Collegii Germanici et Hungarici historia libris 4. comprehensa auctore Julio Cordara Societatis Jesu accedit catalogus virorum illustrium qui ex hoc Collegio prodierunt

발행: 1770년

분량: 253페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

191쪽

2 9. Quale illud fit

de non amplectendo statu R ligioso.

et x HISTORIAE COLLEGII GERMANICI

,, pretationem servaturum, nec a communi vivendi rati

is ne discessurum . Insuper juro , quod ubi in Patriam eis Collegio discedens remigravero, inde, saltem triennio is durante a die mei reditus , nullo sub quaesito coloreis discedam, in Italiam, & multo minus Romam reditu- rus, nisi de proprii ordinarii in scriptis , & ex causa ,, quadam urgente ibidem expressa, licentia impetranda , si & ab Eminentissimis hujus Collegii pro tempore Prori tectoribus approbanda. Insuper spondeo ac juro, quod is dum in Collegio permanebo , & postquam ex eo, si- Ve completis , sive incompletis studiis exiero, ante et is psum triennii terminum, tine Apostolicae Sedis licentia, si vel post triennium sine licentia EE. Cardinalium Ptot

se istorum, nullam Religionem, Societatem, aut Congre- gationem regularem ingrediar , nec in earum aliquari professionem emittam . Quod si cum licentia praedicta se in Religionem , Societatem , aut Congregationem alb,, quam ingressus fuero, spondeo, ac juro in patriam 1la-

tim ad juvandas animas me reversurum. Sic me Deusis adjuvet, & haec sancta Dei Evangelia se . Prius quam ad alia progrediamur, nolim hoc loco offendatur quispiam eo juramenti capite , quo sibi aditum in Ordines religiosos Alumni praecludunt , quasi veto injuriosum id statui religioso , & contrarium sanctitati ejus perfectionique sit.

Primo enim id ita jurant, ut facile exsolvere se vinculo, quo tenentur, possint, facultatem haud difficulter concedendam rogantes. Rem deinde si intime inspicias, ut alio quocunque insta Episcopalem statu sanctiora Religiosorum omnia instituta sint , at non etiam aliis, reique publicae utiliora sunt omnia. Plus certe publicae prodest rei, qui Apostolorum exemplo totum se proximorum saluti devoVet , quam qui intra solitaria quaedain claustra se

192쪽

ET A GARICI LIBER QUARTUS . et 3

jus institutio , non tam ad privatam Alumnorum sanctit,tςm , quam ad publicam populorum utilitatem spectat, ne que id solum voluit Gregorius ut sancti, sed etiam ut Apostolici Sacerdotes in hoc Collegio est,marentur. AEquum proinde fuit , ne per speciem boni majoris Collegii institi,tio frustraretur , Alumnis statum religiosum inire cupiemtibus quasdam interponi moras, non ex propria eorum libidine , sed Apostolicae Sedis arbitrio removendas. Quare sapienter hoc addi jussurandum Alexander VII. jussit , eaque in re, non tam Gregorii Constitutioni derogandum , quam ejus mentem sibi interpretandam censuit . Sed ut eo redeam unde discessi , juramento praestito , formulam scripto consignatam , chirographoque firmatam Novitii tradunt Rectori , ac post haec alios praeterea sex menses in

tirocinio ponunt. Expleto anno , in veteranorum cubic

Ia tribuuntur, hoc servato, quoad ejus fieri possit, ordi

ne , ut qui ex eadem natione , civitate , provinciave sunt , biot saltem aut terni, eidem cubiculo adscribantur, QVendae causa mutuae inter populares benevolentiae & charitatis. Nam, ut hoc non praeteream , nationes quibus haec tota Iuventus constat, sunt decem, Austriaca , Alsatica, Bavarica , Franconica , Rhenana, Silesitica, Suevica , estphalica , Tyrolensis, & Hungarica , quae Croaticam Sclavonicamque, ut dictum est, complectitur. Et tametsi pari

omnes loco ac numero habentur , nec discrimen ullum inter Alumnos quantumvis natione ac genere diversos ponitur , ea tamen habetur aequissima ratio, ut qui ex eadem natione sunt, conjunctius vivere , ac familiarius agrare inter se , praesertim initio, possint . Inde etiam nati nibus singulis unus aliquis e Caelitibus est attributus quem Alumni ut proprium suae gentis Patronum habent, coluntaque , dc recurrente ejus festo die , oratione panegyrica laudant super mensam . Talem inter inter Caelites Austria-

Τirocinio expi into ad Ueterano transeunt.

Nationes diveris

in quibus Colle giam constat. 32. Nationum Pr prii e Caelo Pa

troni .

193쪽

Permitcentur Alumni ex diversis nationi

Fiunt Sacerdo. tes titulo missionum.

rum orbe, cre antur Doctores.

1νι HISTORIAE COLLEGII GERMANICI

ci habent Leopoldum Austriae Marchionem , Alsatae Othillain Virginem, Bavari Henricum Imperatorem , Francones Chilianum Episcopum & socios Martyres , Rhena-ni Ursulam sociasque , Silesitae Joannem Nepomucenum, Suevi Uidaticum Episcopum Augulianum, Tyrolenses Ro- medium Ete tam , estphali Liborium Episcopum, demum Hungari Martinum Episcopum, & Stephanum Regem Apostolicum . Hi tamen duo postremi , praeter laudationem in triclinio , solemni etiam liturgia coluntur in templo , cum redit eorum dies sella . Caeterum haec non sic accipias velim , quasi dividi quodammodo disso clarique videantur nationes. Nam permisceri immo solent de industria ex diversis nationibus, praesertim in decursu,

Alumni, S: cubiculo jungi qui disjunctissimi ab ortu fuerint;

fovendae scilicet in communi domo concordiae , tum etiam factionibus praevertendis , quae ex popularium com junctione suboriri facile possent. Nationum igitur ea tantum habetur ratio, quam diximus. Cum aetas patitur, nisi obstent mores, sacris Ordinibus omnes initiantur , idque solo judicio ac testimonio Rectoris , nullis Episcopi litteris , quas dimissorias vocant, impetratis, nullo quin etiam patrimonio beneficiove instruisti . Nam Missionum sacrarum titulo Sacerdotes ex Pontificio privilegio fiunt. Colmsecto demum studiorum orbe, qui sex ut summum annos tenet, qui post rigidum examen satis a doctrina censeantur idonei, Doctores, tum Pontificio, tum Caesareo jure creantur . Creari antea non poterant nisi qui essent jam Sacerdotes. Nunc concessu Benedicti XIV. satis est, si uno aliquo e sacris Ordinibus sint instructi . Itaque pauciores nunc honoris hujus expertes e Collegio discedunt, quamquam immerentibus nunquam concedatur . Quanti porro valeant in Germania gradus hi litterarii in Collegio suscepti, libro superiori declaratum et , ubi de privilegio quodam Disitiros by Goral

194쪽

ET HUNGARICI LIBER QUARTUS. I s

dam amplissimo Ferdinandi II. Imperatoris sermo est habitus . Prius quam discedant , adeunt omnes Rectore duce Summum Pontificem , tum ut ejus exosculentur pedes, tum ut Indulgentias, & sacra quaedam privilegia postulent. Quae Pontifex concedere benigne solet , addito insuper e cereis Agnis , de Divorum reliquiis munere in patriam perserendo , quod illis carissimum est contra aurum. Discessuris Depositum , de quo diximus, nummum scutatorum centum intactum redditur , litterae testimonii traduntur . Hungaris tamen, qui e Dioecesi Strigoniensi sint,

quoddam praeterea pecuniae subsidium , si ita ipsi velint ,

&. certae conditiones concurrant , tribuendum est, ex Veteri quodam legato Cardinalis Petri Pagmanii Archiepiscopi Strigoniensis. In ipso digressu solemnem caeremoniam more prisco usurpant. Descendunt in templum, Rectore Patribusque aliis deducentibus, de brevi peracta ad aram Virginis prece , talarem vestem Rectori cum gratiarum actione reddunt. Vicissim eos Rechoi complectitur suavis. sime , & ad dignam sua institutione vitam verbis ultimis adhortatur . Tum progressi ad portam , inter faustis Patrum laeta omnia comprecantium voces, paratam conscendunt rhedam , disceduntque . Eorum fidei commissum est , ne, uti juraverunt , pernoctent Romae ullo modo, neve ex itinere aliorsum divertant , sed via breviore in patriam tendant. At nos Alumnos huc usque prosecuti , nunc cessim abire tantisper cogimur, quae ad eorum educationem pertinent paulo diligentius executuri . Quaecunque ad vitae usum sunt necessaria , Alumnis Collegiumptaebet, non exteriores tantum vestes, sed interulas quoque , indusia, tibialia , femoralia , caligas , pileos , demum omnia , non ea quidem in suo genere exquisita, sed neque sordida, neque aspera , quae viros Ecclesiasticos deceant o Tunicam pileumque commutant annis singulis,

caetera

Distellari e Collegio adeunt

Qua caeremonia discedant e Col legio ,

Redire jubentu in patriam via breviore.

Alumnis omnia necessaria gratis subminiarantur.

195쪽

Ο agalis eorum victus sit. I. Ut plectantur

Commercia eum externis quat nus Permisia.

Dies vacati . num transigunt

1νε HISTORIAE COLLEGII GERMANICI

caetera quotiescunque est opus . Mensa nec frugalis nbmium , nec lauta ; aliquanto tamen quam in aliis adolescentum contuberniis, & ciborum delectu , & copia apparatior , ratione habita laboris quem hi prae aliis durant, aetatis robustae, ac moris patrii. Mensura somni ad horas minimum septem. Nihil in coercitionibus asperum, nihil puerile, ne poenae quidem erratorum, quae, ut in magnae Iuventutis multitudine, interdum , vel dolo malo, Vel per incuriam, admitti necesse est. Peccata leviora puniuntur vulgata ad pudorem culpa super mensam , ac levi multa imposita . Pervicacior quispiam, quem non correxerit pu

dor , privato cubiculo addicitur, silentioque tristi plectitur ac solitudine, quippe a sodalibus segregatus , ac pu blico abstinere jussias. At si quispiam, quod absit , violati

pudoris revinceretur , si sedali manus injiceret , si comxta Praesides contumax, eorum detrectaret imperia , aut seditionem concitaret , statim dimittitur e Collegio , ac per portam rusticam indecore abscedit . Uerum haec admodum infrequentia sunt. Nullum certe hujus rei exemplum ab annis multis est editum. Nemini privatas sibire domos , ac ne Proceres quidem ossicii causa invisere, multo minus convivati cum quoquam externorum licet, injussu Cardinalium. Quin confabulari cum externis domi nulli permissum est, nisi petita facultate . Ignoti homines, aut suspecti excluduntur. Caeteri, ossicii aut negotiorum

causa advenientes, admittuntur, non aliter tamen collocuturi quam publice in aula , nec ultra praescriptum a Minustro spatium sermo protrahitur. Scholas frequentant Al mni publicas Collegii Romani, eoque bini itant quotidie lango per Urbem agmine . Nulli tamen scholam , quae infra Physicam sit, adire permittitur. Dies vacationum, nisi si sesti sacrique sint, in amoena extra Urbem villula, quam in Pariolo colle sitam diximus , vel per varios lusus Diuitigod by Corale

196쪽

ET MUNGARICI LIBER QUARTUS. 'r'

sus innocuos se exercentes, vel per tonsas laurus ac topiatia inambulantes, in otio honestissimo transigunt. Nullae fere, aut perexiguae Alumnis pecuniae relinquuntur, quas in proprios expendant usus. Qui re aliqua indiget, Ministrum adit, apud quem pecuniolae quiddam unusquisque habet depositum in expensas quasdam , si non necessarias, at honestas tamen, quae intra annum incidunt. Prius quam e Collegio discedant , rationes exaequantur sic, ut nihil cuiquam discedentes debeant. Nullae in hoc Collegio equestres quas vocant artes. Non choreae saltationesve , non ficta inter duos . certamina , non decursiones equorum,

non spectacula scenica , res in aliis ingenuae Iuventutis contuberniis tolerabiles , utiles etiam fortasse , ut multi putant, ac necessariae , sed Ecclesiastica disciplina prorsus indignae. Hic non nisi studiis severioribus, pietati, & Ω-cris Ecclesiae officiis locus. Quae tria quemadmodum excolantur, cognoscete pretium est. Facultates, quibus operam navant, sunt quatuor, Philosophia, Theologia, Controversiae de Fide, Canones sacri. Doctrinam de moribus qui provectiores aetate sunt privatim hauriunt ex libris, nullo scientiae hujus proptio antecetare. De ea inter se conferunt, & Magistrum Controversiarum aut Canonum, cum libet, consulunt. Hisque coram sabbato quoque die de casu aliquo morali disceptant. Philosophiam cum dicimus , eam intelligi volumus , quam hodie eruditi laudant , non longo ut olim circuitu , sed pressius naturam rerum scrutantem , ad Ne toni ferme placita . Nam Iesuitis, eatenus humanas litteras tradentibus, quatenus vehiculo sunt ad instillandam teneris mentibus pietatem , perim de usui est Aristotelica, ac Ne Wtoniana Philosophia, & in hac re facile sunt adducti ut temporis ingenio servirent. Eamdemque ob causam Theologiam quoque , multis desectis abstrusioribus, minusque utilibus, reformaverunt . ac

Z succi

Collegio ex

lant artes eque stres α

mibus Alumni studiis dent Op

ram .

197쪽

Seholasticae exercitationes quam assiduae.

Duo intra a num examina .

1 8 HISTORIAE COLLEGII GERMANICI

succi pleniorem , totamque fere dogmaticam effecerunt, salva tamen dialectica argumentatione, ingeniorum cole,& veritatis optima indagatrice . Philosophos ergo Theologosque Alumni audiunt in Collegio Romano , & quae dictantur scribunt . Aliarum quas dixi facultatum antecessores, ut supra docuimus, domi habent, eosque nihil scribentes audiunt proxima ante prandium hora , silc tamen divisis rebus, ut annis diversis alii Canones, alii Controversias accipiant. Iam studiorum multi stimuli, nec pauca praesidia sunt . Convenire jubentur certa fere quotidie hora , divisi in suas classes, ad ea quae scripserint audierintve repetenda . Disputatur super iis more scholastico, confligiturque. Urgentur, refelluntur objecta, Veritas elucescit. Adest unus Patrum docti certaminis moderator atque arbiter , contentionesque componit . Quotidianis hisce exercitationibus accedunt Philosophicae Theologicaeque disputationes , quae nulla non hebdomada habentur domi coram Patribus, circumsistente Alumnorum corona. Et praeter has domesticas , alias quasdam intra annum honoratiores habent in scholis Collegii Romani. His vero quantum incendantur aemulatione laudis animi, promptum est intelligere . Quos jam qualesque stinguli progressus secerint, bis intra annum cognoscitur , semel Majo, iterum Septembri mense , instituto in id acri ac publico examine , cui ipse Rector praesidet. Negligentioribus parata reis prehensio est , & aliqui interdum novo subjiciuntur examini , quod indecorum valde ac turpe est, ac pcmaae instar habet . Contra qui excellunt , honestamentum haud leve Patrum suffragio reserunt, non solum privatae laudis,

sed etiam publici honoris. Nam ex iis pauci designantur ad habendas sub finem anni publicas disputationes , quod sibi quisque pulchrum praeclarumque ducit. Praeterea ab examine unus pro unaquaque classe eligitur rei schol allicae

198쪽

ΕΤ HUNGARICI LIBER QUARTUS. I A

administer Bidelium nominant ), quod munus privilegia

quaedam habet adjuncta , & perhonorificum , utpote index praestantioris ingenii , habetur. Tot studiorum incitamentis adde ad extremum opima Sacerdotia Germaniae, quae , ubi paria sint caetera, studiosioribus plerumque deserri ex Rectoris testimonio & commendatione solent. Magna enim habetur a Pontificibus Collegii hujus ratio in Canonicatibus , aliisque Germaniae Dignitatibus largiendis, de saepe s r.

Alumnos hosce caeteris petitoribus anteponi cernimus. Quod CulPa noli Va-

quale sit, nemo est qui non videat. At enim studia nihil tiam in studiis. sic alit fovetque ac Pietas, quae caput rerum in hoc Collegio est. Intelligunt quippe ea aetate , atque ea mentis

acie Iuvenes, non posse se sine grandi piaculo gravissimam

hanc officii partem negligere , & reos apud Deum fore fraudatae mentis Gregorii, & male perceptorum Collegii alimentorum, si indiligentes ac desides in scientiis consectandis sint . Et saepe haec eadem remissioribus inculcam tur. Caeterum ad pietatem quod attinet , mane sammo, phi, i, cum ad campanulae pulsum evigilarunt , horae dimidium quotidi tra . . divinis meditandis tradunt. Sacrae quotidie rei Sacerdotes operantur , alii una omnes intersunt. In singulis cubiculis quotidie Rosarii pars tertia , non tam lege quam more , in communi decurritur, omnesque spatium aliquod temporis privatim piae lectioni tribuunt, quem in usum libros utiles a Confessario accipiunt . Qui ad horas canonicas non adstringuntur, ut quotidie ossicium quod vocant Beatae Virginis recitent, lege sancitum est. Prius quam lecto

se committant, flentio facto, procumbunt omnes in genua, unoque ex iis Verba praeeunte, opem Superum usitatis imvocationibus poscunt. Tum conscientiam excutiunt taciti,

aliisque piis precibus diem claudunt. Atque haec quotidiana , quae ideo sunt sic moderate praescripta, ut seri possint

accuratius , tum etiam quod multis incumbit onus hora- Z x rum

199쪽

Saeramentorum frequentia 4,

3 4.

Praecipua pleos ergaBeatamViris ginem .

18o HISTORIAE COLLEGII GERMANICI

rum canonicarum, & illud fuit cavendum ne studiis necessarium tempus subtraheretur . Placuit etiam uniuscujusque arbitrio quiddam adjungendum relinquere. Iuventuti adultae , atque hoc vitae genus profitenti , non sic omnia praescribenda fuerunt , ut nihil quisque posset ad praescruptum addere ex proprio instinctu, cum maxime lianc fer

ventiores dignoscantur . Ob hanc maxime causam usum fimquentiorem Sacramentorum non exigunt leges , quam ut

semel in mensem , solemnibusque fellis, ac Dominicis Ad- Ventus & Quadragesimae , omnes communiter de sacra mensa participent. Id tamen plerique faciunt octavo qum

que die , lege sibi ultro imposita. Et alia id genus mul

ta , non necessitate , sed voluntate faciunt , quae longum esset exponere . Divinae Matri praecipuum cultum adhibent , magnum pudoris & innocentiae munimen. In duas sedalitates Alumni conscripti sunt universi, dc utraque est in clientela magnae Virginis posita. Altera Conceptum ejus immaculatum , altera Assumptionem in caelum pro titulo habet, hisque recurrentibus diebus, apparatu ac religione Mariani Sodales certant. Sabbato conveniunt in Sacellum domesticum veterani , ac post consuetas Virginis invocationes , quas vulgo Litanias Lauretanas dicimus, piam adhortationem ex Patre sodalitii praesecto audiunt. Et siquidem novitii nondum satis callere linguam italicam exustimantur , eodem tempore aliam illi adhortationem separato loco audiunt lingua latina. Die eodem in vesperam inclinante , descendunt universi in templum , atque ante aram Virginis, quam in templi atrio sitam diximus, v nerabundi consistunt. Namque ibi publicae venerationi proponitur sabbato quoque die sacrosancta Hostia , eaedemque

Virginis invocationes per Cantores exteros decantantur :Nec inde abscedunt, nisi facto per Divinam Hostiam ab Sacerdote ductam signo solemni Crucis Ad populum . Denuo in

200쪽

ΕΤ HUNGARICI LIBER QUARTUS. 18 r

in Sacellum coeunt altero intra hebdomadam die, & OLficium , ut loquimur, Mortuorum alternis decurrunt pro Sodalibus vita functis. Quin, ut cujusque innotuerit mors, ad ejus expiationem duo Sacra mortualia fiunt , tota asistente ac comprecante Sodalitate. Divini verbi pabulo nutriuntur saepe , ut dictum est , a Patribus Sodalitatum Praefectis . Certis etiam intra annum diebus coactos ante se Rector gravi oratione at loquitur, subjicitque ad virtutem stimulos . Idem, at multo sepius, privatis alloquiis Comsessarius facit. Octobri mense ineunte , cum Autumnales

aguntur seriar, tres continenter dies divinarum rerum commentationibus ex norma B. P. Ignatii tribuunt, & contractas eo anno Iabes consessione eluunt. Quo tempore suis conclavibus universi se continent, ab omni hominum comis mercio segregati, nec inde nisi demisso vultu , ac taciti, ad audiendum in sacello Patrem divina enarrantem, ad aliaque communia domus ossicia prodeunt. Ut paucis omnia complectar , pietatis ea cura est , qualem res supremae gravitatis postulat. Non enim omnes contra haeresim voce

aut scripto sunt pugnaturi , non omnes concionaturi , aliudve doctrinae periculum facturi. At Sacerdotalem sanctitatem profiteri, & exemplo vitae populo prcelucere Omnes debent. Siquidem vero proprii Sacerdotum sunt ii rbius ac caerimoniae, quibus Religionis officia continentur, in his etiam condiscendis exercendisque jam nunc multum operae ac studii Alumni ponunt . Cantum quem vocant Gregorianum docentur novitii , traduntque huic studio dimidiam quotidie horam a prandio . Quamquam & vem tetani in suis cubiculis cantu se parumper exercent eodem tempore. Examen de cantu sumitur quovis anno semel, idque palam coram Moderatoribus . Antea qui scientior videretur, Odari Praefectus renunciabatur, totamque rem musicam gubernabat, quod munus propter adjunctam a

Piaeula prosodalibus vita funetis.

Piae adhortatio. nes crebrae

Exercitia spiria tualia quota

SEARCH

MENU NAVIGATION