Ad Concordata Nationis Germanicae Integra Documenta 4. 1777. 406 S.

141쪽

Ecclesiasticae studiosos esse oportere . quod praesint a atque quod eorum Ecclesia regatur consilio bo Nihil magnae rei moliebatur prianus inconsulto Capitulo suo , id est, Presbyterorum et Diaconorum suorum Coetu quod velut Capitulum considerari haut abs re valet hHeinc et cum Presbyteris, Dia. conisque et Episcopis tractari vult caussam

Lib. I. p. H. it edit Basileen is Cyprianus Caecilius, Victor Sedulus, ertullus cum re byteris, qui , cet. Item l cit , Quum omnes omnino disciplinam tenere oporteat, qu exem plum et documentum coeteris de conuersatione et moribus suis praebeant. . Item lib. ep. 13. Clerus R. C priano scribit , Cypriano ratri Maximus, Urbanus, Sidonius et acarius salutem. Certi sumus, frater charissime ite quoque nobiscum pari voto congaudere.quod nos habito concilio, utilitatibus ecclesiae et Paci magis consulentes omnibus rebus praetermissis et judicio Dei seruatis Cornelio Piscopo nostro erat is S. Cornelius P. I et cum uniuerso clero pacem secisse. . M Lib. a. p. 7. Jam cit quae est ilia Cieri ο--- , Quod te frater Cypriane saecre non est mirum, qui pro tua verecundia et ingenita industria consiliorum tuorum nos tam non ludi ces voluisti quam participes inueniri, ut in tuis rebus gestis laudem tecum, dum illas proba-mas. inueniremus. et tuorum consiliorum cohaeredes, quia et assirmatores esse possemus. ,.

ς Lib. 4 p. a. quae est ad Antonianum de Νωuatiano is Quod etiam ad Romanum Clerum tune adhuc sine piscopo agentem . et ad Messores Maximum presbyterum et cet

142쪽

, AC DEINCEPS USQUE AD AETATEM CRODEGA DNeque senatus hujus ecclesiastici documen

ta saeculo quarto detunt. Primum ex Oecumenicis insigne prorsus Conciliumi num L.

ros in custodia constitutos, nunc in ecclesiacum Cornelio. ctos scripsi . . . . sic ' collatione conciliorum eum Episcopis Pres byteris, Diaconis, consessoribus pariter ac stantibus Laicis facta, lapsorum tractare rationem. Huic additur stantibus conses ribus et Laicis, . Vtpote quorum non exquirebatur consilium. L. 3. p. o. ad Presbyt et Diacon. . t ea, quae circa ecclesiae gubernaculum utilitas communis exposcit, . traciare mul et plurimorum eonsilio examinata delimare possimus . . . . . Doleo enim quando audio, quosdam improbe et insolenter discurrere ad ineptiari vel ad discordias vacare. Christi membra etiam Cthristum consessa per concubitus illicitos inquinari: Nec a Diaconis aut Presbyteris legi posse. . . . Ad id vero quod scripserunt mihi Conpresbyteri nostri Donatus et Nouatus et Curdius, sistus rescribere nil potui cum a primordio Episcopa tus mei statuerim, nihil sine eonsilio vestro et sine consensu plebis mea priuatim sententia gerere. , Lib. q. p. dinonitos vos et instructos sciatis dipnatione diuina vi umidius Presbyter adscribatur Presbyterorum Carthaginensium numero et nobiscum sedeat in Clero. . Qui plura nosse cupit, adeat ipsos

primi epistolariis librua.

143쪽

ς Episcopos, Presbyteros, Diaconosque Vetae, una ex Ecclesia in aliam commigrare, atque quum coepissent Diaconi in Presbyteros insole Dcere, monentur ordinis sui meminisse , quan

quam reliquis praesint Clericis, Laicisque et PSuperior igitur hic Clerus erat piscopo conjunctus, tu unctu sque , reliquo et uero et

populo Senatus praeeminens imperitansque, et quasi Capitulis nostris Cathedralibus hodi- .ernis praeludens. Simile quid legimus in Con. eilio Laodiceno. Ex quo , quantum time jam authoritatis usurpatum fuerit a Diaco.

nis, adparet. Inde Philacteria paulo largius

a Concit Nicen de an. 32 s. an. r. is r 'P- ter multam perturbationem et seditiones quae fiunt placuit consuetudinem omnimodis am-Putari quae praeter regulam in quibusdam partibus videtur admissia, ita ut de ciuitate in ciuitatem non piscopus, non Presbyter, non Diaconus transferatur. Siquis autem post definitionem sancti et magni concilii tale quid agere tentaverit, eris hujuscemodi negotio nianciparit hoc semim prorsus in irritum ducatur, restituatur ecclesiae cui sui Epistopu aut Praesbyter vel Diaconus ordinatus , Ref. Can. Non oportet '. C. Vil. q. t. M an is circa medium , in sua Dialoni mensura permaneant scientes, quod Episcoporum quidem ministri fini inferiores autem Presby- teris habeantur. Per ordinem ergo post resbyteros gratiam S. communionis ac ipiant, aut piscopo aut Presbytero porrigente. Res an P rueniri r 4. Dist. 9 . . De an. 36M can. o. is Quod non porteat

Diaconum coram Presbytero sedere, sed uia

144쪽

dilatabant sua, ita, Ut Presbyteris non Aro, imo et Episcopis debitam detrectarent reuerentiam , ut supra adductum est . pluraque perhibent Concilia in eandem ibat sententiarn Siritius PR, qui ab anno 383 ad an. 392. summum tenuit Pontificatum a Sub fraga. tu quoque Hierominus bo in epistola ad Rusticum in ep. ad Nepotianum Heronymus luculenter expressit , quibus vltro citroque cer

tare debeant officiis Episcopi, Clericique id quod ferine forma erat capitulorum postea

sone fresbyteri sedeat. Similiter autem et Diaconis honor habeatur ab obsequentibus. id es , Subdiaconis et omnibus Clericis . RecCan. Non oportet. s. D. ι Epistola a quae est contra Ioviniamum haere . . tiuum ap. Gabbe Tom. r. Conri sol g44. ibi ri Facto ergo Presbyterio constitit doctrianae nostrae, id est, Christianae Legi esse contraria. Unde Apostolicum sequuti praeceptum,

quia aliter, quam quod accepimus, annuntia bant, omnium nostrorum tanquam resisterorum et Diaconorum, quam etiam totius Clerivfiam iactam esse constat sententiam etc. -

, Ep. cit vi singuli ecclesiarum Episcopi. snguli Archipresbyteri singuli Archidiaconi, et

omnis ordo ecclesiasticus suis rectoribus niti. tur is p. Cabosi supra cit. In epist ad Nepotianum 4bet. Episcopi sacerdotes se esse nouerint, non Dominos honorent Clericos,quasi Clericos ut et piis a Clericis quasiΕpiscopis honor deseratur. Scitum est illud oratoris Domitii. Cur ergo, te inquit, habeam ut principem. cum tu me non habeas Senatorem quod

145쪽

exurgentium. Post Herounium S. An rosius Episcopos hortabatur , tanti ut haberent clericos, praesertim Diaeonos, Ut eosdem velut Corporis sui membra aestimatos mini. steriis dignissimis adplicarent; ahet qua cum verecundia Presbyteros , Diaconosque spe .ctari oporteat, docet hyplura de subsequent bus congerere saeculis non adeo magni momenti rem fores, duximus i. quod illa ex productis tum de instituendorum , tum sustentandorum clericorum Ministris episcopa

Aaron et filios eius bo Episcopum et re byteros esse nouerimus : Unus Dominum Vnum templum, num sit etiam ministerium . . . . Pessimae consuetudinis est, in quibusdam Ecclesiis tacere Praesbuteros et praesentibus .iscopis non loqui , quasi aut inuideant, aut non dignentur audire. . . a Ambros lib. e. ossic cap. 7. Episcopus Vt membris suis latur Clericis, et maxime ministris nota ministrorum nomine Diaconi Veniunt qui sunt vere filii quem cuique viderit aptum muneri, deputat. ibo idem lib. s. it. cap. 4. . Sacerdotem be- neficiis suis, vel judiciis fauere convenit, taequitatem custodiat, et presbytero vel mini-sito deserre ut parenti Neque ori qui semel Prs bati sunt, arrogantes in oportet; sed magis tanquam memores gratiae, humilitatem tmnere neque ostendi sacerdotem si aut Presbyter, aut Minister, aut quisquam de Ciero aut misericordia aut jejunio, aut integritate, aut doctrina aut lectione existimationem adcumu-I et suam. ς

146쪽

Ii potestate abunde es manifestent Ad quae addenda sunt, quae tum de canonicorum, tum Parochorum primitivorum origine adstruebamus a Solum aliqua S. Gregora M. testimonia adire, ac perscrutari placet. γg. LIV.

UTRUM, ET IN QUO HODIERNA A. THEDRALIUM CAPITULA CUM UETUSTISSIMO ILLO ECCLESIARUM SENATU ADFINITATEM HABEANT

Si, ut antiquitatis delicias curiosius, sed et sapidius gustemus, postules, quaenam illa

sint momenta, in quibus nostrorum recentiorum saeculorum Capitula ab illo primaevae antiquit iis Senatu eccles astico aut discriminentur, a Cap. to 3. 43. et ea r. q. 4'. hujus pς-

V Lib. . p. s. De Probo bbate Monasterii S. Andreae, et testamento ejus. M Gonsidentibus Episcopis et Presbyteris qui ibi recensentur . . . . Probus Abbas, quem abesse paulu- luin seceramus, rursus adueniat, ut ea quae nobis cur fratribus, filiisque nostris in commune visa sunt censeamus is lib. . p. 13, ad Maxim Epist. Salonit, de scriptis ejus sine subscriptione non suscipiendis , Quia ergo hae res nos valde secit ambigere et cautos est debere praemonuit, s causiam vultis dicere instructam de coetero personam cuiu, mandato legaliter facto tuis ac Presbyterorum 1eu Diaconorum in testimonium subscriptioni- hus roborat .... transmittatur, ut . . . possit

jure subsistere is Et alibi plura.

147쪽

tur, aut eidem aequiparentur , sequentia notatu digna haut dissiculter obcurrent. mo. Non constabat Clerus iste primitus, nisi Presbyteris, et Diaconis , reliquis inferioribus Clericis qui non ordines suscipiebant, sed ossicia tantum secundum eas , quae supra, . 3 congestae sunt rationeso temporis lapsu pro Ecclesiaruin necessitate constitutis. Dila. Presbyteri hi, et Diaconi Parochi ipsi erant, et Pastores omnium Ciuitatis Ecclesiarum; aut si necdum diuulsae essent a Cathedrali Paroechiae, in ea ipsa Parochorum obibant munia. Iulo. pla sua ordinatione gradum hunc, dignitatemque consequebantur: Nam Presbyteratus et Diaconatus peraeque, ac Episco patus, beneficia erant, non ordines tantum; et id genus erant beneficia, quibus certo suo modo incumberet salutis animarum cura. IVto. clerus etiam nunc Romanae Ecclesiae formam

prae se fert expressissimam illius Cleri, qui olim singulis in Ecclesiis Cathedralibus Episcopo copulabatur. Constat etenim Romanivontificis Clerus Ptes hyteris , Diaconisque Cardinalibus, seu Titularibus Ecclesiarum omnium minae parochialium Parochis cum Pontifices, et sub Pontifice in idem consentiensii-bus, et conlaborantibus Romano in Consisto- pio de negotiis omnibus , quae ex Pontificia spiritali ditione, ex uniuerso, intellige, orbe Christiano Romam referuntur. Vto Presbyteri, Diaconique ciuitatis Episcopalis eminuere, ae, praesti.

148쪽

praestituti fuere Presbyteris, Diaconisque ruris , seu agrestibus Parochis. Unde hi, tantur a Concilio Neoc'sareensi a in Cathe. drali Ecclesia rem facere, si Episcopus, vel squis adsit Presbyterorum Urbis. Si absint hi omnes , tunc eorum vicem illi subplebunt. VBO Episcopi alii, sed sua aut fato quo. dam dejecti, aut expulsi , aut illuc remeare impediti, Vrbani Cleri societate gaudere poterant, atque inter eosdem considere. b id quod argumento est, eum ciuitatis clerum reliquos deforis clericos honore, et dignitate antecessisse VIImo. Ut plurimum ea aetate Presbyteri illi ciuitatum digni censebantur, qui et ipsi Episcopatus insignirentur et hono .re , et character , quum eorum ex gremio

alibi frequenter fuerint Episcopii delecti, acique ordinati VIIDo. Migrante terris Episco. po. aut eo etiam absente Dioecesin niuer

OhCan. 3. . Presbyteri ruris in eccles eluitatis, Epistopo praesente, vel Presbyteris urbis

ipfs, osterre non possunt, nec panem sancti-ncatum dare, calicemque porrigere. Si vero absentes hi suerint, et ad dandam orationem vocentur, soli dare debebunt , etc. Tom. I.

. . p. Is . Mis concilio Aneyran ean. 7. . Si qui Episcopi ordinati sunt, ne recepti ab ilia Parochia.

in qua suerant denominoti voluerintque alias occupare parochias et vim praesulibus earum inferre seditiones adversus eos excitando hos

abjici placuit. Quodsi voluerint in Presbyterii

149쪽

sam administrabat erus Ecclesiae Cathedr iis , tractandis his sacris habenas , superstite Episcopo, jam edoctus, et insuefactus. Quanis quam haut dissileamur, viduatae Ecclesiae majora, potissimaque negotia futuro pilcopo intacta fuisse relinquenda a Nostro hoc aeuo in eclesia . praeter Romanam Cathedralibus Presbyteri similiter sunt, Diaconi, atque etiam Subdiaconi , postquam ordo hic inter sacros locum consecutus est ordines. Iidem eo ipso , quod de Ecclesiae Cathedralis Clero principali sint, pileopis in Regimine

adsistunt, ita, ut non pauca sint, quae sic decernentibus recentioribus uribus , Ponti fi cum decretalibus . tatutis, consuetudinibus, Capitulationibus legitimis etc. absque eorundem consensu SS. Praesules conficeres, aut tractare haut queant atque suo in regimine ad ea omnia respicere, consueuerunt; quae Praestitutum nobis finem non adtingunt.

CAPUT VII.

Num durante ea beneficiorum disciplina an. liqua ab l cclosiae exordio vita Clerico. rum extiterit communis usque ad Crodego initia ARGI

ordine ubi prius fuerant, ut Presbyteri residere, non abjiciantur Propria dignitate M GTom I. citi p. 48. Res can. Siqui. 6. D. a.

a Vide sis doctis Thomassimum D. E. Pan. I.

150쪽

Paragraphus. s. Vtrum Apostolorum, isι illis proximior aetate Clerici Cisam vixerint communem ab alia fidelium saecula rium uiuendi ratione contradistinctam Prosecutio ejusdem tbematis.s . Ossid de vita Clericorum commum sentien

tumis rientis, tuur incidentis Patrissius a saeculo quarto inque quintumpsδ. Vtrum non clariora saeculo sexto deprehendantu vitae apud Clariacos communis document,

UTRUM APOSTOLORUM, ATQUE ID LIS PROXIMIOR . AETATE CLERICI Vl TAM UIXERlNT COMMUNEM BALIA FIDELIUM SAECULARIUM ULVENDI RATIONE CONTRADI. sTiNCTA MI Quum pluribus hactenus commonstratum

lueramus, qui a primis usque ad Crode. gangi auspicia tum instituendorum, tum alendorum ericorum fuerint litores rast de vi. ta, quam tum vivebant clerici, utrum communis illa suerit , nec ne, loqui praetermittibamus, praesenti illud capite enucleandum sumsimus Oppido consultum, ac viti nonne-cesIarium judicamus , ea de re instituere se monem , quae clariorem veteris Disciplinae ejusque postea immutationis ingerere notistiam