장음표시 사용
31쪽
14 RELATIO IURIUM SEDIS APOSTOLICAE hi dichiarario edi Lodovico Pio, di otione Magno, e di Enrieo II. ne'diplomi desquali e dichiarato speciat mente, che i Esarcato intero di Ravenna donato alia Santa Soge contenea tat tele Citta nominatevi da Ridolis, e speciat mente COMACCHIO. Ese idiplonu antichissimi Imperiali di questa sorte non bast operi liere ogni Ombrad' errore; non si sache cosa sta sufficiente inquesto Mondo per assicarare e manifesta. re la verita. Batava, che in tum i diplomi degli antecessori, e negli alti fatui da R, dolso I. precedentemente mise incluso l Κfarcato, come in salti lo era, perche potesse Ridolso I. mi dichiarare, come aveano latio Lodovico Pio, Otione, ed Enrico, leCitta, che apparteneano a detto Efarcato. Da cio apparisce la verita es osta da M. colo HL a Ridolso, e non is supposto erroneo. vcro, che Fra Corrado Atae. gato Cesareo ricono e gli originali de diplomi d'otione, e d Enrico, i quali si rap. portano anche dat Goldalto : che pote informare in molli mesi di tranato Ridolso delia verita conlettere o con ispedirgii altri suoi confidenti; onde poco ri leva , chena Corrado non ritornasse in Germania, it che pero non sussiste. Ε it dire, che Ri. dolso se a sentire u suo Ablegato e la verita dei fatio, desse i noti diplomi, e codi verisimile ed improbabile, che non dourebbemai ci asseriissi da'Ministra Cesares, i uali in questa maniera vogitono far credere, che Ridolio inclito Autore della gran. eraa Cesarea delia Casa Augustissima, a clii 'occhi facesse attidi questa sorte. Ε vero, che it traitato duri, otio mesi, mentre non bisogna, come si fa, allegare rx; is, I. sis ultime lettere di Nicolo III. ma te prime, che sono de' s. di Giugno, come alia pag. inrisito di rima 4s .B mese e t 'anno des consenso de'Principi deli 'Impero si deduce evi dentementa dat.
midi darei subi Ridolm iri notate secondo lacomputratone commune, indicano ii meis diottobteinplomi. dellanno 1279. Chepol idolso non potesse essere instruito delle rasioni,che l'Impero avrasopna CO MACCHIO , e uiamdovinare, perche cio non e noto adal noe Poco riheva;perche quando,come e evidente, COMACCHIO era incluso sotio l'Lia cato ditavenna,m nostrato da miti grImperadora per apparienente alla sola Chesia Romana, come vi erano incluse tutiel'estre Cittaspecificate net diploma det medesimo Ridolis nes detto Esarcato onella Pentapoli eclo appariva da trediplomi Imperiali di dori Pio,intoneMagno edEnrico II.i quali donando lFlarcato,aveano specificato tune te me desime Ciciaec MACCHIO,come apparienentiali Εsarcato coli addici ne hoe est e cheinquet tempi era notissimo,che gli alti di giurisdietione essercitati dagrispera hi molle volte in quella medesime Citta, erano stati friti in tempo di scismae dostilita contra Ia Sede Apostolica, Ognuno era capace a concepi re, Che teragi ni della Chiela ui deite Citta erano evidenti, e che percid la glastigia obbligava adichiaramelaverita: e per questa cagionem lso sece prima riuatiare i giuramenti
di sedesta, e premi se mite l'alire cose, che si sono det te in tuiti i Congressi. Si disse dat deito Signor Reggente , che ne' sunti de' diplomi trasmesti da N,I Mihi A di colo III. a Ridolso I. non vi fui se l4ntiero tenore de' diplomi di Lodovico Pio , di Ridolis I eb - otione Μagno, ed tarico II. Si rispois da Monsgnor Corradmi cici esser vero ;-6- . ma che a Fra Corrado Ablegato Cesareo tu data la libera lacolla di vedere neglioriemali deui.' Archivi Apostolici tuiti gli originali di detii diplomi, e che dereo Ablegato gli ri- rumi ς 'gli conobbe. E perche la questione di quei tempi non era sopra l'immaginare riserve, sari. Adri te quali in verit, non vi erano , come si puo vedere dat diploma di Enrico rappo tam dat Goliasto, consermatorio di quello di Lodovico Pio e di otione it Magno; ma sopra it cereare quali fiassero te Citta apparienenti est Esarcato e alia Pentapoli , perche Ridolso I. facesse ritratiare i giuramenti di sedella pressati da deue Cire1 almo Cancelliere, e dichiarasse, per togliere in a6enire tuite thscurita, quali eranole Citta comprese netrΕfarcato e Iiella Pentapoli; percio surono solamente trasmes
si i sunti de' diplomi deIuddetrit Imperadori, ne quali erano specificate tune te citiare furono i medestini fani riconoscere est' legato Cesareo. . ri. Si ritoma dom cinquecento anni adare de obre me es diploma di Ridolso: eo sa. M veramente non piu sentita , ciM, che uti diploma Imperiale osservato per lo spa- -- . . e NO di Cmque se ii, e ratificato dagi' Imperadori, che succedetiero : concedum ni nostri aeeu dom in trutato di nove mesi , applaudito da' Principi detrimpero, dato alta Chie- invia sum - Romana in sequela di tanti aut farei da Lodovico Pio, da Oreone it Μ no, e datarico u Saaito, e ad icta a d'un Papa: e dopo superate tante dicticolla aliora
32쪽
IN CIVITATEM COMAC LENSEM.eecitate anche da' Principi deli 'Imperio, che differirono di consentire ; si pugni come erroneo, surrettiZio ed estorto ad sensionem d'un Romano Ponti hce ;il che se si permetiesse tra Re e Re, Imperadorre Supremi, potret heroinquesta ma- mera impugnarsi come surret tiri tuiti i patii di consederarione, pace,dimilliona di Cittae simili: cosa che rivolterehhe tutio id Mondo fossopra. Le decisioni,che si adducono. partano de restritti dati a privati consuppos falso edi annatoli Principe con tacerecto, che ilavrehbe rimosio dalla graetra; ma non gea d'un diploma edittale di unImperadorea favore della Chiesiadi Dio , ove non puo supporsi inganno e supposio falso; aneti si mostra effere stato des Papa ricercatoquello, che si era fario da tanti Im
Non s sa a che giovi riserire tuiti gli atti delia rivocari e de' giuramenti prestati L.
at Cancelliere di Ridolso, quando esso Ridoli net suo diploma specifico tutio te Citta : triuiisi perum
lodamolle est rectit, inquelle parti spei tantialia chiela Romana : e subito dichiam φqualterano te Citta medesime , specificando COMACCHIΟ. Εpoco importa, chenon suta nelle lettere scrit te da Niccolo III. specificato COMACCHIO. quando, co- me si e decio, net Congresso deissi ii . Settembre mancano te lettere dirette ad altre
Citta, cheaveano nominatamente giurator e Ridolso polle specifico tulte : evolerditorrere in una cola cost antica con te congliietture contra i 'esistenga d'un diploma
letterate, Eim ricercare it principio dicosegia terminate quasi cinque secoli gili scorsi. Le Letuere scritie dat Preposito Soli ense rivocatorie det giuramento di sedella prostato at Cancelliere di Ridolso L. comprendono olire alle Citta iri nominate, est re Citta, Castellae Terre di quelle parti, e vicinealle specificate: e cost anche CΟΜΑCCHIO e Ferrara, non nominate in deite lettere, ina comprese sotiola generalita sud-detta, e pol specificate net diploma di Rodoli. Si edi nuovo inculcato des deno signor Reggente, che il giuramento prestato dalle Citta des 'Esarcato e Pentapoliat Cancelli eredi Ridolso, iusse dato col consenis stolido ν ρει' dei Legato Pontificio. Fu a cie, risposto dat deito Monsgnor Corradini net derio duPomisee per Congresso degli II. di Settembre,e prouato, che it Papa riprese it deuo Legato severamente: e che Ridolis rivoco dereo giuremento come erroneo e contrario agit alti memod Quie iurati da esso, fallim Lausannae nes Concilio di Lione; onde non s sa capire, perchε QWὸ ai cmee se geri tanto contra unconsensis annullato dat Papa e dichiarato erroneo datristesso i 43 40iise LImperador . Si pretende di provare, che derio giuramento era hen prestato : e si adduce ς. 1 f. Anastasio, chenellarita di Stesano Papa attesta, che Stesano stesso facesse giurare se- Suramento
deliada' Romani a Lodovico Pio. Si erisposto,che intuitii Congressi, e che ne' libri n kὰ ό
mento dato dallecitia suddet eat Cancelliere di Ridolso susse validamente prestato, ouando dopom traitato diptu anni faeto ne' Pontificati di Gregorio X. Innoceneto Rotovanni XXI. e Niccolo III. Ridoliis ritrati , det to giuramento piu volte, e Polcon un diploma solenne Imperiale, come erreneo,nullo e di nim momento. Non os ante che Ridolso dicesse , che nustum ius Imperatori acerseret, mel L I 6 Melesia deperiret tam circa tofestonem, quam circa proprietatem , melitre quena clausolae quella che prova, chendolso col ritratiare i giuramenti prestati ai suo cancelliere, O- mento pretino me erronei, col permetiere, Chelem esime Cittagiurassero lasedella al Papa, e M. n litercol dichiarare pol net suo diploma , che tui te spei lavano pleno jure alia Santa Sede, ri μ' 'μὲ conobhe, chelut te te suddelte citra appariene no tam circa posse nem, quam circa proprietatem alia Santa Sede; or dopo cinquecento anni si pretende di sapeme piu diquello ne sapeano Ridolso egit Eletiori deli' Impero aliora. e di volere con conghietture, atti d' usurpaZioni e salti duranti l 'ostilita contra lacbieci, enunciative incerte e cose smili inefficaci, fare apparire che non e vero, che det te Citta e COMAG h. i . Iocon esse,apparte nessero alla Sede Apostolica. Ridolso timSidice, hese Ridolso avesse saputo, che Ludovico Pio non aveva se non conser. 'mato allaChielaquelle Cina donate da Pippino e Cario Magno , tra te quali non era lasciatoinean COMACCHIo: se avesse lanulo,che Lodo vicoPio si evesse aservatot'alto dominio col n uda nai -
33쪽
, 6 RELATIO JURIUM SEDIS APOSTOLICAEritener ejura Principatinat.' uessitionis; che ii diploma di otione Magno era concepito colle stes se clausole e riserve apposte in quello di Lodovico, come anche quello di Enti. co II. e chegi'Imperadori aveano sempre ritenuto COM ACCHIO nes loro dominio ;non avrebbenei diplom te reiso COMACCHIO, edichiarrato,che pleno ure spetia--alla Chieci Romana: dat che si alterisce essere ii delici di ploma surrettiZio per Io silem aio di quelle cois, che avrebbero ritratio l'Imperadore, o l 'avrebbero reis pili dissicile, o meno facile a concedere.Κ per Prova, che C MACCHIO non sota compreso negadonaetione di Pippino, si adlueono te solite sottiglieage ed interpretarioni delle paroled' Anastasio, alle quali e stato soddistatio in molli Congrelli. Si ε risposto da Monsignor Corradmi,che Anastasio lettertimente racconta, che coMACCHIO su restituito allaChielae compreso nella donagione di Pippino,e che sin una Citta comprela sono i far-cato, me si e provato negli altri Congrelsi precedenti. Di piu,che Lodovico Pio 1fesso confermando la donaetione di Pippino specificaespressamente COMACCHIO: it che favedere, chera compreso nella donaZione di Pippino: e che intone Magno, ed tarico II. il cui diploma si rapporta dat Goldasto, come trovatone' registri Imperiali, conis fermano te donazioni di Cario Magno, Lodovico Pio, e degli altri Imperadori, e nominano COMACCHIO, come Citta donata alta Chiela, e compresa neli Esercato: sicche non potea rendersi pui dissicile Ridolla per una cola inventata dinuovo, e che non tu,nε ε vera. 3.1 8. Nemeno e vero, che Lodovico Pio si reservasse ratio dominio,eleragioni des Prin- Lodcri leo cipato, menirenet suo diploma registrato appresso cencio Camerario, che su onorio III. in un libro stratio cinquecento e Piu anni gia scorsi, non si legge tes riserva :domirito 'u es e tale e la verita, perchῆ net diploma a Enrico II. riserito comes e deuo ual Goldino, Stati deluS N oves consermaildiploma di Lodovico Pio, sit gonhen te parole, che te Citta, e
concedere.Ne naeno sussiste, che gl' Imperadori avessero sempre rit enuto COMACCHIO net lor dominio, come si e proraro ne' congressi precedenti.' y Ε comemai pu bdarside ob utrone contra un diploma di Ridolis appotaiat allexit 'bhἡ. donaetioni antiche degi' Imperadori , e anche a quelle de' suoi Predecessori, nelle o intuito e per quali sempre su compreso l' inrcato,e cosi COMACCHIO, che secondo te donario ri di Lodovico Pio, Otione, ed Grico, vim giudieato una Citta deli' Effarcato, e donata come anche da Anastasio strittore coetaneo di Cario Magno φ Ε come puo dissis rettulo un diploma diretio es Principe degit Apostoli S. Pietro, e di dona-Σione suta alia sua Chleta dom untratiam di pilames, tenuio tra it Papa e l' Imperadoret Non vi e Dottore , che mes ahbia detto , che tra Principi Supremi i contrarete i diplomi dati dest' Imperadore at Papa e des Papa ali' Imperadore potano
dirsi surretii Ei, e speciat mente abbatersi con soni glieZge e ragioni inventate di nuovo, e che aliora non erano ne meno sognate,e Patricolarmente dopo cinquecento anni. Semo fosse, quat pace,quat patio , ques cessione di Provincie , quat consederatione,e quat dichiaraZione Imperiale o Papale polreb rendersi pili stabile ysi chipolrebbe piu fidarsi di quessisa atto piu solenne Imperiale, o Papale, se potesse poldom molli secoli dita , che se la tale o tal ragione fosse stata riconosciuia, o intela dati' Imperadore o des Papa, non si sarebbe fata la tal pace, la tal confederassione,il tal patio, o latescessione o concessione I Cost tuiti i Regni, ei domini reste-tebbem sempre incerti, tanto pili che net diploma di Ridolso non si accenna mai , che eglisi movesse per te preghiere det Papa; ma tum si dice , e si la per moto
proprio, per dichiarare la verita , per Corrispondere alia gratitudine domia allachiela Romana, e per sequitare l'ormede' suoi Antecessori: ele lettere di Niceolo III. scrine a Ridolso perche dichiarasse una verita cosi palmare, servi no pertraitato, e per far conoscere almedesimo la verita,come tra Principi Supremi sita tutis
g. 1 o. Astretio da tante ragioni ii Sig. Regg. Caroesi replico, chenon si mostrava nogli
2 πό-: originalidi Lodovico Pio , otione it Magno, ed Enrico R. alche furispos essetfine I cs; si, gli altri Congressi lassicientemente soddisiario a detis Obietto: e che gli originali
34쪽
Chiesia Romana dopo tanti sacchi di Roma, tante persecuZionide' Pontefici Roma. i sint, tante guerre, e l'allenZa de' Papi da Roma per lo spaZio di sellanta epiu anni; ma :ofisitiuor' che appena in tutis it Mondo potradarsiiloso, chesi possiano est bire se non pochim Mundo. 1imi originali di nove odi is oli. Dipiti, chebastati diplomadi Enrico II. registrato dat Goliasto , eche in tempo di Ridolso iurono mostrati gli originali dei diplomadi otione, e di Enrico a Fra corrado, eche in tal ginia aliora su chiarita una tal
F u risposto ancora negli altri Congressi, che it Papa non era obligato a m - - , strare it titolo. Si e replicato ora es Signor Reggente coli PareZZa ed altri Dottori, IIPori .s horiche discorrono degli inferiori e non det Papa : e pure si e esibito ii diploma di M. eo lierio a doli, edit Signor Reggente pretende, chesi abbiano daesibi rei diplomidi dori- eo Pio, intone, ed rico: ilche non hadereo maiescun Dotiore,hastando di esibire '' '' 'in's timio suffieiente : ed ii pretendere, che si etaiscano di originali di novecento edi mill anni, ε cola non mai pid sentita. Si pretende di piu, che per te parole fucur a Pradecessoribus vestris usique nunc , , , in vestia potestate se diiιone tenuistis cir disposuistis apposte net diploma di Ludovico D chies, Pio, debba provarsi, chedi quel tempola Chie possedeva COMACCHIO. Replice, non e Monsgnor Corradini, che si uriliono rid re mite te prove ali' impostibile, menire 'niun Principe di questo Mondo puo provare, che possedesse novecento anni la. Ε e epollectis. pure la Chieci Romana prova coli' attestato di Anastasio , che in tempo di Pip. COMMO HOpino e di cario Magno Predecessoridi Lodovico Pio potadeva COMACCHIO, che '' te su restituito da Pippino nomi tamente, e mi ripreso daDesiderioRe de' Longobar. di, fu pari mente restituito da cario Magno. Lo prova ancora colle lettere de' Pontefici di quei tempi, e colle donaetioni degi' Imperadori, e dalle medesime parolesoprannotate, te quali non sono condalonali, come si suppone, ma suppositive , e .p. pongono, che tutae te Citta espresse nes deuo diploma sussero di quel tempossitiola podesta, e dietione de' Sommi Pontefici. tre ehe net diploma di Ridoliis non si leggono mai Ie deite parole: edetio diplomae puro, edittale, dic arativo dessa verit , e Per via di consessione e n νω- ancognitione di verita, drancto proprio, senZaespressione Chessisse fatio ad istaneta d'H- IGMissi I. e. cuno: chevuoldire, Chesi traiiad' diploma de'piu solenni, e privilegiati, chemai dico uessione
possinouscire dasse mani Imperiali. Ε percio non si laconques fondamento si chiam1 .ATIL ''questa una conserma fatia is frema communi es ad Aetuιonem partis. Le attrecose, chesurono det te des Signor Reggente Caroelii, come appoggine asottigliezae, equivoci, varie e in sistenti, aneti negli altri Congressi precedenti affato rese ineffica. ci, non furono a te inconsideratione da deito Mosignor corradini.
Neli' VIII. Atticolo si propost da deuo Monsignor Corradmi ne'Congressi passa. ti, ehe essendo stata spretiata la Sede Apostolica delia Citta di COMA CcΗΙΟ a sorra
darmida Sua Maesta Cesarea, dappoiche l'avea possedula per lo spazio di cento sΗmissi Mia anni, doveva restituissete secondo te letat seudati it possessio: nε potea ritardissete coli' ina Sede deccerione, che mostrasse ii titolo, potendo replicare coli' opinione dello radero, e . coiahe con la comune de' Feudisti, che prima se te restituisca it possesso , e doposi ri- Cillo otiol. . conoscera, se abbia it titolo. Ηa ri posto ii Signor Remente, che ii concordato det udi I s. di Gennio deli' anno passato cista a quest' instaneta, mentre in quello fidice, che laeontroversia di COMACCHIO si discutera inun Congressio a chevole per appa-gamento comune, e chem tanto Sua Santita tolerer, , che l'Imperadore ritenga C
MACCHIO. Ha replicato Monsgnor Corradini, che net deito concordato vi e ag-giuntata protesta di Sua Santita, colla quale si dichiare, che per detra tolera a non intentia praegiudicarsi, tanto rispello vi possesso, che alla proprieta. Ε che denopatio non ε renunciativo det Privilegio dei possessis, e della purgatione dello spoglio, che dee purgarsi anche da' Principi supremi, me prova lo radero, traitandoiian chedi citra, e castella, mentre altro e, che finche durano i congressi ii ripa toleri per non poter ri perare ii suo coli armi, o non douer impugnare la Spada contra tin fig-ho si grande , e Avvocato della chiria; altro e , che in deni Congressi non deis. ha ticonosceri u merito da questo sposito, come oiminamente dee sarsi, e VP.M.
35쪽
Super Articulo II. qui respicit possessonem COMACLI penes Apostoliem Sedem
N Conventu habito sub die et . Augusti Reverendissmus D. Archiepiscopus
Corradinus in hunc modum probari allarmavit tam ante, quam post diploma Ru-dolphi I.Sedem Apostolieam COMACLUMpossedisse: quae quidem protestatus est citra necellitatem& supervacanee se ostendere,cum ad)ura Sedis 6stolicae in COMA UM vindieanda, solum Rudolphidiploma satis superque susticiat ex relatis in Conventibus praecedenter habitis. h timcis Supponendum esse ait dichas Archiepiscopus in hae re antiquissima sufficere
tium is Oilei. Historicorum Priscorum testimoniai enunciationes,actus don inicales gestos a Romanis
, 2 ἡ Ο Praesulibus, eorumque Ministris; opinionem populorum; juramenta fidelitatis, in. ad s.δεα Ah, vestatur Sconcessiones aliis a sede Apostolica factas, dc smilia: ex quibus in jure e. Dolieam i- ducitur possessio cxJurisdictionis exercitiam; ita namque uno ore assimant Doctorese ia-ἡt & juris regulae docent. His positis titidem ait dictus D. Archiepiscopus nunc re-p1-.Rudolis ferre iuvat vetustissimos actus , ex quibus possessio COMACU ante diploma Ru. PHL qmd n dolpha probatur. Anno 33. Pippinus coegit Attalphum Langobardorum Regem I se restituendas Ecelesiae Romanae Provincias & Civitates, quas illi ademerat: interi' quas enumerarur COMACLUM, cujus Cives Futrado Abbati, nomine Stenhani III. Papae recipienti, claves tradiderunt & j uramentum fidelitatis praestiterunt. Hinus reis. ' meminit Bibliothecarius in Stephani III. vita, qui illis temporibus proximus, jam an- ante annos nongentos scripsit. Nemo sane ausus est hinus viri testimoniumsalsitatis accusare , a quo gesta Romanorum Pontificum pendent, ejusque fides tanti est, ut Germani omnes , Galli, Hispani, S universi gregis Dominici populi quae pristi Romanae Ecclesiae Praesules gesserint, quae edixerint pro Ecclesiae felicitate: quae etiam Bella, quae foedera, quae tandem pacta firma verint, ab hoc uno teste didicerint. Idipsum Scriptores Galli probarunt, qui Exarchatum & Pentapolim Pippinum e manibus Aiutulphi vindicasse atque Romanae Mesesiae restituisse, memoriae prodi.
ι.i Has civitates, inter quas co ACLUM, stephanum III. nomine sedis Aposto.
Sedει Aposto licae gubernandas dedisse Sergio Archiepiscopo Ravennati refertur in epistola Adriani rici isti vi L ad Carolum Magnum data anno 774. ut patet ex Codice Carolino epist. s . in quatatio jj.. Pontifex queritur de temeritate Sergii dominium Seius Apostolicae excutientis. Desiderius Langobardorum Rex abstulit Faventiam , in Ducatam perraνω sa CO CLUM de Exarabasu Ramennate. Hinc Adrianus papa Carolum Magnum in Italiam advocavit, ut hae civitates Romanae Ecclesiae restituerentur , teste eodem Bibliothecario in Adriani vita, qui subdit omnes eas Urbes redditas Admano, es Deside. xium a Carolo Magno captum. ι Vix Italia Carolus Magnus discesserat, tum Leo Archiepiscopus Ravennas, cui Siae, Abino. Exarchatus nomine Pontificio regendus ab Adriano de more commissus fuerat, do. Fin possidebat minium plurium Civitatum & co CLI sibi arrogare praesumpsit, asserens eas sibi a Carolo Magno concessas. Hie Iudices & Ministros, quos Adrianus ordinaverat dii isdem Urbibus adjustitiam reddendam, eiecit, quemadmodum in epistola Adri. ani Carolo Magno scripta, relata in codice Carolino epist. 14. legitur, ubi Papa hre
subdit : deb=ecti esse videmur dum ea, qua potestative temporabus Langobardorum aeranen res ordinare ae disionere videbamur, nunc temporibus vestris a nostra potestate impia atque
flerversi auferre tonantur. Ergo usque ad ea tempora, ct ad annum 7 s. Sedes Aposto. lica potestarite eas civitates sinter quas COMACLUM legitur o rexerat, gubernaverat,& detinuerat: quod & narratur in aliis eiusdem epistolis si .&s 2.
36쪽
Post haee Ludovicus Pius Imperator in eo diplomate , quod pactum confirma- tionis vocant, Paschali I. Papae ct Successioribus confirmat quae Pippinus & Carolus ti .Liae
Magnus restitueram, concesserantque, & sc omnes Civitates in eo diplomate describptas, uater quas C ACLUM legitur. Ludovicus ibi fatetur& declarat ea, Civita. ς M3ς uΜtes fuisse sub dominio S potestate Sedis Apostolicae his verbis: Amri a Pradecimari.
res atri desgnat usque ad aetatem Ludovici tenuisse, id est pomedule α disposuisse & sic dominium exercuisse in iisdem Civitatibus. Audivimus Conventibus, qui huic praecesserunt, dictum Ludovici diploma in t Odubium vocam. At quae sisspicio inesse possitiacto tam claro, vulgari,&solemni, mox Di Ioma Lu viuehimus. hgmardus in Annalibus, Astronomus quoque in Ludovici pii vita.ouo, Myiri ru per quidem eidem Imperatori aequales fuasse scimus, tra)uiit, Ludovicum id pactium con.
firmasse oc expresse nominant Theodorum nomenclatorem, qui in eodem diplomate memoratur. En itaque testimonium vetustissimum duorum Historicorum , oui ea
aetate vivebant. Auctor pervetustus Chronici Monasterii Sancti Uicentii ad Fontes Vulturni, Annales Bertiniani, Juo Carnotens &Gratianus id ipsum amrmant, nec non Leo Ostiensis, qui refert a quihns id diploma esset subscriptum, & a quo Paschali I. traditum. En itidem testimonium Historicorum , qui ante octingentos annos 1emplerunt. 4palmes VIII. in Concilio Romano, in quo anno g Carolum Calvum Imperatorem proclamavit, meminit coram Concilio universo meritorum Caroli, &satris nempe Ludorici, eius liberalitatem S munificentiam erga Romanam Eccles. extollens: &epistola II p. 92I6. datis ad eundem Caroliun calvum&Ludovi. cum alterius Pn nepotem, hujuscemodi Ludovici pacti mentionem iacit. Mirumst- ne fuisset, si Ioannes Papa filio ac nepoti Ludovici Pii retulisset pactum initum inter Ecclesiam Romanam ac patrem & avum respective, praefatorum, quando id pactum supposititium sumet. Joannes IX. in Concilio Ravennae habito anno 898. in quo M. perium Lamberto madonis filio collatum, cons avit, eum ita alloquitur: V ρνiii. Mium S. Romana Ecclesia, quodprimi tempori u perpus os Imperatores eonstitusum est, a robis Armetur: S inis , ut pactum quod a vestro genitore est a vobis,pius is Imperaro. νώ- ex antiqua eonsuetudinefactum es, renovetur, sinviolabiliter servetuν. Ex his & in. a reserendis constat, negare Ludovicum confirmasse Paschali I. quae pater eius& avus restituerant, dederantque Ecclesiae Romanae, idem esse, ac nestare solem splendescere. o
Firmata diplomatis Ludovici Pii veritate 3 auctoritate, videndum est, an quod 7.
di quantum meo continetur, probatum fuerit. Cencius Camerarius qui postmodum pQVALLUM Honorius m. Pontifex dictus, ei codici, quem, cum Camerarii S. Romanae Ecclesiae osticio fungeretur ante quingentos annos conscripsit, integrum Ludovici Pii pactum doricita. inseruit, in quo &COMACLUM restitutum, datum, & confirmatum legitur Roma.vae Ecclesiae inter alias plurimas Exarchatus Civitates. Eundem Codicem vetustissi. mum S authenticum adhuc servatum in Archivo Vaticano, cui tot annorum curriculo plenissima fides semper adhibita suit, ob oculos Excellentiae vestrae bona fide pro.
tulimus. 1Jam vero accedamus ad Imperatorum, Principumque Germanorum iacta & .. reonsessiones. Otto IV. Innocentio III. juramentum praestitit, quo inter alia pro . Diploma Lu. st servare Romanam Ecclesiam in quieta possessione Provinciarum.&Civitarum,quas q*I ira
bahebat: Ad has, inquit, pertinet, tota Tem, qua est a Rassicopiam usqM Ceperanum, Exarrhatum Ravenna, Pentapolis, Morbia, meatus Spoletanuu, Terra Comusa Mathil. x ,0tto IV. ias, Comitatus Mimnoris, eum aliis adjacentibus Terris expresssis maliis priυιυ iis Imn. R dς ILνatorum a tempore Ludovici. Ergo in diplomate Ludoviei, & eonfirmationibus Sue ' ' cessiorum non solum expressae R descriptae erant Provinciae in hoc iuramento intonis deseriptae, sed& alia loea adjacentia. Id ipsum dicitur in diplomate Muramentis,quae in manibus Innocentii III. & Honorii m. Fridericus II. praestitit, apud D. Zatagnam in Appendie. a pag.97.ad Io 3. Spraesertim pag. Io I.& Io2. Haec quidem juramenta di diplomata respondent Ludovici Pii pacto, quod integrum prostat in Codice Cen. eii Camerarii, ubi praeter Provincias superius expressis, sunt & Civitates plures descriptae, quae erant in Exarchatu Ravennatens, inter quas COMACLUM.
37쪽
3o RELATIO IURIUM SEDIS APos TOLICAE
. 9. Neque fas est eorum auctoritatem in dubium vocare; nam in Concilio Lugdune, Iurat imi s coram tredecim Archiepiscopis & Episcopis Germaniae di duobus Proceribus itidem L ὸ Aesiuit Germanis, ea diplomata di iuramentorum instrumenta recognita suerunt tanquampet ditionibus authentica cum suis Bullis aureis, ct in Consistorio coram Gregorio X. recitata, ad-Moςsi stante cetu Cardinalium & per Spirensem Praepositum Ablegatum Rudolphi Impe--domita in ' ratoris & legitimo Procuratorio mandato suffultum jurejurando rata habita : exhibi. Coneilio II. tum quoque diploma consensus praestiti a Principibus & Electoribus Imperii, illudque LMg4-ς ' recognitum ab iisdem Archiepiscopis, ui opis S Nobilibus, quemadmodum legi, tur in dicta Appendice a pag.9.ad 2 8 . Haec omnia postmodum rata habuit Rudolphus ipse Lausannae in consistorio, quod ibidem habitum est ab eodem Gregorio X. ut ita
6 Veniamus ad Rudolphum I. Hic Lausannae in consistorio, cui adfuerunt quam
Iutamen a plures Archiepiscopi S Epistopi Germani, pluresque Principes Imperii & Proceres , in iii ιν. dc iisdem verbis, quae jurejurando expresserant Otto IV. &Fridericus II. juramentum in F ti manibus Gregorii X. detulit designans Provincias Exarchatus Mentapoleo aliasq; H-
Rudol rum I. perius recensitas , necnon omnes alias Terras adjacentes expressas sis multu ρ iugiis L---- Imperatorum a tempore Ludovicι ex relatis in dicta Appendice pag. 3I .ad 36. ubi id iuramentum bis datum legitur 9 in duobusConsistoriis.Εn itaq; probatum ex tot iuramentis& diplomatibus otionis IV.Friderici II.& Rudolphi I. & quidem praestitis S respective datis post rem Memniter cognitam, Ludovicum Pium per privilegium S pactum restituisse, dedisse & donasse Ecclesiae Romanae non solum Provincias & ditiones in iisdem juramentis&diplomatibus Friderici , Ottonis & Rudolphi designatas, sed Salias Te
ras adjacentes expressas in eodem Ludovici, &m aliis multorum Imperatorum dipi matibus: quae quidem loca esse alia non possunt, nisi ea, quae in codice praedicto Cencii Camerarii expressa reperiuntur. Sed ut evidentius id ipsum appareat, liceat repetere ea, quae dicta sunt multimo Conventu de hac re habito. Ibidem adduxi epistolam N
eolai III. ad Rudolphum datam, in qua rogat Rudolphum Pro editione Bullae aureae. Spetitin ea describi non solum Provincias; sed & Urbes Exarchatus & illarum partititim, ne contingeret suturis temporibus ex generalitate induci errorem, qui in mentem Cancellarii Imperialis irrepserat. Is enim putaverat eas Urbes ad Exarcharum vel Pe
tapolim non pertinere. Nicolaus destrihil intereas Urbes ΜACLUM,&ad Ru-dolphum transmittit exemplar diplomatum trium Imperatorum,in quibus eat Urbes RCOMACLUM , expressae leguntur, id est,Ludovica Pii, otionis Magni, &Henrici II. Addit se dedisse potestatem Fratri Conrado Nimcio Rudolphi aliqua originalia eorum diplomatuminspiciendi in Archivis Romanae Ecclesiae, in quibus ea religiosε servaban-- tur. Idem affirmat in alia epistola data ad Electores Imperii, uti refertur in Appendice pag. s .s I. & 9 3. Rudolphus audita relatione sui Nuncii, viso quoque dictorum priovilegiorum Ludovici, otionis S Henrici apographo,vulgavit Bullam auream,in qua reis cognovitLudovici Pii pactum,&expressit Provincias in eo & aliis praedecetarum suorum paginis designatas, inter quas leguntur Exarchatus & Pentapolis, S declaravit praeterea civitates ibidem descriptas,inter quasCOMACLUM,adSede postolicam pleno aure pertinere: idque se fecisse dixit ad tollendam quamcunq; obscuritatem nam plures ejus praedecessores expresserant quidem in juramentis & privilegiis Exarchatum & Pentapolim, at non singolas earum Provinciarum Civitates; unde factum est, Rudolphum S ii vem Electores Imperii, qui id ipsum secerunt,tunc recognovisse in privilegiis S paginis Ludovici,Ottonis&Henrici,e Urbes legitime designatas. Et haec satis sint ad ostendendam Ludovici Pii paginam esse verissimam,eamq; illi respondere, quae prostat in Codice antiquissimo Cencit Camerarii: eam item confirmasse singulos Imperatores, Rudolphum itidem StransmisisseNicolaum III. ad Rudolphum ipsum atq; ad Electores Imperii: eam recognovisse etiam Ablegarun i Caesareum, atque in ejus obsequium Rudo, phum in vulgatissima Bulla aureaCivitates praefatas designasse. ii Videamus nunc quisnam post diploma Ludovici seculo nono COMACLUM pos-γι-im. sederit. Anno 179. Joannes VIII. Papa, quinquagintajam lapsis annis ab anno quo scri- pol sedit LO' Ludovici diplomaalteras dedit ad Berengarium FortJulii Ducem,utCOMA- i, CLENSES Sedis Apostolicae rebelle compesceret, & ad solvendum censum quotam ms eidem Sedi Apostolicae cogeret. In h ac Ioannis epistola,quae est CLXVII. inter editas multa notanda occurrunt. Pontifex asserit, se Discopo COMA I curam Dueatus
38쪽
IN CIvITATEM COMAC LENSEM. 3r u sdem Civitatis commisisse. En itaque COMACLUM jurisdictioni Ecclesia1 Ro.
mana subjectum. L Enim Duces, qui more ejus seculi regerent Urbes, Pontifex constituere non poterat, nisi tanquam supremus Dominus. II. Joannes COM CLENSG νebeius proclamat & brachium Berengaru implorat, ut eos veluti rebelles plectere valeat: en itidem dominium cum jurisdictionis exercitio palam factum: rua enim ratione poterant esse rebelles COMACLENSES, dum Episcopo in exercen. o Ducatum a Sede Apostolica traditum, impedimento erant, nisi Sessis Apostoli.
cae subditi omnino fuissent φ III In eadem epistola Joannes scribit COMA EN.
sta censium , quem solvebant Romanae Ecclesia , eidem negasse a duobus annis. Ergo ex his probatur pracedentibus annis eos censum Romanae Eccle1iae semper solis visse , dc ad solvendum obligatos fuisse : quae si non prohant domi uium & jurisdietionis exercitium, non solum tunc temporis, sed etiam ab annis praecedentibus , vix in antiquissimis dabitur ulla probatio. Appellare enim CΟΜACL Sta censua. rios, rebelres Romanae Ecclesiae, qui censium solvere negabant, dc commissam ab ea.dem Sede Apostolica Epiucopo curam Ducatus turbabant, est luculenter declarare Cives subditos Sc civitatem subjectam Summo Pontifici. Haec veritas amplius educitur ex Andreae Danduli Chronico ubi scribit anno 8gi. 6. r. nempe Ioanne VIII. Pontificatum gerente , Joannem Ducem Venetum, Badua. 0 R pubi rium fratrem suum Romam mittere decrevisse, ut COMITATUM CON CLYN- ..is..3T .m SEM a Joanne Pontifice obtineret: ct quemadmodum in alio vetustissimo Chroni. VIII. - supro
co Venetorum legitur, ut ex Romani Pontuisu largine eum Comuarum Mquireret . quod Aia,cia' Sabellicus dc Marcellus , ceterique Venetarum rerum Scriptores una voce confir- anno. i.
mant. Cur autem Venetorum Dux Pontifice Comitatum COMACLENSEM pe verit , non vero ab Imperatore, aut ab aliis, quisque sibi facile in mentem reducere poterat. Hinc clarissime probatur iis temporibus notum dc reliquis Principibus atque nationibus pervulgatum sui sie , COMACLUM ad unam Sedem Apostolicam pertinere: hujusque fuisse dare in studum eam Urbem, atque de ea disponere: quae si addantur argumentis erutis ex epistola Joannis VIII. palam fiet eo seculojus dicendi in COMACLo Sedem Apostolicam plenissime habuisse. Nec contra quicquam facit, Uenetos eos anno COMACLO potitos: quippe id factum non alia de cauta Chronica testantur, quam ut Veneti immam Marini Comitis, Urbis invasoris, qui
fratrem Ducis in itinere vulneraverat, Ulca sicerentur. Neque nos quaerimus de dominio, quod ibidem exercuerunt tyranni, invasores δc alii quocunque jesto titulo desti. tuti; praecipue autem Ueneti, qui actis publicis fatebantur, Sedem Apostolicam esse veram COMACLI dominam: qui quidem tyrannidc invasores quemadmodum nulla in re Caesarum Imperio obesse potuissent,si COMACLUM ad eos perluauisset; ita quoque nec Sedi Apostolicae obesse potuerunt. Ab hoc seculo nono usque ad finem sequentis in tanta rerum perturbatione res It s et alicae procubuerunt; ut nemo sua retinere potuerit. Lamberto enim&Berengario Cer- Preturbatio.
tantibus, mile Amtapho&Ludovico Bosonis filio: deinde Imperio undecim fere annis vacante, Rudolpho&Hugone de Langobardia inter se dissidentibus, ct paulo Post x ines e x. Lothario& Berengario II. quaecunque in Italia evenerunt ad invasiones,usurpationes, quo CDMλ- tyrannides, dc vim sine lege vagantem redigenda omnino esse nemo prudens negaverit. Lia: L b imus tamen anno 9 3 2. COMACLUM a Venetis captum, combustum, direptum, tiam pestinere Civesque captivos Venetias abductos, dein remeare permistas, dato Uenetis fidelitatis leviaravit Ore iuramento,teste Andrea Dandulo in chronico Veneto&vetustissimo altero Chroni eo , 'φφ itidem Vento. Verum paulo post otio Magnus a Dan e XII. renunciatus est Imperator, qui statim anno 69 2. diploma vulgavit, cui partem Ludovici Pii diplomatis in. seruit, atque in eo confirmavit donationes Sc restitutiones Ecclesiae Romanae a praedecessoribus factas dc palam declaravit, COMACLUM ad Sedem Apostolicam pertinere. Huius sumptum ex originali erutum , dc a Fratre Conrado Ahlegato Rudolphi I. recognitum, Nicolaus III. misitad eundem Rudolphum, uti Depetam diximus. AtJam videamus, an MACLUM pereundem otionem Magnum restitutum *. re vera Sc cum effectu fuerit Romanae Ecclesiae. Clarum fit, illud restitutum fuisse,ium istaeoia, testimonio Luitprandi lib. 6. cap. 6. qui scribit otionem I. Summo Pontifici omnes cLUM restitu. Provincias& Urbes a tyrannis ablatas restituisse, tum auctoris aequalis, qui Rheg ω Me Scin hiis Chronicon prosequutus suit, id ipsum affirmantia ius verbis: O . sistolica Joanni
39쪽
RELAΥIO JURIUM SEDIS APOSTOLICAE
ti bm abuta reddidit. Amplius id patet ex testimonio Leonis VIII. qui anno 967. privilegium largitus Monasterio Aulae Regiae COMACL SI, his utitur verbis ; in Trentorio nost/O COM AC LI.: quae probant tunc eam Urbem ad jurisdictionem Pontificis pertinuisse ; juru Io enim dc nouoraum idem prorsus sunt in jure, nam terrendi potestas Territorio inest; &cum haec sit enunciativa emissa a Leone septingentis ab hinc annis, ideoque a tempore vetustissimo, probat dominium, & possessionem ac palam facit, COMACLUM ab otione I. ex testimonio Historicorum mox adductorum inter cetera dominia fuisse Ecclesae restitutum. et s. Praeterea vix lapsis triginta annis a tempore , quo data est Bulla Leonis VIII. Gregoriua V. scimus Gregorium U. de COMACLENSI Comitatu , tanquam suo disposuisse; anno quippe 99 s. Ecclesiae Ravennati confirmavit omnem regionem , quae a Po tu Volam, Cerviam usque Sedes Apostolica Ravennae Praesulibus donaverat: in qua regione cOMACLUM situm est. Item indulsit omnem functionem, S angariam residentibus in Comitatu COM ACLI, & Colonis Ravennatensis Ecclesiae ibidem manentibus. Functiones vero S angariae ad jus supremi dominii pertinent. Immo& voluit, eos omnes actoribus clesiae Ravennatensis obedire : ex quo intelligitur jurisdictionem in COMACLENSES a Summo Pontifice fuisse concessam. dem anno idem Pontifex post mortem Melaidis Augustae donavit eidem Ecclesiae Comitatum Co M A CL ΕNS ΕΜ, ut Prassules Ravennates illum cumam. ''T omnibus inibi pertinentibus libere tenerent, & in perpetuum ordinarent, uti in Bul-cLυMMeta la apud Rubeam in Historia Ravennati&Ughellum tom. 2. pag. 3 49. quo nil clariussae Ravennan haberi potest.
Ο iciunt, Adelaidem tunc comitatum COMACLENSEM tenuisse , ex cujus
vestie. autem concessione incertum esse. At quis unquam distimulare poterit rei evidentiam.
f. 37. CobL CLUM Sedi Apostolicae a Pippino restitutum fuerat, a Carolo Magno atque tia 'co a Ludovico Pio eidem datum: ab intone Magno ejusdem Adelaidis viro in Bulla au-
cine2eonces- rea concessiam ac restitutum cum aliis Provinciis & inhibus ablatis per Tyrannos, uti
sione sedis A, diximus. Ergo si dominium CΟΜACLI ex consessione Imperatorum & ex facto eiusdem otionis Magni ad Sedem Apostolicam pertinebat, Adelaides illud nonnisi a Sede Apostolica obtinuisse poterat. Hoc magis evincitur ex eadem concessione Gregorii V. qui Adelaide mortua, Comitatum COMACLENSEM Ecclesiae Ravennati donavit. Si vero Adelaides invasisset COMACLUM, Pontifex utique projusto non adprobasset factum illud irritum S inane, ubi eam urbem concessit in seudum post mortem Adelaidis: quo pacto ostendit Adelaidem tantum in vita ius habuisse. Ergo dum Pontifex id egit, Ecclesiae Romanae dominium erat luculentum ex diplomate Ottonis triginta solum jam lapsis annis dato: unde palam fit, Adelaidem ex concessione Gregorii consanguinei sui ciun miratum COMACLENSEM tenuisse: quihus si addantur enunciativae intermediae inter Ottonis Bullam S hanc Gregorii concessionem, ex quibus educitur Pontifices eumdem Comitatum suum S proprium nuncupasse, res satis plana erit. Post haec Sedes Apostolica per organum Archiepiscoporum Ravennatium, quiminei ij, COMACLUM ex concellione Pontificum habuerant, possessionem ejus Civitatis te sessionem reeo. nuit: quicquid enim Dudatarius agat sive possideat, sive jus dicat, sive plectat, sive gnoverunt δb disponat, id nomine & auctoritate Domini, qui concessit, fecisse videtur , ex regula satis vulgari. Sed etiamsi Romani Pontifices COMACLUM ad se pertinere proclamarent, & Archiepiscopos Ravennates ex Romanae Sedis concessione illud habuisse palam foret, nihilominus referre iuvat quae gesta sunt saeculo decimo S sequenti susque ad Rudolphi I. diploma. Initio se li XI. anno scilicet Christi Ioi 3. Henricus II. Imperator confimavit Ecclesiae Romanae Provincias & Civitates a Praedecessoribus suis eidem restitutas&d, - tas, di speciatim Co CLUΜ , uti legitur in ejus diplomate, cujus apographum M.tiui se ad Sedem colaus III. transmisit ad Rudolphum I. Henrico autem dcfuncto Arnaldus, Guiber- Aposto - tus, Henricus, & Gualterus Ravennates Archiepiscopi Sedi Apostolic.e restiterunt,n G,ὰ inum schismati satis notorio adhaesserunt: quo tempore al3 Imperatoribu , qui schisma fo- ι77. vehant, Exarchatus universi, Ferrariae, & COMA CLI diplomata quaedam obtinuisse dicuntur: quae tamen sicut respectit Garchatuo S Ferrariae neutiquam Romanae
40쪽
Ecelesat Juribus obesse potuerunt, tanquam gesta schismatis tempore & per vim ac tyrannidem, S contra retautiones & donationes ab Imperatoribus dictae Ecclesiae factas, praesertim illam Henrici II. eo seculo datam, in qua recognovit Exarchatum & Ferrariam ad Romanam Ecclesiam pertinere; ita& quoad COMA UM di endum est. At cum Gualterus Ravennas Archiepiscopus poenitentia ductus scisma riurasset, Gela. susII. restituit persuas literas datas anno IIIo. atrae Pisianae, quiresponisci anno M I 8. arae nostrae vulgaris, Ecclesiae Ravannati Ducatum Ravennae ex omnia hona, possessiones & opita a suis Praedecessoribus eidem concessa. Bulla Gelassii exstat apud Rubeum lib. s. 32 I. atque alibi etia1n. Has Gelasiiliter confirmarunt totidem
verbis calixtus II. anno II et 1. Honorius II. anno II et . Innocentius II. anno II 33. qui loco Ducatu, Ravennatι, enunciati in Bulla Gelasi ita locuti fuerunt consirmamus et o-bis exarctatum Ravenna, qui Romana Fecissa juris est. Honori Bulla edita
fuit ab Ughello tom. r. pag. 36S. Calixta vero & Innocentii exstant 1ii codicibus Vaticanis. Quaenam vero essent praedia , Opida S pro, inciae a Sede Apostolica Presulibus Ravennatibus concessa, patet ex Bulla Honorii III. anni I 22 . in qua Pon-nsex reserens concessiones Ravennati Ecclesiae factas a Gregorio V. Gelasio II. Calix. to II. ct Honorio II. confirmat Ravennati Ecclesiae Exarchatum, alia opida dc Comita. tum COMACLENSm cum honoribus S pertinentiis suis. Bulla exstat apud Rube. um libi 6. pag. 3 89. ct in Codice Vaticano. Hinc intelligitur Honorium II. id ipsum fecisse. Verum quae facta sint ab anno l33. quo Innocentius II. confirmans Ecclesiae Ravennati concessiones Gelasii S aliorum Pontificum Praedecessorum suo. Tum S consequenter etiam donationes Exarchatus& COMACLI factas, jus dominii supremi in COMACLUM exercuerat, examinemus. Anno II 33. Fridericus I. Im-Perium tenuit. Hic universam ditionem Romanorum Pontificum invasit: idonem in Ravennatem Archiepiscopum ac Victorem III. Antipapam adversus Alexaudrum III. intrusit. Idem plura diplomata vulgasse dicitur, quibus confirmavit Ecclesiae Ravennati Comitatuni COMA ENSEM: &COMA LENSIBUS piscatoribus ques-dam privilegia etiam concessisse.At cum Fridericus scismate eiurato anno i 377. Venetiis declaratat Regalia S. Petri dc universas Provincias ante occupatas Ecclesae Romanae se restituturum , ex pta Terra comiti1se Mamilius &Britanorio, quae adjus Imperii Pertinere opinabatur ; statutum fuit, ut in Conventu pacifico habendo inter tres Cardinales S tres Proceres Germanos rccognosceretur an Terra praedicta & Bric norium ad Imperium vel Sedem Apostolicam spectaret. Comperto post haec , dictam Terram ct Brictinorium juris Romanae Ecclesiae fuisse, in pace firmata Ven Tits sancitum fuit, omnia Regalia & ipsam Terram Comitissae Mathildis ac Brictino. rium Romanae Ecclesiae restituencia cum integritate infra sex menses, rescissis Omnibus, quae hoc medio tempore acta fuerant in contrarium. Extant acta concordiae hujuscemodi apud Goldastum,Antonium Pagium in Critica Baroniti ad annum li76.9 Auctor coaevus Alexandri III. idipsum testatur, eQuae ergo gesta sunt hoc tempore, investiturae, & privilegia per priderieum coia, data non officiunt Sedi Apostolicae, utpote acta schismatis ct belli tempore , & per CI Umbrivis ipsum Fridericum rescissa verbis & factis, praevia restitutione omnium Regalium, Prinvinciarum, & Civitatum, quas invaserat: immo vero confirmant jus Sedis Apostolicae. Sedesti R. 4 Nam si Fridericus putabat unam Τerram comitissae Mathildis S Bricti norium ad nam pinmine. Imperium spectare , ergo ceteras Urbes & Proviucias ad Sedem Apostolicam perii. nere palam fatebatur. Et quemadmodum recognitum fuit etiam Terram praedictam ct Bricti norium Romanae clesiae restituenda esse, tanquam sui Iuris, ita declaratum est tunc taperium in Marcham atque in omnibus aliis Provinciis & Civitatibus 3c sic etiamCOMACLO nullum prorsus jus habere. Interea Alexander III confidimavit Ecclesiae Ravennati ea, quae Praedecessores sui concesserant, addiditque Bricti. norium.Hoc discimus ex auctore ejus aevi, qui scripsi vitam Innocentii III. 1 e. tr. haec
habet: Miser praterea Innocentias Ntinctos, est Legatos ad recuperandum Exarchaium Ravenna , Bractanoriam , o Terram Cavalia Comitis. Sed cinthiepisippus Ravennas serebat Exarchatum antiquitus fasi. concessum ὸ Romanis Pontiscibus Eres
sia Ravennati , O privilegia ostenciat : Bνicti norium quoque concessum Disse deaeovo ab Alexandro Papa dam Venetiis moraνetur. Supersedis erga D. Innocen ius
prudenter ad tempus magis, Pam super Me is et Hiquia experiri. Permisit autem, ut A chiepistopas Ravennas, sal o iure Sedis Apostolica, recuperarer Rracti Num o steneret.
