장음표시 사용
191쪽
3 T Ee obstat dictam cisaper quibusdam de
Uerb. Sign. ubi ab Interdictione Lerigati Apostolici excipit Summus Pontifex pedagia , quae apparerent, ex antiqua consuetaridine . tempore cuius non extat memoria, intro
ducta. Nam ea decretalis loquitur de consuetudine, non de praescriptione. Et de consuetudine introducta in Prouinciis subiectis Comiti Tholosano. in quibus ille late imperit hal. Vnde lex, quae prohibebat imponi pedacia, per consuetudinem contrariam videbatur
sublata. Ideoque necessario supponit consensum Populi; principale requilitum ad introducendam coluetudinem. Diuturni enim mois res eo uenμ υtentium comprobati legem imitatur, inquit Iustinianus in filia scripto, Institide iuri nati genti O cimι. Qua ratione dicitur consuetudinem ella fauorabilem,praescripti nem odiosam ἔ Vt tractant Canonista in eod. eap. in capinat. de Conisera dine. 6 Ob antiquitate igitur Consuetudinis apud illos Populos receptae loluendi pedagia, praesumebatur eorundem consensus, de quorum praeiudicio agebatur. Etenim no erat quaestio intdr Regem Galliae, uti dominum, & Comi. rem Thololanum uti subditum. Iam diu enim Comites ab illius imperio se exemerant, illi. que non nisi umbratilem praestabant obedie-tiam. Imo saepius cum ipsis Regibus bella gerebant, de Iigios modo se Imperatorum , modo Regum Aragoniae modo Angliae profitebantur; ut mutatis pro lubitu dominis, nullum haberent. Vt videre est apud D. Du- par de iuribus Regis Galliae, trin. de Comitatis I holosano. Erat igitur quaestio inter Comitem, & L gatum Apostolicum, qui illum,uti suspectum de haeresi, ideoque inuisum, Ecelesiasticis cenis sutis subi j cere intendebat. Intdrque alia crimina obiecerat, quod Populos adsidua vectias alium impositione vexaret. Et ideo res fuita comite delata ad Summum Pontificem.
et Quod prosecto nihil commune habet cum
nostris Baronibus . Qui parui, ut plurimum, Oppiduli Domini, adhuc non dubitant pedasia exigere, non a suis Subditis, sed a cunctis Regnicolis, per ipsorum loca transeuntibus. Vnde non id sibi alterunt, vigore consuetudiis nis apud suos subditos receptae , sed vigoriantiquae, quam allegant pollessionis, qua ius istud praesumunt praescriptiιIe, non minus adis uersus Regnum, quam aduersus Regem. 8 Igitur ii in Incorporalibus pollessio no a adquiritur nisi ob patientia Aduersarij, perne ee illa praecedere debuisset scientia, tam Reingis,quam Regni pro nanciscenda possessione.
Prout sensit Bartolus in d.LI . .denique , de a u. pisu. arcend. dum ait videri nullam ex
Ciuitatibus Italiae, que dicebantur aduersus
Imperatorem praescripsisse merum . vel mixtuImperium , vere illud praescripsisse; quia pro-ipter absentiam Imperatoris, non poterat iaillo praesumi scientia. .sa id in incorporalibus. inquit, requiritur qκasi posseso sciente aduersario, sed Imperator iam es longil tempus, quod non fuit; Ergo dec. 79 Idem docuit in l. r. In omnibus, de publi eanis; Ubi in puncto loquitur de iure exigendi vectigalia, in haec verba. Et ideὸ puto, quod
Ciuitates. σ Castra Tuscia, qua exegerunt vectigalia longi simo tempore, eum hoc non per e nil ad notitiam principis .nee Iudicis competen
tiι . boeest Prasidis ; a uia Prases non fuit ii Tufeia d tempore Federaci Imperatoris citra. non prascripserunt; a uia non fuerant in quasi possessione, qua conbuturιur per patientiam M. uersarii, o quia Aduersari, seientia non inter
8o Qua in re aduertendum Bariolum, non re quirere scientiam Populi, siue subdito rutria Quia illa supponebatur. Dum Ciuitates HGtruriae, post excessum Federici II. Imperatoris,asIeruerant se in libertatem, sub regimine populari , usurpaverantque Omnia iura regalia.& speciatim ius imponendi, & exigendi verictigalia. Ideoque non poterat requiri alia
Populi Scientia;Quia ipse Populus ea sibimetipsi imponebat. Vnde praeiudicium omne erat solius Imperatoris, qui iura sua amitte bat, dum usurpabantur a Populis. 8I Idem docuit Paalus de Castro , quem D ctorein veritatis appellant, in ιseruitutes pra-Horum I . D. Servisinu. II. Probans etiam
alia ratione; Quia praescriptio immemorialis. inquit ipse, non tam est praescriptio, quaa praesumptio priuilegii, siue concelsionis, orta ex possessione tanti temporis, catus contrarii memoria non extat; euomodis igitur, inquit. potest prasumi conceso facta ab eo, qui ignora-
uitl Nam υbi non potest esse veritas, nec ekiam fictio. Ignorans autem nihil facit. 2 a Pro hac eadem sententia Sixtinus d. tras.
lib. I. cap. . nu. I q8 citat Aretinum in Lmora. nam vers. Intellige tamen, D. de adquiri rer. dom. I molam in L I. g. deniq; nu. .σ o. D.de a M. pluu .arc. Baldum in tu.qua sint regalia, nu. 3. salicetum in I.υemgalia, n. .er 6. C. noti vect. inst. non poss abbatem in cap. cum contin- gat,nu. 13. de foro compet. Olcradum cons. 13 q. vers non enim simpliciter, oe Alexandrum cons. 6.nu. 19 vol. D Quamvis ipse num. I 49. contrariam sequatur; non alia ratione motus,
nisi quia eam dicit esse communiorem. 83 Sed pro nostra sententia Couarrauias id . tract. de prascriptionis. parte a. in initio vers. Tertiὸ citat Baldum, Romaum, σ Albertum Brunum in consili s; Ripam in eapaum Ecclesia , de cavs possess. num. 67. dicitque se noria
192쪽
videre, qua ratione ea sententia a corurariae OPInlonis assertori biis, possit improbatia fia u/dest immemorialis prascriptιο, sunt eius ver
possessionem, aut quasi possessionem. uas
J a qualitatis ad quasi possessionem scientiam,
patientiam. Ideoque concludit, eam eis veralia , dum lubdit. Atque ideὸ vera est haeviuma opinio scuti hae ratione veram esse ceu Iet .ἱymon favilli in νract. de antiquitate temporis, parιe capiarbsolutis, uum. II. 14 ut quam v is eod. nu. vers deniqu4 videatur in piaxi admittete opinionem contrariam . Limitat illam tamen, β tractetur, de adquiren-ἀis ruribus ιncorporalibus, quorum Mui, σexercitis ins resistiι.Tknc etenim, ait, igerem ego scientiam P ν cipis,aut eius, qui eum usum permittere potest. Probans ex Alexandra, ROGe bo de Cuνte, Dominico, ct aliis.
apicnter, si iacultati imponendi ped
gia non dubitatur Ius, quam maxime resist rei, sequitur ad intus possessionem adquirentiam oummo requisitam fuisse scientiam Aduersari, Si per consequem totius Regni, in , citius piae iudicii timendebat.13 At quis ferret dicentem praesumetidan fetetitiani, di patientiam totius Regia, cum hae inlicita exacti es a singulu Baronibus. di eorum oppid s , priuatim caepetune inin
Pro cipuἐ si memoria repetatur,. quod pluries diximus ι his exactiones non eo tantii meapite fuisse in laekas,quod non potuissent i fluiti sine' Regis licentia; sed vel ex to potis fimum quod limi iusta causa nec ab ipso minis ei peptum issent concedi. Quo casu negire con tra scientes processit lat praescriptio. Nigimae
meorum , quae, ex communi sententia , detis assallis ab immemorabili tempore, lotaen tibus nai om annuam praestationem ad quam non tenebantur, tradit idem C Me d.' S. um. i. bi ait: Licet probetur immemoria-ys praestati, vasaui, etsa domnum, prater ea, et Domino debentur a vassinis , pror-n ,,ουν Dassa vassaltissim vadunxas ,c eorumque
mera, Io: Fabro,a sq, quos allegat. Unde nee aliud dici debebit respecta hominum Regni, qui traseundo per loea subiecta Barouidus, illis pedagia soluere suetunt coacti. Et haec quidem habito respectu ad Populos Regni, qui conqueruntur , seu conqueri possunt de huiusmodi inlicitis exactionibus. non obstante praetenta immemorabili pose
in mus respectu Regis, nota est dillinctio, qua D D. utuntur circa effectu praeteia huius immemorabilis possessionis. Ut si tractetur de his, quae Regi competunt in recognitione a supremi dominii, ea nullo pacto possint praescribi, neque per immemorabilem. Sin vero de iis, quae illi competunt ratione dignitatis, qualia sunt regalla, de quibus agitur in linqua si t regalia; ea quod possideri non possint iiii et priu i legio, praescribi quidem pol sint, sed non uisi per immemorabilem . quae habet
vim tituli; liue quae, ut melius alii loquuntur, inducit praesumptionem , ut praecesserit Titinius. Vt per eumdem Co π.ssicia ρ. 1. s. 1. nu. 7.er 8. 37 Inter ea, quae competunt Principi in reo gnitionem lupremae potestatis. ponit nam. 7.υeg. ecunda re ram species, Solutionem vecti. galium, due gabellarum. Unde tributa, inquit, σι ensus, qui Principibus solui debent, Mati possunt praescribi. Nee vlla pν criptione ab eorum sotutione qais excusari poterit. utrae se tentia communis est, ut tradit P. Barbosa, qui alios asserit ruet. 1nperit 6. per illum textum, C.de praescripti; vel M. annorum, ibi: Cujus cum c. tempol is praescriptionem, di sequitur novilliini: nolier Caesar de urictis, Vir Patri. tius,dii uter nostrae urbis duocatos, doctri na, inseniique acumine nulli secundus, dein de Episeop is Cauentis , in addιtioni bas ad suas Controuersias, in quibus materia omnempi ae Iclipei ais immemorabilis aduersus Fi4
Qui etiam na. i IR declarat, quomodo intelaugenua sit illorum L L . conclusio, qui volunt
iii gestetali prohibitione praescriptionis non eois prehendi praescriptionem immemoratii.
28 inter Iura vero, quae competunt inincipiratione digditatis. c in quibus. non prolubi.
193쪽
, 86 . Nicolai Caietani rigeta I C. Parthen.
nem is premae potestatis, ius eadem imponen ut non coiicernat, nisi solummodo illius diis sui talem. It aut immunitas ab illis soluendis non possit prpUribi; facultas vero illa eadem indicendi in proprium commodum , possiepiae scribi. Quido magis uidere videtur Pri .cipis supremam potestatem, qui illius autho. ritatim v surpat, nq, alios exercet , quam qui se tantum ab illorum praestatione, quae illi ra tioue suprςmi ossicii debentur, exempdun
βρ Quod aliis praetermissis, νidetur agnouisis
. Cum inquit, Hoc Ius, scilicet imponendi
vectigalia , compete te Principibus ratione SA . .
prenis potestatis; Ide)q; ad illum solum specta re. uti tenderet in illas solvemptum , si aliut ea Iura usurparet, qua omu es ad solutio eo compellerent. Quod proprie est , quod agunς nostri Barones, quorum singuli in suis oppudis, uectigal impononi toti Regno.
go Hinc ius istud imponendi Μectigalia 1 Si
xtino d. tra I.lιλ .cap. 1.nu. O.s lib. 2 p. v. I 4 adnumeratur inter Resalia maiora, quae a DD. dicuntur adh*rne personae Principis seu elle annexa Coronae. Vt per eundem d.lib. a. cap. 1.n m. a, Quaeque ideo, neque per imo
memorabilem prae Icribi posse, absq; titulo i praeiudisium Regis, statutum legimus lege Regia apud Hispanos,teste Amva loco ubi s
v. ai. seq. Quam legem, uti plenam omnia moda I urispruden ιa, Prout eam vocat, qua edo non habemus legem Ihris Romani conmtrariam , allegari post e. etiam in aliis Reguit, tanqtiam ration, ninam, non dubitandum.
γι Siquidem quidquid sit de aliis Regalibus, quod spectat ad Ius imponendi νςctigalia,ne. dum nullam hinemus legem, quae huiusmodi
praescriptioni faueat, ut potius habeamus co trariam in ι.ε.C.vea. ua institiustu posse. In qua eatenus vectigalium exactio , ex antiqu4 consuetudine licit e lle dicitur,quatenus cuiuea concurrat etiam Supremi Priocipis iussio. ibi: Ultra antiquam consuetudinem , oe ηωυ erminos i sonis. Λdeo ut qui contra fecerint. Perpetuo exilio puniamur. Vnde abist dum esset, ex consuetudine delinquendi ullam te' gitimam oriri posIe praescriptionem. p x Ideoq; Ioannes Igneus in renui. Uneces-
quae Regi soli sunt reservata in siguum Supredimae potestatis, qualia esse dicit ribatorum . Indictorum,Cr superi actorῶ imposiviones, nullo unquam temporς, a quopiam posse praescribi. Et quamvis ex causa possint speciali priuile gio concedi, Istualia sunt, inquit. guiaagia pedagia, ex causa ad restationem viat m . re pomis M. Adhuc tamen ea . nou exhil O pib. uilegio per solam in Memorabilem possessi
nem praetcribi,contra tot Iuris communis costitutiones, quae ea abiq; Ptiocipis authorltate institui vetant, expret,im negat . Unde post tam late dispoxatam concludi L n. I . se I Ego in Iure puto υ eram esse, Iura regia quae maxime Corona Regia adhaerent , adeo ab fea esse inseparabilia , υι nullus capax illorum
se possit, O bac rasione ιtupraescriptibιlia,quupossessio in his initia accipere non potest. Et illud xsset si varones contenderent praescripsisse
Ius imponeo di pedagia toti Regno. Quod
Ius, tanquam continens crimen, nullo pacto posset dici praescriptum. Si vero allegare ut Ius istud fuisse ipsis concessum per priuilegium. cum iusta causa uoc,inquit, illud pernecessὰ fore ςxhibendum propper Iuris resistentiam. iis Verbis: In bis aurim , in quibus titulus cadere potest , puto pras raptibilia esse cum citati Aliqua decem, Out υiginti amis i Nonnulla triginta; Alia υeia quadraginta, Et pleraq; ce
tum , Et ad summum tanto tempore, cuius initii non extat memoria, Qui supra distin xιmus. Sed
dicens se ululum babere, de eo docere debςt, propter Iuris resistentiam, νε T xl ne cium respondere vellet Decretalia 1 Innocent 3 in L cap. supὸν quibusdam de veta. sign. Quamvis , ex eiusdem littera potuisset dignoscere eam non loqui de subdi-xo praescribente Iura Coronae aduersus Regem, ted νt super ius aduertimus , de Dyna ista exigente pedagia a subditis, qua te mis excusabatur a poena excommunicationis . Age batur enim dς ea I Wrisdictione, seu vi coactiva, quam tribuunt sibi Pontilices, etiam aduersus Reges , cum agitur de materi 4 peccati. Tameia, accipiendo eam epistolatii, prouecommuniter intelligunt, adeo sibi vis fui: exorbitans a recta Iuris ratione, up gallica libertate usus, accusaucios putauerit o Maestos, qui Decret lium polledioni incumbue-xunt, quod absque ulla ratio; e . a iuris ciuilis dis uti oti e re Aule it , admittentes Ped sia, aliave his similia vectigalia polIe exerce-xi petiolam Dianae ivorabile in , absque Plinςipis pernustione, Vnde inquit num. II 8. .aut a Gregorio ad compilandum Decretalium ιιbeum commisIunt, nescio qua ratione ducti, adco Gris Ciuia iis con titutiones restringere curauerunς , ut absque permissione tala, praescribi permiserint tanto tempore, catas iaιίη non extet memoria. Eo sq, Olcitan Liae redarguit, quod etiam ill rum, quae in eisdem libris Canonicis statuta erant, suillant oblitit Communis uiue Christiana π Ecclesi/stica septistara eos praua.dos esse priores Pontificos stativraat, νι eos Iem pus non excusaret. Non memstrantes etiam se statuisti uelae tempore, neque alii a consueta- vine
194쪽
Dre, missiumq; temporis sit, uum similis exactionis , sine Principis authoritate eonfirmari posse, in cap. quamquam de censib. iv 6.
X. in cap.quanquam, Compilatores Decret Iium sub Gregorio IX. nullum ad eam respectum habere potuerunt, quae eo tempore non erat lata. Sed lauaen non erit ea minimi ponderis ad probandum, exactiones pedagior absque publica aut horitate, nedum Iure,tim nonrco, quam ciuili esse damnatar, prout in ea expressim dicitur: Sed & insuper nulla cointraria consuetudine posse excusari: Ibit Contraria eonsuetusine quorumcumque, qua dicenda est proprius corruptela, non obstant .
Quod quamvis ibi Ponti sex statuat de pedas iis , quae exigerentur a personis Ecclesiasti. cis . eadem tamen ratio in utrisque militat. Cum omnia sint aeque prohibita; omnibus. que aequd sit statuta poena, si alio quam in in cipe aut hore,exerceantur. Nam ita posset alleati priuilegium concessum a Summo Pontiisce exigendi a clericis, prout a quouis alio Principe,exigendi ab illius subditis. 6 Ideoque idem Igneus ad ostendendum ab
surda, quae ex hac opinione sequerentur, addit num. II9. . Quomodὸ enim fieri potest, vaquia pacto, sea facto priuatorum taminum fieri non potest,eorum patientia intro ei postlati
qui absurdum sequeretur ex eo,quod omnιs comopsela , quamura peruersa ,s ab omni Iurodamaata semper substentari posset , se diutis,imὰ obseruata suisset. Possetq; iniquus usurpator, vetituli ostensionem ea itaret, dieere, Priuilegium perdidi, sed probo 'sumper spatiam tanta tem poris, cuius initis non extat memoria. Et D
omnis corruptela valeret contra cap.quanto, σ
cap. D.eXινὰ de consuetud. Lcap tuamquam: aonibu absurdius. Praeterea,vbi aliquid fieri non pote propter legis diuinae,s humana resistea iam, neq; pactap tua torum , s minus facto, vel patientia fieri potest. Et multo magis. υbid tege scripta , σvitia prohibitio βι, cum poma interminatione .s7 Unde tadem n. aqq. firmat conclusionem. huiusmodi Iora, absque Principis licentia Iure ciuili nulla praescriptione, adquiri posse.
etiam cuius initii memoria non extaret. Pr hans inter alia ex Textu in ι. mica , C.de suis perind.lib. I . In qua nullus titulus, ue qui solemnis admittitur ad excusandam super in indicti exactio item , ni a Drincipe fuerit coninfi matus. Vnde non fugisu, inquit, antiqua consurando, lusi cκm ea concessio d Principe in.
Ex quibus ideo addit clare constare , non susscere piae sumptam Principis scientiam , , sed desiderari necessario non eaotum expres iam , sed te causae eognitionem. Nam alias Princeps peccaret, si secus faceret, quod ideo non praesumendum. Cuius rei affert rationem n. IAI. quia humiusmodi concessiones damnosae sunt Reipublieae, quia per eiusmodi exactiones commer cia. l& negotiationes retardantur. Nec Prin. eeps vult liberalitatem suam alteri nocere. 98 Qui num. I s. Redit . etiam ex Canoninia νum sententia, prascriptionem illam tanti temporis non praeiudicare Principi, sed tantum ilistis, qui sponte pedagia, σ gulogia soluerunt;
nam Princeps ea reuocabit quandocuml, tanquam Reipubliea noxia. sienti aduersut plures in contradictorio iacteio obtentum est Di similia guidula super flumen Ligerim exigebant. Sola enim ea, qua pris Reipublica benesteio a Primiscipe imposita sunt, oe ad tuitionem Populi, rariusq; Reipubllica sent ordι nata, lieet exigere ι. r.er 1. .de exactor.tritat. lib. Ici. cum aliis pluribus concordantibus,quas allegat. Quorum omnium ea eii generalis ratio , qu in affert v. 13 . quamq; iudices, ali)qud qui possimiprohibere tenentur menti tenerea Ne fortis de manu Regis sanguis subditorum postuletur.
93 s Vltiplici igitur ex Capite ius hoe a
tu Batonibus , neque per immemor bilem praescribi potuisse dicimus. Primum a Quia est ius proprium Principis illi competens in signum suae supremae pore statis : quod ideo nec suis Magistratibus coismunicatur, se a Nemine poteth usurpari sine erimine, L Lυe tigalia Io. D. de publieanis, Lult. D. ad ι. Iul. de ψι publie. vlt. D. M l .fat. de ambitu: Cum aliis adductis ab Amya Ioeo ubi supr.n. . Quapropter si iura, quae debentur Principi, ratione suae supremae potestatis praescribi non possunt, neque per immemorabilem , prout est communis sententia, sequitur neque a quoquam posse piae scribi ius hoc indicenis di pedagia propria aut horitate, iuxta ea, qua superius fuerunt adducta. Ioo Quod peculiari ratione obtinere debet in nostro Regno, in quo specialem habemus Conlii tutionem in Constitutione, cum ρ niuem Ai: Ne demani alia Regis possint aliquo modo praescribi. Ibi a Praeseriptioηemetenim aliis quam iis prodesse non volumus. Vbi Glag. ex plicat praescriptionem non posse proceder vlla tempore; licque excludit etiam immemo rabilem . Quod latius prosequitur de Afflictis in d. Addit. m. I 3. ρομφio I Ecundo: Quia ius hoc indicendi peda-- gia fuit expressim vetitum Baronibns usq; ab anno I oo. a Sereni istino Rege Ladisuo , de delude continuatis temporibus a Aa a Sere.
195쪽
188 Nicolai Caietani Ageta IV. Parthen.
serenitam is Regibus Alphonis.& Ferdinan. do Aragoneis, Se ab mortalis Memoriae Rege Philippo II.eiusque Pro-Regibus. gent ratibus edi sis. Quapropter cessat Titulus praesumptus. quem , qui plurimum fauent praescriptioni immemorabili, voluut oriri ex illius proba.tione. Nam cum constet de dissensu . 8e d prohibitione, etiam sub poena amissionis
studorum, una praesumptio vincit aliam. Nec aduerius legem, vel Principem prohibentem ulla potest adquiri post essio. Protit nec ulla ualere consuetudo, ut docet Vlpia . in L 3. s. Diuus Adrianus, Daee sepulcbr. violat. roa Vnde quando adhuc, contra ea, quae M. perius lcripsimus, magis arrideret ea DD. opinio, qua vult, vi ad fundandam imme. morabilem in his luribus incorporalibus,non sit opus probare scientiam. Ne patientiam fido versarii. Adhuc Nullus dixerit, idem procedere aduersus Regem, quando nedum non constaret de eius icientia. sed constaret e distensi omnium suorum Praedecessorum, lede prohibitione per statuta, e Edicta contraria, quae omnem patientiam, praesumptamq; scientiam , siue tacitum coulensum exclu
so3 In qum rem faciunt tradita per Anto
γω, ibi t Cxm Princeps Me expressi protourus sit, ηolo fieri, quomodo insequentιbus coniecturabimus eius eo euum adestet, Imis potius
coniecturabimus abfuisse. Et inferius: Cum ap. pareat de prιma voluntate Principis, ut Cialis raues ei rea Dectigalia imponenda non babeant potestatem. Ergo sequentis temporis patientia magis intimabιt cum priori voluntate, quan is eum eius opposito.
Quinimmo ad elidendam vim praescriptionas immemorabilis sat esse , τt agatur de non solitia concedi per Principem, adhoc visit opus probare privilegium, saltem per famam , nec lassicere probationem per immemorabilem , post Fetinum . de alios probat de Afflictis in d. Addit.a na 43. per plures seqa Dies . Nam Lex nunquam praesupponit , quod non est verisimile . Nec credere Nos cogit ea. quorum fidei assentiti non valemus. Vnde potius praesumendum huiusmodi abusus ad Regis notitiam non peruenisse. Nec negligentia Ministroruin, fiue iacit ignorantia, po lset Principi praeiudicium inferre. Prout devia non soluendi gabellam , etiam per tempus immemoriale, lcriptit Castilius, acerrimus alioquin immeinorialis posse Isionis assertor, de Tertis scap. ao. u. 3 3. a ui/ patientia processit potius ex quadam naturati obliuione , promatiit adine negotiorum, incuria criptialium.
Vt latius per eundem de aflictis duis; ad n .l68. Ios er Ertio, haec omnia reddantur extra I dubium in re, de qua agimus. In qua lus non tam sortiter resistit possessioni . qui sortius reiittar priuilegio. Habet enim possessio lutis resistentiam vehementem . quod Iura regalia, Si Principi reseruat an a
possint possideri absque priuilegio. Sed fortiorem Iuris resistentiam habet priuilegium
praesumptum, quod contra Iura Canonica de Civilia non potuisset concedi sine causa ,
ve principio ostendimus.1 6 Igitur quantumvis concedere vellemus
per possessione in immemorabilem: legitime probatam, in aliis casibus , praetani priuilegi uin, ac per consequens submoueri illain Iuris resistentiam, quae obstabat possessioni ἔNon tamen Idem dicendum, quando priuilegium istud aliam haberet Iuris resistentiam, ptae sumptionemq; contrariam, scilicet, quod a Principe in suorum subditorum perniciem. Dctu', Reipublicε damnum. sine causa abri:
peccato, concedi non potuisset. Tunc enim a
nedum vira praesuinptio tolleret aliam, sed fortior praesumptio vinceret debiliorem . reverisimilis inuerisimilem. Cum longe sit verisimilius has exactiones tuisse a principio. dccum aliqua formidine usurpatas a Barcinubus : deinde paulatim auctas, donec excusso pudore, ad illum numerum,& quantitatem meu erint, quam hodie videmus. Io Sed admittamus, citra veri praeiudicium di ad detegendum solani absurda, quae iud sequerentur, posse, hoc calui ob temporis an intiquitatem , praesumi priuilegium, An ideo sequeretur priuilegium hoc praesumptum maiorem debere obtinere essicaciam cluam verum Igitur si priuilegium verum non potuisset concedi,& concessum tanquam sine
causa . R in perniciem Reipublicae potuisset
reuocari. Proiit & Selenissimus Rex Ladis- laus Anno I -.Omnes pedagiorum exacti nes, tam ab ipso,quam a Serenisi. Carolo III. patre,diuersis Batonibus concessas reuoc
uit. Quis adeo tuops mentis erit, ut maiorem vim concedendam putet priuilegio praesumpto, quam vero ἰ Aut pomis , Quis adeo erit impudens,ut ob solum temporis cursum prς-
sumendum hoc casu dieat pii uilegium suisse
concessum a Principe, in detrimentum suo. rum subditorum, tuaeque Animae periculum Io 8 Prout in casu longe minus forti arguebat Andreas in cap. Imperialem, de prolab.feud. alim.per Federae. 3 ubi agens de immuni intate . soluendis gabellis , quam sine causa concedi iura pio hibent, inquit huiusmodi
causam , tanquam extrinsecam esse probandam, nec praesumi ex temporis vetustate; ibit Ex
196쪽
Et si veram priuilegium non valeret, nec praeis summum ex vetustate. Nisi o tunc dicat, σprobet eaasam. a uia causa extra priuilegium est; ει extrinseca non prasamantur : Prout illam in hac re expendit de Afflictis loc. ubi supra nam. Is s.
aos que ex his Quarta desumitur ratio, o qua praescriptionem immemorabi lem a re, de qua agimus, excludendam dici. mus οῦ scilicet , quia Nos non loquimur , nisi de us pedagiis,quae absq; priuilegio,& ab ἐvlla causa iusta a Baronibus exiguntur, in
contemptum Regis, o in perniciem Regni avropter quae certum est eos incurrisse in poenas A lure nostrisq; Regibus statutas, contra moua vectigalia imponentes,siue exigentes. Aquibus ideo, quantumvis vellemus hodierin Mos posse isores excusari. propter iustam causam ignorantiae . haud tamen excusari
posset Iudex, qui sub antiquitatis praetextu, eos in huiusmodi usurpatione diutius man
re permitteret., to corruptela enim esset haec. non consue. tudo. quae quanto antiquior. tanto execrabi Iior. Vt monet Nos Sammus Pontifex in cap. st l.de cosutiadiae. Inquit enim. Cum tanta sim gratiiora peccata , quania diutius issetium animam detinent alligatam, Nemo sana mentis .mrilem naturali eari euius transgressio perι- aeutiem μὲν iis en cit quaevaque eonsuetudine quae dicenda est vertas in hae parte corruptela posse aliquatenus derogari. Licet etiam longa onsuetudinis non sit tutis auctoritas, uou Ia men est isque adeo valitura, ut vel ιari positi.
xo debeat praeiudicium generare, nis fuerit ra-emnabilis, oe legitimd praseripta. fixi Ex quo textu duas Conclusiones elicit Gonnalex ibid. v. s. ad rem, quam tractamus adprime facientes. Alteram, Consuetudinem iuri naturali co-grariam nullam esse ἔ Alteram, Consuetudi . rem contrariam iuri positivo posse praescri-hi, si adsit legitima caula . Duo enim hoc secundo casu, Pontifex requirit, nempe, quod conluetudo sit rationabilis , de legitime Prae' stripta. IIa igitur si obsidere vias publicas, tollero
libertatem commercii, usurpare iura Coro innae , 5: a quibusvis transeuntibus i nullius eOrundem utilitatis intuitu, sed solius priuaxi Iucri gratia, pecunias exigerς , dicemus esse conti a ius naturalet, Coniuetudo similia perpetrandi non erat, nisi corrupitu , ideoque abolenda. Sin vero illam considerabi rus, a quam contra ius positiuum, scilicet tanquam .Contra leges communes.& Regum edicta b ecfieri prohibentia. di tunc eatenus poterIt P ε scribs per cursum temporis , quatenus fuerit
rationabilis, scilicet quateuus suerit iacta aliqua causa illam introducendi; quae eum iare nostra nulla adiit, nulla per consequenserit praescriptio.
iis i ἰX qua ideo decretali Constitution
vetus intellectus affertur ad aliam Decretalem in d.cap.super quibusdam, in qua permitti videntur pedagia. salinaria, ex guidagia ex antiqua eonsuetudine , cuius non extat memoria, introducta. Pernecesser enim erit in
telligenda de iis pedagiis, quae a Comitibus Tholosanis, ex legitima aliqua causa subdiistis fuissent impolita. Quibus cum Populi coinsensissent, prout ex immemorabili consuetudine praesuinebatur illorum consensus, dero gari potuit iuri positivo . quatenus ea . nouo
nisi a ui prema Principe imponi posse permittebat . .
ii ψ Tum maxime, quia ea erat omnium Gaioliae Procerum iis temporibus consuetudo. Vede Comitibus Engolismensi , & Carnotensi
tradit idem Gon alen in eodem capite nu. 6. dc de omnibus illius aetatis Comitibus,siud Du cibus: in d.cap. innovamus, n. q. Tacite id per mittentibus Regibus, seu potius nou caraati bus,aut impedire non valentibus. ut proind4 opus fuerit pro eorundem coel tioue , recur rere ad potestatem Ecclesiasticam, ne Populi inique opprimerentur. Et praecipue eo Iur vias suetae Comes Tholosanus. Ut pedagia, Iatinaria, guidama , o alia talumοὐ in Otια- uis Da finιbus instar Regum exigeret . verba su ni eiusdem aut boris eodem loco
ris Igitur si exigebat in Uν Regum, absit ut eam potestatem protrahamus ad anstros Rarones , qui non minus se Regis subditos profitentur,quam caeteri omnes. Et quamvis tu risdictionem exerceant,eam non exercent,nisi
tanqua officiales Regis. Proindeq; quemadmodum non possent pie scribere, Per quad. ramcumq; posseisiouem immemorialem , ne
ab ipsorum sentetiis appellaretur ad Regem. quia istud ius spectat ad supremam Regis
potestatem , ut bene ostendit Couarraeuias ἀρ. .. /ers ex bis vera; Ita nec etiam
potuerunt pret scribere Ius imponendi peda,
gla, propria authoritate, de ad initar Regum Prout expressim hanc consuetudinem in huiusmodi in serioribus dominis quos Castella.
nos vocat, improbat Abbas in eod. ea super quibusdam , cum inquit, Hodie tamen usae aranιum omnes Reges, oe Guitates, sed, quod perus, omnes Castellam imponam ista pedagia.
Pod fieri non delet. iis de quod dicit de civitatibus Italiae liueia
ligit de Civitatibus Lombat diae,& Hetruriae. quae poli obitum Imperatoris Federita , arripuerunt sibi Iura Imperiι, it aut nonnili iis
197쪽
factam pacem Constantis, ex qua Ciuitates Ita
lia. receperunt merum. σ mixtum Impertum ,
quod usurpaverunt sibi de facto Ius imponensi illa υectigalia. Quod non potest dici de n litis Baronibus, qui quamuis a Rege Alphoninis accepissent merum , & mixtum Imperium, quod antea non habebant, non potuerunt inde praetendere, nec de lute , nec de tacto ipsis concessam hanc potestatem. Cum ipse ideRex Alphonsus, suo regio edicto, eam illis expressim prohibuerit. unde nec circa eam introducere potuerunt consiletudiuem ; Qui est proprie casas, de quo loquitur S. Pontifex in c. e. supre quibusdem. Quae vel eo maxime differt a praescriptione , quod non potest induci absq; consensu Regis , de qua re videndus Author Additionum ad eundem Couarra
uias lib. .variaricap. 7. u. III.
ii et UT hinc descendit Quinta Ratio, cur In nulla possit a Batonibus circa hanerem,allegari immemorialis praescriptio. Nepd quia oporteret probare ei filisse legitime inisductam ante annum o. A quo tempore
constat Reges perpetuis edictis , Regiamq; Cameram , & Collaterale Consilium iteratis ordinibus generalibus. Quin ipsem Regnum in Par lamento generali anni is o. huiusmodi vis r pationi se opposuisse. Vnde tribus his proximis saeculis,ob perpetuam contradictionem Regum, fle Regui, Ius istud non potuisset praescribi. II 8 oporteret igitur probare Baronibus hane
praescriptionem legitime inductam . an id annum Isso O. Imo antὰ tempora Regis Caroli Il l .qui caepit regnare Anno II 61.cum de coiscessiones ab ipso Carolo tactas Rex Ladis. laus eius filius reuocauerit. Quod tantum abest, ut a Baronibus pro-hetur, ut potius ex parte Fisci ottendatur coistrarium. Ostenduntur enim Inuestiturae postea tempora concessae omnium studorum , inotra quorum fines pedagia exiguntur; In quihus nil unquam huiusmodi concessum apparet . Vnde cessat priuilegium praesumptum , quando constat de veto. t Is Prout in puncto in materia exactionis passus scripsit Franciseus de Amicis in liride his, qui seud. dar. ps. q. t 2Dι. t 7 col. i. ubi do. cuit,non posse Batones , seu Vniuersitates allegare praescriptionem huiusmodi exactionis passus, . si fiscus ostendat primam inuestitura, in qua Ius istud concessum non reperitur s in hec verba: Hinc etiam sit,υt aliquandis Umueris setates , oe Barones innuentes prauilegis lepis, seu temporis , scilicet praescriptionis. βι monstrais uerint aliqua posuere , Ut aliquania vidι in secundis causis, oe is collactione peda ij, seu
passas; si pulta per Fisiam monstretur prior
sumitur excessus Paronis, aut Universitatis. Et tolerantia , asit indulgentia Osct aliam non pa-eest dare Tti Alum, ubi non est. ι. licitatio, alio
locatio, b. earum rerum, D de public. probat Andreas in c. I. qua sint regalia, vers. vectigalia in a. addit n. I 6. Quae dicit esse notanda. IIo Hinc allegantem concessionem a Regra,
non esse audiendum , quando ex inspectione librorum R. Curiae potest constare concessio in nem non adesse, pcist Georgium, oe Logredum, quos allegat, scripsit optime de Arpissis in dictis Addit.nu. is . oe 6. III Huicque potissinuisa rationi nititur stylus iudicandi receptus in Regia Camera, ut B tones fuerint coacti soluere pretium quamplurium Corporum stud alium , quae quamvis allegarentur vltra centum annos possessa, Et posielsione, cuius non constaret initium .habita tamen fuerunt pro usurpatis ς quod ex eorum Inuestituris,& ex inspectione librorum R.Camaonstabat ea non filisse concessi.
Ex traditis per eundem de Asylictis ibid. nam. I 2. π I s 3.cr Itii. Apud quem videri possunt alia , quae aduersus vim huius praetenta praescriptionis immemorabilis , iura Fiscuoppositae adduci possunt, is nu. II o.per totum tractatum, & praecipue num. l3 a. σθq. Vbi etiam late de restitutione in integrum , quae Regi absenti ab hoc Regno , & per incuriam eius Ministrorum laeso , aduersus huiusmodi praescriptionem competere potuisset, σε. ad
unde de hae te iterum disputare in hae
materia passuum prorsus censeti deberet inuintile.
xx, Et indigna esset Viro docto Responsio,diacere stylum hunc iudicandi fuisse introductu solummodo in causis Regis Cedularii. Qualiquod si hae causae spectantes ad pedagia nocifuissent ab Aula Cedularis, speciali rescripto
Excell. Pro-Regis , traductae ad Caluerauia abbreviatam, praescriptioni tunc immemor hili in eis non filiis et futurus Iocus. Rustica enim , vel urbana, non locus , sed materia facit, inquit Iurisconsultus in l. Vrba inna ly8. D. de Uerb. Fig. Et Ratio, quae praescriptioni obstat, loge Brtius militat in huius- . modi iuribus , quae neque a volente Principe concedi possunt, absq; iusta causa, quam ilia iis, quae soliana respiciebant praeiudicium Regis . Quaeque adco non erant concedi vetita, ut possessores, quando prompta erant ea redindere , potius illorum pretium soluere luet me coacti. x x Praecipue, quando in istis, de quibus m
do agimus, ridiculum esset asserere, ex adeo longaeua posse litorie praesumendum esse privilegium. Dum constat de pertinacia Exigentium hos passus, qui tot euictis, tot q. R. C.
198쪽
decretis, nullo ligum metu. impune restite. tuae. M in omnibus passibus prohibuis , vel limitatis, tantum abest, ut ab exastione destis erint ἔ Vt unius loco duos, vel tres, de intero dum plures instituere non sint verbi. Et quod omnem fidem seperat,etiam ultimis decretis, ipsis conseruientibus, vel quatuor ab hinc annis prolatis , quibus exactio illis, sub certa krma permittebatur, parere neglexerunt.11 mT ea his demum desumitur vitiina
RMIO, ciuae omnem radicitus in haere evellit vim immemorialis possessionis. Esi ex octingentum fere passibus, qui exuuntur in Regno si paucos quosdam demas, quoruapparent conccisiones, ea causa refinionis
motiunu alii omnes, vel laetiae prohibiti tempore Regis Ferdinandi I. Vel rutrint li. mitati sub Rege Philippo II. Vo fiterint de.
muni post illud tempus, propria authoritate, nouits r introducti. Et de nonnullis etiam antiquissimis, supersunt adhuc informationes captae a tunc Prasidente R. Fam. Nicolao
Gyptio postia Regeme , ex quibus coust i det illorum principio, ν 3 At repugnat naturae possessionis imme.
morabilis, illam a deteIminato aliquo tempore exordiri. Praescriptio enim immemor hilis dicitur temporis i niti. ut eam adpetilat Cmaeius arare. de prascript. cap. vlt. Iciliscet , quia tunc procedit, quando nulla extae memoria eam aliquando incaepisse, de vi Iu,νisconsaltus loquitur, 1n ι. si arbiter 28. D. probat. Cum omnium hac est opinio nec audisse, nec vidisse, cum opus fieret. Nec ex iis audio, Mi virissent, aat aadivissent, re hoe infiniusaersam versum accideι, cum memoria varufanti non sonstaret. ax6 Et ideo recte A. Fabeν is suo Cod.tit. ea prascr. 3 .υri 6o.annor Aesia. I. docuit in im memorabili nullam considerari posse malam fidem. inia uon esset immemorabιtis, si ponasmata Dei, qua ab iustio intem erit, mina. Mam aliquam coanu. a x7 Quod de aduertit etiam ex nostris Cansiti de Georato repetiti studαωρ. 29. nu. ε . ubi scriptu, quotiescumque adest huiusmodi no titia , non nocete malam fidem , sed destrui
immemorabilem. Propter memoriam,qua pra-hata, oportet probare ιι tutum, o bonam fidem. Plures in id citat Addit. ad Molinam de pri mog.tib. . p. . n .63. er de As ctis Mea et n. 136. Quamuis quam plures,ex nostris D D. ex hoc principio male intellecta , plerumqucunmentorabilem praescriptionem cum ce*tenaria confuderint.
I 18 ς de bis omni bos praemature dispuo tauimus.Nam quod auinet ad secundum Caput.Au opposita hac memorabili.
eaque uondum prohata , teneantur uato sab eo, quod usurpaverinit, iure exigendi deis sistere, rea videtur eatra cot trouersiam.
Habemus enim de hac re apertam decisionem in capae.m perDua γ.derisuo 6. vela his. quorum possemat ius vehementer re sistit, possessio nihil prosit, quominus polli. deus, non exhibito priuilegio , tenetur pendente iudicio a misessione abstinere. Quod
Iis Et huiusmodi esse quin possessionem exisgendi pedagia, absque insta causa. 4e absque concessione , nemo inficias tuerit, uisi qui ψipsunt decipere amet. Habet eoim iuris retastentiam oedum vetamentem, sed vehemenisti ssimam ex parte possestoris, quod ius istud soli Principi reseruatum, de cuius exercendisWbditus propria aut horitate est penitus in capax , vςlit exercere , Principe non tacitu in inicio, sed inuito. Habetque Iuris non mimia apertam adsilientiam , ex parte Regis, ut illud non tantum possit, sed de debea caicumque prohi re, si non a seipso immerauerit, de ex iusta causa. iro Quo casu communissima est BD. Conclusio; Vt si agatur de Regalibus, quae possiseri non possuae absque priuilegio, de iis sit inter Dominum , de Vassallam, teneatur vastallus exhibete titulum suae possessionis,aliis stati insit illa priuandus. Vc ex iis, quo a lato calamo assere D. Aegeus ἐς Pbilippis suarαm ssisse M.
Quam Conclusionem procedere , quantuin vis ex parte possςssoris allegaretiar possessis immemorabilis, ex eaqi titulus praesumptus, petereturque terminus ad illam probandam, communiter etiam docuerunt OD. ut vix siereperire contradictorem.
ι3I FTa cnim is pro is terminis primos L consuluisse videtur Rotavius a Ualis
let, in puncto. Dum loquitur de Ulaallo asti possidebat iura spectam ad Dominum a id, porς , cuius non ex ac mςmoria in contra rium. Erat enim tu quasi posseisione meri, de mixti Iinperii in quodam Casleu. vltra cen.
ira Eequamuis . principio omnia, Re docte
quidem, attulisace, quae assμri possunt pr. possessione immemorabilLQuod habeat vina tituli; Imo quod ipsa sit titulus. Quod aequiparetur prini legio.Quod fit fauorabilis; alιυque huismodit, Maut nihil dissimula lae videa
199쪽
Nicolai Caietani Areta LC. Parthen. iii
Nec quidquam obstate , quod turus praescriptione tanti temporis , cuius memor a non est in contrarium, non teneatur ostendere titulum suae possessionis 3 Quia ut respondet go. σ 3I. I Ossessio cum sit quid facti, nouis potest praesumi, nisi probetur, δέ in dubio facienda interpretatio contra allegantem piae. striptionem . Vnde cum Princeps interim habeat intentionem sundatam,haud erit pro hibendus, pendente ea probatione, sitam iumriblictiorum exercere.
3 3 Id quod optime probat ex ipsomet capia
re, eum persoua. Vbi dicitur posse Episcopum exercere Iurisdictionem ad .elsus omnes Cle,ricos ipsi subditos, quantumvis illi allegarent se reperiri in quali possessione exemptionis , eandemq; exemptionem praescripsisse. Donee clerici, sunt verba textus , de exemptione Cainmmca plenam fecerim fidem . Igitur si iaciem da plena fides. antequam Episcopus teneatue sua lini dictione abstinere, consequens est. etianis fi fuisset allegata possessio immemora-hilis, antequam suisset probata, sic aiuequa de ea plena filisset facta fides , nihil eam fili Die obstitutam Episcopo , quominus suam Iu risdictionem lite pendente , in eosdem Clericos exercere potuisset.
igitur idem dicendum respectu .Regis', qui litem habeat cum eius Vastallo possidente Iura regalia, quamvis allegaret se ea possi. de re a tempore immemorabili. Nim verba illa, plenam fidem, Ueram probationem imporis ant, aeon praesumptam . Verba sunt Aruboris
ν 34 Andemq; sententiam, tanquam veris, fimam probauit D. Ioseph Sesd de
inbibit. cap. . s. io. n. 36. Nam cum docuisset .. 33.casus, in quibus Iuris praesumptio dici. tur adsistere uni ex Parimus, & alterL resistere, esse, cum ageretur de possessione eorum. quae Iuret communi pertinent ad Principem, di a Uassallo possideri non possunt absque priuilegio,vi sunt Regalia quae prosusnuntur Regis linter q1ra enumerat turild leti emia, Saluias , aliaq; similia; Et in Regno Arago niae, Ius coronationis, pedagii, caeteraque id denus, inquit n. 3 3 er 34. in his casibus pro firmissima tegula tenendum, vas salium , qui allegat reperiri se in pol seisione alicuius ex praedictis Iutibus non esse in ea conteruan dum. Ille pende me ni titulum exhibeat, quuiasiam ostendat suam posse Oium . N rupe quia ι ri subnectit num. 33. Ex quo tunc Iur commane prasu ι.eoatra talem possessest em , reputando eam et itiosam, oe hia unum; o E coa ινarari pissumit bene pro Rege, secue acllu v M. cv resistit fortiser alte νι ; Inde βι, υτ ex sola mpsone, absq- ρνοbaιιοve trivii, con sein Mam huiusmovi posessores se enai, sed deueans suas possessiones iustificare 33s Quam ideo Conciuilonem extendit nu. 6. Et procedat etiam ii ex parte possessoria allegaretur possessio immemorabilis, sequustus Molinam, qui idem docuerat in uti de firmautibus contra iura regaba. Ex praedicta ratione, quod postessio, quae habet praesumptionem contrariam , cuiq; ius fortiter resiouit, non mereatur manulentionem. Under i quit i Et baec est ratio, cur Molina nosterasse. ruerit firmantem super Iuribus regalibus , In quibas dominus Rex habet intentionem funda.
tam de foro, non esse audiendam,etiam se possessionem immemorabilem alleget a Nisi posses nem, qxam allegat, mascet,ex bibendo titulum vel probando immemorabilem p uponem , quam deducit . Alioquin possesionis allegatiosus ictans non est, ιι Arma, veι inbibirio Micui concedatur,seis ut in sua psipesone couIerueιur. 36 Imo n. 7. dicit hanc Conciusionem non esse viri, avi alteri Doctori tribuendam , sed
communem esse Omulum , quotquot volu
runt huiusm a Iura regalia posse praescribbper pollessione in im neu Iorabilem. Nam cum omnes doceant polii dentem Iura regalia , non esse conseruandum aduersus Regem in
Rapossessione, nisi vel tiιalum exhibeat, υ elimraemorialem posset nem probet. Vtiquoi omaeo, identur cloeere,antequam immemoriri alis illa pollessio probetur, interdicendam illi possessionem . Nam si pendente proba tione, non esset ille sua pollessione extui bodus, sequeretur possidente aὲ iura regalia , immemoriali noti probata, conseruari ia sua Polla ione adversus Regem. Sicque destrue. retur communis Conclu lao, quae coatrarium docet. Vnde alit auoniam euinis, cui Iuris rasum pilo resistit, Maertiis eam .cui adsimi ,ra possessione, lite pendente luendus non sit, Mi υt
lem probet ι Indo mulsiste resultat non fore audiendum alleganιem possessionem istam , nisi
titulum exbibeat, vel imme nor ιalem prυbet ἀNam alias per firmam. seu contrormam consferuaretur ιn sua possessιone iIe pe dente, cst . . tra Iuris pra Amptionem, oe expressam ocisi nem dicti Capituli, cum perionae. i . , Hr T TAncipiam lententiam, tanquam ex I. A tra omne dubium, probat Couarr.
200쪽
ris tammanis. Etenim Rex nunqu4m litigat sine possesone in bis, qua sibi υι Regi, summo iureonceduntur. Comprobans ex Rebufo tract. materia possessorq,artic. a glas a. nu. 26. Et ex λ S, quae splemet Couarrau. scripserat lib. t.
n. loquens in specie de allegante possessionem immemorabilem, de Iure Fiβι tit. 6. de prascript.n. 16. Quamuis enim admisisse enu. t q. Iura regalia , & quae sunt reseruata Principi, vi sunt creare tabelliones, naturales legitimos reddere, ipiamque monetam cudein re, Posse praescribi, per possessionem immemorabilem. Quod de regalibus maioribus.&quae dicuntur annexa Coronae, non ita fatile concedendum , ex iis, quae superius adduximus. Tamen, postquam nu. 23. docuit lolma,
qua huiusmodi praescriptio debeat probari, quam alioquin ait esse dissicillimae probati nis, inquit nam i . Sed donec lis, er prataria pendet super bae possessioκe immemorabili, Fiasius, ct Princeps, qui tutentionem fundalant habet, test oti Iure suo ex Resando cons. 89. Nee summaria, ex aduerso probatio possessionis. interimi ιιι e pendente illum iuuaνet Sicuti νectδ ex ilio textu tradit Didacus practicar. cap. 17.
t 39 T Dem in iisdem terminis seripsit Grati
d. cons. 89.ιι b. a. Nacsi scripsisset numeris ante ced. ex comuni sententia,quotiescsiq; ageret ut
de eiusmodi re, quae non pollet praescribi, nisi per praescriptionem immemorabilem. ut lane corpora iurisdictionalia, oportere illam non tantum allegare,sed etiam probare;addit dict.
nu. t q. Idua adia Dera Iunt, ut etiam donis δε- ναι pνοbatιο huiusmodi temporis immemorabiatis , non possiι vito modo pratendens talem luia risdictionem ιllam exerrere, nec in ea se ingere. νe , cstm non obstante possessione, habeat Ius coismune contrist. Rolandus d. cons. 89.nu. 33. P
ε. V bι etiam, quod requirιtur vera probatio. non praesumpta; Itaut talis possessor, eontra quε facit Ias commune, possit etiam lite pendentaturbari, vι olenter expelli de exertatio talis IuriIdιctionis; ra quam is, qui possideret Di, clam, vel precario. o CVbicripsit Peregrino. Gratiano ex in nostris Capiblancus, post rem attente
examinatam, de aut bor. Baron. to. a. quast. 77.nu. I 6.lmo communem elle supponit DD. seu
tentiam , dum inquit: Cateri DD. dixeruat, quod in casibus , in quibus immemarabilis proscriptio est necessaria, quis in possessione retin νi non debet, quousq; de ea non doceat. Citans in il etiam Afructum in cap. I. I. angariarumnu. . tit. qua sint regati a ; Grammaticum eo usi elu. 93. σ I I. ac voto I a. oe Puaex in cap
per vestras foc op. cuiu aliis ab ipsis adductis.1 I Eequamuis nu. II. dicat opinionem contrariam videri magis aequam , cum possessio longi llima videat tir sum iens ad obtinenduin postellario saltem sumat artissimo; Id tamen eo soli ni casu dicit procedere, Iduando
si non exhiberetur titulus IVιtimus, rabiber
tur satidm coloratus , talitἐν quod posset Iadex ad eredendum induci iustitiam esse pro possidcte.
Oloratum autem titulum dicit nου. I 8. re
duci ad eum solum casum, qua udo praesum ptio esset tacite Principem consensitis. Quod
an possit praesumi in re, quam tractamus, in qua contiat de perpetuo bello, si hoe verbo uti licet, tercentum annorum spatio , inter nostros it eges prohibentes, re Subditos pa rere coiitui iaciter recusantes; videat qui velit.
Unde idem Ca blaneus xu. I s. in Iurisdictionalibus, quae non solent a Principe concedi absque priuilegio , admittit, absque e ceptione, ni illud exhibeatur. teneri posses rem ab illorum exercitio abstinere , non inristante allegata inmemorabili possessione. 3 a Uam Conclusionem este recepti ssima apud omnes BD. testatur D. Regens
uti. 7. Cum inquit: Undd fiebat locus receptifisima conetasion ι; Nimirum , quod in casibus, in quibus immemorialis νequiritur praescriptio, voti 8s illa allegatur , non poterit allegans ια possessione , quam allegat, conseruari, nisi prius tempus illud immemorabile probeι. Ex Rolanodo, Peregrino, caterιμ', superius citatis.1 3 Quae lane doctrina videtur probari ea i expugnabiIi ratione, cui vix erit, si possit v quam valide responderi, Nempe , quia si huius ui odi Iura non milunt possideri absque priuilegio; Nc eatenus esset tutus possessor. me praescriptionem immemorabilem , quatenus, ex ea praesuineretur priuilegium; utiq; quemadmodum ad conseruantiam possessionem non sat esset priuilegium allegare, sed opus ellet illud exhibere , . t in puncto docuit Phia
lippus Francus in d. ωρ. cfim person nu. . . de eit ex mente oramum D D. Ita pariter itoli sat erit allegare possessio ut in uatine morabilem, sed opus erat illam probare; Ne maiores vi res tribuamus priui Iegio ficto , seu praesum
1 Nec inouere debet, quod interim nemolit sua pollem sue priuaudus. Nam haeeratio
magis urgere debet,cum allegatur immem rabilis, quam cum allegi cur ptiuilegiu. UttQ-que enim casu supponimus allegantem re.