Joannis Devoti dei et apostolicae sedis gratia ... Jus canonicum universum publicum et privatum

251쪽

Mem In provἰ ne iis quibusdam praesertim a Romana Urhe

longo distantibus antiquo usu receptum merit, ut causae a fini

timi A Epysecipi ' , vel pleniori concilio desiniantur. Nimirum

euin perdifficile esset rem procul ac tam bene cognoscere , testesque cogere 'd longam, et periculosum iter suscipiendum

eum saetio in magna locoru n distantia salsi aliquid obrepere, aut aliquid veri occultari posset, cum longa cunctatio plena esset periculi ἡ illa est inducta consuetudo , quae abrogare quidem non potuit jus Divinum Romani Pontificis , sed tamen ob bonum publicum videtur retinenda. Nam ipsa viaidem mulatio consuetudinis , inquit Augustinus t et ) ,elium quae adjuvat utilitate, noritate ρertrahat. Idem dioetu in volo de canonibus, qui causas appellationem Episcopo rum a Summo Pontifices per delegatos in provinei a judices vel per Legati m ab eo missum cognoscendas innuunt. Νam id similiter reserendum est ad illud, quod magis expedire videbatur i sed non ideo Pontificia potestas . angustioribus circumscripta si albus, aut tu discrimen revocata est.

H une 'sane reserendἱ sunt ea noties sardicen es . quἰbus nihil detrahἰ se potestati Summi Pontificis ἰ lautum id . quod iungia congruum vid ha tur rationi temporum. ae locorum constituitur. Imo san. 4. Coneilii Sardiis usia lom. a. Coneil. col. 559. diserte memorantur causae Episeopalea agendae in arbe Ro na , et in judιcio Romani Discui determinandae. Simili modo s. Beratardus da consi rat. lib. 3. cap. ' 4. OR . lOm. 2. μαν. 91. Mit. Vsnet. 1765. aliqv s repr heudiu exemptiones , quas non expediebat eou dedero propter mala . quae ex his oriebantur , ab iisque eoneedendis deterrere conatur Eugeuium I u. , sed nota ideo negat Ponti seis misiesti,tem . . Sie factitando, inquit, probatis vos habere pleuitudin in pote . statis, sed iustitiis sorte uoci ita. Faeitis hoc quia pol tia i sed utrum et . debeatis , quaestis est.. 2ὶ S. Augustinus m. 54. mp. eom. 2. -L ta6, Mil. murin. mis t. a 729.

252쪽

laiw ordine ab Episcopis Aer Muremqnamque 'minu iam is Sententia regulari obtineant, ut lii. qui rejici utitur, ali aliis ,, non racipiantur. Requiritur autem, iiis pia,illanimitate, aut se contentione , aut alio quolibeι Episcopi vitio, videatitur a se congregatione se lusi. Ut hoc ergo decentiu s inquiratur , is bona placuit, annis singulis per unam tu inque provinciam se his in anno conci Ita celebrari, ut communiter Oinnibus simul se Episcopi, provinciae congregatis , discutiantur hujusmodiis quaestiones; ut sic qui suo pepcaverint evidenter Episcopo, se excomunicati rationabiliter ab omnibus aestimontur, usque- ,, quo vel in commutat, vel Episcopo placeat bumaniorem pro,, talibus ferre sententiam. is Canori late , uti utii cuique ejus verba legonii et intelligenti manifestum est, dae laicis tantum agit, deque clericis ab Episcopo ea ommunicatis, sed du causis Episeoporum nulla mentio, nullum indicium , aut conjectura est. Imo vero apertissime excluduntur Episcopi, can nisque praescriptum cohibetur solum intra eos. qui seu ex clero. seu ex laico ordine ρσr Discopi regularem sententiam nomini nione privati sunt. Si eadem praescriptio ad Episcopos etiam per ineret, nonne secta suisset exprassa eorum men. xio, qui licet e clero biot, t men proPler eminentem eorum nignitatem expressam mentionem requirunt 8 Adde , qtiod sanon loquitur de excominu uicato re συο Lρι scosto , Et ideo provinciale concilium habendum Pro b istit his in anno ; ut xomniinniter omnI5us simul Prown Ut e Divi ρis congrex gis discuti tur qua ustio, mim hic commisistisve privatus suerit Pusillanimitata, orat conlisntions, αυι aliqtio quolibet 0isco- ei Mitis, et si consi terit, quod Suo ρeccaveris evidenIsr se scoρo, excomm Mucatu. ration ιliter αδ omnibus aestimetur.

Ao do Epi, copo dici potest, quod a suo Episcopo excorninunieatus suetiit , ao Episeopus alium Episeopiam sint minima subjec um excommunicandi habet potestarum λS. II. Valso igitur do Marca, et Quesnellus ad Romanas appeti tio aes stactunt, et detorqueo t quod de ordinario jn-

Micio cootra eleri cum , aut laicum in unaquaque provincia .exerceudo si tutum est , nequd ex eo afficitur, ut facultas

inripiatur juris experiundi penes judicem superiorem. Imo varo suo ipso iacto Nie eni Patres longe aliud ostendunt; nam uti narrat Ath o sius 3 . is Petrus apud nos ante persequunm. III. I i

253쪽

, tionem Episcopus in persequutione martyr occubiali. Hae se Meletilium, qui Episcopus tu AEgypto erat , Plurimorum D convicritna scelerum , ac Histis, imum quod immolas et se idolis, in communi Episcoporum Unodo do posuit. Meletius, vero naque ad aliam Synodum coniugit, nequου curavit apud di, postero, se Pi rgare. . . . interim Meletio haec agente Aria- ,, na exorta est haeresis: sed in Nicaona Synodo ipsa 'in idem .is haeresis anathemate damnata, Arianique rejecti, Meleti an iis aliquo modo recepti su ut . D ilabes hic facultate is appellandi a Synodo provinciali, quoniam Meletius ad aliam, nodum confugera Poturat, habes ejusdem concilii judietum a Concilio Nicaeno emendatum , quoniam recepti sunt Meletiani, quos synodus Pr Vincialis rejucerat. Ergo Nicaeni Coucilii Patres synodi provincialis sententiam superiori in diei ci obnoxiam existimarunt. Quod egregie confirmat Julius I. 4, qui Nicaenorum Patrum moutem exploratam habere debuit; cumque literas dederit SePtem lectui annos post Nicaenam Νynodum, et vero dederit ad Eu Sebia uos, nequa rhm minis; n tam proponere, ueque cavillari potuit. is inquit autem Iulius,, Episcopi tu magna S uodo Nicaena congregati , non citra ,, Dei cousi Ii amplioris synodi acta in alia synodo disqui--, ri permiserunt, ut qui iudicareat prae oculis hahenle o se cundum saturum esse judicium, cum omiai canthela rem se expenderent, et qui judiuarentur Credereiat, se non ex priciori rum judieiuni odio, et inimicitia , sed Θx aequitatis praeis seripto judicatos. se Quod si Nicaeuis Patrihus itum qua in

ea meus fuit, ut a provinciae Synodo appellatio non permit-Ieretur . multo minus i Psi decernere potuerunt, ne qui ad Apostolicam Sedem strovocaret. Quanta enim reverentia dii caeni Patres Roman m Sedem prosequuti suerint, ignorat N ino , ejusqile s1 nodi, ut inquit Bonifacius i. 5 si non a- D liud praecepta testantur; adeout non aliquid super eam auis,, sa sit constituere, eum videret nihil supra metitum so umis possa conferri; omnia denique huic noverat Domini ser D mone concessa. is Quae eadem sententia fuit Patribus Concilii Romani habiti Felice lil. I'ontifice si , quorum haec verba sunt A Domino ad B. Petrum dieentu : tu es Petrus, et M super haac petram aedificabo Ecclesiam meam etc. Quam M vucem sequentes terceuti decem et octo saucii Patres apud

254쪽

is Nicaeam congregati confirmationi in rerum; a que a Delori ta-M tΘin S. Romana. Ecclesiae detulerunt; qria in iatram trie us- ω que ad aetatem vostram successitaties omnes , Christi gra-- tia praesta uis , custodiunt. Vera haec Nicaenorum Patrum sentantia eql ; et certe Sardi censes Patres , qui appellationes ad Sedom Apostoli caua cousrmarunt. magna ex parte Concilio Nicaeno intorta ei aut, et ideo credibile non est, eos tam sibi ipsiq repugnanto, esse potuis e , ut Sardicae proba

rent quod a olea Nicii eae improbaverant st).

. III. Qirod ttinet ad canonem i 5. Concilii Antiocheni,

ejus sane verba sunt haec si quis Episcopus de certis cri- minibus accia satus condemnetur ab omnibus Episcopis pro- M vinciae, cunctique eon Sonanter Θ mderia contra eum formam se decreti protulerint, hunc apiad alio, nullo modo judicari. M sed firmam concordantium Episcis porrim provinciae ma- .. nere sententiam se si . Sunt qui Antiochenos canones ab Arianis editos suis e existimant, eaque de causa ab Innocen

tio I. a) improbari ; atque haec sententia est Barcinii s 3 ),

et ali Oxum. qui eosdem canones adscribendos putant Antiocheriae synodo, quae contra Athanasium habita est anno 34 i. occasione Uticaeniorum Ecclesias Antiochenae, quam Lonstantinus aediscare caeperat. Sed quoniam hanc sententiam coispita se resistat Schelest rates I 4), qui ea tholicam suisse ostendit synodum Antiochenam, unde illi canones prodierunt ;idem lias seniliant Tille montius sue) , Fratres Balleri nil 6ὶ , Ceilli erus , alia est ineunda via, ut Omnis ohex Antiocheni canonis amoveatur. Scilicet eo Carione neque omnium, nκ-que ad omnes tinniverse prohibentur appellationes. Vetati r tania

255쪽

dem contra eum formam decreti Protulerint ; hic qis idem apud alios ejusdem, aut vicinae Proviticiae Episcopo denno

judicaridi A non est , quo iii Nu Cυra cor alium BDiscoρoriam pro inσα manere dctbst sentctutia. Superiori canone i L concessa fuerat appellaticis eum judiciatus αδ aliis in ocens creditur , reus ab aliis existimatur, hoc est cum cliseordes sua-ratii sententiae eonprovincialium Episcoporum, et hinc sana appellatici conceditur. Duobus bis ea non ibu, constitutum est

di Acrimen inter eri u , qui cunctis provinciae Episcopis consentientibus damnatus irierat, iii ierque eum , qui multis dissentientibus passus fuerat judicium adveruearium sibi. Uterque appellare poterat ; at ad utiem, Ser ato Urdine, et methodo appellaticinum 8 Ad synodum pro incialem, vocatis vieinae provinciae Episcopis. itaque hoc riuum sibi voluerunt utro tu illo canone Antiocheni Patres , ut ei, qui omnium consensu Episcoporiam damnatus fuerat, appellandi ad s3 nodum provincialem potestas denegaretur, concederetur autem ei, in cujus judicio discordes fuerant sententiae Episcoporum. Uterque casus non agit de judicio aut jam acto, aut rursus agendo intra

illius provinciae fines; non de jndicio, quod , provinciali absoluin , a superiore serendum erat. Quid igitur Antiochenum

Canonem 15. convertimus , et traducimus ad superiorem auctoritatem Concilii plenarii , aut Romani Pontilicis, quorum nulla mentio , ae plane nullum indicium est , et quorum Antiocheni Patres ne volentes qui deiu potestatem imminuere , ant labefactare potuissent λ Quod si adhuc hune canonem ,

invita recta ratione , et veritato, ita interpretari quis velit , ut Epi scopo Omnium Episcoporiam suae pro iraei e Seutentia damnato , cimi se aliqua de causa damno , et injuria assertii msentit, omnis sit interdicta appellatio, ani iudicii renovatio , lateatur u esse est, eum hoc sensu ueque a Latina, neque a Graeca Ecclesia umqua in inisse receptum; cum semper in occidente , et oriunte usitatae fuerint appellationes, semperque viguerit auctoritas Sardicensium recentiora in canoniam , quidum integras reliquorunt appellationes , hunc Antiochenum canonem emendarunt, simulque caverunt, ut jus Sedis Apostolicae in appellationibus nihil eaperet detrimenxi. Noli igitur ex Nicaenia, aut Aati hucio cauocia ullum educi argu Disiligod by Coral

256쪽

CAPUT I I. . II

mrentum polefit, ex quis efficiatur, tam firmum , et sanetum hau itum ibisse iudicium synodorum provi uel alium, ut ab eo

provocari non posset Quod vero ait Petrus de Marca ,

id antea traditione Rix,s receptum, salsissimum est, neque id ipse demonstrare pote,t; Sed contra , quae Occurru αι , vetera appellationum exempla , de quibus postea disseremus, longe aliud oste idunt.

257쪽

In his Mohus Conciliis minime agitiar δε Romanis amellationilus.

Parvi momenti est ea non ii. Concilii Constantinopolitani, et canon 6. Concilii Chalcedonensis, quos etiam contra Romanas appellationes asserri intelleximuq ; cum neuter eorum mentionem ullam faciat Roman L Pontificis , ad eum inoappullationes rejiciat. Sed illud accedit, quod neque Constantinopolitanos , neque Chalcedonenses rationes Romana Ecclesia accepit; ac de illo quid Diu praeclarum extat testimonium S. Gregorii M. si , qui ita scriptum celiquit: se Ro- is mana Ecclesia canones synodi Constantinopolitanae hacte- ,, rius non habet , n re accepit, . Imo neque ali hi suisse re-Ceptos, ostendunt exempla appμllationum, de qui hus inferiori loco disputas, imus. Chalcedonenses quoque catinues minima probavit S. Leo M., qui pluries in suis literis scri hit , ab ssactu ejus concilii suisse approbata in sola fidei causa; nequo certe in ejus scriptis ullus est locus, ex quo confici videatur posse, eum Chalcedonenses canones confirmasse ta . Ceteri Pontifices numquam eos canones rato' habuerunt, fiet ripvrqu. Oh titerunt pra progativis Episcopi Con tantinopolitani, quae iis canonibus Ata hi litae fuerant 3 . Adde quod iidem canones ad rem nostram nihil pertinent. Est enim canon 9. conceptus his verbis: si Si quis clericus adversus clericum hahet neg ,, tium, non deserat proprium Epi copum , et ad saecularia

is Percurrat judicia , sed prius actio ventiletur apud Episco- Dissiligod by Cooste

258쪽

se puna proprium , vel certe consilio ejusdem Episcopῖ, apud se quos utraeque parte, voluerint judicium obliuebunt ...., iod si clericus habet causam adversus Episcopum propeium, vel adversu, alterum , apud synodum provinciae si iudicetur. Quod si adversus ejusdem provinciae Metropo- . . lii inum Epi,copus , Vul clericus habet querelam , putat aut , Prima isem dioece,is, aut Sedem Regiae Urbi, Constantin se politanae . e apud ipsam judicetur. δε Catione autem iri. habentur haec : se Quod si quisquam a suo Metropolitatio,, laeditur , apud Primatem dioecesis, aut S. Constaudia opoli-

,, tariam Sedem judicetur, sicut superius dictum est. se Au Ila hie appellationis ad Supremum judicem mentio ; imo si ita

nonus ille canon explicetur, ut orientalibus liceat apud Episcopum Constantiu opolitanum judicium instituere , relicto pro- peio Me tropo lita , multo magis licet, it coram omnium Episcoporum Capite judicium exercere. Sed non ita eum canonem

intelligendii in esse monet Christianus Lupus 4 , cain nullus uni quam Constantinopolitata us Episcopus sibi hujusmodi privilegium facto arrogaverit. Imo horiam canonum, et Patriarcha tus Constantinopolitani magnus vindex Justiniantis in legibus Novellis ad Petriam ossiciorum Magistrum datis diserte statuit 'ec eam proprio Patriarcha omniuO ageiadum esse adversus Metropolitas . easque leges veluti accur a te observatas suo Nomo-canoni inseruit Photins , consentiunt auis Theodorias Balsa inon . Ioannes Zonaras, Matthaeus Blastares , aliique canonum Graeci interpretes, qui omnes a Trinant , cu u- Clarum , Ontroversiarum judicia ex uno ad alium Patriarchati traduci non POSSU.

S. v. Quid vero de illa dicemus perabsurda sententia Petri de Marca, qui olim laicorum Principum fuisse assirmat

Prascipere , et mandare revisiones causarum Episcopalium ;H ideo Sardicenses canones potestate illa, quam in Romanos Poutifices contulerunt, eosdam Paeticipes fecisse juris Augu-Disiligod by Corale

259쪽

talis 2 Contra hoo commentum gravissim s., verissimeque invehitiae Christianus Lupus ij. qui illud numqtiam evomuisse monet acerbiorem inimicum, atque hostem Si dis Apostolicae, non ip um Nicomediensem Eusebium , non Photium , nec me itan uichaelem Cerularium, multoque minus Remensem Rinem arum. Sed noq alio loco demonstravimus, nihil ad laicos Principes ecclesiastica negocia , et causa' pertinere ; ac

bene idem Lupus Gallicano Scliptori de Marca opponit verbaLudovici Pii , qui in capitularibus Regum Francorum. et ita

loquitur , Placuit, ut accusatus, vel judicatus a comprovincia isse libus in aliqua causa Episcopis licenter appellet, et adeatis Rometnae Ecclesiae Pontificem, qui aut per se, aut per suos se vicarios retractari eius negotium procuret; Et dum iterat ,, judicio Pontifex causam suam agit, nullus alius in ejus loco is ponatur , aut ordinetur Episcopus quoniam qnam quam is comprovincialibus Kpiscopis accusati Pontificis causam scrv. is tari liceat, non tamen desinita inconsulto Romano Pontifica se permissum est, cum B. Petro Apostolo non ab alio , quam ,, ab ipso Domino dictum est: quaecumque ligaveris super se terram erunt ligata et in coelis, et quaecumque solveris su. per terram erunt soluta et in coelis. ,, Et paulo posit, , ULM omnes Episcopi , qui in quibusdam graviori hias pulsantiar,

,, Vel crimi uantur causiS , quoties necesse fuerit . libers Apoω,, stolicam appellent Sedem , atque ad eam, quasi ad matrem, is consagiant , et ab ea , sicut semper svix, pras sulciantur, d

se sendantur, et liherentur. Cujus dispositioni omites majore se ecclesiasticas causas, et Episcoporum judicia antiqua Apoω

- stolorum , eorumque Successorum , atqNn ea nonum aucto-

rita reservavit. Quoniam culpantur Episcopi, qui aliter er-

,, g fratres egerint, quam ejusdem Sed is Papae fieri pineue, ,, rit ; canonibus quippe juhentibus, in talibus absque Roma - no nihil decerni Potitifice, nec ad AI nodum Episcopum con- vocari debere , et quidquid ex his, ea inconsnita praestamese plum snerit, viribus carere. is A seri xtiam Lupias contradε Marca ali anam saltem in ecclesiasticis judiciis adscrihentem

aucioritatem Ialeis Principibus illud S. Athanasii s 3 in do

Imperatore Constantior is Quis enim videns illum iis , quiis Episcopi putantur, praefici, in ecclesiasticisque judiciis pra is sidere, non merito dicat, illam esse eam ipsam abomiu Diuitiam by Gorale

260쪽

iuinem desolationis , quae a Daniele praedicta est 3 Ixa in

,, cum amiciti, sit Cri,tianismo , et ii loca bancta ponetret ., et tu ibi co ubi Meus devastet Ecclesius abrogans canon Α , H et vi agςn, , UL Sua obtineant deeruta , quis uia in suum

.is an dubii dic irn . hoc tompus Christia uis pacatum essa , ,, uou Potius persecutionem 8 Et talem ster, utionem, qua- is sis nec aliis: a tuerit , ut qualem fortas,e riuulo Dinquamis secerit. nisi illius ille iniquitatis 3,, lii, uti Dirum verbis

Miel, a tir Athanasius , cum Eusubi ini sibi ad vergariam sentietites Mediola Durisam 83ux dum , quam Po,tulaVer3nt , aliud clo Ath .ma m judicium in Palatio hahendum curarunt. Ne l . tDirmn , alsissimam illam sententiam literis consi gnasse Petrum de Murca , qui suos illos scripsit de concordia Sucerdotii , et Imporii libro, , cuili Prasses resset Curiae Pollii menti , velletque videri nou valde inimicus Ecclesiae , revera tamen extollere velle laicam potus aletu. Neque illud minus , Vero , et recte eadem de re scribit Lupus 4 iTertius error est', qti Od dam uatis Episcopis . aut es e. ici,s, Olisti nullum suppeterei rvmedium, Disi refugium ad reseri M pta Principum. Etenim usque ad M. Consta ut tuum Princi- . , pes erant Gentiles , Prose rit hostes EccleFiou, ac persecuto se res V piscopalium synodorom. Qui, tu ua ad ipsos accelleros, polorat ad eostulandam m3jorem synodum ' Quis lina inaui accesssit ' titillum susspetit uxemplum , ui,i sorsita ita fac mo- . , rosi Pauli Samosa tensis' 5) ,, Neque vero de Marea sentensiam suam confirmare potu,t exempl. Do iratistarum , quos ad Cousiantiniam imperatorem confugis,e tradit optatus Milevi lanus. Qui enim mirabitur, faciuoros a , et schismaticos homines abnomuuio hanc appellandi methodrim adhibuisse, ut allaico Principe extorquererat, quod Ecclesiae judicio sese eoti

sequi posΑe dissidebam Τ Verum Co tautinus negoci uni hoc ad se periitiere negauit, illosque misit ad Melchia deia Pontificem ; rosavit tamen , ut etiam Gallie Rui Episcopi judices a-

.djungerentur, ut Donati tis gratiae AEliquid tribuere videretur. Atque hi e ipsum Donati uetarum factum memorat Augustinusi si). qui Coeellianu εο no i ad Principem deterri, neque ab eo judices postulaei, sed transmari uos implorari Antistites, hoc

est Roma lium Pontificem , debuisse animadvortit. Itaque duM arca nullum prosurre potest ido Num monumentum, ut esti-