장음표시 사용
281쪽
evertera possit Concilii auctoritatem. ,, Nam non satis estis quidem , inquit Melchior Canus si , ad Concilium gene
is rate, si evocatio generalis est, quando adeo Pauci congreganis tur , ut major, meliorve ProVinciarum pars relicta esse viis deatur, praesertim si causa legitima sit, cur Episcopi sy- is nodo non adsuerint. At si per malitiam hominum pessimo. is rum una , et item altera provincia desit, non propterea se concilii genuralis nolpen amittitur. D flevera complurium Episcoporum absentia , qui cum ad Concilium vocati suissent, Constantinopoli discesserunt triginta sex numero, quoniam a Nicaena fide obhorrebant α), impedimento non fuit, quominus l. Ciancilium Constantinopolitanum ab omnibus oecu inenicum haheretur; neque eadem de causa nominis sui jacturam secerunt generalia Concilia Ephesinum, aut Sextum,
licet multi abessent oriunt alus Episcopi, qui propior metum
Saracenorum ad synodum non venorant. IIoc ipsum argu
mentum in medium alserunt Sacerdotes Orientis in sua ad Tarasium Patriarcham Constantinopolit num epistola , quaaloeta fuit actione 3. Concilii OEcumenici. VI l. , ut eum ad habet dam synodum inducerent, quamviε tres Patriarchae, eis isque subjecti Episcopi ab suturi essent, quuniam et ad VI. sae nodum neminem eorum, qui ρor idem ton us in his puristibus Discoρi erant, convenisse assirmabant. Ajehant enim 3 . - llud autem tamquam necessarium podes pontificalpm api. D cem vestrum commonendum ducimus, ut si de lieneplaciis,, to cunctorum , Regis Christi videlicet Dot nostri, et eorum, ,, qui cum eo regnare meruerunt, Dei scilicet amicorum, et ,, triumphatorum nostrorum , volueritis celebrare synodum. ν, ne molesta vobis appareat trium Apostolicarum Sedium alisis murum Patriqrcharum, et sanctissimorum Episcoporum , is qui sub ipsis desunt, absentia, uan ux propriis eorum ν, accidens proposito, Sed ex tenentium, suu domi uantium illiari terribilibus miniis , et mortis eris poenis. Hoc autem subtiri lius est considerandum etiam ab ipsa sauexa, et u hiversali VI.
Synodo, in qua ni lius eorum, qui per idem tempus in is bis partibus Episcopi erant, convenisse inventus est obri obscoenorum obtineptiam. Sed nullum ex hoc sanctae Siri nodo adbaesi praejudicium , nequc vires habuit prohibitio,, aIiqua statuendi, et manifesto faciendi recta dogmata ple-
282쪽
,, talia , praecipue cum Sanetis imus , et Apostolicus Papa
se Romanus concordaverit , et in ea inventus sit per Apo- ,, crisarios suos ; et nunc , Sauctissimi , hoc cum consilio si Dei similiter fiat. Nam sieui tune illitis fides in orhis ter- , , rae personuit fines , ita et synodus , quae nune per gratiam is Dei congreganda est, per interventionem vestram, et ejus, is qui moderatur Apostolorum Principis Sedem, praedicabitur,. in omni loco , qui sub sole est. Quod si complurium Episcoporum absentia nihil de auctoritate detraxit oecumeni- earum Synodorum, quis non videt voluntariam illam discessionem Eusebianorum haud sane labefactare poluisse vim
S. xV. Eoque magis; quia licet ipsi ab suerint, consensus tamen non defuit orientalium Ecclesiarum. Porro Eusebiani, qui primo decreto subscripserunt Concilii Nicaeni, posteaque redierunt ad primum impietatis υomitum, ut ait Athanasius si , eum sibi maxime adversarium soro intelligerent Concilium Sardicense , eidem interesse noluerunt, licet ab Iulio fuissent vocati , atque illud ipsi antea postulassent. lmo aerius indixere bellum Athanasio praecipuo Nicaenae fidei propugnatori, et post multa contra eum conficta crimina , saetasque Insidias Tyri simul eongregati tum eum, tum cete ros eiusdem fidei defensores a catholica communione repulerunt, atque ab Episcopatu delecerunt. Postea vero quamvis Macario Presbytero, et Martyrio, et Hesychio Diaconis, quos pro se Romam miserant, iam refutatis, et convictis causaeeeidissent; ideoque Athanasius tantorum criminum accusatus
reus, etiam judicio quinquaginta Episcoporum absolutus suisset , suaeque Sedi restitutus, Antiochiae simul congregati literas impudentiae plenas ad Iulium dederunt, quibus de Athanasii iudicio querebant . Denique eum ad indietum Sardicenisse eoncilium una cum aliis convenissent, posteaquam inle texerunt, longe alium suturum rerum exitum, quam quem ipsi Disitigod by Cooste
283쪽
animo conceperant , nequa serra aequo animo possent, quod Athanasius , qui tum Alexandrino, tum Romano conellio absolutus fuerat, communionis partieeps iactus misset, noetum gerunt , se ius contulerunt Plailippopolim Thraciae civitatem , tibi simul congregati Iulio anathema di x. runt. Pro saeto si quod schismaticorum hominum factiono gestum est , tanti valeret, ut Sardicensis synodus neque ΟΕcumenica haberi posset, neque vi in , ut auctoritatem olitineret , nullum jam esset oecumenicum concilium , cujus aliquo simili dissensu , et factione hominum perditorum non elevaretur au
I. LVI. Quid quod ex vetustissimo Orientali Conciliomani sestum est, quanta etiam in Oriente fuerit ea nonum Sar dicensi uin auctoritas 3 Nam Paties synodi Constantinopolita nae an. 38 i. in es is ola ad D .ima sum . aliosqtie occident a
les. quam describit Theodori tus i , Ni eaoni Ccinei lii nomine Sardi ensem canunem in mWdium protulerunt his verbis iis De particulari autem administratione singi lariam Eceleniaω,, rum antiqua , ut probe nostis, Obtinuit sanctio, et sancto rum Patrum, qui Nicaeae congregati sunt, regula a ut iuis singulis provinciis Episcopi illius provincia, et, si illi
, placuerit , una cum ipsis finitimi , prout utile indieaverint, ,, ordinationes iaciant. ,, Atqui in Nicaeno concilio cau. 4 decretum est : se Episcopum convenit , maxime quidem ab M omui hirq, qui sunt in provincia, Episcopis Ordinari ,, sed de fluit imis Episcopis, tibi placuerit, convocandis nihil plano deustria itur. Verum in can. 5. Concilii Sardicensis ex interpretatione Dionysii Exigui set, pro lsum est quando quis deheat a vicinis provinciae Episcopis ordinapi , ex recte Pe
, sancitur: Episcopum convenit ab omnibus, qui sunt in is provincia , Episcopis ordinari, sed de sitiitimis Epi,eopis, o tihi placuerit , convocandis nihil habetur. Sardicensis sero se ea non quintus, seu Sectandum Graecos Sextus , quando quisse de heat a vicinis provinciae Episcopis ordinari , explicat. Disiligod by Corale
284쪽
is Ad quem canone mosi nunc respiciunt orientales, dicendiam se erit , Sardicenses canones non modo in occidente, sed et se in oriento pro Nicaenis suisse habitos. - Neque mirumost, Sardicenses canones laudatos fuisse tamquam Nicaenos ,
quoniam ut recte monent f ratres Balleri nil 4) , in pluristi,
antiquissimis exemplaribus canones Sardi censes Nicaenis , et quidem sub eodem titulo, Nicaenorum canonum subjiciuntur; qua in re Concors est sententia codiciam , quibus tum Lati ni , tum Graeci utebantur, unde omnis doli , Daudisque. suspicio removetur. Iloc sane tam antiquum Orientalium testimonium manifes tu i monstrat, ab iis vitam Sardi censes canones suisse receptos, atque habitos loco certae regulae, quam Sequerentur, multoque ante synodum Trullanam eorum sui se in oriente vim , et auctoritatem. Hinc in eadem epistola , cujus paulo ante facta mentio est, habentur haec., , Ex hujus legis , et decisianis Seripto scitote, tum alias quo- is que Kcesosias apud nos administrari, in in illustrissimarum ,, Ecclesiarum Sacerdotes delectos is et hinc etiam iidem L -rientalus Nectarii Constantinopolitani, et Elaviani Antiocheniordinationes ad ejusdem concilii normam iactas demonstrarunt.
S. XVII. Aeeedit quod Patres Chalcedon ses Sardicensis hynodi constituta letudarunt i); postea Iustiniani imperatoris astrie, medio sere saeculo sexto Ioannes Scholasticus Epis sopus Constantiaopolitanus sardicenses canones inseruit in sollectionem suam , quam NOmO-canonem appellavit sa) . denique VII. sera exeunte.saeculo Orientales, qui ad Tmllanam synodum convenerant , Sese e Sdem canones suscipere
prosessi sunt 3 , quod postremum etiam de Marca confite . . tur. Ex quibus. evidens apertumque est, magnam in Oriente suisse auctoritatem caqonum Sardicensium ; et ideo saasus est Petrua de Marca', et i eos minime receptos , atque in Tom. III. N ii Digitigod by Cooste
285쪽
schismate conditos fuisse asseverat. A .eauones in sch Isinate conditi . et in eo quidem schismate. quod de Marea O tum putat. quia Orientales edita ab se decreta Uecidentalium judicio obnoxia esse nolebant, tanti ab ipsis orientali lius fieri potuissent , iit in concilio, quod Oceidnotalibus certe nou favehat, contradicenis nemine, probarentur Τ Adde his omniis hia; . quod Romana Ecclesia, a qua Sardi censes ravones re=Ptos , et probatos fuisse constat. .eorum auetorixatem propo
fuit eoutra orientales neque hi de ea dubitare ausi sumta Sie Liberius Pontifex in literis ad - Elisebiis in Spadonem, et in dialogo cum Coustantio imperatore υ) Sardi censum uno dum commendavit; sic in no virilia; l. 5 Prosessus est , tantam ita Sardicen Ais Concilii g tis insidere auctoritatem, ut per eam canone; Antiooheni damnati fuerisit. Quod est animuν retinendum diligenter , ut pateat . quam salso Petrus de Marca usque ad eam aetatem Sardic vises canones eceptos fuisse neget ; idque ex eo colligit nod cum innoconians ins apis pellationum adverquq synodum Mac doniae titeretur in eant in Bubalii . et Tauriani ab eadem Krnodin damnatorum , αεillainctorumclem canonum mentionem fecit advelsos concilii Patreς qui de appellatione ait Sedem Apoqtolicam lehemen er questi sunt. Verum . hae querelae non universe sueriint de ita re ap pellatio nulli 'na,i boc novum. aut injuria usurpatum ha heretur, Keil de illius, de qua tunc Speciatim ageb tur, .ainpellationis injustitia , et inati ita te. Nam αγhcῖlii Patres edita ab Ae 4ndieii justitiam ita manifestam esse contende hant, ut ea de re nullum novum fieri indicium posse exi limarunt.
Quod ipsa in alacentii verba demonstrant si in ; nam inquit.
vi Verum illud videia movisse aut mos vestros , quod in mul si tis Biah alius sali acuis saepe deprehensus objecerit exempla. - ria fictarum qu agi a nobis lite fatum. cum pro eo Detua.
- d uo hominis nihil, quod . proferret, jam fide dississimum se viaeretur. - illud quoque Lupus putat , innotentium Boobalii appellationum admittere voluissa ; sed importunis eluxpetitionibus, ac precibus aliquid concessisuee, a tqne ut omnPre praecideret querelarum locum, tandem retractationis eis, amvis ουpisse, haud tamen absolvisse, et Bilhali lim restitui sae. lavi dentiae indicare postrema epistolae vestha: se hanc autem Pa
286쪽
da in mittito, ut scianx plenissime,s quid sit de Bubalio, et M Tauriano , celerisque pronunciatum, ut servent, qui digni,, ad xuiui stratione sunt, .cavere a talibus, ne talia sortiantur,, hoc est, uti etiam Constantius in eum locum observat ,, ut se scientes quid de Bubalio, et Tauriano sit judicatum, caveant , ne talia agant , indeque in parem Poenam incurrant, cumis ab administratione Ecclesiarum suissent dejecti. ,, Quod vero innocentius ne i De Sardi censes canones laudaVerit, nequeat, liquam consuetudinem , eamque rinam attulerit causam is quia veritatis exagitata saepius magis splendescit in luco, et pernicies revocata in judicium gravis sine illius, qui pri- ,, multi judicavit , poenitentia condemnat ; nam fructus di viuus est justitiam saepius recenseri se nil mirum videri do-he , cum necesse non sit omnes aliquid agendi proferre cansas , Med ea tantum afferri soleant, quae sunt extra omnem invidi Mo posita, et aptiora tem oribus, atque ingenio eortinacrim quibus agitur. ita jus Divinam, et Primatus interdum expresse laudantur, interdum omittuntur. .
287쪽
Satis jam de Sardicensi concilio disputatum est; nunc ut
Inagis magisque perspicuum sit, quod supra us monstravimus . i. an eo concilio primum Romano Pontifici tributum jus apis pellaticinum . sed illud se adeo neCessario connexum esse eum ,, Romani Pontificis in . universam Eeelesiam iurisdictionis .. Prima tu , ut . nemo po8sit illud in controversiam adducere.,, nisi et hunc .velit praestae te in scari si se ; replicemus mei noriam tempori m , et antiqua scrutemur Ecclesiae monuismenta , ' unde efficiemus., hanc semper in omnium animis si xam fuisse , certanaque sententiam. Multa temporum injuria Periere mori umenta , sed ea , quae adhuc extant , ita remi sestatam, atque illustrem facium t , ut nonnisi illi, quorum aut tuos caecat odium in Sedem Apostolicam , eam negare possint. Primum , quod ad nos pervenerit , appellationis Exempliam praebet Marcion Synopensis Ecclesiae Prcthyter , qui cum propter stuprum puellae illatum a proprio Patre , et Episcopo excommunicatus suisset , neque veniam impe trare potuisset , Romam venit , ut de Patris 'sententia quereretur , eique remedium adhibendum curaret. Vacua tunc euat Sedes Apostolida , ideoque Marcion Romanum clerum adiit, ab eoque postulavit , ut in committamnem reciperetur. Negavit id plane Cisrus inquions se nobis iniussu venerandi se Patris tui sacere istud non licet. Una siquidem fides est, se et animorum una consensio , neque contra spectatissimum se collegam patrem tuum moliri quidquam possumus. se Non
solum litigius , et Walcbius, sed . etiam Latinojus sa) , de
288쪽
quamquam pro iure appellationum graviter propugnet
negant Marcionem ad Apostolicam Seciem ' provocas e. Sed eum Romam venisse certum est , uti narrat Epiphan; us 6 icur Romam potius , quam ad aliam Civitatem propinquiorem , et commodiorem iter arripuit, quaeque alia potuit essa causa Romani ibineris longi , et incommodi , nisi illa fuit , ut a Sede Apostolica veniam impetraret , quam frustra ab Episcopo Synopensi postulaverat8 Kaud quidem expresse peiatiit , ut Episcopi sententia infirmaretur , quod certe si petiisset , mala prorsus esse vel levissima .du appellatione dubitatio , sed petiit, quod eodem recidit, ut in communionem reciperetur Ecclesiae Romanae, unde unitas sacerdota
lis exorta est , ut inquit Cyprianus s7 . Id vero fieri non poterat nisi e medio tolleretur sententia Episcopi nopensis; quoniam Eeelesias disciplina sae serebat , ut nullus Episcopus asenum Presbyterum , aut Diaconum Sua communionis
participem saceret, nisi sui Episcopi commendatitias haheret literas. synopensis autem Episcopus non modo uullas hujusmodi literas Maresoni dederat, sed etiam, quae valde similis veri est conjectura Christiani Liapi s8ὶ, cum pri mn m ejus sv-gam rescivit , statim de ejus crimine Romanum Clerum certiorem fecit. At quod petierat Marcion , minime obtinuit iquid ex eo estici poterit 3 Satis est qrrod revera confugerit ad
Clerum Romanum , atque opem ab eo petierit a suo Episco Po condemnatus , neque appellatio ab exitu, sed a facto ipso provocationis ad Superiorem aestimanda est. Ac merIto sano Mircion repulsum tulit. Non enim cleri Romani commutii num consequi poterat , nisi infirmare tu e sententia Episcopi , quae cum esset justissima , tosirmari non poterat. Accedebat Porum tam porum , quae ubique saucia, et inviolata erat, Eerlesiae diseiplina , quae publicos homi oldii , idolatriae , meis
chiae reos a persecta in externo Ecclesiae soro , publicaque reconciliatione , et pace repellebat, quaeque semper obtinuitus ius ad Pontificatum Zephirini. Unus Pontifex lax re potui set hane disciplinam ἔ . neque eadem potestate Romanus Clerus Duohatur. Lahaalibus tamen annis iὲlam , quam dare non potuerat clMns , reconciliationem Marcion obtinuit ab Elauti, rio Summo tantisca ,- lege, ut a se duceptost Ecelesiae reis Stitueret, quod tamen morte occupatus praestare non potuit
289쪽
9 . Ex his sacile intelligitur , quamobrem Romanos , Clerus suae communicauis participem non secerit Marcionem; primum scilicet , quia justissima erat Synopensis Episcopi sententia , deinde quia non ei licebat mollire disciplinam , quae contra maechos obtinehat. Pertinet haec appellatio ad secundum Ec
S. I l. Medio tertio saeculo Privatus Lambasitanus Episco, pus cum in haeresim incidiASut, atque alia patrasset crimina. a synodo Lam hesitan a , cujus approbavit iudicium Donatu Carthaginensis Episcopus, et Primas Africae , condemnatus, gradu ine motus ad Fabia utam Pontificem provocavit ac Bomam venit. uic quoque propter Fabiani morIem vacti an repperit Sedem Apostolicam , et ideo convertiι sese ad Cle vi in Romanum, ut ab eo paci sicas literas oblinere. per qua et priora tollerentur judicia , ei ipsa communioni restitueretur. Eam ob rem Romam misit rex ψsius negnitiae cohorte υexilla tum, uti loquitur clervs R snatius i , ut per fraudem negocii im absolveret. Quod ut nunciatum est Cypriano, ipse statim litουras dedit ad eumdem cleriam, ne callidi hominis insidiis decipereti r ; sed ante has literas jam clerus fraudem noverat , spemque Oinuom Privato ademerat communionis. An ad Rabianum Ponti sieem provocasset Privatus , nisi inesse intellexisses in eo putestatem recipiendi appellationem , dandaeque communionis atque e medio tollen
di judicium , quod contra se latum fuerat a synocla Lambesi tana 3 Rectis igitur Constantius αὶ hoc Privati exemplum
inter Romanus' appellationes reconsendum putat.
290쪽
s. lli. Non multo post Felicissimus cum aliis qua ui, rPresbyteris caput extulit contra Cydrianum electum Episeo piam , p. ii eisque aliis sibi sociis adjunctis Fortunatum Epi scopum elegit. Cypria uias stabita synodo eos a commianione rejecit ; quam alitem illi omnes prci'. orarii ut ad Cornelio in Sit timuin Pontinuem , .iat di eo cata' a judicaretur. Dedit ad Cornelium literas Cyprianus si quibu dis lioc eorum Aiacto queritur ; Sed Omnis querelarum ratio .iubeo est Po ita, quod ii qe illos omnes Presbγteros muros, sibique subditos iudieabat. 11 4nifestum id ne iunt verba. quibus Custriam ii ter conceptae sunt, quaeque ad meros Presbytero , qui suus uni qubjecti Antistiti , non ad Epi,copos . qui altios regunt, reserenda sunt. lnquit enim quod cuin singuli Pastoribu , ,, portio gregi, sit adseripta, qu3ua regat unusquisque. et guis bernet, rationem sui actu, D 3nino redditurus' , oportotes utique eo', qui biM PrM , uuius , uot 1 cii Cum cursare. - Loquitur hic aperti; imo Cy'rianus de clericis sibi qubjeetis , qui scilicet pertinebant ad g/egem , qui Hibi adscriptuq suerat , cui seria erat , quemque i Pse regere, et grabernare debebat quod de Spiscopis, qui non ab alio Episcopo reginia Atur sed lysi alios regunt , it ei uulla ratione poterat. Erat
autem in Africa non universale , sed pecialiare decretiam , quod marcis Pre byteros Roma ui appellare prohinebat, id qu foeto iii illo turbinante sebi, Matis temptare Rancitum est , nerii mi Ale licui et omnibus lilia tu regi sues longinquas , at- let' ita ratardaro negocium, quod celerem exitu in postula hat.
A l hoe is erutum sese refert Gystri' nuΑ , qui omnes , quili , nana provocaverant, Simplice, habebat Presbyturos sibi sus, ditoq , quihtις Vra's Muus, inquit , non Episcopos, qui aliis
praee sunt. Et licet F orti rii alias cori ecratus suisset Episcopus , t Diaei quia consecratu, si ierat .is, haeretico Privato Lambi itat no , nullam hujus consecrationis rationem habendam Cyprianus putabat , Secundum , te aliam 3 iri Qua ipse erat, quam
que postea Catholica Ecclesia condemna Uit, quod scilicet Baptismi , atque. ordinis saeramenta ab haereticis collata vim nullam haberent. En igitur decretum, ad quod spectat Cyprianus, decretum scilicet proprium, et peculiare Ecclesias
Africanae, quod sorte paue fi ante annos Emissum fuerat , praesente ipso,Cypriano , uti ostendunt ea verba , Cum statu