장음표시 사용
351쪽
UXor Domini Vieillari mense Iulio incidit in febrem typhoden ab amtiquis vocatam. Focus ejus in partibus alvo propinquis erat conceptus in materia phlegmatica mista bile , aut in materia biliosa pituitefacta, ut ita loquar ; & symptomata elucebant utriusque humoris mixtionesi signit cantia. Quum febris exacerbabatur obmutescebat, pulsus deficere videbatur , i ncopigabat , vigilabat, obdormiscebat alias; & id genus terrifica
erant symptomata. Verebantur Medici ne cerebrum secundario laesum tandem alteraretur, unde aut cataphora, aut coma vigilans sequeretur. 1 metsi autem langueret pulsus, tamen a validis medicamentis Medici non destiterunt quod viderent eSigendam, oppugnandamque multiplicem ma
Saepe repurgata est medicamento ex rheo & solliculis. Clysteres frequentes injecti ad evacuationem & revulsionem. Vicestes sumsit cornu uni cornis , & reliqua cardiaca. Sed id frustra fiebat, quum malum tyrannidemam cerebrum eXerceret , unde metus cataphorae de paraphrenitidis, his remediis occursum est. . at . Foliorum paeoniae, fenicVli, salaiae, majorance, betonicae, ana, man. stradicis paeoniae, angelicae, acori, sina, B. J: scariola , aoriosae , forum neni pharis, ana, man. j: mercurialis, betae, ana, man. ψ fas decoctio in sero lactis,
addendo epithy,i, pug. θ: in colatura Asolae confectionis hamech, unc. j: dia phoenici, B. h. Drupi rosarum pallidarum, unc. jg: fiat choler. 'olei casorei, unc. j: olei chamaemeli, unc. jΑ: pro situ colli. olei chamaemeli, unc.' θ: cum pulvere angelicae ct colorei fiat litus.. Apwarum paeoniα O si gelicae , ana, unc. θ: paseeutur per mamicam Hi
V. Theriaeae ct Mithridatii veteris, ana, A. si: conservae rosarum , borraginis , mel ae, ana , B. iij. pro coris. Desillati res rativi O asuae hordei, ana, lib. si: utatur. Quum ingens in toto Ventre incendium perciperetur , hoc quod sequi tur praescriptum est. V. Mucaginis semimis althaeae, positi, O cItonio m extractae in aqua rostrum, ana, unc. iij: ceroti sausalini, unc. j: aceti, unc. θ: olii rosati, ct cha'maemeli, ana, unc. jsi: sat linimentum pro toto ventre. 12 . Aquae imperialis ct salviae, ana, unc. in utatur arens ct mithridatio. Decocti hordei, unc. is: e rupi nenu aris, uuc. 26. Et tunc incumbebant Medici in somni conciliationem. Parata hordeata ex cremore hordei non contusi sed express. Dealbarum es Γον dearum amredadis O dulcoratum sacchar' rosato.
352쪽
LIBERI. C O N SI L. LXXVIII. 3 3
confectionis athermes, scr. j: conservae buglosit, neni haris, ana, dr. 6: diserae unicornis, gr. θ: cum foliis auri sat bolus. Repurgata confectione hamech O eo. V. Conservae nenupharis O rosarum , ana, B. V: aceti , uno. jg: lactucae,man g: sat frontale.
2 . Rasurae unicornis, gr. is: rasurae eboris, margaritarum electarum, ana, tr. V: capiat cum aqua cardui.
V. Ab similai, rosarum rubrarum , foliorum salviae, majoranae , ana, mata. δἰ santali, B. Ha fiant sacculi pro somacho. Ch eres injecili dissolutis uno. 0 caissae ct uno. j catholici. Aquae lactucae , solani, aceto se , rosarum , ana, unc. θ: aceti rofati, une. sy: pulveris rosarum , santali , ana, B. θ: pulveris D inthii, B. J: fiat epithema pro jecore.
. Florum nenupharis, violaurum , fugitisi, ana, pug. j foliorum lactucae , man. papaveris albi, cap. j: seminis melonum , A. j: sat decoctio pro risi, θ cum unc. j. diacodii potus. Seminis raphani , A. j: seminis atriplicis , B. si: coquantur in Oxymen Implici: in colatura ad unc. iv. dg Dive succi amygdalarum dulcium, uno. jg:
sas vomitorium. Ad renes Avint irrigationes ex aqua solagri, sempervivi, lactucae cum aceto.
De G orrhaea virulenta. ΜΕrcator quidam una muliere non contentus, quantum licuit libidi
nosse vixit, & cum prostibulis Fersatus, inquinatus est, unde de go-norrhoea 3c ulcuscula cacoethea in pudendo manaverunt: tamen sibi praecavens, advocato Μedicorum consillio, in luem non incidit, sed quum rem leviusculam putaret, semine illius Virulentae gonorrhoeae intempestivius suppressae redivivo sentit dolorem acerbum in spina, & lumborum regione : infimo in pene ulcuscula repullulant, statimque evanescunt. Dissicultatem spirandi nonnullam habet, ἀνωκτος o) est, macrescit in dies, dolet totam spinam, & lumbos. Inito consilio dictum est id totum esse a reli quiis istius virulentiae, quae sensiim vires acquirit: immo & rudimentum esse illius assectionis quam Hippocrates in libris de Morbis tabem ex dorsevocavit. Itaque tametsi ad oppugnandam vim morbi Valeret usus guaiaci,
tamen de macie erat verendum. Itaque creditur satius esisse corpus reficere, & interea non esse alienum ut interponeretur usus hydroticorum temperatorum , ut non proliciantur sudores , sed ut potius sensim humores desiccentur , dc maligna qualitas emendetur. Consilii haec sunt capita. Bannii Oper. Tom. II. X X Bis ob Cibum fastidiens.
353쪽
Bis hebdomade injiciatur Phler emolliens O detergens. Primo quoque tent pore utatur bulo cassiae cum rheobarbaro. Aperiatur basilica dextri bdehit ad
Utatur semel pauca terebenthina cum Drupo de althaea. Pauca autem Atquantitas, ne hinc alvus solvatur, sed tantum ut vasa munda fant. Linatur frequenter sepina oleo masiches , Otonio rosato cum aceto. Deinde utatur ladie asinino per dies viginti continuos.
In pastibus decocto sarseparillae diluto satis, idque cum patulis. Tandem quum renutritus fuerit, ad decoctum chinae o sarseparilia minime dilutum adducetur, s semen mali longius dis,ninetur. Et quum perseveraret dolor, & calor summus in renibus, hoc quod sequitur fuit institutum. Sapae, lib. si: mucaginis decoctionis malivae, bismalvae, violarum seminis dissit , melonum: adde opii, scr. θ: ct applicetur insar cataplasmatis regioni
CONSILIUM LXXIX. - . De febre infode.
LAurentius Praetor post curas , sollicitudines s iras, & intemperantem victum generosiorumque vinorum usum , horruit, & insigniter febricitavit. De eo verum illud Hippocratis : Morbi sensim generantur , sed affatim repenteque adoriuntur. Quum solita exerceret munia in acutissimam febrem incidit, statimque masna virium jactura apparuit : nox implacidi Osima, jactationes, aestus, sitis implacabilis, facies paullo post Hippocratis. Natura visa est choleram morbum tentare : excreta sunt υδντόχολα p) , multi generis , foetidissima : pulsus parvus , frequens ; dissicilis respiratio ;sopor : oppressio stomachi: desurgebat iape , sed inaniter, & falsa quaedam erat imaginatio opinio aut flatus, aut doloris ventrem Urgentis , quod animum laborare, delirioque occupari significat quemadmodum Hippocrates scripsit, de apertius Galenus in Comment. Ventrem tum mum murantem , tum rugientem cum manibus surrectio ibus , quidam phreniticon esse contendunt. Sic duobus errant modis nam nec ea quae sub sensum c dum sentiunt, quamquam cum dolore fiant et vel quos sub sensum caduιnt v dentur sientire. Altero modo , pura sepe e ledio desurgunt ac si sollicitati demors e seni : ct tamen non mordentur. Sic D o se morderi putant. Idimetsi eκ usu videretur seinio venae, nil tentatum est ob virium metum a tamen urgente difficultate spirandi, & aestu famino, secta vena nihilo levius habuit. Quaecumque excernerentur sive supra sive infra , omnia ruda erant. Urinae citrinae , confusae: q : M post a usum sam guli em s) Anuoso . bilio ' q) Stertor.
354쪽
guinem deter1or virium conditio fuit. Quinto interiit. Morbus peracutus fuit. Aliquid fuit περιπνευμο-- r ) : tamen pulsus inflammationem non indicabat: ex intervallis dolor erat lateris aliquis, sed fugax. Rondeletius autem observat cum peripneumoniis adesta dolores nonnullos lathrum& sterni; febris , ut praedictum est , vehementissima adorsa est , & statim secuta est virium magna jactura: . jactatio erat & anxietas s infirmitatem naturae & obsidionem Ventriculi designans : & febris erat άMύI.:. t . Nec mirum si horrifica statim fuit febris, qualis phrenitico obtigit in Epidemus. Nil prosectum , quod remedia morbo essent ins
Joannis Puthonne uxor post sollicitudines, curas, quum valde caco chyma esset, in ardentissimam febrem incidit. Nullo loco stare poterat : vires febris eundo acquirebat: jactabatur plurimum : utrumque hypochondrium intumuerat : ne minimum quidem digitorum pulsum fer bat : densitas erat linguae ob ingens incendium de defectum humiditatis. Septimo icterica interiit. At hic icterus licet suo die critico eruperit, tamen funestus fuit, quia non tam erat a suffusione bilis quae sebrem committeret , quam a phlogosi ipsius hepatis. Et revera leviter tantum corporis superficies erat infecta, nec morbi par erat suffusio. Hepar erat inflammatum , & fauces praecludi visae sunt, quod ad claviculas dolor pertineret. Sanguis cantum semel detractus, quod jam morbi dies exactus se
ret antequam Medicus vocaretur.
De febre continua cum eruptione parotidam. Tonsor quidam juvenis pituitosus partim & sanguineus quum loco &tempore curaretur, septimo die morbi si adores habuit copioses: Octavo die summa virium erat jactura facta : & quum febris eXpers foret , necnon satis luculentam habuisset haemorrhagiam, tamen nono die parotides apparuerunt: illae erant satis mansuetae, potius quantitatem materiae quam qualitatem secutae ac praeseserentes. Digerendis illis consultum X X a est, r Peripneumonicum. Vomituriens si) Fastidiosa anxia.
355쪽
est, mox suppurandis. Nil prosectum est. Tamen quum recurreret materia quae aliorsum rapi Videbatur, tandem majoribus machinamentis suppuratum tentandum fest. Hinc discas saepe non esse funestas parotides, ut in plerisque solent , praesertim si materia earum sit ἰυs eo cu), quomodo multas in Epidem. innocuas esse testatur. At in Prorrhetico bifariam parotidon eruptionem malam ess e probat, tum quod per parotidas abscesssius morbo non sit par : tum quod qui abscessus ad partes superior res fiunt, perniciosi esse soleant.
CVjusdam Victoris uxor quum febre laboraret continua morbo jam progresso Μedicos accersivit. Affecto jam morbo illud faciendum fuit, quod jam factum, si de re maturius consultum , oportuisset. Et
quum sero melius fuerit praestari quam numquam, quod res operam celerem postularet, nono die secta est vena ad duo vascula. Natura issa se ctione irritata crisin antevertit. Itaque vesperi illa toto horruit corpore, φιδμωσις x) longa, vox clangosa, πνευμ α πι οσλ-ον ) , partium extiniarum frigus qualiter in jam morituris apparet. De funere cogitabatur. Quum egigua salutis spes foret, qualicumque ista eXcretione natura erecta fuit: Fluxus dysentericus: conUaluit. Hinc discere oportet nefas esse tumultuariam nonnullorum curandi rationem sequi , qui susque deque ferunt si diebus criticis , aut aliis quibusvis aut seriantur venae, aut medicamenta praescribantur. At nos observavimus stipe leves irritationes ab artificio Medici factas, motus & pertu bationes , tumultusque eXcitare magnos. Et si instantibus crisibus praesertim si morbus biliosus sit, de bene ordinatus) medicamenta dantur, sepe hypercatharseis inducunt: quod centies verum deprehendi. Et id primus edisseruit Hippocrates.
De febre continua cum gravibus fueromatas.
Robertum febris continua magnas de nocte exaceibationes habens co ripuit. Incolumis ill cieaus v erat. Membra delassata fractaque appulsum u) Boni moris 3c constans ἰ F) Spiratio interrupta: x Sudatiuncula.
356쪽
LIBSR I. CONSI L. LXXXIII. 3 9
appulsum manus non serentia: dolor capitis acerbus: jactationes perpetuae. Quarto die purgatus: quinto secta vena: sexto apogemate ex QIliculis repurgatus : biliosa multa : septimo nil apparuit. Urinae non multum flammeae, tenues, sed boni coloris: quod si ad tenuitatem coloris pravitas accessisset, pessimum id foret: sed saltem ad morbi longitudinem apparuerunt, ut Clazomenio contigit. Octavo iterum repurgatus. Nono comatosus factus de delirus: Febris ingens: urinae tenues, subflavae: Alvus eo tanime sentiente perenniter fluebat : id symptomaticum erat , quia sensim fiebat: omnis excretio biliosa. Decimo & undecimo eadem limgua obtremiscens: quod Galenus ad facultatis animalis imbecillitatem refert , estque signum non constantis mentis : Cerebrum enim, ait, aincitur , assectisque ipsa calida es; quod calor motionem perpetuam asserat, contra frigus immobilitatem. Et in Aphorismis : Si lingua repente incontinens fiat autoliqua pars supore elanguit, hoc melancholicum es. Galenus in comment. τρμελαγχολίκὸν interpretatur non ut ad assedium melancholicum referatur ,
sed ad humoris dominatum: quamquam s- ῆ non ad humorem, sed ad diathesin & affectionem, assectionisque speciem refertur : I sic incontinentia linguae repente incidens est Wλαγχ γλικον quid , id est, ait Galenus, est ab humoste melancholico quatenus est quid viscis dum , lentum , crassum , propter similitudinem ad pituitam accedens : ut tum humor melancholicus, tum pituitosus illius affectus causa dicatur :quamquam flupor &- a linguae non sunt affectus melancholici, id est qui redoleant, resipiantque naturam veri humoris melancholici : sed homonymωs af eius melancholici dicuntur. Priorem rationem de analogia inter humorem melancholicum & pituitam fusius explicat Galenus; ait enim apoplegias , convulsiones, caecitates promiscue M ab humore melancholico , & a pituita fieri, quoniam utique humori communis est crassit do. Sed furor non fit a succo melancbolico quatenus frigiditatem habet& crassitudinem: siquidem oportet aliquid esse quod irritet de incitet. Et quum dicit Galenus interpretans illud Hippocratis quomodo quadragenariis & quinquagenariis apopleΣiae fiant, ait, illa in Wtate misime abundare το, της Interpres vertit, succum atrae bilis, nos potius succum melancholicum dicemus. Nam atra bilis proprie dicta non
facit istas ἁ-ουσίαζ,- c ), sed potius efferat, impellitque corpus; hinc in Aphori . Si, ait, multitudo humorum es ,- d) , timores fiunt oe assectus qui proprie melancholci dicuntur : M talis non fuerit, id es , s ad aliam naturam vergas , si aut potius de humore pitui-
rose resipiat, aut de bilisse , aut alius generas' hAmore labores ac convul nes. Et tamen ante digit promiscue & succum melancholicum & pitu, tam caecitates, apopleXias, convulsiones facere , non autem furores , quod
ad furores qualitas aliqua requiratur. Quum itaque quinqu*gesimo anna
Comm . inpar. ro. lib. I . Prorrhet. Comm. in
357쪽
3ueo CONSILIORUM ΜEDICINALIUM,
fiunt apopleXiae , non dicuntur fieri ab atrabitario humore, ut vertit In. terpres , sed a succo melancholico qui hac aetate superfluit. Atque ut tamdem finis fiat , ac loci inter se concilientur , sciendum humorem metam cholicum , immo pituitosum , aut potius ratione materiae & molis asse dius inducere, aut ratione qualitatis malae quam uterque accersivit humor. Si ratione molis, convulsiones, apoplexiae, & similes affectus inducuntur, ut caecitates. Si ratione qualitatis , paVoreS, timores , pathemata melancholica , ut deliria sine febre. Quomodo doctissime Galenus docet, quo modo vere, hieme , te autumno dolores podagrici egcitentur ab eodem humore, sed non eodem numero: nam hieme & vere hos dolores citat,& quatenus copia peccat, & quatenus qualitate : at autumno quatenus qualitate peccat: quod omnino animadvertendum est. Sed revertamur ad id unde digrelli sumus. Mirum cur dicat Galenus tremorem linguae affecto cerebro ob humorem biliosum , non autem frigidum , quod quum tremor motus quidam sit, necessario humor sit movens, qui α--αν non afferat : at melancholicus & pituitosus & stuporem , &. ψατειαν e)linguae , & α-GAν affert : unde & 6. Epidem. de humore pituitoso ejusque sero loquens, ait utrique esse proprium ut stuporem frigusque inducat. Si frigidus , tenis , lentus & crassus humor ratione sui crasi
menti tetanos ,' convulsiones , ac concussiVos motus essiciat, quare non potius immobilitatem inducat λ Nam hoc eκ superioribus demonstratum est. a Soporosus erat: an ille sopor malus λ Locus est insignis apud Hippocratem , quo quaerit, το γε κακόν , An affectio carotica aut somnus profundus sive sopor ubique malus λ Quum autem καρος f) Min bonam partem M in malam sumatur quamquam omnis a quacumque causa ortum duxerit, si cum somno naturali a causis moderatis & naturalibus orto conferatur, in malis poni potest ) dubitari potest an exsistere possit ut non terrefaciat Μedicos , & ii non statim admoneantur ad quisViS moliendum contra soporem inexpugnabilem. Somnus naturalis fit ab0na cerebri temperie , & suavi blandoque vapore. Nos non pluribus explicabimus somni & soporis differentias , & a quibus causis oriantur, quibusve signis distinguantur, quum illa enucleata a nobis fuerint ante. Galenus comm. in particul. illam multis modis κικλω g contingere posse docet ; & somnum viκ excitabilem solutuque dissicilem quomodo ο καρος definitur ) aliquando bonum esse posse ut signum & ut causam explicavit. Sed addit, s carus intelligitur proondus , ct vix excitabilis somnus , ct carus morbosius nullam genere dissidentem diathesin habeat , id est, si nulla sit mala dispositio aut humoris, aut partis, ut nil sit praeter eYcessum quemdam humoris quantitate opprimentis & sensus ligantis : vel nomine της - h ) & naturam, de conditionem affectus audiemus :Ut καρος distinguatur morbosus a somno profundo, quod somnUS prosundus eae copia humidi utilis generari possit; νοσώδης E ex pituita , unde
cerebrum eo Impotentiam. h Dispositionis. f Carus. . sib Carus seu sopor morbosus. g) Quidpiam caroticum
358쪽
LIBER I. CONSI L. LXXXIII. 33 a
cerebrum humectatur & refrigeratur, & jam ad lethargicam assectionem accedit. 3 Sic profundus somnus habet humorem multum , utilem quam litate peccantem , cerebrum fere solum hUmectantem : κάρος , , κα- ωαφορὰ frigidum, lentum, Viscosumque & inexpugnabilem humorem Δοι,,σιων h) carentiam quamdam sensus invehentem : & hoc modo omnis carus malus. Pros dus somnus improprie καρος dici potest. Itaque
Galenus ait , , , ὀνοματι μονον η ,
dummodo fateamur diathesin somni profundi, O τὰ non infingui, de
solo nomine controvertitur. Profunde dormire multos ponit Galenus temintentos : Pueros,
AEgros, qui per quatuor aut quinque dies vigilaverunt. Et prosundus tinnus his bonus ut signum ut causa. Alii profunde dormiunt,& ipsa diathesis longe diversa est. Qui sine motu & sensu soporantur, qui nec voce, nec puncturiS, nec
stimulis eXcitantur. Quibus musculus temporalis percutitur. In principiis' accessionum febrilium, immo in febribus ardentibus. Et hic profundus somnus malus, ut signum, & ut causa, &, κάρος, καταφορaque nominari potest. Omnis talis sopor malus ut signum & ut causa: nam & causa longe contra naturam est, quantitate& qualitate peccans, & resolutio, oppressioque nonnumquam primi sensifici, id est cerebri, adest. In nostro aegro sopor iste malus erat. De sun re jam cogitabamus. Sed quum die duodecimo febris aucta videretur, Mnatura recreata, Venam aperuimus: inde omnia feliciora fuerunt. Credo naturam ista sectione quasi flabellato sanguine erectam. Decimoquarto su dores : urinae boni quidem coloris , sed non indicabant illud incendium quod intus erat: alvus perpetuo fluebat symptomatice: Videbatur in nescio qua materia secreta a venis calor conceptus, Sed quum febris contibnua esset, tamen stipe ἡ I) sensu. erat aliquis, quum tamen nul la foret: immutarique illa febris falsis erat & mentita. Simile quid in Eredemiis legitur, quum tamen febres essent continuae: nam FIippocrates per Historii se tres dies apparuisse febris vacuitatem fatetur. Ex hac historia doceri pos- 13. para. ρξα surnus symptomaticas sepe alvi fluAiones, ut quum sine sense aegri, semo Elicsim atque sensim humores iecedunt -τὰ ωταIm Vocat Hip' pocrates ) quod copiam, perpetuam generationem , & naturae Mars dam re lationem significat, pr6fulisse κατὰ συμβεεηκ R). In morbis Om- η'. honnibus malignis qualiscumque fuerit eXcretio , quoniam uirulentae , materiae excretione, quomodocum Ue id fiat, juvatur plurimum, profutura est. 3Et quod Se humoris qualitate& eXcietionis modo symptomaticum esse dicetur, id ex eventu, si quid virium restiterit , criticum erit. Secundo puto ideo laxis fibris alvum laXatam esse, quod ad diem sere criticum me- di amentum datum sit. At jam ex Hippocrate docuit nus medicamentis praescriῖ
359쪽
pr seriptis diebus instantibus criticis, aut secta vena hypercatharseis esse
faciles : quod nos in plerisque observavimus: nam sequuntur Lepe sud6- res diaphoretici. Si natura valeat, aut arte erecta fuerit, liberantur quidem , sed diu imbecilli manent, & vix a morbis relevantur: sin imbecilla fuerit natura, eodem die quo vel medicamentum datum, vel secta vena , moriuntur : quod calamitatis & infamiae est plenissimum. Verum antequam huic consilio finem imponamus, non erit alienum annotare quae paullo ante diximus ex Galeno comm. in Prorrhet. In affectionibus' febri libus, praesertim ἔ, επισημας ιζ o) , quum eXacerbantur morbi ac repullulant, tape esse καμν ι κ μα p). Mirum cur Galenus non digit κατὰ ist. πυρετους q), sed dixit κατα νοσουι- r): quod forte abs re dictum non est, & magna animadversione dignum existimo. Ac primum scire oportet duplicem esse febrem, unam essentialem , symptomaticam aliam. Α febribus autem' absolute didiis & essentialibus dicuntur capi qui absidue inflammatione, vel abscessu, vel dolore, Vel erysipelate, vel absque aliquo membro praecipue assecto aegrotant. Item addit commem. in aphor. 66. lib. q. Contumacem ob ructionem fortem, cisi febris superveniens DNtomatica esle dicitur. Si autem vel in ammatio aliqua sit , vel aliquid sinise, quod febrem excitet, is absolute febricitare non dicetur. Haec Galenus. Quum itaque in febrium exacerbationibus κατὰ νοσους per febriles morbos, non autem absolute dixit κατα τους , videtur id signifieare :Catoche, cataleptica assectio cadit in febres, praesertim eas quas committit nescio quae in parte dispositio; ut quum materia est in cerebro, & doctri- gratia febris cephalica dicetur , per motum humoris in capite conte ii , qui a massa sanguinis & concretione separatuS esse dicetur: aut quum est in ventriculo, aut in hepate fit febris Elodes, Typnodes , Erysipel todes: atque tunc si catoche incidat, non dicetur proprie cadere in febrem , sed in affectum febrilem : nam febres essentiales, quarum materia per venas sparsa fusa ess, ex se non habent conjunctas catochas, catalepseis, comata: 6 sed sub finem earum symptomatice potest aut coma, aut similis affectio advenire, & hoc malum ut signum & ut causa. Sed quum in episemassiara orborum febrilium soporosi assectus surgunt, asse- Aionem & pravam dispositionem noω in genere venoso, sed aut in ventriculo, aut mesenterio, aut in cerebro ipso significat, & ad pravum eYitum saepe hae febres tendunt. In tribus id genus febris observavimus. Uxor Domini Vieillard , de qua abunde supra, eam habuit, & febris erat typhodes, exacerbataque febre moX delirabat, mox attonita sopitaque plane erat. Filius domini Magni Μedici annos 1 O. natus, idem passus est. Idem quoque & Procurator Dumontier, de quo in principio fere hujus 1ibri. Quae omnia annotata volui, ut hoc tamquam insolens non dicant Medici, sed ut inquisita tanti mali causa, legitima medendi methodus in
Ο In annotationibus febrilibus. p. Carum & coma. e ) Seeundum febres Secundum morbos febriles,
360쪽
LIBERI. CONSI L. LXXXIII. SI ANNOTATIONES.
Melancholicos morbos experiri solere: quod mirum est, suum utrique sint sigidi , humidi, molles , ememinavi, O veluti aquei. Hippocrates lib. a. Epidem. seel. s. I. De somno initio febrium , in febribus, ct dum corpus insuas intus. Hi 'pocrates Comment. in pari. IT. sect. q. lib. 6. Epid. 3. Tamen quidam coma si oppresione cerebri oriri dicunt , caron ab ejus
q. Reperio aliam soporosam assectionem lethargum appellatam , idque ob spe
aetem quamdam peripneumoniae. A de lib. I. nostri Ephemer. suomodo comata Giam in principio febrium ardentium inciderint, annotat Galenus ex Histio rate comm. in parti c. 3T. sect. 3. lib. 3. Epid. s. Etsi per Θpercathar in isam educuntum putria, corruptaque; tamen me dius fuerat ea non agitaυisse. Multa enim sunt in corpore corrupta quae suo gremio adhuc noetura continet ac megit; et si facultatem ejus retentricem forti medicamento attrahente concutias , non mirum s laxatis Abris omnia effuant magno virium dispendio.
6. suasio vero esse pollit an coma incidens in febrem sub finem fiat vitis
particularis cerebri , vel vitis totius corporis : Particulari vitis , ut quoniam m Morbis longis acutis quibusdam sngulae partes sese exonerant , s in cerebro materia moveatur quae coma inferat. nisex si corporis vitio , ut fiat per depositionem veneni morbum caus-ix in cerebrum ipsum : O talia comatasImplomata incidunt in febres definentes natura fusas: Gifes moliente. Id enim est judicatorium, non judican .
Joannes de Longueville a castr1s rediens sebre maligna prehensus est quae multos in castris stativis ad Rupellam jugulavit. Admirabile est qualia symptomata contigerint, ut postea narrabo. Initio febris mitis , qualis accendi solet potius in spiritibus & in materia phlegmatica quam in biliosa, quod motus subitos non haberet: dolor capitis ab initio sae-Vissimus : dolores vagi: calor multus intus : pulsus satis frequens, sed non multum elatus: lingua initio plane arida , & tamen calor similis non Percipiebatur : alvus fatis belle reddebat. Circa septimum sectae Vena SCBallonii Oper. Tom. II. Y. y . . sangui. s) Graeili voee praeditos. u Balbos.