장음표시 사용
211쪽
3. 4. ituatur. Sum contra qui suis in literis Regem quondami, suum. Gustavum Adolphum appellant pag. a Gusa..um Magnum, volebant praecedere finem omnium gravamionum restitutionemque locorum, tanquam scopum hujus pacificationis primaritima haud obscure accusante taesarem, quod executionem eorum, de quibus in Instrumento Pacis convenis tum erat tam diu protraheret eidemque objicientes quod nondum rectituta sit urbs Franeothalium, id quod tamen se praestiturum esse pollicitus sit ut reliqua'non minus gravia praetereamus lentio maxime indignationes et commina. tiones illas Generalissimi Sueei, quas is os exhibet. Ap. a . paret tamen e declaratione Imperatoris, retineri Francoilia.. a lium ab Hispanis ipso invitissimo, seque paratum esse Ele
ri Palatino quamcunque suarum urbium tam diu tradere, Eone ei reddatur ab Hispano Francothalium qua de urbe quae. T. praeterea disceptata fuerunt, commemorantur si rixas. Postea octo constituebantur Deputati duo Legati Electorales, qUatuor Principales, ae duo Civitatum qui lites de restituendis ex capite amnesia in gravaminum liceat nobis hie uti stilo poli. tico, definirent uitae ad hos Deputatos delatae sile in querelae a diversis Germaniae Principibus Civitat illiisq. . in se. quentibus exponitur, quidque praeterea suerit actum in e 39. ecutionis negotio. Inter Haee oceurrit Epistola Legati Hispanici invectiva id Imperatorem, Electores, Principes o ceteros. Romani Imperii ordines, ob ruptam. ut ait, ab inperio Romano Foederis Burgundici fidem. ire quidem is aratrago .d diat quod estphalica pacificatione non fuerit eomprehensus Rex suus. Nec veremur, ne ingratum sit futurum Lectoribus
.e nostris, epilogum pariter a prologum illius Philippicae hic
legere Imperator, Hectores, Principes,'eterique Hrperii Romani ordines Philippi IV Austriata, Hispaniarum Regis,M I: --Iusam indignationis aufum si in oe incongresupro rei merito exprimam vereor, ne oratione mea vestrum nimis excitem pudorem pro ratione tamen me deliti rem, quam modest eas brevissime potero, expediam. Nemin m sutem esse reor qui nesciat circulum Burgundicum iu
212쪽
ἔune usque diem validum Imperii Romani fuisse membrum,
donee pace cura eum Gadis tauquam utridum, s.caenom Fcio qko fectum, tantum mn Praeci rar: vine quod tamdiu removetur, dum iure Hispaniae GὼEiaeque orona paxiciatur, hoc es quam diu puryurato Gamram Numini ita vi. debitur suaero qua lege, quibus moribus, qua verecundia. Regem amieum, belli sectam, - - externi hostis nutu seruileere non dubitastis Sed eceris non desu ut, qui probrum v/strum nece late pallioli Ae obvolvere conentur sua Deus tam angusta vos messis necessitas, ut tum augustam dis ihere cogeremini nece itudinem' - Θa, quaeso, justitia qua constantia, quo Gnique Onsatis scio, mutuum ans tui auxilii vinculum emta turpiter pace fili dissolvere potu/Wis Regis Hispaniarum Domine mei, mine ad commune univer orbis judicium, ad postero vesros , imo ad inmet ipsos , forte aliquando externarum vulpium arteraquilae pennarum anguinis mereede edoctor sanioris conflui futuros. δε rupta foederis Burgundici e publice provocos protestis. Quis in hae Epistola quidquam desideret, nisi
forte Ciceroniunum illud, quod quidem omitti minime debebat O tempora momores Illud tamen nos vereri non dissi- nullamus ne suturi sint, qui hanc Epistolam habeant pro supposititia. Ingressi Librum secundum doeemur venisse nunc Noribergam alterum Imperatoris Plenipotentiarium Maa- cum Volmarum, virum ob res in pacificatione es phali gestas Imperatori carissimum' sed a GeneralisIimo Sueciae non siisse eoncesstim, ut is sustineret personam Plenipotenti rii, mutato in Instrumento Pacis negotium executionis e 1 nissum esse soli, supremis utriusque partis diaeibus bellicis. Remansit nihil ininus Volmarus di licet succus in sua senistentia persisteret, non sui otiosus sectator, sed tam renite eis git perlonam mininri Caesarei, ut re vera princeps esset sui Domini Legatus ejusque judicium sequeretur Piceotimineus, Legatique Caesaris ceteri Hoc igitur in Libro continii uio deis feribitur reroen in eausa executionis Noribergae gestarum.
Nobis noti licet persequi singula, sed tantvin euiiueatiora. Hi Irri bis igitur
213쪽
igitur cognoscimus quantas turbas excitari libellus quidam Interim, qui exhibetur pag. VI, FI pag. 3 suo a Suecis propositus. Et enitia cum subscribere recusarent Legati Caesaris vehementer exarsit Generalissiimus Sueciae, muli que comminatus est Postea Legatos Principumis Civitatuin adhortabantur Sueci ut ipsi subscriberent quo facto Caesareos quoque Legatos subseripturos esse sperabant. 4e Legati
Principum Civitatumque, novis Suecorum minis territi, non si Ium adducebant Caesareos ut per literas a Domino suo quaererent, an sibi sit subseribendum; sed etiam subscribebant ipsi.
a rogabant eos etiam atque etiam ut in tanto periculo ante nuntii sui reditum subscriberent spe rati atque ex praesuminta voluntate Imperatoris . His vero id sacere haud sustinentiabus tandem post moram uno longiorem reversus Viennammtius reserebat, Caesarem esse ea de re deliberaturum. Non ita multo post alter nuntius redibat cum Me responso Caesarem subscribere nolle. Tum vero Legati Principum, veriti, nonovum bellum paci vicinitae succedat novis precibus fatigabant Imperatoris Legatos ut subscriberem, addita promissione. se esse ipsos Imperatori excusaturos. Nilo cui necdum facerent illi, Principum Civitatumque Legati per literas orabant Caesarem, ut in tanto Germaniae periculo rubscribere ne gra- . varetur: ipsi quoque Imperatoris Legati novas eo nomine mittebant ad Dominum suum literas. Quo facto tandem Caesar subseribere jussit Legatos suos, atque ita Suecis satisfecit. I risti in Libro narratur, post multas dissicultates multosque lab
res epulatos Imperii cum Gallicis Legatis pactum iniisse de subseribendo firmasse. de munimento Ehrenbrei tensteinio Galliae Regi assignando propter Francoitialium adhue ab Hispano retentum. Tum exponitur de pignore Electori Palatino dando pro eadem urbe Franeolliatio quippe ad Palatinatum peristinenti. Longae de hic ambages alio spectantibus Sureis, alio
Gallis. u. re, cum Deputati Gallos hortarentur, ut exemis
eis an plum Sue rum sequente dimitterent curam Franeothalii Hhis ipsis verbis respondebant quod hac in re neci fecerunt
214쪽
se nenti in Litro resertur, quid actum sit de restitutione, hoe est, iacta partim, partim facienda, suorum cuique locorum redditione 'Inprimis M. I pag. 66- IIJ exhibentur disceptationes de jurium urbis grae restitutione. ' Libri quinti
initio Glmarum deprehendimus tam durum, ut minetur, Caesareos Legatos discessuros esse. Pone tamen redditur tra fra-hilior Hie praeterea plures offendimus Tabulas resiluendo. rum multa item monumenta ideo producta ut appareret, justissimum esse civitatem Egrae sua jura prisinaeque religionis Iibertatem reeuperare. Ex Libro sexto, qui, ipse Tabulas
resiluendorum plures exhibet, illam commemoramus gravis- sinii momenti disputationem de restituendo religionis Luthe. ranae exercitio in Palatinatu superiori, ditioni Electoris ava-8s
riae nunc subjecto. Elector hic scilicet credi vult specialiter conventum luisse Osnabrugae, ut nulla fiat postha de religione Lutherana illic restituenda mentio a Sueci contendunt. falso id tradi, ne certo ullo tessimonio probari posse. e. nique ex tota hujus Tomi lectione apparet, tarditatem negotii hujus executorii inde pol imum ortam esse, quod Sueei perinsuasissimum haberent, si e Germania excederent ante plenam executionem eorum, quae fuerant in Instrumento Pacis pro- Irissa. Imperatorem ea minime praestiturum esse, adeoque nee in civilibus, nee in religione satisfactum iri Protestantiis hus ' Cognoscimus etiam Deile, inde aveham fuisse eum meiatum, quod Legato uteretur Imperator Volmaro. Hunc enim Sueci oderant, ct insidiota morae praecipuum autorem habe-han Haetenns igitur exhibuit Generosissimus Autor acria anni 6ήν quae subsecuto anno sunt gena, Tomu alter exhibebit quem ct ipsum brevi sumus recensituri Illud ad ultimum docemus Lectores nostros, non minorem esse hujus peris splendorem externum, quam Actorum Paei Nesphali. ea re hic naviter conspici non solum imaginem aeneam'per' ingeniosam ac perelegantem tot Tomo praefixam, sed etiam imaginem Groli I, Imperatoris, cui hoc 'pus dedicatum, in inscriptione concinna ct ornamentis plurimis, decoratam 3
imagiuem item Curiae oribergetas, in qua habita sunt
215쪽
consilia illa executoriae tum nummos aliquot facta Paescutione usus denique ipsius Λutoris imaginem, tam bene ex pressam ut confirmare possimus, melitisin veritati convenienis iii K. io';. O .H et,
licum eum Notis critim historicis, a theologicis, spera aestιdio PETRI FRANCISCI LEAEO RA UM , Doctoris Theologia in Academia Ox niens, Grames HI, HAU Bibliotheearis Abbatiata Graebe niue est Parissis':
Magni praestantissimique Viri Historiam Gallie ab inimgro interpretatus fuit Vir magnus, ac mensuram eruditis smi heu logi implens, merito interiptam ac dicatam ab ipso maximae ct ad omnem talem commemorabili Guillelmina Ormisae, quae Autorium.
tor Vm sola propalRndae ac labiliendae eruatis divinae eleganter solideque delineavit, tant*u rationi in caritati aequiis talioue Christianae concedens ut acerbitati vel odio in dae lientes raro exemplo nihil indulserit. Opus ipsum in duos Tomos distributum sit, cinino pris priores V. posteriam posteriores totidem complectilus. Praemii tua ire muli Sarpit e les, artem pictorum ac chalini spirantes Praelati' Mitoris iustam praebet in .
216쪽
eipit eam vita Sarpia in compendium ab eodem missa maxiniam partem ex P. Fulgenti collecta, ae in justam methodum digesta. Notae sunt prorsus exquisitae solidae a partium studio vacuae quod adeo Interpres novus procul habuit ut facile praevideamus, Librum hunc tanta pulchritudine ornatum, orbi universo Christiano probatum iri. Inprimis lucernam olet Index, Operi subjectus, isque dignus labore, di pro merito copiosus. Vita Sarpit haud adeo ei incomperta quare ex ea
propemodum nillil delibabimus. Interpretat in ipsa non eget vel hederis vel commendatitiis, quippe clara: rlucida . elegans, ac suo eminens nitore. Ad Praestationem idcirco motas est digrediendum, ut ex utraque penu delicias Lectori γPonamus, ct exspectationi respondentes. dc utilitate sua sese commendantes Paulus Sarpius ingenue Historiam suam scripserat. quod ipsum in causa tu ille videtur, cur in fronte ejus dissimularet nomen suum. Ne quidem Fulgentius intimus ejus assectator de amicus in vita, quam scripsit, arpit arcanum illud recludere sustinuit. Initio itaque incerti haerebant multi, quisnam Historiae ejus fuerit Autor. Λlii tribuebant eam Archiepiscopo Spalat renis
si alii Fulgentio alii, Sarpium esse Autorem. seliciter suspicabantur; ple enim id arcani Λ.46a Venetiis detexit, ac credi. di Principi Condio. Addimus, nomen Pauli Sarpi per anagrammatitere in ficti Autoris nomine, quod avius Historiae suae praefixerat. Nam Paolo Sarpio Veneto per anagramma convenit eum Pietro Mave olans. Cum Sarpis Λ.I623 d. 4 an diem obiisset supremum amici ipsus, Autoris nomen silentio amplius tegere, duxeriant supervacuum. Ipse jam R. 6oxtelam hujus Historiae texere erat aggressus, ideoque actis Concilii, quaecunque conquirere potuit colligendis operam insumst. Marcus Autonius d Dominis, amicus Sarinpii, lam A. 16i9 Stam Sarpit Historiam Londini Ppis publicis evulgavit Sarpius ipse per Ottonum, Iacob Iad Venetos Legatum, ad Regem Angliarum illum transmiserat Volumen manu sua exaratum verens fortasse ne illud ab excessu suo supprimeretur. Editionem ipse vivus se non videtur Marcus Antonius de Dominis addiderat eiOe tit Corale
217쪽
istulamin Epistolam ad Regem acobum dedicatoriam, nis
sertigin singulis ob acumen servidius displicentem. Utraque additio fuit denuo demta in translatione Larina, paulo post in ter Anglos adornata nec non Genevensi A. 629, 636, I I66 n. Seripsit Samius citra bilem partiumque studium, sincer e, mavossiete,. pragmatism; quare Historia ejus perplacuit Pontificiis, auibus in men moderata, o Protestantibus Romani eat Efastidiebant, quorum arim α abusus dilueide in illa erant exposti. Stilis ii Italicus non est nitidissimus sed is quo rum Venetii ratur. Narratio ipsa est sicilis, eonnexa, α Praguiatica exemplar e speculum, in quod gens Hisorieorum
intueatur necesse est. Λrridet studium veritatis, compositi sus, ac judiciorum selubrium, quibus eventa prosequitur. Ullea. qme ad factorum veritatei attinent exquireret nihil ipse feeit reliqui. Amicinimus erat Camilio Orivae, qui a secretis purpurati Patris Mantuani, unita ex Concilii primori bus, se rat. In manibus habebat ephemeridra Geregati, qui Adria UI Nuntius exstiterat Apostolicus acta legationis tantarinis Ratisbonensim partem litoramini Cardinalis dei Monte prima sub Paulo III Concilii praesidis, ne non Viscontii, cui pius WTridentina in mandatis dederat negotia commentarios Cardiis natis a Muta, relationes Legatorum V etsi ad Concitamu Gm m. a Legatorum Galli e plerasque, ne quid moneamum de commentariis aliorum. De cetero consiluit Historieos dignissimos. Sisidanum suturardinum. Adrianum, Par Asm ovium, Bbcarium. Popelinierium. Manum alio Squeis Non dissimulamus errata Sarpii leviora, quippe qui nec Conc, vo interfuerat , ne litera' secretiores ae aneedom obtineraevaluit, lice permulta arcana feliciter attigerit divinando. In aerpres errata fideliter indicavit, ae veriora eis inhvit in M. 4s, qua contexmi subjecit. Veritatem, iupositione Sur suurdissinxit.autoritatem superiorum legitimam sancte habitis abusus nauseavit. dhibet ubique labertatem fine licentia , mysionem sine suco, ingenuum perius citra impudentiam . m Mniam sino Edictatione, severitutem sine n litate accuratio anni sine superstitione, scientiae amolitudinem sine dentati
218쪽
De Censeres in eum insurrexerunt quidem nonnulli, sed quorum censuris fulgor Sarpi magis enituit, tantum abest. ut eis potuerit obfuscari. Primus eorum erat Philippus quom Ii, qui priores duos suae Censurae Libros edidit Venetiis Λ. 16s duosque posteriores reliquit ineditos, qui eum prioribus simul prodierunt in lucem Panormi Λ. I66i sub titulo Historiacintilii Tridentini et navis Polani ex Aurorisne ager rionibus re=furata. In quo opere Λutor nec ex actis Concilii ne ex Historicis coaevis attulit quidquam quod Pamn opponeret Conquisivit potius ex auis ea, quae ipsi videbantu fronte inter sese adversa pugnare natus eratistitus, ct Autoris liber vix in ullius notitiam pervelut Ε
dem fere tempore exibat in vulgus aliud opus Theologi Messinensis, cui nomen Scipionis Henrici Lb titulo Censura theolagica, historiea in cuius parte priori exhibentur ea quae in Paulo videntur ipsi bona vera, ct probabi-ha; in posteriori recensentur ac resutantur maligna, salsa, ix damnanda. Ipse non duntaxat Pauli Historiam sub censuismi at, sed ipsius quoque Passarici ri, ac uiam ipsius assumto nomine commentitio Aquili3r. Ita tamen iudieio suo defungebatur ut Sarpio ubique palinam concederet Romani hosce insultus reputabant ipsi pro levioribus Circumspici bant itaque defensorem terribiliorem. mandatum Pontifex eo nomine dedit Iesulta Alciato, eique recliud jussit tabularia quaecunque Terebat Aleiatus bonas horas colligendo apparatu, ac inter haec, ni veritati cessit cessit ad minimum fato, e vita discessit, Lampas tradebatur porro Pallavicino aeque Jesultae, ae posthaec Cardinali, qui subsidiis undique praemuni. tus, sese ad tantum opus accingebat Sed quo tandem suecessi. Notabat in opere Savit naevos leviores alia minus accurate exposita alia in nominibus ac diebus notandis errata, lia in momentis circumstantibus peccata, quibus tamen nexus
haud adeo erat magnus cum scopo primario, alia per eonj esturas minus filices festinata. me cetero Sarpit interis Pati Iauicini Historias tanta est conformitas, ut auilinus, de quo
219쪽
diximus modo, Pallaticinum vocet Sarpit amplificatorem sinterpretem. Multa vitio vertit Pallavicinus Sarpio quae naeuis descensuris sunt liberanda. Fidem oculatam fecit in Notis en Interpres novus. Facta momentum irahentia, utrinque sunt eadem; clua discrepant, ea ad scopum re facta primaria haud spuctant Pallavicinus multa, fatemur, supplevit. Ca-sitatem nil majorem adhibuit, Rhetoremque ni agis egit, quam Historicum. Expositionibus utitur ac recensionibus, quibus nomen digressionum merito imposueris. dulatur ex professo
Pontificibus, ut non vereatur notanda laudare, ae abusus ad iniis
rari tanquam religionis partes Protestantes pro fungis habet. ecclesiam suam pro caelitum grege partis suae adeo Iludiosus. ut vix fidem in aliis inveniret, nisi Sarpit Malia opera superessent. Caret vera notione, quam de ecclesia de simplicidite fidei virtute pietate, .disciplina externa, severe oportet. Sarpius est Concilii Historicus Pallavicinus vero Panegyrista, qui ex in editis ac privatis chartis sua congessit, de quarum fido nondum constar, quemadmodum jam olim judicavit Cel. Salo in Ephemeridibus seu Furn de Ravans ad A. 168,-jusque Martium. Et quanta Pallavicinus omisit intacta Quanta dissimulavit 3 Quidni communicavit nobiscum mandata secretiora, Tridentum Roma ac Tridento Romam ultro citro que missa Λc, cum ipse Omnia Concilii ac Paparum facta, luit laudare, credimus, ea esse vera, quae Sarpius in contrarium ex Actic ingenua dexteritate produxit. Non mor murranonymum, qui A. iri Parisiis edidit in clibellum: Critique de Histoir du Concile de Trente de res Paeso. Ipse enim non refellit facta, a Sarpi exposita. ad modo agit invita Minerva ut ostendat. Sarpi defuisse virtutes, Uisorie requiri solitas videlicet sapientiam moderationem, uiniscium, ac saeuitatem scribendi. Diodali primam dedit Sampi interpretationem Uallicam secundam metit de la Hotissifra , quibus tertiam adjungit en Autor Primus Gallica non satis calluit secundus a nat vis haud est liber, ae in locis di L sicilioribus translationem Latinam in subsidium adhibuit. Ven. O Courser evnendat Sarpium exinetis, quae attulerunt Palu
220쪽
Ronat s ac alii. Contextum luculenter interpre- nee primo scriptori quidquam demit aut addit. ι nenis dationes inmotas conjecit. Saepius rursus excusat vel defendit Sarpium Λlibi notiones de capitibus fidei, in Concilio contro- vertiae lubjectis suppedita claras, ae sata articulorum fidei ex Historia nassim illustrat. Ἀlibi articulos temporum in Orindinem redigit. ine ubique sese talem praestat, ut nec ex vituperatione Sarpii laudes aucupetur, nec heroein suum pro aris focisque defendat. Quem in finem consuluit collectionem in pusculorum mpo, Commentarios Varga literas istanti de Cardinalium de Hrrare ac de Santa Croce am Massarelliti
nec non orellii, recens edita per P. Martentum ephemeria
Nicolai P seni Episcopi Virdunensis, editam per P. Hu- atque praeterea illa omnia, quae Annalibus Ramnatui Consuluit quoque Sta e g. collectionem Minchoantur ab exordio Concilii sub Pauis III u
que ad ejus translationem Bononiensem, ae congesta sunt per L. Haranum Nervitim. Praemissum eis est eompendium in quo bene multa pro veris habentur quae abnuere studet Pasim vicinus. molendum est. Autori hane collectionem demume, cum Opus ejus jam sub prelo sudare coepis-In ea enim dilucide traditur, primum praesidem Pontifυcium in Concilio egisse pro autoritate, citra suffragandi libertatem non sine nomacho ac imperio, cui Hispanorum aliique egregii Theologi argumentando ratiocinando debuerint esse impares. Tenet aliam quoque collectionem literarum qilas Legati ex Co illo sub Paulo III scripserunt maximam par tem ad Patres purpuratos arma mis Camertingum, quarum initium est a M. Febr. Λ. 1366. ciuitiis incidit in . et Deo anni ejusdem inmelius collectionem aliam possidet literarum authenticariim a d. I 8 April. Λ. 456 usque ad d.48 Dec. alluviemur basce utique in usus suos adhibuit, sed eo quidem pacto, ut ea quae Pontifici suo ec Transalpinis suis minus probatum iri intelligebar silenti peplo involveret. Spem nobis en is tauram instillat, fore, ut Cl. Ferrari Pag. m. hasce . alia collectiones ublicis usibus e cret uno C a nom