Studien zur griechischen und lateinischen Grammatik, herausg. von G. Curtius K. Brugman.

발행: 1870년

분량: 415페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

101쪽

παρετ νῶσθαι Orph Arg. δ' quibus orbis finitima Mini

παρέζεσθαι παρακαθέζεσθαι παρῆσθαι παρακαθῆσθαι. παρέζειν et maxinis vis ver mim derivalamini, e quibus prae ceteris saepissime usurpatum est πάρεδρος

παρε δρευε ιν His adiungam παρα κε iacta et derivata. παρα ευγνυν ta Eur segm. 24. Nasia θέω τινι curro iuxta aliquem, cum raeactia τινα valeat curro praeter RiIi luelli . . cursu aliquem Bupero. παρατρίβειν χρυσονιωλιβdq Theogn. t T. Herod. Π n. l. παρακολου- Θειν τινι et proprio intellectu ab A Iistilph. en Plat Dem. et translato maxime a Sisicis usurpatum cssalinen Schol. in Nov. est. I 2. Saepissime omnes omnium temporum scriptores Verbo παραμένειν usi sunt rcaea ιωνειν. μέραμον ρ μορονιμος to. quod omnino Latinae sit - -ἀnere, nostraevemblemben respondet. παρεστενάχοντο - γατρί Ap . . IV 1297. παραταττεσθαι de exercitu aciem contra hostes instruente. παρατλίζουσα πέτρα μυχο δεσι --

αις Uir. D. 493. eiusdem stirpis est παραυλος Soph. es Restigium ad Soph. ed. a p. XII. 1ταριστάναι. raροικεῖν. πορτανευοντα δε πιιν Quini Smyrn X 1280 Restant nonnulla verba cum praepositione παρά composita, quae quamquam ad eandem rationem ad quam pra enumerata explicanda sunt, tamen eo differunt, quod ad animum translata sunt, vehit παραβύλλειν τί τινι apud Herodotum Sophoclem alios, proprio si eo dierum qui

rem iuxta aliam ponit, tum de eo qui res inter se vel ad

aliud quoddam exemplar comparat. Acci, dunt ex eadem radice formata grassa 'ολ lat. Isocrat. et raραβολικός.

ποραβολοειδὲς similia apud grammaticos. quibus addas

30 Μulta similia composita nostra lingua praebet binasre belum Maimen Mochlat Misaa. Moeas. -Men. at sinees medii aevi verba παραμονευον παραμόνημα παρα- μονευτής sententia prava usurpaveranti' iusidias finiere. cum apud

antiquos Graecos de fidesidiis servis, qui apud dominos perinanebant diei sint Diuilia πιν orale

102쪽

de praepositione παρῆα an ad Et, uva Isocrat iam. Res cona parando ceteris naetior reperta exemplar fit, nd Παράδειγιι et por- multa eiusdem stirpis vocabula hunc sensum Receperunt. σπαρα θεωρεῖν τί vel προς τι παραθεασθαι τό

μέγα εμι ρεπαραμετρειν uom pro imag. XXI et nullo casu adiecto, sed plane eodem sensu Pla. t. heaet. i54. A. B. Exemplaria eripia recognoscere et inter seo serre dixerunt Graeci παραναγιγνωσκειν velut Plat. The L 72 E. quod nos dicinius collationiereae s. mbookium ad Phryn. p. 278.

His vertiis numeratis ad ea transire liceat in quibus directionem quandam praepositi indicat, cuius cum duo genera esse possint primo loco

do is verbis agere visum est in quibus ah undum vel discedendum esse ab aliqua re praepoηitione iudicatur.

A quo genere compositorum Graeci abhorruisso videntur, perpauca enim eiusmodi exempla inveniuntur. Sed priusquam graecae lingua verba enumeramus aliquot linguarum cognatarum huc apponere placet quamquam etiam in his non multa exstare videntur.

Sanscritae linguae pauca verba cum para composita comparari possunt, quippe in ilibus praepositio vim talinae de ita habeat inpar uti xlmisio p. sifile Versus abhino discedens parsi iana actionen discudendi simulque adeundi significat paras cuius spiritus vitulis ex corporo

effugit, qui remotum eum habet. Nonnumquam, at rarissimo praepositiones ei praefixa linguarum germanicarum fas far ver audem vim habenti conferas verba ραυαίγan 'lesta deducere. H

Graecae linguae haec composita sunt παραδέχεσθαι τινος velut Z 178, cum A 596 eadem sententi simplex

103쪽

δέχεσθαι cum genetivo usurpatum sit, sed iam in Homeri carminibus exstat constructio δέ- - πυρά τινος et apud postreiores scriptores moueodo ino παρά τινος quod exemplum dilucido laustra qua ratione imporo procedonio usus Praepositionum ingis magisque patescat. dein valere doverbo recis aλαφιβανειν per se apparet, quod cum apud II

morum ou exstes de antiquissimo usu nihil statui potest. Sed Herodotus, apud quem primum occurrit. Omoricam

alicuius sibi conciliare. Cum saepissime apud optimos

scriptoros αἰτειν τι πορ υνο scriptum ruperiamus sex dubitari poterit quin etiam σι αμ σίγαι τινος pro aἰ1εῶσθαις ναρα ιν0 dicium ii, pulinquum cum praepositi immobi liter quasi verbo uilix sit, n0n cum genetivo sed uiuii a cusativo verbum coniungitur. Recontiorum scriptarum mureo γειν παραγωγη σπαραγωγος τινος ' ονη- θα ι milia. σιμ υθειν τινά ινος.)Quibus compositis enumeratis

o adscriboro liceat in quibus praepositio graeci cam vim habet ut accusativum regat; li Ortini PreXiguu num Cru Soxstat in quibus signification latin neo raopositionis uata, Vel viud usurpata est, sed longo phili init notio pr-tre inest, ito ilibus hoc lotio uecuratius videtur di8Horundum esse, omissis illius generis compositis, ne iusto longior evadat dissextatis. Diuitiae by orale

104쪽

de praepositione παρα .

Nos autem, Me r uni. aut ad locum atri ad tempus aut ad animini referri possit, primo loco dicamus de verbis quibuscum praepositio παρά composita localem vim retinet,

quamquam eadem verba etiam de tempore et de robus ad

animuin translatis Aurpari posse et usurpata esse or Oapparet. hua verba Sunt σιαρατρεχειν otium do tempore dictum et νιαρεκLρεχειν ii stadio liquitia su porare; Pud posteriores scriptoro OiuSdem stirpis iusiatori ci et rcis a-

Anthἡ παρομετρειν Apoll. Rh0d Mnn. παροδευειν Plut Luciali multaque derivata apud orentissim0s. παροχεῖν Dion Hal. Denique παρακοντίζειν παιήσοις παραρροι De sempore praetereunte, praeterlabente usurpantur hae composita. -υραι ρεχειν saepius apud Herodotum.

Iam oro restat tit de usu praepositionis rao translate de aninio licta in Compositis I Cainus, cuius u Rus plurima ovompla lingua Inec exhibet. Quae coinposita clunit Diei iiiiii in malam part m accipiunda sint non At quod mirentur confortis si ilacet, ea quae g 26 hac de re exposuimus. Diui nulla neque malum neque boniana sensum alim L. Minum paucissima. In his a in quibus

notio superandi inest quicunque enim imminem aliquem

105쪽

praeterin vinei eum quodammodo vel superat, quam vim haec verba praebent. πορώναι en C ii. Ira, b σιαρατρέχειν Εὐ Aristoph. αριμαεν- Ε ut com inein III 243 , παραμείβεσθαι Soph. R. bl 2, ad queIa locum RehO

ubi B6c ius μορ ιν scripsit recte. Nom. XI T. Apud

Ani η παρελθοισα τὴν χρείαν di περι-οψ Liban. I 331, 3. παρελαυνειν Laert Dire Geop. liint eis. παραλλώσσω - - στω. ρεσθαι Luc. αριναίνει texendo vim cere e τω- --em Philostr. Vides igitur paucissima huius generis exempla exstare, eaque quibusdam sane exceptis, non optimorum scriptorum auctoritate cominendata. Tra eamus igitur ad composita quae in malam partem

dicuntur, e quorum permagno numero primum eum usum commemoramus quo παρά indicat notionem verbi praeter fines reeti vel contra rectui sieri. f. p. 8 et alaenarii Schol ad Nov. ost. II 42l. Verba haec sunt. σε αραβαίνειν et ingens numerus derivatorum velut παραιβασία εαράβασις παραβάτης etαπaρανο ιος multaque eiusdem stirpis verba. παραδοξος est.

Aliquot verba et substantiva cum παρά composita ea

106쪽

de praepositione παρN.

stant, in quibus eam vim liabet praepositio ut verbo contrarium sensum indat sivo exprimat in malam partem ae cipiendum esse h. e. prave male perperam fieri quod verbo per se dicatur. Quibus verbis plura linguarum germanicarum respondent, quibus inseparabilis particula fra got. Ο theod. γερο praefixa est, quae particulae cum ex eadem qua στορα radice derivata sunt tum in quibusdam verbis eundem imtellectum habent velut in ρωτα ιι peccatum L . ninlum, pravum pus fersa contemptus ferinum, desperatio.'- Hau maledicere Linguas sa critae paucissima verba cum pora composita hanc vim habent Sunt paradu posedere pari per-las Verborum compositorum graeca lamma quae hunc intellectum prae se serunt, maximam parisin nisi apud eripiores recentissimos, apud grammaticos, Pgantinos, scriptores eces non reperiri nobis confitendum est. Sunt autem hRee. A. Vorba cum παρα composita quibus praepositi contrariam sive negantem sigmficationem indit. Ex Atticis seriptoribu Plato παραβοηθεῖν usurpavit ep. IX 72. cui Oppositui est βοηθεῖν. olybi et Diodori os παροπλί ε- σθαι pass. armis privari; σιαροπλίζεσθ'αι med. arina

Ponere. παρακουειν Myb. II 8, 3. III 15, 2 querelas spernere quasi inauditas i - μἐν ολψφηδικ μ ν - - βαρέως φει- την βλαβην καὶ παρήκουον ἐνια - λεγομέ-νμορ- ἴτος Luc. ita vocat in. simularo surdum, cum vero audita et recte percopia non audivi se vitari volumus . Resaius in Animadu ad aue o. IV 88 sq. παρακοή. opp. ακον inobedientia es schol. r. an. 762. παραγγέλλειν interdicere vetare Nov. est. παρακυρουν opp. κυρουν, alibquid irritum sacere, semel apud Symmachum legitur. αρα-

B. παρα in compositis saepissimo significat αἰ- γε

107쪽

Xen Mem. IQ, i secus iudieare, in iudicando coarct ad quem locum obolus Nov. lecti p. 684 lino adnotavit. cuius usus num furit aliud xomplum o seriptoribus Aviicis asseres, sed unusquisquo talia pro ro nata sibi com- p ii, quo statim ab uno quoquo recto intelleguntur. Sic recentiores Graeculi in codicibus describendis utuntur orboreo γροφειν et loci es in orem libro veniam metat ibuusto verba doctissimi viri non omnino probare iis sim, nam quamvis rarissimum ess apud Auleos scriptore hunc usum nogari non poscit, tamen aliquot exempla opibmorum auctorum exstant, volui Platonis in Thoare p. 395 αδτω γυ τι ἡμ- mmc υσιν ἐπι--σιν, λι-- - -

min. III 62. i At longe maior eiusmodi compositorum immeriis se centiumn o recentissim uni graeca lingua auctorum eas cuius exei lis allatis snem disputationi d prae siti re in eum ci uiuia sincro he

108쪽

de praepositione παρN.

λιζειν seu aes p. Lycopluti 094. attamen iam verbum simplex in κολε iv pud Aristophanem. Xenophontem alios sigiliscat allore decipore. - παραβραβευειν iniusto iudicium Polyb Plui. - σπαροδικαίειν id Bygant. - σι αράγειν

proprie non recia ducere versithren Pind. Soph. σπαραγωγὴ et similia, prava derivatio grammati παραδι τριμν--tium, studium inutila Nov. Tesic παραδιδασκειν

νενειν es παραδιοικεῖν infideliter administraxi. - παρα- προςδέχεσθαι inconsiderate accipere Arriau. - παραριθμειν es sic veretiaden Stob. - παρυωσις prava salsa nouo. Plui.

Iulia composita qua nummos adulterinos, sigilla adullarina et similia significantis inui velut παραπινιοίνειν, linil derivatum os παρύ γιος, quo verbo usus est Domο- sthenes παράπινιος me quam loeutionem interpretatusos grammaticus meis. n. 292, 5ὶ παροσννιο φῖτωρ

109쪽

μ παραξις παραχαράκτης et silmilia derivata apud insinuoneiatis script0res quae Vurba tiam ab auctorium, latinis medii aevi usurpauiur. σι - διάζει i. o. παρ' ἄσσειν Hesych. παραγλι τειν τα σφραγιδας Diod Ι 8. idom significat quod παρακοπιειν -- α-φέλψαι ei derisaia.

Athon. Greg. an croci ito μῖν non rectonsis fere mich. An. 505 i5 - παρα-νεσις intellegentia prava, error Galen.

pere Ep. Gal. II 4 de Iudaeis in christianorum cootus malo animo se ingerentibus cf. Valch Schol ad . . Ill9. - προεκδεχεσδαι falso percipere, perverse interpretari

SEARCH

MENU NAVIGATION