장음표시 사용
101쪽
tutum a Quanquam autem mera esset administristio , erat taliten in Titulorum acie-neficiorum iumero, quod qui ea semel essent honestat , non possen a succestaribus Episcopi eo destitui, nisi ex aequa permutatione, aut legitimo in contumacem tidicio: quae prosecto jam tum clariora aliqua su ad Praebendarum in Ecclesiis Cathedralibusiundamenta. CA-
a Con. Aurelian cit. Can: I . , De niunificen- tu vero Sacerdotum id obseruandum, quod sicut squid praesenti tempore a Clericis decedentinus muniscenti habetur vel possidetur deis inceps a succelloriblis nullatenus auferatur, ita qui decessorum largitionibus gaudent. Ossicia et Iecesiae Obedientiam, et affectum sacerdoistibus praebeant. De quibus tamen muniscentiis, quo praesenti tempore ab his, Ilaut dictum est, pollicientur; M pro oportunitate Episcopo placuerit, quod voluerit commutare sine εcedente dispendio in locis aliis commutetur. . Defiunisi 'entiis vero priaesentibus, qua Unusquisque Clericus Dr sua ratia eorum obsequiis existimat conserenda sicut in arbitrio dantis est, ut tribuet , quibus voluerit debeat ita si inobedientia vel contumacia in aliquo accipientis extiterit, culpa agnita in arbitrio sit praesentit utrum vel qualiter debeat reuocar o Can is , De his vero Clericorum personis,
quae de Civitatens Ecclesiae officio monasterii vel Dioecess. vel Basilicis in quibuscunque locia positis id est, siue in territoriis siue in ipsis Ciuitatibus suscipiuntur ordinandae in potestate sit piscopi, si de eo, quod ante de Ecclesia habebat, eos aliquid, aut nihil exinde habere Voluerit, in unicuique iacultas suscepti monasterii, Dioecesis vel Basilicae debet piloa r
tione sumere: Gabba cit. Fol. o.
102쪽
De Conserendorum beneficiorum potesta. te , sustentandique Cleri Episcoporum cura saeculo II atque de iuris Patronatus, ac Parochorum primitivorum ea aetate initiis. Demum de Saeculi VIII. circa praedictam Episcoporum facultatem oeconomia usque ad Orodegangi auspicia. . ,
Pamgraptas. 44. S. Gregorii mens circa Episcoporum potestatem quoad beneficia saeculo sep imo. 4s QMid in Galliarum Provinciis 346. Qita in Prouinciis Hismarinis 47. Quid de Clerico. rum fuseatiatione faecu ομμrmop48. Num yris Patri natus hocce saeculo septima
deprehendantur initia p49. Num eodem saecula primitivorum reperiantur rudimenta Paroch rum p
So. QtMenain fuerussaeculo octauo ad invia inque rodegangicirca Episcvormn dictam potestatem
Pervestigata sex saeculorum Epoelia , qualem saeculi septimi actate Ecclesia conserendorum tenuerit beneficiorum usum, pri. in perluitrvinus, postea de sultentationo, ac
103쪽
denique de juris Patronatus primordiis dimario
Enim vero dum praeterlapsorum temporum inores piscopis, ratione in antecedenter ad. ductis commemorata, facultatem conferendorum beneficiorum adjudicauere neque abo consuetudine retrocedere Volebant futura
ab hip tempora. Atque merito , qui co in negotio lanstritGregorius M. ab eodem auspi-eium capimus, quum velut summum Eccle
sia Caput illius sensum perspectissimum sibi
habuerit Ab anno Christi quingentesimo nonagesimo Vsque sexcentesimum quartum Ec- ciniae R. Gubernio praefuit, atque ideo ad faecinum septimum . quod eo fatis concesserit, a nobis traductus. jusdem mens ex
epistola ad Balbinum Episcopum Uellanum Populensis Ecclesiae ab ipso visitandae causia rescripta, satis inlucescit a Illa etenim Ec-i clesia
οὐ L. t. Restist ep tr. ibuis eruenit ad nos,
quod opulensis Ecclesia ita sit Sacerdotis ossi ei destituta, ut nec poenitentia decedentibus ibidem, nec Baptisma possit praestari infantibus. Hujus igitur tam piae rei, tamque necessariaemo in permoti jubemus dilectioni tuae ut hujus praeceptionis authoritate commonitus memoratae Ecclesiae visitator aceedas ut unum Cardinalem illic presbyterum, et duos debeas Hacones ordinare. In parochiis vero praefatae Σcclesiae tres similiter resbyteros, quos tamen dignos ad tale oscium veneratione vitae et morum grauitate praeuideris et quibus in nullo obvient constituta Canonicae disciplinae
sinctae cum dura cavis prouideatur L clesias.
104쪽
clesia Populans deserta , ac Pastore suo destituta erat Mentionem simul cit Cardinalium tunc autem Cardinales compellahalitur Episcopi, Presbyteri ac Diaconi titulares Eer ita Εςclesiae mancipati, qui distincti cognoscebantur ab illis , qui Ecclesiae vel pro tem pore , Vel pro aliorum mandato ministraum rant idem Pontifex sub Papatus sui auspicia Natalem Salonae Episcopum compulit, ad Archidiaconum Honoratum . quem coiuato resbyteratu dicere molitus fuerat, dignitati , functionique restituendum a mon negabat Gregorius, quin posset Episcopus, cui collibuisset, vacantem conferre Archidiaconatum, sed ut Judex supremus vehementer renitebatur innocentis Archidiaconi fraudulentae dejectioni. Reicripsit quoque ad Ianuarimm Archiepiscopum alaritanum pro reprimenda Liberati Diaconi supra ceteros Diaconos primos honores bi vendicantis insolentia, nisi eum Praedecessi, Archiepiscopus Diaconum Cardinalem , seu Archidiaconum cre
a Lib. t. Rem p r . ., sicut iustum, ut nemo
crescere compellatur inuitus, ita censendum puto similiter ne quisquam insons ab ordinis sui ministerio dejiciatur injuste veruntanaen,quia inimica Des discordia tuas partes accusat, i cum et administrationem suam Honorat Archidiacono restituas, commonemus is Cons:
105쪽
asset ae Ab eodem Gregorio illud cautum est, ne Clerici, qui postea monasticum institutum essent prosesi, possent in Ecclesias rursus migrare , in quibus ordinati primum fuerant; nisi conspicuae sanctitatis priuilegio adsecuti id essent ab Episcopo, ut presbyteratu, et parochialis alicujus Ecclesiae regimine deco. Tarentur. s. XLV.
IDEM IN GALLIARUMTROUINCIIS. Ab Gregorii , sensu haut abludunt varia
aliarum Nationum Concilia . idem dis. ciplinae genus insinuantia. In Gallia hocce prodit Concilium Cabilonense In cui SS EA .gius et uenus R. Clodouaei H jussu intererant,
. tunen Lib. I. Reg. π: r. Liberatus igitur de quo nobis tua raternitas indicauit, quia Diaconi fungi perhibetur ossicio si a decesire tuo non factus est Cardinalis, ordinatis a te Diaconibus nulla debet ratione praeponi, ne eos quos consecrando probasse cognosceris, reprobare supponendo quodammodo videaris. ων Lib. r. Regi ep. M. ad Anthemitis Subdiae. Siquos a Clerieatu in monasticam conversa- tionem venire contigerit non liceat eis ad eandem vel aliam Ecclesiam, quarum pridem mi lites fuerant, sua voluntate denuo remeare: nisi talis vitae monachus uerit ut piscopus. cui ante militauerat, sacerdoti dignum praeuiderit, ut ab eo debeat eligi et in loco, quo iudicauerit, ordinari , es. an. Siquem s. C. XVI. q. I. Vbi correctores Rome correxere:
106쪽
tunc Episcopi ordinatia irrefragabile testi. monium perhibens. Conquerebantur ibidem Episcopi, se a Dynastis cohiberi, ut
ne in Oratoriis in eorundem fundis constructis decernerent, nec de bonis, quae Oratoriis isti obuenirent, disponerent, nec Clericos, qui allucinabantur, castigarent. Concilium statuminauit, tum bona , tum Clerio
cos sub potestate piscopi oportere constitutos deinceps remanere. Reliqua, quoruΡhoc saeculo non admodum multa in Galliis
concelebrata noscuntur, Concilia rariora subis peditant hanc in rem argumenta. Nempe alias antiquis inhaerebatur Canonibus, qui bus sacris Praesulibus sua in Ecclesiarum conferenda ministeria , facultatesque conrobo
rata persistebat disponendi potestas, quaeque eadem
64 . an. 4. Ibi , ne oratoriis quae per Villa sunt nonhrulli ex Fratribus et coepisco pila nostris residentes in sancta Synodo querim alias detulerunt, quod oratoriorum per illas Potentum jam longo constructorum tempore et facultatum ibi collatarum ipsi quorum Villae sunt piscopi, administrationi contradicant, ita ut nec ipsos clericos qui ad ipsa oratoria deis seruiunt, ab Archidiacon eoerceri, permittunta Quod conuenit emendari ita duntaxat, ut αpotestate sit Epistopi et de ordinatione Clericorum, et de facultate ibidem collati, qualitest ad ipsa oratoria et ossicium diuinum possit impleri, et sacra libamina consecrari. yod siquis contradixerit, juxta priscos canones communione Privetur. ,
107쪽
eadem tum in Gallia, tum Hispania, etc. Vsum disciplina obtinuerat. Atque Ut simul, accie. mel ob hujusce Concilii tenorem contentum tum de potesateae nescia conferendi , tumheneficiarios sustentandi cura dicamus, ac solicitudine , arbitrariae hae erant pro benoficiariis largitiones Episcoporum , qui jam heicedebant veluti praeludia quaedam amplissimae postea potestatis suae in beneficiorum conlationibus. Eandem et Laicis quandoque adnuebant, vel ut pauperibus , et Ut pere grinis Parochis quoque et Monasteriis fundos perpetua munificentia adficiebant. Sed ea uniuersim vigebat ex , Ut ne vel ad tempus, Vel perpetuo conferret fundos, nisi valde tenues, quorum segregatione nihil admodum praeiudicii gigneretur Ecclesiae Cathe dral: Quum autem et rarae et moderatae primitus erant hae largitiones, constabat semper illud Bona Ecclesiae omnia in commune ab eadem Ecclesia possideri eorumque Summum
Dispensatorem esse Episcopum. Qui Fundi
Clericis permittebantur, eos post eorum O. bitum ad se reuocabat Ecclesia. Quae Ab-hatiis praedia, vel Paroeliiis addebantur, irre. uocabili jure illis adcrescebant. Episcopus Beneficiarios vita inctos spoliabat, si vel
cultus, vel reparationum inopia decrescere eerneret, aut deperire agros illis concreditos.
Hique istiusmodi erat in potioribus Occidentis partibus Beneficiorum facies. Attamen
108쪽
Saeculi hujus Septimi tempestate Galliarum E clesiis non admodum gratulandum erat de his patrimonii pauperum innoxiis incrementis; siquidem ea illecebra inescati Laici Fundos E clesiae postea pene omnes occupauerint, et nomine Beneficii diutissime retinuerint.
NEC NON IN PROUINCIIS IIISPANICIS.
Idem ferme statuunt Hispamiarum sacrae synodi Primo est Concilium Toleta=i. IV. sub Sisenando R. B. Isidor Hispalensi Praeside. Quemadmodum enim ordinatio fieri juxta illud non poterat, nisi a Episcopo ita nec prouisio beneficii, quae ab ordinatione tunc jam sejungebatur, absque ejusdem pleruentu obtingere ullatehus valebat a Concilium Toletan: X in Eccles ara Virginis habitum sub G 3 Reces-
De anno a 3. an. a. D uaritia radix est cunctorum malorum, cujus sitis etiam sacerdotum mentes obtinet. Multi etiam fidelium in honorem Christi et Martyrum in parochiis Episcoporum Basilicas construunt, oblationes sanctas tribuunt. Inde est quia cultores sacrorum deficiunt dum stipendia sua perdunt indelabentium Basilicarum ruinae non reparantur, quia auaritia sacerdotali omnia auferuntur. Fro qua re constitutum est a praesenti Oncilio Episcopos ita dioecesie suas regere, ut nihil ex earum jure praesumant austerre, sed juxta priorum auctoritatem Conciliorum tam de oblationibus, quam de decimis, tributis, ac frugibus tertiam consequantur. Quodsi am-
109쪽
Recesvintho gloriosissimo Rege decreuit equidem, ut fundatoribus Ecclesiarum ad retundendos quorundam Episcoporum abusus bonorum relinqueretur administratio, imo et - nominandorum , qui Ecclesiis sua manciparent seruitia, ministrorum ab Episcopo ordinandorum facultam; attamen quod si tales lassitan inueniantur a fundatoribus, quos Episcopi loci probauerint Deo placitos , saeris cultibus instituat, cum eorum conniventia seruituros a Anno proximo insequente, adjuvante eodem Rege Sanodus Tolatana X con- celc-plius quidpiam ab ei praesumtum extiterit,
per concilium restauretur . epellantibus aut ipsis conditoribus aut certe propinquis Ο- rum si iam illi a saeculo decesserunt. No- uerint ergo conditores Basilicarum, in rebus. quas eisaei ecclesiis conserunt, nullam se potestatem habere, sed exta canonum instituta, situ Ecclesia ita et os ejus ad ordis ' nationem Episcopi pertineat ri Gabbe Tom. a. - . Fol. oo. Hujus canonis plurimam partem
refert Deeretum Gratiani an uerint 6 C. X.
q. l. t. an. Constitutum o in XVI. . . Os quoque Hispaniarum inde eruitur, pia scopum tertiae reddituum partis fuisse factum participermo De anno 6rs, an a , Cum saepe si solitum, etiam illa, quae non debentur prece supplicationis, et vi quodammodo extorquori doloris quanto magis et sine obstaculo conincedi debent, exquisita simul et ordine uris, et dolore compassionis. Quia ergo plerumque fieri cognoscitur , ut Ecclesiae parochiales
vel sacra monasteria ita quorundam Episcopo-
110쪽
celebrata est; ex qua consimilis Episcoporum elucet authoritas i Animaduersum nempe heic est in Pastores carnalibus adfectibus cir- ω cumli-rum vel insolentia, vel incuria horrendam de ἀcidant in ruinam, ut grauior ex hoe oriatur aedificantibus moeror, quam in struendo
audii extiterat labor , ideo pia compassione
ecernimus, ut quamdiu earundem fundatores Ecclesiarum in hac vita superstites extiterint, pro eisdem locis curam permittantur habere soIlaitam, et solicitudinem serre praecipuam . atque rectores idoneos in eisdem fla.. silicis iidem ipsi offerant Episcopis ordinandos. Quodsi tales sorstan non inueniantur ab eis. tunc quos Episcopus loci probauerit Deo placitos sacris cultibus instituat cum eorum conniventia seruituros. Quod spretis eisdem fundatoribus, rectores ibidem praesumserit Episcopus ordinare et ordinationem suam irritain nouerit esse, et ad verecundiam suam alios in eorum loco quos iidem ipsi condignos elegeo rint, ordinari , Crabbe Tom. a. Ol. Ia 8. Potior hujus Canonis pars recensetur an Decernimus a. C. XVI. . . . a Gan. 3. M Reuerentiae totius auditu percipiatur quia res adeo dura non frustra cogitur, hac duriori exstirpari censura: Agnouimus enim quosdam Pontifices praecepti Principis Apostolorum qui ait poscit , qui in vobis est, grege u ino coactes, sed spontanee , neque vi δε- minantes in Cleres, scd forma facti gregis hilaesi immemores, ut quibusdam monasteriis, parochialibusque Ecclesiis aut suae consanguinitatis personas , aut sui fauoris participes ini- quum saepe statuant in Praelatum, ita illis Prouidentes commoda inhonesta, ut aut Osdem