장음표시 사용
101쪽
. facta, ea posthabita & nequicquam enunciata, assensum suum dedisse Leone desumcto, novae concordiae , in qua jura sua jam quaesita perdebat, pacta subibat Vasalli , ἐκ cedebat quicquid in contractu jam firmato aequisiverat idque feeisse nulla exc
Ptione proposita, sine strepitu, tanta cum patientia Z hiuscemodi arcano nulli etiam iamiliari patefacto, ita ut Aula, ejus aetatis Principes, amici, & familiares Alphonuconventiones initas inter ipsum N Leonem X. ignoraverint, & nemo ejus azratis aut seculi scriptor, neque ii, qui fastos Estensium memoraverunt, Ec quae Dominis su sproderant, exIulerunt, potuerint huius pactionis nomen audire Si Hadrianus VI. coegisset Alphonsum ad innovationem Capitulorum Leonis X. ac noluistet eas pactio nes servare,& alias proposuisset, quibus juribus Alphonsi & Imperii derogaretur, pro culdubio res fuisset clamore & strepitu gravida, ac nota historicis praesertim Eiicn'sibus de hominibus cunctis tunc viventibus, . 36. In pactis istis Leonis praeservantur etiam jura Imperii Ae Caesaris , ita ut Dux P vis in promiterit Sal non legere Co MLctit, & permiseri r ut ex adverso asseritur Leonem Salx ik, . ibidςm fabricare semeta pregmiaeuo desie retioni idesta Ceseerea messa , e non Hrramenti,
sum I. faui. ne in auro modo'. unde educitur agnitum tunc fuisse jus Imperii in COMAc u M. Cur
τMi Qq vero Carolus v. Caesiar in Laudo, quod postea tulit in controversiis super pluribuβ dc Liud, c, i, omnibus Civitatibus, locis E Castris, pendentibus inter Pontificem Δc Alphonium , ii v. Miisque mandaverit expresse servari per Ducem Capitula Hadriani VI. in quibus nulla sice R νη ' reservatio jurium Impetii, non autem pacta Leonis, tacito etiam eorum nomine, ipsi inquirant, qui haec e tenebris eruunt. Qui non caecutiat, intelligit eum Imperator maqui in Laudo suo plures Civitates re Castra Imperio adjudicavit, eaque ad Romanam Ecclesiain non pertinere promulgavit, haud negligere debuisse ut Alphonis imperaret observantiam conventionum Leonis Imperio faventium,non vero eatum Hadriani V Lled hoc facere non potuit Caesar, quoniam eae pactiones tunc neque Riphonsis ipsis neque Caelari innotuerant. Praeterea Leone mortuo, Alphonsus edidit libellum scupotius invecIlvam Carolo V, inscriptam in Julium de Leonem, in qua conqueritur dς damnis, injuriis de violentiis sibi illatis per eosdem Pontifices , obsbi inhibitum SatCOMACLI legere. Id probat nullas pactiones super Salinis COMA cI I tunc factas in ter ipsum se Leonem, nam si eae vetae futilent, Alphousus in ea invectiva non excan duili et in Leonem defunctum, qui in Capitulis Salinarum cuncta ei concessit Ict , prae servasset jura Imperii in COMAc LuM,& sic contraxillet, ut non Leo, sed Nphons. supremus Dominus Ferrariae de Co MAC Li videretur, ut in stadicemus. Quamobrς in eo libello debuit Iet Leonis mansuetudinem & liberalitatem laudare, neque potui uox conqueri de injuriis & violentiis sibi illatis de perperam iniscrimis publicasset post cuncta composita, aut saltem cas pactiones Leonis in libello enunciallat. Fallitur por ro D. Regens putans invectivam hujuscemodi liublicatam in Iulium vivente Leone , nam constat re vera eam palam factam post Leonis obitum: satis enim est eam lege ς. ut pateat in ea Iulii Sc Leonis facta regeri, eamque typis editam Romae & Florenti Nanno Isia. una cum responso, uti reteri D. Abbas Fontaninus pag. ira. & us. Haec sunt quae extrinsecus innuunt pacta Leonis super Salinis COMActa omnin Alia argu- esse conficta. Nunc examinemus quae intrinsecus hanc rem dilucidam faciunt. Oc surci νὶ ut, cur it primo rei legalitas. Notarium Mutinensem, qui exemplar nobis communic inter Leo. tum a se erutum ex ipso originali tradere ausus fuerat, dicti sui postea poenituit, ideoque atramento delevit quod antea scripserat, addique curavit aliena manu verba haec: 1. Lis. s. ex authemico, cum in ConVentu diceretur , autographum Romae servatum. At Romae monstris. in Archivis Romanae Sedis nusquam, praeuaissis omnibus diligentiis, id autographum neque aposraphum servari didicimus : neque profecto servari poterat, quod nusquam gentium fuerat. Idem commcnticium instrumentum dicitur Romae consectum in
Camera habitistisnu Iuliani de Medicis Leonis Nepotis per Iulium Cardinalem S. Mariae in Dominica delegatum, praevio speciali mandato, a Pontifice , uti anaria in Inst 'mento rogato perme Nolanum amno,di timense, loco errasibus in 'so consenis, praesentibus
Amedeo vicario generali Domini Cardinalis de Medicis, ct Benedicto Cance isto Re- Derendissima se Idustrissimi D. carrinatu Epensis. Notentur tines. Pacta haec, quibus
componebatur res tot annis acta, tot bellis & motibus gravida, toti Orbi notissima,& quae universam Italiam exagitaverat, firmantur coram duobus privatis testibus ,
clam, januis clausis, sine Mitillitis Sedis Apotholicae di sine praesentia gravissiuiorum
102쪽
virotum. Res quidem nova & contra morem Apostolicae Sedis. Notetur Notarii studium: qui tametsi Notarius Pontificis & Romanae Curiae afferatur; attamen Iulio Cardinali per Pontificem Procuratori designato titulum soluin Reverendis i tribuit: neque ejus cognomen explicat, secus ac egerat cuin Hippolyto Cardinali, quem Estensem appellat cr Mustrissimι Gr Reverenis i ritulo decorat. Advertatur quoque enunciatio mandati procurae secta per Notarium, Ac sic fundamenti contractus, sine quo nec Iulius Cardinalis , neque Sacrum Collegium universum haec pacta firmare potuitat, cum afferatur mandatum procurae per Pontificem datum mediante instrumento contra stilum Poncificum , qui per chirographum sua manu subscriptum vel per literas in forma Brevis , aut coram Protonotariis Apostolicis has delegationes, praesertim in re gravissima de tamdiu armis scriptisque discussa, facere semper conia sueverunt. Ne autem instrumentum mandati procurae sciri posset, illud in Capitulis iisdem hoc pacto enunciatu r: anno, d e, mense, loco Cr testibis in ipso contentu. Hoc quidem scitu dignissimum est, ct ex adversariis ipsis cachinnos elicere debet. Nota. rius quoque referens mandatum procurae Cardinalis Hippolyti Es ensis, illud sine die, anno, mense, di testibus regessit, ne scilicet mandati Alphonii, non Romae, sed perrariae scripti, quod per nos suppressum dici non poterat, defectus ex revolutione eorundem actorum, appareret: sive potius ne res insolita videretur, Miud mandatum Pontificis eodem stilo confictum, sed haec levia sunt: si cum caeteris comparemtur, quae eadem pacta falsitatis accusant. Iam eadem percurramus, ut pateat quam insulsa & inepta sint, quamque nomine ac dignitate Pontificia indigna: quam sint a vero absona, ad nauseam repetita, confusa, & illuc directa, ut supremum etiam do minium Ferrariae, &universi vicariatus labefactarent. In eis primo loco praeservantue
Dra Imperii in COMACLUM, dc quod lepidum est, Pontifice annuente Ac praeservante jura Sanctae Sedis. Quid turpius haberi potest Julius II. propter dominium & regaloius Salinarum COMACU, tot bella, tantosque sumptus exhausit, censiuris, dirisque Estenses subjeci hoc tamen Leo parum sibi eonstans sine ratione de causa dominium istud Iibere cedit de facto suo ultro amittit e Id sane nemo cordatus sibi unquam suadebit. Alphonsus jura sita Sal COMACLi Iegendi cedit Pontifici, dat eidem spatia soli nedum COMACLl, sed Ferrariae & in Qus Tetritorio, idque nullo pretio soluto, eoque
donato, ac ii ipse, non Pontifex, supremus Dominus fuisset. Tribuit etiam Leonifacultatem ducendi per totum dominium suum, de sic Territorium quoque Ferrariae lepet loca Status Ecclesiae inflaudum ei data, Sal liberum & exemptum 4'ogni datio e ga-bem, ac si Princeps supremus volens ducere fructus suos per studatarii loca, datiis, degabellis solvendis subesset. Statuit itidem omnia ad COMACLU M, ejusque Tettitorium spectantia, excepta Salis fabrica, ad se, suosque successores pertinere liberamente
e sinara alciana eccetione: voluitque Salinarios Pontificis tantum mandata dc lententias super rebus ad Salinas spectantibus ferre possie: eas vero executioni mandari per conductores suos CO M A CLl: dc appellationum caulas ad officialem suum COMA CLIdevolui: ex quibus pactis nemo non videt Leonem vel agnovisse dominium COMA CLI 5c universi vicariatus Ferrariae ad Romanam Ecclesiam non pertinere: vel illud in magna obscuritate reliquisse: quod verosimile non est, cum illud censuris, bellis, de magnis sumptibus pro Sede Apostolica sustinere semper conatus fuerit. Alphonsus voluit, ut damna ob Sal COΜACLl fabricandum plicariis Vallium illata, per Pontificem reficerentur, dc explorata fierent per duos arbitros vel in eorum dilcordia per tertium a Republica Florentina eligendum. Cavit etiam Ministros Pontificios cone dete haud possie Sal al aleun Suddito o Massalti delyraefato Signor Duca sub poena centum ducatorum quavis vice: hoc addito, quod ipsi dumtaxat competeret facultas Sal Subditis suis vendendi in uvi parte des suo dominio, es a tutii a suoi Sudditi e Vasi Ai. Hinc Leo perdidisset regale Ius vendendi Sal privative ad alios super Ferraria ejusque
Vicariatu, etiam ex iis, quae nuper adduxiL D. Regens, qui memoravit ius regale Consi.
stere in iure privativo vendendi Sal subditis suis. Praeterea etiam voluit, aliquos suos subditos possie uti libertate Sal accipiendi a quocunque loco Bc Principe extero, expressis his locis, eloe Ataria er Atiano, demesso, e Caselmis dirimesam. Si Adria ex conses.sione D. Regentis toties inculcata in omnibus Conventibus, ab aetate Sixti lv. sed ve
103쪽
Alia iii iecta Capitulis sa histos inter
,6 RELATIO IURIUM SEDIS APOSTOLICAE
Alphonsum iisdem facta, ut Ministri Caesarei opinantur, vel ex Julii II. connivent Ia,
qui ex foedere cum Venetis icto, uti superius relatum citi ignoramus cur in Capitulisum dic is Adriam anno isi . ad Alphonsum pertinuisse , locusque eidem subjectus tune fuisse dicatur. Si Adrianum erat, deest in Territorio Fertariensi ac sub vicaria Ferratiae inclusium, cur Leo id egerit, ipsi vidcant, quibus sic fabulari volupe est. Praeterea si Leo pacta in totum aut pro parte non servasset, datur optio Duci aut agendi ad damna aut a coiitractu recedendi dc nullum pactum servandi, etiam minimum. Si vero ipse defuisset Pontifici, haeC optio non conceditur, sed tantum jus ad damna dc interesse agendi. Magna itaque haec est inaequalitas , quam vix Pontifex cum quocunque Monarcha transigens, amplexus fuisset. Cautum quoque ibidem est , quod si Pontifex Sal intra quinquennium COMACO fabricari non faceret, aut prius se nolle declarasset, pactiones omnes irritae essent, Co MAcLuM ad Ducem di successores suos cum Vallibus, dc Territorio spectaret, de Dux ibidem Sal legere nequiret: sed Camera Pontificia ei daret insignem quantitatem Salis Cerviae pretio minimo pro necessitate suorum Subditorum, d crrarum, ac locorum etiam,quae is possidebat in Statu de ditione Ecclesiastica, additaetiam insigni quantitate sine pretio porricompensa detritio, & se in obiequium donationiSgabellatum dedatiorum, quae alias solvenda fuissent pet Papampto Sale ducendo ster loca etiam sui supremi dominii: quo nihil tui pius. Dum in his confictis Capitulis enumerantur loca poll)ssa per Ducem, quibus certa
pars salis ex pacto danda erat, Policinum Rhodigii sic ponitur: e per A PHesine di Ro- se Mi isos. diso. Policinum Jam Duci ablatum per venetos, illisque cesilan in pace
inter si xtum lV. Ducem Ferrariae ac Neapol sR cm, centies nobis objectum fuit: atque ideo fateamur oportet, eum, qui haec capitula confinxit, ejus cessionis oblitum
fuisse. Statutum quoque incalu belli suscipiendi cum finitimis Principibus volentibus sit ducere per Civitates de loca dicti Ducis, Pontificios milites mittendos ex pacto ad loca per Ducem pollicssa: de sic etiam Furratiam de ad vicatiatum, sine facultate Alphon si non pollia hospitari in Civitaribus. ut locis praedictis. Quod sane pactum supremo dominio Ecclesiae in Fcrrariam ad ersatur. sunt etiam plura hujus instrumenti Capitula repetita, nam Caput XVI. repetitur iisdem verbis in Cap. XXI I l. de XVI l. in Cap. XXV. Et quod plus cst, postrema pacta imposturae larvam detrahunt: item
perbiae te parti per ora non haano comori .i, ne temo di fare essendere e ponere si detii Ce-
ebe quando parer a temo a Nostro Signore fra un anno o diae, se abbiano ρer due Dotioriehiomati uno da sini parte a ponere in Latino in Dona forma, non mutando ia mente estn- teneta de contraenit. Quis unquam sintilia audivit Erat ne Romae sub Leone X. in Aula
Pontificis penuria virorum, qui tunc potuiisent pacta Latina conscribere Opus ne
erat ea pacta Latine, non vero Italice firmare Erat- ne hic actus extemplo tractatus in platea aut in vi. is, ut tunc ita propere Complendus esset, de commoditas ac tempus ea
Capitula Latine scribendi deesseti Fortas te dubitabat Pontifex, Alphonsiim I. cpntractus adeo sibi utilis, de Ecclesiae Romanae incommodi, poenitere potuisse t Debcbatne poli contractuin perscctum nova quaestio dc recens bellum fieri, di duo Docto
res vocari ad extendenda sermone Latino verba, non immutata mente de substantia,
ac si ruri essent linc pacta firmata Ego hercle putarim rem magis insultam de rid,
culam, ac Romae, Pontifici dc Cardinalibus, qui Procuratorcs fuerant, contum eliOsam antehac nunquam auditam. Alterum Capitulum hoc modo conceptum est: Item promette, che detis Reverendissimo Cardinale Mense, Procuratorio nomine , che in
eas ebe certe Vomesse μιιe o da farsida Nostro Signore atpredetra Dura abbino essetto, ledrate e soni o obblusi abbino Deo e o valide, aliter non, nec alio modo oc. Qui legit hoc pactum de non caecutiat, commentum hujus instrumenti manibus tangit. Nam ita contractus de omnia pacta irrita fiebant, nisi Ponti sex executioni mandasset quasdam promistiones actis au maerendas: & scab arbitrio Alphon si omnia pendebant: satis enim illi fuisset allegare non fuisse adimpleta promissa dc promittenda, quaecun-quc postra illa essent aut esse debuissent. Pontifex nequicquam adhuc promiserat, de nihilominus quae promittenda erant, impleri debehant: de nisi implerentur, contractus dissolvebatur. Hoc gcnus contractus neque stultorum est , neque ignorantium. Sed omnino insanire debuisset Aula Summi Pontificis, ut haec pacta expansis ulnis aivplecterctur. Hinc videre est quibus armis Ministri Estenses digladiemur, quaqua
104쪽
quaeque producant ac suppeditent clarissimis Caesiareis Ministris, ut COMACLUM ad Imperium vindicare possint&robur destruere, quod ex veris Capitulis Hadriani VI. Sedi Apostolicae assistit. Sed illud amplius dico, si Capitula isthaec Leonis X. verissima
essent: quae tamen undique pro commenticiis se produnt, adhuc ex Hadriani VI. pactis jura Sedis Apostolicae fortiora apparerent. Siquidem manifestum est, Leone deis functo , Alphonium cum Hadriano super iisdem Salinis contraxisse, pactaque firmasse pseudo Leoninis contraria: de succesIores Alphonsi posteriora pacta Hadriani servas set atque haec & non illa Leonis Carolum U. servari mandalle in suo Laudo, quod protulit super litibus inter Apostolicam Sedem & Ferrariae Ducem. Haec tantum exeis cutioni mandanda edixerunt Paulus IlI. Iulius III. Paulus IV. Pius iv. & v. qui omnes concesierunt Ducibus Ferrariae facultatem legendi sal COMA CLI sub variis modis aeconditionibus in exequutionem Capitulorum Hadriani, quemadmodum retulimus in saepe laudato Conventu diei 1F. Septembris. Ergo per pacta posteriora & pseudo Lemninis contraria, & quidem semper servata, recessi uia misset ab iisdem Capitulis pis o
Leoninis: atque haec inania, irrita, nulliusque momenti evasissent. Ex his patet m sora Sedis Romanae in COMACLUM Jura erui; nam si in pollerti ri contractit nullum.
ius imperio fuit reservatum, sed omnia disposita, ac si Alphonius eiIet vastallus Pontificis, COMActit supremi Domini: & jus Regale fiat Iegendi & fabricandi uni R
mano Pontifici datum fuit , haec evenerunt, quia innotuit Capitula Leonis erronea eo inscio inita & sine ejus mandato, quod nusquam apparuit, ideoque irrita & contraveritatem facta: quae magis annuunt, tunc palam factum Ecclesiae dominium, proptereaque a prioribus Capitulis recessum: & in Capitulis Hadriani Regale ius in COMA. CLUM 1ncliisum, dum Alphonius putaverat hanc rem statui non potuisse, nisi reseris vato jiire Caesaris, prout expresserat in assertis Capitulis Leonis: quod intervari non oportuisset, si de iure Regali & supremo dominio nihil actum fuisset. Cona ur Dominus Regens ostendere ipsa Hadriani Capitula continere reservationem jurium Imperii Sed irrito quidem conatu: nam pactum, quo inhibitum fuit Alphonsum se submittere
protectioni exterorum Principum, etiam imperatoris, excepta tamen Imperiali auctoritate quoad seuda& loca, quae Dux ab Imperio in studum tenebat, nihil probat, petitque principium; cum pateat, COMACLUM ex clarissimo diplomate Rudolphi I. aliis. que in Conventu relatis, ad Sedem Apostolicam pertinuisse&spectarei idque pactum in Capitulis Hadriani VI. adjectum intelligitur ob ea quae Dux ab Imperio recognoscebat. Nec poterat restrri ad COMACLUM , quod in eodem Capitulo, ubi id pactum expressum est , Sedis Apostolicae esse declarabatur, dum ibidem statutum suit, jura COMACLI suprema 5e quidem privative etiam ad Caesarem, Romanae Eeclesiae esse petilla verba: holus Pontifex DI COMACLI libere fabruare possis, si ct qarando issi via bilis. Repetit etiam, pactum ejusmodi non definire jus Regale in COMACLUM: & potuisse Ducem Alphonsum, tanquam laudatarium etiam Ecclesiae habentem jura Regali i ac possidentem laudum dignitatis, sal COMACLI legere, ideoque inique vexatum per I lium II. His plene respondimus in Conventu diei 11. Septembris, ubi probavimus aliud esse prohibere, ne vastallus sal eolligat de fabricet, aliud esse statuere, ut in eo loco vel Civitate solus Dominus possit sal legere. Primo casu inhibitio est aequivoca, nam potest reserri etiam ad interesse Domini, qui nolit fisco suo damnum fieri. Sie Xeneti, qui sal suum vendere volebant, pacto convenerant cum Ducibus Ferrariae, ne tal MACLI legeretur: idque factum ob interesse, licet veneti non essenx Domini Co-MAc Li , sed ex pacto. At quando etiani Pontifices non solum inhibuerunt, Alphonis sum absque ullo pacto praecedcnti sal COMACLI legere; sed statuerunt se illud in agro COMACLENsI legere posse, & quidem libere & solos; & sic privative ad omnes alios, etiam ad Caesarem a nemo non videt id sine supremo dominio fieri non potuisse. I. quia haec inhibitio fieri non potuisset Alphonso, nili COMACLUM ad Sedem Apostolicam pertiniusset: nam Pontifex neque in Investitura, neque in pacto ullo convenerat cum Alphonso, ne sal legere posset Co MACLI, uti Veneti fecerant. Quamobrem ille potuisset COMACLI facere quae volebat, tamets id Camerae Pontificiae obfuisset, cum reis spectu eius Urbis, non fiuilet vastassus Ecclesiae. lI. quia sal privative legere dc privative fabricare est de regalibus supremis ; nam sine dominio supremo non possiant haec fieri de ipsi Doctores, qui ex adverso adducuntur, id probant, dicentes ex generali consue- udine omnium Principatuum quicquid sic de iure communi Salinas etiam in privatis. cu) locis
105쪽
Ioeis existentes, esse de regalibus, ut ipse Episcopus ROcca select. Cap. 69. I LII.&lι, probat. Positas vero in locis publicis vel fiscalibus esse de regalibus, etiam de jure, ut idem probat n. r. &innumeros Doctores in eam sententiam ibidem cumulat. Cum anno is18. valles ΜACLl a Camera Apostolica repetere vellent Estenses sal n. CG Gallorum potentia freti, disceptatum fuit, an eae valles essent laudates, an altodiales rΜ6ς & probatum eas esse seudales, quod in eas aqua maris introiret, quae est de regalibustata ' Principis: omnia enim, quae mare alluit, sunt de regalibus. Cum itaque sal COMA.Capi uiis CLI ex aqua marina alluente valles fabricaretur, hinc patet Salinas sui siem locis publi-μ 4 de regalibus, quippe sal COMACLI non nascebatur e terra, uti contingit iapluribus Insulis locisque, sed fiebat cx aqua marina. loca quae alluit, faciente publica. Quare tam ex consuetudine generali, quam ex qualitate salis id in erat Regale. Qua tenus etiam loca fuit sent privata, & non publica; nam Salinae non sunt de regalibus, despectant ad privatos dejure, si in loco privato eae sint. At quisque privatus in solo suo potest sal legere, & sic non potuisset Alpitonius I. solus COMACLΙ ΔΙ fabricare, si tesita se habuisset. Et quoci plus est, duin Pontifex sibi id ius privative reservavit, irae
privativa non poterat altumi contra privatos Dolninos sine Regali jure. Quamobrem
Doctores docent in ista privativa sal fabricandi ius Regale consistere ex Barbos in L divortio, g. si vis n. rs. st. soluta matrim. qui in Terris Ecclesiae id indubitatum esse Gserit. Objiciunt 3us Regale fundari super iure privativo sal vendendi subditis pretio
aucto, non super jure sal legendi. At summopere allucinantur, nam Barhosa, quem adducunt in d. l. divortio. g. si vir n. 27. in fin. 28. & 29 praelei tim Ver sed non να dendo, testatur Princiris omnes ipsas areas Salinarum dc Salinas etiam in fundis privatis fecit se de Regalibus, sicuti fodinas auri sc argenti, casque locare consuevisse Cond ctoribus fitalibus, de Philippum Hisipaniarum Regem revocasse donationes Salinarum di arearum huiusmodi per praedecestores suos factas, quasilanquam j- Regale ea donari non potuissent, ιdque Iustum repuIaium fuisse ριν RVM in epit.Fuccessi. ab intest. R. 34. n. 34.
uti Barbosa subdit. At quando jus Rcgale adhaesisset juri privativo sal vendendi sub tibiis suis, nonne id ius in dictis Capitulis Pontifici concestum fuit Ubinain Dominus Regens legit id Pontifici negatum Z Quippe lihele poterat Pontifex sal COMA CLIlegere de solus, de lectum poterat vendere subditis suis privative, exteris quoque Momnibus: nam id Pontifex non fecit, ut fiat perderet: sed ut illud libere vendere posset. Subdunt, in Capitulis promissos Duci ex eo sale duodecim mille de quingentos saccos, solutis tantum expensis fabricae, se concessam eam quantitatem percipere pransibus suis in dominiis er terratoriis Au. Hoc pactum nihil obest, si quidem notandum est ex Capi.ttilis pseudo-Leoninis resultare Ducem ma)otem quantitatem saccorum decem & no
vem millium sibi reservasse cum pacto de facultate ultra aliam alis quantitatem pro usu suo te suorum eam summam distribuendi ac vendendi locis sibi iubiectis, explesiis singillatim etiam Ferraria, districtu, Villis, Castro Plebis & aliis, quae a Romana re. cognoscebat Ecclesia, unicuique certa mensura assignata. Λt vero in Capitulis Hadriani v I. non conceditur secultas vendendi: non fiat distribuendi locis illi subjectis; sed simplex de nudum lus promissam quantitatem percipiendi, & quidem longe minoremWausibin s uis in dominiis ct territoriis suis r quae verba strictissima sunt, nec jus vendendi innuunt. Et quando id innuerent, non concludunt jus illud privativum vendendi, Ducibus coinpetiisse, iisque datum, quod id Regale Ius haberent. Immode pacto & concessione Pontificis tributum. Aut enim Dominus Regens putat datum Duci jus hoc sal vendendi Ferrariae, di in districtu ac territorio, necnon aliis in locis, quae ad Romanam spectabant Ecclesiam, & in studuin tunc AIphonsiis ab ea tenebat , aut non . Si negat; lam patet id ius sal COMACLI lectum privative vendendi in iis Iocis Pontifici reservatum, Ec Alphonta laudatatici negatum fuisse, in quo lus regatae ipse Dominus Regens consistere sibi nimis facile opinatur. Si affirmat; ergo id non tu re proprio, sed ex pacto & concesIione Pontificis Alphonis concellum, dum includit Ferrariam & Ioca Jam enunciata sine dubio ad Romanam Ecclesiam spectantia, de in quibus Alpitonsus Regalia exercere non poterat, nisi ex Pontificum placito: Ac sic quo cunque se vertat fateri compellitur has pactiones Regale jus in COMACLUM praesa- ferre. Praeterea Pontifices poterant COMACLI sal non colligere: etenim in Capitulis
non obstringebatitur: sed in corum potestate erat id tacere ; ec tamen quantitalcm salis
106쪽
ysi N Civi TATEM COMAC LENSEM.
Quare patet id pactum non referri ad sal COMAcra dumtaxat legendum : quod ex pressum non est; sed ad sal etiam Cerviae & in aliis locis per Pontifices collectum, quo
fit argumentum corruere , N Dotuisse Pontifices sal Co Macra legere , illud vendere aucto pretio, neque Ducibus ciare, sed&sic Regale jus exercere. Pacto eodem stat tum quoque est, non licere Alphonis de suis sub certa poena dictum sal receptum a Camera, mittere ad alia loca : quod probat Regali iure Alphoniam caruisse, de facultate praefata potitum ex concessione Summi l)ontificis.
Iam vero clamitent, Alphon sum jus suum cessisse Pontificibus: Regalia sua lilis 3. o.
8edisse, & ex pacto per Pontifices id acceptum, quod ii non habebant. Haec enim facta mi thonii. non sunt nec fieri poteratit ab Alphonis, tamquam vastasO Imperii: nam convenit.: U . solosRomanos Pontifices privative etiam ad Caesares Sal COM Ac L I legere. Is veto non mi potuit obtinere nisi certam Salis mensuram, ecquidem non talis ipsus COMACU, sed -- dequaque legendi, pro usibus sitis tantum in dominiis & Territoriis suis, Si restrictam i i ad puram necessitatem, quique poenam se subiturum professus suit,quatenus eam quantitatem ad alia loca duceret: pastus est Pontifices COMAcLI Sal collectum cunctis libere vendere posse. Neque sibi expresse cavit, ne m locis, & dominiis suis illi Sal venderent ιquique tandem permisit Pontifices terras COMAcLI ubi fabrica Se ossicinae statuendae erant, illud recipere: Valles piscarias devastare, aggeres evertere,ceteraque facere, quae
Domini solent in dominiis suis. Quod si Alphonsus I. volebat non uti Ualsallus Pontificum, sed tanqxiam Feudatarius Imperii contrahere, Capitula quae cum Leone X. facta essest ultra dicunt , firmare debebat, in illis namque, uti dictum est, sibi super omnibus praedictis caverat Sc Pontificem potius Vassallum suum, quam Dominum agnovera Qiiid ergo prosit asserere Alphon sum potui se Sal COMAcLI Iegere etiam tanquam se datarium Ducatus Ferrariae,idquejus Regale exercere,atq; ideo factum Iulii Il.iniustum esse,mihi non liquet. Id tantum scimus, praedicta ea omnia facta esse, Ec Iulium putasse ΑIphonsum non potuisse Salinas COMAcLI postidere, Sal legere, dc vendere addita causa in Bulla, quam vulgavit,quod COMA LuM esset Ecclesiae, de ab ea illud Dux recognosceret, de sic edicendo id jus Regale fuisse, atque ab Alphoni invasum; eum o remperasse, & deinde cum Hadriano convenisse Sal COMA eLi se nunquam lacturum illudque solos Pontifices colligere posse; Doctores quoque docere in Terris Ecclesiae Salinas de Regalibus esse, ac Principes consuevisse non solum laudatariis eas negare, sed Salinarum donationes per Praedecessores factas revocare, oc considerasse Salinas utifodinas auri 3c argenti, quod fecisse diximus Hispaniarum Reges, testi inonio Barbocae,& quidem jure optimo, Carolum V. in suo Laudo etiam putasse eas conventiones liacitasec justas,dc coegisse Alphonsum Ducem Ferraria ad eas servandas. Contra haec insurgit D. Regens, iterumque regerio id pactum initum in reconr 3. r. pensam redactionu ca-- , hinc argugns, Pontificem jure Principis tale ius non hae Fabrica scishu illa: sed ex solo pacto: verum huic argumento plene sati feci in Conventu diei as. Se- .. I ζωptembris. Nunc addo non licere subtilibus argumentis rem apertissimam in dubium res e. . vocare. Si enim Icilius Il. Ducem palam privaverat vicariatu Ferrariae ex pluribus cam 'p minsis, depraesertim quod Sal COMA LI legeret, de Regalia Supremi dominii Ecclesiae invaderet, dum OMACLuM ad Sedem Apostolicam spectabat: quod etiam probant Guicci duras, Petrus Martyr Anglerius, dc Iovius Scriptores celeberrimi, qui tunc ubvehant. Si Alphonsus in Capitulis II. Hadriani petiit se integrari ad vicariatum, quo privatus fuerat, de integrationem acceptavit, immo ut eam obtineret, pacisci debuit se amplius COMA i Sal non lecturum, declarare etiam solos Romanos Pontifices ibi dem colligere posse , de quidem libere dc privative, jam dilucide apparet qua de causa id factum lit. Nihilominus asserta correstarivit- praeter ea, quae in si e laudato Comventu ponderavimus, nequicquam relevat. Nam ipse D. Regens probat Ducem potuis. sede jure ratione Investitutae Ducatus Ferrariae, de sic Feudi clignitatis, Regalia praeten. de re, dc Sal COMMLI, etiamsi illud ad vicariatum pertinuisset, fabricare: Pontifices dicebant ex generali consuetudine, ac Romanae Sedis legibus haec facere ad Ducem non pertinuisse. Alphonius replicare poterat , si non COMACLr, saltem in aliis locis, quae ab Imperio recognoscebat, se potuisse sal legere, quod ob mercimonium Salis ex. uris de Lombardiae locis vendendi, displicebat Pontificibus,quemadmodum ex iustorios refert D. Regem. Ut itaque lue quaestiones amputarentur, Hadrianus reductionem
107쪽
Census, quam Alexander Vl. statuerat, dc Iulius it. perperam factam in sua Bulla
edixerat . probavit, ratamque habuit, di Alphonsus in recompensam huius reduactioni, Sal COMAC LI se non lecturum promisit, neque illud fabricare in aliis locis. quae possidebati & sic comesse Imitas respicit exceptiones, quas de iure poterat Αlphonsus opponere, tamquam laudatarius Ecclesiae COMACLI, Et non vii Feuda. tarius Imperii, negando Pontifici id aus Regale in COMAC LENSi agro. Patet id eae poena addita, ac pactis, Quatenus enim Alphonsus Sal COMACLl amplius legit. lde, poena privationis ipso iure universi vicariatus Ferrariae, & aliorum seudorum, tisae a Romana obtinebat Ecclesia, statuta est. H.ec poena non respondet reductioni. canonis. Quhs enim dicet Alphonsum cessisse id Ius Regale Pontifici, de sponte allectum ob teuuctionem Canonis, se subjecisse poenae gravissimae, & perieulo perdendi Ducatum Fctrariae, ac tot alia leuia Ecclesiae I atque poenae, quae addi non solet, nisi quando Investiturae pacta violantur Nemo sane, & praesertim qui callet quae sece. tit de sustinuerit Alphonias, ne sibi veritas COMACLI Salinas everteret, de fateretur id bus ad Romanos Praesules pertinere. Pacta id ipsum innuunt. Non enim Alphonsus id jus cessit Hadriano, neque dixit se illud concedere & relaxare Pontifici, ut seriptu in eli in suppositiciis Capitulis Leonis X. nuper exhibitis, & expressum in nostris fuisset, si cessio ibidem facta esset. Sed res incipit ab inhibitione, nulla unquam sempore Aossint absique Sua Sancritatis, orsuccessorum expressa licentia, ct mandato. Statim additur: sea solus Romanus Pontifex iugud ibi fabricare,s ct quandosibi Hacueris mbere posse. Haec verba fatalia iunt: innuunt enim id factum jure dominii & regalium, non cesso proprio , uti verba sonant. Alphonias id jus privativum etiam excluso Caesiare dare non poterat Pontificibus, solique Caesares, quatenus COMACLUM ad Impetium spectasset, id facere potuissent, nam quando etiam ex concessione Imperiali Dux haec suprema regalia habuisset, quod non constat, dc durante jure suo ea cedere aliis potui fiat, quod tamen falsuin est in jure, cum Alphonsus se nullo unquam tempore pro se, haeredibus, de successoribus suis Sal COMA CLI legere posse statuerit : quo casu jura regalia Vassallus in perpetuum & durante seudo heredibus de successoribus dato sine facultate supremi Principis cedere, & alienare nequit, praesertim alteri Principi potenti de aeque supremo. Adhuc tamen nemo permittit, nemo scribit, immo omnes docent, Vassallo & Feudatario inhibitum seinper esse regalia jura cedere pacto addito , quod solus Cessionarius libere ea exercere valeat, & sic ad exclusonem etiam suprcmi Domini, qui revocare potest ex causa regalium eorum concelsionem, concurrere cum Ua: sillo in pluribus calibus, seudatarium cogere ad Sal collectum sibi vendendum ; ad illum mittendum pro usibus luis : adigere quinque eum, ne Sal ducatur ad hostes filios, & iimilia facete, quae Almonsus non po terat ab Imperio avcllere. Quare inania sunt, quae D. Regens cumulat, ut siuadeat corres ectivitasem, atquae haec gina futile juie privati, idque regale jus per Alphomsum cessiim fuisse. . 4z, Ponderare nec juvat, pactum poenale 1am expostum non enuntiare privationem
uis ista COMACLr. Satri enim fuit exprestio illa, quod si Alphonius Sal Iegisset Coia Achr.
νcti,ita iri ipso Jure privaretur Ducatu Ferrariae , aliisque laudis, quae a Romana recognoscebatcta Alphonis Ecclesia. Ducatus enim ille, qui idem est ac vicariatus, in Ducatum erectus per Pau- uti semper declaraverant Pontifices praedecessores Hadriani, fassi erant Herc. milii suit i. les Dux de Alphonsus filius, praeter Ferrariam continebat alias Civitates, & sic COMA
vati ni iso cLuM , quod ad districtum Ferrariae pertinuisse iam superius diximus: quo quidem, C T L cxo Adriaque demptis, nulla alia aderat Civitas, quam potuisset Vicatiatus in I nem X. dem, praesertim quando in ipso contractu Alphonliis I. recognoscebat Pontificem iura suprenia regalia COMACLl habere, de sic supremum dominium Ecclesiae in COMACLUM
fatebatur. Nec mirum Hadrianum non integrasse Alphonsum nominato etiamCOMMe Lo, sed Ferraria tantummodo expressa, COMACLO omisso: neque investiviste euna
dem COMACLO. Jam enim superius retulimus Alphonsum privatum in Bulla Julit lI.
Vicariatu α Ducatu Ferrariae, eiusque districtu, pertinentiis Δρ omnibus Civitatibus, Iocis de Oppidis sub eo contentis, Ac sic etiam COMACLO, quod eidem vicariami in eludebatur, quoque dempto, nulla erat Civitas, ad quam referri potuisset privatio. Ergo si Hadrianus integra it Alphon sum ad Ducatam Ferraria contra privaraones per D Eum, or Lιonem factu in amitis a forma, eumqueinvestivis de Mara meatus Ferrari
108쪽
psam sit integrationem similem sutile privationi, quae COM A LuMetiam includebat:
de verba illa de Basti meatin esse indefinita, & continere omnes Civitates & Ioca sub vicariatu comprehensa. Futile etiam est asserere pactum pra dictum nihil evincere, quod Alphonsus nedum COMAcLI, sed etiam in aliis locis tui dominii, inter quae in rant Ophida ad Imperium spectatuta, Sal legere sibi inhibuerit: ac si hinc arguatur non ratione luptaini dominii, sed voluntario pauo Omnia peracta. Alphonius enim non ea elisolos Roma,os Pontifices in omnibus locis siti domini. , de sic in Oppidis imperii, Sallibere desemper lege te potuitiaued tantum C MACLI. Poterat Alphonsus sine Caesa rum contentii se privare facultate Sal fabricandi, & emolumento & fruelibas laudi in dominiis suis, quae ab imperio recognoscebat, dc ideo id statuit. At non poterat in iis frudis, uti probavimus, id jus privativum dare Pontificibus ad exclusionem etiam Caesarum, Sc in perpetuum contra suos heredes & successores in investitura vocatos. Ideo id jus statutum est tantum COMA CLI , quia illud ad Imperium non spectabat, sed
ad Romanam Ecclesiam: quae distinctio adeo fatalis est, ut Cetera minoris momenti, quae adducuntur per D. Regentem, eliminet. Diximus itidem in Conventu Carolum V. Iustulisse omnem auctram corresecis vitatem pactorum Hadriani, dum in suo Laudo noluit Alphonsam ea pacta servare, de tamen auxit Canonem Ferrariae ad ducatos septem mille, & sic ad maiorem lummam, quam fuerat ante reductionem: Ad iidimus praeterea ea aetate quaestionem inter Ililium, Leonem, Hadrianum, de Alphonsum super
Salinis COMA Li, de super supremo dominio, Ecclesiae in ea Civitate, fuiste cclebe rimam, notissimam mortalibus. dc ipsi Carolo V. & tamen constat eum Imperatorem in Laudo non declaralleCoM Acui M ad imperium pertinere , sicuti edixerat ruspcctu Mutinae, Regii, de Cotignotae: quin mandasse Alphonium servare pacta Hadriani, quae, uti probatum est , sus regalem COMAcLuM Pontifici dabant. Haec nimis torquent mentem D. Regentis, qui nititur, sed incassum, vim horum Laudo auferre. O millis iis, quae regerit ad corres'ectivitatem, hoc non obstante, probandam, quae levissima sunt, de quibus iam satisfecimus, frustra contenditur. in eo Laudo Alphonsum absolutum etiam in quaestione dominii Ecclesiae Romanae in Mae Lu M. Quippe in compromisso erant enunciatae lites inter Ecclesiam, de Alphonium super omnibus, de quibuscunque Urbibus ,& Oppidis, quae Pontifices sua de Dux aliena dicebant. Imperatorem haec fecisse patet in Laudo: fulsit Alphoniam servare pacta Hadriani, auxit Canonem, voluit per Pontificem Alphonis Investitutam dari Dacatus Aerraria eum pertinent tu univιυDjuxta formam solitam ct consevietam. Dein subdit: quantum autem adrestitutionem civitatum M.tina, Regis , Castri Ruberia eum μῶν pertinentiu , necnon Castra Coti notae per Sancti mam praten is, ct petitam dirimi praedictum Alphosum absolvendum fore , pravi absolvi-- , simititer est eundem Sanc ιβ um ac etiam Alphansium ante tactum a reI qtiis hιne petisu abso entes. Ergo liquet absislutionem Alphonii restrictam ad Regium, Muti nam de Castrum Rubertat de haec Imperio aludicata fuisse. Nam iis datis Alphonio, de separatis a Romana Sede . declaratum est supremum dominium imperii, addita praelertim absolutione Pontificis a reliquis per Alphonsum petitis: Sc quod is servaret Capitula Hadriani pro Salinis COMAcLI , eique daretur Investitura Ducatus Ferratiae cum omnibus suis pertinentiis in forma solita dc consecta, de cum toto districtu dc C:-vitatibus in eo vicariatu contentis. Haec probant Caesarem agno Mile tunc imperium nullum sus in COMAc LuM habere, alias sicuti ille adiudicavit Imperio ceteras Civitates, ita de COMACLuMadsudicasset, dc tamen contrarium fecit. Col ignotam superius meis moratam spectaue ad supremum dominium S. Sedis Omnia jura clamant. Nec obstat,
id Laudum fuisse per Sedem Apostolicam impugnatum. Nam uti diximus in Lepe
laudato Convcntu, etiam ex actu nullo dc impugnato voluntas educitur. Laudum est verissimum de tolli e memoria hominum non potcst , atque ex eo probatur tunc Carolum v. neque cogitasse COMA CLuM ad Imperium pertinere.
Obiiciunt Caesarem investivit te Ducem Alphonsum de Civitate Co MACLI ante s. oia poli dictum Laudum. His Investitutis, aliisque distinctis obicrvationibus satisfa- Carolis, Rciam. Verum quatenus eae verae ei Ient, fatis est ponderare Laudum fuisse actum notis Phori. simum de lolemnem, ac gestum visis, riniatisque omnibus , dc in contradictorio sudi. .. tim' et clo : de Caesarem in eo iudicem arbitrum, dc ideo plus valere Laudum, quam Investi. Maeluis proturae clam datae, nunquam exhibitae, dc in quibus nemollistoricorum eorum temporum scripsit COMAc LuM contineri. Immo dicimus argumentum nostIum magas ex hoc uotic uris.
109쪽
inealescere, nam dum Carolus V. sciebat se investivisse Ducem de Regio, Mutina, Castro Ruberiae, &COMACLO: di camen Laudum vulgavit, in quo COMACLO omicso, alias Urbes ad Imperium pertinero edixit, absolvitque Pontificem ab aliis per ALphonium petitis, & ius regale, ac privationem Salis legendi COMACU S. Sedi adjudicavit, mandans servari Capitula Hadriani; nemo non videt id factum, quod Caesar agnoverit C MACLUM ad Imperium, investitiira a se data non obstante, non spectare. Adducitur Leonardi a Portu epistola, in qua tradit Iulium permisisse Alphonta Sal
COMACLI legere pro usu suo tantum. Verum historici ejus aetatis per nos relati contrarium scribunt: de Bulla Julii II, Contrarium evincit; Capitula quoque Hadriani & sic arguere ex verbis uniuS scriptorculi contra veritatem, vanissimum est. Addunt Alphonium I. opposuisse Iulio II. Leoni X. atque Hadriano VI. Investituras praedictas Cauarum. Sed hoc non subsistit, neque unquam probatum fuit: mussitasse enim Alphonsum, Guicciardinus dumtaxat scribit, unde cavendum ab hoc supposito, quod etsi verum esset, nil ossi eret. Frustra etiam enervare tentatur ius Pontificium in C MACLUM ex quadam epistola personae privatae. Cur potius non adducuntur epistolae Petri Martyris Anglerii tunc coaevi, dictae Varissimorum Historicorum ac Bulla Iulii, quae manifestam fac unt veritatem Retulimus in Conventu diei a s. Septembris ad probandum priscos Duces nusquam cogitasse COMACLUM ad vicariatum Ferrariae non pertinuisse, titulos, quibuS sese inscripserunt, tacito illo COMACU Domini cum tamen ii exprimerent alios minoris momenti, dc ageretur de rebus ad C MACLUM pertinentibus, fatis putantes in illis sese inscribere Ferraria Duces, licet medio seculi decimi sexti, cum jam legitima proles deficeret, nec , spes esset prorogationis Investitutae Ferrariae , COMACLI Domini titulum jactaverint. D. Regens ex Epitaphiis Alphon si I. & Herculis I. regerit contrarium evinci. Αt fallitur, cum Epitaphimi Alphonii I. longe post mortem es iisdem erectum sit per Herculem II. ejus 6-lium , non sub finem seculi decimi quinti, ut per errorem asseritur, sed medio sciculi decimi sexti. Illud autem Herculis I. cum eodem titulo delideratur. Cetera Epitaphia Herculis II. & Αlphonsi II. sunt recentia & exsculptat, postquam Pontifices declaraverant sc Inveltiluras non prorogaturos, ut patet ex D. Fontanino pay
. . . Subricit, titulis expressis per pristos Duces additam clausulam o retera, aptam vitarii Feta ad includendum COMACLUM. Sed cur ii expresserunt Oppidula, non autem CO- . , ... MACLUΜ etiam, dc hanc Urbem cum suo Comitatu, non vero oppidula sub clau. . 2 u.' sula o retera incluserunt Cur etiam COMACLUM includi non debebat tot actis
COMAcia gestas per eosdem Duces cum titulis Ducatus Ferrariae ct cetera, relatis per eundem D. Fontaninum pag. ιο ς. necnon sub Invellituris vicariarias Ferrariae cum omnibus ligebatur sub pertinentiis, districtu, CiVitatibus, & locis in eo contentis, ipsi nos doceant, qui talia, . - produnt. Actu , quo Hercules li. rata liabuit Capitula Pauli lil. neqiiicquam prodest. iiiii. Quandoquidem ille se nominavit etiam COMAC Ll Dominum & Fertariae, nequo id ei vetitum erat. Poterat etiam se instribere Adriani, Bondent, di miliari Domianum; neque hinc educebatur ea oppida sub Tcrritorio vel districtu Ferratiae, clari Dsime contenta, non esse inciuia : neque ullum rosultabat praejudicium S. Sedi, quemadmodum superius abunde probavimus. Quare cogantur fateri necesse est, excepto Hercule II. qui in eo Instrumento se etiam COMAELI Dominum inscripsit, nempe in unico actu, ceteros Duces polh Vicariatum in foederibus, libellis, publicis actibus. in iis praesertim quos COMACU gerebant, hunc titulum solo Ferrariae Ducis expresso , semper omisime. Frustulum , quod adferunt ex diplomate Friderici III. Botis Estensi est nobis suspectum, qui nunquam diploma integrum vidimus. Bona acquisita COMACLI per Duces & quidem semper pro Camera Ducali Ferrariae, suadent ab iis agnitum COMACLUM , veluti ad Ducatum Fcrrariae pertinens: quaeque a ducuntur sunt argumenta levissima&voluntatis subtilissimae interpretationesi factum tamen verissimum est re valde grave. Rudolphus II. Caesar gratulatus fuit Clementi
UIlI. per Legatum Ferrariam mimum, recuperationem totius Ducatus Ferrariae, at
que etiam COMA Ll: neque subsistit Ducem Caesarem Estensem produxisse Co-M cia Investituras per tria secuta : quippe D. Fontaninus pag. 31. M is3. historiam refert, quae contrarium evincit, & in Conventu praedic o diei 2s. Septembris jam sa.
. infiximus iis, quae Psipetuntur.
110쪽
sed redit D. Regens ad Investituram commenticiam intonis Estensis, eamque L e. putat recipiendam, quod esus mentionem faciant Pigna, Ferrus, Ughellus, & Ruheus. At saepe diximus hos auctores , idest Rubeum & Ughellum falsos fuisse per Pignam, hujuscemodi commenti primum auctorem i ac D. Fontaninum pag. 3sa. zz n. est Pignam egregie confutasse. At si extollit D. Regens Pignam & similes Estensium fa. 9R cur storum sarcinatores, cur fidem haberi negat ipsis Pignae, Ferro, Sardo, Calcagnino, his .a die Faleto, At aliis Estensium familiaribus, de historicis, qui uno ore testati sunt COMA- ctam Sedem CLUM suisse de districtu Ferrariare Neque nos indigemus inspectione Instrumenti P 'M ' pro dijudicanda veritate aut falsitate hujuscemodi investiturae Ottonis Estensix, quia inspectio autographi non tollit monstra errorum , qui comparent in textu diplomatis per D. Fontaninum edi P. Quare prius respondeant Objectionibus in ipsum diplo. ma vulgatis, & pollea agant de inspiciendo autographo. Superest respondendum Investitutis COMAC Ll, quas Estenses Iactant masoribus suis concessas, quibus distinctas Observationes opponimus. Iam dicant, nunquam Romanam EcclesiamCOMACLUM habuisse, di diploma Rudolphi l. effectu semper caruisse. Hactenus dicta videntur probare omnino contrarium. At vero si objicere desinant idem diplo. ma continere Corsicam & Sardiniam, atque has Instulas neque prius neque postea Sedem Apostolieam obtinuisse. Nos enim qui saepenumero in Conventibus prob vimus easdem insulas ante Rudolphi diploma Romanos Pontifices possedisse, nune ostendemus etiam post illud ab iisdem possessas suisse. Quod Sedes Apostolica eas Regiones contentas in donatione Caroli Magni, Ludovici Pii, & succestarum 1 ansediploma possederit, patet ex epistola Leonis IlI. editionis Conringit pag. in qua Leo Corsicae Insulam sibi donatam per Carolum , 5c se illuc Comitem delegasse te.
statur. Gregorius VII. in epist. II. ω IV. lib. V. mentionem faciens Corsicae proiadit eam Instulam nulli mortatium, nussiaue potesat , nisi S. Romanis Gessae ex debito t/Ijuris morietate pertinere. Antonius Petrus Philippinus hist. Corsic. lib. a. pag. 6s. narrat ad aetatem usque Urbani II. Pontifices in eam Insulam Praesdes misisse, eamque Pisianis in fetidum dedisse. Ubertus Folietta hist. Ianuens lib. I. pag. ii. haec habet: Saracenis ex Corsica expulsis, disque Insuti imperio Genuensi opulo a une , quod lesio partam psea Romani Pontifices ratum habuerunt. De Sardinia idem constat ex
epist. I. lib. i. Gregorii VI l. data ad orΣoccum Caralitanum judicem , ad quem tibit plures petiisse in studum Dus Regni medietatem a Sede Apostolica , Noris mannos scilicet, Tuscos& Longobardos. Post diploma Rudolphi l. paucis interje ctis annis Regna Corsicae & Sardiniae Bonifacius VIII. dedit in seudum Iacobo IL Gragoniae Regi, quod refert Iacobus Mainoldus de Titulis Philippi Regis Austrii fol.
aI. pag. 2. Raynaldus ad annum I 29p. g. 2. ubi Investituram exhibet, additque eum
Regenim Alphonsum filium iuramentum fidelitatis praestitisse Benedicto XI. & Dan. vi XXII. censumque solvisse, ut subdit ad annum Iso . g. I 6. Prodit etiam Rayna, dus ad annum I ι6 o. f. n. Ianuenses pro Corsica Iuramentum fidelitatis dedisse & eem sum Romanis Pontificibus solvisse. Quare patet diploma Rudolphi verissimum, ex eis cutioni mandatum, ipsosque Principes & Reges eous veritatem agnovisse. Ideoque satis superque ex parte Sedis Apostolicae probatum fuisse putamus, COMACLUM ad eius dominium supremum pertinuisse re hactenus pertinere.
In Investituras mensium, quae dicuntur a Caesaribus impetratae
NImis jactant qui jura Imperii tuentur, assertas Investituras Estensibus datas. c. minit.
inter has numerari non potest ea , quam semel atque iterum obtrudunt cla investirua
tanquam a Lothario I. Ec Ludovico II. concessam inhoni cuidam Estensi. Nam Domini Abbates Fontaninus Ec Zacagna evidentissimis arguia si, minutae
mentis hinc eandem paginam commcuticiam esse Probarunt ἔ quorum argumentis . . . i Iubil tria. '