Vetus Latium profanum tomus primus decimus Vetus Latium profanum & sacrum auctore Petro Marcellino Corradino sanctissimi domini nostri Clementis papæ 11. subdatario. Tomus secundus in quo agitur de Latio gentili

발행: 1705년

분량: 330페이지

출처: archive.org

분류: 로마

241쪽

ό Liber Π. caput XXI.

Hinc intelligitur Lucium filium C. Fulvii Valentis ex tribu Pupinia fuisse Pontificem, & Pryse, tum Urbi seriarum Latinarumnam Latinis seriis , quibus in Albano monte Iovi Latiali pro salute Romani, &Latiri populi quotannis saera fiebant, consuevit Res publica, & dein Imperatores nobilissimum virum Urbi praeficere, cui dabisatibus majoribus Magistratibus, religionis causa imperium urbis esset: fuisse itidem III. Virum a ratione Fisci frumentarii, Qt3 sorems Tribumim plebis designatum, de Equo publico donatum.

Sub Othone Imperatore claruit Fulvius Aurelius Legatus Legionum Romanarum apud Sarmatas ab Othone Consularibus ornamentis donatus ex Tacito lib. I. histor. cap.7s. ad finem: sub Severo, & Antonino Fulvius Amilianus Consul cum M. Nummio Crionio Annio Albino i anno DCCCCLVIII. Alter ejusdem nominis ultimo Go dum amo Consul cum Peregrino anno DCCCCXCVI. Iterum post quinquennium cum Vettio Aquilino sub Philippis Augg. Tertius ilianus Consul fuit cum Pomponio Basta II. sub Valeriano, MCallieno Impp. Quartus Fulvius pariter ussimilianus collega M. Claudii Taciti Imp. in secundo Consulatu . Sub Aureliano floruere Fulvius Bojus dux Rhaetici limitis, Fulvius Sabinus Praetor urbanus. Sub Gallieno tandem tres Fulvii Imperatores Augusti appellati sunt, Macrianus uterque, Quietus pater cum duobus filiis , qui ab Aureolo duce Domitiani victi & occisi sunt teste Trebellio Pollione . de triginta Tyrannis. Hinc Macrinianorum familia, ex qua super stites Alexandri Magni imagine in omnibus ornamentis, & poculis utebantur. Quae satis sint ad Fulviam gentem Setinam illustran

242쪽

Vetus Latium Profanum 226

CAPUT XXII

De Annia gente Setina .

A Whi m g dx pἰς jam Lavinatem fuisse aliqui sus.

picantur. Ferunt enim Laviniam , a cujus nomine

Lavinium , Annii Sacerdotis filiam fuisse: quod

sane commentum Graecorum fuit, qui fabulati sentu eam Lavinam Annii Deliorum Regis, seu Apollinis Sacerdotis filiam apud Delum desponsasse, M ab ea Laviniuntia denominasse, ut produnt Dionysius lib. I., & Auctor Origin. r. Roman. Alii eam semiliam Lanuvinam secerunt , quod Milo Lan vinus testimonio Ciceronis Philipp. 3. , & in Miloniana, Anniae esset gentis ex Velirio lib. 2. , & eodem Cicerone. At hi sane delirant, nam palam est, Milonem Papiae Lanuvinae gentis a C. Annio adoptatum , nomen simul , & hereditatem adoptivi patris accepisse, uti patet ex Tullio loco iam dicto , & epist. 3. lib.q. ad Atticum , ubi Manutius Conimentator id sitis perspicuum ex Appiano, Velleio , PI

tarcho, Dione, & Paediano asserit: quamquam non desint , qui veteres res penurbantes Lucium Annium Verum propinquum M. Antonini Philosophi , quem is ad imperii partem novo benevolentiae genere adscivit, Lanuvinum dicant ex Aurelio Victore de Vir.Ιllustr. , Eutropio lib. 8. , Augustino in mia, aliis et perperam tamen squum pateat eum non ad Anniam vetustam Romanam gentem , sed ad aliam ortam ex Succubitano Hispaniae municipio, Etruria- , aut Faventia genus retulisse , quemadminium arrisit Spartiano in Alio Vero, de Iulio Capitolino in L. Vero. Plerique autumant Cn.

Flavium Scribam, qui cum L. Anicio Praenestino Civis Romanus factus est, Anniae Consularis gentis consanguineum fuisse, nam hunc . Annii filium , & Anniae familiae faciunt ex Cicerone lib. 6. epist. I . ad Atticum, Plinio lib. 3 3. cap. r. , Aulo Gellio Noct. Attica r. lib. s. cap. 9., quos proculdubio fefellit inscitia Scribarum, qui loco Gnei, Annii scripserunt: quippe Livius lib. s. Cn. Flavium Cn. filiunia vocat, uti & in emendatis Codicibus Ciceronis scriptum legitur ; M sic

243쪽

Liber II. Caput XXII a 2

se Plinium , εe Gellium emendandos censet Manutius in eadem epist. i. Ciceronis ad Atticum lib.6. ubi subiicit Annii nomen nequa quam ad familiam Cnei , qui Flaviae erat, ad patrem pertinuisle. Porro viri docti probant hanc gentem genus retulisse ad Luc um Annium Setinum, qui anho V. C. CCCCXIlI. vel juxta aliorum computationem CCCCXV. T. Manlio Torquato III., ω P. Decio Mure Coss. Praetor Latinorum , & Legatus ad populum Romanum factus, Romanis bellum indixit, & Imperator Latinorum ad Veserim in Campania cum T. Manlio Consule pugnavit teste Livio lib. 8.Ejus rei argumenta plura sunt; nam ante id bellum nusquam Anniae gentis nomen Romae auditum , de post illud intelligitur eam familiam in Civium numerum adscitam, & di nitatibus auctam, uti infra trabimus. Itidelis reliquiae ejus gentis Setiae manent, quandoquidem vetustissimam viam, quae a Porta Passibella ducit ad sentes L. Pomponium Annianum de sua pecunia stravisse probat lapis in

Τhesauro Gruteri pag. I 8., quem Cap. I. retulimus: qui sane A

nianus dictus est , quod in Anniam adoptatus esset, quemadmodum exemplo sunt AEliani, selliani, Aniciant, Fulviani , 3e similes, ita inscripti, quod in filiam , Emiliam , Aniciam , vel Fulviam essent adoptati ex Fabretto Inscript.cap. pag. 3 I8. Sic Cicero lib.q. epist. 3. ad Atticum Annianam Milonis domum vocat , quam C. Annius rivi adoptivus pater ei reliquerat. Cippus quem Setiae essessum testatur Ligorius , & sine loco refert Fabretius Biscripti cap. F. pas. 3 7 I. hujusmodi esti

. . . . .

L. ANNIO L. L. DIPHILO MAIORI L. ANNIO L. L. DIPHILO MINORI L. ANNIUS DIOMEDES LIBERT EIS.

unde probatur Anniam gentem Setiae rus habuisse. Movet de me Plurimum mos Romanarum gentium . quippe Alba eversa nobilisismae familiae , quae manus fortiter cum Quiritibus conserverant, R mam traductae sunt , & ad dignitates evocatae , uti Gegania , Iulia . , Claelia , Quintilia , Quintia , Servilia , Acilia , Metilia , Iunia , Curiatia, Veturia , & similes Albanae gentes , quas Tullus Hostilius Ff i Roma-

244쪽

α18 Vςtus Latium Profanum

Romanorum Rexciritate donavid ex Dionyso lib. I. 3.&4. Livio lib. s.. α aliis. sic L. Mamilium Tusculanum, . b nicium Pr nest num, & Cn. Cotuacanium Camerinum , di similes hostes Reia publieae judicatos ,: quod bello fortiter pugnassent, dc egregiis familias suas illustrassent , Romana Respublica cives suos secit , uti suo Ioco dicemus . , It arbitror Romanos post pugnam ad Veserim cum Latinis, re rem pro suis a L. Annio haud segniter gestam , eam gentem civitate disnasse, & muneribus. . .: Praedictis consentit nummus C. Antistii veteris Consulis annov. Q DCCXLIII./Legati Aususti bello Cantabrico . m cujus am

IMP. CAESAR AUGUS.. TRIB. Por VIII in postica: C. ANTISTIVS VETUS FOEDvs P. R. C U M G A B I N I S .

ut videre est apud Patinum in Suetonio pag.268., & Harduinum de Numm. antiq. popul. de Urb. pag. I Tq. ex quibus intelligitu C. At timum genus suum retulisse ad Antistium Petronem Gabinorum. facile principem, quem Sextus Tarquinius Gabiis dolo interemit, icto postmodum so ere populi Romani nomine cum Gabinis: quanarem narrant Dionrsius lib. 3.&φ, Harduinus loco jam dicto. Quare mihi persuadeo fatis probatum, omnes fere Romanas gentes Consulares ex Latii, & Sabinorum municipiis ortas, in Romanam civitatem adscitas post aliquod illustre facinus , aut insignem dignitatem in Coloniis suis gestam, ostentasse etiam in nummis origines suas, ec praecipue eas, ex quibus constare possent earum progenitores Roma ipsa vetustiores, quemadmodum ex Cicerone Philipp.3O Maliis superiori Capite relatis notavimus, patet ex denario QSulpicii apud Fulvium Ursinum in Sulpicia: qui ut innueret gentem suam tavinio oriundam, in nummo impres it porcam, & Penates Deos, uti Fulvio arrisit: qui tamen spreta omnium Taciti exemplariunia fide Lanuvium pro L nivio, de Lanivium pro Lavinio legit: Sulpicium Quirinum, quem Lavinatem putat Fulvius, Lanuvinum fuisse

245쪽

Tacitus prodit , & saxum subtus Lanuvium effossum de quo fusilis

Capite 2 p. . di 2um : Quare 'patet i C. Sulpicium Platorinum eo

nummo inscriptum allus se potius porca , & Penatibus, Romanis Magistratibus , qui Penatibus , & Vestae sacra faciebant Lavinii prius. quam in provinciam proficiscerentur , seu Urbi Romae a Lavinatiabus Albam traductis conditae, quemadmodum ex relatis Lib.I. Cap.9.

Porro & Setini cognomen , quod plerisque Fulviae , & Anniae gentis, fuisse memorat Pighius in Idea Romanae historiae post libri 8. Annalium , voce Setinus , palam ficit , eas familias Setia oriundas , quum liquido constet plures gentes Romanorum plebejas a Coloniis ortas , & civitate Romana donatas in fastis descriptas cum cognomine a patria sumptor Sic Coruncanii te Sulpicii Camerini , Claudii Sabini , Porcii Tusculani, Scatinii Aricini , 5e proprie M. Scatinius anno DXCVI. Quaestor, Si dein anno DCI. plebis Tribunus Scatiniae legis auctor , dieti sunt: quorum mentio frequens est in Pighianis Tabulis , quod Camerii, Tusculi, Ariciae, & in Sabinis eorum majores vixerint , qui primum Romam venissent a patria id cognomen adepti essent , uti suo loco fusius explicabimus , quamquam aliquae semiliae a populis , de quibus progenitores triumphaverant , Vel urbibus , quas ii expugnarant cognomen sibi adscivisse exploratu

habeam a Hisce positis, Anniorum praeclara gesta enarrare exordior. Primus hujus gentis Civis Romanus factus creditur Pater T. Annii Lusci, cuius nomen ignoratur . Is fuit Quaestor M. Pomponii Consulis in Sardinia anno DXXIL, Tribunus plebis anno DXXUII., Praetor cum C. Servilio Nepote anno DXXXIII. , & biennio post cum eodem Servilio , & C. Lutatio Consulari Triumvir ad Colonias Placentiam , Cremonamque deducendas; Annibale autem cum exercitu in Italiam per Alpes transcendente , per tumultum a Boiis Gallis Mutinae cum sociis obsessus , moxque paciscendi titulo extra muros evocatus per fraudem detentus, ει captus fuit ex Livio lib. xi. & 3o., Posibio lib. 3. Hujus filius Tu Annius T. F. Luscus, quem produnt fuisse Guaestorem anno DLXVIII., Tribunum plebis anno DLXXIII. , d dilem plebis cum C. Memmio Gallo anno DLXXV., Praetorem

246쪽

Vetus Latium Profanum

anno DLXXVIII., Legatum eum Appio Centhone, & Cn. Caepione ἡ Senatu in Macedoniam musiim ad Persen Regem anno DLX cl. ,εe dein inter decem Legatos a Senatu constituendae Macedoniae ex Livio lib.ηχ. & qs. Hus filius dieitur T. Annius T. F. Τ. N. Luscus. Hic Orator nobilis suis, Cicerone in Bruto teste, Quaestor in Italia, & Gallia C. Crassi Coc anno DLXXXV., oibunus plebis anno DXC. , AEli-lis plebis cum L. Stertinio anno DXCHL frumenti copiam, & annonae laxitatem procuravit, quemadmodum intelligitur ex Annii hujus argenteis numnus apud Golizium, in quibus Castores in equis decurrentes expressos, dc in Romae galea spicam pro ala positam videmus et Praetor Hispaniam ulteriorem sertitus provinciam obtinuit Sexto Iulio Caesare , & L. Aurelio Oreste Coia anno DXCUI., le Consul fuit cum M. Fulvio Nobiliore anno DC. An huius filius , an frater esset alter T. Annius T. F. T N. Luncus Rufiis duplici cognomine appellatus, adhuc incertum est, quanis quam putem eum filium superioris Consulis fuisse. Hie Quaestor Ostiensis factus anno DCIX. ad summum magistratum ascendit Quippe Tribunus plebis fuit anno DCXIV. inter adversarios, & diia suasores legum T. Gracchi ex Plutarcho in Gracchis, qui eum non . tam eloquentem, quam in rogando, respondendoque promptum & argutum appellat ; Sc ex Festo voce Sature, ubi fragmentum orationis hujus Rufi in Gracchum resert. Fuit de is AEdilis plebis cunia Cn.Octavio Nepote anno DCXUIL, Praetor Urbanus anno DCXX., sequenti Illyricum provinciam obtinuit, & anno DXXU. Consul eum Cn. Octavio Nepote, quem consortem in Tribunatu plebis, Praetura, & AEdilitate habuerat. Ad hunc origines suas retulisse sus. picor M. Annium Rufum, qui anno DCCLXIV. M. Ambibugo in Iudaea successit, quam provinciam Praetor administravit usque ad Augusti mortem ex Iosepho antiq. lib.2. ,-Zonara. Nepos superioris T. Annii Consulis anno DXCVI. fertur C. Annius T. F. T. N. Quaestor anno DCLX., Tribunus plebis anno DCLXV., AEdilis plebis cum D. Iunio Bruto C. Albio Carrinate , & L. Cassio Longino anno DCLXVIII., Praetor Urbanus anno DCLXXI., sequenti anno utramque Hispaniam Proconsulari Imperio

247쪽

Liber II. Caput XXII. 23r

ito obtinuit, nam Sulla Distator cum magno exercitu eum misit contra Sertorium proscriptum, qui ingens bellum in Hispania moliebatur , & Pirenaeos montes cum sex armatorum millibus Occupaverat. Horum ducem Salinatorem C. Annius per dolum occidi curavit , depulsoque praesidio transgressus in Hispaniam Q. Sertorium viribus imparem cum suis fugere in Mauritaniam coegit , ut auctor est Plutarchus in Sertorio. In denariis argenteis apud Fulvium Ursinu hic Annius Proconsul vocatur. Alter denarius in parte antica haec habet: L. Fabi L. F. mo. in postica et c. Anni T. F. T. N. Procos ex S. C., alter haec C. Tarquit. P. F. , in alia parte C. Anni T. F. T. N. Procos ex S.C. . Uterque in anteriori parte exhibet M netae , vel Astreae caput diademate cinctum cum bilance, te caduceo , Iustitiam rerum reginam esse significans r in altera Victoriam cum palmae ramo . In utroque nummo Q. litera est , unde intelligitur L. Fabium, & C. Tarquitium fuisse Quaestores C. Annii in utraque Hispania. Ex praedictis ortus creditur L. Annius Bellienus Quaestor anno DCXXXIV., Tribunus plebis anno DCXXXIX. , AEdilis plebiscum L. Aurelio Oreste Cn. Aufidio , ic M. Domitio Calvino anno DCXLII., Praetor triennio post Asticam sertitus, prorogato insequentem annum imperio eamdem provinciam obtinuit , & dein ab Utica evocatus Cirtam in Numidiam cum reliquis senatorii ordinis in Afiica degentibus ad Mauros Bochi Regis Legatos audiendos ex Sallustio in Iugurta. Hus sertasse stater fuit C. Annius Bellienus , quem Cicero in Bruto Sibienum mendose appellat. Hunc narrant I urisprudentia insignem, Quaestorem factum anno DCXXXV., Tribunum plebis aniaci DCXL. , milem plebis anno DCXLUL , Pra sectum militasse sub Q. Metello contra Iugurtam in Numidia, reversumque Praetorem factum anno DCXLVII. , & prorogato imporio in sequentem annum Achajam provinciam obtinuisse, dein Consulatum petentem repulsam passum C. Mario praelato, quemadmodum ex Ciceronis Bruto colligitur. Hus filium scimus C. Annium Bellienum C. F. Proquaestore C. Sentii Propraetore in Macedonia ano no DCLXVII., & Tribunum Plebis anno DCLXXIII.

248쪽

Σ3α Vetus Latium Profanum

Claruit etiam P. Annius Asellus Proquaestore P. Gabinii Proia pr tore in Achaja anno DCLXVIIQTribunus plebis anno DCLXXIAN Praetor urbanus anno DCLXXVI. . Hujus meminit Cicero in Verrina 3.&qo ubi testatur eum mortuum C. Sacerdote Praetore

anno DCXXLVIII. . Ad hujus filium pertinere arbitror lapidem apud Gruterum pag. 3 36. , & Fulvium insinum in Annia:

Fulvius ad patrem C. Annii , Proconsulis Hispaniae eam inscriptio. nem refert, oscitanter tamen, quum ille T. F. TN. dicatur, uti jam diximus. Claruit St M. Anilius Nepos Tribunus plebis anno DCCI, &sequenti Legatus M. Ciseronis in Cilicia, ut ipse ad Atticum lib. s. epist Φ, cujus pater ignoratur. Huius gentis pro certo habeo Bastas , Fabianos, Annullinos, & Eucharips fuisse ; nam C. Annius Bassus his Consul cum Diocletiano, alter ejus nominis his Consul sub Constantino, ab hac Annia vetustissima Consulari familia genus ducere ja abat ex Panuinio, & aliis. Sic AnniusFabianus Consul Severi Imperio, C. Annius Annullinus cum Prontone Consul sub Severo , Cornelius quoque Annius Annullinus Consul, S Praefectus Urbi, qui inter .Libertinos suos Diocletianum Imperatorem habuit. Hujus fortasse filius P. Cornelius Annius Annullinus, Comsul suffectus sub Maximino, &Galeris a Maxentio intersectus dicitur. Alterum Annium Annullinqm ferunt per triginta tres vices summa Praefecturae Urbis dignitate ornatum , praesertim alerio imperante . Laudatur summopere Flavius Annius Eucharius Consul, MPraefectus Urbi sub Theodosiu seniore. Caeterum Ueros, & Verissos, seu Verissimos, quo cognomine frie Hadrianus Iniperator usus est, Galli quoque, & Libones Anniae gentis Consules, non ad Anniam Setinam sentem, sed ad alteram ejusdem nominis Succubitano municiis

249쪽

Liber II. Caput XXII. 233

nicipio, Etruria, vel Faventia oriundam pertinuisse arbitror. Fabret tus eap. s. Inscrip. pag. 39. hunc cippum refert:

ET Q. ANNIO M. F. PALANNIANO, POSTUMIANOQVAESTORI. URB. PRAETORI PROCOS. PROUINCIAE SICILIAE PRAEFECTO AERARI MILITARAliqui putant hunc suisse filium M. Annii Ueri, quem sub Tito, &Vespasiano bis Consulatum & Praefecturam Urbis adeptu m , avum que M. Antonini Philosophi, narrant ; alii. cum filium M. Annii Libonis Consulis suisse opinantur. At ego hariolus non sum, qui divinare possim num Q. Annius Setinae, Se Consularis vetustissimae esset familiae, aut alterius Succubitanae, seu Faventinae. Nam Ueri cognomen, seu Libonis omissum

haud fuisset in lapide,si Q. a Veris, & Uerissis descendisset. Id pro ce to habeo, eum Magistratus descriptos in cippo gessisse Imperatorum tempore, nam Praefectos marii Augustus instituit ex Dione lib. ue s. Altera epigraphe prostat apud eumdem Fabretium cap. s. pag. II.

ANNI A Ru GILLA

HERODIS UXOR LUMEN DOMUS CVIVS HAEC PRAEDIA F V E R V N Τ.Hane pertinuisse putarim ad Regillam Herodis Attici uxorem ex Annia Uera vel Uerissima gente, cujus statuam, & aliam Anniae Faustinae Augustae Herodes, qui Consul fuit Anno v. DCCCXCVI. locaverat ad pagum Triopeum in via Appia III. ab Urbe lapide, in quo situ praedium habebat, uti diximus superiori Cap. 2 o. & notat Fabretius loco jam dicto ; unde lumen Ligorio Cap. 2 o. laudato.

250쪽

α34 Vetus Latium Profanum

CAPUT XXIII.

De aliis familiis Setinis, s de C. Valerio Flacco

poeta Senno.

Tixipi m genrem Sςxinam fuisse aliqui suspicantur, quod

C. Titinius Comicus togatarum Scriptor opus in laudem Setinae Coloniae exaraverit: cujus fragmenta frequenter reserunt Festus de Verb. Signific., & Nonius Marcellus de Propr. Sermon. . Hinc Setiam C. Titinii patriam faciunt, putantes ex Nonio idem opus inhonorem patriae a Titinio conscriptum. At verisimilius est, Titinium Comicum rus Setiae habuisse , atque ideo hanc Coloniam laudasse, seu potius illi opus dicasse. Caeterum neque liquet Titinium Comicum ex gente ejus nominis Romae Consulari ortum , quam Sabinam fuisse viri dotii probant , de prae alijs Ligorius in libro de Familiis Romanis, de Fabretius Inscriptionum cap. Io. Pg.7os . , qui hanc subnectit.

Pontriam gentem Equestrem Setinam fuisse haud dubito ex lapide effota in via Latina apud Ligorium voce Tribu Cluentia: D. M

M. PONTEIO M. F. CLUENTIA CAPITONI E Q V I T I ROMANOS ETIATRIBUNO LEG. VII. GALBIANSVM VIXIT ONN. LXVII. M. VI

SEARCH

MENU NAVIGATION