장음표시 사용
271쪽
cretum luisset ; atqui eum hi Eusebianoq increpant . quiad Romam vocati veniris nolui qent. mani seqtum saciunt. Romanum Pontificem eos Romam ad judicium vocandi ius, et potestatem habuisse. Seens enim quinam sui set eos reprehendendi locus ' Nequis seeus Graeci ipsi Sardi censes canon et intellexerunt, antequam in Photianiim schisma delaherentur nimirum Summo Ponti fiet in tugrum esse declararunt , si voe Per Legst Os , sive per se inetipsum causas judicare. Sic celeberrimus eorum interpre; Γheodorias Prodromus, ita opore , Qui titulus Ῥι'ερ 1κ.ιὰς μυο -υ, cujus a canoneq Sardicenses haec Verha sunt , quae ex eodem opere mss. edidit Nic laus Comnenus Papado 'ulus is Senper et in o inni
se judicio damnatis lic-t Romanum Episcopum appellare, at is que eo jubente iterum judicari vel ais ipso, vel af, ejus se Leg tis. m
s. VII. Iam vero ex his canonibus Concili sardicen is qu i-
quis non praejudicata opinione, sed tantum amore trahitur Uoritatis, facile intelligit, quam salso de Marca, set QueKnellus contendant, primam huic concilio deberi earum appellaticini moriginem. Nam in duo bii, canonibus IV .. et V, seu vi l. iactu num quidem est verbum , ex quo vel conjecini a quis duci ad suspicandum possit, novum aliquod juq suisse constitutum. Non loquendi modus . non veri, , neque tacita voluntas Patrum argrimento esse potest , quod Summo Pontilici tunc primum tributiam fuerit jus accipiendarum appellationum, aut Episcopis earum interponendarum sacultas; imo
Vero utrumque ponitur tamquam exploraliam, et jam antearsceptum, ac solum canone I. sive Vll. designatur modus agen
di j adicium appetationis, ita tameta ut Summo Pontilici in- Dissiliges by Corale
272쪽
Apostolicam, quasi Episcopus omnino depo, itus sui; et, alium Episcopum eligere nit 'rentur. Q acid quidem in Ensohian is decretum est , qui Athana, ii cacisa Romam de inta in Pseu do- synodo Antiochena, uti diximus, Gregorium in eius locum subqtii Merarit. Arcedit, quod cum canone VII. declaratur. Apostolicos Delegato,, si a R. Pontifice mis i judicent, hab re auctoritatem ejus, a quo destinati sunt, ius in hu-jo Amodi cauueis non a concilio tributum , sed proprium, et nativum Sumini Pontificis og tenditur, ex vi scilicet Prima triue, en jufi causa ip e omnibus Uccidenti'. et Ori-nti Episco is non tantum ordine, sed etiam iurisdictione praepositias est. Nec praetereundum, quod cum Valentinianus il l. lmperator in epistola Clialcedonensi constillia inserta fi l aqqerriit, Flavi num Constantini politaniam Episcopum a Pseudo-synodi Euhe-inae sententia Romanam Sedes m ast Hllasse secun in
solemnitatem. seu ex Graeco secundiam solemnem v Sum cou
ciliorum . hujuq rei originem non a Sardi inusi concilio rEpeisti t, sed Prima tui adςcribit. Nam memorato eodem Primatu, Oh quem Romanus K piseopus inciam hahet , et facultate inde fide et Sacerdotibus judicare. his utitur verbiΑ: Hoc erat in Prima tu q) gratia secundum solemnitate conciliorum. st Constantinoseolitantis Discostus eum Romanum Antistitem) ρer libellos amellarit.
S. VIII. Hactenuq Petrus dis l irea, quique in eodem luto
tionum originem. Sed hoc dejecti praesidio sese alio vertunt, atque instant, et urgent, in eo concilio haud actum D isso dis appellationibus , sed tantum r visionem causae, de qua Epi- eripi judicium tulerant, Romano Pontifici suisse concessam. Illud antem inter latramque discrimen constituunt, quod per appellationem cognitio desertur ad judicem superiorem, qniqnaestionem , ut ajant , excutit, et desinit in suo tribunα- Disi tirod by Cooste
273쪽
m dictioni ea ratione . ut ρ mi Gus judicιis noυi astigantur. Alia haec saltaria est aut par, alit deterior superiore. 'amad veram appellationem , qualis est, atque ab Pinnibus vocatur , Sardicenses, canones sine dubio res serendi sunt. Te tius quidem canon , uti diximus, ad eam non pertinet, tantum decernit, tit Romanus Ponti sex, si judicat erit renovan dum esse judicitim . . . . det iudicos. Sed veram appellationem manifestam faciunt reliqui duo canones lV. et V. si vo
Vl I. in illo deeernitur, ut si seis Aus Genit duositus judicio Discvortim, qui sunt in Picinia sprima haec est ap- Pellatio, quae a judicio Episcoporum provinciae progreditur ad Episcopos vicinae provinciae): ac tertium petierit judicium Episcopi Romani quae tertia, ac postrema appellatio est alter B iscopus in ejus cathedra Post amellationem
tis qui Midetur dimositus esse, omnino non ordineIur, D
ai causa itierit in iudicio Eseis Di Koniani determinata. Habes hie judicium Episcoporum provinciae , quod est primum , et ordinarium; judicium alterum Episcoporum provinciae sinitimae , quod appellationis judicium est; terιium denique judicium Episcopi Romani, hoc est postremam appellationem per quam omnis controversiae suis imponitur, et habes non tantum nomen , sed etiam vim, et effectum
3ppellationis, quae priora judicia suspendit, adeso ut alitas Episcopus ordinari Dequeat, nisi causia iustiis in judicio Episcopi Romani determinata. Hinc Episcopus , qui Summum Pontificem appellavit, non depositus dicitur , sed qui vias. Iur esse dePositus, quoniam ipse aut se judicium Episcopi lio.
mani revera depositus non est. Eodem spectant Canon V.
Feu Vli., in quo agitur de appellatione ad Sedem Apostoliis cain tum post primum judicium Episcoporum proviliciae , tum post alterum Episcoporum provinciae sinitimae. Primo obsoluto iudicio si is, qui causa cecidit, areellaverit, con- Drit ad Episcopum Romanus Ecclo4iae, hic rogandus est, it scriδore his Discostis dignetur, qui in sinitima, et μι ρ nqua Pro incia sunt, ut ipsi causam desiui iant. Si tertium d buc postuletur judicium , m q ie illud Romanus Pon iis ex agere per se ipsum velit, ejus est constituere judicos hiascules utis auctoritatem, ia quo destinati sunt. Quesne ii Disiti Gorale
274쪽
er cir ex salsa opinione ira vitavit Potri ite Marcae putant Is summum Pontificem per eos canone R dchui Re causam Pommittere prioribus . judicibias , quibus ei alii finitimariam provinciarum jndicus , vel etiam Legatus adjungerentur; verum revisio, non vera appellatio est, cum novum iudicium etiam per priores iudice' ab, Calvendum est. At canon quin tris, seu septimuq sine ulla obscuritate veri orum finitimos dosi natEpiscopo,, quo eodem Aenςri explicanda stant verba Canonis
Ili. δει iudices; verum de prioribus, judicibus iii novo judicio adhi hendis, ne levissimum quidem indicium est. Quidquid igitur de prioribus iudicibus a novo indicio non rem vendis , ac de priori iurisdictione rotinenda dicitur, sal quin
est, verbisque canonum plane repugnari . sed ea illud ite re tractatione in ipsa provincia deestruenda commentum resullunt diserta verba canonis Iv. , set refellit interpruq canonum tutissimus usus, et consuetudo, unde constaui causas hune mutas appellationum Romae actas suiqqe; uti opportuniori loecide monstrabimus.
IX. At qui Apostolicam sedem habere negant ius appellationum, non tantum Sardi censos canorae perVertunt, sed eo ς etiam ab orientalibus minime receptos fuisse contendunt.
Quod ut conficiant, id orientalibus certum , ac firmum fuisse asseverant, quod res in oriente judicatae nialli essent Obnoxias novo judicio Occidentalium , idque colligunt ex Concilio Antiocheno , atque ex epistola Inlii Pontificis, quae id non videtur negare , ac tantum in Athanasii taetri insistit. Veriam illa non orientalis Ecclesiae , sed Ensebianae iactioni sententia est. Nam ah Eusebianis Antiochena illa synodus est habita , propterea nulla eius fide t anetoritas esse potest; ejus vera, Re germana epistola periit, salsa fine est, quae in Isidori collectione descri itur . uti a Ioanne Hardia in o clari si me domonis stratum est. Quin etiam haec eadem epistola ne illud quidem dicit, quod Adversarii volunt , sed solum postulant qui eam
scribunt: - Quos a communione suspendimus , a vobis esse 3, suspensos , et quos in ordine confirmami A Episcoporum, η , Vobis esse confirmandos , nec nos s eundo loco habendos, ,, cum ex his partihus ad vos usque dogmatigantes Apostoli,, pervenerint. Nee enim nos v stris resultavimus , quando hoc ,, agare polriissemus , quando Novatianus a Romana pulsus
275쪽
,, est Ecclesia . . . . Nec crimine carere potest. qui Altarius exisis communica hum ahqque ejus licentia , a quo communione se est privata' , in communionem susceperit, ea nonibus se ili- ,, cet jubentibus , ut excommunicatus; ah aliis non suscipiatur , se viventibus illis , a qtii hu, communione privatus esse dignose scitur. Nec solum in his oohis mutum Eliam irrogatis, sed se etiam in his, quod concilia nostra dissolvitis, neqiae ea rata
,, sinitis esse. Sunt nηmque a nobis, et maxime a totius Ori-- entis Episcopis damnati Athanas ins etc. si , Queruntur ergo quod statuta in oriente infirmentiar in occidente , propidrea sibi iniuriam inferri a junt, quod quilibet Superior , aut
Prapses facere poς et , si Successor abrogaret , quae pridem ab alio in eodem munere suerant constituta.
l) Vide vistolam Orientalium ad Iulium tom. I. Concit. Iobhaei col. 502.
S. X. Zoinenus i , veram deserit, it epistolam, seu potius
summam epistolae , qua in tamen et Eusebianis adscribendam monte. Postquam enim dixit , Α het nasi nati . cum adbersa restiaria manis, suisse an iis depci itum eum κlii Α Episcopi Catholicis , ab Episcopo vero Romano cum singulorum causas Cognorinis aet , in communionem receptos , addit hacle Et quoniam is propter Sedis dignitatem omnium cura ad ipsum spectat, at , Suam cuique Ecclesiam restituit se pras terua scri sit Esti, scopis orientis eos reprehendens , quod non recte judicassent ,. deditque mandatum , ut quidam illorum omnium nomi ue ad ,. diem constitutum accederent, perspicue dedeclaraturi senten- , , t iam , quam iis his tulerant, ea quam , et justam esse. Qui ν, etiam minatus est, se de reliquo non passurum, eos inulto. es,e, nisi novis rebus studere desistant. se Ciani hae lite rao ad iPos essent perlatae Antiochiam convenerunt , scripSerunt que Julici Pontifici epistolam exquisita verborum eleg 3ntia , et Dratorio more CompoSi tum , nec minarum expertem. Nam dit,
,, qnamquam literis suis satebantur, Eeclo iam Romanam priis mas apud Omnes surrae , quippe quae Apastolorum schol. , et ν, pietatis origo , ac metropolis esset , iam eo indignati sunt, , , se posteriori loco haberi , quod magnitudine Ecclesiae Supe- se rarentur , quippe qui virtute, ex animi proposito essent lo Dissiligod by Corale
276쪽
A se xa periores. Quin etiam criminis loco Iulio Ohi ieiohant,
si quod cum Athanasio , et reliquis cum eo Episcopis com . , ramnicasset. ,, Quod aegre serebant Pro Ptur abrogatam i imsumma injuria eorum sententiam, idque facinus tamquam iniquum, et legi ecclesiasticae adversarium accusabant. is Hisse de causis , inquit isse Sozomen ιε, cum ad hunc incidumis criminati essent , et sibi factam injuriam lestati Julici pa is cena , et communionem pollicul, an iur, si depcibitionem eo se riam, qui ab ipsis fuera ut expulsi, ut ordinationem illorum, is qui in priortim locum substituti fuerant, admittere volui
se set. Si vero decretis ipsorum resisteret, Contraria denuntia ,, hant. Nam et Episcopos Uri fuit, , qui ipsos aetate antecesiam sissurit , neutiquam contradi AiSSe allirmabant , tunc eum se Novatianus Ecclesia Bom .ina ejectus est. D Summa linec est
epistolae, quam tradidit SVZometatis , et qua idem contino xur, quod salsa , quae hinc expresSa videtur.
S. xl. IIvic spistolae rescripsit Inlius alia epistola data ad Da nos, sive Diognium , qui uitam Di agnitus appellatur, sui ι-que post Eusebiu in Ailauae factiouis praecipuus lautor, at qua patroau, i). In ea Pontifex queritur, piod illae Arianorum
literae pleuae essent coutumeliae, et contentionis, quodque iuiis adhibita esset eloquentia , quam uou Rdhibere oportebat. se In rebus enim , inquis, ecclesiasticis non o,tentatio eloquen- ,, tiae quasreuda est, sed canones Apustolici . h Deinde ostendit, vetu tam esse Ecclesiae consuetudinem, ut quae in aliqua
synodo decreta sunt, in alia quoque examinritatur, id quo ηtiaui a Nicaeno concilio statutum ait quod quo sensu in telligendum sit, ostendimus, atque hic ipse de Marca se alis ludit , inquit, ad synodum Alexandrinam , cui C. Episeo se pi inter suadunt, io qui damu tus fuit Arius , cujus causa
,, do inrogeo iussa suit in Concilio Nicaeno se ) ideireo ei,
indignum videri non debet, ut quae ab illis decreta fuerutit postea novo indicio subjiciantur , praesertim cum eorum Legati synodum postulassent. Deinde pergit ad demonstrandum ipsos potius s3 nodo injuriam intulisse, propterea quod damnatos a Nicaena synodo receperant, et concludit: se ergo ,
277쪽
se dileetissimi, oportuit vos huc accedere , et non abnuere , et se negotium ad finem deducere ; id enim ratio postulat. Tum inanes refellit excus tiones , quas attulerant , ne ad synodum venire cogerentur, propter angusti's, rationesque temporis , et statum rerum orientalium. Τransit ad demonstrandam aequitatem sententiae ab se latae pro Athanasio , quod ipse eam dederat ex consilio aliorum Episcoporum, EAsdo idoneorum testium , ex iniquitate rerum gestarum in
Mareotido, ubi eorum perverso facta improbantur , disserit de Marcelli fida , ei lite licuisse negat sinu consensu Romani Pontificis gradu movere Alexandritium Antistitem, tihi illud praeclarum, quod supra descripsimi g. se An ignoratis, hane,, esse consuetudinem , ut primum nobis scribatur , et se hinc quod justum est decernatur. Si qua hic suspieio ire se ullius Urhis Episcopum cadebat, ad hanc Ecclesiam seriisse hendum fuit. se Quo ex loco manifestus est error Petri da Marca a jentis , Iulium non resutasse Eusebianos contendentes , res Orientis a Romano Pontifico , et in occidenis nouesse regotioscendas, sed tantum Athanasii facto inhaesisse. Pluribus hoc argumentum persequitur Christianus Lupus sa); qui cuncta , quae a de Marca proponuntur , non Orien tali Εeelesiae , sed Eusebianae factioni tribuenda esse deis
monstrat. Iulius a pnd Coustantium col. 354. 2ὶ Lupus tori eis. ea . 28. lom. 3. Pag lo .
S. Xll. Sed quoniam de Marca, Quesnellus , ceteri similes
nullam in Oriente fuisse putant Sardicensium canonum auctoritatem, ea de re paulis diligentius quaerendum est. Porro Sardicenses Patres synodicam epistolam scripserunt non tantum Episcopis Lybiae , et AEgypti , sed etiam omnibus ubi que Discoρis , et Comministris Ecclesiae Catholicae, quae utraque epistola extat apud Athanasium si in ; eaque hortati
sunt omnes, ut secum de iis , quae ab se constituta suerunt, una mente consentirent , eaque probarent, et confirmarent.
is Quin potius , inquiunt, studete Fratres , et Comministri, is ut Spiritu nostrae synodo praesentes, suffragium vestrum peris vestram subscriptionem ipsi adjiciatis, ut ab omnibus tibi Disitireo by Gorale
278쪽
,, qua comministris nostris concordia servetur is , quod teste
ipso Athanasio αὶ, Catholici Episcopi praestiturunt. Revera
Concilio orientales Episcopos complures interfuisse, ejusquadecreta confirmasse. certum est dam. Athanasius ca) , postquam da dolis egerat, et sallaciis Eusebianoriam , deque eorum fuga a concilio scribit haec : ,, Sacra vero synodus exis plus triginta quioque provinciis congregata , .nimadversa is Arianorum malignitate, Athanasium, sociosque admisit, is ut se purgare ut de allatis criminationibus , quorum causa is tot suerant calamitatibus afflicti. Postquam autem illas ru- ,, Pulissent eo, quo supra retulimus, modo a syuodo admis- is si, ac summae voverationi hahiti sunt. adeo ut eorum coniis mutatonem amplecterentur, ac missis ubique literis , missis D item in unam quamque p.raeciani, maximeque Ale*andriana, is in Epyptum , et in Lybias , Athanasium , et Socios pii is ros , Onanisque friminis expertes esse declararunt. is Ens Fem Provincias , quarum hoc loco mentionem facit, distincto memorat in Apologia contra Arianos 4ὶ , his verbis :.. lis Vero, q0 e nostri gr/tia depreta suerunt, suffragati sunt ., plusquam trecenti Episcopi ex provinciis aegypti, Libiae, recta puteos, Palaestinae, Arabiae, Isauriae , Cypri, Pam- phili4s, Liei .e, Galatiae , Daciae, Mysiae, Thraxiae, Dara, damae, Macedo ii re, Epirorum, Thessaliae, Achaiae, Cie- D tae , Dalmatiqe, Sisciae, Pannoniarum , Norici, italiae, Piceni, Tussiae, Campaniau , Calabriae, Apuliae, pruttiae, M .iciliis , totus Africae, Sardiniae, Hispaniarum, Gallia - , rum, Brittonnicarum. ,, Quando igitur S. Αιhanasius 5)βcribit ,, conveniunt cum ex Oriente , tum ex occidente in Sardiea Urbe Episcopi plus minus centum Septu ginta , ,, num G Occidentalium, et Orientalium Episcoporum rationem tabuisse dicendum HAt. Nam tu synodica Concilii Sardicensis ad Ecelesiam Alexandrinam haec extat inseriphio 6 .is Saneta sγnodus per gratiam Dei Sardicae congregata ex
is Urbo doma, ex Hispaniis , Galliis, Italia, Africa , Saris dinia , Pannoniis , Moesiis , Dacia , Norico, Tuscia , Maceis donia , Thessalia , Acbaja, Epyro, Thracia , et Bodope , ,, et Palaestina, si Arabia, et Creta, et AEgypto presbyte-
,, ris , et Diaconis. is In altera autem synodica ejusdem
soncilii ad pmnes Episcopos Ecclesiae L tholicae , quao
279쪽
e Hat apud Athanasiuin, nos imi recensemur provine Iarum, MEpiscoporum , qui ut inquit ipse Atlianasius 8 si addantiariis. ,, Qui ei iam ante hanc synodum nostri gratia scripserunt. se ex Asia scilicet, Phrygia , et isauria, quorum uomina in se propriis eorum epistolis circumseruntur, prope sexaginta tres, is rina Omnes trecenti quadraginta tria tuor sunt. Quo in loco et illud monet Athanasius , quod se hoc suum rescrip ta an Sar-- dicensis s3 nodus ad illos mi Ait , quibus a cedendi facultasse non esset, qui et ipsi suffragiis suis de reta synodi appro- ,, barunt. Ex quo evidens est error Samuelis Basnagii L. qui pro certo statuit, Orientales , hoc est Eusebiancis suis Sardicensibus numero non multum inferiores.
S. XIIl. Non inficior, seriptum reliquisse Hilarium i
quod huic sγ nodo Episcopi sexaginta, et tinns praefientus sue rint. Sed nutare non potest Athanasii fide , tum quod omnibus comperta est ejus probita, . ac peritia reru in , de quibus scribebat, qui biasque ipse interfuerat, tum quod crim eo consentit ratio temporum , ac personarum , crina quibus res ipsi erat , et synodica Epistola Patrum Sardicensi in ad Eeclesiam Alexandrinam. cuj paulo ante saeta mentio est.
Accedunt testimonia Thoodoriti sa), Severi Sulpitii sa) , quo
rum uter lite curictos ex toto orbe Episcopos ad toncilium
vocatos testatiae . ac Vigilii Tapsensis s4 . qui dis hue Concl-lio scribit haec: ,, item apud Sardicam omni iam provinciarum se orientis Episeopi congregali , id est Thebaida , Pale tinae , is Phaenicia , Mesopotamia, AEgypto, Arabia , Syria , Cilicia . se Cappadocia , Ponto , Paphlagonia , Galatia , Bilhnia , Hel-- lesponto, Asia , Phrygiis duabus. Pysidia, Cycladum in- ,, sial arum, Pamphilia. Caria , Lydia Europae , Thraeia, AEniis ponto, MIsia, Pannoniis duabus. is Quare dubitari nora potest, quin Sardicensis Syuodus , ad quam omnes tu tra Diqitigod by Gooste
280쪽
Ooo,H-ntis, i im orientis Episcopi v Mati sunt , revera oecia iameitica suerit, quod a viris doctis apertissime demon tratum
Marea Basnagius c8ὶ , Sardi censem ,ynodum oecut ne nicarunt numero non hibent . sed potius Acili iis occidentis concillum iuui eant, Hic enim scribit haec Constantio Imperatori : se Da is .innas quo irae et sub Stantiae nomen quo te et Sardicensi a3- is nodo , ut Syrmiun,i pium essου occidentalibus mentieba
ris. ,, Verum Hilarius loquitur de Pseudo- Sardi consi, id est . philippo lii O de ille Syrmiensi Synodo , qua H dno Orientalium
eonventicula suerunt , iisque opponit occidentales , seu Sardi-eenses, quibus imperator pium se mentie hatur , cum eorum
fidem esset professus. De vera quidem, ac legitima Sardicensi Synodo loquitur Epiphanius , sed eam occidentalem vorat, ut a Pseudo-Sardi sensi Synodo distinguat. Nam Sardica civitas erat, quae ad occidentale , Philippopolis , quae ad orienta-ia Imperium pertinebat. Aliunde vero Philippolitanu in conciliabulum constatum erat ax Episcopis Antiocheai Patriarchatus, qui propria Orientis dicebatur. - ,
s. XIV. illud inanissimum , quod Eusebiant sesa a Sar
die ensibus Patribus separaverint, quasi hoe forum iactum Disilirod by Coos le