Corpus scriptorum historiae byzantinae Theophanes Continuatus, Ioannes Cameniata, Symeon Magister, Georgius Monachus

발행: 1838년

분량: 969페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

321쪽

308 THEOPHANIS CONTINUATI LIB. V.

γων et 8 βασιλει κατεπραττετο, οι ἐκ ιεστὶι βρίας αναnνενωντες γραβες αργειν τε καὶ σχολαζειν και μειμουν νηζιέσαντες ανεγαρ- ρησαν, καὶ τῶν κατα θαλασσαν ανθ anτεσθαι πραγμάτων πάλινδάρουπιαν, καὶ δὴ κατά τε τὴν Aιγυπτον καὶ τὰς ἐν Συρια παρα- ' θαλασμυς πολεις ναους τεκτηνάμενοι κατὰ τῆς υπο γυ-10μαίοις γῆς καὶ θαλάσσης ἐκστρατευσαι διενοουντα κρι-ντες δἰ P 190 δεῖν διὰ κατασκυπων προτερον τὰ βόσιλέως πράγματα κατιδειν, τον ἐποφομενον εκαστα καὶ προς αυτους ἀπαγγελουντα, Ῥυμιλικῆστολῆ καὶ γλωσση χροιανον, ἐξαπέπειλαν. ὁ δἐ βασιλευς ταῖς πιρὶ του κοινου φροντίσιν αεὶ ἀγρυπνῶν καὶ τὰ δεοντα nροπαρα- 1s σκευα μνος, ἐπεὰ saniri τὰ ἐν Συμα ναυπηγουμενα πλοῖα τουτον διέλαθε, πλειόνων τριήρων καὶ διήρων κατασκευην ἐποιήσατο, καὶ τὰς ναυτικὰς δυνάμεις κατὰ την βασιλιδα συναγαγὼν ἐκαραδοκει τὸ μέλλον. καὶ τέως μέν , ώς ἄν μὴ σχολάίων ὁ ναυτικὸς οχλος ατακποτερος γένοιτο, ἐν τῆ ανοικοδομῆ του κατὰ την βασι- 20 B λειον αυλην ἐγειρομένου τοτε ναου Hς ονομα του σωτῆρος χνι υνγησου μιστου καὶ των ἀρχιστρατήγων κώ ιλιου του Θεσβίτου

τ καὶ ἐα μουντα A. an αὐτὸν ἐα μοὐ-α7 15 αεὶ om AIT πλεονων Aquibus premebatur, tum quod conatus esset ad hostes diffugere; quod reliquum est, in Mesembriam relegatus ibi consenuit. ac quidem ΛΡΟ- stypis, viri alioqui haud probi, res eiuscemodi finem habuere. 68. Interim dum per legatos ita res occidentis imperatori administrantur, qui ad meridiem incolunt Arabes, assumptas animis, dum ipsum desidere spgniusque agore ac otio torpero existimant, maris Fibi iterum aleam tentandam constituunt. per Aegyptum itaque urbe 'uo Syriae maritimas constructis navibus Romanam cicionem terra marique insestare parabant. Operae pretium tamen rati per speculatores Prius Iustrare ac experiri iluo se modo res imperatoris haberent, hominem Romano habitu linguaqaie utentem, qui siligula dispiceret eisque referret, miserunt. Verum imperator rei publicae curis enixe invigilans, ac uae bello opportuna essent in antecessum parans, quem nec fugeret illa hostium classis in Syria apparatus, triremium ac biremium maiori instructa copia classeque Byzantii congregata, quid ferret futura dies Exspectabat. classiarii interim, ne per otium insolescerent, exstruenda basilica in regio atrio templo scilicet quod sub nomine salvatoria nostri Iesu Christi sanctorumque caelestia militiae principum nec non Eliau

322쪽

DE BASILIO MACEDO XE.

διωρισατο αυ-νς υπονεγειν, υτε δἐ των οριων Σουριας ὁ ἐκεῖθεν orολος ωπιρκυπτων φανῆ, ουποσταλῆναι καὶ τουτους προς ἐκεινων ακτιπαραταζιν. ἐλθων ουν O cino MMMς κατασκοπος, κω το τε πλῆθος ἰδὼν τῶν νεῶν καὶ την δύναιειν ως λοιμη5 πάρεστι πρὸς την εκπεμηνιν, καὶ Παντα καταsιαθων τε καὶ πινα-συ ιενος, απαγγέλλει τοις ἀποστείλασιν, o ι παρ' ἐλπίδα τορασκευον βασιλέως ἀκουσαντες, τοτε με, πτ ζαντες την ησυπανηγαπησαν καὶ τὴν πρὸς τὸν ἐκπλουν σπουδὴν διελυσαντο, εμνε

δε διεως κατα τὴν βασιλευοτσαν ἡ ναυτικὴ πληθυς εἰς τυ ειρημέ-

69. Oi δε ἐν Καρχηδονι βαρβαροι διοι τὰς προγεγενηιιένας oηττας δείσαν τες μαὶ προς τὴν αυτῶν ηδη πρὸς et ὁ εςῆς διαπερῶσαι ὁ στόλος ὁ Ῥωμαικὸς πειρασθῆ, καὶ δια τουτο νανς ἱκανας καὶαντοι τεκτηναμενοι, ἐπεὶ του ἐρος δαλ ηλυθότος ουδεριι αν εκ βα- 15 σιλέως δοναμιν κατελθουσαν ἐπυθονzο, υποτοπησαντες προς αλ-λοις πολ- οις ἄσχολον τυγχάνειν τὸν βασιλεως στρατὸν εκπι λα- τετεσθαι κατὰ Σικελιας ἐθαρρησαν, καὶ προς oiν ταυτης ἐλθυν- τες 3ιητροΠυλιν, τὰς Συρακουσας ταυτ ν εμλιορκουν καιπερὶ αυτὴν ἐληῖ 'ο καὶ κατεδρουν την χωραν καὶ τα προύσTεια. 20 του ει στρατηγου τῆς Σικελίας δῆλα ταυτα τω βασιλόῖ καταστ*- Dσαντος, ευθέως ἡ κατα Σουριας ειτρεπισθεισα δυναμις πρὸς κελίαν ἐκηάμπεται, 'Aδριανον τινα ναυαρχον εχουσα ' ουτος γυρ

prophetae aedificabatur γ operam conferre iussit, elinu vero ex Syriactfinibita hostium classis omerserit, mox praesto esse ad illorum excipiendum impetum. veniens itaque e Syria explorator, eos spectaque parata Hassct ac imperium exspectante, cunctaque secutus riteque coniiciens, his qui miserant nuntiat. hi porro contra quam spera erant audito regiae elassis apparatu, metu deterriti cessare hactenus eligunt, expeditionisque ac excursionis soIvunt propositum. nnVales tamen eopiue ac classiarii Byzantii manebant, atquo nuic quod dixi operi insistebant. M. Barbari autem Carthaginenses, propter iam acceptas clades veriti ne et in suas deinceps sedes Romana classis traiicere tentaret, eaque rationo multis et ipsi exstructis navibus, eum exeunte vere nullas imperatoris exisse eopias didicissent, rati illius collortes belli, aliis distineri, adversus Siciliam eum navalibus copiis proficiscuntur. Venientesque ad eius metropolim nempe Syracusas vallo eam einxerunt, Circa eam posita dirieientes agrumque ac suburbana vastantes. haec simulac imperator a Siciliae praetoro significata accepit, copias ad ersus Syriam destinatas in Siciliam mittit, navarcho quodam Adrianor hic enim navalibus tum copiis praeerat. solvens itaque Adrianua BIzantio,

323쪽

Οιλίδος ε ορευσάμενος, πνευματων M-σμοιρ Ισας ἐπιτηδείων και δεξιων, μυλις κατῆλθεν πρι Πελοποννησον, ἐν Μονεωβασία δἐ ἐν τι , λιμένι τ p καλωμένω 'Πρακος προσορμωας τὰς ναυς ἐπίφορον Πνετιια μνεμενε, ραθυμοτερος, ώς εοικεν, ῶν καὶ μηγουσαν τὴν et χνήν, ευστε και πρὸς ἐναντία παραβάλλεσθαι πνευ-5

P 191 ματα και δι' ειρεσίας ἐν ταῖς διὰ μέσου γαλήναις προς το προκεί- 1ενον κατεπείγεσθαι. ἐπὶ πολὐ δἐ χρονοτριβοῖ πιος αττου κατὰ

dαζόμενον , συνέβη τὴν πόλιν κατα κράτος ἁλωναι καὶ των ἀντιταττο1tένων φονον γενέσθαι πολυν, ἐἰανδραποδισθῆναι δἐ παυσαν τὴν κατὰ τὸ αστυ πληθὴν καὶ τὸν ἐν αvrcti πλουτον λάφυρα τοις Πολεειίοις γενέσθαι, κατασκαφῆναι δἐ τὴν πολιν καὶ πυρὶ δοθῆναι τους ἐν αυτῆ θείους ναους, καὶ ἐρειπιον χρη3ιατίσαι τὴν τότε πολιν περιφαr ῆ καὶ λαρεπρὰν καὶ πυλλας πολλάκις Ἐλληνικάς a B τε καὶ βαρβαρικας δυνάμις ἐπ' ais se ἐλθουσας καταβαλουσαν.

70 του δἐ συμβάντος αἰσθησις ἀπὸ τοιαττης αἰ ίας γίνεσαι

quod ventis secundis ac commodis destituebatur, vix tandem ad Peloponnesum pervenit, Monembasiaeque in portu, quem Hieracia vocant,nppulsis navibus aspirare sibi ventos exspectabat, nomo segnior, ut Videtur , nec cor serventibus munitum spiritibus gerens, ut audacter etiam adversantibus ventis sibi connitendum putaret, ac interim dum tranquillum est nullisque ventis mare perflatur, quo propositum est remigando contendere. dum itaque in eo portu longiores is moras nectit, et Aga-xeni acrius obsidendo urgent, nullumque non movent lapidem, ut ant quam obsessis auxilia veniant opus occeptum perficiant, contigit civitatem vi armisque mei, multaque praesidiariorum facta strage oppidano rum multitudo omuis in servitutem abducta est. eius multae divitiao hostibus spolia cesseret urbs funditus eversa, sacrae in ea aedes igne succensae. civitas ad ea temeora praeclara ae nobilis, et quae plera

'ne saepius tum craoma tum Darbaricas copias ipsam agyessas debellaverat, Parietinis tantummodo claret. πὶ rea Adriano in hunc modum innotuit. Est locus in Poloponneso haud procul Monembasia, ad quam Romana es ala stationem a eperat, Helus nomine a silvae Prope ambientis condensitate M opacitate. in eo daemonum via quaedam Insed

rat, quis baud raro pastores obsequio cultuque dialniebant, ut quas

324쪽

DE BASILIO MACEDONE.

χους διαλπομένων καὶ ἐπιχαιροωυν Ooυσαν οἱ νομεις ως εαλωτῆ- ρακουσα καὶ τὰ ἐν αωτῆ παντα κατέσκαπται καt C5πυρι παραδέδοται. απερ πρός τινας των νομεων ἔζηρουριένωνεφθασε καὶ πρὸς τὸν Ἀδριαν- τυ διVrημα ὁ δἐ τοὐς ποι3ιένας ciυτους ριετακαλεσα ιενος καὶ Πολυπραγμονιος , ἀναζητησας, ευρετοις ἀκουσθεισι συμβαίνοντα καὶ τὰ παρὰ τῶν ποιμένων λεγ έ-

υνα. βουληθεὶς δἐ καὶ αυτήκοος γενέσθαι, καὶ πρὸς τοπου

10sατὰ τάλ/ ποιμένων γενομενος, καὶ αυτων τοις δαιμοσι πι οσαγαγὼν τὴν ἐρωτησιν περὶ του ποτε κωαλήφεται Συρακουσας,

κικήτου τυν ἀνθρωπίνης ἐπιδημίας ἀπαγγελίαν προμανόντωναυτων. διαπιστοτντος δ' ουν διιως αττου, μετὰ δεκάτην ἡμέραν τινὸς τ- διαδραντων τον ἔλεθρον, uno των κατὰ Πελοποννησον 20 Μαρδαιτων καὶ TQατων τυπάνοντες, αυτάγγελοι των ὀλεθρίων διηγη uuτων γεγόνασιν. αφ' εὐν πληροφορίαν δεξάμνος ὁ Ἀδριανος, ως εῖχε τάχους, ἐπεὶ καὶ τὰ προς τὴν καθοδον ἐναντι μενα πνευματα ἐπιτήδεια πρὸς τὴν ἄνοδον καθεστήκεισαν,10 προσάγων Ρ 11 λήψεσθαι Ρ 17 ἐπαπεχιαν AIaseebant pecudes, ab eis illaesas ae incolumes praestarent. hoa illiaemones velut inter ga colloquentes ac gratulantes audierunt, quasi pridie capta urbe Syracusana cunctisquo in ea eversis ac im traditia. haec pastores dum nonnullis reserunt, pervenit narratio ad ipsum Adrianum. accersitis vero ipsis pastoribus, exque illis diligenter ac curiose sciscitatus, invenit eadem ipsos loqui quae audierat. volens autem suis quoque auribus audire, cum pastoribus ad locum venit, interpellatisquaper eos daemonibus quandonam capiendae Syracusas essent, iam --ptas esse Syracusas audivit. maerore linquo eorreptus ac consilii inops rursus nihilominus se colligere, haud habendam fidem nequissimorum daemonum dictis existimans, eum nulla eis insit praescientiae vis, ignorans scilicet non fuisse eam praescientiam, sed eorum manifestationem quae eVenerant gestaque orant; qua nimirum illi, ob subtilitatem motusque eeleritatem, humani omnis nuntii iter longo praeveniunt. adhuc tamen eo non credente, post decem dies Mardaitarum quidam et Taxatorum l. e. praesidiariorem Peloponnesiorum, qui urbia excidio superstites fugerant, ipsi tristes nuntii eladis exstiterunt. hine itaque certior iam factus Adrianus, qua licuit celeritate, quod et venti, qui ad eundem obstiterant, ad rei ossum narant accommodi, cum via ο

325쪽

312 THEOPHANIS CONTINUATI LIB. V.

εν τοις ἰδιοις 34έrριον εχων καὶ κεκολαφιε νον υ βασιλευς τον μυν 10 ἐν τοῖς κοινοῖς Ου πανυ τι ἐμετρίαζεν.

Byzantium venit, et in magnum dei templum, eius sapientiae invocatione ac praeconio clarum, supplex confugit. cladis tamen magnitudina acerbe nimis imperatoris viscera dilacerante et ad nimium prope furorem animique dolorem propellente, nec sacrae aedis religio nec pro illo supplex antistitis obsecratio omnino Adrianum poena exemerunt; Verum extremo quidem ipso sorsan tiaud immerito supplicio liberarunt. haud ramen a mediocri, et quod aliorum castigandae temeritati adhibetur, omnino innoxium praestaro valuerunt. sic imperator in suis moderatae irae ric eastigata , in publicis non omnino sibi poterat moderari. 71. Sic igitur occidentalium purtium hostibus vires iterum resumentibus, ue cum praesenti freti prosperitato viciniora quoque loca in-Vssuri exfipectarentur, mittitur Stephanus cognomento Maxentius Cap-Pηdox, copiarum in Longobardia dux, cum Thracibus et Macedonibus selectis suo Charsianitis et Cappadocibus. is ad assi*natam sibi provin-

Ciam Veniens, conatusque Amantiam urbem a Saracenis, quorum Imperio Premebatur, eruere, cum propter innatum quasi torporem ac segnitiem,

ut videtur, seu magis ignaviam et luxum, nihil quod operae pretium foret vel iis quas ducebaι copiis dignum sacero potuisset cessare iubq- ur, eiusque loco Nicephorus Phoc , vix sedulus ac vigil manuque sor-

326쪽

DE BASILIO MACEDONE.

ὲαυτου Atis ac consilio solers, mittitur. hic, pluribus etiam copiis ex Orientalium partium praesectis arrogatis, assumptoque Diaconiteto illo qui pridem Chrysocniris Tephricae tγranni minister suerat ac secum ex M netis cultu agmen ducebat. unitus itaque Nicephorus Stephani decessoris cohortibus, multa et prudentiae et bellicae virtutis ac fortitudinis obiit opera. continuo enim Amantiam urbem cepit, multa strago fusis sugatisque hostibus; arcemque Tropas et sanctam Severinam ad pristinum imperii Romani dominium reduxit; aliisque praeliis ac dimicationibuS Agarenorum victor exiit, atque eorum spoliis abunde, quem ducebat exercitum, recreavit at quo ditavit. et haec quidem in vivis agente i clitae memoriae Basilio imperatore vir illo gessit; reliqua sub mitissimo sapientissimoque Leone imperatore eius filio postea adiecit. etsi autem non alias aliis tempore coniuncto pugnae exstiterunt, perinde ac illas digessit instituta nobis narratio; quod tamen uniuscuiusque gestae rei praealitique facinoris exactum tempus ignoretur, propterea uno ordino singula conjungentes, uti professi eramus, disposuimus.

Ac quidem bello gesta tum per sei um tum per legatos Basilio

327쪽

314 THEOPHANIS CONTINUATI LIB. V.

δυσιν, τοιαυτα τοσαυτα ἐτυγχανεν.

72. μὴ δἐ αυθις τον λογον αναὸραμειν ἐπι τας πραξεις ἐκείνας ων αυτουργὸς ὁ βασιλευς ἐχρηματιζεν, καὶ δι rhσασθαι

B οπιυς αεὶ τοῖς κοινοις ἐναπολουμενος πραγμασι καὶ προς την sκοσ1Mκην ἐπεριέλειαν τεταμέ ν υων δηνεκῶς την γνοιαν αλλοτερ ἐν τὰ προς το δεον τῆ εμφρονι μετανιρίσει κατ ινεν, αλλοτε di την ἀκοην υπιτίθει καὶ ἐπιι αλῶς ηαροατο ιστορικῶν τε διχηγν- ιάτων καὶ πολιτικῶν παραγγελμάτων καὶ 4θικῶν παιδευματων

καὶ πατρικων τε καὶ πνωματικῶν νουθετημάτων καὶ εἰσηγησεων, Io

ἄλλοτε δὲ καὶ τχνε χειρα πρὸς τον γρα νικὸν ἐξεπαιδεωε καὶ κατηυ-

νε κάλαμον, καὶ νυν μἐν στρατηγων τε καὶ αυτοκρατορων ἀν-

si ὁρων καὶ βίους καὶ μεταχειρισεις πραγμάτων καὶ πολε ιικοῖς ἀγῶνας διηρευνατο, καὶ ἀνασκοπων, τὰ κρατιστα τουτων καὶ ἐπαισοτμενα ἐκλεγομενος, εἰς οἰκείας πραξεις ἐσπουδαζε τὴν μι- Isμησιν κατατίθεσθαι, νυν δὲ τῶν ἐν κατὰ θεὸν ἀρίστη πολιτεία . διαπρεψάντων ἀνδράλ- τους βίους ἐμμελως καταμανθάνων κα ὶτὸς ἀλογυς ορμὸς τῆς et γν ῆς περιέκοπτεν, αυτον ἐαυτου δεικνυειν ἐ'δεων πρὸ των ἐκτὸς αυτοκρατορα, ναὶ πολλην ἐντευθεν ἐκαρποιτο ἀφέλειαν. διο καὶ τοῖς ἐτι τω βίου περιόντας Mυν μακα- πρίων ἀνδρῶν, τῶν in δελον πολιτείαν διαζωντων ἐν τῆ πιλωδει D ταυτη γῆ καὶ πολλυμα ιυταθεριένων ἐν Ουρανοις, γνωρίζειν καὶ 4 διηγησεως A 5 καὶ om A 11 τὸ AP II κατεμανθανεν P 19 ἐντευθεν ψοwήν D. PImperatori, terra aeque et mari, in Oriente et Occidente, quaecunquo

in notitiam meam venerunt, haec fere ac talia sunt. 2. Recurrat porro oratio necesse est ad eas actiones quarum ipso Per se imperator auctor exstitit; narretque quemadmodum ille publicis semper rebus vacans, inque mundi curam eontinue animum. intentum habens, modo quidem prudenti tractatione ad honesti aequique finem dirigeret, modo vero aurem a ommodaret audiretque sedulo nistoricas narrationes et politica documenta moralei ue instructiones , patrum denique ac spiritalia adhortamenta et admonitiones; modo etiam manum adscribendum erudiret calamumque dirigeret; ac modo quidem praetorumne imperatorum mores vitasque et rerum aggressiones bellicaquct certamina rimans ae dispiciens, ex eis praestantissima laudemque habenti seligens in suas actiones imitationem transferre studeret; modo au'm

virorum qui optima vitae diseiplina religiosa pietate claruissent Vatas diligenter perdisceret, animique appetitiones a rationo abhorrentes eX- scinderet, ipsum se sui potius quam subditorum imperatorem regemque exhibere satagens, indeque multam animi utilitatem. Pararet. quapropter etiam beatos viros adhue superstites, quique in terrena hac Visa nihil terrenum habentem vitam insinuant, ae qui in caelos vitae suae

328쪽

DE BASIMO MACEDONE.

ἐντυγχάνειν καὶ ομιλειν ἐποιειτο περὶ πολλου και ἐν ριεγάλη φροντίδι λίθετο. ωπὸ δἐ τῆς παν ευλαβείας - πρὸς εαυτὸν αυτοῖς μετεστέλλετο , αλλ' ουδἐν τὸν βασιλικὸν ογκον τιθέμενος ἐβάδιζε

Io τὴν πρὸς τὸ κρειττον ἐπίδοσιν. καὶ ἐδοκει ατθις ὁ βίος ἐπὶ τῆς

αρχαίας γενδεθαι ευταξ&ς καὶ καταστάσεως, αυτου τε διηνεκῆ κεκτημένου προνοιαν υπερ του ευσταθεῖν τὸ ωπήκο- καὶ ωπὸ μν-δενὸς μηδένα ἐπηρεάζεσθαι, καὶ τῶν εἰς τας ἀρχας προβαλλο ιε- νων ἐκάστοτε μιμεῖσθαι --δα ντων την δεσποτικὴν καὶ πιρὶ το15πιλν ετλάβειαν καὶ πρὸς et ς liρεις καὶ μονάζοντας αἰdia καὶ τὸν πρὸς τους ποντας Βλεον καὶ τὴν πρὸς πάντας δικαιοσυνον καὶ ω B

τητα. ἐκείνου γὰρ ἐν ἐντολὴ καὶ παράγγελμα τὸ μήτε τον ῆττονα

υπὸ του μειζονος καταδ-αστευωθαι μήτε τὸν υπερέχοντα ἐπιδτου Dδεους λοιδορεισθαι η διαβάλλεσθαι, αλλ' ἐκεινόν τε ως eo ἀδελφὸν ἀγκαλίζεσθαι καὶ περιεπειν τὸν πένητα, καὶ τουτον ως κοινὸν πατέρα καὶ σωτῆρα τὸν υπερυοντα ευλογειν καὶ ἀδολως 1 ἐπolat P 2 εὐλαβείας od om A 4 ταῖς om A II ευε-

rationes ae municipatum transtulerint, nosse et mn ela congredi ausermonem miseere pluris faciebat, eiusque rei magna tenebatur cura ἔqua tamen singulari in eos pietate ducebatur, non eos ad se accersebat, sed posita spretaque maiestate imperii se ipse ad illos conserebat, ab eisque precibus impartiebatur, eorumque benedictionibus velut corona cingebatur, divinoque timore eonfirmabatur et ad dei iustificationes dirigebatur, hineque semper in illo manentem virtutum quaternionem erat Videre. admirationem habebat prudentia sortitudini coniuncta, temperantiaeque comes iustitia; eunctaque in melius proficiebant. dixissea humanam vitam antiquam rursus recepisse ordinis tranquillitatem ac Constitutionem, cum et ipse in eam iugiter curam ineumberet, ut subditi Plaeida quiete gauderent nee quisquam alium iniuria ulla violaret; liquo quos quotidie rei publieae ma uestratus praeficiebat diligentiam ponerent ut domini herique aemularentur erga deum pietatem ergaque sacerdotes et monachos reverentiam, erga omnes deniquo iustitiam et aequitatem. illius enim praeceptum erat et documentum, 'ut nec maior minorem Per tentiam Vorimeret, nec praecellentem egenus maledictis incesseret aut crimen im intentrum, sed ille pauperem ut fratrem sinu complecteretur ae foveret, isque praeeellentem tanquam communem Patrem et servatorem benediceret, exque animo abaque omni dolo bona ei preca-

329쪽

316 THEOPHANIS CONTINUATI LIB. V.

σιαν ανυοντας καὶ την θείαν τω ἔντι διαγονίαν ἐκτελονντας ἐν τοις κατευ περὶ ἡμας, καὶ προς τὸ κρειττον αφω1ιοιωμένους παραδειγ/εα τον δυνατὸν τροπον, υπὸ τῆς προνοίας παραθαρρυνεσθαι 10

καὶ πρὸς τὸ si ιιφέρον ἰθυνεσθαι καὶ τὰ μέλλοντα προδιδάσκε

σθαι.

D 73. Ἀλλ' υπερ η ρυι η του λογου παρηνη κε φέρουσα καὶ κατὰ τον οἰκεῖον δεθῆναι καιρον ουκ ἐπέτρεψεν, ἐνταυθα ἐδοριετὰ τὸ σχολάσαι των πολεπικευν circiινων τὸν λόγον καὶ των 15 πολεμικῶν ἀνηγήσεων καλὸν ἀναγράψασθαι. λέγω di τὸ περὶ τὴν μνήsι νε κυὶ d/ιοσνην τῶν ἐν τῆ ἐλάττονι ετι τυχη ὁντα θεραπευσάντων τὸν βασιλέα, καὶ τὸ ριαὶ ἐπιλαθέσθαι αυτῶν citi ησαμένων ἐν τῆ τῆς τυχης λαμπροτητι. Ουτοι δἐ ἐσαν ὁ του αγιου Λιο3ιη-

κων Z το om Pretur a domino.'' sic vero vitam componens, divinaequo providentiae Suas ipso curas annectens, eorum quae officii ac convenientia essent multa palam in somnis docebatur; et cum plenus curaruin se in lectum conserret, anxiusqua negotium aliquod ad rem communem spectans animo volveret, haud raro in somnis eventum cernebat, bonaque spe refocillatus turbas animi sedabat. mirumque non est, eos qui haud secus acro sacra, potestate quam in terris obtinent, sic defunguntur, divinumque vere ministerium in his terrenis circa nos exsequuntur, Rique ad

dei exemplum, quoad licet, similitudino efformati sunt, a providentia Oxcitari et ad utilia dirigi atque futura praedoceri. 73. Quod vero alio serens orationis impetus suo enarrari tempore haud permisit, hic loci, eum rerum illi bello gestarnm finem deinceps narratio habeat, operae pretium suerit scripto consignare. id vero est eorum recordatio ac remuneratio, qui muneris aliquid ac obsequii in imperatorem in minori adhuc fortuna constitutum humaniore sensu contulissent; quod item nihil oblitus est Oorum qui ab illo, dum altiorem gradum conscendisset, gratiarum aliquid potiissent. hi erant S. Diomedis monasterii praesectus matronaque Peloponnesia Danelis; quorum spes longe maioribus honis cumulavit. magnum enim martyrem Diomed

tum donariis pretiosta tum librorem copia donavit, pignoribusque aliis

330쪽

λευσατο 221 ἐνεκε ac splendidis vestibus mamiifice ornavit; eiusque nomine exstructum monasterium magna praedia uberesque reditus praebendo abunde locupletavit, et ut nullis unquam necessariis deficeretur providit; aedificiorum quoquo magnificis structuris illustravit, modisque omnibus extulit atque ditavit. 74 Danelidis vero filium, statiin atque imperio potitus est, protospatharii dignitato cohonestavit, liberumquo ei ad se aditum eolloquiumque concessit ob spiritalis inter ipsos fraternitatis initam dudum societatem nexumque. quia vero etiam mater, etsi iam fere anus senioque confecta, ingenti desiderio ardebat visendi imperatorem maioris tuo aliquid honoris in senectute consequendi, tum propter religiosi monachi vaticinium, tum propter alia munera hospitiumque, imperatoris itissu honorifice admodum magnoque comitatu ac servitio B)gantium Venit. Sed cum neque curru neque equo vehi posset, forte etiam luxu soluta ob abundantes divitias, in lectica iacens, lectis in eam rem tro sentis robusto corpore iuvenibus, ab illis se in urbem de rei mandavit. sic decem lecticam sustollentibus. donisque aliis aliis succedentibus, quod R Peloponneso ad urbem regiam iter est confecit. accepta in Magnaura

SEARCH

MENU NAVIGATION