장음표시 사용
341쪽
scienter resutata sunt a viris doctrina praestantibus idi , et ideo nihil est , quod in iis iterum resutandis nostra quoque op. ra colloeanda videtur.
S. XX X. VIII. Cum his appellationibus, quarum nunc DC amentio est, con Seriliunt, et concinunt, appellationes hi es, 'tria. eodem Leonem Pontifice emissae sunt. Earum prima est Rut chis, qui cum a Concilio S. Flaviani Constantinopoli condemnatus suisset , Leonem appellavit. Quod manifestiam faciunt literae tum Eutychis, qui Pontificem rogat. ut nullum si hi ex lata sententia detrimentum inferri patiatur i) , iis ur, Flaviani ta , qui Leonem orat, ut ratam firmam es e VE- Iit depositionis sententiam, quae contra hunc hominem a CO rilio dicta est. Hanc sententiam confirmavit Leo. tili conqtat ex literis, quas ad eum dederunt ejusdem Cone illi P tres 3 , qui narrantes ea quae Dioscorus contra jus fasque ego rat in latrocinio Ephesino, illud quoque memorant, quod ipsσiu gradum sit Vn restituisset Eutychen , quem Summus Pontifex ex eo dejecerat.
ii F. vi.it haec opistola inter opera S. Leonis M. m. 21. eoi 744. lom. 1 . Ei oh Horo . inquit, nullo mihi praeiudicio facto ev hia . quae per His sidias comi i me gesta surit . quae visa vobis fuerit xu pye fidem proferre M sententiam . et n illam dreinceps permittere a saetiosis contra me calumniam procedere Dic. 2ὶ llaec quo ae epistola descripta est inter opera S. Monia v. 26. col. 788. - inmotu igitur . inquit . Sanetissime Pater, ob omnia , quae auΝus est, et Prod Ur en , quae ad ver qua nos , sacratissimamque Ecclcιiam saeta sunt, atque litant , solita fiducia utere , sicut Sacerdoti nuruit , Μ et vindicans Communem rem . sanctarumque Eeclesiarum compositionem , in dignare per proprias quidem literas susi Vari depositioni canonicae ad in
3ὶ Sie Conc. lii Patres Leoni scribuni m. 98. col. 10su. Et Erat 'Chen ι pro impietate damnatum . suae tyrannidis decretis innoxium Alatiali , et . dignitatem , quae a vestra illi ablata suerat Sanctitatri lilippe ut ab eo. ω qui bae gratia erat indignus ille restituit. . Consule Da. ut aeses iugem. canora. chv. 6. art. a. Pag. 285. Natalem Alexandrum Histor. Eccles.saec. 4. disscrt. 28. μrν 3. lom. 4. pag. 468. Christianum Lupum de appellat. AElsaret. 3. ore. tom. 8. ρυ. 290. Blanchium doli' esterior m-
342쪽
S. XXXIX. Altera appellatio est S. Flaviani Episcopi Coustantiaopolitani, qui cum a Concilio Ephesino, quod se
oecamenicum esse exiςtimabat, condemnatu' misset, ad S. Leonem provocavit. Nulla prorsus ea de re duhitatio esse potest , quoniam Ponti si eis Legati, libelltim amesitationis Fla-oianum Episco; iam dedisss , ipse Luo diserte testatur i , , idque etiam confirmat Valentinianus Augustus literis ad Theodosium datis a 3, et Liberatus Cartilaginensis Eccle, tau Arehidiaconus s3 . Leo vero habita Romae synodo Ephesiui concilia huli decista abrogavit, et Flavianum sua. Sedi resti auit; uti eo tat sx literis, quas Pontificius Legatus Hilarius ini COnei lici intersuit, ad Pulcheriam Augustam dedit 4) Sed rem ipsa evidesntia illustriorem faciunt complures sγriodicas literae , quae a Leone scriptae sunt. In literis ad Pol cheriam inquit s5): se Quo viam Flavianus Episcopus in nostra omulam communione Persistit, at tuo hoc, quod sactum
,, est sino consideratione justitiae, et Contra omnem canonum
se diseiplinam , ratum haberi nulla ratio Permittit. se In Synodi ea ad Constantinopolitanos s6j, scribit haec: is Quisquis
se enim lucolumi, atque superstite Flaviano Episcopo vestro sacerdotiam eius fuerit ausus invadere, numquam in Comet, mutilone nostra habebitur, nec inter Episcopos poterit tin- -
, merari. Denique in Synodica ad Fau,tum , Martinum , 'etrum , Magnum Emauuellem Presbyteros, et Archimandi itas Constantinopolitanos fr), haec habentur: ,, ta custodien-α, tes unanimitatem cum Fratre nostro Flaviano Episcopo , , quem ad tempus Dominus permisit impiorum factione tenes tari . ut probatum sibi Sacerdotem suum perseverantiae is merito saceret clariorem. M An non hoc judicium est, quo rQgatur aententia pseudo- synodi Ephesinae , et Flaviano restituitur locus, unde ejus decreto injuria dejectus suerat λNohimus immorari in refutandis ratiunculis, iisque inanissi
mis Ques nolli, Dupinii, Launoi, Gerba isti, quoniam id doctissimi Viri solide , copioseque praestiterant 8 .
343쪽
m nostri fideliter reclamarunt, et ei dem libellum appellationi a Flavia εα Episeopus dedit. . a) Valentinianus Imperator literis ad Theodosium dati x inter epistolas
S. Leonis m. 53. col. 962. . Dobemus , inquit . elini omni comp'terili do in in votione defendere fidem , Et dignitatem propriae venerationis n. Apostolum Petro intemeratam pi iii no tris temporibus conservare, qunteuus Boatis in gimus Romanae Civitatis Episeopus . eat Principatum Sacerdotii super m omnes antiquitas contulit. locum habeat , ac saeuitatem de side , ac sacer in dotibus iudieare . . . . Huius e uim rei gratia, secundum solstmnitatem. Conciliorum, et Constantinopolitanus Episcopus eum per libellos appellavit. M Propter contentionem . quae orta est de fide. . 3) Liberatus me in . ev. 12. apud Labhaeum concit. Om. 6. e L438. - Flavianus autem , inquit, contra se prolata sententia , per eius L -- gatos Sedem Apostolieam appellavit libello. . 4) Hilaros literis ad Puteneriam datis inter epistolas S. Leonia e . 444
col. 928. scribit lia e t . Vestra itaque veneranua clementia cognoscat atra praefato Papa cum omni occidentali roncilio reprobata muta , quae in m EPhe o contra canones per tumultu, , et odia saecularia a Dioscoro Epi- . scopo gesta sunt, et nulla ratione haec in his partibu suseipi posse . qua um Per P tentiam praedicii , non sine laesione si dei , et praeiudicio Saraci ia- . aimi Viri , innoxiique commissa sunt. ω vide etiam Ioannem VIII P. σμ. 399. 'pud Labbaeum tom. 11. Conmi. eol. 129.
7ὶ Idem v 5 . eol. 937. Digna e1t etiam quae t gatur eiusdem Leo nis ep. 44. col. 909. ad Theodosium . in qna deseribuntur gesta a Dioseon praeterea synodo , rectaeque fidei illata injuria. 8) Videndi David aes jugemens ea non'tiea ehaρ. 6. an. 3. Pas 294. seqq. Natalia Alexander uiator. Helos. in saee. 4. disser . 28. Pro . 3. rom. 4. ρ . 468. Christianus Lupus G ameli. disseri. 4. tom. 8. ρας. 318. Biaticli ius deti' osteriora yolteia deliri Ch.esa lib 3. eap. S. I. is. ι m. 5. PGr. a. ρυ. 223. seq. Balle rinii ObserDat . in Quesnelli dissert. 8.
. XL. Postremum exemplum appellationis ad Leonem praebet Theodoritus Episcopus Cyri , qui in eodem Cone liabulo Ephesino Episcopatu motus se erat. Cujus rei testim nio sunt literae , quas Ipse ad Leonem dedit , et quibus haee
scribit iὶ: is At ego Apostolicae vestrae Sed is expecto sentenis tiam, et oro atque obtestor Sanetitatem tuam , ut mihi re-- etum, ac justum tribunal vestrum invocanti opem serat, jubeat in m que ad vos venire , et doctrinam meam Apostoli eis vestigiisse inhaerentem ostendere. se Et paulo post Leonis iudicium sese expectare profitetur, ut intelligat, parere ne ipse debeat depositionis sententiae adversus se latae a synodo Ephesina. is Anis omnia, inquit , ut a vobis docear oro , an me oporis tDisitigoo by Gorale
344쪽
is in hae iniusta dapositiona aequi cara, an non : ventam ,, enim sententiam expecto. Has literas , cum ipse eas purso Romam deserre non posset , regiarum literarum Oinculis ,
ut ipse inquit, impeditus, ad Leonem misit per Hispatium , et Abra inium Chorepiseopos , et Alypiu in Exarchum Monachorum. His legatis alias etiam tradidit Theodoritus literas , quas inter erant et literae ad Renatum Presbyterum , quem adhuc vivum putabat , et qui tamquam Leonis Legatus Ephesino Conei liabulo interfuisse serebatur. Harum autem literarum verba sunt haec sa):,, Hac igitur de causa tuam oro sanis clitatem , ut persuadeas sanctissimo , ac beatissimo Archi ,, piscopo, ut Apostolica utatur auctoritate, et praecipiat adis vestrum convolare concilium. Hahet enim sanctissima illa Se- ,, des Eeclesiarum, quae in toto orbe sunt, principatum mulis iis nominibu : atque anta haec omnia, quod ab haereti ea se labe immunis mansit, nec ullus contraria sentiens in ea is sedit; Apostolicam gratiam integram conserva it. Quae a vobisse fuerint judicata, in iis, qualiacumque erunt, iudicii vestri ηe-- qu i tati conlidentes acquiescemus, et rogamus ut judicium ex se scriptis constituatis. ,, Porro si Theodoritus vult Leonem ostolica auctoritate Praecipera , ut Romam veniat ad Concilium , quod a Sumitio Pontifice habebatur de eccistsiasticis negocii , non id certe aliam ob causam postulare potuit, nisi ut Ephesina sententia suae depositio nis Apostolicae Sed is judicio , et auctoritati subjiceretur. Et vere suisse subisiectam , ab eaque infirmatam , testatur Leo , qui literis postea datis ad Τeodori tum disertissime memorat judicium ejusdem Sedis Apostolicae , a qua Teodoritus sceleris puri s declaratus, In suumque loenm restitiatus esti is Ait enimis Benadictus Deus nostar, euius Invincibilis veritas ab omniis haereseos macula nudum te, secundum Apostolicae Sed is,, judicium , domonstravit s3J. ,, Hino in synodo Chalcedonensi Mareiatii Imperatoris Ministri mandarunt, ut sqcundum Imperatoris voluntatem Theodoritus ad Synodum veniret, quoniam a Leona Episcopatui restitutus fuerati ,, ingrediatur , is inquiunt, et Reverandissimus Episcopus Τheodoritus, ut sit ,, particeps synodi , quia et restituit ei Episcopatum Sanctimis simus Archiepiscopus Leo 4 . is Cumque judices pro eo
synodi sententiam postulassem, ut Ecclesiam suum Deci erat, Getit et sanetissimus Leo Arahiviseopuι iudie it ι Epi-Disiligod by Corale
345쪽
S. XL l. Mitto appellationem Contumeliosi Rejensis in secunda Narhonensi provincia Episcopi, cui testimonio est Aga
petus Pontifex iὶ , Salonii Ebredunensis, et Sagittarii Va-
pigensis , quam momorat Gregorius Turonensis sa), ceteras, quas collegerunt viri multum in his studiis , ei multa ea in laudis versati 33; ut veniam ad Gregorium M. . quo Pontifico luculentissima occurrunt exempla appellationum ad Sedem Apostolicam , quibus uos linem , et Diodum satiemus hujus disputationis , quam longiorem esse sentimus ; sed rerum c pia , ut a jubat Cicero , verborum copiam genuit. Sane , ut ver-
his utar Petri de Marca s4ὶ . se inter omnes Pontifices nemo si peritior fuit jurium Sedis Apostolicae quoad appellationes, is quam Gregorius Magnus. Rebus ille gerendis admotus per
is multois annos Ecclesiae orientalis mores istrospexerat, quutu- Sedis Apostolicae Apocri sarium agere Constantiaopoli. Quaedam nos seligemus , exempla appellationum , quas ad Grogorium delatas suisse hominum memoriae proditum est. Honoratus Salonaes Archidiaconus summa a imi contantione
ad ersabatur Natali Archiepiscopo , quod neglectis sui ossicii
346쪽
partibus Rumptuosis conviviis , et omni voluptatum genere delectaretur, et Ecclesiae reditu' ad alline , cognatOSque Suos locupletandos converteret. Ut hanc ab se molestiam removeret
Archiepiscopus . Honoratum Archidiaconatus dignitate dimovit ; hic vero appellavit Pelagitim l l ., qui utrumque Romam venire jussit. Pelagio interim in Pontificatu successit Gregorius, qui Natali imperavit, ut illico Honoratum in pri-Stinam dignitatem restitueret, amoto Archidiacono , quem ipse ereaverat, ac nisi pareret, graviores ei poenas minitatus est 4).
S. XLu. Hadrianu Thebarum in Thessalia Episcopus quo
rumdam criminum a Joanne, et cosma Diaconis accusatus
murat, ideoque a Metropolita Joanne Larissae Episcopo gra. dia tu itus suerat. Ala hoc judicio Hadriantis ad Ioannem Epi- Sciapum primast Justinian au Vicarium Apostolicum provocavit, qui ira idem Larissensis Episcopi sententiam ratam firmam habendam esse decrevit. Igre hoc judicium tulit Hadrianus , Sua inque causam ad Gregorium detulit , ac Romam venit. Gregorius autem postquam se legisse affirmavit quae coram atroque Episcopo tum Larissae, tum primae Iustinianae gesta suerant , initio hune arguit de iniusto iudicio , deinde graviter reprehendit, quod ad Sedem Apostolicam misisset neminem, qui acti judicii rationem redderet, cum sciret ad eam delatam suisse appellationem; postremo Hadrianum absolvit ab utroque judicio , atque Episcopo primae Iustinianae triginta dierum spatio sacra communio interdici voluit. Gregorii verba sunt haec: is Sed tantum fraternitas tua ne M scio quo mentis motu , Divino , humanoque jure contem -- pto , abruptam Protulit tu ejus damnatione sententiam :
347쪽
. quas licet non osset appellatiocis guspe a, contra leva ta- , men , estu nesque prol ta, ipsa non potarat jure subsistere. ν, Postquam autem ex abundanti appellationem tibi eonstatis Esse Porrectam, mirati sumus, cur nee homines tuos seeun-- dum cautionem Honorato Diacono nostro per responsalesis tuae Ecclesiae expositam , qui tui judicii rationum pos- is sent reddere , transmisisti. Quod Aetnm te vel de contus, macia, vel de conscientiae trepidatione redarguit. Si igi-
,, tur haec, quae nobis oblata sunt, verita is valiantur; quo- , , niam occasione vicium nostra iam consideramus vos inju-ν, sta praesumero e do his alias secundum id quod a nobis,, deliberatum fuerit, Christo auxiliante, decet nemus. Quods, vero ad praesens attinet, cassatis prius, atqua ad nihilum D redactis praedictae sontentiae decretis, ax B. Petri Priar, ei pis Apostolorum auctoritate decora imus, triginta dierum spatio te sacra communiona privatum. i) is Haec do pri mae Iustinianas Episcopo a Gregorio decreta sunt ι qu sed vero attinet ad Episcopum Larisson se in , eum graviter incrη
Pει propter eam , quam cum Hadriano servaverat, agendi ratiouem, et quamvis, ut ait, humanitia decarnendo eum Sa crae communionis expertem esse nolit, tamen eum excidis
ae 1 tatuit omni potestate, quam in Hadrianum, ejusque Κο clesiam obtinebat sa). illud vero audiri aequa animo non po test quod scribit Petrus de Marea s3), qui dum memorat duas constitutiones Gregorii IV. et Leonis IV. quibus e u tum est, ut ρost audition m Primattium diae seos lice t. Episcopo appellare Sedem Apo tolleam, neque interim d. illius causa liceat judicare , id receptum aifirmat ,, ex moros, usurpato a Gregorio M., qui tamen Gallias, et Africam is distinguinai ab aliis provinciIs, et diverso prorsus modo εε,, gerebat cum aliis. M Ita se ilicol de usurpato more arguit Gregorium, quo inter omneν Ponti es neminem tuisι.
Peritiorem eonfitetur jurium Sedis Apostolicas quod amet' Otiones, quique pluries prosessus est is da ecclesiasticis verois Privilegiis, quod vestra frateriaitas scribit, hoe postposita du is bitatione, teneat,. quia sicut nostra defendimus, ita Fingu is iis quibusque Ecclesiis sua iura servamus, Nee eu Ilibet M DVente gratia , ultra quam meretur, impertior, nee ullim hoc, quod sui juris est, ambitu timulante derogo. εφd Diuitiam by Gorale
348쪽
m se res ineos per omnia honorare cupio, sicque studeo ho-m nore singulos subvehi , dummodo non sit , quod alteri
m jure ab altero possit apponi. 4 in ,, Quid quod Gregorio
autiquiora pene innumera sunt apPellationum exempla, quae singula supra descripsimus8 Neque illud magis verum, quod affirmat Petrus de Morca , Gregorium aliam cum Afris, et Gallis agendi rationem adhibuisse ; nam longe aliud ostendunt , quae supra allata sunt monumenta, et certe Gregorio, uti ipse profitetur, ratum firmum erat Apostolicas Sedi Dre competere aliorum sententias retractare 5 .
4) S. Gregorius Μ. lib. 2. v. 47. col. 61 l. Videnda eat etiam ep. 52.6urae. lib. et v. 29. et 30. lG. 3. eol. 616. et 644. 5) vide epist. 29. ad Constantium Mediolanenaem Episcopum lib. 10. col. 106 .
s. XLIII. Preclarum etiam ad Sedem Apostolicam appellationis exemplum habemus in Florentio Episcopo Epidaurensi. Cum enim eum Natalis Salonitanus Episcopus, at Metro- Polita de Episcopata deiecisset, Epidaurenses cives ad Gregiarium provocarunt, ut suum sibi Episcopum apostolica au-Ctoritate restitueret. Gregorius autem Sabiviano Iaderas Epi-mopo mandavit, ut si quid nosset de causa Florentii se de omnibus certiorem saceret; at si nihil noverat , in omnem rem diligenter inquireret, sibique cuncta aperiret, ut certum riu ea judicium ferre posset. ,, Praeterea, inquit , Habitato- ω res Epidaurensis civitatis Florentium, quem suum esse di- ω eunt Episcopum , si hi a nobis restituendum studiosissi- .sue me POposcerunt, asserentes frustra eum ad solam tantumst, modo voluntatem Natalig Episcopi detrusum exilio. Et ideo , εi quod de ejus causa fraternitas vestra cognovit, requirat,s, nobisque renuntiet; ut quidquid de eo statuendum sit, cer-s, si deliberare, adjutore Domino , valeamus i . is
S. XLIV. Ad hoc idem argumenti genus pertinent appella- Tom. III. X x
349쪽
tiones tres; cstiarum in epistolis ejusdem Gregorii diserta mentio ost, altera quae respicit Claudium Abbatem, altera quas ab Athanasio Presbytero, tertia quae a Petro Clarico uata est si). Postremo huic, in quo hactenus versati sumus, ar gumento modum et finem faciet quod Gregorius scripsit Ioa
ni Defensori, quem Legatum in II ispanias miserat, ut da causa Ianuarii Episcopi Malacitani , et cujusdam Presbyteri ιae praeterea Stephani Episcopi judicaret. His omnibus hac epistola Pontificis auctoritate provisum est di . Primum ipse ab
exilio Presbyterum revocari, suaeque Ecclesiae restitui jubet, si ita se res haberet, sicuti a Ianuario Episcopo narratum suetat, Contra rem omnem a Ianuario diligenter expendi, si alicujns criminis reus deprehenderetur; deinde Sacerdotio motum ab omni Ecclesiae ministerio repellendum praecipit eum, qui Joannis loco ordinatus fuerat, si adversus ipsum Ianuarium Nulla criminalis causa, quas strilio, et1 l deseositions digαa sit, mota , sise Probata fuerit; Episcopos vero, qui illum ordina
verat , vel ordinationi consenserant, sex menses a Domini ei corporis, et sanguinis com in unione arcendos. atque in monasterium ad agendam poenitentiam detrudendos mandat, ita tamen ut tempus contrahatur , si eos metu compulsos
Dei nori assensos constet. Denique do Stephano Episcopo , qui contra recto in ordinem , et injuria sese condemnatum querebatur , haec statuit; et mandat nominatim Legato, ut diligenter in veri investigatione versetur , suamque Ecclesiam Stephano restituta , cum compererit, nec solemniter Omnia acta suisse, nec causam ρrobatam, quae exilio; oel δεροsitione digna sit. Tum haec addit: si Quod si sortet aliqua dais Objectis contra memoratum Stephanum Episcopum probata D stant, aliqua vero doceri minime potuerunt , cauta omninori consideratione pensandum est , utrum leviora capitula , an is certe graviora probata sint, ut ex eis qualiter definitionem se tuam ormare debeas, possis scire. Si autem talem culpam is antedictum Episcopum commississe constiterit, quod absit, is ut constet eum non irrationabiliter fuisse depositum, eadem se ejus depositio confirmetur , et Ecclesiae res suae omnes resti
350쪽
onaJe de Ianuario Episcopo Malacitano iudicium enisissum
fuerit. Nam sententia his est concepta verbis : is Dum igitur ex deputatione Beatissimi , atque Apostolici Domini mei Papae,, Gregorii, ego Joanues Defensor inter Ianuarium Episcopum Malacitanae Civitatis , atque inter illos , et illos Episcopos , cogitor resedissem , necesse habui causam praedicti Januari rii interna inquisitioiae discutere , et a partibus subtiliter ,, quaerere veritatem , Si ut petitio ejus continet, transmissis Μ clericis a memoratis Episcopis una cum hominibus gloriosi Comitioli de Ecclesia suerit violenter abstractus. Qui dum
multa contra se invicem , sicut gesta testatur, objicerent, ad se couclusionis litiuς utraeque partes aliquando terminum per-D Venerunt , pete utes me de agnitis debere judieare. Undo ., Sol ici te relegens, quae aeta sunt, et veritatem diligenti investi--, gatione perquirens, uullam in antedicto Ianuario culpam,quaeri exilio, vel depositione digna essst, puniri sed magis iliuiti., ejectum de Ecelesia violenter inveni. Et quamvis hujusm ., di temeritatem legum censura districtissime seriat, ego tameti,, legum vigorem sacerdotali moderatione temperans, mediis , Sacrosanctis Evangeliis , quibus praesentibus ab initio in hoc., cognitor resedi judicio , ea , quae contra eum statuta sunt , , licet jure non teneaut, nec alicujus sit momenti, injusta ta- ., men , et infirma esset pronuntio s3 . M Quae hactenus persequuti suimus manifestum faciunt , jus appellationum haud Priinum a Sardicensi Concilio , aut lege alia ecclesiastica concessum fuisse Romauo Pontifici, sed illud inhaerens , ac penitus insitum esse tu Prima tu, quem ipse Potiti sex a Christo Domi uo accepit, idemque jus semper consensu omnium Summum Pontificem exercuisse. Sunt igitur veluti aegrorum somnia quae literis consignarunt homines 'male animati in Sedem Apo-εtolicam , quorum alii jus illud repetunt a Concilio Sardicensi, alii hac aetate recentius putant, alii eo sive impudentiae , sive inscitiae adducuntur , ut jus appellationu m adscri-hant salsis deerotalibus Isidori Mercatoris, quae nono demum
saeculo in manus hominum pervenerunt. Ex eo numero sunt
valuetius , Petrus de Marca , Bohemerus , Febronius atquaglii, quos viri docti solido , copioseque resutarunt 4 .