Ad Concordata Nationis Germanicae Integra Documenta 4. 1777. 406 S.

발행: 1777년

분량: 416페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

201쪽

tribus ecclesiis videlicet Cathedrali, illis

ad . Stephanuhi, et S. Michuelem postea Pe Guntherum. . .. Praesulem et per Regin- oldum quendam virum nobilem addita est quarta ecclesia in honorem . Mariae, matris Domini, et S. Gango hi in extra Ur- hem versus Orientem, in loco Teuuersat, sub Ordine et Professione Canonica. Denique seX-tus ejusdem sedis Episcopus Hermamus Ontra urbem versus Occidentem , in honorem

S.Iacobi Apostoli. . . . Ecclesiam sub Ordi Canonico initiavit: an Otto humilis amator pauperum Christi, octauus ejusdem sedis Episcopus, cooperante Gerhardo praeposito, con-1ummauit, et dedicauit, ac stirpem ordinemque illic Deo ruientium decenter disposuit.,, idem iisdem urbis recenset Gresserus ex quo quis fortasse argumentum depromet, per ordinem Canonicorum intelligi vitae Clericorum

socialis, communisque normam , praecipue, quum res penitus sit confecta, eandem vitae

1ormam apud Ecclesiam Cathedralem usumtum temporis adhuc obtinuish Alia de illa ad S. Iacobum vide sis in Host anno laudato. Plura tamen in hunc usque diem vitae communis apud S.Iacobum perstitere indicia, quam ad S Gareo bum; ex quo forte quis suspicabitur pro vita communi in Eccles utraque, quum similis utriusque Ecclesiae videatur sors is nisi alia

reserus in vita s. Henrici, cap. 7.

202쪽

- - -

alia producantur documenta res ista suis e tenebris nondum satis manet euoluta.

l. LX UILDE CLERICORUM SECUNDUM ILLUD

INSTITUTUM UIUENDI GENERE.

Accipe in paucis istiusmodi Institutii octis ga ici summata, id quod multa habuit

cum monasticae vitae functionibus communia; atque ideo a sat multis haec inter Clerbcos communis vita adpellatur Monastica, quantumuis re apse ab illa Monachali fuerit discriminata. Etenim nunquam Cro gangus voluit, Instituti sui sectatores trium solemnium votorum obstringi vinculis, ut Coenobilis mos est, ac legibus firmata consuetudo. Itaque Canonici omnes infra claustri, seu Monasterii, rite muniti, muros compingebantur;

Non dissimili ab hodiernorum Religiosorum more sub directione Episcopi, vel respective Decani. Praepositiue , monasticam decurrebant vitani axis Uno in dormitorio in sing lis lectulis dormiebant; et inde Claustrum C nohstorum junctum semper erat Ecclesiae Cathedrali et Episcopali Curiae; prout hic M guntiae adhuc manifesta supersunt vestigia; mriam enim Episcopalem olim ipse inhabitauit Archiepiscopus , ut adhuc hodie illam inhabitandam pro lubitu confert cuidam ex Cano

a nicis

c Videatu Cl. . Dur de capit claus. F. f. in

203쪽

nieis Metropolitanis se et de nocte, vel sum. 'mo mane nocturnas , matutinasque Deo decantabant laudes neque minor fuerat in reliquis per diem horis persoluendis pietas , ac Religio in dies singulos , absoluta plerum. que Prima Canonica, conueniebatur in Capitulo, ferme ut hodie apud Religiosos adiuefactum est a Cunctis his pro exigentia absolutis , iis, quibu votum nondum erat in Capitulo lalimissis , ac recedentibus, de temporalibuς negotiis , aliisve ad Capitulum priua. tiue spectantibus habita sunt consilia, tractatusue Hujuscemodi fuerant clectiones Praelatorum , susceptiones fratrum , conlationes beneficiorum , atque hisce similia, quarum determinatio causiarum potissimum a Votorumpendebat pluralitate. Perducto ad finem Capitulo operi manuum sese adplicuere , ab Episcopo , vel altero Praelato adsignato Plerumque in scribeodis libris, et codicibus labor insumebatur vel studio etiam mentem addixere b0no animo canonici, communim Refectorio mensa fruiti silenti studiosissi. in , sacram ausculcabant lectionem, spiritualiter sinu , et corporaliter refecti. Expleto prandio denuo labori manuum , Vesperis, Completorioque recitandis , ac meditationi. hus sanctis vacandum erat, Coena demum frugali refocillati. Dies singulae Dominicae , ac

a Inde diuuleata es phrasis illaci etia apitultitoninitiu

204쪽

festiuae pro accipienda deuote aera maxipraescribebantur, atque tum iuniis, tum abstinentii 4 rigorem obseruatis Deo Eucharistico domicilium praeparabatur. In Capitulo praeerat in Cathedralibus pie pisi i copus in minoribus Decanus, vel Praepositus atque primo ibi aliquid ea Regula, vetne eadem e memoria excideret Canonicorum, praelegebatur. Postea sequebatur aliud ex Scriptura , ex Patribus, ex Ascetis in aedificationem, ac spiritus recollectionem. Hac finita negotia cultum diuinum , disciplin mclaustralem tangentia tractabantur etc. Delingoentes culpam palam profitebantur , ac praecedente admonitione, vel inuectiva suam quisque e*rum poenam sustollebat.

f. LXVIII. CONTlNUATUR ARGUMENTUM, ET UBERIUS INLUSTRATUR.

Vivebatur igitur more Monachorum: ast hunc

in modum uiuentes reapse Monachi non erant. Regula rodegangi tatuit ab , Ut Canonici cucullas Momeborum non induant. Reprehensibilem apud plerosque canonicos inolevisse comperimus sum . eoquod contra morem ecclessasticum cucullas , quibus solis Monachis utendum est , induant , cum utique lib-xum habitum penitus usurpare non debent, quorum proposito quodammodo distant. . .

a sicut

205쪽

scut enim turpe est, virum vestem multe. hrem, timulierem vestem virilem indupre; ita valde indecorum est Canonicum Vestem monasticam induere nisi tamen cum veste etiam propositum voluerit assiimere. Et quia hujuscemodi usus nulla authoritate approbatur , sed potius ab his. qui sanum sapiunt, arterito reprehenditur , et repudiatur , portet, ut abhinc, ne fiat, penitus inhibitum siti, Nostra hac aetate, ac temporum et morum tempestate versa est alea in eligiosi sub- in Canonicorum utuntur vestibus hi vero diploide cooperiuntur laica Si tamen in Gemmania eam distanantiam non adeo conspiciamus frequenter conspiciemus in Gallia lamquentius.

Vita monastica tribus essentialibus constituitur requisitis , votis scilicet illis , quibus homo tum suis ommbus, tum sibimet ipsi renuntiat, a litate , paupertas , et obedientia crodegani Regula sectatores suos hisce ligaminibus haut obstrinxerat. Coelibatus equi dem tacite erat ordinibus majoribus adnexus; votum tamen Castitatis expressis non erat nun cupatum , emissumque verbis: atque eam ob causi ni Clericis in monasteriis quantumuis du- gentibus, majoribus tamen ordinibus necdum initiatis, via adieculum praeclusa non ita fuerat, quo minus eidem instituto nuntium mitterent, atque matrimonii siue deliciis , i. ue oneribus sese lubcollarent. Secundo Super

mori.

206쪽

rioribus equidem hedientia adpromittebatur ab ejusmocli instituti adsectis attamen vitie in re obligatio nesciebatur. Tertis quoque aberat votum parapntatis, cujus ligamme , testante ipsa rodegangi Regula, et Concilio AEquisgranes nemo deuinciebatur. En utriusque statuta ah Tam de suis, quam de Ecclessiae facultatibus non plus accipiant , aut exigant , quam oportet; id accipient cibum potum, atque vestimentum , t his contenti sint; ne plus aecipientes pauperes grauare videantur . . . Hibero, qui nec suis rebus abundant , nec Ecclesiae habent possessiones, et magnam utilitatem Ecclesiae conserunt, accipient in anonica congregatione victum,

et vestimentum. etc. Item Si aliquis uni sacerdoti pro missa sua, vel confessione, aut Clerico pro psalmis et Hymnis, seu pro se ipso, seu pro quolibet caro suo aut

vivente, aut mortuo aliquid in eleemosynam dare voluerit hoc accrdos, vel Clericus atribuento accipiat, et exinde, quod voluerit, faciat. Concilium Aquingranense Vero. O , Quanquam Canonicis , quia in sacris canonibus illis prohibitum non legitur, liceat linum induere carnibus vesci , dare et accipere propria res, et ecclesiae, cum huis

207쪽

hu litate et justitia habere, quod Mona , chis, qui secundum regularem institutionem arctiorem ducunt vitam, penitus inhibitum est non tamen in cauendis vitiis, et amplectendis virtutibus eorum a lxionachorum distare debet vita. . Et qui Monachi)nihil sibi proprium relinquunt,manifestum est, illos copiosioribus ecclesiae sumtibus, quam CANONlCIS, qui SUIS et ecclesiae licite truuntur rebu , indigere se tem a Qui vero et SUIS, et ecclesiae abundant rebus, instante sterilitatis tempore eis, quos paupe res pascit ecclesia, uis facultatibus cum earitate et humilitate aufragari procurem,

ut juxta Apostolum frater adjuvet fra

trem, et ambo consolentur non tamen ob id

se superbiendo extollant quia sicut in libro Prosperi legitur non se debent hujusmodi inani jactantia praeferre his, quos nihil habentes ponit, ac Vesti ecclesia is etc.

Neque quis eo se decipi permittat, quod

smilia Canonicorum collegia monasteria fuerint compellata aut co uentus frat in de domo conuentus fratrum de S. Martino in . Martino velut requentissinius is si diplomatum loquendi modus si quidem haut dis ficulter ejusmodi scrupulos utpote nullius ponderis, penitus subleuent Penius, ae Dur.

208쪽

Durrius cum aliis. Primus scribit. σθα Dum olim Caaeonici vitam ommunem agerent, noque Clausero sub certa regula, et Superiorum directione viverent, eorum Colle. gia fuisse dicta Mnaserit, ex moriumentis et Scriptoribus illorum temporum est notjsimum ut merito Molamni imperitia arga eos , qui , dum alibi incidunt in locuntquemquam apud Superiorum aetatum Scriptores , in quo Canonicorum Collagium vocatur Manaserium, aut errorem esse, aut Mona-flisum ordinem, antequam canonici essent, in eo viguisse , putent , non alia ratione moti, quam quod videant Monasterii nomen il- liquandoque tributum esse. Ait postquam Ca nonis abjecta vita communi ad vitam singularem transierunt, externaque vivendi disciplina se plane a Monachis, et Regularibus incommuni viventibus discreverunt, sensim quoque vocabula communem illam vitam praeferentia respuerunt atque ita eorum Ecclesiae. siue Collegia prius Monasteria nuncupata, dici coeperunt Capitula: hocque nomine hodie a. nonicorum saecularium Ecclesiae a Monachorum , et Canonicorum regularium Conuentibus distinguuntur Alter croco comittentatur hune

in modum se Nota sati est distinctio apud Ue. teres jam inter Monasterium Canonicorim . et

a Eden I. E. U. pari. r. n. 7. c. s. n. r. b Lio. r. de Canonicis cap. a. ς Ῥῶr conament de Mogunt, . Martini nΘ-

nastorio cap. 3. . r. cur quo consor, du

209쪽

Monasterium Religiosiorwh. Quia enim Ierico. riim sodalitia . in signo habent adfinitatem cum Monachorum claustris et coenobiis, non adeo mirandum est, aedificia hisce anonicis colligendis destinata; imo ipsa templa majora Monasteria dicta fuisse, adeoque haec nomina: Moncserium majus Monaserium S. Martiarii loquitur de ecclesia Metropolitana Moguntina Conuentus fratrum de domo, Conuentus fratrum de S. mrtinio, neutiquam inserunt Metropolitanam Moguntinam verum Monasterium , aes eligiosorum s. Benedicti fuisse Coenobium, Canonicos etiam fuisse Monachos vere tales.

CAPUT X.

Qualis o in Instituto conserendorum e. MDUneficiorum, ac sustentandorum Clerico. rum fuerit ratio qualiterque prima facta sit menta Episcopalis amensa Canonicorum di

paratio.

ARGUMENTUM.

Parographus mosi ratio disciplinae in conferendis bene sitis,ejussu ratio in ecclesiis praecipue ca-Zo. Qualis suscipiendi in illud Insiturum fuerit

ratio pcorum claspis , et quaenam fuerit Moiplina 6 ad uintram odegangi Institiaim thedralibus, et collegiatis. circa partionem mortanecclesiasticoruin p73. Qualiter prima secta sit mensa E sico pr. Dupla praeci ripalis a mensa Canonico eo in Insitura Canoni separari, g. LXIX.

210쪽

I. LXIX.

MUTATIO DISCIPLINAE IN CONFERE DIS BENEFlcn S; EIVSQUE RATlO N

Conferendis beneficiis facultatem mutatio subintrasse aliqua, deprehenditur, quae dilabentibus annis, saeculisque majora surist incrementa, ita, ut capitula, inconsulto etiam Episcopo, Canonicos sibi adsumserint. qui sus, ut auguratur bomus us I inrepsit diutino Episcopatus interregno, aut ex frequentiore piscoporum absentia, aut ex eorum diutina negligentia, qui praescribi eam consuetudinem passi sunt aut denique

ex priuilegio, quod Episcopi ipsi largiebantur: sicut et eligendi Abbatis priuilegio tam multa donarunt Coenobia ad faciliorem claustralis disciplinae obsexu ntiam quibus tamen adhuc alia quaedam addenda esse exi

stimo, atque ut herius ea pertractentur, in serius locum dabo. Illud nunc commonefaciendum, quod posthac intactam, in adornando circa beneficiorum conlationem

discursu, praetermissuri sumus piscoporum

pote. μεsne in Glossi ad dictas voces obcurrit et illa distinctio in miraculis S. Bertim bbatis lib. a. c. 93 p. abilon in actus . . Gnedicti saecul g. p. 36. p. und Durr. Thomassin parti, Lib. i. α 36. D. N et U

SEARCH

MENU NAVIGATION