Illustrissimi ... Petri De Marca ...Dissertationes posthumae sacrae et ecclesiasticae quarum quaedam Gallica lingua nunc ex ipso auctoris autographo primùm in lucem editae operâ & studio Pauli de Faget ..

발행: 1682년

분량: 407페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

231쪽

etoo DE SACRIFICIO clesia communicabant, non autem corpori Chri sti , de quibus agitur in Canonibus Synodi Nicae alibi Graeci quoque, ut testatur Ambrosius, aetate sua, licet synaxi interesstant, non communicabant, nisi semel per annum ina de re graviter indignatus Chrysostomus, ait frustra a crificium peragi,si Christiani non communicenua quo peragendo tamen non abstinebat ille sed agebat expostulationem suam hoc gravi loquen. di modo Unde sapienter Synodus Tridentina fideles hortatur, ut in singulis Missis communicent aliqui: sed ex Laicorum negligentia noluit, ut Sacerdotes ossicio suo deessent in frequentandis sacrificiis inuemadmodum nec quinto saeculo cessatum fuit ab sacrificandi opere , aliis is quam tribus solenniolibus festis, Pasthae, Pen I ib p AE tecostes,&Natalis Domini Sin quibus ut fideles .ι, δ. tardi alioquin, siminsis seduli in hoc pietatis onsu af ficio communicarent, Inodus Agathensis di-

ferte raecepit.

Domihi Addam hic velut mantisse vice, quia rei ipsius

csimm m series hoc postulat licet ex sacrificii ratione non sit, plius communio, attamen cum ad communionem directa sit a Christo hujus sacrificij insti tutio, hinc videri, eum Sacerdotem qui in foro vel in mensa palam expositum panem consecrare intenderet, vel etiam privatim, ritu omni externo ad amussim observato, ut eo ad praestigias magicas abuteretur , vel ut ludibrio sacrilegorum exponeret, non autem ut ipse ex eo saltem

232쪽

M IAE MAE. ' ICI communicaret, revera non confecturum hoc sacrificium Finis enim illius est Dei honor, Eccle si utilitas, fidelium communio quae non solum hic desunt, sed contraria impietas exerte se prodit. Quare cdm potestas consecrandi sit moralis, ne

cesse ut ad ejus executionem, praeter Ceteras causas , finis quoque concurrat. Praeterea cum

Sacerdos in hoc opere sit Christi,&Ecclesiae minister , non potest alia intentione illud conficere, quam quae fuit Christi ipsius instituentis qui

noluit derideri, sed Patrem suum hoc sacrificio coli mortisque suae memoriam recoli ad sancti ficationem fidelium. Antequam in lectionem Bonaventurae incidissem , hanc ego sententiam in semiliaribus congressionibus cum hereticis invexi, ut veritatem Eucharistic facrificii ab eorum fannis assererem.

Quod feliciter aliquoties mihi cecidisse expertus sum Eamdemque opinionem applaudente Superillii stri Franciae Cancellario, renitente licet eruditissimo Theologo propugnasse memini. Hujus quoque opinionis acerrimum vindicem, inveni Hieronymum Columbum lib. . de Hierarchia c. 1 . qui praeter argumenta , haec testimonia laudat his verbis. Haec es expressa D. Bonamentura Sententia, qui pro te quoque Hugonem referens in Sent. s. o. ait, Non quanta is materia, inquit, sed quae

usui fidelium se ciens es, sanctae in intioni con- veniens scitur corpus Christi. Qia haec con versio

233쪽

io DE SAc RIPICIO son sit virtute verborum, nisi adsit intentio,, in tentio concors institutioni, intentioni Ecclesae, quia secut dicit Hugo: Omne Sacramentum irritum reputaratur si contra institutionem celebretur. Intentio a cem Christi instituentis cclesiae es, convertere ad usum desium Vnde cum minus merborum secundum retentionem Ecclesiae reguletur, ad tantam quantita rem se extendit, quantam 'tes Sacerdos conjicere , quod debeat ongruat sumi in usum fidelium. Et per hoc patet, quod Sacerdos et olens conficere torum panem de foro, nil quidem facit. Et infra ait didu aliquis conficeret non ad usim , sed ut projiceret in latrinam , dicitur ab aliquibus quod nihil facta

ret.

Hoc ipsum assertive docuit Alens 1 parte

q. IO menabro . art. 2. q. 8. ac secutus est Angelus verbo, Eucharillia 3. 1. Quinimo δ D. Thomas in opusculo s. q. de Sacram Euch. c. s. Vclut probabile admittit: eo quia requiratur etiam intentio Christi instituentis qui non intendit ut extra usum fidelium tali tantoque ludibrio celebretur hoc Sacramentum.

Coeterum duplex est offerendi actio in Sacer dote. Prima versatur circa species panis bini ad sacrificium peragendum destinatas, quae Deos offeruntur, ut multiplici oratione rogetur eas acceptas habere,, benedicere. Quibus in ora tionibus inseruntur vota precesque fidelium, quarum impetratio pendet ex secunda Ossereniadi actione, qua sit post consecrationem , ini

234쪽

quam agendam accedit Sacerdos praemissa brevi, sed gravi oratione , qua simul explicat cur Oblationes panis vini propositas Deo coiii mendarit . eadem Opera mox recitandam sub Christi nomine formulam oblationi consecran da applicat his verbis : Oblationem quaesumin Domine in omnibus benedictam, ad riptam, rasam rationabilem, acceptabi que facere digneris, ut

nobis corpus, nguis fiat dilectissimi situ tui Domini nostri fesu risi Unde factum ut apud veteres, in Synodo Romana sub Gregorio VII. consecratio fieri dicatur, verbis Christi, o precibus Sacerdotis r id est isthac praecipue oratione , quae verba Christi applicat. Quo ensu a Graecis, teste cabasila precibus Sacerdotis confici sacrificium dicitur, quia verba Christi illis applicantur illud

tamen est discrimen inter Liturgias; quod in Orientalibus , preces subsequantur statim recitationem verborum Christi. Quod intelligendum

est, ac si utrumque uno spiritu , 5 momento pro ferretur, ut explicuit Bessarion inconcilio lotarentino ad sedandam controversiam , quae hac de re Graecis cum Latinis intercesserat. In Missa vero Latina, rectius preces antecedunt;& praecipue ista quam monui ideo praescriptam , ut verba consecrationis sub nomine Christi proferenda ad Oblationem praesentem applicentur de

definiantur.

Peracta ver consecratione sequitur statim secunda offerendi actio qua Sacerdos suo, Lon

235쪽

ferentium ac circumstantium nomine desungi tur; ut Deum Veneretur, ac suas illoriimque po-1Hilationes superioribus orationibus expositas, adjuncta Hostiae coelestis, quam Patri offert, interpellatione adsequatur Osserimus, clarae majestati tuae, de tuis donis ac datis , Hostiam puram, Hostium sanιZam , Hostiam immaculatam , panem functum mitae aeterea, salicem salutis perpetuae. Obtulerat prilis dona simunera fidelium , Oblastas scilicet panis vini species , ut Deo essent acceptae, easque benediceret, tandem eas L ficeret corpus sanguinem suum. Nunc vero Christi corpus danguinem prout

in hoc Sacramento sunt mystice immolata,& memoriam renovant cruenti sacrificij in cruce peracti, offert divinae Majestati Qua oblatione non fit sacrifitcium incruentum, quod jam peractum est consecratione sed adjungitur actioni&intempestationi Christi, actio Sacerdotis, qui victimam praesentem Christi mediatoris , Patri offert, ut ejus misericordiam alliciat. In hac autem orationis formula, duo loquendi genera notanda sunt. Unum est, corpus DoLmini his speciebus opertum, leganter dici, Panem anctam istae aeterea, ob permutationem ili

iam nominum quae fit in hocmysterio inter symbola, rei veritatem, ut docuit erudite The doretus. Quod desumptum ex cap. 6. JoanniS ,

ubi Christus praeludens Eucharistiae , se panem

vivum nuncupat. Calix quoque dicitur salutis perpetuae,

236쪽

perpetuae, eadem ratione, qua panis vitae aeter nae dictus est. Alterum loquendi genus est , offerri Deo Hostiam istam sanctam ex suis donis, ου datis. Quod de dictum, ut res universas dominio ad

Deum pertinere fateamur Adebit dona tu,nera quae illi obtulimus, testemur ex ejus donis esse profecta juxta illud lib. i. Paralip. c. ult. Tua sunt omnia , qua de manu tua accepimus reddiamus tibi. Quod alio quoque Canonis loco profitemur, nempe per Christum haec omnia semia per bona crear sinctificari. Illud quoque non omittendum est, mutationem primae oblationis in secundam, id est symbolorum in coni us Tanguinem Domini , significari verbis ilia

is , Ex tuis donis in datis, panem sanctum mita aetereae , as Calicem salutis perpetuae. Porro Deus rogatur , ut hoc sacrificium ea

reno vultu accipiat, sicut respexit in Abelis, Abrahami, melchisedech sacrificio. Quod non refertur ad victimam ac si Patri minus grata 'ta esset sed ad ipsos offerentes , quibus narcipsa victima, si licet pretiyinfiniti, proficere non poterit, nisi aliunde fide sita pietate juventur. Quem intelle Ham esse verum , docet ipsa trium sacrificiorum similitudo ibi victimae selectae ex armentis panes atque vinum Metachisedech cum essent res a Deo conditae, norupoterant esse nisi valde bonae, ut loquitur scriptura:

237쪽

os DE SAc RIFICIO Sed animus Osferentis imparatus poterat Dei bonitatem laedere δε clementiae ipsius effectus retardare. Ne tale aliquid accidat Christianis in hoc sacrificio , orat Sacerdos , ut petitionibus nostris adjutis hujus victimae praesentia, interpellatione , Deus se propitium exhibeat. Quae postulatio ut essectum habeat, petit ite

ril Sacerdos rem oblatam una cum Votis atque

orationibus fidelium conjunctam perferri per manus Angeli ad sublime altare Dei. Ad hane formulam Liturgia alludit Irenaeus, qui Eucharistiae oblationem in sublime illud altare deferri docet. Quae phrasis metaphorica petita est ex Apocalypli, ubi altaris coram Deo possiti mentio, in quo scilicet orationum victimis Deoi tatur Christo qui ad dexteram Patris sedet, merita sua per mortem suam in hominum beneficium quaesita Patri proponente, ut eorum fructus uberrimos fideles capiant. Angeli vero inlicitur , quoniam preces Angelorum ministerio ab hominibus ad Deum deferri dicuntur in scripturisci it nostra cum sanctis Communio OLtendatur, non solum cum hominibus fato functis, quorum Communio, d memoriae venera

tio jam sancita est, sed etiam cum Angelis, quisiint ministratori spiritus ad nostram salutem quorum hic maximus numerus Regem suum

Christum stipans consistit, teste Chrysostomo dc

Gregorio.

238쪽

Cum res oblata sit Christus in ipse sit qui

principaliter hoc sacrificium conficit, Sacerdotum usus ministerio , palam est , hujus sacrifici infinitas esse vires meque ver aliquid ex ejus valore deteriquὁd minister sit tenuis homo: qui potentiam Dei infinitam remorari non lotest. Attamen fructus hujus sacrifici cum inomines redundare debeat, qui fide sua & pie late locum praebeant tanto beneficies, finitus est pro modulo cujusque ad quem pervenit CCeterum tam benigna est benefici,copia , ut quubusque prosit, qui se illius recipiendi idoneos

praeouerint, ita ut nullum detrimentum inferatur uni ex alterius communione. Id egregie docet

Missae Canon, ubi pro Ecclesia universa, pro Papa,Dioecesi Episcopo,Rege, pro singulis quoquendelibus , pro se ipso orat Sacerdos , pro aliis quoque , quos sigillatim memoratra quia virtus sacrifici tam copiosa est, ut omnibus sussciat: Et si aliquis minus , vel nihil inde capiat, suae

negligentiae id damnum imputare debeat non sacrinci deficientiae. Si quis ver,cavilletur hinc sequi, unius Missae recitatione pluribus a Sacera

dote satisfieri posse. Responderi potest id esse contra bonam fidem, si absque gravi caussa, qui pollicitus est singulis suum sacrificium , unius actione defungatur. Deinde , cum pietas cujus que necessaria sit ad fructum Missae capiendum, qui pluribus una vice se satisfacturum putat, a

239쪽

io DE SAeRI 2Icto Issae occasionem fortasse singuli adimu exhibendi se paratos huic beneficio recipiendo. Praeterea cultum Divinum , qui praecipue in hoc sacrita . si versatur , per negligentiam suam immunuiti

240쪽

l ti

SEARCH

MENU NAVIGATION