장음표시 사용
331쪽
nic. Pro . 3. Tom. 4. Pag. 379. .da. Ubnet. cis. . Cum obreptum, isquisi. ex Ulpiano idem sit, quod mendacio . et dolo impetratum , hujus cauom nis genuinus aensus eat i ai quis excommunicatus in Arica mendaciis. - et dolis impetraverit communionem a Romana Sede, Clericatu pri vetur. . Verum eos non percellit canon iste . qui legi imae appellationis suffra-- gio ad Sedem Apostolicam confugerint. . t 7 ὶ Capitula Hadriani I. ev. 28. apud Labbaeum tom S. Concia. col. 578. 8) Codex Canon. Meles. Asrieam ean. 35. lom. 2. col. l268.
S. XXX. antequam hoc de Africanis appellationibus argu
mentum deseramus , Operae pretium est et alia proferre appellationum exempla , quae ad. eadem regionem pertinent erit ex iis pateat, qualis fuerit exitus contentionis, quae inter
Sedem Apostolicam, inter lus Afros acta est. Mittimus qua a de Prisco , Victore, Laurentio , omnibus Episcopi Mauritani θρ Caesariensis narrat Augustinus I), cujus verba sunt: ,, Existunt exempla, ipsa Sede Apostolica judicante, vel alio. ,, rum judicata firmante, quosdam pro culpis quibusdam Deo
se episcopali spoliatos honore, nec relictos omnimodis i in pnis Dii OS. Quae ut a nostris temporibus remotissima nou requiis ram ; recentia memorabo. Clamet Priscus proviticiae Cae- ,, sariensis Episcopus, aut ad Priamum locus, sicut ceris, et
se mihi patere debuit , ut Episcopatus mihi remanere rioqis debuit. Clamet alius ejusdem provinciae Victor Episcopus se cui relicto in eadem poena, in qua et Priscus fuit, nusquam se nisi in diaeeest o jus ab aliquo commu uicatur Episcopo ι,, clamet, inquam , aut ubique communicare debui , aut e- ,- tiam in meis locis commuisicare nori dehni. Clamet ter- tius ejusdem provincias Laurentius Epicopus, et prorsu. hujus vocibus clamet: aut in cathedra, cui ordinatus sum , Sedere debui, aut Episcopus esse no a dubui. ,, Praealarum hoc Augustini testimonium est, Sedem Apostolicam ilh causis
Afrorum vel indicasse, vel aliorum jtidicatu firmasse, et vero
Augustinus ea tantum memorat , quae reCentia sunt , minime requirit ea, quae a nostris te oribus sunt remotissima. Sed in his exemplis non insisti mus , quoniam certis statur non potest , quo haec tempore evenerint, quamquam circa hane aetalem contigisse, simillimiam veri est. Sed certe eum illa serveret controversia propter Apiarii appellatio
332쪽
lous i Episeopus provocavit. Hunc lio mi nem Epise prim erΘΑ- vorat S Augustinus , sed ei postea Ecclesia es administrationi a
pr. pter ejus scelera eripere coactus est. Primum quiderit in hac sententia acquiescere visus est Antonius, sed postea conciliata sibi gratia valentini Numidiae Primatis, ab eo literas
impetravit ad Bonifacium, quibus tam tu in sceleriS purus magnopere commundabatur. Tam gravi tostimonio , ut com-rnen d itione Primatis , ad quem III. Carthaginense Concilium CR usas omnes Eoi, poporum, ilui accusati suerat, deserri voluii sa) , fretus Bonifacius Autonium ab ,ol Vendum putavit , modo vera e,,ent quae ab eo narrata fuerant. Sed intolim vita su nutus erit Bonifacitis , 't illa inquirendi. provincia ad ejus buccessorem Coelestinum delata est. Ad eum Augustinus litera; dedit, observantiae in Sedum Apostolicam, et reverent au plenas , in quibus non modo nulla vel levissima querela est adversus Bonis actum, qui Antonium poena solverat, imo Mum excusat, quod deceptus commendatione Primatis judicium illud ediderit; laudat vero, quod Pastorali, vigilιqtis
cautela , ut inquit, Beatissimus Paρα Ponifacius in epistola ura posuit δε Antonio loquens Discoρο , et nil si ordinem res iam nobis fidoliter indicavit. Mox hunc ordinem fideliter indicatu o non fuisse demonstrat, i pSeque rem gestam narrat, qualis revera est , ut ostendat, Autonium pro suis sceleritius iustas . ae debitas solvi se poenas. Denique Pontificem rogat,3ie in Asti eam'mittat publicas potestates, quae 'ostolicas Ss iis sententiam exequantur , omnemque dat operam , ut fluadeat, rata firma babenda esse a Summo Pontifice, quae ob se gesta sunt 3 . An hos animi sensus , et haec literis uata dare potuisset Augustinus, nisi ei certum fuisset, in Suin 3no Pontifice inesse potestatem infirmandi ea, quae ab se ge-εta suerant , et Anicinium restituendi in locum, unde suerat clejectus 3 Quem ea res habuerit exitum, incertum est; quamquam valde similo veri sit , Antonio ademtam fuisse Ecclu-
-iam', cui praesectus fuerat s4 .
333쪽
S. XXXI. Est etiam ex eadem Africae regione celetiris
appellatio Lupicini Episcopi , qui Afrorum judicio damnatus
provocavit ad S. Leonem M., qui eum communioni restituit.
Audiendus ipse Leo si , cujus verba sunt haec: se Causamo quoque Lupicini Episcopi illic jubemus audiri, cui muta
se tum , et saepius Postula uti communion in hac ratione redis didimus , quoniam cum ad nostrum judicium provocas et, se immerito eum pendente negotio a communione videamus sit- ,, i Sse Suspensum. ,, His verbis praeclarum habem res ipsius Leonis te timonium de Lupicini appellatione; habemus quoque Expressam vim, et essectum ejusdem appellationi , qua pendente neque Lupicinus suspendi . neque alius ejus loeo ordinari poterat. Paschasius Que nellus , homo singularem in modum male animatus in Sedem Apostolicam, part in illam epistolae Leonis , quae pertinet ad Lupiciat appellationem , Leoni tribuendam negat, sed eum solide graviterque refellunt
S. X Xil. Superiorum Pontificum vestigiis insistens S Gregorius M. Ot alias bene multas suscepit appellatiorae', qua eum sibi liis firmiter eqqe profitebatur ij. Hoe loeci de iis tantum loquimur , quae ad Africam spectant , reliquas alibi per sequemur. Argentius Lei gensis Ecclesiae Episeopiis Catholicis Donatistas in Ecclesiis praeserti permiserat; quamobrem Felicissimus, et Vincentius Diaconi negocium hoc ad Gregorium detuleriant. Is vero rem totam commisit Hilars Monaesio, ut praefatum Discopum irinoae satisfactioni committere non omitteret , haberetque concilium, in quo omnia sedulo nosce rentur sa). Ad exundem Gregorium Constantius, et Mustellus Ecclesiae Pudentianae Diaconi in Numidia snas detulere que relas, quod Maximianus corro plus praemio Donatis artam Epi scopum Donatistam ordinari permiserat. Is autem Coinmb Episcopo negoeium dedit, ut Concilium cogeret, ac Maximi' num G diguitate , oscioque dyno iungitur, degra reι , Dissiligod by Gooste
334쪽
reus criminis revera deprehenderetur 3 Non hic Primatis , neque universalis Africae concilii judicium exquiritur , sed Pontifex rem totam committit primum Monacho , duiu e Episcopo , eorumque sententia negocium finiri jubet. Eidem Columbo Episcopo Gregorius causam commisit Donadet Dia coni , qui a suo Episcopo Victore dejectus e gradu dignitatis ad se provocaverat, ut rem diligenter nosceret, et si eum iu noxiuin deprehenderat, in ipsum Episcopum cauonicis Poenis
S. X XVI. Nunc ma reseram ad ordinem temporum , a quo ine abduxerunt Africanae appellationes, de quibus prae-Postera agendum putavi , ut uno tu conspectu ponerem initium , cursum , exitum contrOVersiae , quae tuter Afros, Se dem tuu Apostolicam acta est , Pontificatum Maximum obti- Dentibus Zosimo, Bonifacio, Coelestino. Huic vero circa annum 43 a. in Pontificatu successit Sixtus III. , quo Ponti si eo hi uaa occurruat appellationes ad Sedem Apostolicam , quarum altaram Episcopi ex Euphratesia, ex utraque Cilicia sexu uda Cappadocia , Bythisia, Thessalia, et Moesia emiserunt U. LI seruies a iudicio Concilii Ephesiui provocant ad Summu in
Montificem, eumque rogant hut manum Porrigat Salutarem, eto, auferat maudi uaufragium. omniumque horum inquisitionem in beat fieri . , , , , ut reVocentur quidem sancti Pastores , qui tui usia su ut a sui ovibus effugati, si reddatur gregibus ordo , et autiqua concordia. is Alterum appella Minciis exemplum praebet is, quod ab Iddua Smvenensi Eoi Iopo eodem Sixto Pontilice gestum est. Non satis convenit inter Moctos , et tutellige utes Viros, cujus judicio damnatus Iddua nomanae Sodis auctoritatem imploraverit. Lucas Holstentus qui primus Sixti epistolam vulgavit, eum a Proclo Constai1
Duo politatio damnatum, atque ab hoc judicio ad Sixtum Provocassa arbitratur. Cootra Christianus Lupus sa) , eum a
335쪽
Ba,ilio Prima te damnatum, atque a Proeto absolutum putat, a jus judicio , sive ipse Basilius , sive atins id duae accusator appellavit. Hoc certum est , delatam suisse appellationem ad Sixtum, qui ea de re testimonium perlithtit his verbis: Ha- ,, bes recenti,simum nuper habitae actionis exemplum fratri ., nostri Id luae . circa quem tuae fraternitatis decrevimus in se dicium custodiri: coguitioni tuae sacere nolente inju
XXX. l V. Ventum est ad aetatem S. Leonis M., quo Pi nistifice Sodis Apostolicae auctorita R in suscipiendis appellatio nibus se Ae in primis mirifice explicavit. Anteqnam vero cis singulis , quae hoc temporis intervallo evenerunt . dirers incipiamus , ipse audiendus est Leo , qui his omnino veri, is
Epi qeopos provinciae Viennensis alloquitur i ). se Nobiscunt
se itaque vestra fraternitas recognoscat, Apostolicam Sedem, pro sui reverentia , a vestrae etia in provinciae sacerdoti- ,, bus innumeris relationibus esse consultam , et per di-- versarum , quemadmodum vetus consuetudo poscebat ;., appellationem Causarum, aut retractata, aut confirmata suis se judicia. ,, Nullum certe praeclarius, aut illii trius pro ferri monumentum potest, ut patεat, RO in anain Pontificem
etiam in Gallia jus appellationi in exercuisse. Tam in Rigne , tamque perspicuum Leonis testimonium pupugit Paschasium Quesnelium , qui ut inde evadat, omnes persequitur vias, et modo fidem Leoni negandam praedicat, quoniam in propria cansa idoneus testis eqse nequit, modo id ab eo seriptum putat Errore memoriae, aut dolo Chelidonii, modo victus vi veri
tatis Leonem re pexisse contendit antiqua monumenta. terramio Galliis gestarum , quae ad nos minime pervenerunt sa). Sunt haec retinenda animo dii genter, antequam eorum, quae dicturi sumus, narrationem expediamus. Chelidonius in uno do, eui praeerat S. Hilarius Arelatensis, accusatus fuerat, quod viduam habuisset uxorem . antequam Episcopus creareinr ν
336쪽
quodque ante litam in ter clericos cooptaretur, du m ludicis munere tunsohatur, reum cri ininis morte mulctasset , quod utrumque Episcopum dedecebat. His de causis synodi sententia ipse ab Episcopatu dimotus est. Chelidonius Romam venit , secuinque detulit testes, qui sibi inuq tam notam ahsteriagiti sent. Leo autem re cognita , atque habita synodo Chelidonium suae Sedi restituit , datisque ii teris ad Episcopos provinciae Vienneu i A suam hanc Aeri lentiam significavit. lo his porro litori' narrat, quomodo Chelido uiris , et Hilaritis in Coa et Ilia Epi coporum , praesente Leone suam cauSam egerint.., I larius , inquit , rationabile. quod in Sanctorum , Oucilio,. Sa ei dolum p 'set respondete, nou habuit ; Hinc ahsolu- ,. tu e,t Chelidovius Episcopus , quoniam se injuste Sacerdo-- tio suis e dejectum manifesta testium responsione Corani Hi-- lario monstravit , ita ut Hilarius , quod contra opponeret , si non haberet. Remotum est ergo judicium , quod prolatum ,, in hac sententia legebatur; quod tamquam viduae maritus, , sacerdotium tenere non Po set 3 . ,. Nihil hic sane desiderari potest , ut Vera , nitinerisque omnibus ab sol ta ηppellatio hahoatur. Chelidoniuε Hilarii judicio eotidemnatus Romam venit , ni Leonis auctoritate illius sententia infirmetur , Romam quoque venit Hilarius , ut coram Summo Pontifice cansam tueatur suam. Ponti sex hahita synodo utriri que rationum momenta diligenter expendit, et cum nihil rationabiles Hilarium hahΘre deprehendisvet, contra vero clam ChΘlidonius se in ste Sacerdotio Disse dejectum ostendisset , Hilarii sententiam smodio tcillendam , et suum Chelidonio locum restituendum
judicavit. Qua in re illud in primis est observatu dignum, quod tum Hilarius , tum Chinlidonius ius suscipiendi appellationem,
potestatemque infirmandi latam sententiam in Leone agnoverunt. Non enim Chulidonius id consilii cepisset . si Leon qsenisntiam nihil si hi obesse existimasset , neque Hilarius iam longum iter suscepisset, ut se Leoni probaret, sua inque cauissam diceret coram eo , et Patribus coucilio congregatis, nisi probe intellexisset, integrum esse Summo Pontifici confirmare , aut infirmare sententiam , quae ab se lata merat. Ex quo
intelligitur , qinam salso Quesnullus statuat, de Gallicanis j δε- dieiis apud Sudem Apostolicam agi non potuisse, quod a primis Eeclesias temporibus usque ad eam aetatem obtinuissa Disiti reo by Corale
337쪽
contendit. Cur igitur Hilarius Romam venit , ut Iustam hasa Sunientiam suam, ea inqua ratam firmam esse habendam Leon Idemonstraret 8 Hujus avertandi judieii satilis, et expedita sui Set via , si ea , quam Quesnellus suo ingenio fingit, viguisset disciplina , ut Gallicanae sententiae Apostolicae Sed is judicio
non subjicerentur. Neque Hilarius tantum Sedis Apostolieas auctoritatem agnovit, spreto illo , quod numquam fuit, GaIlicanae Ecclesiae privilegio, sed omnes etiam agnoverunt Patres, qui ad Concilium convenerant, et omnes agnoverunt Gallicani Episcopi, quos Leo per literas 4ὶ totius rei gustae certiores secit nuncians: ,- remotum fuisse judicium, quod prolatum se in hac sententia legebatur, et redditum Ecclesiae suae, et is huic, quam amittere non debuerat, dignitati Coepiscopumis Chelidonium, sicut gestorum series , Et post decursam co-ν, gnitionem sententia , quae a uobis est Prolata , teStatur. is Quis credat ex tot Galliarum Episcopi, ne unum quiduin suis-F. , qui de hac Leonis sententia, quasi ua esset advorsaria disciplinae Ecclesiae Gallicanas , queroretur λ
4ὶ Ibidem,S. XXXV. At neque Hilarium , neque Gallicanos Εpl-εcopos Leonis decreto paruisse, Quesoellus contendit. Quod de ullario dicit, id colligi putat possa ex Auctora Vitae ejus. dum Hilarii, qui tradit quod illa a se in Livvatis recessu to
is tum se ad placandum animum S. Loouis ioclinata humiliis tale convertit, missa primum S. Ravennio tunc Presbyte, D ro, Postmodum Proprio successore , deinde S. Nectario , is Sancto lus Consta otio praecipuis Sacerdotibus. Et quia qua u- rum ita hac causa dictaverit, nulla possum ratione conne is siterae. is Hoc loco Auctor .vitae S. Hilarii narrat quae idem Hilarius scripsit, postquam molismo humilituis se xotum com Disiligo: by Cooste
338쪽
venit ad placandum Leonis animum , eaque de eausa tros ad eum Legatos misit. Quis credat, ex hac narratione illud posse colligi , quod Quesnullus putat s Hilarium , qui tantopero
studebat placare, ac lenire animum Leonis , sui instituti ra tionem defendero , ac Leonem refutare voluisse , quasi iniquam sententiam protulisse ty Neque solum QNesnellus Auctori vitas Hilarii adscribit quod nusquam scripsit, sed etiam do lose, et malitiose confundit tempora , quaeque Auctor vitae gesta narrat ab Hilario, dum Romae morabatur, transfert ad tempus , quo Hilarius ex hac vita discesserat. lnquit enim Que n sellias et se nnnaquam tamen Hilarius resiliit a pri tinais senisentia I sanctae post mortem memori Re ab ipso Loono is appellatus , et ut testatur laudatus toties ejus vitae scriptor, ,, etiam in discrimine vitae Prasitus communi ni ejus, que in is eum tantis viris damnaverat, conixiugi nullatenua acquio-- vit, is Scribit quidem Auctor vitae de Hilario, quod ip .:,, in discrimine vitae positus communioni suae, quem eum si tantis viris damnaverat , conjungi nullatenus acquievit: verum ist refert ad tempus, quo Hilarius Romae commora ha-tur , ibique suam causam defendebat. Unde post quaedam alia. quae tum in eodem culto ., tum iri sequenti i8.
de Hilario tradit , et illud praubertim , quod is in civitatem
se regressus totum se ad Placandum tunc animum S. Leoni, se inclinata humilitate convertit is CV. l9. ejus obitum deisseribit. Quesnellus igitur, ut si ii Od sibi Proposuit essiciat, narrationem Auctoris vitae S. Hilarii Pervertit , quaeque hic vivens seeit cum iis constandit, quae Post ejus obitum acta sunt. Revera si , ut ipse animadvertit, uilarius sanctae post mortem memoriae ab ipse Leone appellatus suit, id argu munici
Est plane maximo, eum decreto Leonis usque ad mortem non obstitisse. Ac quomodo obstare Potuit, si Valentinianti Asua constitutione in Gallias missa decretum Leonis ah omni-hus observari jussit, et nominatim Hilario praecepit , ne auderet huic decreto repugnare7,, Quid enim, inquiit Valentia se nianus , tanti Pontificis auctoritati in seclesiis non liceret 8 se Sed nostram quoque Praeceptionem haec ratio probavit, ne,, ulterius nec Hilario , quem adhuc Episcopum nuncupariis sola mansueti Praesulis permittit humanitas , nec cuiquam si alteri ecclesiasticis robus arma miscere , aut praeceptis Ro-Disiligo Cooste
339쪽
is mant Antistitis liceat obviare Hac perenni sanction. ,, censemus, ne quid tam Episcopis Gallicanis , quam alia
is rum provinciarum contra consuetudinem veterem liceat si- is ne venerabili Papae Urbis aeternae auctoritate tentare. Sed
,, hoc illis, omnibusque pro lege sit quidquid sanxit , vel ,. sanxerit Apostolicae Sed is auctoritas; ita ut quisquis Epi-
,, scoporum ad judicium Romani Antistitis evocatus usenire ne-m glexerit, per moderatorem ejubilem provinciae adesse coisse g tur. 33
S. XXXVI. Nunc videamus, num Gallicani Episcopi Leo
Di, decreto obtemperaverint ; quoniam et eos restitisse Ques. NHIlus putat. Cuius sententiae argumentum est, quod Raven Dius , qui ilitario in Episcopatu Arelatensi successit, M tro. politicam dignitatem obtinnit, quam Leo ademtam Arelaten. si Episcopo Viennensi tribuerat. Sed mera haec fallacia est. Praeterea nihil. Nam Leo solum Hilaritim, non itμm Arelaisten seni Ecelesiam Metropolitica dignitatu privavit, et ideo mirum non est, quod Ravenniuq una cum Episeopatri Arela. tensi eidem assisam dignitatem Oh tinuerit. Clara fiunt Leonis verba, quae demonstrant, dictant esse fietilentiam contratinum Hilaritim, non contra Ecclesiam Arelatensem. Inquit enim s i ). se Nec ultra Hilarius conventus audeat indicero se synodales, et Sacerdotum Domini judicia, se interserendo is turbare.' Qui non tantum noverit sH ab alieno jure depuI-su in , εed etiam Viennensis provinciae, quam male usur. m. 83V rat, potestata privatum Non ergo intersit ordina. tioni, non ordinet etc. M Ac tantum abest, Gallicanos Praeis sules Leo uis decreto reptignasse. Ut potius sua agendi ra, tione maximam ei sui,jectionem, et Obsequium decι araverint.b3m cum se idem :pser i iteras significarunt. cou cordi omnium cor Sensu R ivennium electum suis,e Episcopum Arn latensem , rosariant, ut ei re titueret Metropoliticam Diι nitatem, ex quax, ciderat Hilarius, quod ejus in se offensionem concitaverat, mi mani se tum est ex literis, quas ea de re ad Leonem de-
durunt. Sic e in a junt se nnde praemissis ossiciis, qu au APO- Dissiligod by Corale
340쪽
., atolatui vestro jure debentur, suggestio uom nostram. quao,, justitiae partibus fungitur, audiendam a corona vestra ini- ,, oi me dubitamus; quippe cum non aliqua nova institui, ,, sed prisca Per Vos optamus, et antiqua reparari. Nec enimis justum est, ut bonorem ejus, quem, ut probavimus, im- se pense diligitis, illa res minuat , qua pietatem vestram alis ter ostendit. Et sanct manifestum est, Ecclesiae Arel a inusiis Divinae gratiae favorem adesse, cui talem habero contigit ,, sacerdotem; per quem privilegia dignitatis aut i quae, quae se dolet, at sibi pro tempore diminuta , gauderet tu perpe- tuum , recentiolibus Apostolicae Sed is auctoritati hiis re-
S. Leo M. v. 10. ev. 7. O . lom. s. eot 639. editi Ballerιn, 23 Sio epistola Comprovincialium Episcoporum Metropolis Arelateo alai uter epistolas S. Leonis num. 65. Om. ejusd. lom. l. col. 993 seqq. ε-dit. ejusd. Videndi Billeri nil obsereat. in cap. 2. Par. 3. dissert. 5. Que anelti num. 2. ora. S. Leonis tom. 2. eol. 998,
XXXVII. Pertinet etiam ad Leonem appellatio Projecti Episcopi; cui cum adhuc vivo Hilarius Patroclum surrogas fiet contra leges Sacrorum Canonem, is ad Leonem provocavit. Hic vero quidquid Hilarius gesserat, in Concilio Epi- acoporum ob Projecti ad se delatas querelas, lacri inabiles ius iteras civium, qui Projecto Episcopo suberant, plane in liranavit, ac decrevit, ut Projectus Episcopias in suo Sacerdotio permaneret ; atque ab Episcopatu removeretur qui ejus loco ordinatus fuerat. Audiendus ipse Leo, cujus verba sunt haec si); MNos lumen quod vobis credimus, Deo judice, placiturum, in commune cito clis fratribus consulentes, et in ala , ordinatum submoveri , ut Epi Scopum Projectum iu suo es sacerdotio remanere debere decrevimus; id statuentes ut , si quisquam fratrum nostrorum in 'uacumque provincia se decesserit, is sibi ordiuationem Vindicet sacerdotis, quem ., illius provinciae Metropolitanum esse confititerit. D Hoc de cretum una cum alio, cujus Paulo ante facta mentio est, quod ad Chelidonium pertinet, Leo misit per literas ad Episcopos Provinciae Vieunensis, et utrumque suit Valentiniani constitutione firmatum. Quae a Ques oello, ceterisque similibus ad minuendum Leouis sidem in medium asseruutur, copiose, as