Thomae del Bene ... De Comitiis, seu Parlamentis, ac incidenter & corollariè de aliis moralibus materiis, praecipuè de ecclesiastica immunitate, dubitationes morales

발행: 1644년

분량: 591페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

321쪽

Σ 6 R expossit unius R egni causa grauare aliud,

ne dum ad subsidium compellere: ergo se &c.atque sic in terminis Ioannes Andr.in noιιella super verbo, necessitatibus cum Belluga de donat. rubr. 46. in vers. sunt, ct alia munera , trahit hinc argumentum , qudd Domini subdi torum possint pro suis necessitatibus subditos collectitare. - Quod vero Pellincinus & Bel iuga in l . 1 ra cit. aiunt, si Episcopus p pria culpa in necessitatem, verbi gratia, in grauia debita inciderit, non elle a Ciero illi contribuendum, ex eo, quia

culpae suae Episcopus in tali casu debet

imputare , cap. i. de atate , ct qualitate,

ct cap. ex parte, de consiliniuὰ. id ego intelligo, ut non tam facile illi contribuatur ; vel si quod exigit Episcopus, exigat, ut subueniatur priuatae suae, &non publicae utilitati: nam si sit Ecclesiae grauis, & manifesta necessitas , --nino debent Clerici Episcopo subuenire, sicuti de laicis in ordine ad Princiapem supra dicebatur ; quod tamen intelligo suppositis viribus, suppositioque caeteris requistis, quae in dabit. 8.er 9. dicebantur. Aduerte tamen illa , quod , si dubium est inter Episcopum, & Clerum de causae aequitate, ad superiorem squOniam Episcopus, & Clerus saperiorcm

habent) recurrendum est, sicuti docet glosi in cit. evit. c.m P ΟΠolm, verb- rationabilis; vel arbitri consensu partium statuendi sunt, sicuti docent Belli iacinus q i 7.& AZOr.rom. 2 lib. 9 c. q. 4 q. . quae,in casu nostro de Rege itiordine ad Regnum, Iocum non habent

DUBITATIO XIV.

An possit Rex propter bella oesumptus quos sustinet

in uno Segno , grauare caetera Regna qua habet, petendo ab his donatiuum, oe tributum.

EsPONDEO aTrmature, atque 3 ita sentiunt ex Theologis V q. in opust. de re tu. eapit. 6 s. y

dub. numer. . Turrimus in a. a. tom. a.

dissut. 4s. dub. I. num. s. ct 6. & o Iuristis Baldus, Andreas, Capycius, &Lucas de Pena apud Regentem de Pon

te de tot Ii. Prore is tit. 4. numeri q7.

ει probatur, quia id cedit primo in bonum , & excellentiam Regis, tanquam capitis , cuius bonum, & ex lientiam procurare debent vallalli, tributis si ut in S. ct s. dubitat. notabatur in comm de pollunt, imd etiam sui recte dixit Luc. de Pen. in leg. t. Od. ut νμΠ. ad

nu I. obseq. in propriis sumptibus , in casu, quod redditus Regni non suffciunt, ratio , quia iura Regni non patiuntur,

322쪽

litatio a Q.

vi Rex magno cum dedecore , ob m tum inimicorum relinquat Regraa,quae, vel iure haereditario, vel bello iusto capta, ad ipsum spectant. Secundo, quia id cedit in bonum Monarchiae , tanquam unius totius , cuius bonum naturaliter appetit pars: bonum enim i lius redundat in partem. Tertio , quia id cedit etiam in bonum ipsius Regni, tanquam partis : nam expedit Regno habere Regem potentem cum multis Regnis : nc enim Rex timetur magis ab hostibus , & consequenter facilius seruat pacem,& tranquillitate in Regno. a Confirmatur primo , quia expedit Regno arcere hostes a se, & longe a se illos habere, gerendo bellum in partibus longinquis, extra Regnum, ut recte dixit Andr. in capit. I. g. sed nec satia iustior, numere. ηo. vers. quid erra , qμη sit prim. caus benefici amitt. Videt t. in capit. r. 6. si vero contigerit, de

mu. . . Del. & Baldum in cap. i. quibus casiseud. a tr. qui recte subdit quod ubi est Rex irruens in hostes cum exercitu, ibi est territorium Regis: vide etiam Luc. de Pen. in leg. I. Cod. virusi. ad nusi obseq. & haec omnia eo magis locum habent, si Rex gerit bellum contra infideles: nam tunc cedit id etiam in bonum fidei, & Christianae religionis, quae est in superiori ordine ad ea, quae supra dicebantur. Hinc patet ad illud , quod nonnulli sobiiciunt: relinquat Rex Flandriam, d serat Italiam, &c. uno suo antiquo Regno contentus ; quod & sibi, & Vassallis , maiori erit utilitati: nam Respondetur ex dictis, id non expedire Regi, nec Regis Monarchiae , nec fidei, & Religioni Christianae, nec etiam ipsi Regno, quod propter desensionem alterius Regni, ad eumdem Regem spectantis.

grauatur.

DUBITATIO XV.

n Rex, cumpossit propter bella, umptus, quos fustinet in uno Aegno, grauare alia Regna, qua habet, possit etiam grauare Regnum Neapolis, pe-

Proponitur Dubitationis resolastis. E hac re agunt Carycius in sua inusit. in cap. seu orum

tem pag. mihi iis . Andri iniit. qua sint regal. in ver. extraordιnaria collatio TR AI Eene mbit. Mo l. num 61. Regens de Curtis in z. tart. diuersor. iuro stud. cap. 3. num. I 43.& Molles in Amm. oom. 2. tract. I 2. cap. 22. num. 63 qui tradunt, quod ad euitandam iniquitatem impositionum,qcias immanis ille Federicus Imperator in his Regnis utriusque Siciliet imposuerat, intercessit inter Papam Honorium cum Regna haec sint patrimonium B.

Petri, & lodis Apostolicae, ut post alios LI docer

323쪽

1 66 An Rexpossis grauare Regnum Neapolis,

docet Molse tom. a id consuetud. Neap. in prooemio , quast. s. num. 2s. AZorius pari, 2. morat. lib. II. capit. s. qua t. q. Restauti Castald. intras l. de I erat. qua l. s . Num. i 8. & Regens de Ponte de potest. Proreg. tit. i I. num. 26. subdentes, quod cum Rex Regnum hoc habeat in seudum ab Ecclesia, nullo mo- , do subiit Imperio in Sc Regem huius Regni capitulatio, quod totum in quatuor casibus sequentibus possit Rex gabellas

imponere in aliis non , sine consensu Summi Pontificis, directi domitu , qui Regnum concessit. Primus casus est pro defensione R ni; contingat invadi Regnum in ta-one notabili, siue graui, non procurata , non simulata, non momentanea , siue transitoria facile , sed permanente I aut si contingat in codem Regno notabilis, siue grauis rebellio, quae similiter non sit simulata, non

procurata, non momentanea, siue facilὸ transitoria, sed permanens. 3 Secundus est pro Regis persona redimenda , si eam ab hostibus captiuari,

contingat.

6 Tertius est pro militia sua vel fratris sui consanguinei, aut uterini, vel alterius consanguinei, vel alicuius ex liberis suis, cum se, vel huiusimodi fratrem suum, vel aliquem ex liberis, &c. decorabit cingulo militari. s Quartus est pro maritanda Sorore, simili coniunctione sibi conitincta, vel aliqua ex filiabus, aut neptibus suis, seu qualibet alia ex genere suo, ab eo per rectam lineam , destendent quam, ct quando, ipse dotabit. ι In his itaque quatuor casibus , prout casus imminentis qualitas tunc exiget,

licebit Resi collectam imponere , &cxigere a Vastallis ; dummodo tamen pro desensione, in sone, seu rebalione , aut ipsius Regis redemptioneso. millium, pro militia m. millium, pro Maritagio vero is. millium unci rum auri summam collectae Aniuersalis

per totum Regnum, tam ultra, quam citra farum quantitas non excedata, &concurrentibus in uno , codemque an

no pluribus ex quatuor dictis caIibus,

una tantum in uno , codemque anno

collecta imponi possit.

Ita eadem capitulatione iubduntur rhaec alia verba : sicut autem collaciae. quantitatam pradictas Ammo in si ucasibus limitatas excedere svi praemiit tur prohibemus . sic nou Permittimus indi innote ad ipsti extendi , sed tunctantum , cum caseus instantis qualitas id exposcit. ct ut in pradiciu e zam cas

bui ρ sit Rcx, qui pro tempore fuerit

eo commodius vitare gravamina bubd. torrem, quo uberiores fuerim re Lius. O obuentiones ipsius, eum a donatis dom. In ortim volumus abstinere , id sibi

consultius sua euies: sic in capitulis Papae Honorij. Vbi aduerte, quod omnes praedicta 3 quatiror casus respiciunt publicam n cessitatem, vel pietatem erga proprium Principem: licet enim de iure commi ni non iit priscripta causa, nec quai titas imponendi pabellas, omnes tamen hae requirunt causam publicam ut alibi dicebatur, Sc suo loco distii stilis dicetur v. g. vi imponantur pro bello contra infideles, haereticos vel schism ticos; ' pro defensione Regni: pro redemptione Regis, vel filiorum eius, si in bello capti fuerint: pro aduentu Regis in Regnum , pro maritanda filia, vel nepti: pro constructione, vel refcctii

ne viarum , pontium , fontium, aut

maenium, & similium: pro custodiendis pascuis communibus, vel similibus

aliis publicis necessitatibus vide S. Th.

324쪽

Dolitatis a V.

ton. Caiet. Sylia. quos reseri, de sequitur Megalius I. a instit. confus. lib. 2.cV. 7. n mer. 9 AZor. yart. D instit. Moral. lib. s. cap. a 3. Leissi de iusi. ctiar. lib. 2. capit. 3 3. numer. ΑΙ. oe 42. Vasqueet in opus. de restit. cap. 6. s. i. ncim. 23. 9 seqq. de Suar. disput. Σi. de

Dices: Capitula Papae Ho0orij al, sata esse per confitetudinem in contra rium. Respondere quis pollet: nego antecedens , ut infra in Responsione ad tertium. Adde , quod Andr. in cV. r. f. sed nec est alia iustior, qua sit prima caus benes amitt. expresse habet, quod Capitula Papae Honorii seruari consueuerint, in quantum scilicet sunt rationabilia ,& allegentur ad id, quod

est rationabile , ut ibi pzT Cum in I. addit. col. flv. in princi R. quem allegat, de sequitur Caines. pag. mihi 8 . tit. λδc Capycius in siua inuest. ver.seudapro dote vers. nec eIZ omittendum , ct in ea dem sua inues . in cap. seudorum clausula, ver. irrogatur autem , dicit, quod

casus collectandi in Regno sunt limitati per Capitula Papae Honorij, Se cxtra illos non potest aliquo modo collectati : idemque docet Andr. in tit. qua sint

regal. ver. extraordinaria collatio num.

6 a. ubi etiam dicit, quod Capitola illa Papae Honorij fuerunt condita ad tol- lendos malos abusus, & iniquas leges deridi Imperatoris , de ad releuamen Regni , & recte dixit Andr. dc sie in bonum Regnantis: quia bonum Regni xedundat in bonum Regnantis: sicut, cmalum Regni redundat in maliam Regnantis : destruere enim Regnum est Regem ipsum destruere, cum vires Regis non inlidant, nisi in viribus Regni,scuti alibi supra diffuse dicebatur.' Adde primo, quos extat apud Rc-

Sectio I. 267

sentem Moles decisio Camerae, eaque confirmata, tanquam vera, & iuridica a Catholico Philippo II. quod non teneatur Regnum Neapolis, ut pote diuisum ab aliis Regnis, quae Rex nostet habet, subministrare Regi, ut ipsi de dantur caetera Regna. Adde secundo, quod quantum spe- ictat ad Civitatem, extant capitulationes , de priuilegia concessit a magno Capitanto in capit. 27. de confirmata a Rege Catholico Ferdinando in capit. 3 r. sub ista socina: che la Cuta di Napoli per qua usilia causa non possa es ser

retia apagamento alauno de ustua Impositione, de impronio , donatiuo, o P gamento , s imponesse per ii Re, Vicere, cotenente , Capitaneo , seu usiciausio ex quacumque causι urgente , ct

urgentisma , etiam si fuisse pro statu

Reipublicae , G totius Regni conseruatione atteso la sua grande inopia , ct pre- uerra : idem habetur in cap. Regn.inc .

statuimus . mandamus , Cr volumus ιn

. vide Regentem de Ponte tu. 2. m. 7. ct ε. fol. mihi q8. ubi affert aliud capitulum concessum per Regem Ferdinandum primiam: quod Ciuitas non possit obstringi, non solum ad donandum , sed nec etiam ad mutuandum, sici istis verbis: αι S. Maesta prommuta

non jor tine, o vero astringere alcun rise

iadira de Ia deua Citta per via d'-- promo, o qualunque essauione ct in tit. . de reges. imposition. num. 3 έ. docer, quod licet Ciuitas interueniat in pari mento, tamen dum tractatur de don tione facienda Regi, non interuenit, nec habet votum: idque ex eo, quia

ipsa non donat , & est immunis ab hoc, suorum priuilegiorum vigore: desie sertiatur in praxi: se ille. Haec autem priuilegia , de capitula,.quum Regno constent ingenti ianguia Ll a n

325쪽

Σ68 An Reae o sit grauare Regnum Neapolis,

ne,ne dum ingenti pecunia, & sic quum

remuneratoria sint atque adeo per modum contractus ad inuicem obligantis habita , toti que iurata , de rigore iustitiae seruanda iunt , praesertim quia Reges in quamplurimis donatiuis acceptis priuilegia illa seruare promiserunt, quapropter si modo non seruant, restituere donatiua illa in conscientia tenentur , licuti dixit Molina dὸ iust.

quia donatiua praedicta sub ista coditi

ne data suere 1, de de ratione actus conditionalis est, ut conditione ruente ruat& ipse actus, qui sub conditione gestus

est.

Proponuntur, o soluνntur diffleu

tates contra Dubitationis refluitonem positam. i Biicies primd, potest Rex eropter

bella , & sumptus, quos iustinet in uno Regno grauare alia Regna, quae

habet, ut in dubitatione antecedentι dicebatur : ergo de Resnum Neapolis. Respondere quis pollet: nego Consequentiam, & disparitas patet ex dictis. Obiicies secundo: contingere potest, quod Rex , ut defendat aliquod Regnum, re vera indigeat, de sic opus habeat grauare Regnum Neaopolis: ergo saltem in tali casu poterit illud grauare. Respondere quis pollet : nego Conse-q aentiam ; sed ex dictis. Potius in tali casu granare debet alia Regna, quae habet ; quod si in dicto casu Regna illa

vires iussicientes forsan non habent, &Regnum Neapolis ex alia parte abundat . recurrat Rex ad Papam directum dominum , qui talem licentiam praestet ad talem finem. Obiicies terti5 .quod Rex, ut desen- dat caetera Regna , grauet etiam Renum Neapolis , est consuetudo longa,&antiqua, quam summus Pontifex scit ctolerat : ergo saltem implicite consentit in illam. Respondere quis pollet:

tolerat distinguo, tolerat tolerantia ari Probatiua, nego, tolerantia permissiua, ad euitanda scilicet maiora mala, &in conuenentia , concedo : ergo implicitE contentit in illam , nego Consequentiam , praesertim quia singulis quibusque annis in Bulla Coenae expresse reclamat , annullando omnia priuilegia, consuetudines , & praescriptiones, tanquam corruptelas quasdam contra Ecclesiam introductas; atque ita habet R

contra Regem Angliae lib. . cap. 32.

uti V. iri. 4.ad arg. i I. ct ia. C cliter. de libertate Eccle para. 2. cap. I. num. 8.Se Collegium Bononiense in respons. yro tiberiate EMGuum .s . Vide quae dicebantur dubii. q. secl. i 9 subsedi. .r 4. Vide etiam , quae insta diciturdub. 2 . ac tandem vide Bullam Vrbani VIII. super praeseruatione iurium S dis Apostolicae , Se inferiorum Eccles rum, personarumque Ecclesiasticarum, a quibuscunque praeiudicialibus, quae incipit : Remanus Ponti sex.

326쪽

Dulitatis XVI

1M R ex, cum possit propter bella , ω sumptus,

quos sustinet in uno Regno, grauare alia si gnato sit etiam grauare Regnum Sicilia , petendo ab illo donat

uum, oe tributum.

gis LicoH, ubi dicitur,vdd Rcit in aliquibus certis casibus sollim possit imponere Siculis tributa : unde dari potest casus, quod possit iuste Rex imponere tributa in aliis Regnis , & non possit in Regno

Siciliae, ex iure scilicet municipat imam si pollet Rex ut recte notauit Loritius re onf. .part. num. 34.ὶ imponere Siculis tributa , iuxta terminos iuris communis , conceisio illa Regis Iacobi, &aliorum Regum , nullam tribueret Siculis immunitatem contra diciorum Regni Capitulorum mentem , & rationem finalem, quae fuit propter benemei ita alleuare Siculos ab onere noui tributi . exceptis quatuor casibus , qui in praedictis Capitulis enumerantur: inter quos est,qubd possit Rex imponere Siculis tributa pro defensione Regni, si contingat illud invadi inuasione n tabili , siue graui, non tamen smulata, nec procurata , vel transitoria, quod Gloribus in loco stipia cit.explicat in e se inuasionis , non sol uia actualis, sed etiam potentialis , quamuis proximae,

Non remotae. In aliis autem casibus est

interdicta in Regno Siciliae indictio ii ut vectigalis , pro quacunque causa, etiam urgentillima. Vbi aduerte, qudd quamuis Regens de Neapoli in allegat. yro vectig. Ieraco, sol mihi ues. Sc Consultor de Matuta in respon pro Iup a dieta gaoelia, fol. i .cti 8 explicent contra Gloritium verba illa Regis Iacobi magis ample : tam quidquid sit de ista explicatione , an sit vera, illud utique dicendum est , quod

minus recte Manus Muta in exZosiit. snpra dicti cap. Regis Iacobi, num. 6. extendit verba illa ad inuasionem . non

solum passivam , sed etiam activam, si scilicet Rex iuste moueret bellum

contra alium Regem: nam praeterquam quod talis extensio est contra mentem,

& verba Regis Iacobi, destruit etiam a riuilegium ipsum Iacobi: unde dice dum , quia licet in casu de inuasione et Hua possit Rex iuste imponere tribu-

327쪽

Σ o An Rex possit grauare Regno Sicilia,

ta in aliis Regnis, non tamen potest iuste in Regno Siciliae, propter priuil gia scilicet in supra illis Captiuus illi

concella.

Dices cum Santoro Baiia in rest. pro iras . Salis fol. i 2.2 i . stare Regem,&perinanere in quasi pollessione recedendi quandocunque a promi l sis , &practicatis in Capitulis Regni: at hoc omnino dicendum non est , quia alioquin nemo amplius pactitaret cum Rege , praesertim in Comitiis , seu Pari mentis Generalibus. Adde , quod id cederet etiam in magnum dedecus Regis : & praeterea est contra dictamen rationis naturalis: quamuis enim Rex solutus sit a iure positivo, non tamen solutus cst a iure naturali. Vide, quae dicebantur in dubitatione quarta, fecit. 3.9- seqq. Vide etiam Bellugam in specul.

Confirmantur , quae seupra dicebar tur , quia Regnum siciliae non est bello , impensis, & industria Regis sicut caetera Regnaὶ vindicatum ex inimicis; sed sponte , & voluntarie Serenissimo Regi D.Petro in potestatem se tradidit, ut docet Valdesius de dignit. Reg. His'.

e. i7. v. 7 iu se ergo non est,sicut caetera Regna, vectigalibus, & oneribus onerandum. Vide Caputuin in tradi. de regim. Reipabl. cap. I. g. 27.num. 2. & Vas queet de restitui.ωρ. 6.9. .dis. i. num,

ubi loquens de aliquibus Hispaniarum Regnis , quae vectigalibus sunt valde grauata , iic ait: animaduertendum est, Agna hic labore, O industria Regum ab inimicis su i in libertatem fis se olim

vindicata: propter quod oe maiorem tenemur gratiam rependere eis , quorum progenitores inimices ne res pro liga

runt. haec Vasqueet , quae de Regno Siciliae dici non postulat:ergo &c. Dissicultates , quae hic fieri possent ,tactae sunt in dubitat. Praecedenti.

DUBITATIO XVII. An possit Γ pracso iure municipali iusta, oerationabili causa imponere tributum in Regno sine consensu Regni, seu non conuocato Regno fer procuratores. oesic illis non consentientibus , c acce

batur, quia si qua ratio ellet, quare talis conditio id est, consensus Regni, requiratur, ad hoc, ut tributum sit iustum,&exigi illud possit, illa est, quia sic exigitius naturale, vel gentium, vel positivii, sed nullum horum dici potest , eigo. Maior patet : Minor quoad primam Partem

ptantibus tritumm.

Proponitar Dubitationis resolutio.

Espo NDE O assimatiuc : a que ita docent cύmuniter DD. contra nonnullos, ut infra prin

328쪽

Duli arro XVII

partem probatur, quia constitutio Regnorum, & potestas Regum non est in mediate de iure naturali: sed mediante concessione populorum, ut per se patet : ergo amplitudo, vel res lictio potestatis circa ea , quae serentiata, vel iniusta non sunt, non potest elle de iure naturali, sed pendet ex arbitrio h

minum ,&ex antiqua conuentione,vclpacto inter Regem, de Regnum; at Potestatein ad imponendum tributum intra limites iustitiae residere in solo Principe , non est intrinsece malum,

aut contra bonos mores: nec quod requiratur consensus populi, est per se

necellarium ad iustitiam , & aequitatem tributi: ergo neque illud prius est

contra ius naturae, neque hoc posterius est de iure natura . Dices hoc elle magis conueniens pΟ-

pulis,& Regno ergo, &c. Respondetur primo transeat Antecedens , at nego Consequentiam; quia ex maiori conuenientia non bene colligitur necessitas Praecepti naturalis.1 Respondetur secundo , quod est i-

initur non cile certum : nam si coniecturis, & congruentiis utima pollunt, facile pro utraque parte coniecturae, de congruentiae afferi: Monarchia etenim

potest utroque modo constitui, vel ita ut Princeps in condendis legibus pendeat a consensu populi, aut Senatus, tanquam ab habentibus suifragium definitiuum: vel ita , ut potestas simpliciter iit in solo Principe, licet uti debeat consilio suorum ; qui modus in

magis consentaneus regimini Monar-

cluae , & magis usitatus, satisque consonus prudentiae, & iustitiae , & conuenienti regimini, de obedientiae subditorum, ut communiter Doctores in materia de legibus: erso si luc potestas

dari potest solis Regibus in iiis legi-

b is serendis, etiamsi grauissimae illae

sint, dari etiam etiam poterit in legibus tributorum: atque adco iuri naturae non repugnabit. Confirmatur, quia Princeps supre- 3mus non indiget consensu populi ad ii ducendum bellum, neque ad reficiendos pontes , vias, castra , maenia, &c. ergo ex natura rei non est necellaria populorum acceptatio in tributorum un-

positione ; quia haec propter has causas praecipue fieri consueuit. Confirmatur fecundo , quia Mona chia integra, de perfida , non est ut per se patet i contra ius naturae.; sed Monarchia, integra, di persecta non est, nis habeat potestatem plenam ad imperanda tributa iusta ; quia quantum pendet in hoc a consensu Regni, tantum deficit a persecta Monarchia; tum quia si in hoc pendet a consensu Regni,Coim . sequens est, ut etiam pendeat in omnibus aliis, quae fieri non potiunt sine tributis : ergo Monarchia cum tali potestate non potest elle contra ius naturae;

ac proinde neque illa conditio , seu dependentia Regis a consensu Regni in imponendis tributis, potest cile dς iure

natu .

Quoad seciuidam partem probatur sminor per easdem rationes: quia eaedein rationes idem conuincunt, de iure gentium , dc eo magis, quia creatio Regum de potestas eorum non est de iure gentium , sed est potius de iure ciuili, vel nationali uniuscuiuique Regni,vel Prouinciae.Vnde licet in communi dici possit elle de iure gentium diuisio Regnorum, Ciuitatum Magistratuum , aut regiminum, modus tamen constituendi regimen, ut per plures vel pauciores; aut per unum, cum tanta , vel maiori po tellate, de cum his, vel illis conditioni

bras , non est de iure gentium, sed potius

329쪽

27r. An Rex post imponere rei tam in suis Regnis.

de iure proprio singulari communitatum : & a principio introductus fuit,au tex pacto voluntario, aut ex iusto bello, aut ex consuetudine: ergo non potest haec necessitas fundari in iure gen

tium.

6 Quoad tertiam partem probatur: quia potestas imponcndi tributa, tam in iure canonico, quam in ciuili concedi tur simpliciter Imperatoribu S, Rcgibus, de Principibus supremis , qui illis aequiparantur, & nulla limitatio additur neque Regni consensus postulatur: ergo 'illa conditio non solum non potest sun- dari in iure possitiuo communi, sed potius illi repugnat: quia praedictum ius simpliciter loquitur; & ius, nisi iure

alio, vel ratione cogente, limitari non debet: hinc Doctores, qui illa iura interpretantur , absolute docent elle in Principe hanc potestatem , nulla facta mentione consensus populi I sic Innoc.& Panormiti in c. p. hopor quibusdam, de verbor.significat. ct in ca . inno miti , de censibu/ Bartol. & alii in ilistae in l. vetitigalia . f. de public. oe vectis. l. r. UT 1. Cod. noua tedtigal. &c. oein l. vnic.1. ad testem Iuliam de ambitur sc etiam ex Theologis Medina Cod. de restit. qui 3.1 3. Alphonsus a Castro lib. i. de lege parnali, cap. 9 Lessius lib. r.

cap. 33. dub. I. Laymata lib. . tract. . Fart. i. cap. 3. Basilius Pontius intrin. de impediment. matrimon, catis 3 t. quant. 2. s. D.& in I. yart. varia maestui . releἱt. a. & alij passim. ν Confirmatur a pari, quia sui in Du- bitatione i dicebatur j potest Episcopus ex iusta & rationabili causa petere subsidium charitatiuum a Clericis indepondenter consensu corum E go sic, Sta in casu nostro.

culsates in oppositui p. Osiicies : si potestas imponendi ttributa non ellet in Regibus restricta, ita ut tributa illi imponere non possint sine consensu Regni, facile potetas Regum vergeret in Tyrannidem, vel certe in notabile incommodum, &gravamen populorum, ergd &c. Antecedens yrobatur , quia Reges valde 'propensi sunt ad imponendas subditis huiusmodi exactiones; unde si sua sola potestate tributa pollent imponeresne consensu Regni, plus iusto populos

Respondetur , quod praedicta incom- 1moda, si, quando sequuntur, i.quantur, non ex defectu modi regiminis persecto Monarchici, qui per se est satis expediens , satisque consonus prudentiae, Mitistitiae, & conuenienti gubcrnationi,S obediciatiae subditorum, ut Myra dic batur , sed potius ex defectu Regentis, quod est to tum per accidens. Dicendum itaque est, quia Rex ex iusta & rationabili caula possit,iure mi nicipali praeciso, imponere tributum sui r Regnum, sine consensu ipsius

Regni, & sic non conuocato per Pr curatores ad consensum, & conclusionem tributi ipso Regno. Quod tamen intellige suppositis viribus Regni,& ahis requisitis , quae m

oeraua ct noua iubi- latione aduertebantur.

330쪽

Dos ratio XVII L

DvBITATIO XVIII

si adsit iu la causa praebendi donatiuum, zel tributum, s Vasibili, vel Pariamretur, j praebere

recusent , positi Rex,uel etiam Pror per

vim es metum illud ab ise

extorqueres.

E s r o ND ET V R anfirmatiue , A. ratio est, quia in tali casu sic exigit bonum commune, quod semper attendendum est , & Draeserendum bono particulari , praesertim cum particulare bonum includatur in communi: quapropter si in tali casu Vallani, vel Partamentarii donatiuum , aut tributum Principi dare recident, irrationabiliter

sint inviti, ac proinde ad illud praebendum a Rege , vel Prorege merito cogi poterunt: atque ita docet Lel L. lib. 1. delusi. O iur caP. 33. dub. 6. ubi ait, quod iusta, & legitima causa imponendi tributum , vel vectigal, est necessitas publica , cui aliter commode succurri non potest, ut si quid, v. g. necessarium sit ad stipendia militaria , ad reparationes Vrbium, doc vel aliter sit ad bonum publicum valde expediens squo etiam si' ctat status Principis sustentatio: nam &haec ad bonum publicum pertinet) ratio autem horum omnium est, quia sicut Principis est populum regere, iusnom. cl Ane Dubiis. Morat. dicere, hostes arcere,tranquillitatem,&prosperitatem temporalem totis viribus procurare, ita vicissim populi est sumptus necessarios ad haec subministrare: unde poterit ii Principe, ii quis sit, ad id populus cogi. Ita etiam docet Suar

bo. s.de legibus, cap. t T. Vbi est, quod non est in arbitrio Procuratorum uiuincontenseum non praestare, si iustitia tria buti , eiusque inccelsitas nota sit: tunc enim consentire tenentur, sicut e contra tenentur resistere; quando iniustitia tributi est manifesta, vel quando ex multitudine tributorum tam grauiter onerantur populi, ut iusti stipendii, & auxili j Principi debiti aequitatem excedat.

Ita etiam docet PontiuS in tr.ict. de im-

ubi asterit concessionem vectigalium, aut noui tributi, quae Comitiis coactis fieri solet, etiamsi extorqueantur m tu reuerentiae, aut metit quouis alio graui , valere in conicientia, nec Princi rem obnoxium cile restitutioni 1 illa enim concessio non pertinet ad liberalem donationem , atque adeo non exi- , Min sit

SEARCH

MENU NAVIGATION