장음표시 사용
161쪽
quidem quasnam illi domi suae ominas coimmorantes relinguere, ac contubernales o G sint, aut non possint, illi e statutum sit quae profecto congregationi hujuscemodi in communi refragantur, ae vitam potius notant priuatam ac singularem ab Supra productis frequentissime in medium testirnoniis vidimus, pluribus Conciliorum decretis sancitum uius , ut Episcopus Clero cuilibet det pro suo merito et labores, quae participarq dissimi- Iaresque remunerationes quantum sapiant proprietatem, ac Vitae, ubi omnia sint communia , contrarientur, nemo erit, qui non intelligat.
Sanctissimi quidem extiterant saeculis qua
to et quinto tum Orientis, tum occidentis Episcopi, missius, i sostomus Athanasius, Eusebius, Anthrosius, mrondimus , Augustinus;
G Concit Nicen. I. de an. 32q. an. . , Interdixit per omnia magna synodus non Episeopo, non presbytero non Diacono nec alicui omnino, qui in Clero est, licere subintroductam habere mulierem nisi sorte matrem, aut sororem, aut amitam vel eas tantum personas.
quae suspiciones effugiunt , Rec. can. uero
162쪽
qui vitam ut victitarent erici communem instigatores fuerant, promotoresue Ast Mo nachalis illa fuerat, non saecularis. Copulabant illi felicissimo Pnnubio vitai niona-
sticam , quae anto Laicos solum complexa est, cum Clericali atque sic quidem communio inter eos euasit bonorum, reliquorumque temporalium Clericalis, quae tamen mere Oericalis aut saecularis non remanserat, sed facta monachalis Ordiamur ab oriente in Basiliis. Post Animilam Basilius, monasticae Vitae praecipuus imitator inclaruit. Vita de
cessitan. 3 9 Episcopus Caesareensis et Monachus, imo Monachorum, qui Clericatu mul initiati iunt, parens usque modo claris-smus. Sub ejus regula Monachi , Monachaeque in Oriente siue cum Ecclesia Roma munione conjuncti, sue disjuncti fere omnes militant, exceptis solum κeligiosis occidentalibus Missionum gratia in eas oras dilabentibus cujus rei testem oculatum , quin o constituam, nihil metuo. a Quis S. Epiphanii, qui ad saeculi quarti exitum , aut auspicium quinti
ab Vt alia multa praeteream , ipsa Baslii regula id commonstrat cap. Nitulus. Die modo, quem seruare debetis, aut praeest cim fororibus, et maxime circa confinonem is Videlicet toto hoc capite instruit ex fratribus illum potissimum, qui monialibus ut pastor praeest, circaea praecipue quae ad rit honesteque peragendam confessionem spectant subponit g
tur inter statres regula Basilii imbutos reos
163쪽
quinti aetatem produxit suam , fuerit sensus in ea disciplinae ecclesiasticae oeconomia, proindit ipse, tum in Clericorum tum Monaςho. rum laudibus disrhi sus , qui vel jota humaut apex excidat , quo ericorum illo aeuo e litisse Collegia , testatum faciat. Subdia-COnatum , et quoslibet S S. Ordines recenset iblitos conferri illis qui Uirginitatem cXcolerent, aut Monachatum sui in urbe, siue ruri tenerent. Adfirmat quoque vitae S. D piphani scriptor , eum in domicilio Episcopali cum octoginta Monachis, quibus et ipse Connumeratus fuerat, versatum misso a laboriente in Occidentem Monachorum instituta
ferebantur ab Albanam; θ atque post Atham
raros esse connun eratos. Fuere cum Sozomeno,
qui haec Basilii ascetica pro Eustathii Sebasteni
partu conati non multum auspicato venditarunt, quem vitae monasticae in Armenii, Paphlagρ' si et Ponto authorem decepti credobant. Λαβ li dignissimum esse praeter alia argumenta convincit Rufini authoritas , cujus labore ex graeco in latinum versa sunt. Conc Fleur. H. s. 3. Baron ad an. 36 I. a. num. 48 seq. Ap. Tlam . . et . . part t. l. . . ., Barisn: Tom. r. adan, 3 8 n. a. Seqq. Roma ab AntoniOisto magno per Athanasium Episcopum Alexandrinum a romana vero Ecclesia, velut e promtuario disciplinae, aliae omnes oecidentalis orbis ecclesiae mutuatae sunt, omnes ex more cupide amplexantes, quod vidissent Romam esse Aecutum. Satis autem Prae
164쪽
stili ho amplius ceteris romana celesa vi ipsa prima voluerit etiam intra urbem, et in suburbiis coenobia Monachorum quod uiden 'aemulata sunt nobiliores Ecclesiae vimediolanensis, quae primum monasterium juxta ciui. talem positum inbuit, ut Augustinus testatur cons. lib. s. c. ε qui de his, quae ture Romae, tum Mediolani viderat, haec tradit de morib. eccles. e. 33. Vidi ego diuersimum sanctorum Mediolani non paucorum hominum, quibus unus resbyter praeerat Vir optimus, et doctissimus Romae etiam plura cognoui, in quibus singuli grauitate atque prudentia et diuina scientia praepollentes Oetens secum ha- . bitantibus praesunc christiana charitate, sancti tale et libertate viventibur. Ne ipsi quidem cuidam onerosi sunt sed orientis more , et Pauli auctoritate manibus suis se transigunt. Iejunia etiam prorsus incredibilia multos exercere didici non quotidie semel sub noctem re ficiendo Corpus, quod est usquequaque sitatissimum , sed continuum triduum vel amplius saepissime sine cibo ae potu ducere: Neque hoc in viris tantum, sed etiam in meminis quibus item multis viduis et virginibus simul habitarnibus, et lana, ac tela victum quaeritantibus praesunt singulae grauissimae, probatissimaeque non tantum in instituendis,
. componendisque moribus sed etiam instruendis mentibus peritae, atque Paratae. Ita u. gustinus. , Eodem modo ex aronio cit ad an. 328. n. 23. o Parum visum est Athanalio Monachorum instituta in Clerum emitatis ecclesiarum transferre sed ipsos sanctissimos Mona. Dchos , quos coeteris nosset moribus et periti ahthcellere in piscopos diuersarum ecclesia..
rum adsciuit, iis sortissimos hos sciret aduersus ingruentem rii heresin pugnatores, es
165쪽
quasi munitissimas turres contra eletianos schismaticos. Quinam verti hi essent qui ad episcopale munus obeundum fuerint ab eo postea accersiti, hocque visitationis tempore dioecesi cogniti, atque delecti, idem ipse Athanasius ad Dracontin Monachum seribit quem contentiosius reluctantem ad idem ministerium suscipiendum expertus, his monet ep. ad Dracontium. Neque enim tu solus ex Monachis es constitutus Episcopus scilicet θ neque solus ministerio praefuisti, neque solus a Monachisis lectus es Nosti enim Serapionem Monachum esse et quot onachorum praesectum. Ne que a te ignoratur, quot Monachorum Pater fuerit pollonius. Nosti gathonem, neque ignutum habes Aristonem. emor es Ammo-aei cum Serapione profecti Fortassis etiam au. disti de Cue in superiori Thebaide poteris etiam rescite de Paulo, qui est .apud Latos et de aliis inultis et tamen isti Episcopi constituti non contradixerunt; sed habentes pro exemis plar Elisaeum, et conscii quid lias egerit et
eruditi quid discipuli Christi, apostolique ς
carint susceperunt hanc curam neque mini serium hoc aspernati sunt: Neque proptera se ipsis deteriores facti sunt; sed et laboris mercedet exspectant proficientes ipsi aliosque proficere adhortantes. Quod ab Idolis conuerterunt Z Quod adduxerunt Christo seruos 'δ deo, ut qui ista signa conspiciant admirentur An quaeso no ingens signum, puellam inducere, Ut virgo maneat et adolescentiorem adhuc ut sit continens et idololatram ut cognoscant dominum , Et postea. . . qua Propter cum hujusmodi habeas exem pia, dilectissime Draconti l nec dicas, nec dicentibus credas. Episcopatum esse caussam peccati, aut quod inde nascantur occasioncs delinguendi licebit
tibi in Episcopatu surire, sitire cum Pauloe
166쪽
nasiam ab Eusebio Vnrcellensi ab Quemadmodum enim in Oriente Viri stafictitate conspicui ia
sibi laboris et operae non alio ex fine, quam ut inplantata, et radicata vita monastica, ejusdem sectatores eo elegantius exprimerent innocuam Ueterum Christianorum vivendi formam; ita flagrantissimus hic Zelus occidentalium tunc Patrum praecordia incenderat. Hos internegligendus non est Hieron us Ille equidem frequentor de Monasticae vitae laudibus habet sermonem, quando ejuscemodi 1ladalitia coeperant increbescere etiam in cicidente nil tamen memini ejusmodi, quo Coetum fuisse ibidemClericorum una adgregatorum et domo et vita, patesceret quin potius multa innuat praecepta, quae solitariam
potiust ebit vinum non bibere, sicut Timotheus scit, et jejunare frequenter, ut Paulus sistitiis. ita ut secundum illum jejunans alios sermonibus nutrias; et sitiens austinendo a potu. aliis, docendo potum praebeas, Ne igitur
talia obiiciant consiliarii tui: Nouimus enim Episcopos ieiunantes et Onaebos comede tes . Cet. Haec pluribus adducere placuit, ut perspiciamus ea rerum vicissitudine jam inter Monachos commoratos suisse Clericos atque ex Clericis Monachis adsumtosΕpiscopos, qui iucommunitate vixerant non silericali, de qua nihiIscitum est, sed monachali. 'C Baron cit. n. s. - Qui in orbe occidentali monachismum coniunxerit clericatui, pracdicatur a S. Ambrosio S. Eusebius Vercellentis,
qui postolica eratione perfunctus in AgyP-
167쪽
ponunt; aut desiderant videlicet , ut pauperes semper mensae adhibeant, et hospites r ne foeminas domi admittant vllas , et alia id genus. Neque ei elabi sinamus Augustini et authoritatem , et exemplum Hs ipse enim' duo construxit monasteri , num ut vero-
similius conjecturare licet , adhuc Presbyter in hortis sibi ab Episcopo suo Valario concessis pro Monachis. Alterum, dum Episcopa tus jam ascenderat culmen , ad mores, geniumque Clericorum magis adtemperatum; ex copi prodiere , vel Cleri proceres, quos in omnes Africae partes disseminauit. Abdic,
re tamen oportebat omnes illic viventes Clericos peculium quodcunque , atque paupertatis se obstringere voto , atque esse communis vitae sectatores , alias ab eodem Augustino diciendos, qua vivendi ratione Canonico. rum Regularium jecit sumentem , atque quantumuis forent Clerici , et a monachali instituto contradistincti , Religiosorum tamen
concilium habuit, stactorumque Monachorum insitutum cui par est credereo diligentilas perquisiuit. et iuduit Clericali vitae conjungere. Haec enim, inquit Ambrosus ad Vercella lib. o. p. a. Primus in occidentis partibus diuersa inter e Eusebius sanctae memoriae conjunxit , ut et ciuitate positus, instituta Monachorum teneret, et
168쪽
potius ad Computum , quum paupertatem praecipue ex voto sustinerent, quam ad in
ricoriim , qui saeculares nuncupantur , Ordinem reducuntur. Plurimi vero sunt ex Au
gustin passus, qui huic nostro adserto faciunt fidem , roburque addunt pauca deliba-FAsc. IV. L bimus.
ecclesiam regere jejuni sobrietate . . . . Haec gr-rur patientia in . Eusebio monasterii coaluit vis et durioris obseruationis consuetudine hausit laborum tolerantiam. Namque haec duo in attentiine ebristianorum deuotione praestantiora esse, quis ambigat, Clericorum ossi ci et Monachorum imsituta ' etc. Quod ipsum praestantissimum vitae
genus . Martinus Episcopus Turonens transue-
xit in Gallias et S. Augustinus in Africam qui admirabili quadam connexione duo haec ut dictum est omnium persectissima vitae genera
Clericorum et Monachorum in unum pariter conjungentes tanquam lucidissimis astris, violim Martyres tempore persecutionis in pace. Christi ecclesiam exornarunt. . Computante Heurio H. E. lib. 6. . . circa annum M. ad aeterna visebius transiuit tabernacula. P. I omous ait, i. lib. I cap . n. a. Ambro sius ep. a. hunc in modum loquens inducitur. In ecclesia Vercellensi duo pariter existi videntur ab Episcopo, Monasterii continentia, et disciplina ecclesiae mae enim primus inieci. dentis partibus diuersa inter se Eusebius sanctae memoriae conjunxit, ut et in ciuitate positus instituta Monachorum teneret et ecclesiam regeret jejunii sobrictate. . . . item is Eusebius Prior leuauit vexillum consessionis. mare pa- tientia in sancto Eusebio monasterii coaluit lae durioris obseruationis consuetudine hausta
borum tolerantiam is Idem moros in sumo
169쪽
bimus a Ceteris vitandae prolixitatis strudi manumissis Ex quibus hactenus productis discimus,quinque a Christianismi cunabulis praeterlapsa esse saecula , qui bus si qui vitae
communis inueniantur sectatores, tales olum extiterant, qui intra Coenobitarum repagu
la sese recludebant ii, qui foras erant, lerici communis vitae aut societatis in eisdem
aediis 6q. In hac sancta Ecclesia eosdem Monachos instituit, quos Clericos etc. Ut si videris onasterii, lectulos instar orientalis propositi iudices. Haruditus Rauranstraue Instit. I. . . o'. in not stribit Vitam communem, et quasi
monasticam introduceres coeperunt Eusebius Vercellensiis, ac . . . . Augustinus. me Euse- sebio Verceli constat ex S. Λmbrosii ep. nunc εn olim a et ex sermone olim q. eidem Ambrosio tributo, cujus tamen Auto S. Μaximus videtur . . . uratorius dissert de Canonicis Tom. r. antiq. tal med aeu P. 8 GThomassinum reuincit, propugnantem P. I. l. 3. c. q. ab Eusebio Vercellensi non Clericoruina congregationem institutam esse, sed Monachos pro Clero fuisse adsumtos queis omnia Cleric tu munia mandauerit o Mihi quidem doctissimi Muratorii laudata opera ad manus non sunt; st siue sit authorytas Ambrosii, siue --ximi prosecto phis probant pro vitamonacha- tui conssimiliori, quam simplici Clericatui, atque facile eruitur, ejus vitae sectatores absque Votorum nuncupatione non vixisse id quod Regulari magis vitae conueniens est cujus ille
λrmam ex Oriente in occidentem adportaverat.
170쪽
ter nomine Ianuarius communitatem S. Ggustini ingressus iactabat, retini bona sua in caussas bonas distraxisse; verum seruauerat sibi Pecunias, cujus proprietatem ad filiam suam pertinere dicebat filium enim habebat et filiam minori aetate, qui in monasteriis educabantur; simulabat ergo se filiae seruare hane pecuniam, usque dum eidem per aetatem de ea disponere liceret. Nihilomin cum se videret morti proximum condit te iastamento quid his pecuniis faciendum, pladecreuit, iurament assirmans se esse earum Dominum. Filium et filiam exhaeredes voluit, et haeredem scripsit eccletiam. I. Augustinum acriter assiixit huius resbyteri simu-1atio, et periculum malae famae quod ejus communitas subibat Itaque aliquando populum rogauit. . Serm. 16. H. O. n. - P. Heur cit. ut altera die in ecclesia frequenti simus conueniret; ubi tempus concionandi aduenit de se ipso enarrare coepit quo pacto olim Hipponem venisset, inuitum se deinde Presbyterum et piscopum fuisse creatum et monasterium Clericorum in domo episcopiat instituisse, ut hoibites deςentius quam in simpliei asceterio ustipi possent. Hae es inquit in nostra vivendi ratio Nemini in nostra n-cietate quidquam proprium indere licet, et siquis aliquid retinet , rem illicitam facit. En votam Paupertatem l optima mihi de haeribus meis est
opinio, et ne quidem, an aliter faciant , inquirere Iubet. . . . t Augustinus rursus declarat, dixisse ad eos, qui in eius societate vivebant, ut si quae sorte pc ssiderent, de iis disponerent, et diem usque ad Epiphaniam posuisse. Statu ram, nullum Clericum ordinare , nisi in meo e let manere confortit, eumque ordine priuare si a communione discederet jam muto consilium