장음표시 사용
11쪽
RELATIO IURIUM SEDIS APOSTOLICAE
ullus controversiam de dominio moverit. Pro majori robore adsuit consensus etiam Electoruin Imperii,& quidem solemnis,nimirum postquam diplomata praedecessorum Imperatorum, Principumque Imperii recognita suerant in Concilio Lugdunensi, Lau. sannae, & demum a Fratre Conrado Ablegato Caesareo. '- Priscae quippe Constitutiones Imperii, uigesta per Imperatores firma essent, non eisquz. conVentus, non Concilia expostulabant, sed assensum Hectorum Imperii. Videatur oti αε- μ Goldaestus , qui in unum redegit Constitutiones & acta Imperialia, & refert pacta pa-us gestia , cis initae inter Alexandrum III. & Fridericum I. a solis Electoribus Imperii ficinata plu- . ω - 4 μ resque e cordias, foedera & dismembrationes , quibus solus assensus Sectorum Imperii intermit. Quamobrem Nicolaus III. non petiit, diploma Rudolphi per conventum Imperii confirmari, sed solum per assensum Principum eruciem Imperii, optime sciens ea aetate illum superabundare; alias postulassetassensum Principum &Contilii Imperii. Neque credimus, Invictissimum Principem JOSEPHUM , qui juravit in actu electionis, privilegia di donationes Ecclesiae Romanae factas a praedecestoribus suid servare , impugnaturum diploma Rudolphi I. praedecessoris, & quidem consulto. & tanta solemnitate datum , & datum a primo Austriacae gentis Imperatore; atque ab omnibus Romanorum Regibus ejusdem clanssimae gentis servatum usque in hodie
num diem. Quare his positis inquit dictus D. Cardinalis o dominium COMACLI ad Sedem Apostolicam spectare indubii juris est: ct frustra opponitur, Sedem Ap stolicam COMACLUM non possedisse ante vel post dictum diploma. Quippe in
conventibus futuris probabimus, Sedem Apostolicam COMACLUM possediste an. te & post diploma Rudolphi; ut fatis supcrque prohatur ex eodem diplomate. Ruabibb; L Rudolphus I. declarat, testatur, & fatetur COMACLUM ad Romanam Eccle.& Ethctorum sam pertinere pleno jure dominii di proprietatis, idque facit re cognita postquam M. legati sui authenticas donationes, in quibus & COMACLUM doscriptum erat, recog- cIM .d Roma noverant, ct postquam ipse inconcilio Lugdunensi&Lausannae easdem donationes linam Ecclesiam defensurum iuraverat . Flectores novem Imperii id ipsum declararunt & testati sunt. Ru h n. ' Quatenus itaque Ecclesia Romana non possedisset tunc COMACLUM , dicendum sotidia ' ideo non esset, declarationem & testinaonium Rudolphi ct Electorum esse erroneum. Quis enim neget, posse dominium stare sineposiessione e Si dominium erat & est M. dis Apostolicaejuxta solemnem declarationeni Rudolphi&Εlectorum , id staficit, ut COMCLUM illi restituendum sit. Quis enim id dominium abstulit Nemo sane. --mo omnes Imperatores, qui Rudolphum I. sequuti sunt,iuraverunt in actu suae electio. nisse dontitiones & privilegia a praedecessoribus Augustis data Ecclesiis Roma, , se vaturos. Ergon juvat examnare , an Ecclesia Romana tunc vel postea possideret ;quandoquidem si solae enuntiativae per supremos Principes in diplomate serio ac motu proprio emissae, praesertim post rem cognitam , disponunt, neque impugnari queunt ; quid dicendum de declaratione, consessione & recognitione dominii alterius
dispositive factis a tanto Imperatore & a tot Tectoribus Imperii cum tanta sinlemnitate φ 1 t. Praeterea Rudolphus, postquam declarasset Co, CLIdominium ad Romanam Melesiae Ro- Ecclesiam pertinere, ad cautelam iterum COMACLUM Sedi Apostolicae donat, con-Σ .:6M . cessit S assignat ;& quidem pleno jure &insolidum. Ilaec recens concesso & donatio
αμ εχ ictis lacta a Rudolpho de consensu Principum Imperii , sufficeret ad evincendum domini despia I. um COMACLI, etiam quando tunc Ecclesia Romana illud non possedisset. Itidem in diplomate Rudolphinulla legitur relatio ad possessionem Ecclesiae Romenae; loquitur enim semper de dominio, quod stare potest sine possessione : S declarat co--CLUM pleno jure dominii, proprietatis & Principatus ad Sanctam Sedem pedi
Ilis additur, anno I 279. I . Februarii Rudolphum solemniter ratum habuisse Gias ' quidquid Frater Conradus Ablegatus ejusdem nomine promiserat : in quo quidem H, Midum actu, qui legit in dicta Appendice actorum veterum pag. I 6. S I 47.data est potestas latarum s Nicolao III. & s crebrabus eius possessionis capien8ae & recuperandarum omnium Civitatum S Provinciarum descriptarum in privilegiis per praedecessores Augustos concessis Romanae riclesiae, sine consensu aut facilitate ulla Imperatorum. Ergo hinc intelligitur, Rudolphum nullam prorsus rationem habuisse possessionis habitae vel non
habitae, si voluit Ponticiem, Urbium, quarum Possessionem non habebat, & qua-
12쪽
IN CIvITATEM COMAC LENSEM. frum nomina erant expressa in diplomatibus Imperialibus, possessionem nancisci posse,
Et tamen constat ex serie factorum superius expositorum , Ecclesam Romanam , tunc COMACLUM possedisse : cujus rei ut veritas elucescat, repetere liceat factum coMA.
Caneellarii Imperialis, qui a putribus Civitatibus Darchatus S Pentapoleos nomi- :2ζώ:ά . ne Rudolphi L juramentum fidelitatis extroserat. Singulae Civitates, quae iuramen- 2 mandrum illud praestiterant, describuntur in literis Ioannis XXI.& Nicolai III. datis ad Ru. tempore Rindolphum I. ct in Bulla aurea ejusdem. En verba: a civibis Ravennatibias , Eobje,st. 4 iph i
bas, Casinatibuε, Foropopubensbus. Foroviensibus, Faventinis, In alensibin , Urbinari. bin. Hominibis Montω Feretri , Bre tenorij necnon re abis aliarum civitatiam astarum pariatum , O loco m. quaeipsius Ecclesiis Romana faria existunt: & quemadmodum narratur in literis Ioannis XXI. a Communitatib- Ουιtatam, s lotorum Romaniola, or vicanariam
paratum , qua fore de Gareb νιu ct Pentapoli dignoscuntur. Iam videamus quae gesta sunt. Nicolaus III. scribit Rudolpho I. idiuramentum per errorem praestitum ejus Cancella. xio : qui quidem Pontifex videns expressium in pactis in Concilio Lugdunensi & Lausan. nae per Rudolphum firmatis , Exarcharum & Pentapolim absque ulla Civitatum, RIocorum designatione, ne putarentur eae civitates, quaeiuraverant, non esse in pacto comprehensae, Bullam auream edi postulavit, in qua describerentur civitates di loca nominatim, ne in laturum obscuritas damnum Ecclesiis Romanae afferre posset. Ex. pressit igitur in pluribus epistolis ad Rudolphum datis nomina civitatum , inter quas COMACLUM legitur, & inliteris scriptis Gestrido Legato suo ad Rudolphum addi.dit, se omnino curaturum in Bulla aurea designari singulas Ciritates, quomamina, notor Romanam Ecclesiam Ecclesiam clare or istincte pertinent, uti notatur in dicta Ap. pendice pag. IM Ruaolpus re cognita annuit, & ad tollendam obscuritatem, quam frequenter gene. f. t 4. rasita consuevit inducere, suburat Matru Ecelsita plenarie sotidentur , declaravit , Rud 'phu I
testatus, & fassus est in Bulla, Civitates singulas ibidem descriptas, S COMACLUM , --
pertinere ad Romanam Ecclesiam/leno Iure, rate re etiam in temporalibus , ct ι ID Ur .ctibidem
dum oure Principatus re a. tonis. Fx his educitur possessio clara Sedis Apostolicae :quippe Rudolphus declarat & fatetur COMACLUM , aliasque Civitates in Bulla ex. ., Eeellata pospressas pertinere ad Romanam Ecclesiam 'teno Iure, integre, ιnstidum, esseque plenus- sideri. νῶι, Hilonia se Principatu ejusdem, S se sne participatione alterius & tam jure ρυ. .prietatu quam 'ofessionis juxta regulas juris notissimas. Itaque Sedem Apostolicam tune possedisse COMACLUM , singulasqusUrbes expressas, probatur ex solemni declaratione d consessione Rudolphi, & Eritorum Imperii, qui per eadem verba loquuti sunt. Quod si consessio & declaratio Imperatoris , di novem Principum Imperii consulto emissa S postrem solemniter cognitam, adhuc non stimat, vita reperiri poterit in suturum probatio , quae certam reddat possessionem alterius; praesertim vero , quia haec deri aratio facta est cum designatione Civitatum ad instantiam Nicolai III. qui a Rudolpho hanc rem postulaverat, quod eae civitates clare est distinuι pertinereuta. Sanctam Sedem.
Civitates, quae juramentum fidelitatis praestiterant, in manibus cancellarii Impe- ε. t .rialis, nedum erant illae descriptae inliteris Nicolai III. S diplomate Rudoinhi , seact ecbia'. alii vicinae & in illis partibus existentes, uti diximus. Ravenna ct Caesena descriptae nO- ci .it ei Leel. minatim leguntur; ergo etiam COMACLUM , quae Urbs proxima est Ravennae & siae Romanae. senae. Si autem iuramentum abolitum fuit per Rudolphum, quod illae civitates es. :' i sent stib ditione Romanae Ecclesiae, illique fidelitatemjurassent, hinc intelligitur Civi- iii itisamenioritates illas per Sanctam Sedem mediate vel immediate posses . Gloriem. Praeterea error cancellarii irrepserat, quod putasset eas civitates non esse sub Ev l. igarcham vel Pentapoli. Nicolaus III. contrarium ostendit ex diplomatibus Imperato. rum antiquis tuncsolemniter recognitis & ad Rudolphum transinissis, in quibus eae Om- iis obfesotines Civitates descriptae erant: postulavitque ideo in Bulla aurea fieri expressionem cla- juramento aram civitatum in dictis Provinciis existentium. Cum itaque Rudolphns annuerit, eas' 'ai. κω I que Vibes & COMA LUM ad Sedem Apostolicam spectare declaraverit, & jura ....unde fiat menta fidelitatis revocaverit, palam fit tunc recognitum, omnes praefatas Civitates in ri u dominio &possessone Ecclesiae Romanae fuisse; alias oporteret ammare Sedem Apostolicam, coMMLO excepto, plerasque Urhes in Bulla aurea descriptas posse
13쪽
c RELATIO IURIUM sEDIS APOSTOLICAEssisse, dum solum COMACLUM sub hoc praetextu possessionis non habitae, Impera. tor vindicare praetendat, allas vero civitates ad Sedem Apostolicam pertinere non controvertat ; quod quidem estet majestateni testimonii & consessionis dolphi , qui omnes Civitates in sua Bulla nominatas , & sic COMACLUM, ad Romanam Sedem pleno jure , integre , ct in solidum , & fic quoad dominium N possessionem pertinere declaravit. Inania item essent verba diplomatis Ru dolphi , quibus revocavit juramenta fidelitatis , & frustra fuisset ejusmodi revocatio facta ab ejus Ablegatis. Civitates enim, quae dicta juramenta praestiterant, nedum erant illae designatae inliteris Nicolai III. R diplomate Rudolphi, sed di aliae illarum partium , & proximae jam expressis. Legamus quaeso nomina civitatum & facile intelligemus , Civitates Ferrariae, COMAELI, Adriae, Gabelli, & Arimini, non suisse specifice exprellas inter illas, quae juraverant. Si dicamus, hasjurejurando non attix- masse se devotas Rudolpho, desiderand. e sunt aliae Urbes, & loca illarum partium, quae praeter designat .i juraverant, quemadmodum narratur in Bulla Rudolphi, ac literis Nicolai III ix Joannis XXL Non licet indicare ullam , nisi fateamur cas suisse Ferrariam, Ariminum, Adriam, Gahellum, S COMACLUM , urbes sitas in illis partibus& proximas descriptis dc nominatis in diplomate Rudoipi: quas quidem Urbesiuramentum fidelitatis Rudolpho praestitisse patet etiam testimonio ejusdem Rudolphi &Nieolai III. Rudolphus revocavit iuramentum praefatum praestitum a civitatibus in sua Bulla nominatis & ab aliis non expressis , quae erant illarum partium & procul du
otiis idistin Eeriesia Romana jutis existunt. Quaenam essent eae civitates & loca illarum pallium, quaejuris Ecclesiae Romanae existebant, subsequenter declaravit designando in Bulla g. ct quia dccit, omnes S signulas Civitates pleno jure & integre ac insolidum atoque jure ditionis & Principatus ad Romanam Ecclesiain pertinentes. c. i . Quoniam vero in hac declaratione, praeter illas omnes , quas juramentiun fi. CUMA' delitat s dedisse scimus ex ipso diplomate , comprehenduntur etiam Ferraria , CLU ' coMACLUM , Adria, Gahellum, & Ariminum, ob oculos ponitur, istas suisse meestatio Im- Civitates illas istarum 8crtium, quae itidem juraverant, sed descriptae nominatim non Perii ju - mu erant , & quae pariter pertinebant ad Sedem Romanam. Idipsum evincit testimonium Nicolai III. qui hac de re postulavit in Bulla aurea designari nomina Civitatum diaphum revin & locorum illarum partium , ne scilicet is error in posterum contingeret, qui irre' ' Rix serat in mentem Cancellarii, qui id juramentum exegerat, ignorans, quae urbes S loca in partihus ExarcliatuS , & Pentapoleos essent. Ergo si inter lias urbes , Nicolaus numeravit Ferrariam, COMACLUM Ariminum, Gabellum , S Adriam, ac Rudolphus re cognita, eas quoque descripsit, manifestum fit eas itidem smile juramentum dedisse: vel saltem at limandum , nullam ex illis Civitatibus , id, est COMACLO , Ferraria, Adria , Gabello & Arimino, jurasse fidelitatem idem esset: ac reddere inania verba Bullae aureae, quae alias Urbes , etiam praeter exprepsas , in illis partibus id juramentum Praestitisse testatur. Quare onines iurasse dicen. dae sunt, cum relatio non possit restringi ad unicam Civitatem , vel potius ad unam ,
quam ad alias. Si ergo COMACLUM iuramentum dederat, R Rudolphus illud' per errorem praestitum declaravit & solemniter revocavit, q uod esset ea Urbs quemadmodum reliquae Civitates ibidem expressae sub pleno dominio Sedis Apostolicae , 1d sufficit ad probandum COMACLUM tunc fidelitati Romanae Ecclesiae obstrictum et quod idem est ac dicere tunc Romanam Ecclesiam COMACLUM possedisse. i s Concludimus itaque , quod si Ecclesia Romana non est in tuto adducens diplo.
Deleta R, in Rudolphi , S declarationem ac recognitionem veritatis ab eodem factam ad DR e aeternam memoriam , re cognita, ostensis ac ter recognitis antiquis privilegiis Prae-
- decessorum ; idest in Concilio Lugdunensi , Lausannae , & per organum Fratris MACLUM Conradi Ablegati sui in Curia ; s inquam non potest sua jura tueri hujusmodi decla-Aon Rud0yphi, ratione facta a novem Electoribus Imperii; si post pacificum statum tot saeculorum
non habet titulum legitimum repetendi COMACLUM ; tenetur ostendere authenti. cos titulos ante mille annos datos, possessione actualem ante & post dii poma prae satum; debet iterum atque iterum producere diplomata antiquissima Imperatorum, ut fiat ea recognitio, quae tot vicibus & cum tanta solemnitate facta est aetate Rodulphi coram cae
tu cardinalium , Principibus Imperii, ab Ablegatis caesareis ,& palam facta est
14쪽
IN CIvi TATEM COMAC LENSEM. 7 ab ipso Rudolpho in Bulla aurea ; vix reperiri poterit Princeps, aut Natio, cui ullus titulus etsi clarissimus opitulari possit. Attamen Ecclesia Romana privari non poterat sua Possellione centenaria extemplo, ac re prius non discussa. Hinc jure postulat & enixe postulat Samsta Mater Ecclesia a piissimo Imperatore feliciter regnantesbi restitui possessionem Urbis, quam clarissimum est spacio centum & amplius annorum auste & pacifice retinuisse : non enim licet etiam inrer supremos Principes spoliare possessione alterum , nisi quando alter usurpasset Civitatem, & jus ac do. minium spoliantis esset notorium , ac manifestum. At in casu, de quo agitur , Ecclesia nedum non occupavit C O M A C L U M, sed ostendit titulum sui dominii SPrincipatus, ct quidem titulum, quem verum & legitimum agnovit Rudolphus, primus Austriacae Gentis Imperator: agnoverunt etiam Electores novem Imperii , tot Ablegati Caesarei, tot Proceres, Episcopi, & Archiepiscopi Germani; & jurejuran. do adprobarunt omnes Caesares, qui successerunt, & ipse Invictissimus Imperator se. liciter Regnans in aetii suae Electionis. Quemadmodum igitur Rudolphus piissimus Princeps revocavit juramentum fidelitatis, quod suo Cancellario praestiterant Civitates plures Romanae Ecclesar subjectae, edoctus eas ad dictam Ecclesiam pertinere ;ita sperarejuvat Invictissimum Imperatorem JOSEPHUM pietatis Austria, here. dem nunc idem facturum.
Super eodem Articulo l. de diplomatibus Rudolphinis &
Ν conventu habito sub die II. Septembris Reverendissimus D. Corradinus Archi episcopus Athenarum ita respondit iis , quae dusta fuerant ab tacellentissimo D. Marchione de Prae Legato Caesareo, qui conatus erat evertere quidquid minen- s. irtissimus D. Cardinalis Gogzadinus in conventu diei Augusti mox elapsi retulerat ad conmentus vindicandum dominium Ecclesiae Romanae in COMACLUM. Plura sane magno studio cumulata in eadem Sessione Excellentissimus D. Legatus cohu.ω;b-'Caesareas in unum digessit, quae dividere oportet, ut magis dilucide rejiciantur. i initaphinas Se
dum ea, qua acta sunt inter Nicolaum III. & Rudolphum I. S cetera, quae gesta fu- ob; A. a. erunt in Concilio Lugdunensi a Praeposito Spirensi Ablegato Rudolphi, & Lausannae plomatibus M. ab eodem Rudolpho, atque Romae a Fratre Conrado, ac Praeposito Soliensi pariter ω Piμι Ablegatis Caesareis, S consensum atque confirmationem Principum Imperii; non fuisse probata cum documentis authenticis.
sareis, quae iidem obtinuerant.
gestioneni solam Nicolai m. Romani Pontificis.
praecedenter per Rudolphum, qui protestatus est se velle confirmare donationes Praedecetarum suorum. At cum in donationibus praecedentibus nunquam inclusum dicatur COMACLUM , hinc intelligi Rudolphum per errorem inter Civitates ad jus Ecclesiae Romanae spectantes, CΟΜACLUΜ designasse. Additur etiam Rudolphum erronee putasse non Imperium, sed Ecclesiam Romanam COMACLUM possedisse: & cum hoc falso supposito donasse & donationes praecedentes confirmasse, ideoque & MACLUM aa Ecclesiam Romanam pertinere proclamasse in suo diplomate. Veruntamen cum constare dicatur, Sedem Apostolicam CLUM nunquam possedisse, hinc errorem Rudolphi desumi, scuti respectu Corsicae , &Sardiniae, Adriae, dc Gabelli, quas civitates & Provincias in eadem Bulla aurea Rudes. phi descriptas, nusquam Romanam Ecclesiam possedisse constat. . In.
15쪽
s RELATIO JURIUM SEDIS APOSTOLICAE
VII. Insistitur super pluries petita exhibitione vetustissimorum Diplomatum Ludovici Pii, Ottonis Magni, Henrici II. & dc aliorum Imperatorum, qui eos praecesserunt, aut sequuti stini, necnon traditione exemplans Bullae aurea: Rudolphi, in fommam pictura redacti, uti aiunt, ut videre pollint Ministri Caesarei qiud jurus sibi resere verint Caesareis super Provinciis&Civitatibus restitutis, donatis vel concellis Romanis PraesulibUS.
VIII. Demum, tueri contenditur possessionem COMACLI de facto & vi aDmata habitam postquam Ecclesia Romana eam civitatem uti devolutam spatio centum S ultra annorum pacifice possederat: atque afferuntur conquaestiones Caesarum &dociamenta tunc parata ad id opiclum recuperandum.
3. Veruntamen praedicta omnia ex quae etiam adduci possimi, nullius prorsus sunt . . A Ebr ponderis, & facile diluuntur: immo e contrario Potius palam faciunt jura Sedis Apo- ha d hibita stolicae, ita ut movere debeant animum Prissimum Invictissimi Caesaris ad restituti Rudolphi I. nem COMACLI: quod ex clarissimis argumentis, non ad Imperium, sed ad Sedem Apostolicain S Beatum Petrum pertinere dignoscitur. Ad I. in conventu diei 3. Currentis dixerunt Eminentissmi DD. Cardinales Di.nula &Gorgiamus, Ministros Sanctae Sedis paratos esse ad ostendenda omnia docuis menta authentica, relata a dicta Enainentissimo GorZadmo in conventu diei . Augusti, ideoque epistolas scriptas a Joanne XXI. & Nicolao III. ad Rudolphum dc Eletiores Imperii; mandata procurae Rudolphi, Instrumentum publicum recogmtionis solemnis Eustae iii concilio Lugdunensi, ubi tot Germani Praetules S. Prinei pes recognoverunt veritatem diplomatum otionis IU. bcFriderici II. Instrumenta authentica juramentorum praestitorum tam ab Ablegato Caesareo in eodem Concilio, quam ab ipso Rudolpho Lausannae in Consistorio, necnon omnium aliorum gestorum per Prae. positos Spirensem S dem Soliensem dc per Fratrem Conradum, ac per ipsum Rudolphum: bc concordatumsilit Illustrissimum D. Regentem Caroellium mecum ad inviis 1enda omnia praedicta ad Archivum Apostolicum accessarum. Accedat itaq; dictus D. Regens, videat, inspiciat, & reserat; nos enim prompti sumus ostendere ipsa originalia
Ad II. Dcile respondetur : Rudolphus Praeposito Spirensi dedit mandatum pex
instrumentum publicum nomine suo confirmandi, concedendi, jurandi, ceteraque omnia implendi, quae Praedecessiores sui pro Romana Ecclesia seculent. Dedit insuper illi mandatum faciendi qua in praemissis & circa praemisia essent necessaria & oppo tuna, etiamsi mandatum exigerent speciale,uti in Appendice Num.V. P. I .R Io . Praepositus praefatus Procurator, ut posset concedere, Confirmare & Iurare quemadmodum secerant Praedecessores, inspexit diplomata Ottonis IV. &Dideraci II. qui immediate praecesserant & ut rem diligentius gereret, fecit quod erat necessarium,nempe curavit ea diplomata recognosci solemniter, elegitque ad id quatuor Archiepiscopos Electores Imperii, novem alios Episcopos Germanos, qui concilio aderant, S duos Imperii Pruicipes, qui omnes recognoverunt ea diplomata non deleta, nec corrupta, sed authentica & Bullis aureis ipsorum Imperatorum munita. His visis & gestis no mine Rudolphi declaravit, juravit, dc concessit Ecclesiae Romanae quicquid Praedecesssores ejusdem concesserant, confirmaverant & jurejurando promiserant.
, . Itaque si concessit, confirmavit & juravit, haec secit secundum literam mandati
Sequantur procurae: si inspexit diplomata, eaque recognosci fecit, egit id quod erat omnino responsioneε ad necessarium, S sine quo achim commissium implere non potuisset: non enim poterate pio nisi Ru' confirmare S concedere ea, quae gessierant praedecessores Rudolphi, nisi inspexisset dolphi I. eorum concessiones & confirmationes, eorumque diplomata recognosci curasset: &- haec pars includitur sub mandato faciendi circa praemissa omnia necessaria & opportuna, etiamsi exegissent mandatum speciale, uti notissimum est. Recognosci itidem curavit ab iisdem diploma assensus , quem Principes Imperii praestiterant confirmationi S concessioni tuas Fridericus II. secerat: utin pag. Ios . & sic redargui solum potest Procurator de nimia diligentia, quam adhibuit & quam adhibere debebat ex mandato: neque excessit, immo abundantius implevit mandatum. At cum Rudolphusis dein Lausannae in Consistorio publico relatis omnibus iis , quae gesserat Lugduni Spirensis ejus Procurator, insertoque to o tenore, ea ratis averit, ac nomine suo & de voluntate sua acta suisse recognoverit; non est cur in rebus clarissimis nodus in sirpo queratur. Praesertim quia &Ipse Rudolphus recognovit uti authenticas literas asset . su ,
16쪽
sus, quem Tectores Imperii dederant concessioni & confirmationi Friderici II. vii in
P . II 2. easque literas exemplarajussit,voluitque exemplo praedicto credendum tan. quam originali, quo nil Blemmus habeti potest. Praeterea Sin alio mandato procurae tradito Fratri Conrado Ahlegato suo tem- s s. Dore Nicolai III.quod pag. I et s. resertur, iterum atque iterum rata habuit omnia quae Praepositus Spirensis Cancellarius suus egerat, promiserat, edixerat, confirmaverat, orieeta eontra . concesserat, juraverat S recognoverat coram Gregorio X. Lugduni. Et constituit diploi taRu- Procuratorem Praefatum Fratrem conradum ad approbandum, renovandum & con 40 seu Leedendum Romanae Ecclesiae quidquid Spirensis & ipseRudolphus concesserant S pro. baverant: &cum hoc mandato dato etiam ad ratificandum gesta per Spirensem Prete. Positum, Frater Conradus omnia emologavit, Nataque habuit, & aein Rudolphus ipse in alio diplomate solemniter ratificavit quae gesserat Conradus Nuncius suus, inserto toto tenore rati habitionis S gestorum per eundem , uti pag. Iψs. S I 6. Atque ideo si haec non sufficiunt , ignoramus quid certi in orbe terrarum dari queat. Rema. net itaque probatum luculenter , diplomata Orionis IU. Friderici II. ac Principum Imperii, fuisse solemniter recognita & pro authenticis habita a Rudolpho, duobus ejus Ablegatis cum legitimo mandato procurae, novem Episcopis Germanis, quatuor Electoribus & duobus Principibus, adstante coetu Cardinalium in publico Consistorio Gregorii X. Nec contra quicquam facit, eosdem actus gestos fuisse sine Principum Imperii assensu; nam huic recognitioni diplomatum, & sic veritatis, non debebant assen. tiri Electores Imperii, qui assensum suum praestiterunt Bullae aureae Rudolphi, S sis
Omnibus, quae is gesserat, ratificaverat, confirmaverat, ac declaraverat & gonaverat, uti legitur in Pag. ISI,
Ad III. dicimus, Principes Imperii cum solemnitate tunc necessaria suum assen. sum diplomati Rudolphi praestitisse,quemadmodum in dicto Couventu diei 4. Augusti ebis i is
probatum fuit. At contra Hermannus Conringius adducitur, qui in tradi. de Anib. eontea diplo. Iinper. lib. 2. cap. 2o. ait, ordines omnes Imperii non consensisse, quin neque omnes ni PM
Electores; & Rudolphum non meminisse in suo diplomate impetrati Principum consensus, sicuti meminerat Fridericus in suo. Resert etiam discrepantiam inter BZovium S Baronium super subscriptione eorundem Principum. At quinam poterat insensior Ecclesiae Romanae adduci homine Lutherano, & illo quidem, qui in laudato cap. 2o. num. I . Spassim quod horremus referre Summos Ecclesiae Romanae Praesules, ut iniquissimos proscindit, totusque in eo est, ut maledice traducat facta Pontificum, fal-ssque argumentis jura Sanctae sedis evertere conetur φFallitur tamen, cum eo tempore noni omnes Ordines Imperii, sed Principes, id ueest soli Flectores jus haberent assentiendi. Pax quidem inter Frideri cum & Alexan- Refutatio ob driam III. firmata, in qua statutum est Provincias & Civitates Romanae Ecclesiae resti. tuendas, electiones quasdam abrogandas, aliquasque consuetudines Imperio jus sum- ta mum dantes, abolendas, a solis Principibus Imperii Sc quidem non ab omnibus con- dolphi. firmata fuit: nec aliquis, quin neque Goldastus alioquin Romanae Ecclesiae insensissimus, qui eam refert, ausus est eam murus 1blemnem asserere. Sed S ipia diplomata otionis IV. & Friderici II. solemniter tunc, uti dictum est, recognita , consensum Principum Imperii, non omnium ordinum exhibent. Ita Fridericus in Bulla relata pag. 99. se confirmasse &donasse asseruit de consensu Principum Imperii: qui postea diplomate separato, anno laeto. S sic longe post iuramenta praefata S concelliones factas per Fridericum, assenserunt. Falsum est, paucos Electores, ut nugatur con-r ius, consensum dedisse, cum fuerint undecim : quinam vero desiderentur , penitus ignoramus.
Ne que necessarium erat Rudolphum meminisse in diplomate impetrati assensus s. g. Electorum, uti conringio arridet: nam nemo id ausus est dicere, satisque est ut ille
praecedat vel sequatur. Quod si Fridericus II. in suo diplomate asseruit, se concessisse ζ 'rebis
de consensu Principum Imperii; id tamen non probat necessitatem sub poena nulli ta- rin o. iis, quam nisi lex imponat, conringit pravum ingenium eam inserre non poterat. Et
tamen. in diplomatibus otionis IV. pag. 97. 98. & 99. is consensus Principum non enunciatur, neque in pace firmata inter Frideri cum & Alexandrum III. neque in aliis innumeris, quibus dein per actum separatum Tectores assensum dederunt. Quod vario modo rem reserant Baronius & BZovius, quasi alter astirmaverit bi, omnes in unum convenisse ad subscribendum,alterum separatim subscripsisse, terum isae i. -
17쪽
io RELATIO JURIUM SEDIS APOSTOLICAE
M. diplomata uni diplomati, alterum pluribus subscripsisse, nil omnino resere. Praefati enim ten Rudolphi ex rem integrum diplomatum Electorum non exscripserunt, substantiam vero retulerunt,s inti; & nomina Principum,qui subscripserant: & cum re vera Otto Marchio Brandeburgendi Mouium. Q&Ludovicus Comes Palatinus seorsim consensum suum praestitissent, alii vero novem simul in uno diplomate, uti legitur pag. IS I. & seciuenti; hinc in relatione subscriptorum praedicti Auctores variare potuerunt. Quid autem obsit haec Scriptorum discrepantia in re non substantiali, quando ostensa sunt originalia, quae adhuc servantur, videatquisquis sine supercilio in rem hanc disquirere velit. iti. Cetera quae superioribus objectionibus aeccdunt, nihil omnino evmeunt velati
Responfioad aequivoca. Nam in instructione a Nicolao III. data Gistrido Ahlegato suo ad Rudol--: 2, si hi phum, non dicitur, quemadmodum supponitur,necessarius fuisse assensus Principum, phirili., esten atqueetiam ordinum Imperii in actu diplomatis obtinere; immo his omnino contrariam Principum narrantiir. Etenim Pontifex jubet procurari assensum Principimi Imperii tantum: ex-λ ρο ' posci, &quidem omnium simul, via divisim, aαι singuia iter , idque post diploma Ru dolphi editum; quamvis instru at Nuncium suum, ut curet testes diplomati Rudolphi adhibendos esse Priticipes&Nobiles, ut ita in perpetuum constaret etiam ex substipuone horum testium ae indubia legalitate, prout factum est: quod quidem nil concludit respectia assensus praestandi a Principibus Imperii, de quo Pontifex insea verba fecit; quique assensus haberi non poterrat a testibus subscripturis ad probationem S l
galitatem, non autem ad solemnitatem assensus. Quamobrem cogimur tueri argin mentis rem manifestissimam & vulgarem Germanis omnibus, ac veritatem ipsam Pro pugnare adversus dictoria Conringit S Acatholicorum. ii. Ad IV. suspicio adversus diploma Rudolphi coram exhibitum, educitur ex Con Ite m rim- ringio loco mox citato, cui jam satisfecimus. Is enim plurimum ponderat discrepan sese obhAhi;; tiam inter relata Per Baronium & BZoviam super exemplari hujus diplomatas: ait enimina Rudol. Movium cnumerare plures actus Lictos ira Concilio Lugdunensi S Lausannae ac mae, -Phil. sed ignorari ex quo Codice ille eos actus excerpserit: Baronium vero ex Codice Vatia cano se cadepro1 sisse asserere, Movium ignorasse tabulas Principum Imperii, qui consenserunt, Baronium eas descripsisse: hinc arguit per utrumque narrata non esse
deprompta Ex aut rapho aliquo, maxime cum ii non retulerint integrum tenorem,
sed summam dumtaxat diplomatum. Haec nihil morari debemus, cum summa recitata per Baronium S BZovium respondeat autographo, quod coram exhibuimus: &si isti rem aliter narrassent, vel in aliquo variassent, originali jam exhibito est credendum: quod quidem si ipse Conringius, alias Ecclesiae Catholicae infensus, vidisset, at que authentica mandata procurae Rudolphi, necnon in1 rumenta gestorum in conci- . lio Lugdunensi, Lausannae S Romae per ejus Ahlegatos caesareos, sorsan haec inania' i, Commenta nou excogitasset. 'Diduuntur Haec ad Conritagium.Jam vero ad cetcra in hoc Conventu adducta veniamus. Ol,
aliae ob stim liciuntnostrum diploma non esie subscriptum a Proceribus Imperii, quemadmodum aliud eadem die datum, quo adprobavit Rudolphus omnia gesta per Datre Cour dum: item nostrum habere monogramma, aliud nequaquam. veruntamem satis sit ponderare, in nostro diplomate contineri donationem S confirmationem concessimnum, rcstitutionum, di declarationum factarum a Praedecessoribus Rudolphi favore Ecclesiae Romanae, & Romani Pontificis: aliud vero referre ratificationem gestorum per Conradum Ahlegatum Caesareum. Nostrum est directum Nicolao III. Romano Pontifici, aliud nemini: nostrum est de actis primi ordinis vim constitutionis habens. II. Iud potius quandam instrumenti imaginem praeserti Haud mirum,si nostrum habet m nogramma; illud nequaquam: si nostrum non est subscriptum a testibus , quos interfuisse testatur ipse Rudolphus, aliud est testium subscriptione munutium : si t.uidem Cancellarius Aulae Imperialis nostrum diploma recognoverit pro Archiepiscopo Mo-guntino Archicancellario Imperiiseciuidum morem illorum temporum;alteri veto tanquam testis & Cancellarius simpliciter se subscripserit. Si vero utrumque Bulla aurea munitum est, id factum putamus ad majorem probationem alterius , continentis ratificationem gestorum per conradum: atque ideo non est cur inde ulla arguatur suspμcio quae prorsus diluitur ex forma diplomatum similium nostro, Ottonis scilicet IV. &duorum Friderici II. quae omnia pro authenticis habita & recognita solemniterfuere , uti Depe dictim est. Ab Ottoniano testes absunt , Bulla aurea in
18쪽
xveo pendebat, aderat Principis monogramma, ac cancellarius Aulae vice Archiepisopi Moguntini Archi cancellarii Imperii illud publicaverat & recognoverat. In uno &altero Friderici, testes adfuere, at non subscripserunt: neque Imperarator , sed solus cancellarius vice Archicancellarii, quemadmodum superius relatum est , illud recognoverat, ac Prownotarius Regalis Aulae manu sua obsgnaverat. Haec quidem omnia leguntur in diplomate Rudolphi , quod signo Imperatoris munitum est , aerecognitione Rudolphi Cancellarii vice Archicancellarii Imperii, quodque insgna. vii protonotarius Imperialis , coram pluribus testibus Nobilibus & Principibus. Quamobrem verum est quod semper diximus, morem eorum temporum fuisse, ut Imperatores similibus Tabulis sese non subscriberent, illasque signo Imperiali & Bulla aurea munirent, ac recognitione Cancellarii, testiumque presentia. Sic inspici possunt apud soldastum Const. Imperiae. tom. I. pag. 283. 292. 298. & 3 . Plura Friderici I. ac Diderici II. diplomata, nostro prorsus similia dum signo, sine subscriptio. ne Caesaris, Stestnura,cum Bulla aurea vel sine ea,ac recognotione cancellarii vice Minguntis Archi cancellarii Imperii. Quare planum est morem eius aetatis hunc fuisse. At cur suspectae fidei accusatur diploma Rudolphi, alterumque Tectorum Im- 13. perii, quando illa in Germania servantur, & adhuc in Archivis Austriacis extant i Diplomata
Η ita esse testatur Aventinus lib. . Annal. apud Conringium lib. 2. CAP. 2O. num. p. oui quidem Aventinus, licet maledicta & calumnias congerat in Nicolaum III. ac si iii Roma. Rudolphum , adeout nauseam moverit ipsi conrangio licet infenso; attamen testa.-Emesae dut Rudolphum integras Regiones, Civitates, Provincias, & Romandiciam Eccle. P
sue Romanae donasse, dein ait: extant hujs mori diplomata , εοι cura in ea legere vehi, Germinia is inquirat re ipseri rantur.
Adduxit Eminentissimus Gorradinus in Conventu diei 4. Augusti testimonium
Abbatis Seistidi , qui genealogiam Caesareum Austriacae sentis recensuit, S refert nihiοα- se vidisse regestum epistolarum Rudolphi I. in quo confirmatio donationis Rudol- Rudothi I. x phi Ecclesiae Romanae, a Principibus Imperii facta aderat: quod habet etiam Lam--i ' eius in dicto Conventu relatus. At respondent Lambecium in Diario Sacri Cel- ζ but εω siletas itineris Uiennae Vpis edito anno I 666. pag. 2ia. referre a se reperiri non po- Romanae &tuisse Codicem illum epistolarum Rudolphi, quem inspexerat Abbas Mistidus. At cur ab eodem Lambecio non sciscitantur, an deinde ipse eum codicem nactus fuerit φ Siqui. bliothee, cis. dem scimus eumdem testari in libro originum Hamburgensium iterum edito Ham. r burgi anno I O6. pag. 22 . eum codicem a se repertum , extare in Bibliotheca Catiarea sub num. 262. Quid plura Goldastus ipse, qui pro virili Jura Romanae Ecclesiae
evertere studuit, tacuitque cadiplomata, quae suis cavillationibus proderant, tom. I. .
Const. Imper pag. 3I2. refert diplomacousensius dati per Electores Imperii concessioni & donationi factae a Rudolpho Romanae Ecclesiaecum designatione Civitatum,inter quas COMACLUM , quod ad literam respondet diplomati in Appendice Actorum veterum relato pag. Is I. & pag. Is a. licet ipse non reserat omnes suis scriptos &confundat eos,qui seorsim consenserunt non una sed variis diebus.Nicolaum quoque Serarium histor. Mogunt. pag. 93. hujus Electorum Imperii diplomatis tan- ruam omni suspicione carentis disertis verbis meminisse non ignoramus. Ergo in ubium vocare diplomata Rudolphi & Electorum , quae adhuc extant in Germania ,& notissima sunt, id ipsum est ac lucem meridianam negare. cur ergo exigatur exis emplar nostra diplomatis instar'ctura, ipsi viderint, qui ad subtiliter in rem apertissmam inquirunt. Ego quidem non intelligo qua ratione possit exemplar accusari falsi. tatis, vel ex eodem dignolci an autographum suspicione non careat.
Hinc nil prodest, quod Principes Imperii sine die&loco diploma dederint. Quip. Is,
pedum ii non una simul, sed seorsim; non uno die, neque uno loco, sed variis tem. poribus, id diploma suci signo muniverint, dies aut locus addi non Poterat sine nota & loeo diploma falsitatis; neque desunt similia diplomata sine die&loco, sed cum indictione & annoe suum ediderint Immo etiam Goldastus, qui idem diploma refert sine die&Ioco, falsitatis notam ei. dem inurere non est ausus, optime sciens plura iis similia aetate illa ac superiori exarata diisn xcindiplomata reperiri, quae in omnibus verissima sunt. MA O.
Hactenus dictis accedunt acta per successores Rudolphi. Albertus quippe impe- δ 6-rator Boni iacio I. iureiurando promisit, se non immutaturum, immo confirma--1-z: turum, servaturum,&iterum concessurum quaecunque a Rudolpho Parie suo, & ab ho I. Hesmeo
19쪽
ii RELATIO JURIUM SEDIS APOSTOLICAE
citat, iv aliis Praedecessoribus Augustis, Ecclesiae Romanae restituta, donata, ac confimata sue.
8c Sitifimundo rant. Sic Henricus VII. Rudolphini diplomatis meminit in sua confirmatione, qua exisImPe 3toribu pressit Exarcharum Ravenirae cum omni lius Civitatibus, Terris, di terminis designatis in
P N eoneessione Rudolphi, ut in disi. histor. D. Zaragnii pag. 3 o.S 3 l. Carolus IV. itidem, quemadmodum refert Mynaldus adaninim l3 6. g. I9S I 3 7. g. 3. ac Sigismundus ex eodem Raynaldo ad annum I 3 3. l. I 2.& 14. Quare id diploma notissimum
tunc erat Imperio, ac Caesaribus atque ab iisdem ratum habitum & approbatum.
Ut U. objecto satisfaciamus opus est historiam facti retexere. Post gesta Lug-m ha ti, duni ab Ablegato Rudolphi, ae Lausannae ab eodem Rudolpho , quibus, uti suo
Pontificum pernis relatum est , ille Exarchatum Ravennae & Pentapolim ad Romanam Eceleia i , siam spectare solemniter Si Durando recognovit, Nuricii Rudolphi, qui in Loma
Niressi IlI.etim hardiam venerant, Exarcharum & Pentapolim vexare caeperunt, exigentes a Civitati.
Rudolpho I.pro bus illis juramenta fidelitatis Rudolphi nomine. Hos redarguit Gregorius X. anno I 273. in epistola, quae resertur Pag. II 3. Joannes XXI. anno i 276. duas dedit tu, atque etiam ad Rudolphum epistolas Pag. Ii q. S sequenti : quibus eas Civitates ad Se- COMA O. dem Apostolicam pertinere affirmavit. Confirmationes,& juramenta ejusdem Ru.dolphi recenset, errorem suorum Nunciorum palam facit S rogat, ut ea iuramenta aboleri faciat,proclamans eas Civitates ad Exarcharum & Pentapolim, S sic ad Pr vincias in juramentis Rudolphi designatas pertinore. Rudolphus I. mortuo Ioanne Papa&Nicolao III. Pontificatum gerente, nusit Gottifridum Soliensem Protonotamum tuum cum mandato speciali Procurae ad id j uramentum revocandum. Hic id Juramentum revocavit, mandavitque eas civitates Summo Pontifici tanquam vero Domino obtemperare, uti in pag. 1 31. 331.&l33...ig. Nicolaus III. in literis ad Rudolphum I. diei s. Iunii I et 78. ne in futurum generalitas
COMA- gigneret novum errorem, duo Postisavit, I. ut Rudolphus in sua Bulla aurea, quam se CLUM M editurum promiserat Lausannae, memorata juramenta irrita declararet, II. ut in ea pa- periista, e et Iam recognosceret & fateretur quaenam Civitates de Exarchatu vel Pentapoli essent&reri NicolainI. ad Romanam Ecclesiam spectarent, designando earum nomina : inter quas COMMἰβ RR-iph- CLUM recenset, ut in pag. II p. In altera epistolae rei veritatem ostendit Rudolpho, scribens, se rem &mse irarer non postulare, sed factam a pluribus Praede. cessoribus Augustis, ad quem effectum apographa trium diplomatum, Ludovicini, Ottonis Magni, &Henrici II. epistolae inseruit , in quibus eae omnes Civitates exprime. bantur : & ne in dubium vocaretur fides apographorum subjungit, autographa Conr,do Nuncio Rudolphi inspicienda se commisisse,&quoad articulum illum, id est expressionem Civitatum, exemplanda concessisse. Quare Con rado ex ipsis autographis concessum fuerat eorundem particulas exscribere. Deinde eodem anno die II. Novem. hris ad Rudolphum aliam scripsit epistolam, qua idipsum postulavit, necnon assensum Principum Imperii. quamobrem se illuc Gilfridum Nuncium suum mittere significavit pag. I I .Die vero a I. Decembris Nicola aliam dedit epistolam ad Imperii Electores, iis similem, quas ad Rudolphum scripserat: in qua non oscitanter, sed disertis verbis palam facit omnes illas Civitates, quas expresserat, esse in multis privilegiis Romanorum Imperatorum olim designatas pag. I 3. εὐ is. Frater Conradus Nuncius Rudolphi, &Gimidus Nuncius Pontiscis rem univer- Ex ultro ut in salii ad Rudolphum retulerunt, qui non uno die,sed novem me bus negocium digessit;
Ei,T diploma namque datum est sub die I . Februarii anno I 279. Die et t. Decembrisniatum pondus I 278.. Pontifex epistolas dedit hac de re, uti diximus, ad Electores Imperii : con- ω auctu sensus autem Electorum haberi non potuit nis mense Octobris anni Iapy. ideoque post decem menses; Ludovicus namque Comes Palatinus consensit sub die IV. Martii, otio Marchio Brandeburgensis die Iet. Septembris, alii, uti diximus, circa mensem Octobrig. Et cum Archiepiscopi Μoguntinus & Trevirensis adhuc consentire morarentur ob aliquas subortas difficultates, ct Giffridus Nuncius Pontiscis ab iis recessisset , Romam re insecta rediturus, ac praedicti Archiepiscopi binos canoni eos misissent ad Nicolaum, qui dinia eorum exponerent, factum est , iitPontifex Nunci-umsuum redire in Germaniam juberet, & canonicos remitteret , 'uio ii haesitatione sublata una cum Gimido Nuncio Apostolico consensum in iisdem Electoribus impetrarunt, quemadmodum epistolae Nicolai III. ad praefatos Archiepiscopos & ad Gilfridum manifestant pag. Iso. dc ISI. ΕΚ
20쪽
IM Civi TATEM COMAC LENSEM. 2 n his igitur intelligi potest quanta maturitate S gravitate res haec acta sit , non i,
ineonsulto, ut perperam asseritur, sed recognita, objectionibus adductis , dc solutis, Miriri is 2 haesitatione sublata, inspectis legitimis titulis, eorumque apographis communicatis, rei ee S cognito, quod eae Civitates sub Darchatu S Pentapoli continerentur; vise item ori. ginalibus a Fratre Conrado. Nam si Pontifex Rudolpho scripsit se eidem Conrado phim, &Electo Nuncio Caesareo potestatem dedisse originalia inspiciendi in Archivis Romanae Eeele ral bur escia sae, & exemplaria inde extrahenda: &apographum originalium insertum suit eaedem ' i'
epistolae ad Rudolphum datae; quis unquam sibi suadere poterit, Rudolphum, qui pluribus mensibus rem digessit , diploma edidisse non prius habita relatione,& non visis per Nuncium Caesareum autographis y Id quidem est stultitiae insimulare Rudol phum, ejusque Nuncium, S aifirmare a Romano Pontifice , Principes Imperii,
& Imperatorem deceptos suisse : quod est: Conrigianum commentum. Praetereajam Rudolphus eas civitates ad Romanam Ecclesiam pertinere declaraverat anano I 279. in mandato Procurae exhibito Praeposito Soliensi: in quo juramenta fideli ratis apraedictis Civitatibus praestata Ablegatis suis, velut iniqua damnaverat,& quidem re cognita & discussa in anno I 27s. uti in pag. 13 i.&i32.&s per tres annos. Quare 'cognoverat dictas Urbes ad Exarchatum & Pentapolim pertinere in actu damnationis eorundem juramentorum; alias non potuisset asserere eas Urbes ad jus Romanae Ec. etesiae spectare, Civesque nulli alii juramentum fidelitatis praestare debere, quam Romanis Praesulibus: quibus unis eos parere declaravit: & juramenta exhibita in mani. tius Ablegati Caesarei, injusta, erronea, & inania fuisse, neque obfuisse Ecclesiae, aut jus Imperii per eadem auctum.
Objiciunt COMACLO tantummodo ineonsulto, & ad suggestionem diplo.
matibus insertum, eo quod COMACLENSES noniurassent fidelitatem Imperatori. coMAcLUMAt euridipsum non dicatur de Ferraria & Arimino, quae pariter Urbes non designan- eomprchen . tur intereas, quae juraverant, mihi non liquet. At verum quidem est omnia suadere, COMACLUM, Ferrariam, Ariminum, Adriam, atque Gabellum simile juramen. menta quam tum prestitisse, nam, uti dictum est in Conventu diei 4. Augusti, Joannes XLI. Nico. inclus
laus III. Praepositus Soliensis Ablegatus Rudolphi, Sipst Rudolphus in nostro diplo. iasu, i. 'mate apertissime memorant nedum civitates expressas, sed alias civitate, , O loea ιsta. νum partium non designatas id juramentum Rudolphinis Ministris praestitisse: quae qui dem Civitate non expresse, quaeque pariter juraverant, & quarum juramenta rem. eata quoque suerunt, aliae esse non possunt nisi jam superius memoratae: quae erant inutis partibus. S ceteris expressis vicinae. Frustra vero obiiciunt posse ea verba intelligi de Bagnaravasto non expresso in praedictis actibus, sed designato in epistola quadam Νi. eolai III. nam id opidum non erat Oυttas. neque illa verba: necnon es alm aliarum civitatum uia um partium se lotorum, quae ostendunt non unum opidum alit locum sed alias civitates 1E νώm partium S loca jurasse,referri possunt ad Bagna avallum tantum. Neque ea verba referri possunt ad Ferrariam, & Ariminum duntaxat. Cur enim poetius ad has duas Urbes, & non ad alias relatio facienda sit, non intelligitur. Fateor tamen, si illa verba tantum scripta essent, rem adeo planam non scire. Verum cum ipse Rudolphus subsungat: ct alia aliarum Civiratum taearum partium O locorum , qua Ipsius Romana Iuris existunt. percipere non possum vim contrarii argumenti. si enim illae Civisates non desgnatae, quae tamen&ipia juraverant, sitae erant in illis partibus, &vicinae expressis, erantque juris Romanae Ecclesiae, & tam Farraria, quam Ariminum, . C ACLUM, Adria,&Gahellum erant hes sitae in istis partibus, vicinae superius expressis, erantque juris Romanae Ecclesiae, dicendum est aut nullam aut omnesjurasse. Nulla dici non potest, quippe redderetur inanis verborum sensus: aliqua ex ipsis tantum, nequaqoam: id enim esset divinare, nam cur Ariminum & Ferraria fuissent, & non
CO, CLUM & Adria, assimari non potest. Ergo omnes jurasse assi andum est, eum a es essent sitae is istu partib-, & ad jus Romanae Ecclesiae pertinerent. Rem ita se habere ostendit diploma Rudolphi,qui statim post inrogata iuramenta, transi ad declarandum quaenam essent civitates, Ecclesiae Romanae subiectae r & inter illas eodem modo describit eas Urbes superius expressas; necnon Ferrariam: Ariminum, COMA. CLO, Adriam ct Gahellum, aitque eas Heno Dre, in sesidum, integratiter , est jurariisti Aam, in Ditionis ad Sedem Apostolicam pertinere. coincum. Verum obiiciunt, inter epistolas a Nicolao inmissas ad civM illarum civitatum statutamin