장음표시 사용
141쪽
res fiamus et Episcopatum ex sua cathedra loquutum osse. Sed enim materialis concursus Episcoporum, et materialiter quantavis sollennitate prolata sententia, hujusmodi nota non est. Sufficiens haec erat pro P pae sententia. qui semper idem est formaliter qui et materialiter, et sententiam dicit independenter; non sussicit vero pro Episcopatu : qui et potest non semper esse idem formaliter qui et maiorialiter, et sententiam non dicit independenter. Quapropter nulla alia potest nota adeSse, qua certo sciatur Episcopatum loquutum esse ex cathedra, nisi haec sola: confirmatio Papae; et id quidem ex ipsa utquo intima
Haee autem confirmatio non solum ost hujusmodi nota, sed est insuper actus Verus et proprius summi magistorii quod tunc exorcet Papa. Nam si Papa pro sua parto possit dicere sententiam independenter, Episcopatus tamen id non potest; idcirco quoties id facit. quum Episcopatus suam sententiam semper dicat d pendenter, Papa non potest eam in medio relinquere. et det,et ei adjungere suam. Hic autem actus Papae suam plenam et propriam rationem sequitur: est videlicet actus exercitii illius juris, quod est summi magisterii jus, Papae distincte, personaliter, et lad pendenter proprium. Est igitur actus distinctus inquantum ad exercitium juris, licet unus idsmquo inquantum ad substantiam rei. His ita explanatis, possumus rem Omnem concludere sententia ultima de partibus, quae Episcopatui competunt in jure insallibilis Ecclesiae magisterii.
142쪽
Conclusio Oeta R. Discopatus formaliter sumptus, poteStatem m qisterii emercens, utFote alterum et distinctum p festatis ecclesiasticae relativum subjectum. in iis omnibus in quibus et Papa, et etiam distincte a Papa quod non dicit independenter9,proprio jure et infallibiliter judieat, docet, et sancit; Seu: INFAI.LIBILIS EST; ejus tamen sententiae debet accedere Papae consimmaιio: tum sicut nota: Episcopatum esse loquutum revera eae cathedra sui magisterii p tum sicut actus proprius magisterii Papae, ut actui dependenti jus absolutum tribuat. Haec sunt jura quae, ex natura rei ipsius, Episcopatui sine ulla controversia hac in causa competunt; has partes ejus in Ecclesiae insallibili magisterio.
143쪽
Deo adjuvante rem ex hac parte absol Vimus. pro eo ut tempus si ratio propositi tulit. Non possumus tamen abire quin prius causam aperiamus quae nobis potissima videtur cur tanta animorum perturbatio et tot litos exortae sint; et quae, si aliquando e medio tollatur, malo remedium paratum erit. Haec causa nulla alia intelligi potest, nisi quod sacrosancia haec et divina res non ex aeterna et divina ratione aestimetur. Ex hac enim ratione potestas
ecclesiastica. de qua maXime disquiritur et disceptatur. censeri omnino debet non solum divinitus data Ecclosiae; sod omni dubio procul divinitus sitam a ministrata et in exercitio dirocta. Hoc autem. hoe inquam non attenditur, et ex humanis, eheul rationibus omnis hare causa exercitii potostatis pensatur otiudicatur. R A tamen est evidens. et sicut ipsum lumen divinum, nitida et Serena. Deus, qui Ecclesiae dodit po- tostatem. ipse eum et administrat; et sicut natura Husad instar est potestatis divinae. ita etiam et rius exercitium. Una igitur potestas, et exercitium unum. Idem Spiritus Sanctus o sem assistentia sua adstat Pa
pae, et Episcopatui adstat; adspirat illum t), et hune
adspirat; movet illum, et hunc movet. Quomodo actio
1 Ηoe voeabulo nsns est Plus IX in Bulla dogmati ea de Immaeulata coneeptione Beatissimae Virginis Mariae.
144쪽
- 141 non erit communis, quomodo una eadΘmque non erit
Eecur igitur iam modica fides φ Cur timores. suApiciones, cautelae . humana auxilia 3 Cur irae etiam et pa tium studiat Cur ipsa bella. et in sacris ac divinis r bus. non sacra et non divina discordia tSemel enim posito potestatem Ecclesiae a Deo ministrari, et Spiritum Sanctum eodem modo movere utrumque potestatis hujus subjectum, quod non a mittere impium prorsus ac blasphemum esset; statim
sequitur hoc fidei docretum: Papam. qui pro divino
promisso, pro ossicio suo personali, pro rei ipsius natura descere non potest, quin ipsa Ecclesia ruat: nunquam etiam ab eodem Spiritu Sancto desertum iri, aut non ita moveri ut salii non possit; ex altera vero parte Episcopatum, qui aequo jure necessarius est in Ecclesia, nunquam etiam a Sancto Spiritu deserendum ita, ut non moveat eum idem Spiritus sodem modo quo et Papam, et non essiciat ut revera adsit
illa formalis para, quae simul totum erit, et quae libera et plena voluntate actionem Spiritus Sancti suscipiens et adjuvans . eo ipso idem semper sentiat quod et Papa: et nunquam cum illo in discidium veniat, aut venire possit. Qui de hoc dubitat, do Ecclesia desperavit; sed etiam si de Dseo. Verum enim vero qui in hac fide stat firmus, curam abjecit et ridet procellas. Non eum corripit humanus timor. non quaerit unquam humana auxilia, non terrena porturbatione commovetur. Non sunt enim humanae rationes quae eum cireum circa agunt; sed quae eum firmat. aeterna est et divina ratio. Huic
innixus, stat in fido littore ; et quo majori tempe-
145쪽
stala in alis mari humanarum rationum jactatos vid0t et dolet alios; eo magis fide gaudet se ad hanc tutam petram recepisse. ad hanc aeternam et divinam Ecclesiae rationem; quas petrao similis a Christo Ecclesiae suae datae, sicut illa contra inferorum portas, sic ista contra humanarum rationum insultus. perstabit aeternum duratura.
146쪽
Quaestis, ut eam ponunt udversarii n ib. Quaestio, ut est ponenda n 10
Distinguitur essentia Ecclesiae ab ejus potestate. η ib. Ρotestatem sicut et essentiam unam numero eSSe. n ib. Distinguuntur modi in essentia et in potestate. η 12 E lanatio naturae potestatis π14 Unum esse jus summum et triplex particulare. n ib. Quaestio de subjecto potestatis η 18Ρroponitur communia sententia n19 Ultima relatio inter Ρapam pi Episcopatum . . η ib. Causam quaestionis esse Christi Verba. . . . n ib.
Duo ordines decretorum Christi quibus tum Petro tum Apostolis confert potestatem Regiminis p. 20. Iurisdictionis p. 21. Magisterii η22Εxpenditur decretum: OConfirma fratres tuost η η ib. Decretum insuper summi juris in gratiam Petri. η 26 Nullum hujusmodi in gratiam Episcopatus . . η 27 Expenduntur testimonia pro summo jure Episcopatus, et nulla probantur ure Consequens esse: potestatis ecclesiuaticae, tametsi non ι eodem gradu, tamen duo esse distincta subjecta. n 33 Quomodo subjectum intelligit vera sententia γ . n ib. Quomodo vero falsa 3 n MNeutram admittere distinctionem in subjecto. . v 35
Quid est su solum 3 Quid autem duplex γ . . n 36 Quid est relatio 7 n 37 Duo dici debere potestatisEcclesiae subjecta relativa. η 38
147쪽
Quid est substantia Ecclesiae* η ib.
PRINcIPIUM PRIMUM. Ecclesiae substantiam unam esse. plures vero habere modos subsistendi. . . . . GCONcLURIO PRIMA. Primario duos esse modos relativos: potestatem, et ejus terminum: plebem fidelium. . MPmcIPIUM sEc DUM. Potestatem unam numero esse. π 45
Definitur potestas: principium substantiae Ecclesiae .n ib. Inde consequi: unam numero egse potestatem . . n si Christi verba n47 Christi institutio n48 Quid centrum essentiale societatis, quid arbitrariumyn GEx eo quod Christus personale et essentiale centrum instituit, sequi potestatem unam numero esse. π 53 Sequi etiam hoc centrum principium potestatis esse. η 55
NcLusio AE UNDA. Sicut Ecclesiae principium est potestas, ita potestatis principium esse ejus centrum, id est Papam η 57 ANIMADVEMIo de argumento eae natura rei. . . n 5SQui valor festimoniorum quae ambigua sunt 3 . n MNatura rei ad ealculos vocanda est. p. 61. Exempla. η 63 PRINCIPIUM TERTIUM. Duos esse modos subsistendi potestatis ecelesiasticae, id est duo relativa subjecta:
principium Papam, terminum 'piscopatum. η 66Εxplanatur natura duorum relativorum subjectorum. η MExemplum praeclarum in Romanis Consulibus. η 69Figura in Beatis Apostolis Petro et Paulo. . . . 70Ρrobatur vere esse duo distincta relativa subjecta. u 72 Distinguitur inter Episcopatum materialem et formalem n 76 CoNcLUsIO TERTIA. Papam semper esse aeumdem Dr- maliter qui et materialiter, propterea semper esse id subjeetum; Episcopatum non ita, et propictre formalem tantum Episcopatum esse id subjectum. n 77
Ab Episcopo requiri conditiones ut formaliter sit Episcopus, a Papa non requiri ullas. . .. η 7SDisiligoo by Cooste
148쪽
- 145 Non requiri consensum Episcoporum . . . . pag. 79 Non requiri impossibilem conditionem ut in haeresin ne prolabatur u ib. Excluditur ratio ex jure canonico η81Εxoluditur faelum Honorii, quod historice infectum, a priori impossibile probatur n82Miam esse rationem Episcoporum et Episcopatus, qua illi et iste formaliter tales censeantur. . η 85 Distinguendum inter Episcopos et Episcopatum. η 86
PRINCIPIuM QUARTUM. Papam tenere potestatem ut subjectum personale, Episcopatum uti collectivum. n 88
Id est Episcopos inter se in solidum, uti distinctum
subjectum, et non in solidum cum Papa, potestatis jus tenere, magni refert notRSM. . . . u ib. Hanc esse rationem logicam, historicam ac divinam
cur Episcopatus possit esse, et sit, id quod est.
CONCLUSIO QUARTA. Papam . quia personaliter tenet , tenere. potestatem UNUM; Episcopatum vero, quia collective. tenere eam inter se IN soLIDUM. . η 93 ANIMADVERgio de causa majoris numeri suffragiorum. v ib.
Omnem hanc quaestionem spectare ad sententiam internoscendam unius tantum subjecti potestatis, proindeque non tam magni referre. . .. η 94Unanimem consensum requirere, idem lare ac inducere in Ecclesiam: Liberum Veto s95 Atque de facto tunc fere impossibilem esse Episcopatus auctoritatem . 97ScΗoLioN. Quaestionem de majori numero austragiorumnia de unanimi consensu non impedire, quominus maneae Papae plena et integra potestas. . . n 98
Resumitur quaestio de ultima relatione inter Papam et Episcopatum, supposito diScidio . . . . . ib. Declaratur quid sit dependentia γ . 99
PRINcIPIUM QUINTUM. Papam independenter tenere potestatem; Episcopatum, qua etiam Episcopatus, et potestatis subjectum, dependenter. . . . . . 100
149쪽
- 146 Deinde distinguitur dependentia Episcoporum singulorum, et depρndentia totius Episcopatus. pag. 101
NCLusIO QUINTA. Episcopatum Collegam esse Papae, et dependere ab eo: ut secundum a primo, terminum a principio, corpus α suo centro vitati; Episcopos dependere autem primum ab Episcopatu ipso; deinde duplieiter a Papa: et directe, eadem ratione
sed a fortiori qua ab Episcopatu dependent; et indirecte, una eum Episcopatu; sed quadam majori adhue subjectione η 103 Explicatur objectum potestatis ecclesiasticae. . n 105 Objectum hoc esse Verum, Bonum et Justum divinum; idque unum in se esse η ib.
PRINCIPIUM SEXTUM. Objectum potestatis hujusmodi esse ut impediat quominus inter duo potestatis subjecta unquam possit dari dissidium verum. . . . η 107
Etsi major numero pars Episcoporum dissentiret, neque tunc esset dissidium inter Papam et Episcopatum formaliter sumptum n 109CONcLusio SETTA. Admittere dissidium possibile esse, est negare objectum potestatis, id est Deum ipsum, est destruere hane potestatem, et ipsam etiam Eo-clesiam n 111 Nota inuruntur Theologi hoc dissidium supponentes s ib. Nota inuritur Concilium Constantiense. . . . n 112ScvoLION. Ultimam relationem hanc esse, ut inter Papam et Episcopatum sicut est unitas potestatis, sic semper sit uniformitas in eaeercitio ejus. . . n 114
Quis tandem est Episcopatus formaliter sumptus 3 n ib.
ΡRINOIPIUM sEPTIMUM. Illum esse Episcopatum formalem qui potestatem eodem modo administrat quo et Papa, non solum post, sed etiam ante sollennem definitionem n ib. Exhibetur idea persectae uniformitatis ex aeterna ratione divina π116 Monstratur eam, quod ejus fieri poterat, re comple Disiligod by Cocrate
150쪽
- 147 tam, si Episcopatum formalem spectabimus tantum pGy.
Distinguuntur causae non definitae et dεfinitas a Papa, iterumque Episcopi et Episcopatus. . π 117 In causis non definitis quomodo ripa tractat Episcopatum p , 118 In causis definitis quomodo Episcopatus debet tractare Papam 3 π119 Deinde quae est regula juris quae tenet Episcopos 7 η 120 Quae juris regula tenet Episcopatum 7 ...u 111
Consequens esse etiam ante definitionem consentire. n ib. Causa exponitur: cur Papa deficere non po8sit: nam Ecclesia rueret u 122 Cur Episcopi possint deficere: non rueret enim. v ib. Exemplum schismatis Graecorum n 123 Hanc eamdem esse rationem institution is Christi. η ib.
CONcLusIO REPTIMA. Fieri posse ut aliquando Episcopatus formaliter spectatus ale minor numero pars totius materialiter sumpti Episcopatus; et magis magisque demonstrari: reguIam hanc solam veram quae uniformitatem eum Papa dat pro unica nota. n 124
Demonstratur ex his omnibus auctoritatem Episcopatus non minui, sed mirum quantum augeri. n 125 Hus assequi quam in theoria Gallicana. . . . u 126ScHOLION. Episcopatum esse totius potestatis plenum subjectum, etiam distincte a Papa; esse necessarium; tenere potestatem non delegatam, sed propriam et diuinitus sibi datum; et licet mercitium ejus mediate a Deo, et immediate habeat a Papa, esse tamen loco suo non Viearium Papae, sed Collegam. η 128 ANIMAnullasio de Vicariis Apostolieis u ib.
Habent etiam propriam ordinariam potestatem qua sunt Episcopi sedium in partibus . 129
Magisterii, docentem Verum, Bonum, et Iustum divinum oeu res fidei et morum, etiam distinete