Ad Concordata Nationis Germanicae Integra Documenta 4. 1777. 406 S.

71쪽

omnibus quantumuis heic a nobis contractius

propositis dissicile haut est dijudicgre, quotum loco Clericorum substiterint eneficia, quae ab ordinatione atque ordinatorum D seio distinet, haut nyscebantur, atque quod pro sua cuique penu erat opus Episcoporum illis elaraiebatur pia manus, qui et ipsi, quantum quoad quatuor prima noui inus saecula, sua sere patrimonia pauperibus erogabalit, adeo non de Christi et pauperum opibus ditescere amabant iidem, redditibus Ecclesiae eo quo pauperes, modulo utebantiu ut communis, regularisque soci statis vinculo connexi vitam agebant clerici ita nihil opus erat partitione aut victu et vestitu contenti degebant unde nec erat, quod de justa sua portione altercarentur cum Episcopo. concilii Carthaginensis V canones summa quadam diligent in totam aeui illius disciplinam Ecclesiae circumlcriptore, nullum tamen ibi

usquam eorum. Vt posterior, ac hodiernus

fert usus, beneficiorum vestigium reperies. Totum quod ibi intuitu reddituum Ecclesiae decretum nouimus, in duobus concluditur canonibus a idem, ut supra animaduersum est,

a De an. 398. otum, quod ibi intuitu reddituum

Ecclesiae uecretum nouimus est canon 31, Vt Episcopus rebus Ecclesiae tanquam commendatis, non tanquam propriis utatur , Et canonat. .,

Irrita erit Onatio Episcoporum , vel venditio, vel donatio, vel commutati rei Ecelesiasticae absque conniventia et subscriptione Glericorum.

72쪽

est, ea aetate orientalis Ecclesiae, Concilio. rum et Patrum sensus erat, nec ulla ibi Episeopis lex imminere visa est , quam ut ex reditibus, quos adiri inistrabant Ecclesiae ea solum decerperent, quae tum propriis, tum Cleri necessitatibus subficerent. Ad saeculi quinti auspicia si conuertamur, omnia Eccle-sarum bona usque modo perstitisse communia , ex concilii Carthaginensis V canonibus edocemur a Saltum in id condescendunt Scripture sirguli , tribus vel quatuor antecedentibus saeculis nullas adhue ecclesiasticas leges vel eorum bonorum in partes sectionem praecep e, vel commemorasse. In De-FAsc. IV. Ε ο

exceptione ricta li. q. a. in epistola Leonis P. a Bean 6i9. an. t. ratem placuit, ut quis eunque Clelie vel Diaconi pro necessitatibus Eeclesiarum non Obtemperauerint Episcopis iis, volentibus eos ad honorem ampliorem in sua Ecclesia promouere; nec illi ministrent in gradu

suo, unde recedere noluerunt Can. a. Item

Placuit ut Episcopi, Presbyteri, Diaconi, vel quicunque Clerici , qui nihil habentes Ordinantur. tempore Episcopatus, vel Clericatus sui agros. vel quaecunque praedia nomine suo comparant,

tanquam rerum dominicarum inviasionis crimine

teneantur nisi admoniti in Beeletam eadem ipia contulerint. Si autem ipsis proprie aliquid liberalitate alicujus, vel successione cogitationis oboueuerit, faciant inde, quod eorum proposito congruit. Quodsi a suo proposito retrorsum ex Orbitauerint, honore ecclesiastico indigni tanu

quam reprobi, iudiceatur M

73쪽

Creto Gratiani lay bonorum diuisio Apostolo. rum praeceptis stabilita berhibetur; ast nihil moramurri quidem alea fit passus citatus ,

atque nec ipsis Correctoribu&Romanis loco citato probetur Nempe nec est Concilii ullius Toletani partus isti tamen ibi praetexitur, nec synodo Romanae sub Siluestro pP. addicendus. Alius ex hac synodo adlegatur Canon ordine quartus, b) qui adsertioni nostrae cen. seri posset inimicus; ast dum totam hanc synodum sanior, recentiorque Critica inter spurias rejicit inde non est, cur supra adserta sua non subsistant firmitate.

aὼ an sancimus 3 r. . li. q. a. M an. 4 eit ita habet is Commoneo autem V his omnibus mihi consortibus monimentum hoc, ut de redditibus Ecclesiae quatuor partes fiant. quarum una cedat Pontifici ad sui sustentationem. alia Presbyteris & Diaconis, omni Clero, teris ia templorum acclesiarum reparationi, quarta pauperibus. infirmis ieregrinis. Constituit hunc ordinem ut siquis de Ciero vel Presbyteris uniuersi loci transerit, quod commune est de hoc mundo, si neminem de suo genere ha. buerit consortem, quid quid paupertas ejus haheret, conferret Ecclesiae & exinde quatuor par te fierent, sicut supra dictum est.., Tom. r. Gabbe. Fol iός. Credunt, synodum hanc saeculo VI. cujus exhibere disciplinam videtur, esse confictam ap. Benedictum XIV. de Syn dioe

74쪽

uae saeculis V et VI viguerit Disciplina ubi prima tum reddituum, tum fundo rum diuisio inuenitur, atque Episcoporum non minus circa beneficiorum conlatione quam sacrorum Ministrorum sustentationem potestate disseritur; atque nomen Canonicus primo obtinuisse sum, commonstratur.

paragraphus. s. Prima reddituum in Ecclesia potissimum Latina pistitio. g Alteraprobati, aeum causta hujus partitio

nis.

r. Initium sterius,oidelicet etiam Fundorum partitionis. 38. Penes quem honee

saeculo σι constituendi heneficiarios, Im Ecclesiae tum fun Orum distribuen-dman fuerit Iacultas, et indem in Galliae Eccle

Hispaniarum eodem saeculo , eandemque circa Dipciplinam fuerint mores f4r. Num pii in Germania ea de re suum uia tempore fueritq42. Quid tum tem Oriente ptestas Nun latitat sim q. Penes quos, et quavius aeu usus vicis Cano ratione in reddituum, nicus Occoeperitq

75쪽

β. XXXV.

PRIMA REDDITUUM IN ECCLESIA POTISSlMUM LATIN PARTlTIO.

Praelaudata in antecedentibus bonorum Ecclesiasticorum communio ferme perdu.rauit integra usque ad saeculi quinti exitum. Hoc igitur vertente, Simplicii Pp aetate, circa annum 4 O prima partitionum lage conroborata, deprehenia sunt vestigia Gaudentius -- ii Episcopus non moniacasmodo ordina. tiones fecerat plures , sed ne praescriptas quidem regulas seruauerat in redituum Ecclesiae communium distributione Certior factus ejus rei Pontifex , Seuerum Episcopum delegauit , ut quarta tantum parte proventuum paudere sneret Episcopum, quartam alteram addiceret Clero, reliquas duas partes consi. miles,pauperibus et reparationibus desponsas, onagro Presbytero committeret sub periculo

sui ordinis eas administraturo ab

. s. XXXVI.

litano fluvius, et inde stirsitan quaedam nuncupata est ciuitas Epistola autem tertia Simplicii PP. ad Florentium, seu tium et Severum in collect. Cone Colon impres an tris apud Calenium ita habet is Simpli ius Episcopus Florentio, Equitio, et Seuero Episcopi . Relatio nos vestrae dilectionis instriniit, gestorum series plenius intimauit. Gaudentium Aufiniensis Ecclesiae ia

cerdotem contra statuta canonum ac nostra prae

cepta ordinationes illicitas permetraist, irarum

76쪽

Ad aeterna tabernacula circa annum 482. cum transisset Simplicius P. Felixque III. Successor aetatem protraxisin suam ad annum 92. Vsque postremis tunc functis fatis, Pontificium inchoauit regimen Gelasius L qui eam quadripartitae sectioris constitutionem innovavit a in Ecclesia igitur praecipue

illi totam penitus austerri praecipimus potesta- tein Staiplimus enim ad Seuerum Fratrem et Goepiscopum nostrum, ut si neces fuerit, plain supra dicta Ecclesia consideratis Patrum regu- Iis hoe iungatur ossicio, quo ille abusus esse cono uictus est, ita, ut hi qui illicite ab eodem sunt prouecti ab ecclesiasticis ministeriis sint remo.ti imul etiam de redditibus Ecclesiae vel oblatione fidelium quid deceat nescienti, nihil licere permittat, sed sola ei ex his quarta cal. una Portio remittatur. Duae ecclesiasticis fabricis et erogationi peregrinorum4 pauperum pros urae.

ab Onagro sal Bonagro Presbytero suo peric

lo sui ordinis ministrentur: Vltima inter se Cle-- ricis pro singulorum meritis diuidatur. At vero ministerium Ecclesiae , quae alimenta omperi mus, reparare praesumtor, praedicti fratris comis pellatur instantia, cui etiam hoc specialiter praeeipimus immineres, ut tres illas portiones, quas Per triennium dicitur sibi tantummodo vindicasse, restituat. Data III. al. IV. yKal. Decemb. post Consulatum Leonis Augusti . Pars hujus decreti resertur can. De Redditibus a G. Xll. q. a.

77쪽

Latina partitio haec lege sua constabilita est,

non sine noua, sed necessaria juris antiqui remissione . quo videlicet 8buiam iretur auaritiae Episcoporum qitori indam et Clericorum cupiditati. Frequentia enim Vero ex veterum historiis recensere facillimum foret exem, Quatuor autem tam de reditu, quam de oblatione fidelium prout cuiuslibet Ecclesiae facultas admittit Si eut dudum rationabiliter est decretum conuenit fieri portiones quarum unis Pontificis, altera Clericorum, tertia Pauperum quarta fabricis applicanda. - et id ibi. Quae statuta Gelasius variis quoque litteris roboratum ibat, addens, ni Episcopo quartam omnium proventuum partem adsignaui, quod hos pitibus ille et captiuis opitulacurus sit. En ejus verba can. Praefulum a C XVI. . . ex epist.

a. ad Suulos eaP. I , Praesulum nostrorum authoritas emanauit, ut saeuitates Ecclesiae Episcopi ad regendum habeantpotestatem ita tamen,ut viduarum, pupillorum atque pauperum, nec non clericorum stipendia dili ribuere debeant. Hoci eis etiam statuimus dari, quod hactenus decreis tum est reliquum sibi Episcopi vendicenc, ut, sicut antea diximus, peregrinorum atque aptiuorum largitores esIe pessint. Cet ad quod ntis P. 3. l. c. I n. . animaduertit duplicis posse esse generis peregrinos, seu hospites: nobiliores alios quos suis aedibus Episcopus exis, eipiat obscuriores alios, qui ad pauperum diueriri dedui erentur. Porro author est Theodorus Lector ap. 7-nus it., moris suisse Ecclesiae Romanae, ut mobilia venderentur, tres portiones ex eorum pretio fierent in Ecclesiana.

Episcopum et Clerunti

78쪽

pla, ubi Oeconomorum fidei parum const mii, vel negligentiae piscoporum , vel Clerj-corum rapacitati irascebantur pauperes, pauperumque flagrantissimi Defensores id eo minus videtur tolerari posse , ii plus cognitum erat , quod ex primaeuis et antiquissiniis Ecclesiae institutionibus omnes illius prouentus patrimonia snt pauperum , quod ex iis nihil prorsus adtingerest Clerici et Episcopi, nisi pauperes sient. Quod ut ne tum

quidem, nisi qua pauperes obietate adtingerent quo , Ut patrimonio pauperum parcerent, non pauci eorum manibus operarentur, unde victitarent : quod complures eorum quum primum ordinatione clericatu initiabai tur, suas Ecclesiae dicarent haereditates; quod non nulli eorum communis vitae societate cum Episcopo vincirentur.

s. XXXVII. INITIUM ALTERIUS UIDELICE E. I IAM FUNDORUM, PARTITIONIS.

erum non partitio modo reddituum id et fundorum caepta est ad saeculi coeti auspicia , quamuis non ea quadripartita aut tripartita ratione , qua redditus ipsi fuerant diuisi. Partitio istiusmodi magis hodierhae beneficiorum oeconomia adsimilatur, quam illa redituum, dum nempe Clericis non pau cis ad modum praebendae praedia illa retha- que

79쪽

querentur in usum tructum, qui Episcopus perceptorum inde fructuum amplius esse disepcnsator velit, sed totum , quod inde pediceptum est, salvo Eccles a jure beneficiario illi in stipendium adtribueretur clericale.

supra proferebamus attamen non usquequaque illud clarum ac apertum redditum est: ac forsitan vetustiorem saeculo hoc sexto fuisse eum usum conjicere quis posset ast necdum ulli eum canones, aut luculentiora Pontificum decreta commendabant itaque quamuis olim ferret lex inconcussa vetustissimae Ecelesarum disciplinae, ut nec ab ordine beneficium , nec vicissim ordo a beneficio disjun geretur , mutationem tamen nunc subiret, quum aequitas Episcopis persuassisset, bene meritos de Ecclesia Clericos agrorum fundo. rumque munificentia prosequi, vel largioribus tantum donationibus consolarila atque ea ratione ordinatio a beneficii conlatione

coepta est dilcriminari. Exemplum primae hujus partitionis subpeditat nobis ΘmmachusPP qui an 498. Petri Cathedram Oonscendit a Da ulteriori tamen tum reddituum,

tum i p. Baris Annal Eccles tom. s. ad an n. ibi is Hoc eodem anno sub Consulatuisti delicet Probi. Avieni Collegae, data reperit Symmaehi PP. epistola ad Caesarium Episcopum: ejus plane nominis Λntistes his temporibus . . . . regebat eclesiam relatensem. c. Consuluerat more majorem Caesarius Symmachum de no

80쪽

tum fundorum parcitione , atque dispertiendi facultate prius quam dicatur; antea de illa, quae in constituendis ministris seu beneficiariis Episcopis competit potestas, disseren. dum est in hoc saeculo sexto.

nullis quae ex reddita ad ipsum Symmachi epistola nota fiunt et inprimis illud ne possessiones Ecclesiae distraherentur nisi rte Clericis, vel Μonacris aut peregrinis conceduntur ad tempus reuersurae eaedem ad Ecclesiam is quibus potes intelligere, si consideras . Lector beneficiorum ecclesiasticorum originem Etenim cum solerent Clerici ab Ecclesia per Episcopum mensibus singulis victus caussa meritam stipem accipere, Ut ex s. Cypriano secundo tomo Annalium demonstratum est postea vero factum. vi aliquidus ex his Ecclesiae possessiones quoad , viverent, ab Episcopo concederentur, quae beneficia dici coeperunt, eoquod ut habet um-machus in ea epistola, bene meritis tantummodo eas concedi liceret. Incipit autem dicta epiastola. Mortatur nos aequitas,ostulationis etc. Cusa extat inter Symmachi epistolas omo primo epistolarum Rom. Pontificum. Sed et extat alia eodem argumento ad eundem Caesarium data. nunquam hactenus cuia, quam hic tibi ex Λrelatensi Godice exhibemus sic enim habeti

Dilectissimo Fratri Caesario Θmmactus

Caritas tuae per omnec Gallicanas regiones tendi pallii concesimus facultarem. Exervum libelli Sicus a Persem B. Petri postes Episcopatus sumit initium, ita necesse es, is disciplinis competentibus sanctitas vestra Angulis Ecclesis, quia