De capella regis utriusque Siciliæ et aliorum principum liber unus auctore Josepho Carafa c.r

271쪽

2 8 diuersi adhibiti fuere. Nain sumpta primum a Rege Euchari

stia in Oratorio Palatino, ministrante suo Eleemosynario, progressus est ad Ecclesiam redimitus diademate, cinctus Ense, Sceptrum manu tenens, sub umbraculo a Magnatibus Regni delato , praeeunte Magno Cosmeta cum Pomo . Ad Ecclesiae sores obviam iverunt Regi Episcopi tres, nimirum , Hamiae, Nor vegiae , & Cimbrorum vulgo Iutiana a quibus, benedictione accepta , ductus est ad Solium media in Eccletiae regione sanctae Mensae excitatum . Sedente Rege , Episcopus Hamiae concionem habuit de fidelitate a subjectis gentibus Regi servanda. Post concionem, nonnulli Psumorum versus decantati fuere. Tum Episcopus idem de unctione, ejus significatione, & origine , verba secit ad Regem . Concionem excepit lectio Statutorum Regni ab Epistopo Norvegiae facta ; qua lectione Rex monebatur , quid ipsi esset custodiendum . Postea Rex prope sacram Mensam , dejectis Regiis insignibus, unctus eii ab Episcopo Hastatae in vertice, pectore,& manu dextra. Redeunte Rege ad Solium, Hymnum gratiarum actionis decantarunt . Denique Episcopus primum, tum universi acclamarunt, Vivat Rex. Ita quoque res se habuit in Coronatione Friderici I U. & Ludovicae Reginete illius conjugis, anno I7OO. die IS. Aprilis. Nam Rex Regalibus ornatus insignibus accessit ad Ecclesia in , uti etiam Regina. Ibi Solio inlidentes concionantem Episcopum Selandiae audierunt i concionem excepit Hymnus invocationis Spiritus Sancti. Quibus precibus absolutis, uterque ad sacram Mensam oleo persusus est in vertice, pectore , & manu dextra . XII. Cum itaque unctio Regum in more si etiam apud Heterodoxos: hinc ubi Fridericus I. Marchio Brandeburgi, favente Leopoldo Imperatore, sibi Regis Borussae titulum , dignitatemque asseruit, solemni ritu benedici , atque ungi voluit in Regiomontis vulgo Conlibe*b civitate, quae est

Borussia metropolis. Haec caeremonia peracta fuit die I 8. Januarii , anno I7o I. in Ecclesia Palatina Regiomontana ab Aulicis sacrorum Ministris tum Lutherante , tum Calvinianae communionis quod Princeps Calvinianorum partibus adhaereat, Borusi vero e Lutheranorum numero sint. Atque hi sacrorum

272쪽

vinianos nullus est Episcoporum ordo a Presbyteris distin - , ctus. Itaque aliquot ante unctionem diebus, Proclamatores

in insignioribus Civitatis locis Fridericum Borussiae Regem

renuntiarunt e die vero praecedenti sacram cieremoniam ,

conscripsit Princeps Equestrem Societatem Aquilae nigrae, inquam plures adscivit e suis Aulae Magnatibus. Stata die, induit in AEdibus Regiis vestimenta Regalia , atque suis ipso

manibus Coronam capiti aptavit, & Sceptrum accepit, ut fgnificaret, non aliis, quam sibi Regiam dignitatem acceptam reserri. At cietera insignia, nempe Ensis , Pomum, Sigillum, Vexillum exhibita fuere nonnullis Magnatibus, ut ab iis gestarentur. Hoc ornatu pergens ad Conjugis cubiculum , eamdem ipse Diademate cinxit. Uterque deinde Diademate redimitus Solium in aula quadam Palatii excitatum conscendit; ubi Proceres, Optimares, Consiliarii, omnesque ordines fausta precati Regem salutarunt. His peractis, universi , lon3o agmine , Ecclesiam Palatinam , in qua Lu- tberant sacra faciunt, adiere. Ad Ecclesiae fores occurrerunt Principi Antistites sacrorum, nempe primus Praedicator Aulicus Calvinista,& primus Praedicator Aulicus Lutheranus,quo rum ille agebat Consecratorem, hic Assistentem. Praeter hos aderant sex alii sacrarum rerum Ministri, quos Praedicatores

vocant, tres e Calvinianorum numero, totidemque e Lutheranis. Hi omnes prope sacram Mensam steterunt,& prope Solium Magnates, quibus commissa erant Regia insignia, & Proceres Aulici. Tum Res Divina more Lutheranorum inchoata est : ΚConsecrator ex ambone concionem habuit in illa verba lib. I. Rc g. Suicumque glorificatu me, glorificabo et . Post concionem Cantores Palatini quosdam Psalmorum versus, & Ηymnum invocationis Spiritus Sancti decantarunt. Quo finito, prae fati duo Antistites ad sacram Mensam ex ampulla olei, quam

jubente Principe , Praefectus Regii Cubiculi tradidit Conse

eranti, quibusdam precibus unxerunt illius frontem, & brachia, abstergente inunctas partes Praesecto Regii Cubiculi. Dum vero unctio peragebatur,suis ipse manibus Princeps Corona in amovit capite, rursumque imposuit , tum rediit ad Solium, acclamante

273쪽

multitudine. Postea pariter ad sacram Mensam oleo perfusa est Conjux , Praesecto Regii Cubiculi tradente ad imperium

Principis vasculum olei Consecranti. Finita unctione, duo illi Antistites , caeterique sacrorum Ministri accedentes ad Solium faustis precationibus Principes salutarunt, Choro respondente , AEnen. Tum plures ab Antistite recitatae preces, hymni quoque a Cantoribus dicti, tamdem Hymno gratiarum actionis, & projectione numismatum, finem cieremoniae imposuerunt. Paucos post dies a Coronatione sua , Princeps in eadem Lutheranorum Ecclesia Eucharistiam accepit. XIII. Recentissima est Coronatio Magni Ducis Moschorum , quorum Fides, & Ecclesia consentit cum Graecis, a quibus vergente ad exitum taculo nono, fidem, & sacram disciplinam hausere . Nam primus omnium Petrus Alexiovit sius, quem a rebus plurimis praeclarissi me gestis, Magnum cognominarunt, se se Imperatorem Moschorum dixit, eoque nomine

jussit Catharinam conjugem in Cathedrali Mosesiae, quae est

Imperii Metropolis, die IS. Maji, anno IIa . solemni pompa coronari. Hujus Coronationis ordinem exhibent in Caeremoniali Moscoviae Dumontius, & Rossuetius. Constituta ad sacram caeremoniam die, Epistopi, Clericique in Ecclesia convenere, sulisque precibus pro salute Imperatoris, hujus adventum expediarunt. MOX Imperator , R ejus Conjux magno comitatu , & insigni pompa ad Ecclesiam se contulere. Imperialia ornamenta a nonnullis Magnatibus deserebantur, nempe Imperiale Paludamentum, Pomum, Sceptrum, Co rona: quae insignia ad scires Ecclesiae ab Archiepiscopis Novo-gardens, & Pleskoviensi thuris sussitu , & aquae benedictae adspersione donata fuere; tum in mensa quadam prope Imperatoris sedem collocata. Ingredientibus Imperatori, & Imperatrici Ecclesiam, Novogardensis Crucem deosculandam obtulit, Pleskoviensis eosdem sacra aqua adspersit. Canente Clemro Psalmum , Misericordiam , ct judicium cantabo tibi Domi ne , Imperator cum Conjuge in eminenti solio media in Eeclesia exstructo consedit; stantibus Magnatibus circa , & pro

re Solium; sedentibus vero Episcopis in scamnis hinc, inde, ab Attali ad Solium ; Legitis vero Principum,& nobilibus

274쪽

23 imatronis in tabulatis ad id constructis. Universis itaque hoc ordine dispolitis, surgens Imperator, acceptoque Sceptro jussit

ut a M gno Marestallo accerserentur Episcopi: his vero accedentibus ad Solium praecepit, ut Conjugem suam inungerent. Quamobrem Novogardentis Archiepisicopus ad Imperatricem versus, eamdem exoravit, ut Fidci hymbolum recitaret. Quod ubi ab Imperatrice factiam est, Archiepiscopus primum, deinde Clerus uni versus submissa voce,haec verba protulere: Gratia Sancti Spiritus sit tecum. Tunc flexis genibus benedicta est ab Archiepisicopo, qui imponendo manus orationem subdidit , qua Deum precabatur, ut illa digna fieret unctione ad Imperii, ad Eccletiae, Fideique utilitatem . Hac oratione ab luta, accepit Imperator a praefatis duobus Archiepiscopis Imperiale Paludamentum, eoque ipse induit Conjugem stantem. Mox uterque procubuit in genua , dum alias preces Archiepiseopus effunderet. Rursum Imperator siurgens, accepta ab Episcopis Corona , eam Imperatricis capiti imposuit ; Episcopis invocantibus nomen trium Divinarum Personarum . Tamdem Archiepiscopus praebuit Imperatrici Pomum . Quibus peractis, utrumque Solio insidentem universi faustis prccationibus salutarunt. Postea Imperator Sceptrum, uti Imperatrix Pomum . deposuere, & ad Altare accedentes Liturgiam audivere. Ubi vero ungenda fuit Imperatrix, ducta est ab Imperatore ad Sanctitarii sores, ibique delato oleo a duobus Episcopis, Nomvogardensis inunxit illius frontem, pectus, & manus, in vo cando ad singulas unctiones nomen Divinae Trinitatis . Parte inunctas abstergebat Pleskoviensis Archiepiscopus. Post unctionem , accepit Eucharistiam , Archidiacono dicente : Ae

eedite cum Me, di pietate. Mox Eulogiis, seu pane bene , dicto, & potu vini calidi, more Gnecorum donata est. His

expletis, uterque recessit e Sanctuarii foribus , donec Liturgia absolveretur. Denique Archiepiscopus Pleskoviensis concionem habuit de laudibus Imperatricis, atque ita rei sacra finem imposivit. Uerum in Coronatione Imperatricis Annae IuanOπnae celebrata in eadem Ecclesia, die 28. Aprilis, an no I So. Archiepiscopus Novogardensis illam induit Imperiali vestimento, illique Diadema imposuit, & Sceptrum prie I i a buit

275쪽

2Iabuit; brevique oratione gratulatus est, quod imperium esset assecuta. Qui idem ad Sanctuarii vestibulum oleo perfudit

Imperatricis frontem, Oculos, nares, Os, humeros, pectus,& manus λ proferens in singulis unctionibus haec verba: me

es Agraculum Spiritus Sancti . Tamdem sumpta Eucharistia , R Liturgia absoluta, adiit Ecclesiam S. Michaelis Archangeli, fusisque ibi precibus, rediit ad Aulam ornata Imperialibus in

signibus. . . γ

XIV. Stelliae Regibus adeo usitata fuit unctio, ut plures scripserint, solos in Occidente Francorum , Hierosolymorum, Anglorum, & Siculorum Reges inungi. Ita Hostiensis, RG offfridus in Cap. un. de sacra Unctione , Chassanaeus par. S. oper. de Gloria Mundi, Campegius lib. a. de Monarchia. Sane Rogerius, qui primus e Normannis Principibus sibi Regis Siciliae titulum asseruit, sacro Ecclesiae ritu ab Episcopis coronari constituit. Ea res ita describitur in Chronico quodam M S. Sancti Stephani de Boseo in Calabria relato a Tutino, iaPirro in Chronologia Regum Siciliae: Ditionem habente Ro-gerio Apuliae, Calabriae, ct Siciliae , Sergium Duram Neapolis in bello vicit, obtinuitque etiam Princi atur Capux, ct nihil faciens Ducalem titulum, consi7io , ct sententia Satra porum, er Magistratur, Regis titulo nuneupari voluit, ad jus colus celebritatem quamplures fuerunt acesti Archiepiscopi P di Epis pi, varii Comites , cr ulites, eum quibus etiam Magister Radulphus a Crueisxo, Demi Magister voluittanic inter e solemnitati , ct deeurrente anno MC lx indict. VIII Kal. Maii discessii una simul eum Episcopo Meli tensi ct S uillatino, ct in naslatione ob cempus, ct ρω

viam multa passi sunt incommoda, tamdem ad Cipitatem Messans a ulerunt, ubi ab illius Civitatis Episcopo mira eum .charitate recepti fuerunt: pos tertium quoque diem iter ba

buerunt Panormum versus, ubi invenerunt apparatus quam

plures, occasione tantae solemnitalis, O Idibus Maii constituta die pro Rogerii coronatione, ipse comparuit suo in Pala

tio indutus Rogali pestimento auro contexto, capite cooperto p rvo frices bireto, catena aurea ad collum, multiplici gemmmorum I tura pariata, ct equo resident ad Majorem Bel

fiam s

276쪽

fluvi, magna Prclatorum, o Procerumsimul e uitantium rehorte ductus fuit, ubi a Gero summo cum honore receptus

es. Erat qui e Templum pretiosi mo, nitidissimo apparatu excultum: ita ut intuentium oculos ramma admirationς assistebat , ibique tantus diversarum nationum concursus fuit , is sis ad Ecelesiam teret aditus. Factis aliquIbus caeremo mis a Praelatis, demum Beneventanus, Capuanus , Salerni ranus , ct Panormitanus Regale Diadema variis contextum. gemmis Rogerii caput ornarunt, eique sceptrum tradideravi, O Regis titulo ab omnibus fuit acclamatus, G Hymno dicto pro gratiarum octisv , genere musicorum , , cι-

elatus fuit per urbem, ad Regiam ductus. Enumerantur deinde Episcopi, & Magnates, qui sacrae rei interfuere . At cum huic illius coronationi obstaret Innocentius V. Pontifex, ea causa fuit, ut Rogerius Anacteto Pseudo-Pontifici adhaeserit, a quo Regia dignitas illi confirmata est, dato diplomate an. IIIo. quod exhibent Baronius, &Pirrus, facta Regi potestate, ut per manus Archiepiscoporum terrae tuae , quos volueris , juxta tuam voluntatem, a Uientibus aliis Episcopis , quor voluerit , tui haeredes in Reges inunga mini , ct in statutis temporibus coronemini. Hinc rursum Rogerius in Metropolitana Ecclesia Pavormitana anno I I 8 . Coronam accepit a Cardinali Comite Legato Anacteti . De hae Rogerit inauguratione agit Alexander Abbas Telesinus lib. a. de gestis Rogerii, aitque peractam ipsis die Natali Domini , & incredibilem fuisse pompam in Palatii apparatu , &conviviorum splendore . Cui consentit Chronicon Falconis Beneventani , bis verbis: Anno igitur ipso praeims Ana elatus Cardinalem suum Comitem nomine ad Durem tuum direxit , quein die Nativitatis Domiri in Civitate Palamitana

in Regem eoronavit : Princeps vero Robertus Capuanus coronam in ea te ejus posuit. Tamdem Innocentius a Rogerio, contra quem arma moverat, praelio victus, summaque religione exceptus, cum eo rediit in gratiam , ratamque habuit Regiam illius dignitatem , ut patet ex Innocentii diplomate

anni Mῖ9. relato a Pirro. Ibi Pontii ex postquam dixerit

277쪽

Rogerium ab Honorio praedecessore suo magna complexum fuisse benevolentia , addit: Nos ergo ejus vestiis in baerentes, ct de potentia tua ad decorem, di utilitatem sancte Dei ει-

clesiae spem, atque fiduciam obtinenter; regnum Siculae, quod utique prout in antiquis refertur bifuriis ) regnum riui

non dubium est , tibi ab eo em antee oro nostro concessu, Ma , eum integritate honoris Regii, di dignitate Regibus pertinen te, . excessentiae tuc concedimur, di Apostolio auctoritate firmma I. Ducatum quoque Apuliae tibi ab eodem collatam , Oinyisper Principatum Capua w integre nihilominus nostri famsoris rabore communimus , tibique concedimus. Indicto annuo censu sexcentorum schise torum ita enim dicebantur aurei quidam nummi , quod cavi essent ad instar scyphi, uti opinatur Cangius. Jam vero ex iis Pontilicis litteris pitet , qua potissimu in causa Rogerius sibi Regiam dignitatem vindicaverit ; quod nempe priscis temporibus Sicilia suos Reges habuerit & ita quidem rem se habere, Scriptores Siculi pluribus argumentis evincunt. Et hanc causiam asserendae tibi Regiae dignitatis indicat quoque Alexander Abbas Telesinus lib. a. de gestis Rogerii scribens, gerio post late extensos ditionis suae fines, cum pacatum imperium moderaretur , sug gessisse non paucos, ut quoniam olim Stellia suos habuit Reges , majori jure se eo donaret titulo, qui ultra Siciliam, plumribus gentibus imperaret : Nam si regni factum in eadem quondam civitate is regendum tantum Siciliam certum est ex titisse, oe nune ad ipsum per longum tempus defeess vide tur , valde dignum, re justum, ut in ea te Rogerii diade mole posito, regnum sum non solum ibi modo resiluatur, fed in caeteras etiam regiones, quihus dominari cernitur, δε- latari debeat. Quantobrem Regius titulus a Rogerio alium pius, quo etiam posteri Reges Normanni, Suevique in ligniti fuere, ad Siciliam ultra Pharum referebatur , cujus metro polis p clarissima est Panormus, & ibi coronandi, & un gendi fuerunt Reges Siciliae. Neque enim tunc temporis A pu lia dicebatur Regnum , sed Ducatus ; neque Reges vocaban tur utriusque Siciliae, sed Reges Siciliae, Duces Apuliae, &Principea Capuae . Attamen quandoque Rogerius se se inseri

psit

278쪽

las , quas ultra Siciliam obtinebat , quasque solo titulo Regis Siciliae minime complectebatur . idque more Graecorum , qui Italiae nomine Apuliam nuncuparunt, quod olim magna Italiae pars eorum subderetur imperio , uti notat Auctor Hist. civit. Regni Neapol. lib. II. cap.q. unde Cata panes Apuliae a Graecis Scriptoribus dicti sunt Cata panes Italiae ; & Nicephorus Gregoras Carolum Andegavensem vocat Regem Italiae; quin etiam Falco Beneventanus in Chronico juxta Graecorum

morem Apuliam saepe Italiam appellat. Quandoque etiam Rogerius se inseri piit Regem Siciliae , & Apuliae, uti constat ex pluribus ejus litteris apud Ughellium , & Pirrum; testi seque est citatus Auctor , in Tabulario Cavensis Monasterii legi diploma Rogerit , an. II IO. hoc titulo : Rogerius Dei gratia Siciliae, Apuliae, Calabriae Rex , Ad utor Chrisianorum, OG petis. Iam vero validum inde emergit argumentum , quo patet nostrum Apuliae Regnum disiunctum, divisumque fuistea Regno Siciliae, neque ex regionibus ultra & citra Pharum postis , unum , idemque Siciliae Regnum conflatum . Eccurenim se se Rogerius inscripsisset Regem Siciliae , & Apuliae, sive Regem Siciliae , & Italiae, si ditiones omnes illius imperio subjectas , unum, idemque Regnum Siciliae complecteretur t Accedit, quod in utroque Regno diversae leges obtinuerunt: siquidem Apulia jure Longobardico regebatur, quod numquam in Sicilia vim habuit; & in qualibet Apuliae Provincia imminebat Iustitiarius, a cujus sententia nulla erat provocatio ad Magistratum aliquem supremum Regni Siciliae. Atqui eodem jure , eodeinque supremo Magistratu Siciliae, administranda erat Apulia, si ex eodem Regno suillet, illique,

veluti pars eorpori, adhaesisset. In Constitutionibus tamen Friderici ΙΙ. quas Petrus de Uineis collegit, non semel Siciliae nomine, Apulia quoque indigitatur: non quod ex utraque regione unum coalesceret Regnum , sed quod utraque regio eidem Regi subderetur. Et haec eausa suit, cur deinde Clemens IU. utramque dixerit Siciliam ultra & citra Pharum, ubi Carolo Andegaventi hoc imperium demandavit. Itaque R

Serius, & successores Normanni , Suevique , quod Siciliae

279쪽

insulam Regio titulo tenuerint, Panormi, & a Panormitano Antistite ungebantur in Reges. Gratulatus est Rogerio Petrus Cluniacensis lib. φ ep. 3φ de Regia Corona , & Innocentii gratia illi conciliata : uti etiam S. Bernardus ep. 2o7. & 2o8. qui Monachos suos in Siciliam transnilit, ut illius votis faceret satis . Guillelmus I. Rogerii filius anno iis . die sesto Paschatis ab Hugone Archiepiscopo Panormitano; & Guillelmus II. hujus filius , anno II 66. a Romualdo Guarna ejusdem Eeclesiae Antistite unisti fuere. Memorat hanc Guillelmi II. unctionem, simulque exprimit illius vim Petrus Blesiensis in ep. Io. ad Gualterium Capellanum Regis, scribens: Doleo, quod inrer primitias dominationis suae , O initia unaeonis Re-eiae hoc praesumit: virtus equidem consecrationis ab hujusmodi violentiis eum utinam temperasset: magna enim es hujus e Leucia Sacramenti, nam de Davide postquam a Samuele unctus

est , Seriptura testatur, quod directus es Spiritu Domini a die illa , ct in reliquum. Saul quoque die illa , qua olei lemticula a Samuele perfusus es, mutatur si in virum alterum , ct insEiente in eum Spiritu Domini , cum accessii et ad cuneum

Prophetarum , cum eis prophetare ea sit. Qui successere Reges , Tancredus anno II9o. & Guillelmus III. anno Ir94. ibidem Regium Diadema , & sacram unctionem aceeperunt. Pa riter Suevi Normannorum Regum succelsores : siquidem Henricus Imperator, & Constantia conjux anno II 93. a Bartholomaeo Archiepiscopo; Fridericus Imperator , & Rex anno II 98. Mamstedus anno I 238. a Ra inaldo Aquaviva Episcopo Agrigentino, assistentibus Episcopis Monteregalensi, Tarentino , & Salernitano, aliisque, in Panormitana Ecclesia inuncti leguntur . Idemque dicendum de Aragoniis Siciliae Regibus , qui pulsis Andegavensibus imperarunt, uti constat ex Fagello de rebus Siculis, Pirro in Chronologia Regum Siciliae , Baronio de majestate Panormitana, R Amato de principe

Templo Panormitano. Et ineunte hoc saeculo, Uietorius Ame deus Dux Sabaudiae, cui ex inito inter Europae Principes dure , Regnum Siciliae concessum fuerat, una cum Anna Bor-honia con juge, ibidem die 24. Decembris, anno I7I3. a Josepho Gasci, Archiepiscopo unctus , coronatusque est. Nam

280쪽

a II Siculis quoque Reginis usitata suit unctio. Ita Ioannam Reginam Henrici Anglorum Regis filiam , & Guillelmi II. coniugem in Ecclesia Palatina S. Petri coronatam, & desponsatam

fuisse anno II . seribit Pirrus. Imperatrix Constantia Normanna, una eum Imperatore Henrico VI. ejus viro; & Regina Constantia Sueva Mamstedi filia, una cum conjuge Petro Rege Aragoniae, in Panormitana Ecclesia Coronam acceperunt. Itidem Antonia Baucia Neapolitana uxor Friderici III. Regis Siciliae , die Ia. Ianuarii , anno I 37S. & Regina Maria Aragonea uxor Martini I. die I . Aprilis, anno i 398.& Regina Anna Borbonia conjux Victorii Amedei Ducis Sabaudiae, postea Sardiniae Regis .

. A Longobardorum aetate, antiqua est Coronatio Principum , qui in hisce regionibus imperarunt, quas modo dicimus Regnum Neapolitanum. Nam de Arechi Beneventanorum Principe refert Leo Marsicanus in Chronico Cassnensi lib. I. cap. 9. Hic Ariosis primus Beneventi Principem se appellari , t , eum ingue ad istum, qui Benedemo prae surrant, Duces appellarentur. Nam ct ab Episscopis ungi se fecit, Coronam Ibi imposuit, atque in suis Gariis scriptum in saeratissimo nostro Palatio fieri praecepit. Siconem quoque Be neventanorum Principem Coronam gestasse, indicat M S. C dex Longobardicus de translatione S. Ianuarii editus a docti simo Antonio Caraceiolo Teatino in lib. de ster. Ecl. Neap.

mon. cap. 2 o. sed . I 3. ubi ita ait: Sacra vero corpora nempe

SS. Ianuarii , Folii, &Desiderii) inpraedicto Deo locata sunt,

omn/s eivitas ad illam locationem con xit: etiam Excel emissimus Princeps Sico : fui coronam auro optimo, excellentemque

gemmis preti simis , de eo resis manibus deposuit, D- per Marium B. Ianuarii Muroris locasit. Auod i e Meum Praemule, auro optimo, gemmis pulcherrimis , Auris va riis undique per totum fieri mandavit. Sed & Norinan nos D ices, qui Longobardos excepere , sacra Episcoporum benedictione inauguratos luisse, verisimillimum est: squidem id eis in more suit, uti tradit Martene lib. a. de antiquis Eccl. Rit. eap. I. & Andreas Cheseius edidit benedictionis preces in Coronatione Ducum Normannorum recitari solitas. Hanc au-