장음표시 사용
301쪽
288 T OPIMNIS CONTINUATI LIB. V.
myν ηι καὶ ανδρῶν καὶ αλλήλοις περιπιπτοντων, συνέβη τοὐς βαρβαρους κρατῆσαι και φόνον απειρον απεργασασθαι, τῶν πλείστων δυσκλεάοῦς συριπατουμέν υν καὶ συμπνιγομένων ωφ' εαυτων.
-τω δἐ παραδοξως καὶ παρ' ἐλπίδα κρατησαντες οι-τηιαήλ, καὶ τα νευρα τῆς ' μαικῆς αρχῆς κατακυ μαντες, τυμπανων βοαις sκαὶ βαρβαρικοῖς ἀλαλαγμοῖς ἐπαιάνιζον. τοιουτον το τελος τῆς C ἀνοητου στρατηγίας ὁ φθόνος κατὰ των Ῥυη ιαίων ἐβραβευσε, καὶ τοιουτον ἡ βάσκανος μιασις κατὰ τῶν ευτυχησάντων πρότερον
μομενον ερχομαι διηγήσασθαι. ἀκολουθως γὰρ τοῖς λοιποῖς καὶ τῶν κατὰ τὴν ἐσπέραν πραγμάτων ἐπὶ πλέον σμεληθέντων ἐπὶ τῆς βασιλείας του Μιχαήλ, καὶ πάσης πεδον 'Ιταλιας, οπιν τῆ καθ' ἡμἁς νέα 'M3ιτὶ προανυριστο, καὶ των πλείστων τῆς Σικελιας υπὸ 15 τῆς γειτονουσης τῶν Καρχηδονίων δυνάsιεως καταπολεμηθεισης D καὶ υποφόρου τοῖς βαρβάροις γεγενημένης, ετι γε καὶ των εν Παννονία και Λαλματία καὶ των ἐπέκεινα τουτων διακειμώων Σκυθων, Κρωβάτοι φημὶ καὶ Σέρβλοι καὶ καχλοτι ιοὶ δερβουνιῶταί τε καὶ Καναλιται καὶ Λιοκλητιανοὶ καὶ Ῥεντανοι, τῆς ἀνέ- 20καθεν των 'Hυμαίων ἐπικρατείας ἀφηνιάσαντες αυτονομοι τε καὶ αυzoδέσποτοι καθεστηκεισαν, υ - ἰδίων ἀρχόντων μονον ἀπό- ανοι. οι πλειστοι δὲ τὴν ἐπὶ nλδεν ἀποστασιν ἐνδεικνυιανοι καὶ 22 καθειστήκεισαν Ρ
multum equis pariter vi isque invieem collidentibus, barbari potiti victoria sunt immensa Romanorum strage, plerisquo a suis inglorie obtritis ac suffocatis. sic pene inaudito casu praeter 'ue spem omnem victores Ismaelitae, Romanique imperii nervis excisis, tympanorum strepitu ac barbarico barritu paeana concinebant. hunc finem stolida expeditionis adversus Romanos livor attulit, ac tale tropaeum adversus eos quibus paulo ante fausto cesserat maligna Nemesis posuit. Verum sic quidem se res Orientis habebant, Basilio pio religiosissimoque imperatore. 52 quae autem ad Occidentem apectant, narraturus Rccedo. eadem ac reliqua ratione, etiam rebus Occidentis maiorem in modum Michaelo imperatore neglectis, totaquo sere Italia, quanta noVae nostrae Romae cesserat, potissimaque Siciliae parte Carthaginensium armis debellata atque barbaris vectigali tacta, ad haec etiam qui in Pannonia et Dalmatia, ac qui ultra hos Scythae, Chrobati scilicet et Serbii et Zachiumi, Terbuniolao item et Canalitas et Diocletiani otRentani, excusso Romani imperii iugo, cui pridem suberant, sui iuris atque liberi laeti, aula duntaxat regulis ac magistratibus parebant. Ple-
302쪽
του θείου βαπτισματος εαττους ἰλλοτρίωσαν, ως αν ριγγα ἐνέχυρον τῆς προς Ῥωμαίους φιλίας και δ λωσεως ἐχοιεν. 53. ωτως Ουν των κατα την ἔσπέραν ἐχοντων καὶ ἐν
ἐπίστευον, καὶ τριάκοντα πλοιων πολε/ιεικῶν κατα Λαλματίας
στολον ἀπέστειλαν, υφ' ου διάφοροι πυλεις ἐάλωσαν Αὐματῶν,
ἐταλαιπονρουν καὶ εἰς ἐσχάτας συνηλαυνοντο απορίας , πέμπουσι πρέσβεις ως βασιλεα ωπὸ τῆς αναγκης στενοχωροτ ιενοι, καίτοι πεδον ουκ αγνοουντες ως εἰς ἄλλα ει αλλον ὁ κρατων απησχοληται, ἐλεῆσαι παρακαλουντες καὶ ἐπ ιυναι τοῖς Oσον Οἴπω κυνδυνευου- εισι ν υππειρίοις γενέσθαι των αρνητων του μιστου. ουπω Mτων πρεσβεων καταλαβοντων την βασιλευουσαν, ἀλλ' ἐτι χρον -
τριβωντων περὶ τὴν ἄνοδον, ἐξ ἀνθρωπων μἐν ο φαυλος γίνεται
rique vero maioris desectionis specimine etiam baptismum eiuraverant, ut nullum erga Romanos amicitiae ac subiectionis pignus retinerent. 53. Sic igitur Occidentis rebus constitutis, inque eum modum Permarchiam laborantibus ac perturbatis, arrepta Agarent Carthaginenses occasione coniunctis viribus expeditionem suscipiunt; creatisque ducibus Soldano Sambano et Chalphuso, qui longe militia bellicaeque rei experientia tribulibus reliquis praestare existimabantur, sex supra triginta naves in Dalmatiam miserunt, quibus Dalmatarum plures urbes eapinis sunt, Butoma Rosa et inferius Decaterum . sic cum secundis aurifi rea hostibus succederent, ad ipsam venerunt totius gentis metropolim, quam Ragusium vocant, eamque ad lonsum tempus circumsederunt. haud tamen facile expugnare potuerunt, Iis qui intra moenia erant magno animo concertantibus, quippe quibus pro anima, ut aiunt, cursus agitaretur. dum itaque Ragusini pro temporis diuturnitate malis conficerentur atquctad incitas redacti essent, legatos ad imperatorem mittunt, neeessitatis ungustiis pressi; quanquam non nesciebant aliis potius rebus eum 'diεtineri, supeliciter rogantes ut ipsorum misertus eis vindex foret, ac tueretur qui iamiam, in infidelium Christumque negantium potestatem essent redigendi. nondum legati in nrbem venerant, sed ip itinere adhuc subsistebant, eum ignavus malusque imperator in humanis με.
303쪽
290 THEOPHANIS CONTINUAΤI LIB. V.
βασιλευς, ἐπὶ M τον ἐγρηγορότα καὶ νηφοντα των κοινῶν φρον-C τιστῆν Βασίλειον τα τῆς αὐτοκρατορος ἐςουσίας περιισταται Πραγματα ' ος καὶ πρὸ τουτου λιαν περι των τοιου Tων δυσφορων καὶ διαπονουμ ενος, και τοτε di τῶν πρέσβεων ἐπιμελως ακροασαρα--ς καὶ ως οἰκεια τραυματα τὰ των ομοπίστων παθηματα hΠ7σα- μενος, περὶ τὴν παρασκευ ἐγινσο των εἰς την των ικετευσαντων βοηθειαν μελλοντων ἐζαποστέλλεσθαι ' καὶ στολον ἐξαρτυσαμενος νεων εκατὸν καὶ πάντα δεοντως ἐτοιμασαμνος, κω ανδρα συνέσει καὶ is πειρία των πολλων διαφέροντα ἐκλεξψιενος, τὸν πατρικιον κηταν φημί, τὸν του Πλωtμου δρουγγάριον , ος κατ' ἐπω sti αν 'Πορυφας ἐλέγετο, ωσπερ τινα πρηστηριον κεραυνὸν κατὰ των πο-
D λειάων ἐκπέμπει. οἱ dici Ἀφρικῆς Σαρακηνοί, οἱ τῆ πολιορκία
Ῥαουσίους πρέσβεις αποστtιλαι πρὸς βασιλέα τους citiησομένους
δυνα/υν καὶ στρατὸν κατ' αυτων, τουτο μἐν την συντομον ἀπογινωσκοντες ἁλωσιν, τουτο ει τρο ἀφικέσθαι προσδοκωμένην ἐκ βασιλέως δείσαντες βοηθειαν, λυουσι τυν πολιορκίαν καὶ των τόπων ἐκείνων ἀπαναστευουσι. κατὰ di τὴν 'Ιταλιαν, η νυν Αα- γοβαρδία ωνοριασται , διαπεράσαντες τὸ καστρον Βάρεως ἐςεπόρθησαν, καὶ αυτόθι κατα-ννωσαντες καὶ τοις μαλλον ἐγγιζουσι 180 καθ' εκάστην ἐπιτιθίμνοι καὶ των πορρωτέρω κατατολμωντες καὶ ἀεί τι προσλαμβανομενοι, πασαν την Ἀώγοβαρδίαν ἄχρι καὶ αυ-
τῆς σχεδὸν τῆς ποτἐ εαγαλοδοξου Ῥωμης ἐκράτησαν. καὶ ε ε
eius excessum transivit; qui antea quoque aegre serebat atque animo angebatur; tuncque legatis diligentor auditis, suaque ipsius vulnera eorum mala ducens, quos eiusdem fidei foedera sociarent, in auxiliorum apparatu erat, quae supplicibus mittenda destinabat; instructaque estn- tum navium elasse, cunctisque rite apparatis, singularis prudentiae Virum experientiaque supra vulgi usum praeditum deligit, Nicetam patricium cognomento Oorypham, rei navalis drungarium, quem velut fulmen Cuncta amburens ac prosternens in hostes immitteret. Agareni ut missos' ad imperatorem legatos auxilia rogaturos ex profugis acceperunt, tum quod urbem brevi capiondam non sperarent, tum quod mittendas ab imperatore subsidio copias formidarent, obsidionem dirimunt; indequo solventes atque in Italiam cui nunc Longobardia nomen est transmittentes Barensem arcem expugnarunt; ibique habitantes cum vicinioribus quotidie ingruerent ac remotiora tentarent semperque dicioni suae aliquid adiicerent, omnem Longobardiam adusque praecelsa quondam Prop. Θoria Romam subegerunt. atque in hunc modum so res Occidentis habebant.
304쪽
αζιοιντες τῆ φιλανθρωπον ζευγλη τῆς Ῥωμαικῆς ἐξουσιας καὶ υπὸ
54. Quod ita Dalmatarum auxiliis a Romanis gestum erat, Videntes, quas Paulo superius memoravi nationes, Chrobati nimirum et Ser-bli et reliqui, eiusquo qui tum rerum potiretur aequitatem in omnibusque iustitium et virtutem audientes, beneque subesse quam periculoso ausuque temerario praeesso ac imperare pluris laetentes, operam adhibent ut ad pristinum redeant dominatum iterumque Romanis serviant. quare et ipsi oratores mittunt ad imperatorem, tum scilicet qui eadem ipsa integraquo religione defecerant, tum qui excuSSa prima sua servitute ipsi sponto baetismum prorsus eiuraverant; quamque utiles quandoque Romanis exstitissent opportune memorantes, rogantesque humanissimo Romanae potentiae iugo ac illius ductori rectorique subiici. horum Votis ac petitioni, ut quae niti ratione viderentur, se facilem Praebens imperator quippe qui etiam antea pro illis animi angereturnique doleret, velut dicionis suac non modica accisa Parte raptaque ac diβcerpta placido, quemadmodum humanissimus pater filium qui stulto imperium aetrectarat ductusque paenitentia redierat, ipso quoque istos admisit aulue recepit; ac statim eum illis sacerdotes suoquo nomine delegatum hominem misit, ut anto alia ab ipso animarum periculo eos eri-Peret ac pristinae fidei reatitueret, atque ex delictis, quae vel ignom
305쪽
292 THEOPHANIS CONTINUATI m. V.
D πτωσιν, ἐδεζατο κατὰ τουτο τὸ ιιέρος την ολοκληριαν η βασύδενς ἀρχή, πάντων φιλανθρωπιρ του κρατουντος προστάγματι ἐκ τῶν solκείων καὶ ὁμοφυλων δεβαμένων αρχοντας Hς ἐπιστασίαν αυτῶν. ου γαρ ωνίους ἐκεινος τας Hς τὴν ἐπιπιτασίαν αυτων Hχεν αρχας,
181 55. 'Enεὶ δἐ οἱ ἐπὶ τῆς ἐκμελους τε καὶ ἐαθυμου βασιλείας
πρὸς τυν ἐπικρατειαν των Ῥωμαιων διαπεράσαντες βαρβαροι καὶ 15 του Ῥαουσίου ἀποκρουσθέντες, καθάπερ προτερον Γ οηται, ετι κατὰ την Irαλίαν διέτριβον, συνεχῶς αυτ ον κατατρέχοντες
eantia vel dementia ac temeritato contraxerant, liberaret. Peracto autem religioso istiusmodi opere, eunctisque divino baptismate impartitis atque Romanorum fascibus inclinatis, hae parto redintegratus est imperatoris Principatus, eunetis humanissima eius iussione ex suis eiusdemque gentis hominibus, magistratus rectoresque, qui illis imperio praeessent, accipientibus. non enim illo magistratus ulla praepositos Venales habuit, ut inde eaque ratione, qui plus darent exque subditis amplius meterent, illis praeficeret; sed qui ab eis ipsis electi essent ac velut susIragio creati, tan tuam arbitros magistratus paternaque beneVο- lentia eos Prosecuturos, eis pro imperio praeesse prudenter constituit. atque haec quidem ita se habuere. 55. Quod vero barbari, qui sic neglecto segniterque administrato imperio in Romanam dicionem traiecerant pulsiquo Ragusio suerant, uti' iam dictum est, adhue in Italia fixo pede continue eam incursabant direque desolabant, centum quinquaginta munitis oppidis, qua spontanea deditione qua obsidione vi ano in potestatem suam redactis, audiens imm erator Valde nnimo diseruciabatur; horumque solicitudine invigilans mο-um quaerebat, quo facile vel hostes penitus fundere liceret vel a Romana εaltem procul dicione abigero ac propellere. iam itaque quao
306쪽
φορον και ἀδυνατον ' ἄλλας di πάλιν ἀπ' ἐντευθεν ἀποστέλλειν δυνάμεις -κ ἐκρινεν εἶναι λυσιτελἐς διά τε τὸ της ἐκστρατείας δαπανηρὸν καὶ την χρHαν των ἐνταυθα χωρων. και συνετως
10 βουλευσαμενος πρὸς δεδαυον τὸν ρυα Φραγγίας καὶ τὸν παπαν C'Nμης διαπρεσβεύεται συνεπικουρησαι ταῖς ἐντευθεν δυνά/ιεσι καὶ ιατα τουτων συμπαραταζασθαι κατα των ἐν Βαρει κατοικησάντων Ἀγαρηνων, κελευσας καὶ τας ὀλίγω προσθεν ινη ιονευ- θεισας χωρας των Σκλαβηνων συνεπιλαβέσθαι etου ἐργου, διὰ των 15 οἰκητορων Ῥαουσίου καὶ των παρ' αυτοῖς ἐγ χωρίων πλοίων πι- ραιωθέντας το Πελαγος Λαλματων. ων λιου παντων γε γενομέ-νων καὶ μεγάλης ἀθροισθώσης δυνα ιεως, ἐπεὶ καὶ ὁ Λιιαῖκὸς ναυαρχος συνεσει καὶ ανδρια πολυ πάντων διεφερε, θαττον ἡ Βαρις ἁλισκεται. καὶ μἐν καστρον αυτὸ καὶ η χωρα καὶ πανει τὸ αἰχμάλωτον εἰς την Ῥωμαικὴν ἔζουσίαν ἀναλαμβάνεται, καὶ Dτους οἰκείους ἡ χώρα ἀπολαι βάνει οἰκήτορας, τὸν δἐ Σολδάνον ἐκεῖνον καὶ τὸν υπ' αυτὸν λαὸν των Ἀγαρηνων ο-ωραγγίας ἀναλαβοι ενος ἐν Καπυη ἀπτηγαγεν ' ταύτης γὰρ αυτὸς ἐπεν ετε και προσδει Βενεβενδου. και η ι ἐν πρωτη κατα τb ἐσπέραν
anto Ragusinorum causa gentisquo omnis Dalmatarum missas fuerant copiae, Niceta Oorypha patricio ductore, ut supra diximus, adversus tantam barbarorum multitudinem haud satis pares existimans, ac vel maxime quod in mediterraneis haud raro manus conserendae essent Iori usque a mari abscedendum, quod navalibus copiis haud conduceret nec certe ab illis praestari posset, alias vero rursus Byzantio copias mittere haud utile putans ob expeditionis nimios sumptus et Orientalis tractus regionum necessitatem, prudenti consilio inito ad Ludovicum Franciae regem et ad Romanum antistitem legatos mittit, ut abs semissis copiis opem ferant ac cum eis adversus Agarenos Barii sedes habentes pugnam instruant, iubens ut et quas paulo ante memorarimus, EotaVenorum gentea institutum suum iuvent, transmisso Ragusii incolarum Ope suisque ipsorum navigiis Dalmatarum mari. hoc modo coniunctis viribus ingens contractus est exercitus; quodque Romanae classi Praefectus Ionae omnibus solertia ae fortitudine praestaret, Barium brevi capitur; oppidumque ipsum et ager omnesque captivi in Romanorum Potestatem cedunt, suosque regio cives ae colonos recipiti rex Franciae Soldanum illum subditosque Sara nos sibi ipsa captivos Bumens Capuam adduxit, cuius illa dicionis erat ut et Beneventum. huneque
307쪽
294 THEOPHANIS CONTINUATI LIB. V.
λέσας ὁ ἐυζ τ=ην αhίαν τῆς μεταβολῆς καὶ του γελωτος ἐπυνθ'
lirima imperatoris in Occidentem expediuo nacta finem est; et que spolia ae elaritate urbs Augusta ornatur. 56. Quod vero haud raro historia etiam narrationibus quae parum Rh seopo excurrere videntur, quandam sermoni varietatem non illubens conciliat, eaque legentium animos afficit ac recreat, operae Pretium videatur ut et ea referamus quae inter regem Franciae et Soldanum Africae ameram civesque Capuae et Beneventi contigere. Soldanus enim nos duos cum rege Franciae Capuae moratus nunquam ab ullo prorsus Visus est ridere. rex, si quis ridentem deprehendisset, auro donandum pollicitus est. nuntiavit itaque quispiam regi vidisse so Soldanum ridentem, qui hactenus maestus severoque vultu exstitisset; reiquBProfert testes. vocavit ad se rex Soldanum, exque illo mutationis ac risus causam sciscitatus est. cui illo ' videns' inquit Vcurrum, eiusquo rotas Considerans, quomodo aliao earum partes e sublimi axo in imum deprimantur ac rursus ex humili in altum tollantur, atquct hane ego in- Certae ac inconstantia hominum felicitatis imaginem sentions, risi, simul
etiam cogitans quam do re instabili superbia inflamur; ae denique hoc fieri posse iudicans, ut quomodo ex summo infimus sum factus, ita ex humili rursum loco ad prius fastigium attollar.' his rex anditis, deque suo statu cogitans. illumque virum prudentem iudicans, libere postmo-
308쪽
βουλει βεβαὴς δεσποζειν αυτῶν, τουτους θαττον πρὸς Φραγγίαν
οἱ χαλκεις πάντες ἐργάζονται τῆ του ρηγος προσταζει ' καὶ ἐὰν
dum secum conoedi ac versari permisit. 573 at SoIdanus, homo vafer
et astutus nec Punicao fraudis expers, alios aliis vicissim calumniaudoue committendo salutem sibi procurandum decrevit. haud raro enim ad eum, velut senili experientia catum hominem ac sapientem exque Prospera fortuna infelici iam usum, Capuae ac Beneventi proceres Veni bant. quibus illo, amicitiae larvam simulans, 'vello se aiebat Vregia ad eos consilium arcanum proserre, sed metuere, quod inde eaque e nuntiatione periculum sibi immineret.' at illo iureiurando amrmaro, quod dixerit, religioso iis secreto tegendum esse. tum ille 'hoe rega ConStitutum, ut vos omnes ferro vinctos in regionem suam Francias mittat, quippo qui non aliter vestrarum urbium se tuto potiturum existimet.' illis vero non certam omnino fidem eius verbis habentibus, sed certius adhuc illorum argumentum quaerentiuns, rursus Soldanus ad regem talia proloquitur. Vnon potes has urbes tuto in dicione tenere, quaindiu primores civium hic sedes habenti itaque si hoc animo es ut Drmiter tui eas iuris retineas, vinctos illos quantocius mitte in Franciam. his persuasus rex catenas brevi fabricari, quasi aliqua necessitate ussiente, praecepit. convisens rursus Soldanus patricios 'ne nunc
quidem' inquit 'mihi fidem adhibetis, verbaque mea negligitis scrutamini , exquirite, quid fabri omnes regis iussu construant; ae si catena
309쪽
αν nενοστησε. 58 προσεισιν ουν τοῖς ἄρχουσιν ὁ Σολδάνος, B τὴν χάριν τῆς μηνυσεως ἀπαιτῶν' η δἐ τὸ πρὸς τὴν οἰκειαν
πατρίδα, συγ χωρηθῆναι αυτῶ ἀπελθειν. συγ χωρηθεις Ουν και 10 κατὰ Καρχηδονα γενυμενος καὶ την οἰκείαν ἀρχὴν απολαβων καὶ του κακὸς εἶναι sιη ἐκστας ἐκστρατευει κατὰ Καπυης τε καὶ Βενεβενδου, τὰ χαριστηρια τουτοις τῆς σωτηρίας ἀποδιδους. οἱ δῖπρὸς τὸν ρῆγα διαπρεσβευονται. ἀλλὰ υβρεως ἀποπέφεπονται, ἐπιχαίρειν Hποντος τῆ απωλεία αυτων. στέλλουσιν απελον 15 πρὸς τὸν βασιλέα οἱ των τοιουτων κάστρων ἔζηγου πινοι. συμπαθὴς ουν ὁ βασίλευς καὶ φιλανθρωπος ων θῶττον ἐκπέμ πιι τὸν πρεσβευτὴν δυλωσοντα τωυτοις προσδέχεσθαι συντομως τὴν
τευθεν βοήθειαν. γίνεται δἐ τοις πολεμίοις ἐγκρατὴς ὁ τῆς ἀγγε-
Et vincula inveneritis, iis quae vestrae salutis causa a me vobis dicuntur nolite fidem abnuere ' intelligentes itaque pauicii barbarum, quod ita diceret, vera loqui, nec do aliis iam diffisi sunt. modum ergo quaerebant quo regem ulciscerentur. brevi itaque eum Venatum egressus esset, urbis portas ei claudunt nec amplius ingredi sinunt. is vero,
cum nihil in promptu esset quod quasi ulturus in eos sacere posset, in Patriam iterum reversus est. 58 accedit ad Patricios Soldanus, indi-
Cati secreti mercedem accepturus. ea erat ut in patriam reverti sineretur. facta ergo abeundi licentia cum venisset Carthaginem, recepto-
guo proprio principatu, nec a malitia discedens, adversus Capuam et eneventum, acceptae salutis gratiam iis redditurus, proficiscitur. missa ad regem ab oppidanis legatio petitum auxiliat verum dimissi contumeliose legati, addente rege villorum se magis gratulari exitio.' mittunt itaque arcium praefecti nuntium ad imperatorem. is porro, humano cum esset pronoque ad miserendum ingenio, statim legatum remittit nuntiaturum ut ad se brevi mittenda auxilia exspectent. capitur nuntii minister ab hostibuli nondum perlato responso ad eos a quibus missus erat. Cui Soldanus 'si meae voluntati morem gesseris, cum siautem tum Vero munera ex me consequeris.' assentiente illo, ac quicquid iusserit
310쪽
προς τους ἐν τῆ πολει εἰπειν. ὁ δἐ πλησίον του τείχους γενο/ιενος, Dκαὶ τους πρωτους παραγενέσθαι τῆς πολεως πρὸς τρο ἀκροασιν αἰ ησα/ιενος, ἐὸ η καὶ προδηλος ιιοι τυγχανει ὁ θάνατος καὶ 10 ἐν χερσὶν η σφαγη, αλλ' osαυς ουκ αποκρυφομαι, ἀληθειαν.
εκγονα και την συνευνον. ἐγω γάρ, os κυριοί μου, εἰ καὶ νηνταις των πολε/ιίων περιεσχὶ θην χερσίν, αλλ' ὁραος την διακονίαν μου ἐπληρωσα καὶ τὴν παρ' υιέων πρεσβείαν τω βασιλεῖ 'Hυμαίων προσκν γαγον, καὶ συντόsιως Προσδέχεσθε την ἐκεῖθεν βοήθειαν.
διὸ στῆτε γενναίως καὶ ιιχὶ δειλανδρησητε ' ερχεται γὰρ ὁ τμας
ρυιιειGς, εἰ καὶ ταυτα ουν Οι του Σολδαν- ωπηρέται PMκ σαντες καὶ πρὸς την απατ γ' ἐκ ιανέντες σφοδρῶς, ευθέως αυτὸν τοις es φεσι κατακοπτουσι. g oβηθεὶς Ουν ὁ Ἐλδανος τὴν 20 ἐκ βασιλέως προσδοκωμένην δυναμιν ελυσε τὴν πολιορκίαν καὶ πρὸς την οἰκείαν χεύραν Nnέστρεφεν. καὶ τὸ ἀπὸ τουτου δι- ει- ναν πιστοὶ βασιλεῖ οἱ των τοιουτων ε ηρουμενοι κάστρων, καὶ ταυτα πρὸς τὴν αυτου συνετήρησαν δουλωσιν. 2 ιος om P 3 πεπλήρωκα Ρ 16 δειλωνδρήσητε Ρ, δει
λιανδρίσητε Asacturum se pollicente, 'volo'' inquit ''ut extra muros constitutus in
haec verba cives alloquaris. ego quidem ministerium meum implevi, et quae iussus eram cuncta feci r nulla tamen vobis praesto fore ab imperatore auxilia existimetis: non enim petitioni vestrae aures praebuit 'haec se ita dicturum pollicitus mittitur cum Soldani ministris, ut cives alloquatur. prope itaque muros admotus, rogansque adesse primores civitatis, ut audiant, infit: 'etsi manifesta mors mihi imminet caedesque in promptu est, non tamen vos veritatem celabo. Verum rogo atque obtestor ut In liberis atque uxore gratiam mihi rependatis. ego enim, domini mei, etsi nunc hostium manibus teneor, meum tamen munus implevi, Vestraquo ad Romanorum imperatorem legatione lanctus sum; ab eoque brevi vobis ventura auxilia exspectato. quare state sortiter, nec
ignavia torpeatis. veniet enim qui vos liberabit, quanquam me periculo non eximet.'' quibus auditis Soldani ministri, factaque sibi fraudo vehementi furore iraquo conciti, eum statim gladiis conscindunt. Veritus itaque Soldanus exspectatas ab imperatore copias obsidionem solvit et ad propria rediit. ex eoque tempore urbium illarum praesecti Romanae rei fideses perstiterunt, easque in imperatoris obsequio conserVarunt.