Corpus scriptorum historiae byzantinae Theophanes Continuatus, Ioannes Cameniata, Symeon Magister, Georgius Monachus

발행: 1838년

분량: 969페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

291쪽

THEOPHANIS CONTINUATI LIB. V.

λῶν ὀλ ωρια αυτανδρον παρα τῶν Ἀγαροπῶν ληφθεν και δια τηνα to του τόπου ασφαλειαν ὀχυρωθ ἐν καὶ κρατονιανον, τῆ οἰκεία συνεσει καὶ ἐπιμωα ὁ βασιλευς καὶ τ p αφθόνω των δωρεων, πειθ os καὶ βίαν προσαγαγων, τῆς βαρβαρικῆς ἐπικρατείας μομστησε καὶ πή-ς τυν προτέραν ἐξουσιαν τῶν Ῥωμαίων ρατηγαγεν 'sti* a καὶ τὸ Μελοτος - προν προς αυτὸν εκουσίως mτέθετο-ὶ δε-ότον εαυτου τὸν αοτοκρατορα ανηγυρευσεν. τὴν δὲ τῶν D Μανιχαίων πολιν την Καταβάταλα καλουιανην κατα τὸν καιρὸν ἐκεινον δια τῶν olaia ον στρατηγων ἐζωορθησεν. αλλ' ου τοσουτον αυτὸν η δι' ἐτέρων προθεσις ευφραινεν, υσον ηνία τὸ τοῖς 10 τοι noνοις καὶ κινδυνοις τὰ τρόπαια ἔστω a. δια τουτο αυθις καὶ Κωνσταντινον τὸν πρωτον τῶν υἱῶν προσλαβόμενος, ως ἄν. αυτὸν OL γε-αῖον σολ-α πολεμων γευσti φονου καὶ αυτὸς αυτ οδιδάσκαλος τῶν τακτικων καὶ του πρὸς τους κινδυνους ευθαρσους

παραστηματος γέννται, συν αυτιῆ κατὰ Στριας Lςώρμησε, καὶ 15 τορ πρὸς τ* εργέρ ΛαιΠάρειαν την πρωτην των Καππαδοκων 173 πόλιν καταλαβων, καὶ τακτικῶς τὸν υ P αυτὸν ἔζοπλίσας λαὸν λογάδιον, ἐκ τουτων μοιραν μέτεια καὶ ως προὁιερευνητὰς καὶ προδιυπτας υιπροσθεν ἐςαπέστειλε, καὶ κατοπιν αυτὸς ιατὰ τῆς βαρείας δυνάμεως G το, 7να ἐνεπου ριαχαίρας ἡγῆται τὸ ἀκμαιο-- 20τατον, τὸ δὲ ετι στιβαρωτερον απελαυνοται. or τὰς ἐρημους ὀξεως διαδραμοντες τὰ φροτρια, τό τε Ψιλοκύστελλον καὶ τὸ

necuritatem iis munitum ac praesidio servatum, prudentia sua ac cura imperator, munerumque copia, qua vi qua su ione, barbarorum dicioni excusati Romanoque imperio iterum subiecit. ex quo et eastrum Neluusso illi Vonte dedidit, cominumque imperatorem agnovit. Manichaeorum urbem cat arulam dictam eo tempore per duces suos excissit. non Sic tamen delectabat quod per alios excisa esset atque direpta, ac moleste habebat quod non suis ipso laboribus tropaea erigebat. rursus itaque, Fumpto Constantino filiorum natu maximo, ut tanquam generoso catulo h0εuum ei caedia gustum saceret, artisque militaris nec non fortia audacisque animi inter pericula ipso illi prasceptor laret, illo comito emus Syriam prosectus est; veniens lue Ca aream, quaB ad Argeum montem est, primam Cappadocum urbem, exque militari ratione SuOS exercens, avinam ex eis selecismin Partem velut rimatum M speculatum regionem praemisit r ipse cum gravi militia pone ibat, ut pugnacis euεla ravida magis virtus praeiret, solidior seciueretur. desertia usi brevi

.uperatis, arcea Psilocastellunt et Par myω4tellum diripueriint, inque illis

292쪽

DE BASILIO MACEDONE.

τας φδραποδίσαντο. καταπλαγέντες ει τω δέει τῆς μουσης

σίευς τω βασιλει προσεχωρησαν. ὁ ει του λιβρου υἱος Απάμδελε Ἀναζάρβης ἀμέρας, ἔως μἐν μακρὰν ἀπεῖχεν ο βασιλευς, B5 'αρβαρικως ἐθρα-νετο, τότε δἐ μετὰ του τῶν Μελιγηνῶν στίφους ς γῆ τὴν σωτηρίαν ἐπορῆετο, μυκην ἀσφάλειαν 17γουμενος ἱκανοetδ λαθεῖν ὁποι γῆς καταδέδυκεν. τῆ δἐ τῆς τοιαυτης ἐφόδου φθορα καὶ τῆς Κωσου φοι τῆς Κατα- ιας καὶ τῆς Ῥοβ ι φοι

τῆς ' δελεχόνης ἡ πορ σις γέγονεν, ἄμα δἐ και ἡ τῆς λαλου

10 καὶ η τῆς -τω λεγομένης 'φημο-αίας, οτε καὶ Σήμας Dεῖνος ο τον Tαηλ, τας δυσχωρίας κατέχων του τρου καὶ ἐξ ἐφόδου τας τῶν Ῥωμαίων λυμαινόμνος ἐσχατιάς, πρὸς τὸ, βασιλέα

κατε γεν.

λείrio. ἄsια γαρ τὴν ταχυτητα τῶν πράξἔων ἐκελον μιμεισθαι η διηγησις ἐοικεν, καὶ διὰ τουτο ουτως ἐστὶν ἁπλῆ τε καὶ ἐπιτρέχουσα ' θαττον γαρ τοτε ἐκεινα καὶ των πράξέων ε αβε τὸ

συντέλειαν ἡ νυν ἀπηγπόλται. ἄλλως τε καὶ Hes ὁ

omissis τὰς δ υπωρίας - λυμανομενος ἐσχατιάς 23 ἐπαγγέλ λειν Arepertos captivos duxerunt. adventantium copiariun metu exterriti Phalacri castri incolae sponte imperatori deditionem fecerunt. Ambri filius Apabdeles Magarbi ameras, procul agente imperatore barbarico more serociens, tunc einsque praesentia Μolitenensium se turmae commiscens fuga salutem expedivit, unum hoc sibi ad securitatem idoneum ratus, si lateret, quocunque tandem terras sinu atque latebra se abdidisset. huius irruptionis clade et Caisus sive Catasama, et Robana sive Endelochono diripiuntur ritemque Ardala et quam vocant Eremosycaea. tunc et Semas ille Taelis filius, qui Tauri montis angustiis insidens grassando Romanorum fines depopulabatur, ad imperatorem confugit. Φ7. Quodsi brevius simpliciusque ae quasi cursim sic ma a annotamus , nemo miretur nee eo nomino crimineturr simul enim istiusmodiosterum facinoremque celeritatem aemulari videtur; qua sic leviter simpliciusque transcurriti citius enim tunc illa capta praesidia designataque facinora quam nune a me narrata sunt. praeterea cum longi iam temporis mora res singulas gestaque facinora silentio velut obscurari ac nec pugnarum modos nee ex impetu aggressiones neque exporrect- contractasque Phalanges nec stratagematum pro tempore usus vel sine POMi-

293쪽

280 THEOPHANIS CONTINUATI LIB. V.

ρειν, ὼν πλατυνεται τὸ διηγη ια. τα, αμαρτυρον εχοντα

τυν πίστιν , εἰ καὶ λέγεται πολλάκις, ἀλλ' ἡμεις ἀβασανίστως προσδέχεσθαι - βουλόs ιεθα διὰ τὸ δοξαι πεπλασιιένν/ μὴ γεγονότων πραγμάτων διήγησιν ἀνατιθDαι τω βασιλει, μάλιμα s

σθω καὶ καθ' ὁδὸν τῆςΑἀρχης διηγο σεως ὁ λογος ἀνατρε rio. 10

μὸν καὶ τὸν Σαρὸν διαπεράσας ὁ βασιλευς μετα του στρατευ ιατος .ηλθε πρὸς Κουκουσον, . καὶ τὰς ἐκεισε λόχμας ἐιιπρησας καὶ τὴν ἄβατον τῆ τῶν δένδρων ἐκτομῆ βατὴν πεnoιηκως των ἐν ταυταις λοχων ἐκράτησε. πρὸς δὲ τνην Καλλίπολιν καὶ Παδασίαν φθά- 1sσας, εἶτα διὰ δυσβάτων ὁδευὴν ὁδίδν, του 7ππου ἀποβὰς πεζὸς διεξίει τὰ στενὰ τῆς ὁδου, διὰ του οἰκείου κοπου τὸ ἀσθενὸς τῶν

urbem misere deuastatis Allatius. mus Vel enuntiare, non est cur circa singula tempus teramus libenter- quo in illis immoremur, unde narratio dilatatur. quae autem nullo certo teste tradita gunt, etsi crebro rumore ferantur atque in ore vulgi volitent, nos tamen ut sine examino amplectamur induci non patimur, noConfictam eorum quae no gesta quidem sunt narrationem imperatori ap-Pingere Videamur. ac vel maxime, quod nec illi, cum in humanis redhuc ageret, quae alii velut assentandi gratia verba insinuarent. lubens Videbatur admittere. nos vero, qui ne ea quidem quae omnium ore testata sunt scriptorum monumentis consignare valemus, aut per otium Possumus, vix certe in iis quae dubia sunt sermonem protraxerimus. Verum retroagatur oratio, et in viam recurrat quam sibi ab exordio narrationis proposuit. 48. Secundum haec imperator Onopniciem fluvium et Sarum cum MXercitu traiocit, venitque Cucufum; ibiquo succensis lucis et arboribus excisis loca itineribus invia in commoda redegit, atque in eis palantes cohortes dissipavit. inde Callipolim et Padasiam cum venisset, locisque asperis ac confragosis iter haberet, equo descendens pedes ipse Viactangusta emetiebatur, labore suo subditorum infirmas vires recreans. tum Germaniciam petens, cum adversarii omnes e vostigio cederent intraque moenia sese continerent, nec qui manum conserere auderet ullus esset, cunctis circa eam igni absumptis ae suburbanis misere desolatis atquo

294쪽

DE BASILIO MACEDONE.

ως πεδίον δείξας αφανισμου πρὸς ζ δατα παρεγένετο. τω, Γ τῆς

τοιαυτης πολεως μη τολφιωντων ἐν τοῖς υπαίθροις διαγωνίζεσθαι, αλλ' ἐντος των τειχῶν συνελαθέντων καὶ διεγνωκοτων τὴν πολιορκίαν υφίστασθαι, αυτὸς τα πρὸ τῆς πολεως καταλυῖσαιανος, καὶ svo παρακεθανον πολυγιον, οπερ ἐκάλουν Προντα, ἐκπορθήσας καὶ διαρπαγῆναι ἐφείς, καὶ προλμοτέρους tino τῶν ωUελειο ν προς τὸ πονῶιν τους στρατιωτας πεποιηκώς , αυτοις προσβαλλει Cτοις τείχεσι, καὶ ταῖς πρὸς Πολιορκίαν ἐκεχρητο ιιηχαναῖς , καὶ

ἐπ' ἐλπίδος ην ου μικρῶς διὰ τὸ βαρος τῆς περὶ αυτὸν δυναμεως 10 κατὰ κρατος την πολιν ἐλεῖν. ὁρων ει τους ἐνδον ἀδεῶς τα προσπίπτοντα φέρεσθαι, καὶ ου ταραττομιένους ἐπὶ προδηλω σχεδὸνολέθρω τῆς πατρίδος αυτων, ἐφ ' ἴτω πεποιθοτες ολίγον αυτουλογον τψ δοκειν ποι μενοι φαίνονται ἐπυνθανετο. καὶ δη παρ' ἐνὸς ἀκουσας τῶν ἐγχωρίων ως ωπό τινος τῶν παρ' αυτοις ευλα 15μην, ειτε ἀπό τινος θειοτέρας γνωσεως εἴτε αn ὁ ἐπιστημονικῆς μεθοδου γινωσκοντος, πληροφορίαν δεδες μένοι τυχχανουσιν ο τπδ σου του νυν πολιορκουντος αυτούς , CX υφ ἐτέρου τινὸς τῶν κατὰ γένος σοι προσηκόντων, ΚωνστανIινου καλουιιένου , nε- Dπροηιένον εἶναι τοιαυτην ἁλωναι πολι καὶ δια τουτο τοῖς m προσπίπτουσι μη ἐκπλήττεσθαι. του δὲ τὸν τιὸν ἐπιδειζαντος καὶ ως Ουτω καλεῖται διδαξαντος, καὶ μηδἐ τὸ παρ' αυτοῖς Mnυντος διαπίπτειν πάντως πυθόχρηστον ἐν τω νυν τ ην πόλιν αλισκεσθαι, - τοσουτον ὁ Γζηγουριενος ελεπε τὸν Κωνσταντῖνον ἐκεῖνον εἶναι

vastatis Adatam pervenit. oppidani aperto Marte certare non ausi, intraque moenia compressi , obsidionem sustinere statuerunt. imperator Suburbana depopulatus, excisoque vicino oppidulo cui nomen Gero, praedam militibus concessit; eiusque emolumento animosioribus redditis, eisque ad laborem addita alacritate, in muros ingruit, machinisque adhibitis spe fovebatur, eaque non levi, quibus fretus robustis copiis erat, urbem vi expugnatum M. videns autem obsessos metu solutos Oppubnationem ferre, iamque aperto fere patriae excidio nihil obturbari, Aciscitabatur qua confidentia nullam sui rationem habere viderentur. audiensque ex quodam indigenarum, a viro apud eos religioso pioque, sive illo ex diviniore afflatu sive scientiae alicuius praeceptis instructus tenebat, certo so accepisse non ab illo qui nunc obsideret, sed ab alio quodam ei genere coniuncto, Constantino nomine, in satis esse ut urbs diciperetur, eamque ob rem illius assultibus animum non despondere. illo filium monstrante, Sicque eum vocari dicente, nec prorsus cassum fore Vaticinium , tametsi illorum urbs ab eo caperetur, respondit is qui oraculum referebat, non adhuc illum esse Constansinum, qui illorum urbem esset

295쪽

282 THEOPHANIS CONTINUATI LIB. V.

αυτῶν τὴν πολιν ποπισθαι ανάστατον, αλλον δι τινα ρατα χρόνον συχνον των απογόνων των σων. ἐφ' οἷς ἐκεινος osον διοργισθείς, καὶ βουληθεις ἐξελέγζαι δι' ἰ που λογον αλλως κενοντο λαλουιανον, συντονωτερον τῆς πολιορκίας ανθηηνατο και ἐνερ- P l75 γέστερον ἐχρήσατο ταῖς παραγκευαῖς. ευς ει πάντα πονουντος sαυτου ἔ υρα sturi προβαίνωσαν την σπουδήν, μηδὲ ἐπί τινος αστα-

νιμωνος ἀναχωρῆσαι λυσιτελἐς ἐδοκθιασεν. καὶ ουτω μἐν ταυτα, iustitiis δἐ θαυμάζειν ἐπέρχεται τοῖς μυτὰ τοσουτον χρονον τῆς προρ

ρήσεως ἐκείνης idonσι την ἐκβασιν, τίς η ἐν τοῖς βαρβάροις ἐκείνοις καὶ Ουει πάντη τὰ περι τυν βίον η τυ σέβας χρηστοις ἀκριβηὶς B ουτω γνῶσις καὶ τῆς ἀληθείας κατάλη μις. καὶ γαρ ἐκHνου

δυνηθέντος τυτε τὴν πόλιν ελεῖν, νυν ἐπὶ των ηι ετέρων χρο νων 1sΚωνσταντῖνος ο της πορφυρας βλαστυς, o Aέοντος μἐν του σο- νοτάτου υἱὸς ἐκεινου ει υἱωνος, τὸ τοι-τον προτέρηιια ἀπηνέροκατο καὶ ἐπεγράφη τω κατοργωματι τῆς παντελους ἀπωλειας των οἰκουντων την Αδατα, ως ἐν αρα, καθ' 'λεηρον, ἀγαθὸν καὶ παῖδα καταφθιμ ένοιο λιπέσθαι, Τῖνα τιμωρὸς ὁ παῖς τῶν εἰς τυ 20πα rati ν κρατος ἀποθρακωθῆναι τολμησάντων περιπανως δια

σωζηται. ἀλλ' esἰς ιχνος αυθις ὁ λόγος παλινδρομείτω καὶ δηλουτω

aversurus, sed alium quempiam illius nepotum, post longam satis annorum seriem. his imperator prope ira concitus, satagensque ipso opere inanem temere sparsum rumorem, quod sic iactabant, evincero, maiori quam antea Vi ac conatu oppugnationi instabat. videns vero, quicquid operae conserret, nihil se proficere nec ulla firma satis spe subnixum Esse, Consideransque non leve exercitus damnum, quod sub dio algente Caelo noctes ageret, plurisque ducens suos incolumes servare quam h Bles capere ac subigere, ante hiemem recedere operae pretium putavi , Bed haec hactenus. nobis vero subit mirari, qui post tantum temporis vaticinii illius eventum conspeximus, quaenam tanta apud barbaros illos Bicque exacta cognitio ac veritatis comprehensio, qui nec vitae nec religionis cultu admodum probati sint. eum enim ille tunc urbem Capere non potuerit, nune nostris temporibus Constantinus purpurae Surculus,

sapientissimi Leonis filius ae illius nepos, singulari sibi munere istud usurpavit; adscriptumquo illi est facinus internecionis incolarum Adatae. Proinde, ut auctor Homerus est, bonum erat defuncti filium relictum esse; quo nimirum ultor eorum quae in avi maiestatem illi proterve ausi fuerant palam filius servaretur. verum vestigium rursus oratio repetat, et quae sequentia sunt eloquatur.

296쪽

DE BASILIO MACEDONE.

49. τε τομν ο βασιλεους πολλῆς αἰχμαλωσιας καὶ λω

των τυπων ἔδει γὰρ κακην εἶναι φω- στρατηγου το ουκ ἄν προσεδοκησα καὶ λοχους ἐν τοῖς ἐπικαίροις υτεις πολλους των ἶλλους ελειν oti aDων-απερ ὁ Ἀβδελομελ ἐκεινος ἰδων,ος τῶν ἐκεισε τόm0ν ἐκυρίευε, πρέσβεις πέμηνας ἀδείας και

λευς δε α ιενος τὰ αἰλτιμνα δέδωκε, καὶ συμμαχον αυτο, τὸ ἀπὸ DTουδε κατὰ των osvo Imλων εἶχεν ἐθελοντο. ἐκεῖθεν δὲ πάλιν 'τὸ Is του Ἀργέου διελθων υρος καὶ πρὸς Καισάρειαν γενομνος - τε λωνείας καὶ Αουλου ἐπινικίων ἀγγελίας ἐδεζατο. ηκολουθει δικαὶ τὰ συ ιβολα, λας τρων καὶ αἰροιαλωτων πληθος, ἄπερ υπο τεφροτρίων τῆς Ἀρσου καὶ ἀπὸ Μανααὶκῶν ἐτυγχανε πόλεων. ενθα καὶ πλειστον ἴχλον των Κουρτων προσενεχθέντα ἀποσφαγῆ tam προσδεα ζεν ' εἰς ουδἐν γὰρ σχεδον ἐτυγχανον , κώ προκαταπεπλησμένον υπαρχον το στράτευμα ουκ ἐβουλετο καὶ τουτους

49. Tnne itaqna imperator multis captis ae manubiis referto exercitu, ubi captivorum onus ob viae anfractus difficiles ipsamque eius longitudinem enso levari iusserat, ad reditum adiecit animum, Ingentem sui

metum Agaris nepotibus relinquens. timens vero ne se inter angusta locorum hostes adorirentur noverat enim stultam eam imperatoris vocem esse, non putarum) suorum manipulis in subsessis opportune locatis, Plures eorum qui se alios capturos arbitrabantur vivos cepit. his robus Abdelomelis locorum reguli fractus animus; missisque oratoribus Veniam . Re Pacem rogat, probum se servum exque animo deditum fore pollieitus, locaque subiecturum ac traditurum. votis annuens imperator postulata concessit, ac deinceps socium adversus tribules spontaneum habuit. hinc rursus Argeo monte pertransito cum Caesaream venisset, victoriae nuntios ex Colonia et Lullo accepit; signa tuo praesto erant, manubiorum et captivorum ingens copia ex Tarsi et Manichaeorum oppidis con- Vecta. inter quos ingentem Curiorum oblatam turbam necari praecepit, quippe cum vix quicquam frugis ex illis exspectaretur, nec exercie opimis iam spoliis onustus secum eos habere vellet ae advehere, inutile impedimentum itineris. Medaeum reductus imperator, sparsis in suos muneribus as pro cuiusque virtute ac praestantia collatis honoribus,

297쪽

284 THEOPHANIS CONTINUATI LIB. V.

τῆς οἶκείας ἔκαστον ἀρετῆς προβιβασας και φιλοφρονησαμενος, και Προς παραχειμασίαν αφεις ειχετο τῆς ὁδου' και την βασιλευουσαν φθασας κατὰ το προτερον οῦθος διὰ του πατριαρχου

ἀναθαλλειν καὶ αυζύνεσθαι ἐπετο, καὶ πάλιν ωπο τουτων αἱ των 'ειμ ιαῖκῶν ορίων ἐσχατιαὶ συνεχως ἐπιεζοντο. το τηνικαυτα ων-B δρέας ἐκεινος ὁ ἐκ Σκυθων πολλάκις τηνδρισατο κατ' αυτ υν, και 10 τῆς πιρι αυτον ἀναλογως δυναμειος πολλοὐς τ υν Hς προνομην ἐκτρεχοντων καὶ του ὁλου ἀπορρη γ ν ιενους στρατευματος ἀνyρει καὶ αἰρουιλωτους ἐλάιιβανε. καὶ ως ικανὰ τεκμηρια ἀνδρίας τε καὶ συνεσεως καθ' ἱκάστην εἰς τὸ των πατρικίων προῆλθεν uno του βασιλέως ἀξίμια καὶ εἰς την των σχολων αρχήν. 1sκαι τοτε ιιαλλον απο sui νος kζουσίας τε καὶ δυναμεως πολ- λακις ἐμφανέσι ιιάχαις προς τε τους uno Μελιτηνῆς καὶ τους αποTαρσου παρεταζατο καὶ νενίκηκε. γραφαντος δέ ποτε προς αυ- τον του αριηρευοντος τῆς Ἀρσου λογους βλασφη3άας καὶ απο-C νοίας ριεστως κατα του κυρίου ημων γησου χριστου καὶ θεου καὶ 20

omnique humanitate omnibus acceptis dimissisque ad hiberna cohortibus, iter prosequebatur. Veniensque Byzantium priori more victoriae coronam patriarchao manu faustasque a populo triumphales voces accepit. 50. Iam porro annis superioribus Tephricae depressa potentia acppno exstincta, Tarsitarum reviviscere ac Rugescere coeperat, rursusque Romanae dicionis fines tu ter infestabant. adversus illos per haec tempora Andreas ille Scytha haud raro fortiter egerat, proque copiarum suarum ratione multos eorum qui praedatum excurrebant a totonvulsos exercitu interfecerat atque ceperat. cumque adeo egregie in dies fortitudinis ac prudentiae argumenta satis ederet, patricii auctus dignitato ac scholis ab imperatore praefectus est. tuncque maiori Potestate ac copiis aesct conserta cum Melitenensibus Tarsensibusque et pu avit et vicit. quandoquo vero Tarsi amera, verba mittendo Impietatis et amentiae plena advorsus dominum nostrum Iesum Christum ac deum sanctissimamquo eius parentem, Vexperiar' aiebat 'an tibi commodum allaturus sit Μariae rutus, ipsaque illius mater, ubi copiosa VR-lidaque manu. adversus te profectus taro.' accepit illo conviciantia

298쪽

DE BASILIO MACEDONE.

ιπο χρονον ἐκ τῆς μητρος, οἷα ωνείδισε καὶ ἐgρυαζατο κατα του

5 σου περιουσίου λαου ὁ βαρβαρος ουτος καὶ αλαζῶν ὁ νέος Σεναχη-

ριιι, καὶ γενου βοηθὸς καὶ ιπερασπιστης των Muλων σου, καὶ γ νώτω παντα τα I, 7 τὸ κρατος τῆς δυναστείας σου ' ταυτα Dπρὸς θεὸν μετα συντριβῆς καρδιας καὶ δακρυων πολλῶν προσευς αμενος καὶ εἰπουν, αρας τας 'rius αικας dυναφιεις απίει κατα10 Tαρσου. καὶ δη κατα τον τυπον γενομενος ος λεγεται Irad ανδος, ενθα καὶ ὁ ὁριώνυμος ρει ποταμος, τὸ βαρβαρικον ευρεν αντιπαραταττό ανον στρατε ια. προσβαλὼν δε ιυτα etῆς εις θεὸν πειποιθήσεciiς ὁ γενναῖος ουτος μετα της ταρὶ αυτὸν απαστὶς μνω- ιεως , ην τοις παρακλητικοις των λογων προτερον πρὸς τὸν ἀγωνα

15 ἐπέρρωσε, καὶ πολλὰ καὶ συνέσεως καὶ ἀνδριας εργα ἐπιδει άμενος, καὶ των var' αυτὸν δε υn οστρατηγων τας ιαρχων τε καὶ λοχα - εγων καὶ συμπαντος του πλήθους ανδρικως αγωνισα/ώνων , τρέπε-- Ρται φυνω πολλω τὸ των βαρβαρων πλῆθος, προτερον αυτου πι- ντος του αμηρα καὶ τῆς πιρὶ αυτὸν ἀνθουσης Πασης δυνα ιεως.

epistolam, multisquo lacrimis sanctae dei senitricis filium in sinu ac

ulnis gestantis imagini eam apponens ait vide, verbi deique mater, tuque, qui praeaeternus ex patro exque matro tempori obnoxius es, quantum barbarus iste insolensque ac novus Senachiriin conviciatus sit lae-muertuliae adversus populum tuum peculiarem. adiutor esto ac defensorserVorum tuorum; sciantque omnes gentes robur potentiae tuae.'' haec ad deum contrito cordo multisquo lacrimis comprecatus atque locutust sumptis Romanis cohortibus adversus Tarsum proficiscitur. atque ub1

ad locum venit cui Podando nomen, ubi etiam recurrit fluvius eiusdem nominis, in adversam hostium aciem incidit; fiduciaquo in deum posita vir fortis animi, cum omnibus Opiis. iisque hortatoriis verbis ad pugna aleam serio ante animatis, hostium Impetum suscipit; multisquo prudentiae ac sortitudinis editis facinoribus, nec non legatis centurionibus manipulariis ac reliqua omni militari turba strenue dimicantibus ingenti strage barbarorum exercitus landitur, ipso prius amera caeso, omnique eius florenti exercitu. pauci in castris extremaquo acie constituti, Vix periculo elapsi, Tarsum recipiuntur. suis itaque sepultis,hoatib que in unum locum aggratis magnoque ex eis instar tituli in

299쪽

286 THEOPHANIS CONTINUATI LIB. V.

Aς αοὶ μήλης mi καὶ τοῖς με μειτα, εἰς τὰ Ουελ υπεμρεφε Πτα λείας καὶ λαφυρων καὶ αἰυια των πολλῶν , σωφρονως περὶ B τὴν νικην διατεθεις καὶ μονου θεου τὸ εργον ποιουμενος καὶ ἐκείνω ἐπιγραφων τὴν πρατηγίαν και τὸ μέγα τουτο ἐκνίκημα. διὸ καὶ δῶσας μὴ απληστία νίκης καὶ τῆ--υ πλείονος καὶ τα προυπ- sηργμένα, οἷα συμβαίνει πολλάκις, τὸ τῆς Nwεσεως λυμήνvrαι φθονερον, ἀπέσχετο του πρόσω χωρεῖν. δῆλα δἐ τα καταπρα

μων φθονον αξια των εργων τὰ βραβεῖα λαβεῖν, οῖ συνεχῶς διε- θρυλουν προκαταλαμβάνοντες τὰς βασιλικας -οὰς καὶ τον ἄνδρα 10. διαβάλλοντες εος ἐθελοκακήσαντα καὶ ἀποστερησαντα Ῥωlιαίους

θους οἷς κατειργάσαντο, απωλέσαμεν ταυτην τῆ ραλ μια του

στρατηγου υφ' ων πολλακις λεγηιένων ὁ βασιλευς παραπις 15θεται απατῶνται γὰρ πολλάκις καὶ φρονιμοι λεγομένων αυτοῖς τῶν καθ' ηδοννην) καὶ παραλυει τῆς ἀρχῆς τον Ἀνδρέαν ως

τελείως ἐπεζελθοντα τοῖς κατὰ τῶν ἐχθρ υν ἀριστεmsιασιω, καὶ tio' ἐκείνου προβάλλεται εἰς τὸ των ταγματων ἔζηγεισθαι καὶ παντὸς του στρατου ἐκεῖνον τον πιστὰ τον Στυππιωτην λεγόμενον, MD τε Tαρσὸν ἐξελειν ωπισχνου ιενον καὶ αλλα πολλὰ καὶ γε-αῖα αφρονως οἰοιιενον καταπραζεσθαι. 51 ος αυτίκα πάσας τὰς

monumentum exstructo tumulo, cum spoliis et manubiis multisque captivis ad sua reversus est, moderate so in victoria gerens, unique deo s cinus adscribens, illiquo tribuens et militarem ducisquo sic felici exitu solertiam et ingentem hane victoriam. quare etiam veritus ne insatiabili vietoriae ardoro maiorisque compendii cupiditate ipsa iam parta, uti non raro usu venit, invida Nemesis labefactaret, impetu inhibito substitit. perlato ad imperatorem eorum quae illi strenue gesta erant nuntio , obstitit aemulorum pari dignitato invidia ne pro operum merito Praemia digna reciperet. nempe occupantes imperatoris aures Viroquo detrahentes iugiter obtundebant, ac calumniabantur, quasi is consultorem Romanam prodidisset atque Tarsi excidio privasset: Vcum enim deus,' aiebant, 'in manus nostras tradidisset, si Victoriam persecutus

esset, pleno fiducia milito, ex pugnae iam illi consertae gloria, ducis ignavia nobis erepta est.'' dum haec saepius dicuntur, imperator salsa persuasione decipitnr falluntur enim plerumque etiam viri prudentes, per eos qui ea quae ex animo sunt ac placent illis loquuntur abrogatoque Andreae imperio, ut qui strenuis facinoribus hostes insequendo non satis institisset, eius loco Cretam illum, Styphiotam dictum, ordinibus

praeficit omnisilue exercitus duetorem constituit, abs se Tarsum EXPugnatum iri pollicentem, aliaquo multa et sortia se peracturum stolide nimis existimantem atquo iactantem. 51 is statim Romania omnibus

300쪽

τυν A,δρέαν Ουκ ἐθελόκακον καὶ δειλὸν αλλα περιεσκεμμένον καὶ φρονιμον καὶ αριστον πρατηγον. ἡγησαμενος γαρ τους βαρβα- ρους ετοίμην λείαν καὶ ουδεν των δεοντων προδιασκε phtενος,

5 ooti προλοχίσας, ουδε στρατηγικῆς ἐμπειρίας καὶ εοβουλίας ἐπί

ξιόν τι φρονήσας, πλησίον γίνεται τῆς Tαρσου κατὰ τον Tonoνος Αρυσοβουλλον λεγεται, μετα φρονήριατος ανοήτου καὶ θρά-- σους ἀπερισκέπτου. οἱ δἐ βάρβαροι τὸ ἀπροφυλακτον αυτου κα- Ρ 178τα Μινύμ ενοι ἐκ του μητε τόπους ὀχυρους καταλυβέσθαι. μήτε 10 ηαρακα καὶ τάφρον προβαλέσθαι τῆς πιρατοπεδείας, ιι τ' αλλο

τι των δ τὸ λελογισμένον των στρατηγῶν καὶ εμφρον Προδιοικονο- μιται καταπραξάμνον, κλώψναι την νίκην μολευονται, καὶ ἀπαρασκετευ καὶ ἀμερίμνω ἐπιτίθεντο αυτῶ ἐν -κτί, στρατηγή ιατι χρησά/ιενοι πρὸς τὴν απορίαν αυτῶν καὶ περίστασιν, cὴς ἐφαλη,

15 σοφω. ὀλίγοι γάρ τινες ἔντες ἀπὸ τῆς προτέρας ήττ ης καὶ εταρίθμητοι etsi ἀπορία πρὸς πανωργίαν ἐξ ἀναγκης ἐχωρησαν, καὶ

Iarroως συναγαγοντες συο νους καὶ βυρσας ξηρὰς ἐξάψαντεc απὸ τῶν ιππείων Ουρων ωφ' εν παράγγελιια κατὰ πολλὰ του Ῥω/ιαι- κου στρατοπέδου ἐπαφιῶσι μέρη. εἶτα καὶ αυτοὶ απὸ διας ορων BN τόπων, τοις τυμπάνοις ἐπιδουπησαντες, ἐν μέσω του χάρακος γυμνοῖς τοις ξίφεσιν εἰσεπήδησαν. πτοίας ουν καὶ ταραχῆς ἐμπι-

cohortibus tumnmptis, susceptaque in Tarsum expeditione, ostendit Andream non segnem atque timidum sed catum et prudentem atque optimum militum ducem. barbaros enim praedam paratam ratus, nec eorum quae e re essent quicquam ante considerans, nec locis occupatis prior ipso insidias locans, aut imperatoriae peritiae ac consilii solertiaequ e num aliquid animo agitans, Tarso appropinquat in loco quem Chrysobiillum vocant, dementi animo inconsiderataque audacia ac temeritate. barbari incautum considerantes hominis genium, quod nequo loca tuta occupaverat nec convenienti Vallo ae lassa castra munierat, nequo aliud. quid Praestiterat eorum quae cati ac solertes duces praestruere solent, Victoriam dolo parare deliberant, incautumque ac curis solutum noctu grediuntur, stratagemate usi pro eorum in angustum redactis rebus amictaque fortuna, uti rei probavit eventus, plane solerti ac commodo. cum enim ex accepta ab Andrea clade pauci essent ac minuto numero, rei discrimine ad fraudes necessario versi sunt. multis namque conductis equis, ab eorum caudis coria sicca suspendunt, tumque una temera

in multas Romani exercitus partes immittunt; ipsiquo postmodum variis eX locis, tympanis perstrepentes, exsertis ensibus in medium vallum insiliunt. consternatis itaque turbatisque Romanorum mimis, et Per tu-

SEARCH

MENU NAVIGATION