장음표시 사용
181쪽
ce praeeincti astabant, quasi aditum custodientes, qui
nobis pedem inferentibus,aeinacem eduxerunt . quae Res primo terrori, mox admirationi sui it nam illum
militari modo deostulati, nobis plausere . Hinc me Drusilla intuens , amich non hie satis salvi . Tum AEthiops, quasi Drusillae sermonem intellexisset; ista, inquit, non praestigiae , sed magistrae artis miraculas, inquit; quibus domina maxime oblectatur . Verum tantum ab suit , ut illius dicto fidem adjungerem , ut
auxerit suspicionem. at quoniam iacta erat alea, prae senti animo ibam in omnem ea sum paratus . pasce bamque animum inani rerum specie, quae se tum oculis visendam praebebat. At illud mirabar, quo/ nemo unus praeter . Ethiopem videretur . Qui primum per amplissimum tramitem perduxit . in eujas exordio elegantissimus e Pario marmore sons immensam vim aquae versabat . quae amplissimum in Orbem effusa ,eo piosissimum imbrem aemulabatur. in fonte Pan sculptus ex Porphyrite in sedebat reujus oeuli mira celeritate in utramque partem voluebantur. eleutam tene
bat, quam mira digitorum arte animabat. quod quidem via quae fieri posse , non ignorabam. Alter tria
extremo limite fons erat . in quo duo ex Numidie saxo elaborati satyri erant, Nymphamque, quκ i medio stabat, eontuebantur: interdum aquas ex ore veluti sagittas laeulabantur , Nymphamque aia pergebant. quae ex intervallo vultum avertens illos dedignabatur. tot vero satyrisei motus ineompositos edebant, ut vim omnem artis exeederent. Ion-gilsimum tramitem buxeae se pes in varias figuras miro modo eonformatas eonplectebantur. qui vel utrimque eampus extendebatur, in plures areolas,
pulvinosque distinctus, certamque floris speetem singuli ostentabant et ut eampus universus Attalico Feluti
182쪽
Iuti intertextus opere, pule herrimus visu tapes vide retur . perque areolarum divortia, vel nitidi rivi,vel erystallini fontes emi eabant: in medio utriusqueo eampi marmoreus laeus erat, in quo geminae Sirenes humana voee canebant: & quod mihi minimε va ea re dolo visum est , mollissimum quoddam Ana
creontis earmen, Graeeis modo numeris, modo Iatinis duleissime eantitabant. Has dum Sirenas intueor. illud quod de ulisse perhibetur , Homeri quot armine eelebratum est, subit animum , ae meeum
una, quam proclive esset, voluptatum illee ebris eapi, serio te putabam , neque alias Sirenas esse,quam v luptates ipsas , quarum titillationibus, quibusdam eluti eantilenis, non in ea uti solum,non ignavi, sed solertissimi, ae prudentissimi quique nonnunquam irretiuntur . virtute igitur in praesentiarum opus e se, maseulosque animos ad voeandos. At AEthiopsa Videte inquit, ut non fabula, ut vulgus putat, sed historia sit, quae de si renibus narrantur illarum n αoeeanus tantum, sed Africani etiam laeus tae undi. quas hic aspicitis,ab extremis Indiae oris domina magno sumptu adportari iussit. verum ne vobis tempus defit, pergamus ad reliqua. statimque in pomarium perductavit. quod duo longissimi tramites sese
recta inter se eantes, in quatuor areas partiebantur. in medio amborum tramitum mensa erat , ex pretiosia lapidibus texellato opere eoagmentata . eujus sedi. I ia quatuor ex laevissimo Porphyrite e tolumellae vero quibus fulciebantur, ex earystio tavigatae, qua tuor.mensam columnae ex Numidie eomplectebantur ; quibus argenteis trabibus pergula superposita, quam ingens vitis aureis pampinis obumbrabat. bootti ex unionibus potius, quam uvis constipati, tanta
aetnorum copia, ut nihil supra . ipsique grandissim
183쪽
ex ita ieibus botri pendebant. in quatuor angulis, seu potius lateribus, totidem fontes visebantur , in qui bus argentei delphines aquas laeulabantur: sentium. que era teres maria erit, in quibus quam plurimi piisse es natabant. Hoc loco me Quintius interpellatrErant ne in illis vivariis Orbis, &Latus pisces , de quibus tu in Halleaticis . - Orbis in κυριο , Rheginἰ ad litoris oram Regales nascunIur Acir
Cui ego e Facis tu ut soles. ea,pse aetate hos pisces ne de nomine quidem cognoveram . sed redeamus ad pro positum . Dam ea curiosi perlustramus. Hac, in aequit, m mensa, tum AEthiops , solet interdum Do mina animi gratia cibum capere . . Atque haec, quam videtis, viti semper viret, gemmascit semper,aurearumque frondium intertextu, plaei dissimam prandenti umbrami submim strat. Mox pomarium ingredimur . erint arbores quam brevissianae . sed tot
graves fructibus, ut jam iam se, sturos prae ponder
sese ramos erederes. tot vero speetes, & tam peregrinae, ut tot rex orbe conquisitae viderentura quas dum suspensis oeulis admiramur et Ceroi te irequie AEthiops, ut nullum humi pomum deciduum taeeat. se enim hae arbores iunt, ut fructus minime eadu eos generent, ni carpas. numquam ea de ut re carpere,o vita domicia,nefas est . Imo si illa annuerit, sposiste sua in os ad olabunt. tam vero sua es,atque ram
ni ambrosia tua uadiores,ut si semel degustaveris, vixae ab illis deinde eo a tineas .r Cui tum ego: Sapien- eius igitur abstinere.omnino. Et illet fit quam paucissimi admodum νsta praediti sapientia sunto ple-
184쪽
r I 8 E R. II. ISTse ut ῆ intelligens , quo ille spectaret. Si quam homini, inquam, a diis data est, rationem sequi vel iis mus, sapientes sumus omnes . Non inficior , tum ille. verum hie mons est, eujus summum tenere apiμtem, quam maxime arduum est . imo quot sunt, qui
in auissima connisi, cum jam iam apprehensuri vet. ticem essent, in praeeeps momento relapsi sunt salebrosa nempe via est, totque impedita dissicultatibus, ut audacissimos quosque , solertissimosque deterreat . At percurramus tramitem hunc , cujus utram que ripam detonsa myrtus praetexit. ae per e erta in
tervalla Nympharum omnium , quas antiquitas eonerata est, signa ex alabastri te , qui lapis in AEgypto probatissimus, posita sunt: quae, dum nos pertran siebamus, piae idoliis, nactuque oeulorum exeipieti
hant. n extremo tramite amplissimum aviarium quatuor columnis , nstructum assurgebat, cujus a genteum tectum, parietes ex ductili auro praetexti. rio quo mira avium omnis generis varietas conlinebatur. qui ut propius aegessimus, eanere una cuncti,& numeris adeo eone ordibus coeperunt, ut nihil me
unquam iucundius audisse confitear . Ex aviario aegre divulsi, in sylvam ire coepimus, duoente AEthio pe, qui supra illarum gentium ingenium eruditas erat. Sylva Sc ipsa quadrata, duobus pari per tramitibus in.
tersecta. uamites detonsae cyparissi atque instar parietis eomplanatae hine, inde arctabant, & viren tam simul, M opaeam foenam praebebant. tota vero sylvaea arte arboribus eon sit a. ut labyrinthi spe etem prae- se ferret . dix quo sine Ariadnae filo te expedite m nimε potuisses. tot vero e ervis , capreolis, aliisquo ei curibus bestiis resecta , ut quoeumque te verteres, innumerum earum gregem vidisses . quas dum intenti spectamus et Hae belluae , inquit IEthiops, ado.
185쪽
doeiles sunt, dominaeque iussis obtemperantes', ut nunquam nisi vocatae e sylva prodeant. illas nominatim voeat, quaeque appellata est, ad dominae pedes venit, quae postquam delectata , ut libuit, dimittit. nee belluas adeo et eures , ut hae sunt invenies: imi tantur dominae ingenium, quod illi mitissimum. Sed sylva perlustrata, ad aedes devenimus et at non qua i a atrium. sed qua in hortum spectabant,& qua elegautiores erant . universi enim prospestus structurai vario in marmore eollucebat , amplissimique projectus ex Numidi eo facti: at columellae, quibus prae-giogebantur, ex solido argent i quibus aurea poma
pro eo ronide erant: mirumque in modum emi ea bant . superior aedium e Orona peregrino ex marm is re constructa , pule herrimis statuis exornabatur.
gradus, per quos ascendebatur, ex bisalte strati, tam ampli, ae Helles, ut vestigia fallerent: nee te sursum eon niti, sed quasi per planum ire crederes. Tandem
in aulam ventum est , quae marmorato incrustatas
quam belle erat, auroque interdistincta ; variitque 4maginibus egregi h depicta. Hie Europa a Tauro in vecta, illine Dana Er visebatur. Hie in laurum mutata Daphne, illine equitans Delphino puer r alia. que huius generis , quae minimε honestam dominae indolem arguebant. Hoe loe Laelius; cujus singuis laris dos vere eundia fuit: Haud unquam, inquit,paisti potui depravatos hujus aetatis mores , mollesquGanimos . ii quidem nihil aliud videre est in principum virorum aedibus, imo & in privatorum plerisque, quam istiusmodi imagines , quae pudicitiam
omnem evertunt. Atque ob id Mec cenatem nostrum
sum opere adamavi, quod ab hujusmodi ab usu quam maxime abhorreat. nihil hie nisi eruditum, niti honestum spectare intuentibus datur . certe li festucam
186쪽
gererem, edicto ea verem, ne tales unquam imagines pictores effingerent: qui Deus faxit , in antipodese inandarem. Verum omittamus aulam illam , a eu-jus intuitu scio te oeulos ille et avertisse . quid in pio coetone Cui tum ipse : Plurimi erant ex utroque latere, seseque recto valvatum ordine excipiebant . primi Attalitis aulaeis adornatir in quibus gigantum bella, inanesque eo natus, montes aggestimontibu S, intertexti mito opere s pectabantur. Deorum fuga, latens in AEgypto luppiter, totoque orbe
errantia Numina. Phae iontis ausus , lapsusque . 'quadrigarum, & id genus alia, quae veteres pc Esae commenti luot. reliqui vero ololeri eis Phrygia acu variatis, ductilique auro inter distinctis , tegebantur. in ultimo cubiculo , sub purpureo conopaeo gemmis Variato, aureaque in se de , pietiosisque interstricta ν 'lapillis,loci domina piae ter gentium morem sedebar. . quam duae cireum puellae AEthiopillae altabant . quae byssinis pallis mira arte Iae inlatis vestiebantur . nuda bracbia, nudumque collum erebia margaritarum se me praefulgebant . encausto elaboratae inaures , ter nos singulae uniones grandiu seu los, aureoque ex filo penden Les ostentabant. erispus capillus reticulo, cui amplissima e regione frontis penna erecta erat, te
gebatur. Hoc loco Quintius: Num , inquit, istasAEthiopissas imitatae id temporis nostrae matronae, quibus id genus tegminis mite arrisit ' Tum Mec in in ast optimε animadvertit Quintius. hune ego, ut
voeant, seculi genium nun ouam probavi . Nihil prosecto novi , insolentis nihil est, hue a barbaris oris advectum, quod statim ingens quasi miraculum
expansis ulnis non amplectamur. quam bene Rei-Pablicae eonsuleretur, si patria simplieitate conteati, a rataqus moribus insisteremus . nihil e uim e si quod L ad
187쪽
ati deprava dos mores plus valeat, quam barbarus eulistus. Ipsa Romana sortitudo, quae gentes pene omnes, etsi serotissimas, superavit,Oibemque universum sibi sub eeit,v:ctor una populorum luxu enervata. ae victa est. habeant barbari tales ornatus, quibus Uineantur, nobis virtus ornamento sit . eommendetur vigor in
nobis, luxum eum poeta barbaris objietamus: VOb is picta croco , ct fulgenti murice me Iiis , Desidia eordi, juvat ιndulgere choreis. Et iuniea manicas, ct habent redimicula mitra . Sed quo vultu saga ' nam non dubito quin talis is eis rit: cunctaque praestigiae , quae oculis cernebantur. Cui ego: Vultu erat aquilo, ut sunt in AEgypto uni vel si . sed quam venustissimo, oeuli eae sit, quos in Minerva vehementer Homerus e elebrat . frons lata, ae laevis , genae nitidissimae. labra paululum diducta rubebant: capillus promissas ae niger: quem alba victa, gemmeis inter stricta oculis, alligabat. collum margaritis dives: quibus etiam nudi Iaeerti corusca bant . medio in pectore ingens gemmarum ae ervus pendebat et inaures geminis ea rhunculis insignes. purpurea e hlamyde Phrugia aeu, in aves,ae fl ores variata, amiciebatur. Atque hae e eum dicerem , adest Ephebus, nunei atque magnare S quoSdam adesse , qui visendi gratia ad Mec cenatem advenerant . quibus ille assurgens illico Obviam iuit: nos, Vale dicto, domum reversi.
suo d re Iiquum itineris a deserto Bab=loniam Uqueo
supererat; qua in eo cum pradombus mira acci derint , apud Me coenatem enarrata.
ΡEr dies aliquot gravedine laboraveram: quae mihi nares concluserat , vocem obtuderat, si e-
188쪽
eamque tussim excitaverat: quo ego malo, gravedinosus eum sim, tota sere hyeme laboro. quia e I mor' hoeum meliuscule me haberem , d. esque a m nactam cenitate amoenus illuxisset, ad Mec natem, neminpe ad delicias meas, meumque Apollinem ire constituo. Quia vero tum Laelius, tum Quintius nescio quihus studiorum tricis praepediebantur, Sextum Nigrum , cui laetum ingenium , & naturalis quaedam facundia, que is ea piebar, me arctissime devinxerant,aee eclo ς eondue que eisio , ad Mec cenatem me confero. Sedebat ille in agrunda, libellumque nescio quem perlegebat. Qui simul ae nos vidit, ex eo loci humanissime salutavit, mox obviam veniens p Daulae Bribus, affabiliter est coplexus . Et opportum sit mus, inquit, venisti: avebam enim se ire quo modo chaberes audiveram quippe phlegmatica te febri triduo aegrotasse . at rogo , ut excusatum habeas , si te non inviseram . nam & distentissimus domesticis curis fui, & aeerbissima etiam gunagra labaravi . Cui ego et Non me tua latet humanitas, & quantis in officiis amplectatis , hae e autem dicentes in agIun dam pervenimus . & quoniam duas alias in ea sedes jam epbebi paraverant , eonsidimus. Ubi vero ad
jucundissimum prospectum sessum est . Mita, inquit, me cupiditas tenet, quid tibi deinde apud lagam illam aeeiderit, intelligere: quod ne tum cum me uo vissime convenisti , exponeres, nobilium quorundam ex improviso adventus, prohibuit. credo equidem te non sine praesenti numinis ope evasisse. Cui tum ego: Maximo eert E in diserimine versati fuimus : a quo nos bonus aliquis genius eripuit . Momento enim quo id ea su factum nestio , tum aedes, tum horti, cae teraque dispar verer medioque in delatio tanto b Or
rore perstricti, nos vidimus , ut vix spiritus relicta
189쪽
sit Mox eon sirmati, animo ,eaboque resecti iter totius: octe, nam jam extabuerat, eontinuavimus . Gre ter tertiam ab ortu horam atquandam i p - 'ntum est . quia vero nos aestus nimium vexabat, MIongo delassati cursu ea meli erant, commodum π sum est , si ibi fixo tabernaeulo quiesceremus. festim igitur Rehmetides una cum camelar IIs lenis
lerter coe perunt. Ego quoniam tot nocte v x euis somnum videram dormistere primum, mox demso capite , arctior me somnus e Omplexus est . tum illi eo turbulentissimum meti insomnium Occurriti v lindebantur adesse latrones, omnia corripere , nosquGeaptivos abducere . Deinde pugna, eonflictus vulnera atque insperata tandem libertas obiiciebantur, Quibus visis exterritus expergistor. Et quamquam
non ego is sim, qui praestandam somnias fidem creis damiut qui anilibus superstitionibus non tenear: n inhil tamen minus : quia malorum praesaga mens est,& a Superis futurorum per somniorumvadmonemur, angebar , inque contrarias parmus distrahebatur. Ne vero sociorum mentes praesa ione malorum perturbarem, spem vultu simuham Et quando maturus esui cibus erat, corpus ra ς rie die ma Iori animus Iesectione indigebat. fecimus, J m eonstantia erigeb-m
re ego mecum quietus quae somniatus fueram, evo intuebam:cum e longinquo sex equites eo ne itatissimis equis ad nos advolantes animadverto. queus non falsa, inquam, Imbi per somnium visa Deus immisit nee a reliquis dubitatum quin praedones essento ala vero impares numero, non i agendum, qu
190쪽
ut mutatis repenth vicibus, ad versis prospera suce eis dant:& tum maxime spem affulgere salutis,eum de sperata jam re conelamatum esset . quin ipsa visas laetum tragae diae extrum portendebant. Vix nos a secuti, eum deprenso mancipio, in tantam iram exarserunt, ut vix ictu abstinuerint i sortasse, quia pro uno plures ae ei pereat. deinde ad esculenta converin si, tam eliei veluti lupi, cuncta devorare coeperunt.
At Diusilla in uberrimas laetymas effusa a sortem suam incusabat, optatiusque sibi suturum si oee id ita sent. nee ulla res magis eam , quam fidei, pudicitia: que jactura exeruciabat . quam ego, etsi consolatore
egerem , solari pro tempore coepi a sumeret animos,& constantia praesentem miseriam tolerarer, omne.
que in Numine ,eui fides, ae pudicitia eordi sunt, speponeret: nee fidem ea invita, nee pudicitiam auferre praedones posset et si vitam tollere in ipsorum manaesset . ea animi non eorporis esse , & quae animi bo-- na sunt , potentissimus quamvis . eripiet nemorne e ea labefactari vi , nee armis posse . quid ei pulchrius quid gloriosius quid condue ibilius , si tum
vitam poneret, cum pio fide, ac pudieitia certa - . men foret ' Si nunc eam praedones morte mu ita sient, nulla ei laus sutura fuisset, nulla utilitas: nam id sagae , pei fidiaeque paena , non corona , ae triumphes virtutis extitisset. igitur non humili animo , sed ex-eelis , ae sotti eam sortem , qua felleiorem optare non posset, amplecteretur sic immortalem gloriam.
atq- aeternam beatitatem consequeretur . Apudi agae illecebras timere oportebat , quibus saei te perjissemus . nee ibi leve diserimen , a quo si nos supeti vindiearunt, fore ut etiam ab hoe eriperent.