Sophoclis Philocteta [microform]

91쪽

m Commentarius iii Philoctetam.

constat in ejusmodi sententiis m0 magis c0nstanter m0do conjunctivo uti rati quaeritur, cur adhibeatur, inodubi eadem est, atque ea, cur in infinitis sententiis relativis tir sere inveniatur, ut O. T. 296 569 Ant. 179, 15 16 οστις ι δεν εἰ ει et cet. Phil. 179. Nam in eo ipso p08ita est causae significati0, qu0 certa illa res c0rrelatum ad

universum aliqu0d genus refertur subsumeras unde en all- man bestamning Neque alia rati est particulae ix in iis relativis sententiis, quae c0nsecutivae et finales vocantur, stV. 409.1 ί του βροτεῖν Genetiv0 diversi generis frequenter inierse conjungunt subjunguntque tragici cst . 180- πρωτογονων δεικων ουδενος στερος V. 195 γε υν του ιελετ 1 Ant. 130χροσου πιναχῆς Irερογαλίαις; bd 174 γε νους - ἄγχι

V. 171. Cum satis appareat in c0d. a. ubi nihil sit praeter ιιι συντροφον - εχνον, Syllabam praetermissam esse versus antistr0phicus est cάντευν resistoeo εν ί li), nequ0 deterlarum c0dicum lecti sιμε συντροφον plane hunc nume-

Commentarius in Philoctetam.

lum' est συντροφ dxidoi, r. v. 679 ita explicatur a

non tam hil0ctetae, quam ejus, qui vivat cum e0, oculus sis intelligendus. Scilicet ut ad tuendum et ad curandum oculi necessarii sunt, ita ad 0nsolandum amici cuius plurimum valet, qu0d, ut 8 apud Cicer0nem, quem ad modum animi affecti simus, culi 0quuntur. Ex quo fit, ut etiam pro homine ipso aspiciente sista dicatur, quemadmodum de pulchra puella in lacrimas etasa, Soph. Trach. 52 το ἀμ

δε κακου γενο/ιενος utrum τοι an τεῖ , ut habet Aristides,

scribendum sit, dubitari potest. Retinui id quod in optimo

t0ntia quidquid instat serri posse, indicare videtur Ai. 150

92쪽

4o commentarius in Philoctetam.

V. 175 ἀντέχει dulat), esistit, malis non pprimitur, mala perferre p0test, est Dem. Ol. II. 10.

Q 176 quanquam θνx tibi et in e0dicibus est et in

has reprehensi in Philoctetam, hominem n0n adm0dum grandem natu, ac non p0test At saepissime apud tragicos principum et illustrium h0minum s0rs depl0ratur, laudatur autem

Commentarius in Philoctetam.

Cavali in Commoniarius in Philoi tetan . ἀ

93쪽

42 Commentarius in hiloctetam.

23; υδενῶς δευζερος est Ant. 746. De c0njunctis genetivis est . 170. V. 183. Cum Phil0cteta cum feris habitet v. 1843,

V. 184 in brevem syllabam exit, ut 188, 1127, 1129.

bus et ame miserandus est de εν moduli aut causali v. 60 δε λιταῖς, 10 ε δολ o. V. 186. SchneideWini conjectura gaesa nihil adhuc exstat quod comm0dius inventum putari p0ssit, etiam si p08 ἀνν γεστα paululum friget βαρεα synigesi quidem syllabae - εα apud tragic08 0 rara est Iph. Aul. 205).

esse conjicit emendataque, ut ipsi videntur, verba ita interpretatur 'ech clam0ribus ejus subjecta quasi succinit πο- λα ιβύνουσα ντοι ς. ' At primum haec verbi, qu0d est πο- κεῖσθαι, significati nullis exemplis e0mprobatur, deinde testudini ch0rdis subjectae earumque s0n resonanti lyrans resonansb0tten ut 08sit locus ut 0ntes, silvae, valles comparari, eerte ipsa imag0 quae ex rebus redditur n0n posse videtur. Rursus sughi conjectura, quam SchnsideWinus et Nauchius in versuum contextum receperunt, πιοκρὰς Οἰ μυ-

C0mmentarius in hil0ctetam.

43γὰς Ἀποκλα- 'maestas gemitus succinit' quamvis p0 Seipsa et callide et suaviter inventa sit, tamen probari vix p0test, qu0D ἰst γαὶ echus tantum isse, 0 her0i dicuntur, Vel apertius dicam, qu0d, cum echo gemitus Suecinere dicatur, nec cui succinat nec omnin0, cujus in gemitus, Significatur. Neque vero pres hac lecti0n sch0liastae auct0ritas adhiberi

saciendum videbatur, ut veterem runckii Scripturam πικραῖς οἰ/ι 0γαις Ἀπακουει, ut minus Artasse suavem, at certe u

videatur.

Restat ermanni scriptura a ceteris omnibus l0nge ab-

sserra bori dicitur. Qua quidem c0njectura nihil est quod

94쪽

44 Commentarius in Phil0ctetam.

argutius inveniri t 0 ici 088it, atque diu dubitavi an vera

C0mmentarii is in Philoctetam. 45

Blaydesiu8, saepe dativum significare id tempus, qu0 0nsecto sat aliquid, cujus rei ex0mpla videas ad . 235, 0 in relativ0, qu0d ad substantivum spectat, l0cum habere vix

credam. V. 203. σννrροφος h0 quidem l000 011 conSuetum c0nverterim ut Iph. T. 1119); nam si id signis aret, eum dativ0,n0 cum genetiv junctum esset; deinde c0 qu0d addat ad sententiam, si hac interpretati0ne utare, nihil est. Sed ut . 1450 GLnκτι TV Ps φρονρον dicitur antrum, in qu diu vixit,et 692 σι γνος aκογειε υν, ita h0 l000 0lestus ille gemitus contubernalis Sive c0mes aegr040mini addictus dieitur. Haec igitur ententia est repente emicuit v0 quasi c0ntubernalis lab0rantis h0minis h. e. qui aegro h0mini exprimi videbatur.

0xplendum adhibere n0lui, qu0d haec Arma gen0tivi apud 80ph0clem rarissim inveniatur ut Ant. 1229); verisimilius videtur,

95쪽

46 C0uinientarius in Philoctetam.

oculum librarii, cum in arctietypo esset ειρομένου του, ab

V. 204. Letoi ab Hermaim ceterisque editaribus in x που mutatum retinui, quod interr0gati ch0r, laesitanti et aures ad 0num tanquam circumferenti c0nvenire videbatur. Namque hoc ipsum dubitantis et auribus suis n0n credenti Signum est, qu0d adona res iisdem fere verbis ter affirmatur . 203, 205-6, 202-9. me tot interr0gativ est ii lex. S. V. 205. yaλλει de s0n aures pellente ati n0tum estex 0mer Il. . 535 d 0d0re dicitur Ant. 12 est ur. Her Fur. 1219 9ς ει μυσος 1 ε υν βαλ, προσφθεγ/ιάτ υν. V. 2 κ Sch0liasta cum legeret στιβον, tamen h0 incessum interpretari 110luit, sed ad ellipsin c0nfugit dicens, pr0ἐri σει σου dictum esse. Ex quo facilis est c0njectura, hunc quidem illam v0cis, quae est σι si , significati0nem ign0rasse. Nu0i cum ita sit. ea interpretati0ne uti 0 au8u88um cst 0niig. l. ), qua Sane, si στίβος incessum significaret, uti liceret, sonus incessum h0minis ilicibus aegre proreperitis, Sed pr0bata Triclinii et auehi c0njectura στι 'interpret0r voae hominis per viam cst M. 30 etri δαν ιεδίας Iph. . 1325 aegre repentis Quam interpretati0nem ea quoque re 40mmendari arbitr0r. qu0 φγογγι 0 80nitus rei

yravi aboriosoque ineessu ingredientis 'saepius ἀνάγκα cum

Commentarius in Philoctetam.

quam aguntur in cena, c0mmune habet. Quamquam veram quidem causam, cur clamans inducatur hil0et0ta, n0n eam esse, qu0 navem videat v. 220), Sed qu0d 0nspect0rum advenarum scul0 anim08que in 0nvertere velit, res ipsa satis declarare videtur Nam cum inter extrema verba ch0riet ea, quae prima l0quitur Phil0cteta, nihil temp0ris interessed beat, idem sibi olle clam0res, qui V. 15 qq. 0mmem0rantur et ea, quae l0quen in cenam pr0dit Phil0cteta v. 219 sqq. 00n8entaneum est Aliter visum est Schnoid0Win0

96쪽

Commentarius in Philoctetam. commentarius in Philoctetam.

οὐριο griar , 55 ad hanc terram appulistis Nimirum illud. quod i 22 insula dicitur inculta et 0rtubus arens, indicare videtur, in pri0re versu Phil0ctetam h0 ipsum miratum esse, si navis aliqua ad terram appellere p0tui88et aut ausa 880f. Aecedit, qu0 haec quaesti simillima est illi, quae apud Ho

Qua autem lecti in deteri0r aliqu0 0die et in vetustissimis libris impressis 8t, 'cior DP t Ic t D eam ita exstitisse arbitror, ni cum is, qui illum e0dicem scriberet, in su exemplari P0rrupta ne8ei qua de causa Nauehi 0 v. 222 irrepsisse videntur Verba uti rosa udrea et supra Scriptam illam, quam dixi, gl088am legeret, e gl088 tantum sumeret, quantum ad sententiam t0lerabilem metendam et ad numerum explendum re luireretur, prae8ertim cum eadem verba apud cente08 legisset Arist. Ran. 12 ); es Dind0rs praes diti0nis maj0ri p. XIII. - πλύιο pr navi vel navigati0ne v. 335 apud Euripidem quidem de frequens immutati est, ut etiam εἰ Iret/ινοι, ε δερ υροι πλαεαι dicantur. Q. A. 23, 65; est πυ. a. ph. Taur. 140 βαρβ ρOD 4r τας θ, ocitici ur Hol. 192. V. 221. κατέχειν grοι, εἰς γῆν tenere appellere aliqu0, V. 270, ur Heraclid. 84 Η0m. Od. . 456. V. 222. Qu0d ermannus et 80yssertius legunt ποίας

gr. ἔρας ιιιας αν ὴ γενους ποτε de numeri c0ns. V. 101), idem nescio an etiam Nauchius legere debuerit, qui ex h0c versu ad . 220 verba rosa grύτρας delata Suspicetur. V. 223. 'EX qua patria aut quo genere ri08 8 V08 esse dixer0, recte dixer0. Ttχοιμ' d εἴ rcυν TDγχύνειν cum participi vel praesentis vel a0risti 0 80lum forte esse aut faeere aliquid, sed etiam aliquand recte conjicere . judicare significat velut 80ph. l. 663 sqq. - δύι αρτα νηνδ'

esse neganti difficile est n0n assentiri, sed tamen patrius Ve8titus eur carus diei 0n 088it, praesertim ei qui patria diu caruerit, equidem n0n intellig0 unpassen erscheint

97쪽

50 Commentarius in hiloctetam.

τὰ του πτobum λέγεις, rubi. etsi ad Euripidis hiloetsitam alluditur, tamen non dissimili vestitu S0ph0clis Philoctetam prodiisss verisimile est Attius apud N0nium 40 versus ita interpretatur 'qu0 te obsecro ne istaec aspernabilem tetritudo mea me inculta saxit. - κνος timor 8 ut O. T. 1175.

Oedipus n0 evenisse ea, quae Ρythia praedixerat et Ar Av.

Commentarius in Philoctetam.

1723. Jam Philoctetam, cum p0st origam vitam 80litariam h0mines videat, prim impetu animi praeterita mala depl0rare

V. 236. Quis te appulit, mi fili, qu0d applicavit desiderium, qui impetus qui fuit ille ventu gratissimus γ' προσεσχε, qu0 8ch0liasia explicat reoσοριασαι γιοίησε, auchius omnin negat serendum esse, cred qu0 προσεχειν appellere navem, 0 h0minem pro objecto habeat. In mentem veniebant Vergilii illa 'm vestris Deus appulit oris' et quae vis immanibus applicat ris' Aen. III. 15. I. 16), quae sine dubi e graecis φερ υν πέλασσεν, Od. IX. 38 expressa suntJ. Neque illud hunc l0cum n0 Suspectum reddit, qu0d verba simillima προσέσχε et προσλῖγαγεν pr0pe continuantur. Ac recte auchius, Si retinenda in et primum et alterum τίς ad primum requirit substantivum, qu0d illis χρεία, ορ/D. ἄνε/ιος resp0ndeat. Sed qu0 dicit sibi placerset oλιια, id et nimis a c0dicum vestigiis abh0rret et illi, quod Sequitur, est , nimis imile est Rursus si cum ah0geldio

98쪽

52 Commentarius in Philoctetam.

De universa sententia est Ant. 402 υτο τον ἄνδρ θαπτε

u. 351 H0m. d. XI. 49 sqq. - qu itinere ad hanc terram appulisti et unde navigans γ' - . 45 est 240. V. 246. Quid ais certe enim tu quidem n0biscum

V. 250. ῖς κατωδ' qui ego n0Verim, quem nunquam

viderim' huru hulle ja hunna hanna 3). Latini enim c0niunctiv utuntur bliquae rati0nis, cum alterius pini indubitati0ne et interr0gati0ne versatur, Graeci autem, qui in praesenti temp0re blique l0qui n0n40ssint, in hujusm0di dubitativis, ut a junt, interr0gati0nibus indicativo utuntur est ur.

C0mmentarius in Phil0ctetam. 53

99쪽

i Commentarius in Philoctetam.

lolium a quibus Hectus erat, reticentia re

Commentarius in Philoctetam.

100쪽

commetitam in Philoctetam.

corporis quidem voluptate affectis utiquam dicitur, e mim

gaudium et mentis aequitatem habet; 'ρρορ in hisimpli qu6d auctius adhibet Lys. I. g. 1 , ubi κα

υν, quam rem Commentarius in Philoctetam. 57

poetas haud in80litam esse satis e0nstat. Neque enim desiisse tantum, qui adjuvarent, sed a quibus perari p0sset, lare, ut adjuvarent, hil0cteta dicere putandus est. Sed in his c0nsecutivis, qua v0cant, aut natibus sententiis relativis nihil dissori potentialis a suturi indicativ0, de qu0 0chius Gramm. 117. 3. 'Wird , inquit 'durch de Relativsat beZ0ichnet, asse,a in F0lgo ine Beseliastenheit de einer alligkρit stellei Warten lassi der intreten ann s stetit de Indihativus Futuri als 0dus er rWartvng', qua definiti plane in h0c exemplum, in quo VerSamur, cadit. Erg qu0d futuro signifi

tativi, qui in relativi sententiis p08 εχειν p0nitur, qui ad genus deliberativarum, qua riunt, interr0gati0num pertinet, est 691.

V. 282-3. Cuncta circumspiciens nihil invoniebam mihi)suppetere praeter d0lendi causas hujus autem rei magnam copiam, mi fili'. is aρει am dum λει ar, Sch0l. - CD Soph.

V. 285. Cum in La ἐν sit p08 χρονος, recte, cred0, cum echleini χρονος νον legimus. Qu0 autem Seyssertius assuri, cur δὴ tenendum it, 0 δὴ in L eorruptum, in bservatum videri, id fieri omnino n0n 0tuit, si Lb, ut 80yMr-

Cavallin, Coinmentarius in lilloctetani.