Commentatio iuridicopoliticohistorica, De magnoducali sigillo maiestatis Saxonico, in lucem publicam edita, a Io. Zacharia Gleichmanno, alias Helmondo

62쪽

MAIESTATIS SAXONICO. v

64쪽

MAIE STATIS SAXONI eo. 33

65쪽

torum , anno Domi ut misi simo quadringentesimo sexagesiams seeptimo. Quae Di . SCHA MEL Ius c. l. post adductum hoc diploma addidit, ita sunt comparat8, ut ignorantiam Iuris stuboci particularis prae se serant. Quamobrem cum satis ex huc usque scriptiS refellantur ε, non operae pretium esse duxi, illa denuo hic refutare. Etiatam ex tequentibus contrarium dilucide patebit.

ν XIII.

Sunt nempe nonnulli inter eruditos, qui putant, spisuiu dum hoc Maiestatis Sigisium nil aliud esse quam maius Ducum Saxoniae sigillum. Sed, inficiandum quidem non est, saepissime in Diplomatibus fieri mentionem μ/isii maioris; inde tamen non sequitur, Sigisium Maiestatis Saxonicum esse nihil aliud quam maius aliquod horum Ducum Sigillum. Si enim hoc sequeretur, omnia diplomata sigillis maioribu. Oblignata, essent Maiestatis Sigilia. Hoc autem statuere, plane absurdum esset. Si tantum

per hoc maius sigillum psi. Uristeget ) esset

intelligendum . non potuisset illud nominari: das geosu

Cum igitur ex supra adductis Diplomaiibus eiusmodi appellationes clarissimie exsplendescant: quiis libet

66쪽

MAIESTAT is. SAXou Ico libet emunctae naris homo odorem exinde me tis Ducatis percipiet et maiora altioraque ex talibus Sigistis sentiscet. rg. XIV. Porro hoc Maiestatis Sigillum ideo a nonnullis opis Pugnatur, Ut peruerse statuant: in eiusmodi diplomatibus, vocabulum Maiestatu sumi in sensu vulgari, nempe pro quacunque potestate alicui competente. Sic aiunt, in L. fin. T de i. et I. Praetori Romano etiam Maiestatem tribui; sac Comitem Campaniae, HVGONEM, teste ΜΑBILLO-Nro, Maiestatis Sigillo litteras consignasse, ex quo pateat, Maiestatis causa Sigillum hoc a quibusdam Germaniae Primeipibus haud esse usurpatum. Ad hanc obiectionem iam ab excellentissimo GRIENERO, in obsera. g. XVII. p. 17. est responsum. Vt breuissimis me expediam, tantum hoc ego appono: absurdissimum esse , si quis Diplomata, supra allegata et adducta, ex Legibus Romanis explicare aut illustrare velit. Quod ad Sigillum Comitis Campaniae, Hur 'GONIS, attinet, nondum satis explicatum est, quo senili ini illo MABiLLONI i diplomate vox Maiestatis sumta fuerit. Sufficiat, in aprico positum esse, non in eodem sensu in eademque qualitate hanc Maiestatis vocem, in litteris Saxoniae Ducum et aliorum Imperii Print vim, accipi posse, quia aliud est, Comuem Campaniae, aliud, Dacem Saxoniast et Imperii principem esse. g. XV. s CHII TER vs in dissert. de Iure Obsid. C. II. 6. n. 2o. de hoc Sigilla Maiestatis Saxonico sic disserit: Etsi concedamus, legendum esse in Ordin. Politica, Ode qua

'supra g. 3 a ctum est unpex maiestis Siegel, non, uti. et ex maiestat Steget, hoc est. nostrum Sigillum maius

seu secretum, ut sev quidam anonymus ad istum Iocum monet ; diserte tamen et sic dicer tur Sigillum Mausaticum enni Igitur portet, ut eo utens Maiestatem sibi vindicet. Res itaque e- odem recidit ecforte parum profuit haec interpretatio, nisi scias , Superioritatis Iura sua natura esse Maiestatica, abstineri tamen plerumque ab isto nomine, etc. Hucusque s C H a L-

67쪽

36 fg cI'. II. DE MAGNO-Dv C. SIGILL. MAI. s T. TERvs. Ex his ego concludo : Si Iura Supeνωνει is sua natura sunt Maiestatica, sequitur exinde, quod Duces Saxoniae , quae praeter ordinariam Superioritatem, adhuc alia praestantissima Regalia, V. gr. Ius de non appellando, etc. habent,

Iure optimo uti possint Sigillo Maiestatis.

g. XVI. Coronidis loco adhuc cum Dn. GRIENER notamus, Duces quoque inferioris Saxoniae, et in specie Duces Brunsvitenses, ante duo secula, et quod excurrit, misiestatis Sigillum literis solennioribus annexisse. Docent hoc tabulae Ducis HENRICI semoru,quas Lu NIGIus exhibet insrielΦ Archiu P. Sp. Sedi. IV. post n. 68. pag. I77. Scriptae sunt anno Oi. et consessionem mutui ab Abbate, Priore, et reliquis Monasterii Ri.d shusen accepti, continent. Ad institutum nostrum ultima eorum verba pertinent:

g. XUII. Hoc denique notatu quoque dignum est, Eleis rem etArchiepiscopum 31Muntinum, tanquam IN. Principem, etiam uti Maiestaιis Sigillo. Neque Dominus DE LUD. I G, neque Dn. GRIB NERVS, neque alii de hoc Sigilla Male

flatio, aliquid memoriae prodiderunt. Non ingratum igiatur benevolo lectori erit, ii hac de re aliquid afferam. Supra laudatus Dn. VAL. FER D. DE GVDENus, in SylIo- ge I. variorum diplomatariorum monumentorumque veterum et

et quidem in Praefatione, pag. m. 2I. et aa. sic disierit: Visitur et ias et hodierna die in sigillo magno sevdali Mog-imo Archiepiseopus in throno sedens, pontificalibus induistus ornamentis. Quod aeque Maiestatis Sigilli nomine olim specialiter insignitum fuit. Vide T. I. rerum MOg. p. go 6. in vita BERTOLD I. QM tamen cum aERTOL DO phrasis ista, uti primum audiri, ita rursum evanescere coepit. Quamuis Sigillum ipsum in continua manseraι obseruantia ; nulla vero alia occasione eius sit usus, praeterquam, uti sub- indicauimus. in litterarum seudalium obsignatione. Haec in praesenti sum ant.

buri SOLI DEO GLORIA.