrasitivam, siue si Graece mauis metes mκην si αμUmcατον appelles. Posteri rem, quoniam ab Ina in alteram fit transitus, transitivam, siue Graece με. ractat mo. Harum sicuti nomina ipsa, sic naturae proprietates diuersae sunt: quippe quibus unica persona subest, hae in i s constructionis accidentibus, quae inter se habent communia, necesse est concordent, ut in progressu per exempla
73쪽
patebit.Uoco constructionis accidetia generatim, casum, genus, numerum, personam, modum,& tempus: quod in his serὰ omnis legitima constructio versetur.Contra,quae ad diuersas res Apollonius. runtur, Apollonio authore, sub diuersis accidentibus coniungi. partim pol sunt, partim omnino dedet: quippe qui casum & personam adeo recurrere censet, ut ubi eadem sit persona, idem sit omnino ponendus & casus:contraque ubi idem sit casus, eadem
subsit & persona. Sed huic perdifficilem insicit scrupum accusa- aluus, siquando infinitum verbum tum praecedit, tum sequitur, ut Chremetem percussisse Demeam: ubi diuersas esse personas constat, nempe agentis & patientis,sub eodem tamen casu. Sed Tlodorus. facile sortasse tanto viro, cui etiam iubscribat Theodorus Gaza, patrocinabitur, qui librum de partibus, quem huic necessario praeposuimus, accurate legerit. I am Apollonius fortasse, sicuti hi qui sextum & septimum casum sub una voce comprehensos
volunt, sic geminum vult esse accusativum . Verum nos certe a scrupis id genus, quantumlibet blandiantur, deinceps .i coabstinebimus, cum sint ad ostentationem, quam ad de iuratum nobis scopum magis accommodati. IlIae igitur elocutiones, Cuiniic cognomen Iulo,& Cui Africano fuit cognomen, & Faustulosuisse nomen ferunt: cum similibus, nisi eas contra rationem aut horum usus asserat, Soloecophanes sint: cum dativus ille pr priorum,& nominatiuus cognomen vel nomeri eandem personam repraesentent. Itaque etiam & a rectis illis arguuntur, cui Iulus,& cui Africanus fuit cognomen.Cuiusmodi elocutionum etiam plurimus est apud authores usus. Cicero, Argentarius se Mus Clodius, cui nomen Phormio. Quintilianus, Notu est quid, Gliconi acciderit,cui Spuridum fuit cognomen. Terentius, Hecyra est huic nomen fabulae. Sed de transtiua & intransitiva mox latius,si prius quae mihi ante omnem de his disputationem praesumeda videntur,apposuero.Ea igitur sunt huiusmodi, Vesebum definiti numeri & personae consistere in oratione sine n minatiuo a fronte non potest Nec rursus nominatiuus aut solus, aut a verbo omnino absolutus. Nec adiectivum nome, aut quod adiectivorum naturam construendo imitatur, sine proprio vel appellativo, cui innitatur.Nec prouocabulum qui relativumve Pronomen,sine aliquo quod a priore sensu repetat, praeterea sine Verbo suo,ebque a verbo eius quod repetit plane diuerso. Nee rursus duo verba in eodem sensu, quorum scilicet neuttu sit infiniti modi, sine nomine vel adverbio infinito, ut Teneo quid er-
74쪽
reti prae gaudio,vbi sim,nescio. Nam si vel coniunctio, vel simia litudinis adverbium expressum suppressumve interueniat, duo omnino sensiis potestate & viribus sunt, Dictat & cantat. Uiuit
sicut scribit. Nee praepositio extra compositionem, citra nomianis vel pronominis citum. Vocativus subiscere sibi verbum, sicuti nominatiuus non potest,propterea quod agentis, vel patientis, vel subsistentis repraesentare personam nequit. Iam quod omni intrasitiuae commune esse diximus,agὰ per singulas examinemus: additis etiam siqua vel quarundam putemus communia, vel singularum propria, mox detrasitivis actu.ri. Ergo quatuor non amplius m lai sunt, quibus intransitive construi quaepiam obseruatur. Aut enim verbum cum eo struitur, cui innititur: quae prima Intrasitiua idcirco iure appelletur, Prima in quoniam omnis quantumlibet pleni sermonis, sit vesuti funda- siti . mentum . Aut adiemuum cum proprio vel appellativo de quo dicituriquae secunda. Aut prouocabulutaui relativumve prono secunda. men, am eo quod a superiore repetitu,secum repraesentat: quae Tertia. tertia. Aut quod apponitur,cum eo cui apponitur:quae quarta. Q lana Veteres hanc Epexegesin vocant, Neoterici appositionem.
Sed cum publice receptae appositiones, participia Ens quod
alias in usu non est,omnino subauditum habeant,nos alias non dissimiles eis elocutiones, in quibus tame adhibitum participia est, Grammaticoru pace, huc reduximus.Cuiusmodi sunt hae,Cicero designatus esilai, Scipio dictus Africanus. Etiam in quibus verbum inter ea, quae sub eandem cadunt personam, est interpositum,ut Caesar erat dictator,Octauius dicebatur Augustus.Sed in his propria vel appellativa tertium locum occupant. In quibus enim adiectivum huc locum tenet, ut Terra est immobilis: doctorum iudicio arbitrioque relinquo, velintne eas ad secumdam intransitivam, an ad hanc quartam reduci. Ipse interim de his, quoniam nomine aliquo docenti est viedum, quasi quartani efficiant, verba faciam:quando si ad secundam referam, fortassis
nomina confundam, duas nimiru eius rationes, primam secum clamque statuere coactus. Ergo cum tot non amplius intransitiuae constructiones sint, verbum certὰ cum eo,cui a seonte eo iungitur, si is nominatiuus est, duo tantu habet accidentia consemunia, numerum & personam. Itaque in totidem cum eo conueniat necesse est, ut AEneas ait. Sin accusatiuus est, cui verbum infiniti modi succedat,sicuti nullum habent commune accides,
ita transalitie coniungi inter se possum, Te isse, vos isse, hune
75쪽
isse, hos isse. Adiectiuu eum proprio vel appellativo suo, quo
niam casum, genus,& numeru cum eo comunia possidet, in etiadem quoque cosentiet, ut Elephas Indus, Troianae opes. Idem statuendu de omnibus,quae adiectivoru constructione imitatur. Cuiusmodi sunt ex nominibus,interrogatiua, relativa,uniuersa Ita, partitiva. Ex pronominibus,demostrativa & possessiva. Item participia, ut Quis de s quata gulas neutra acies, hic vir,noster herus, vinea putanda, ager colendus, homo armatus. Prouocabulum ui vel relatiuu pronome,cum eo quod adiaperior 6- -- petitu aperte secum VeItacite exhibet,tria item habet accideti comunia,in quibus etiam necessario umeto consentiet, rasum, --- genus,& numeru: Qui Virgilius, Is locus, Idem vir. Sut qui personam prouocabulo adijciant: sed qua ratione, non video, cum prouocabulu adeo nullius sit personae, ut qui pronominibus id adnumerarui, ideo infinitu appellarint,quod nullam personam repraesentet. Id autem quod apponitur,cum eo cui est appositu, si quidem id adiectivoru constructione habet, in tribus ad summum conuenit, casu,genere & numero. Itaque in totidem i,sentiet, ut Apollonius dictus difficilis, Et Apollonius erat Alexandrinus, Redeo inde iratus. Et in alijs casibus cfit enim fere pcromnes ut Mei redeuntis irati, Tibi eunti inuito,Me ire inuitu. Sin appellativum est, siue c5tinuo succedat, siue verbum ullum
participiumve intercedat, casu certe omnino consentiet. Homo
xus fons poetarum, & Homerus dictus sons poetarum. Quae incedo regina, Iouisque & soror & coniunx. Illud ergo Virgilii, Verane te facies,uerus mihi nuntius afferss nisi aliqua ratione accurate leniatur, videri potest Soloecophanes . Omnibus his intransitivarum generibus commune est, quod in singulis, non solum unum uni coniungi potest, sed etiam unum duobus. Quod cum multis modio fiat, natura & proprie dupliciter authore Gaza fit. Uno, cum rid quod unius rationem obtinet, socundo loco ponitur & plurative. ut in prima, Socrates & Plato philosophantur. In secunda, Socrates dc Plato Athenienses. Et adiectivis ipsis ut videtur, appellationem praecedentibus. Ouia dius de Tristibus, Magna minbrque serae: nisi appositionem dicas. In tertia, Quos Socratem dc Platonem laudant. In quarta,
Socrates & Plato philosophi, Allia Serpyllumque herbas. Altero modo, cum quod unius rationem habet, singulariter dum bus vel praeponitur vel interponitur, ut Philosophatur Socrates & Plato, Socrates philosophatur & Plato. Mihi vero secun-
76쪽
da lixe ratio omnino figurata est, ut proximo libro apparebit. Sunt qui dubitent, ubi copulativa coniunctio propria vel ap- Copula sua pellativa tum praecedit, tum intercedit, num adiectivo, verbo & mniunctio. prouocabulo, tam singulari liceat,quam plurali uti. Sed frustia, ut authorum usus docet, qui & singulari utuntur. ut Ciceroo 'Quae quidem abs te cum dies venerit, & ego & Cicero meus naigitabit. Et Columella, Nam si neglecta cruditas est, & inflatio ventris,& intestinorum maior dolor sequitur, qui nee cibos ea-pere sinit. Seneca, Est autem noxia aqua, in Thessalia circa Tem κhui,:: pe,quam & ferae,& pecus omne deuitat. Et puirali, idque hone mus, ut Seruio placet in illo Virgilii, Veniusque gubernatist - , que vocabant. Idem, Egregiam vero laudem & spolia ampla re fertis, Tiique puerque tuus. Ouidi', Mulciberis capti Marsque, Venusque dolis. Columella, Ita ut & actor & familia peccent.
Terentius, Hare si neque ego neque tu secimus. P. - .
At primae, tertiae,& aliquatenus quartae, illud eommune est: tertiae
Quoc in singulis, sensus quoque pro basi esse potest. In primat
ut Tempori venire praestat, quam sero. In tertiar ut In tempore ad eam veni, quod omnium est primum. In quarta: ut Quin- tilianus, Cogitet oratorem institui, rem arduam, etiam eum et ' formando nihil defuerit. Item, Venire in tempore,omnium est primum. Tertiae vero & ei quam precario Vocamus quartam, quod nonnunquam ibi prouocabulum, hic verbum cum posteriore aliquo iungitur, cui in accidentibus adsimiletur: verum eo demum posteriore, quod cum priore cum quo construi deberet,
sit idem. Adderem ut Dialectici loquutur pra sertim subiecto, nisi quicquid supra grammaticum Putem, toto opere consuli refugiam. Sed si illud vel pachymeros lector attingat, utile mihi ad quaedam alia sortasse fuerit. Caetera quod posterius illud,
cui interim concordat verbum vel prouocabulum,idem sit cum
eo quod hare praecedit, declarata quod ubi hoc incidit, verburi non aliud est quam vel subsistendi,vel vocandi. Exemplum, vix bi est illud Plinii, Iustum erat duae librae in semodios. Teremitius, Amantium irae amoris redintegratio est. Relativi autem illud Salustii, Est locus in carcere quod Tullianum appellant. Sed de his dissusius in figuris, quo magis, attinent. digm rectum plandi in his est ut cum superiore conlaxmentur: quem, admodum magnoru authorum exempla docent. Plinius,Pr iit
tur certὰ in Creta expugnato oppido,quod vo*batur . cadia,
77쪽
ressasse fontes. Cicero de natura deorum, Propius a terra Iovisi stella sertur, quae Phaeton dicitur aluius, Herculi sacrificium se
. . , cit in eo loco que Pyram quod eo loco mortale corpus eius dei sit crematum in appellant. in intus Curtius, Darius ad eum i cum, quem Amanicas pilas vocant, peruenit. Pomp. Mela, Abeo flumine,quod Saliam vocant. Ouidius, Unus erat toto naturae vultus in orbe, Que dixere Chaos. Cicero de Oratore, Tu etiam eloquentem conitat fuisse Scipione Nasicam,qui est Cor-
Secundae, ter- culum appellatus. Secundae autem cum tertia & aliquatenus
quan quarta commune est,qubd in secunda & quarta, Interrogativa, relativa,& infinita: in tertia prouocabulu Qiiij sensus sui proprium vel appellativum semper praecedunt. Interrogatiuum in secunda, ut Qualis tabella est Quis homo est: & Quas fabulas narrat Relatiuu in secuta, ut Quantam turbam non vidit Infinitu in secunda, ut Scio quis homo sit, & Qualis tabella sit, &Quas fibulas narret. In quarta sicut in tali sermone, Talis est Budarus, qualis erat Hermolaus Barbarus. Prouocabulu in . ia, ut Qui homo mihi fabulas narrat. Secundae aute culi. Sua
ta illud aliqua ex parte conuenit,qubd utrobique adiectiuu cum proprio vel appellativo de quo dicitur, in tribus e5sentit, ut supra apparuit. Differunt in eo,qubd hic semper verbum participiumve interuenit, ibi non. Rursus hic adiectivum natura semper sequitur, nisi ut iam dictum esto interrogatiuum,infinitum, vel relatiuu sit: ibi alias sequitur, alias praecedit, ut Vir bonus, bona sortuna. Nisi forte aut patri u genti leve sit,quod sequi magis videtur propensum, Plato Atheniensis, Virgilius Mantu
nus, Erasmus Roterodamus, Budaeus Parisiensis. Aut transiti nem aliquam sibi annexam habeat .nam tum sequi omnino p tius de , ut Vir ignarus omnium, Homo peritus rerii. Participium quoque sequi proprie videtur, ut Aristoteles ambulans, Plato nauigas. Secundae vero cum tertia illud c5uenit, quia eas per transtiuam interpretari nonnunquam licet, adiectivo ipso vel prouocabulo verso in neutrum,& appellativo in genitiuum reluae locutio, maioris etiam esse vehementiae videtur. Adiectivum tamen in hoc genere plaemnque generalem aliqua significare qualitatem solet.Quod genus sunt multum, minimum,exiguum,paululum, tantum,quantum, aliquid, nihil: ut Multa et ditio, multum eruditionis: Paulula opera, paululum 'perae: Maior eloquentia, plus eloquentiae: Minor sapientia,minus sapiemtiae. Usurpantur tamen & alia ad eundem modum, ut Quis ania secundae de
78쪽
nus, quid animi:Id tempus d temporis: Abditae res, abdita rerum. Relativi exemplum sit, Qui ager,quod agri. Cicero, Et militum quod haberent, ad vos deducerent. Sicuti contra in pauia eis, qualia sint medius, primus, postrem', summuμ cum synon mis, similem transitivam per intransitivam efferimus. Teretius, Mediam mulierem complectitur. pro eo quod est, medium mulieris. Virgilius, Medi ve ex hoste recepi. Cicero, Quibus in extremis scriptum erat. Pro quarum in extremis. Idem, Cum
ipsa prima aestate Euphrate transiturus sit. Illud secundae pro- Secundae proprium videtur, quod tertium declinabile eodem sensu recipit, sed Syncategorema,ut quidam vir doctus. Quartae illa priuatim sunt propria, primum quod dictio, quae appositi vicem sustinet, quicquid illi successerit, cum proprio vel appellativo, cui
apponitur, omnino couenit, potissimum si ea dictio adiectivum sit. ut Plinius, Boves animalium solae,etiam retro ambulantes, pascuntum Idem de coturnicibus, Quem solae animalium sentiunt m ter hominem. Terentius, Qui esse primos se omnium rerum volunt. Virgili us, - Nemorumque Ioui q uae maxima frondet AEsculus. Plinius, Sequitur natura auis,quarum grandissimi,& pend bestiarum generis struthiocameli. At si participiusit, alias cum eo quod primo loco ponitur concordat. vi Iustinnus de Semiramide, Puer credita est. Plinius, Arescitve in gemmas carbunculis similes,& igneo colore sulgentes, Lyncuriu vocatas. Virgilius, Atque habitae Graiss oracula quercus. Alias cum eo quod succedit. Liuius, Gens uniuersa Veneti appellati. Cicero, Non omnis error, stultitia est dicenda. Sunt tamen haec qumque figurata, cum iustior omnino sit cum priore concordia. Deinde quod appellatiuum,quod apponitur, interdum dissidet ab eo cui apponitur. Alias numero, ut cum dictioni quae voce sit pluralis, significato singularis, apponitur appellatiuum singulare cui sit etia pluralei Thebae urbs Boeotiae,& Thebae sunt urbs Boeotiae. Item contra cum singularem habenti apponitur appellatio pluralis tantum numeri. Uirgilius, Formosum pastor Co- don ardebat Alexin Delicias domini. Dissidet nonnun- aquam eiusmodi appellativum ti persona,vicum pronomini primae vel secundae personae apponitur aliquid quod sit tertiae, ut Ego homuncio hoc non facerem: ' Et, Illi victor ego & Tyrio conspectus in ostro, Centum quadri ugos agitabo ad flumina currus. Quo genere quando duo sunt nominatiui, is qui prior
natura est, id est cui fit appositio, propterea verbo quod sequi-
79쪽
s1 DE EMEND. STRVCT. LIB. III.
tur, accidentia praescribet . quod is demum est, qui interrogati-uotquis vel quid ,rium Verbo praeponitur, resp5det. ut in illo,
Ego homuncio hoc non facerem. Quis hoc non faceret ego. Sicuti rursus alter nominatiuus respondet, cum eiusmodi quaestio' participio ens quod in omni tali appositione est subauditum,
postponitur: ut Ego quis, vel ego ens quis, hoc non facerem' homuncio. Itaque cum in utraque constructione, tum ea quae primam intransitivam efficit, tum ea quae quartam, prior nomim-tiuus subiecti siue basis vicem sustineat, merito in utraque accidentium legem ei quod astruitur, praescribit. Frustra igitur hie
recentiores nouam,& veteribus tum Graecorum tum Latinora inauditam constructionis figuram, euocationem suam excogitarunt, quam siqua in tali dicendi genere esset auocationem p tius appellarent. Sed quod de verbo post eiusmodi appositi nem est praeceptum, idem de prouocabulo qui, sicubi id sequitur, est statuendum: quippe ad id,quod prius natura est, referetur. Virgilius, Nos tua progenies caeli quibus annuis arσm. Cicero, Hic ego ille vehemens consul, qui verbo ciues in exilium esjcio, quaesiui a Catilina. Idem in secunda quoque appositione seruabitur. Plinius de viris illustribus, Ludos Consualia simul uit, ad quos cum utriusque sexus multitudo aduenisset, dato suis signo,virgines raptae sunt. Virgilius, Ille ego qui quondam gra- cili modulatus auena Carmen, & egressus sylvis vicina coegi, Ut quavis auido pareret arua colono. Brutus ad Cicerom Ego vero is sum ut istuc reuertar qui non modo non supplice, sed etiam coerceam postulantes ut sibi supplicetur. Sicubi auteverbum, relativumve in eiusmodi locutione aliter legutur, EMI- Iage est,ut in figuris docebim'. Praeterea quod ubi infinitus modus iis quae apponinur, interuenit, si nominatiuus sequatur, non debet accusativus ante infinitu praeponi,nec subaudiri:nee eo tra, si accusativus praecedat, nominatiuus sequi. Non enim aut Psimi genesis Volo ascribi primu, aut Volo me ascribi primus, dicas: sed vo appositio mul Io me ascribi primum, & Volo ascribi primus. Hoe loco non naua. alienum sit adiicere, primi generis appositionem multifariam
fieri posse. Nam & dictionis ad dictionem, ut supra videre Iiaeet. Et sensus ad dictione. ut in illo Ouidii, Vnus erat toto naturae vultus in orbe, Quem dixere chaos, rudis indigestaque moles, Nec quicquam nisi pondus iners, congestaque eodem, Non bene iunctarum discordia semina rerum. Quintilianus
in superius posito exemplo, Cogitet oratqrem institui, rem -
80쪽
duam,etiam cum ei larmando nihil deiuerit. Et integri sensu, ad sensum, ut Studes philosophiae, id quod me magnopere delectat. Si modo hie appositio sit, cum aliter non succurrat talis generis exemplum. Interdum aliquot dictionum, siue impe fecti sensus, ad sensum perfectum. Virgilius,-Coegi, Vt quanuis
auido parerent arua colono, Gratum opus agricolis. Idem,
-Τris Eurus ab alto In breuia & Syrtes urget, miserabile visu. Interdum ad aliquid subauditum fit appositio. ut in illo Uirgia iij 8e similib', . Go saepe solemus Pastores ovium teneros depellere foetus. Et Horatius, Maxima pars vatum, Pater & iuuenes patre digni, Decipimur specie recti. Nec est in eiusmodi sermone, quanuis vocandi vel subsistendi verbum non adsit, quemadmodum & Apollonio, & qui ab eo discedere nescit, Caesariesi Prisciano videtur, Soloecismus. Non indignum etiam scitu est , fieri primam appositionem modo speciei ad genus. Salustius, In tugurio mulieris ancillae. Idem, Urbem Romam sicuti to accepi. Virg. Tu gemini fratres,&c. Cratillosque,acetque Coras. Modo generis ad speciem. Liuius, Super Numicum amnem. Idem, Prope Tyberim fluuium. Virgilius, Cr
tillusque, acerque Coras, Argiva iuuentus.Vtrobique tamen declarandae rei causa. Et voces quae sub unius personae repraesentatione construuntur, ad iam dictum modum, in orationem congerentur. Nunc quemadmodum quae ad diuersas referuntur,
inter se iungendae sint, idque per singulas partes quae sie iungi
possunt, est agendu: interiectis, ubi occasio erit,quae Latinae constructionis sunt propria.
Omnibus igitur transitive coniunctis commune est, quod tu QR D vox a qua transitus personae fit, natura praecedere postulat eam, in quam transitus fit: Pater Pamphili, Filia Chremetis. Dixi natura. nam si rhetorum structura auribus potius consulens, hoe non seruat, nihil id ad grammaticum . Excipienda sunt ab hoe praecepto interrogatiua, relatiua, & infinita ea quae subiuncta Vocauimus. praeterea negativa nomina, quae dictionem a qua fit in ipsa transitus, una cum ijs quibus intransitive adhaerent, natura praecedui. vi Cui non risere parentes. Quemna hic laudate Vtram maviss Quali digna tabellas Quantas sollicitudines mihi sectis Neminis misereri. Nulli dixeris. Nullumne habes vi- 'di rtium s Priorem locum vindicat & possessor , quoties a possessi ne sua in ipsum fit transitus, scilicet quo sit reciproco locus. Ci- cero, Sed illum ulciscentur mores sui.