장음표시 사용
321쪽
eilio interfuerat Gratus Primas Asrieae eum allis 35. Episcopis, et hos secum detulisse canc ues, cunctaque synodalia v ri simillimum est; imo et ipse Gratus hoc concilium in sua Cami haginensi synodo laudaverat 3) , eique , praefuerat Usius Afris valde familiaris, et ideo credibile non est, illud Astis
multum commendare noluiss . Forte in hoc toto negocio pe
spiei videtur posse Africanum ingenium , et callida s. Zosimus tantum in Nicaeno Concilio insistebat, atqui ab eo certe aberat canon , quem ipse in medio m attulerat. Satis id suit Afris, qui cum tantum operae, studiique ponerent in ra
movendis transmarinis appellationi hus , resutato argumento, quo Losimus nitebatur , rem omnem se consecisse existimarunt, ignorationem simulantes canonis Sardicensis, cujus Pontifex mentionem non secerat. Fac tamen hunc canonem revera Afros ignorasse; res adhuc eodem reeidit. Nam qui cuncta vete rum s Laluta observare debet,ant, sine dubio et ea nonem obse
vassem tam insignis concilii, quale fuit Sardieenso, si illum revera exploratum , perspectumque habuissent 4 ). Neque hoc solum argumento nitebantur Asri , ut transmarinas appellationes averterunt ; sed etiam proponehant Nicae num canonem S., quo cautum est, ut hi, qtii abiciuntur ab aliis non reciρiantur , quem canonem etiam ad Episcopus Producendum contendebant; praeterea ipsius Nicaeni Concilii decretum , quo Metropolitarum iudicio in m inferiorum clericorum tum Epi'coporum causae committuntur, et quoad -- ρ ha clericorum refugia nulla definitione derogatum esse alehant Ecclesiae Africanae. De hoc Nicaeno canone Supra actum est ; hic tamen pauca in memoriam revocanda sunt. Hujuς canonis verba sunt haec 5 : is De his, qui a Commu- se nionis segregati sunt seu ex clero, seu ex laico ordine, abis Episcopis per unam quamque provinciam sententia regula-
ris obtineat; ut hi, qui abjiciuntur ah aliis non recipiantur. Requiratur antem , numquid vel pusillanimitate, vel eoo-- te intons, vel alio quolibet Episcopi vitio, videantur congre-- gatione pulsi sint. Ut hoc ergo decentius inquiratur. henam placuit annis singulis per unamquamque provinciam his in is anno eoucilia celebrari, ut eommualter omnibus simul Epi- sevis provinetae congregatis discutiantur hujusmodi quaesem stiones , et sic qui suo peccaverint evidenter Episcopo εα- Duiligod by Corale
322쪽
υ. communicati rationabiliter ab Dinti thu' a timetitur, uritis--, quo vel in communi, Vel Episcopo placeat humanioronise pro talibus ferre Sententiam. is Canon hic unam quam quo provinciam singulatim acceptam respicit, sibique illud unum vult, ut qui ab uno Episcopo excommunicatus su rit ab altero Q ju dem provinciae Episcopo particeps non fiat communionis, totaque ejus vis unius provinciae finibus continetur, nequo ad alias provincias traduci post. Quod pars altera ejusdem canonis egregie confirmat. Ibi enim decernitur, ut res tota inprovinetali concilio expendatur , ut nosci Possit , nulla clericus , vel laicus se usillanimitate , aut Contentions , aut alio quolibet Discosei HID.a communione amotus fuerit. Quod si in concilio constituerit , Clericum , vel laicum con-
ra suum Episcopum revera pecca Sse, tunc sane statuitur , ut qui revora peccarunt excommunicati αδ omnibus rationa-
hiliter aestimentur, ab omnibus inquam ejusdem provinciae, extra quam decreta concilii provincialis vim cogendi non habent. Totus ergo Nicaenus ea non Singulos cujusvis provinciae Episcopos respicit, eoque ipsi prohibentur in suam communionem recipere qui ab alio ejusdem provinciae Episcopo ex comi minicati fuerint, novumque iudicium, si quo sorte opus fuerit, qynodo provinciali committitur, et in eo, quod sit judicatum omnes in eadem provincia stare debent.
4 Reete Constantius in o p. 15. Zosini col. 982. , . satis illi ZOsimo, 'inquit. J erat , Aseia , qui in Carthaginensi II. Concilio evn. 10. pro ἀ
- silentur . atque Codice ea utilium Ecclesiae Asricanae e l3. repetulat i a nubis veteram tatuta servari dehor' , Sardinensis synodi proponere aucto- ritatem , neqn ip i metuendum Prat. ne decreta respuerent , quae Pit - matem auum vel pra ntia . vel sub criptione comprobare didicisset. m Iantum ea de causa decre is illis, quaε .hosimus Nicaena appellaret . concedrire non pu epist. 2. ad Coelestinum num. 4. scribunt , quia inquiunt in nulla in v nimus Patriam Unodo scriptum. Si hoc tam gia vi 'in synodo Eonstitutum reperissent . eos statim Zosimi voluntati obsequutu-
ros tuisse , quis dubitet T οὶ Concilium Nieaenum ean. S. toni. 2. Conril. Iabbam aol. 35.
323쪽
s. XXV. I scilieat Afri praejudieata opinione, studioqua
partiuio abrepti Nicaenos canones interpretabantur; et ita quod pro singulis Episcopis uniuscujusque provinciae ab eo concilio sancitum est , non solum , reserehant ad omnes Episcopos quarumlibet provinciarum , sed etiam argumentum sumebant, ut Afrorum negocia intra Asrieam finienda esse demonstrarem. Deinde quod in Nicaeno pro elerieis, et laicis, Statutum est, etiam ad Episcopos producendum putabant ajentes.se Decreta Nicaena sive in serioris ordinis clerieos, sive ipsosis Episcopos suis Metropolitanis eommiserunt. ,. Haud vero cautum est a Nicaenis Patribus, uti Afri existimabant, quaσ- cumque negocia in suis locis, uhi orta sunt, Mienda , sed tantum, ut omnes cujusvis provinciae Episcopi obstringantur legibus sui concilii provincialis ; sed ne unum quidem eSt Verbum de altero indicio, quasi hoc neque ab ciecumenico concilio, neque a Summo Pontifico fieri possiti imo hoc nullo modo excludunt Nicaeni Patres , semel ac eorum decreta tantum cujusvis singularis provinciae Episeopos attingunt. Add.bant etiam Afri in hae de appellationibus concertatione, in transmarino judicio testes sacile adesse non posse; prael rea nullo Patrum decreto fuisse sancitum , ut a Sede Apostolica Legati in Africam mitterentur , ut expenderent judicia , de quibus emissa suerat appellatio. Sed qnod ad testes attinet , eoru in absentiae incommodo per scripta , quibus certa sit fides , et
auctoritas, Delle remedium adhiberi poterat; quoad Legatos vero in Africam mittendos , id qnidem Afri vere affirmaro
poterant, si in Sardiconsium canonum ignoratione versabantur.
Certo ita Nicasno Concilio, quo tino rasimus nitebantur , Secta udum exemplaria, quae ad eos ex orientct missa suerant, nihil tale reperiebatur. Sed non ideo propter hanc ignorationem , fiebat, ut non immerito, si iniuria querentur. S. XXVI. Excitabant etiam, et inflammabant Afrorum animos splendor Ecclesias Africanae, ingensque numerus Epi- Scoporum, quibus ea constabat , ita ut ah iis res quaeque arduae, et dissiciles expedire facile possent; neque oporteret quae rem externos iudices , qui redintegrarent negocium tot, ac tantorum virorum inclicio absolutum. Porro civiles provincias sex , ex quihus Africa constabat, occlesiasticas quoque suisse, et in eis frequentissimas etiam Sedes Episcopales exploratissimum esse, ait Christianus Lupus si . Jacob a a Sirmo Disitigod by Gorale
324쪽
diis sa Notitiam vulgavit provinciarum ecclesiasticari in Afri-Cae , at lue in ea provinciae proconsulari assignantur sedes Llv. , Numidiae CXLV., Bigacenae CXIII. , Maurita uiae Caesariensi CXXVI., Mauritaniae Siti siensi XLIV. , Provinciae Tripolitanae V. , atque in ea etiam numerus deficere videtur. Nam in Caesareen i provincia omittitur ipsa Eccle, iaCaesareensis; et Cartaginensi Synodo, quam ex Sola sua Provincia contra Pesagianos celebravit purelius Primas, adsue
runt Episcopi LXVIII. Victor quoque Vitensis sa), scriptum
reliquit, in Proconsulari tunc provincia fuisse Episcopos CL lv. , ubi solum etiam de solis Episcopis superstilibus loqui videtur. Magno igitur Estiscoporum numero con, tabant uni u cuiusque synodi provinciae , et frequentissima erant Plenaria totius Africae concilia; ideo lite in hac tam ingenti copia Episcoporum videbantur judicia recie procedere , ut ouauem fraudis suspicionem procul esse debere. Atque licia Est quod innuunt. Africani Patres in epistola ad Coelestinum 4) , cum inquiunt credibile non esse cuilibet posse Deum Hostrum examinis se inspirare justitiam, et innumeralibus , corigregatas in concilium Sacerdotibus denegare.., Hoc pexultare habebat Africa, propter quod domestica judicia satilesse videbautur, ut omnia penitus absoluta haberentur, eaque I causertim de causa Africani aegre serebant transmarina iudicia , uti ea semper aegre tulerunt tum antea , tum P O- alea , quod etiam Cyprianus . et Augustinus ostendunt.
S. LX vll. omnia haec conjunctim, uti par est, accipiunxur, et facile patebit, quam effrenata cupiditate arderent Asri
inverte udi transmarinas appellationes, et quanta animi contentione laborarent, ut con licerent quod Sibi proposuerant. Nihilominus quamquam tanto essent incensi desiderio siniendi intra Africam sua judicia, causas lite haberent haud plane de Piciendas , tamen numquam de summi Pontifici potes lato
325쪽
susciplendi ex toto orbe appellaticines dii hi tare au i sunt. Ini Vero cum δερ recantur ut non facilius admittat appellatione eorum , qui Romam ex Africa provocaverint , atque ut hae
Preces eum, quem optant , exitum consequantur, argumenta
conquirunt, ut quod sibi , idem Et Pontifici persuasum sit. Quod de inferioribus clericis , doque laicis a Nicaeno concilio constitutum fuit , id argumento est Asris , 'inciri etiam Epi Acopi eadem lege teneantur ; quod eadem Nyn illas Et ii, feriores clericos, et ipsos Episcopos sui Metropoli iis subjμ-
sit snpra ipsos Metropolitas, qui ab horum judicio provolaotes audire possit; quod satiuq eqvet ex podire negocia eo in loco', uti originum habuerunt , id tanti faciendum putarunt Asri , ni non esse crederant Extra eum locum redintegrara judicium , ne victis nullam spem effie reliquam appetiali ariis vellent. Hi argumentis Afri Kententiam quam tuebantur, riti evenit in , nanthus disputationis, ns , in quibuq duci in t r ςμCertant, et exquirit uterque argumenta, qui tui, Omnus , lactsententi ac causam, rationemque cognoscant. Simili moui,
fri argumentatione probabilem , et prope veram sera Lentiam Au in reddere conabantur, ut permoverent animum Pontis ad Auscipiendam d precationem snam , atque ad rejicienda, appellationes. quaq ad sese ex Λsriea deselehantur; sed nisit m umqua in secere mentionem ejuq rei, quae lina rem CUD-
feci set ; scilicet numqnam visi stant dii hilare de potestatEsnmini Pontis et stiqeipiendi appellaticines tum ex Alrica , tum ex orbe universo. Itaque res illae ab Afris in toto illo negocio ge At ne rediguntur omnes ad meram di i talionem , qua illi suas proponebant rationes , non quod non ηgno, erwlit auctoritatem Patriarchae, et Primatis, quam teliquae nationes agno'cebant; sed quod, ut putabant, magis expediret, magi que esset utile, Et congruum ecclesiasticae disciplinae euncia negocia finire in Africa , i hi praesentes erant testes , Omniaque oecurrehant ad judir; um reete exercendum nece saria, ae tantas adorat Episcoporum nn merras, qnam ire ad externos indices, qui non gnari rerum gestarum, neque in tructi rohus nece sariis ad indicium recte exercendum sat iis dot cibi in Errorem poterant , in quem et Ponti sex εa de rausa delapAus suerat. Sed qualis exitus hujus di putationis su- Diqiligo: by Cooste
326쪽
ii λ Nihili factae sunt tua nos illae rationes , quae Prima ius jM-
ra intervertere nou Poterant, et quas antea recistere Cola, ac
xerat appellationes Afrorum ad se provocavitum Sede, ΑΡΟ- stolica , ea,dem et postea repugnante nemine recipere perrexit , uti paulo post OStendemus.
X Vlli. Postrismo dicendum aliquid est de Canoue a a. Cone illi Mileuitani l I. , quo Presbγteri , Di etaui , ceterique inferiores Clerici ad transmarino, judices ire prohibe inur his verbis ti : ,, ite. ii placuit, ut Pre,bγturi, Diaconi, vel, , ceteri inseri cicu Clerici , in cau, is . quas habuerint, vicitiise Epi,copi eos audiant Quod , i ib eis pro ocandum
D pul/xerint. nou provocerit nisi ad A sei caua concilia, vel ,, ad Prima te, provinciarum , uariam. Ad transmaritia autem
se qui putavis rit appellaudiam a uullo intra Africam in eo in D muuionem suscipiatur. ,, Ilic idem Canon hi, est deseriptu, tu Codico Canonum Eccle, iae Africa uae, primum G v. ut 8. de indo iisdem Omnino verbis in i v i a g. su), cum hOH ia ineu discrimine, quot hoc solum habet, quod extat tu C Oncilio ut levitano , undu qumptum est; illud vero post vesti lini Pros by turis, clericis que inferioribus nypellationem ad tran- , uarii a iudicii a lli utendum habet conceptum his veri, ἰά :o aut et δε Discoseis fame constitutum ost. De hoc addita ita uiato. quod ad Episcopos perci aut, uou una doctorum liciaminum sententia est. Natalis Alexander 3) , et Cardinalis
Oeqiu adjecta deinceps putant ea verba: Sicut ol Δ Ερι, Γορδε ιγ e constitutum est ; cum nullum ex tet Africanum c., nciliam, a quo hujusmodi Episcoporum appellati uos addi ii iam uin Pontificem vetitae s ias. Quomodo igitur sumius ve-Dtae in eo canone dici possunt 3 Accedit quod hic canon stim-Ptu Α ex canon a a. Concilii Mileuitani li., ubi de his agitur Episcoporum a 'pellatiou bus ut iri quo nullum est ea du re vHrtium:
quod io ipso Codice Ecclesiae Airi cauae, ubi idem decretum his
describit ur. et vero describitur iisdem verbis tantum iri Cv. a 8. Illud dis Episcopis addita me utum extat, aliubi a Cv. I 2n; uri adde; id oratur tu collectione Cresconii, tu qua imo longe aliud habetur 5), qui et illum canonem Mileuitanum et ceteros, quibus
Aseleana Ecclesia regebatur , diligentissime collegit. illud quoque observa tu dignum, quod si illa de Episcopi disciplina saepius constituta fuisset, haud sane Africa ui Patres in negocio, do Dissiligod by Coos le
327쪽
quo tanta animorum contentione disputabatur, unum anta iterum proferre non omiSsissent , et tamen nullum pro serra
potuerunt; neque credibile est, Pontificios Legatos, qui praesentes erant, additamentum illud, quod nulla auctori tate nitebatur, tolerare voluisse. Quid quod Afri in literiq ad Coelestinum datis , ut rejiciant Episcoporum appellationes ,
nullum afferunt canonem , quo eae vetitae habeantur ' Ut ostendant non licero Sacerdoti hus , clericisque minori hus trans mare appellare. nituntur canone 5. Concilii Nicaeni, quo cautum est , ut clerici in una provincia Oxcommunicati ec-Cloqiasticae communionis participes in alia provincia fieri nequeant , tum a junt si de inforserihtis Clericis , vel de laicis Nidetur sit PraecaNe i , quando magis hoc de seiscopis moltiit οἷse, ari ' Si aliquis extiti qet canon , qui Episcopos
Da in re quibusvis clericis , et laicis aequaret , nonne eum in m dium attulissent 8 Quod certe magis aptum fuisset, et accomodatum ad causam, quam tuebantur, quam insistorsin inani argumento, quo ad Episcopos trahitur quod de in serioribus clericis , et laicis constitutum est quasi eadem sit omnium conditio , ratio , gradus. Longe alia mens est
Augustino s6ὶ , qui postqua hi statuit potuisse Caeciliania in
Non curare conmirantem multitudinem inimicorum, cum se
videret communione conjunctum Romanae Ecclesiae, in qua semper vostolicae cathedrae Uiguit Princiyatus , magnum inter Episcopos, interque Presbyteros, Diaconos , clericOS- sane inferiores discrimon facit his veri,is : se neque enim do presbyteris , aut diaconis , aut inferioris ordinis hierici, , is sed de collegis agebatur, qui possent aliorum collegarum se judicio, praesertim apostolicarum ecclesiarum causam suam
se integram Servare. Μί in Coneilium Mileuitanum II. ean. 22. Din. 3. concil. eol. 583. eoi
328쪽
- eompi um Ial. Antistites audiant et quod ai damnatus appellaverit Rcima a tium pontificem. id Ohservatilum . quod ipse censuerit , . Et in libro an ora. ibid. in amend. μ'. 35. 6ὶ S. Augustinus 'D. 43. num. 7. VP. l m. 2.
S. XXIX. Contra Fratres Balleri nil si verba: illa notit et
o Dis Vis savius constitui iam est: vera concilii verba esse artii trantur, Red tamen reserenda ad alteram canonis partem , Iaoc est ad ea verba : sed ad Primates suartim pro inciarum, aut ad tinisersale concilium. Scilicet ante eum canonem Preias hyteris licet, at ab Episcopi sententia provocare ad vicinos Episcopos sex sa), quorum judicio controversia finiebatur. Sed cum Presbyteri, ut longius producerent beneficium appellationis, Romam appoliare incepissent. idque aegre serrent Africae Epiqeopi , vi quin est decretum emittere, per quod et Presbyteri haberent, qui de eorum controversiis tertio loco iudicarent, nimirum strimates , aut Patres uni varsalis concilii Asri
Cani, qui paritur et Episcopis iudices dati fuerant. Haud igitur
prohibentur Episcopi Romam provocare , sed ne provocarent Presbyteri, quia nullum habebant tertio, ac postremo loco judicem , qui eorum querelas cognosceret , Sancitum est, ut hic judex esset Primas provinciae, aut universale concili iam Africanum , quorum ab alterutro ut causae judicentur Episcoporum, constitiatum est. Quod egregie confirmant ea, quae paulo post hoc constitium a Laurentio Episcopo gesta Surib, quem, Romanum Pontificem appella se non obscure indicat Augustinus 3j. Srint haec do Episcoporum appellationibus; quod vero attinet ad appetuationes Presbyterorum , aliorumque inseriorum clericorum . non inficiamur , in can. 22. Concilii Mi levitani l l . , qui descriptus est iu Codice canonum Ecclesiae Africanae 4), eorum appellationes ad transmarina judicia expresse suisse interdictas. Sed in hoc ipso canone quamquam condito, cum iam Afrorum animos transversos agere Caepisset
illa de appellationibus altercatio , quae biennio Post eos acri, et vehementi quadam incitatione inflammavit, nullum excidit verbum , quo jus pontificium in discrimen adduci posse videretur. Tacitum Patres suo illo docreto avertendam curant nimiam appellandi licentiam, qua Presbyteri, aliique Clerici abutebantur . et qua fiebat, ut Episcopi ius suum libere exercere
non Possent, et negocia minus commode , ac minus cito, et
329쪽
accurate expedirentur. At qualo huic Iicentiae remedium ad hetur λ An statuunt Asri , ne sis, esse appellare, an lex directo fertur in eosdem clericos, ut non appellent, an appellantes depositionis , privationis clericatus, aut bimili poena plectunttirydi ullum de his omnibus verbum est. Lex directo sertur in ipsos legislatores Episcopos, qui sua sponte con Stringunt pia testatem
suam , sibique ipsis legem dicunt, ut qui ρυιαυeris leni hoc
utuntur verbo, uian acerbo illo , et imperioso, qui ati sua Merit , aut simili, appellandum , a nullo eorum intra Africam in Communionem recipiatur. Itaque si recte vim verborum , ac legi, intelligimus, tota illa lex pactum conventum fuit ii, ter Ε - Piscopo, , qui sibi ipsis mutuo consensu legem impo, uerunt ,
ut eorum nemo in communionem subciperet Pre,brteros, ac Cotero, clerico,, qui putaverint appellandum. Odiosae, ac mole, tae orant Asris iratismarinae Appellationes, illisque Omnis Cura, atque Opera posita erat in iis removendis. Quid agerent, ut quod animo agit ahunt , confiequerentur 3 Fas non erat appellationes absolute interdicesre , quoniam omnibus Comperium orat jus Sumini Pontifici,; non item lice hat privatione clericatus , aut Aimili poena plectere appellantes , Propterea quod posna coisse sucus HAt criminis , neque illi crimini, ullius rei haberi poterant propter appellationem. in hoc rerum discrimine Africani Epi copi qua ues mediam sufflanti sunt , iam, Pnrquam neque aliquid detraheront ii in jure Summi Pontifiei , et simul ut alum stonerent 'pellationi hus, a quibus adeo
voluntate, ac stridio abhorrente, erant, et quae multa hecumferre incommoda existimabant. Longe dispari ratione tibi Sunt Patres adversus eos, qui ah Africariae Rccle taes comm uuione rejecti confugientes ad Ecclesias tran, maritia, per dolum , et 1 allaciam , hoc est per erit uen, earrim rommunionem impetras. Sent. Nam in eodam Codice Ecclesἰ aes Africanae 5) . sancitumebi H quicumque rion communiCaus in Africa , in transma- ,, rinis ad contritu uicandum obrepserit , jacturam clericalias ex Cipiat. .. Hic quidem reus criminis iudicatur, quoniam in transmarinis ad communicandum Do m sis, hoc est irer doli im,
et fallaciam eo inmunionem obtinti it G ὶ, et ideo tamquam reus criminis elericatus munere, et ossicio privatur. Atqui ju-bide , et legitimae appellationis heneficio ad Apostolicam Sedem Provocavit, cum nullius crimi uis arsui possit, nulli poe-Diuitiam by Gorale
330쪽
nast directo subjicitur , sed ipsi Episcopi pacto inter se iniici
juno ritur eum non participem sacerρο Communimiiq quae. Quid
quod in eo Codice, quem Hadrianus l. dedit Carolo M. . ca non ille conceptia A est his verbis s7 : o Clerici, qui ad tranq-
marina , non ad Primates quo' . provocaverint, in communionem non recipiantur Quod egregio congruit cum alio canone eju quom Codicis 8 , quo sancitum est ut is a qui bia se cumque judicibus ecclesiastici; ad alios judice ecclesia ti-- cos. ubi est major auctoritas merit provoca in m. non eis. Oh- ,, Rit . quorum suerit A luta sententia, si cou ἰnci ritan potue- ,. rint, vel animico animo judica se, vel aliqDa cupiditate, aut se gratia depravati. ., Hoc sane canis ne disertissime peri tritor appellatio a quibuscunque judicibus ecclesiasticis ad alios judicos eco siasticos. rahi est major auctoritas, neque id ob esse statuitur iudicibias , qui priorem tulere sententiam . ni iconvicti fuerint. Nel inimico animo iudicasse, Nel aliqua cupiditates aut gratia deρretoati. An non major auctoritas in ostin Summo Pontifice , non solum tamquam Prima te totius Ecclesiae, sed etiam tamquam Patriarcha Africae universae8 Qtici- modo igitur haec duo intor se pugnantia componi poterunt, ut
secundum canonem i 5. provocare liceat ad majorem auctoritatem ecclesia ticam , contra vero secundit in canonem io I. ima
liceat provocare ad Patriarcham Africae , et Primatem Ecclesiae , hoc est ad majorem eccle iasticam auctoritatem y Contiari uil pugna est, si legamus ea non em uti est in Codico Ha dri mi descriptus, per quem integra relinquitur faculta' provocandi ad major in ecclesiasticam auctoritatem , in Odo appellatio fiat ordine , et gradatim . non serer saltum, ita rit non liceat neglecta inedia auctoritate statim ad majorem provocare.