Sophoclis Philocteta [microform]

101쪽

58 commentarius in Philoctetam.

tius putat ex ipso La exscriptus est; est ad . 220 Verba

voήνος δια χρ I, o Irροίβaιν latine interpretere: tempus post tempus i. e. aliud eae alio proeedebat 'dies alterque dies pr0- cessit', g. . ac pr0prie quidem δια χρ0Hγι est per tempus,

nsiqnsi tamen hoc cum instrumentali aut causali hujus praepositionis vi quidquam habet commune, id quod syssertius

putare videtur, qui interpretetur tempus per Se FSum pro-redebat sed est seraei sive transacto tempore 1. e. trans , post tempus Nimirum ut v 759 transacto d0loris temp0requietem succedere i. e. 0l0rem quietem sequi dicit Philocteta, si hoc loco tempus transactum aliud tempus secutum esse

signiscati01mst, ex per trans intervallum aliqu0d orta, sesita aut rara est, sed satis usitata, ut ur. l. 50 διὰ χρόνους id Ἀrist. lut 1045 Xen0 . Mem. II 8 1 Aesch. ers 741 διὰ μακροῖ, ρε-u, post longam temp0rum Seriem τωδ

alio διαπεραν Μολοσσιας ida 1 oimi ντας 'adem vis particula in compositis oeabulis cernitur, ut διαδεχηιαι, 0ph. Trach 0. Ex his, credo satis apparet et sine necessaria

causa Nauchium χρ ,ro in πόνου est 261 mutaviss et errars eos qui in his ipsis verbis aliquam tarditatis significatiunem inesse v0lunt Mallenditus in lex Soph. explicat. 'tarde praeteribat tempus die diem excipiente, scilicet quasi longum spatium emensurus', eum S0ph0cle nihil dicat praeterquam hoc dies diem excipiebat trudebat, urgebat), ut, cum dicitur: unda sρquitur undam, non tarditas sed continuitas quaedam vel si situitas significatur. Ἐ0 dicit Phil0cteta, ipso temporis perpetuo non tardo, sed indefesso quodammodo progressu s coactum suisse, ut abjeet inerti gemitu pro vita sustentanda labores πόνους αντὶ στόνου susciperst. Neque

Commentarius in hil0ctetam. 59

0mnin recte under 'H0c enim' inquit, dicit hil0cteta, per mne tempus, qu0d jam elap8um Sit 8 80lum sibi mniaministrare debuisse'. Nam pr0prie quidem illud m0d tempus

dieitur, qu0d inter pr0secti0nem 30ei0rum et prim0s alimen- rarum parand0rum c0natu intercesserat. - laydesius vero cum audacius, ut 80let fere, o ἐν χρόνου σπου δν βραδυς προυβαινε fιοι ederet, n0 c0gitavit, qu0d haec translatio χρονου 7πους, quae n0nnulli l0ci est apud Euripidem, in Ranis Arist0phanis v. 100, 311 summa acerbitat irrideretur, ex eo tantum abesse, ut eandem a Soph0cle unquam adhibitame880 0ncludere liceret, ut 0ntraria c0njectura multo pr0babilior 88et.

V. 286. 0cabul0 mνον, qu0d echleinius t0lli vult, causa significatur, cur ipsi Phil0ctetae samularibus ministeriis fungendum ierit. - Liberi0 haec sententia jungendi rati0 προυβροινε καὶ - , pr qua echleinius κεἰ mavult, l0nge frequentissima est, ubi tempus pr0grediens aliquid tulisssi dicitur; vide ad . 354.

V. 292. reo Lot et re p0st interjecta vocabula resumit eadem verba ex V 289, de qua re dixi ad . 23 24 in Xen Mem. I. a. s), Sed hic quidem res aut duri0 est, quod etiam is repetitur, ut dubitaverim, an praestaret cum Wakesoldi et Hariungi γε eo τοοῖτ ρον ad ινῖχαν ut λὶν trahere et M εδει in cIέοι ii mutare; abstinui tamen, qu0d indicativus εθει in his peri0dis, quarum primaria ententia

102쪽

60 Commetitarius iii Philoctetam.

V. 304. De contracta v0ce λο cs Xen Anab. V. T. 7:Hist. r. VI 2 30 Matth. r. g. 69. V. 305. At invitus facile l. lari appulit aliquis'. 0nassenti0r undero Dind. Nauch.), 0 ex mente Ne0ptolemi diei 'Drtasse igitur, inquies, aliquis invitus appulerit', unde r. ; dies dem e0pt0lemus uterlegi Vermuthung', Nauch. . Nam Grasic ubi h0 significare volunt ccupati0nem appellabant rhet0res , aut particulis ἀλλὰ γὰρ Xen Anab. V. 48;

Ol. 14 aut insigni transitu vel p0tius dicam, reditu ad

Commentarius in Philoctetam.

alt0rius mente diei ostendunt; cujus generis h0 l0e nihil est Sed nimirum edit0res, ut hanc Sententiam amplecterentur, illud m0vit, qu0 τύχα utique pini0nem ive suspici0nem hanshe, vi0llelchi, sertas8ex habere videbatur. 40c autem absurdum existimabant, Phil0ctetam de a re suspicari et ansacta sit, dubitare, quae ipsi alis n0ta sit quamque ipse vero factam esse dicat e0dem Ver8u et sqq. Ac 0nge frequenti0rem esse illam ignificati0nem ut Xen0ph. ist. VI. 1. 7r οἶν 1πολύ βοι τις Εur Hec 1248 rar ob tae ,1 7ν et διέλι ξενοκτονεῖν qui neget Sed habet aliam qu0que ab ipsa rigine v0cis celerit0r pr0pius distantem significati0nem, cum n0 de mentis ad credendum inclinati0n tillasventyrs), sed de ipsarum rerum Drtuitarum ad eveniendum pr0clivitate quadam lat. facile Drte; uet gnari, lati dicitur. Quae du0 quam Himellae sit c0gitati0n distinguere et latina vocabula larte, sertasse et n0stra tillasventyrs, m ligen satis declaranti de graecin autem n est lat Phaedr. 256 C. τύχ

in αν Ηart. ad similitudinem ejus exempli, qu0d attulimus

ex Plat. Phaedro, mutaverim, cum οἶν ad sententiam aptissimum sit is L . ur Hec. 124 et en Hist. I. 1. T. Fit enim saepe, ut ου 0n per se ipsum, Sed ententiarum junctura adversativam aul. concessivam vim tamen, uallem

103쪽

62 Cominentarius in hil0ctetam.

κις ut 1458 et Aesch. ers. 489 cst V 250. - δε c. h0c, ut aliquid etiam prudentibus contra pem et opinionem cadat. De plurali est ur. Ι0n. 94 ετεκον - τίς δη λοχευει ἶ ιον

Commentarius in hiloctetam. 63

olychii l. Lelande ista 75 δυστηνος ἀντεχει, quae praedicati vel adverbii loco adjectiva unt ut 949, 956 ἰαύτχημαι δεσμορος, αυτος τόλa δαιτα graρεξ 0, t. 1023, 1105, 1126, 1189; at 951 Dδεν ει ι ο νηιορος jag lychlige) 1026 3ιε δε τον πανόθDον - τιφιον praed. ἔβαλον 1187, 1352 tamen interdum in app08iii0ne articulus mittitur, ut O C. 47, 1585 6; l. TT. V. 15. 0r80ni 0njectura P pro οἷς quin vera sit, vix p0test dubitari. Haec enim sententia 'qualia οἷα Dii ipsis dent ut patiantur, ut, amm dignas mei . injurias meae p0enas i. e. ad injuriam mei expiandam' melior est quam illa 'quibus ipsis Dii Mnas injuriae meae dignas dent ut patiantur l. 80lvant.' Scilicet hoc ipso vis et acerbitas imprecati0nis augetur, qu0d ptat hil0cteta, non s0lum ut dignas p0enas aliquo m0d pendant inimici, sed etiam ut ad injurias expiandas ea ipsa mala patiantur, quas quam sint gravia ipse quotidie serendo experiatur. st v. 91 qq..ubi hiloctsita in ipso d0loris cruciatu, ut eadem inimicis obtingant, imprecatur. Accedit, quod in e0dicum lectione αυ-

104쪽

64 Commentarius in Philoctetam.

V. 317 18. Via ε δεικτειρειν h. e. non minus, ut verba

accipit hilacteta, non magis, ut sentit ipse Ch0rus. timer- mann et 0ntra disp. art. V. a19 ro, νῖν exi ς ει ιλ τοις π σε, λεγο ιενοι Sehol. Non potui abstinero qui cum multis ditoribus in e0ntextum versuum recipstrem Gρrnhardi 0njecturam ον pr0εν, qu0d graeeum 8se μύρτνρα εἶναι , χἡγοις nus exemplo,ns a syssertio quidem probari video. Accedit, qu0 n scholiasta quidem ἐν legiss videtur Sententia haec est me Ver0stiam testsim absint verba tua, qui vera ea esse dicam . . ρgo pro non solum misericordia commotus te audio, sed etiam testificari p0ssum ea, quae dicis, vera 88e: nam et ip8e X- pertus scio malos viros Atridas esse. si cleri ρή τινι ναι, 1 cieri οὐν ινι-0 est Vara vitine ill 'praesentem audire', sed pro aliquo testari vel testim0nium dicere pro rei veritate testim0nium dicere p0sse viuna l. hianna vitina dr) cir Lys.

eum dativo conjungatur, hanc caus)m reddit chesia8ta, qu0dnm eonvertire significet, sed simul eum aliquo nuneise aut eo Oseere r0na vel apertius dicam, qu0 verbum tantummodo ipsum τDχ υν ad Ἀτρειδ ur, altera autem c0mp0SI-tlanis pars, praep08itionem σο dico, ad intellectum dativum σοι Φιλοκτήτη reseratur. Scholiastam sequitur styffertuis; Κruegero Gramm . . T. 14 2 autem Nauehius, Blaydesius

Commentarius in Philoctetam.

ad h. l. in Analectis. Sed Artasse hujus l0ci causa a ceteris Separanda est, qu0 saepissime imi et cum intransitivis verbis hac significati0ne simul, uilisummans med) 0mp0nitur, ut

interjectis vocabulis a verb0 separetur, ut ξίν γε σπερσας, Eur. Hel 106-T; Ant. 85 κρι φῆ δε κευθε, σι ν σαυτως ἐγώ et cum transitivis verbis ita, ut ad objectum n0 referatur, ut συνήρασθαι muειιον simul cum aliqu0 bellum Suscipere), Dem. Ol. I. 24 aliud. VIII. 68 CD praeterea de hac re Wunderum Adv. 82 sqq.), qui apte e0nfert verbi u8um, qu0de8t συλλαβεῖν τινος τινι cum aliquo rem apprehendere Vel rei partem umere. - Sed utcumque est, certe injuria Har-tungius et Blaydesius in v0 abiit ἀνδρευν reprehendendi angam invenir sibi visi sunt, cum pro Ἀτρειδέον - ἀνδριον υτρει- ὁ ῖν diceretur, causam ullam fuisse negarent. At si quid eg0Vide0 n0 Ἀτρειδας ανδρες dicuntur κακοί. 80 ωτρεῖδαι dicuntur κακοὶ ἄνδρες. h. i. iνδρες n0m app0nitur huic D0mini, qu0d est ἰάτρεῖδαι, sed quales c0gn0verit 'Aτρείδας, his verbis κακῶν ἀνδρευν significatur qua de r0 80yssertio aliter videri mir0r. alia rati est 0rum exempl0rum, in quibus νι ρ in attribut cum pr0pri n0mine substantiu pariter c0njungitur, ut ἀνιπιε χι νευρ, νι ρ ς ανοτευς, de qu0 genere vid. L0beck ad M. 817, 0rmann ad 0ph. lectr. 45.

Cavallin Commentarius in Philodisiam. I

105쪽

Commentarius in Philoctetam. V. 324. εἴθε μοι To μοι υργισ1 ν ONMὶσις af υ-

των κ ai τὴν δυνασιν ἔνδειξασθαι Sch0l. Ex quibus apparet, hunc eadem legisse, quae Sunt in libri or sup γένοιτο χεῖρα, qu0d verbum separatim recis interpretatur. Sed multo probabilius est Ps o 0880, qui dicatur Xpleri, ut sis ατ θερεξε risin λα/ιεν ur Andr. 1084, est id. ipp. 1328, χειρι autem effici, ut expleatur ulti0ni cupiditas, praesertim cum χεῖρα λ ρ υσa Vix vel 90tius ne vix quidem p0ssit illud significare, qu0 vult eh0liast δυνaσι ενδείωσθa . V. 325 De Scyro parva et c0ntempta insula vid. v. 459. V. 326-T. τινος - χολον. Causam igniscat genetivus ut oroo Dyr ν εχεις 751 quem l0cum est et O. T. 698 99

in his versibus, quae merit offendant; unum 8t o si aν χολον pro υνδε Toν φύγαν' de ea ira, qua Ne0pt0lemi verba inflammata sunt, alterum χολον γν&υυν, qu0d dubito liceatne aut eum Hermann explicare causam, quae m0Vit iram, accusans aut similitudin O. T. 70 λ εἰ σαφως ο νεῖκος ἐγκαλων ερεῖς defendere, - nam e quidem l0co nesci an grammatice νεῖκος ad ρεῖς, 0 ad ristio pertineat :tertium est, qu0 8uspici0nem m0Veat, χόλον κατ υτ υν ἐγκαλιυν pr0 νεοῖς Qu0rum viti0rum, quae Videntur Sse, talis medicina quaerenda est, qua illi quidem Vocabul0, qu0d est ιεγαν, aut detrahatur articulus aut addatur pr0n0mendem0nstratiVum, χολον Me αυτ υν Ver ab ejus verbi, qu0cum

Commentarius in hiloctetam. 67

V. 333. , qu0d est in ptim qu0que c0dice, sine dubi0 ita tenondum est, ut libera interr0gati pri0ri sententias φρύσῖς adjungatur, id qu0 ad gravitatem rati0nis n0nnihil

sentaneum erat filium patris gl0ria elatum h0 primum per se ip8um p0nere, divina manu occubuisse, deinde a qu0 60

106쪽

68 Corunientarius in Philoctetani.

V. 348 Haec hospites, ita dicentos, haud multum temporis me detinuerunt, quin celeriter e portu sesverem'. 'aecia si Ulix of h00nte diei cr0das, illud n0 potest mirum n0 videri, si, qui venerint, ut Secum ferrent 00pt0lemum, iidem eum, ne pr0scisceretur, quamvis brevi detinuerint. Iacre moti veteres lare edit0res, ut Mu8gr. et Erlardi. ἐπέσχον singularis num0ri primam per80nam e880 et in οντες anacesustum pro νεπονι ori satis perv0lgatum ess v0luerunt, cum c0mpararent ur. Hippes. 23 et similia exompla, qualia cumulare facile est, ut Iph. T. 4 ελθων δ' χῶσε τρωτα

Commentarius in hil0ctetam.

d0cuit, et morari sere graece n0 επεχειν at τον, Sed intran8itive επεχειν diei, neque fieri p0880, ut ι γπεσχον cum infinitiv0, cujus eadem prima per80na Subjectum 88et, jungeretur, haec quidem interpretandi via relicta st. Itaqu0 aliud alii temptarunt ut Blaydesius pr0 legito θ υχί cst

tii ταχυ. Sed haec, quamvis callide inventa sint, tamen Vere0r, ut cuiquam pr0bari 08sint mihi quidem, ut nulla sat mutati0 verba ita explicari 088 Videntur, ut ava -λoD9ικεύς εννε; roi τε de Ulixe et h0enice, πεπον vero snece88ariis et pr0pinquis Ne0pt0lem dicatur, qui ab audacic0natu et ut 0rp0ris menti8que maj0rem maturitatem desideraret, ad0lesc0ntem imperitum deterrere c0nati sint . cst ιι ηυι ἐμισχινς, . . 1432). Simile pr0rsus anae0luthum stgur. et 287, ubi ad verbum primae per80nae n0minativus participii adjungitur, n0 hanc pers0nam, sed infinitam quandam d0 man significans: εἰ εολο φιε ες πατραν, κλλ -

V. 351. - 'ut viderem insepultum: 0 enim videram'. Multa in his verbis critici, quae reprehenderent, invenerunt. Is imprimis ind0rs, praef. ad maj0r edit. p. d. rimum igitur, si S0ph0eles haec verba: ου γαρ εἰ dost iv, non enim vivum videram, Significare v0lui880t, sacere, qui myra adderet, p0tuisse negant. Cui difficultati ut mederetur, sinε-kius, ceterum de t0t versu pr0pe desperan8, πιυς Idot/ις δν vivum γαρ υ νιν εἰδοιρον legendum cen8uit. Neque Ver Verba, i per e ipsa pectantur, brevitate bscura esse negaverim; sed tam0n, ut hic leguntur, quemnam e0pt0lemus se vidisse n0garet audientibus dubium aut incertum esse n0np0tuit est Eur. Hel 122), Vivumne autem an m0rtuum n0n

107쪽

commentarius in Philoctetam.

vidisssit, ad idondi desiderium non multum intorsuit ρρορ dici opus suit, cum mortuum quidem Achillem a filio Scyr1 vitam degente visum non suisse ex perpetuitat Sermonis satissimρrg0rot Deinde sabulis omnino repugnare putant vid. Dinae Blud. Seyst.), qu0 Ne t0lemus patrem Se unquam vidiss negat, quia si ita suisset, hic puer minus n0Vem ann08 natus adordam venturus uerit. Quasi ver0, qu0 Achilles

non plus decem ann0s ador am versatus St, 0nimu Sequatur a fili eum conspectum suisse, qui si sabulis credimus, a matro clam conceptus ab avo matern educaretur v. 243),

cum pater Phthia viveret Nam Η0merus quid0m chrismPhthia 46 Seyro ad bestumor anum proficiscentem facit

proponendam hoc maxime adductus esse vid0rer, qu0d non c0ntigisse Ne0pt0lem0, ut patrem videret, antequam hum0c0nderetur, ea, quae sequuntur, mnia declarare sibi persuaserit. At primum, si res praeter spem e0ptesem cecidit, num id utiquo simul cum causis proseiscendi narrari debuit Deinde contra ac dicit Seyssertius, 3ἰe0pt0lem 0ntigisssi arbitror Quid enim duisse arbitramur, cur mnis exercitus v. 356-2D ad Sigeum Ne0pt0lemo bviam esset, nisi hoc ipsum, quod induciis actis, ut 08t 0rtem Hect0ris,

Adhilli B. XXIV. 656 justa saceret et sollennia sinebria est Ararsit. Ἐs d. XXIII. 130 et XXIV. 785 seqq.:

commentarius in Philoctetani.

diei, id quod n0ga 80ysseritus est 359), cum omnis gra0ci

sermonis exempla, tum maxime min. Il. XXIII. 5-17. XXIV.

619 664 satis declarant. Iidosne latam hanc narrationem et

sibi constare et a ceterarum sabularum memoria n0 discre

8 Pergama ex8cissurus essem s. exscidissem'. ac λόγον quidem n0 80lum rationem, sed etiam famam, rumorem signiscare, 0 est, qu0 multis verbis depam est hujus sabulasi

d 'ν τοις εἰσαεὶ λόγος ιιθας τῆς λὶς πορεsac. - Προσ-ειναι vero accedere, in me addi, quam pr0priam ejus vim esse liendtius lex. 8 h. putat, n0 memini usquam significare, sed et apud hunc et apud ceteros graec0 script0res cum omnino inesse esse in aliqu0 v. 129), tum in alicujus mente merae, menti obversari, mentem sutire signiscat ut

108쪽

haec sunt pax bellum rursum et cet. , Trach. 251 M. 500

sunt m0ntes arcesve, quae Ir aes imminent aut sunt ad Trdam, eadem impliciter τα πέργαμα dicuntur 347, 1335; est Tur. Iph. vi. 761 στήσονται δ' ἐγri περγόφιων ροίας

commentarius in Philoctetam. 73

Clivallin Conimentarius in litto tetani. Q

109쪽

Commentarius in Philoctetam. Commentarius in Philoctetam.

XIII. 5. V. 360 Utrum augmentum ab088 putandum an syni-gesis statuenda it, n0 8atis c0nstat. Illud delandit Matthiasi Gramm. I. 370; edit0res autem nunc quidem mnes alit0r

c0acti, ut videntur, in prim cujusque Versus vocabul omissi0nem augmenti adnaittunt; aes Nauch ad 0ph. . . 1607,

et instans dicenda iisse videatur gratand0 est j. 693

dubitationem m0visset, artungius legendum censuit: Πρὶν εολεi idque verum 880 layd0si tantum n0 per8ua8it; equidem praesente Ne0pt0lem an ab8ente e principum arbitri alii d0narentur patris arma, n0 multum interlai88e putaverim illud magni interfuit, utrum ad eum res deferretur

critici de aspernati sunt, qu0d in medi trimetro a 80ph0cle augmentum n0n mitti putabant est ad . 360). Sed quod Brunckius dedit r. κυρ υν et in80lens est, quippe qu0 un0

110쪽

Commetitarius iii Philbcretam.

hujus sabulae exemplo v. 44 et, si Arte, O C. 1159 nitatur nam 741 injuria Ellendi lex. 0ph. Dρεῖ, e0dem trahit), et

a libr0rum scriptura l0nge abh0rret. Rectius ex lenissima Ρ0rgoni 0 ectura ob κυρει Scribitur. Nam qu0dinermannus ad h. l. prae8en hist0ricum primariis partibus narrati0nis,n0 etiam iis, quae obiter et explicandi causa inserantur c0n- Venire, Statuit, nescio an, quam late id genus apud p0etas scenicos pateret, haud satis anim0 0mplexus sit. Etenim et in relativis et omnino in liberis sententiis explicativis prae80nti hist0rico utuntur eis ur Rhe8. 236 et Iroi cli Ta ποντιος Αἰακάδ ΙΙ Hi διδ υσι dat/ιων; bdm 7rεί σε tarco p08tquam te peperi); ur. ec. 963 - τυγχανέ γὰρ ἐν μεσοις Θριῖκης οροις πανν, οἷ λ λδ ες ευρο; ph. Aul. 702 Aj.

1100 Wolff. ad O. T. 113. Accedit, qu0 sch0liast h0eipsum υν κορε legit, qui, duplissem verbis e0pt0lem sententiam subjiciens, Ulixen Lemni haud pr0cul absentem significari putet: εοικε ιεν ἐσχη/ιατίσθαι o λογος καὶ γαρ ac0ς δυσσευς P grλ σίον αυτ υν στιν ἐν τὴν Axi ιν p. t nisi praesenti temp0re adesse Ulixen Significari n0n 0terat. V. 322 3. r δεδοακ a Nauchius δεδρα- h. e. istud qu0 dicis lacerunt scribi maluit, qu0d 0n solum ad δεδευ-κασι necesse fuerit sto addere, Sed etiam ad ad ea, quae proxime dicta erant, quam ad arma, quae c0ram n0 cernerentur, aptius reserretur. At enim ad Ne0pt0lemum refellendum satis est diesre, arma tire tradita alii vir esse tumh0 ipsum e probatur . 373, qu0d Ulixi 0mini si Achillo sp0liisque bene merit data sint. Majorem Artasse dissicultatem pr0n0men ad habet; sed tamen, qu0d 0stri dicunt 'doliasva j0rt deita', Graeci, cum de d0nati0ne jam mentio acta est, dicere p088unt δεδεύκασι τ δε ita ut τύδε ipsam d0nandi acti0nem, n0n rem datam dem0nstret hanc d0nati0nem ausi sunt); de plurali ad est . 305 sp0liis quidem ipsis indutum astitisse Ulixen cogitari non p0test. V. 374. Ulixes quo pr0bet, arma n0 injuria ibi datae880, 8atis est dicere se in pr0eli assuisse μαρων est M.

Commentarius iii Pliiloctetam.

1288 et ea servasse qu0 0d servarit φορ 0r, Burg. , definire non pus est. Praesens Ulixes fili absenti contrarius p0nitur v. 376). - . 374. ἐρασσον c0nviciis verberabam Cici), lacerabam, est M. 24 de κακοῖς, convicii8, cs v. 277. V. 375. Ddἐν βρεους graραλι/ιπὰν υν Sch0l. h. e. nihil reliquum faciens, quod c0ntumeli08 dici p0sset. V. 376 est 353. - . 3TT. ἐνθ' ὁ Ἀγκ 0W ἰ τοι εἰς γο ν, Sch0l. nisi p0tius dicendum est: ad resp0ndendi necessitatem redaetus G. cum adeo nullam in me videret 0sse aetatis aut dignitatis sua verecundiam, quin eum c0nvicii lacerarem';

66; ur. Hipp. 273 ις ταυτον ῆκεις e0dem relaberis Xen. Hist. I. 1. 12. o da di De ora δυνόφιεc0ς καὶ τι ς μετα Κυρου ἀναβάσιος καὶ τῆς ιε 'Aγησιλάου εἰς na ἀφίκετο βασιλευς Seh0liasta in his qu0que verbis duplicem inesso sententiam existimat vel illam, quam diximus, huc redactus', vel hanc qui huc sc Lemnum venit'. - δηχθείς, cst Trach. 254.

311; ur. Ι0n. 1616. V. 382. 0 κακὰ est 278 et 374. - ἀκουσας de iis, quae quis audiens d0leat de se diei est 378 et O. C. 1352

claro Arist. hesm. 467 est sit ει v. 86 et expla ibi allata.

bus ortus', ut filius Sisyphi v. 17 cs 874 ευγεν νς γαρ χη

mal0rum pe88ime, qu0d Oedipus . C. 1385 in filium suum dicit V. 385. De eo, qu0d est in La, αἰτι ηι ἐκεῖνον θ

라틴어 텍스트