장음표시 사용
171쪽
palmarum soliis contexta, e tera nudus , mihi unda ex antiquis illis sylvarum incolis visus est . ad quem propius ace edentes , dum rogare in animo erat, ille nos prius humanissim ε salutavit. Hie Quintius pro suo more: Latinε ne, an Graece nam si barbare, ni hi l penitus intellexisti. Cui ego r imo vero intellexi , nam etsi barbar ε, iam enim ex longa eonsue. t udi ne cum A clam et id e voces aliquot didiceram . illa reliquo sermone ipse mihi Aehmetides pro interprete suit. At tu non stas promissis . Et ille i Erravi, sateor i me ad frugem dedueam . Et ego Nos reddita salute, rogamus , quis esset , & qua in solitudinis parte degeret Et ille: Non longe, inquit, tuguriolum meum est: in quod, quaeso, ut venire lubeat. nos
laeto iam minimε seindi passi , statim ire pergimus a sequi q. eam flos iubemus. quod vix ab Arabo post multa 1 preces impetravimus : minimε enim nobis id expedire aiebati neque satis tutum a publiea via.di vertere. tandem eum nullum subesse dolum die eremus , neque multum viae ad tugurium senis i nteresse, acquievit . Dum vero una omnes imus, ita ad nos ille ; Ex intima Thebaide, in qua AEgyptiis parentibu
natus, in hane solitudinem vix ε pueris egressus veni.& quidem miro modo . in qua ea plurimos anm Da vivi summa animi tranquillitate, lumma eorporis valetudine . neque quidquam in humanis fuit, quod opta iatii simam mihi quietem Valuit perturbare. nam eum nihil metuis, nihil expetis, paeatissimus tibi animus .st: qui non nisi timore , vel spe iactari potest. Et ita, tranquillo iam animo, sanum ae vegetum corpus fuit. quod plerumque ex animi aegritudine labem conistrahit. non aliter ac vitiato vapore aer infieitur. ac
teli it frugalitas, ae continentiar qui duleissimi soli tiliatis fructus sunt: quibus nihil effieacius ad tuendam Diqitigod by Cooste
172쪽
otium fiangitur, valitudo roboratur nee sine aliqua voluptate matransiguur in dum enim laboris fiuimide lectamur, honestam voluptatem percipimus : neque enim omni ea re re voluptate animus, potest . t virtutia igitur est , ae summae industriae, ut honesta ille proinposita delectatione praecie eupetur , qua si ante ea pia tur, in tuto beatitas' est..i Quae dum dieeret , mirabar
oppido hominis indolem, dc adeo ex vultum in media harbarie ingenium a me eumque illud reputabam , magnum esse hominis animum , si a vitii a liber, suique iuris existeret, nec immaniorem eo, cujus Obeae eata vitiorum caligine ratio est atque idcirco reperiri interdum barbaros apud eultissimos quosque popu
logi atque inter harbaras , ineuitasque nationes esse
plurimos, qui sortiti bonam indolem Humanissimum
prae se ingenium ferunt. λ . Sed iam non longe a rugurio eramus eujus quo niam insolens structura erat, iuvat eam reserare. In im mensa arenarum planitie exiguus quidam lotus erat aliquanto benignior; an quo plurimae palmae consitae: quae ex magnitudine satis annosae videban. turia in harum recessu modica casa, seu potius mapa
Ie a ssurgebat . in quatuor angulis ea Palmai trabespofitae ς quibus ex palmarum rami texti muti adhae. Tebant . tectum ex papyro AEgyptia eonstructum utque solis aestus are eretur; hirimae palmarum se dea superpositae. lectus storea erat ex iisdem palmis texta, pulvinar ex eadem materia paleis insertum . nul Iaihi sella, nulla mensa; mhilque eorum , quae ad vitae eommoditatem adhiberi solenti totae divitiae penindentia e et se e servatoris imago erat. Hie Quintius rsatis , inquit, divitiarum in eo uno , in quo thesauri
omnes reconditi. Ita vero tum ego . atque audi mo
173쪽
sto. Ut vehimus , tabernaeulum fiximus ; dum quo eam elarius eς nam aeeurabat, ipse cum foetis in tu gutio sedi more illarum gentium, humi se iliter et uiaribus deeussatis . Postquam eonsessum, hominem rogo de religione, timebam enim , ne esset hetaerodoxus i Eν ille i Progenitores mei, inquit, ex antiqui Dimis Christianorum suere. verum adeo inlati rituum, veraeque doctrinae, ut praerer nomen nihil sa-hε Catholicae religionis prae se serebant. ex hoe esu die e quale germen eruperit , tu conjicies. Quia vero bonam indolem sortitus sum, nec j is me vitiis, quihus hie loei sordent universt, deturpavi, eo me lum
ne benignissimus Parer illastravit, quo AEgyptiorum
tenebrae' dilautiuntur ; ea ment. Deum veneratus sum, qua par erat: meque ea sentire, ac credere , quae
sentienda, eredendaque forent, professus sum. Ad ut tus vi a parentibus abstractus , militiae adseriptus . quam ego , quoniam in Christianos bellum erat, ea in ne pejus, & angue Ioderam. peeunia, qua nihil ferm hast, quod a Turcis non obtineas, me in libertatem asserere eo natus sum . sed lusi operam; tol Lenim Creti eo bello perierant, ut toto Imperio summas praesectorum diligentia , delectus haberentur: Mquamvis avarissimi, continebant se timore pso . Alexandriam tandem Venimus tirones DC, in quo navibus duabus impositi. Vela Vix fecimus, eum atrox de repente tempestas orta)est . qua diu iactati,
tandem qua ipse vehebar, navis non longἡ a Pelusio, quod tenere non potuimua , ejecta est: statimque i litore diffracta. Ε naufragio evasere plurimi, inter
quos ego. qui non arte, nam eram nanἐi omnino ignorans, non labula, quam nuriam tenere potui, sed
sive vi aestus, sive singulati numinis bene se io, in fie- cum dolatus sum. Hic ego grauas mari persolvi, quod
174쪽
L I B E R. II. I 41qudd me ex illa militia liberasset: me qae non se ei se naufragium , sed auspicatissimIm cursum tenuisse, quo in portum hune tutissimum appulissem, putavi. Ex illo enim in hane solitudinem me contuli , in quas paeatissimam vitam dueo. nee quidquam ea, quod
cxpetam δε resque omnes humanas infra me politas
existimo. Tum ego admiratus bominis indolem , Mquas in varias in ei disset vicissitudines. Ut belle, inqua, ludit Fortunal oh quantum plus interdum barbari sapiunt i nempe est una in omnibus naLura , quae labe vitiorum carens, nihil illa excelsior. & exeelsior animus est, eum sibi satis nihil eorum desiderae, quae etsi speciem prae se boni gerunt, malorum Omnium semina tamen sunt. tantusque ex illo me quietis , aesolitudinis amor invasit, ut nihil propius factum est, quam me illi socium addiderim. at vieit amor visendae patriae . servandaeque Virgiuis, euius tutelam tam pie , sanctEque sulae peram. Hi e Meecenas: Ne t vexes, credo equidem , ut qui tuum ingenium plane noverim . teneoque quanto idcirco surrentinum tibi Otium gratum sit. Certe tum ego ; Nihil mihi scientia rerum, nihil quiete charius . e et tuea Gmni tanti dueo , quanti vitiatam nueem. soleoque saepe versus illos poetet recitare, quos ego divinissimos
Felix, qui potuit rerum cognoscere causas.. Atque metus omnes , is inexorabita fatum Subieciι pedibus, ctrepitumq; Atherontis avari. Sed pergamus porro . Hae e ubi meeum latio sermo isne ea clamavi, plurima hominem de religione doceo. quae ille tanta tum aviditate , tum voluptase excipiebat, ut mirum oppido esset. neque ego minor gaudio perfundebar. eosque damnabam qui divinas verba tanta oscitantia . supinoque animo audire so-
175쪽
lent, ut pudendum quam maximε fit. Maximo deo inde opere illum admonui, ut caveret Mahum etiasuperstitione. qua nihil pestilentius et ibique neeelsa riam cautionem este, ubi tot inter Arabes, at Tureas summum in dies periculum imminebat 'Et ille: De hoe ne sis sollieitus r Ex perditissima enim eorum vi ta optimε intelligo, quam fatis ipsorum secta sit. Si is quidem veram religionem sanctae institutiones, sanis chique mores probanet nee quispiam probe vixerit, ni sanctε erediderit . Hoe loeo Quintius': Potuitne Achmetides ille tuus , quo interprete utebaris, haec aequis avribus audires nam si bene memini illum in Mahumetis verba iurasse. Ut te cognoν i. terris nimia tu usus eonfigentia r nimiam prae se ille tulit patientiam . Cui ego : Opportua ε hie me interpellas, Quintic mihi pietas , ae veritas audae es animos suffieiebant:illum summum erga me obsequium
patientem faeiebat . quin etiam tum nostro con tubernio, tum ne ilitate morum, tum etiam venera
tione senis, ae sanctitate nostrae fidei, iam iam ad veram religionem ine linabat. Et sanε si eum.illius sectae hominibus disserere de religione liceret i nam
id capitale Mahumetes statu r, veritus ne sua e minmenta falsitatis arguerentur in fere omnes, ration ciperspecta, infamem sectam ejurarent. Sed ad proia positum revertamur. Quaedam me so Iitarius , cui Hilari otii nomen, de Augustissima Trinitatis natura, quae illi inter densissimas tenebra n quibus natus vix effulgebat. rogare e cepit a Quae ego ad eaptum hominis quam maximε poteram ae eo modath explicui, addidique sanct 3 , ae reverentius fore de ineffabili Deitate eredere potius,quam scire . quippe tam immensa illius natura est, ut humana mente com
prehendi minimε polsit . quodque Divo Augustio
176쪽
evenisse pervulgatum est, enarravi- Hie, inquam, aeutissimus, ae sanctissimus vir de Trinitate set i ptu Ius per proxima urbi litora, animi gratia , obambulabati ne vero otiosum omnino otium esset, quae scribere moliebatur, secum intentissime per voluebat.
inciditque in puerum , qui facta manibus scobe non latis ampla, in qua consederat arena , e pr. x m O ma Ii aquas concha aceeptas, in se obem ingerebat. id cum Augustinus vidisset, inanemque pueri laborem reputans, illum subridens interrogata. Quid esset quod facere tanto labore meditaretur Tum serio puer: Hane, inquit, in foveam universum Oceanum infundere. Cui Augustinus r At non vides, inquit, fieri haud posse, ut tam exigua seobs immensum hau riat Oceanum Tum illico puer: At multo facibus id mihi factu est, quam: quod tu nune meditaris, em
cere . Statimque dispar t. quo admonitus tantus
vix est, haud homini fas esse divina e ncipere, deque illis pro dignitate disserere . quocirca venerand silentio ea esse, quae assequi intellectu non possumus.
Haec vero tanta senex voluptate exeepit, ut vix se prae gaudio continuerit. lnterea nol camelarius ad monuit aecuratam iam cetnam esse . nihiI igitur m rati, mensam extendimus eo loci, quo consederamus: es navimusque more gentium . Inter ecenandum scilitarium rogo. quo iple victu vitam sustentaret Et ille : Hae palmae, inquit, mihi victum, vestitum, tectumaue, ut vides, subministrant. nam fructus sicca ti e ibi loeo suo i, frondes vestimenti, rami tecti vicem praebent. Interdum i viatoribus oryzam pro stipe ac ei plo'r panem perquam rarissime degusto. ole e tellus hae e arida non gignit . at uot dactyli
tantum mihi a te epti, ut regum mensis non invidean .
177쪽
eontenta est: e tera, quae luxus, non fames invexit, gulae, non vitae serviunt. imo plerumque huic maxi-mε nocent. Ita vero tum ego: quare optime divinus vates : mures gula, inquit, quam gladius absumpsit. Sed age, num tibi unquam ineommodum praedones creanti Minime vero, tum ille, quid enim ab eo auferant, cui totus thesaurus pauperies est divites vexantur, atque incursionibus obnoxii. qui nihil habet, extra ictum est Tandem coena absoluta, quoniam
in ultimum diei serum sermo provectus fuerat, ad somnum se euri eo ne essimus. Hae e ubi dicta, saetamus, inquit, Mec quas interea pedinem, illatique seyphi cum ea lida Americana, ad quam nos statim con
HAusta jam ea lida, ad narrationem redimus,
itaque exorsus sum a Primo dilueulo, refixo tabernaeulo, seni vale die imus . ille me non sine lacrymis complexus: Quam aegre, inquit, te abire patior r qui divino illo tuo sermone mirum quantum hae me solitudine re ereasti. Tum ego, etsi non fa-eile in laetymas ire soleam, vix tamen tum me ab illis eontinui ; & Invitus, inquam, abs te divellor; eu-jus eandida indoles, rata in his terris pietas, me summopere devinxerunt: at non committam,quod unum in me situm,ut me unquam tui ea piet oblivior tu vero ne graveris pree es ad Deum pro nobis fundere,
cujus praesenti ope in hoe diffieili itinere indigemus. Rogabo, tum ille, ut vos sospites in patriam reduin
178쪽
cat. Quia vero nos eam elarius urgebat, viae insistimus. adeo vero solitarii imago animo insederat,ut adhue illum prassentem habere mihi viderer: bea tam illius vitam assidue meditabar. Sed en tibi nova rerum imago, quae alio mentem advocavit. vix IV millia passuum exhausimus, eum altissimas e longinguo aedes nostro more aedifieatas tonspeximus. ego rei novitate pereulsus Achmetidem rogo , quaenam illae essenir Et ille r Numquam , inquit, tales me vidisse eommemini. &, quod magis admiror,n aharum more gentium conditae. mox Arabem came latium, si loeum illum nosteret, interrogat . Ille mirabundus: Et si, inquit, eenties hae iter fecerim, nunquam sane simile quid vidisse , mens, quae nomν obliviosa mihi est, in praesentia suggerit. Ubi vero propius accessimus, AEthiopem prae foribus stantem
animadvertimus. erat iuvenis non inelegans,& vultu tam sublustri, ut noctu instar earbunculi micuitas et . erispo capillo, diductis modie e labris, dente nitidissimum ebur aemulante, eandida tuni ea , crurium tenus, quae nuda videbatur, ami eiebatur. tum caelum superior, tum in serior limbus lata fimbria ex ductili auro mire intertexta, exornabatur. Qui statim obviam factus , ad Aelim et idem verba faeiens, nos perhumaniter invitavit. esse ibi dominam hamanissimam, quam visere nobis haud gravε futurum. esse item elegantissimas aedes, amoenissimos hortos, quos lustrare operae oeulis lare Aehmetides , cui indoles supra barbaros bona, minime recusandum putabat. Ego, cui perspicax ingenium, verebar ne
quid doli subesset. conversusque ad Drusillam, Dum bito, inquam, ne palatium istud praestigiae oculorum sint; ae domina insignis quaedam saga . Tum Dru silla: Numnam illa, quae nos Arsinoet excepit Cui ego:
179쪽
egor Verisimile quidem . Timeo ne postquam bonus ille senex ad virtutem nos suo exemplo excitavit,haee in vitia dedueat; inque alios Cireqo quodam poculo immutet. Proximae enim viae sunt, & quae ad Virtutem, de quae ad vitia dueit; ut si a prima deflexeris, in alteram illi eo in eidas t ex qua se de indo
deducere, perquam arduum est . tot enim illet ebris consita , tanto ornata fuco , tot sparsa floribus , ut animum avertere, de elinare oculos , non facile sit. Quin immo, ut ad virtutem non nist vi facta , impellimur, iri ad vitium , ipsa propendente naturae , sponte prolabimur . Quo ei rea institutum tenere iter, nec transversum quidem unguem, ut aiunt, deflectere in animo erat . eum en tibi quidam tabellarius, qui ne isto quas liter as ad AEgypti Praetorem se ferre a stirmabat . quem cum ea me larivs rogasser,s quid novi e deserto Ille t Non proeul, inquir, Arabes quidam pererrant, ne seio quod Europaeum mancipium vestigantes. Hie ego etsi animo perculsus, frontem tamen explie uir quod & Drusilla, &Acb met id es tam generosὸ praestiterunt,ut vix in animum induxissem . nam si se eus, faeith in dieio homi ni fui gemus . Plaeuit igitur aedes subire, ut se ε prae
donibus evaderemus . etsi non parum aneeps animus, ne si sorte seyllam, ut est in proverbio , vitare cupientes, in Charybdim incideremus . verum quia, illud certum, ae pen/ praesens ma Ium . id ine et tum rillud vitare nostrae op s non erat, hoe situm in nostra voluntate, quae si masculae virtutis, eapi non potest
facile id ei reo primum'tomplexi . Transmisso igitur pensili ponti eulo, aedes subivimus. AEthiops mi r
ilieet e eleritate pontem sustulit, nosque amplissimum in atrium introduxit . Hoe loeo Meecenas i mr oppido, tu quit, quae narras,tosque carminibus ouam
180쪽
dignissima. At perge porro : nam summam ex illi a voluptatem capio . nec dubito, quin idem tuis istis
comiti hu4 eveniat. Tum La 'lius. Ita vero ; ut etiam pro Quinti O spondeam . Quibus emi nec moda
re igitur aures . a illic ps , qui nos ducebar, jussit camelarium in amo subsistere et nosque statim ina hortum induxit. Et nunc domina, inquit, impedita quare commodum, si prius hortum, deinde universas aedes perlustremus . At operet pretium erit, si prius ego loci situm vobis ob oculos ponam , ut quae vidi.
mus commode intellig tis. AIrium quadratum erat,
qu a tuorque porticibus jungebatur; singulas vera
portieus sex arcus marmorei, marmoreis columnia innixi , Dorieoque opere instructi constituebant. Columnarum stylobatae ex Caristio factae , taeniae Te Io ex ophyte bales, quae ex Plintho,& Thor com ponuntur ex Numidico . eolumna vero ipsa ex por phyrii e tornata , venisque puniceis pulch Ie varia lata , miro modo emicabat. superiori scapo impositum capitellum per quam egregie laut plum ex Pari probatissimo: arcus ipsi ex Lucullaeo, Epistyluina. item ea Pario eandebar. ZOphorus, una cum is a coronide, ae cymatio ex Serpentinor cuncta vero adeo polita, ut lueem speculo tum instar repe Icuterent. Quatuor in mediis porticibus januae , marmoreae & ipsae, at
que ejusdem operas patebant. in quaru superiori limine epigra ghe erat haec. Gemo Musarum. Ad Orientε ea erat, qua ingressi, ex adverso, quae ad aedes ducebat visebatur. duae vero dextra, laevaque in amplissimos
hortos aditum aperiebant. horti longo muro lateriti instar turris pris ingebantur. Jam vero ut ad Athio pem I evertar, per dextram. nox ille introduxit. At mirum quod ipso in ingressu , hortique vestibulo accidat. Hi qcinde e.x Lucullaeci lapide duo in auri acina .