장음표시 사용
441쪽
hi . Sed Sc Episcopus tertiam partem sibi obtingentem impendere debebit. Nunc de ecclesiarum unionibuλ 63i paucis dispiciamus.
nim decimae & fructus Ecclesiae in resectionem impenduntur, modo i eetalis aliqua portio in eam rem deputatur, modo Laicis id imp nitur onus, de quibus omnibus videatur singularis reactatus Petri
Pechii de Ecclesiu reparant per Iori Carprori t. a. definit. Con . yy . O multis seqq. Z.
summa ι - fiat) Antequam ulterius progrediamur, .credo nec ingratum nec inutile, ad cognoscendam originem & progressiim superin stitionis intuitu templorum 3: rerum ea pertinentium, & ad intelli-. gendas eo melius titulos bujus libri eo pertinentes, Oturum, si sunt mariam exin sitionein eorum, quae Rudolphus Hospinianus Libris
locis saeris: De loco in quo I triarchae ante exstructum Tabern culum famili/s suas instituerunt; de de Lucis, in quibus Gentiles primo convenerunt, & sua sacra traimirent. Refutatio argumentorum Anabaptistarum omnia templa improbantium. M Bellarmini ac Ubi. .qui starum calumnia , .qua Orthiaosos tanquam templorum holtis damnant: De Tabernaculo Judaeorum: De Templo Hierosolymitano priore Se posteriore. De Synagogis Judaeorum eorumque frigine: in Authoribus 2 prima orisfie Templorum apud Gentes: ubi de Lucis juxta Tmpla Eibnicorum. D e Templorum EthnI-xorum otione, loco, situ, forma & restauratione. De origine, auto Aribus progressi mplorum apud Christianos; ubi R de studio aediscandi magnificentissima & sumtuosissima Templa. F. Patrum j .dicium quod Christiani Templis non alligati esse debeant. Templa &c. non esse aedificanda absque si eciali Principis licentia. De nominibus t Horum, quae a Christianis ad convecitus publicos celebranis sunt exstructa. De titulis, raraeciis st diaconiis Romae. In cujus hQm
442쪽
CONSTRUENDIS, CONSECRANDIS, &e. Ioas
honorem Templa primitivae Ecelesiae fuerint erecta, in quem non di fimulandum abusum ea res abierit, ac Martyriis: occasionem dederitim causis mestitudinis Templorum apud Christianos: De Mirae us falsis pro aedifieatione Temploram: De superstitionibus variis eirisca temploriam aedificia exortis: Deque Templis nullis prophanis usibus destinandis. Bellarmini responsiones ad Patrum testimonia eo tra sumtuosissima templa, eariindemque refutatio. Bellarmini arguis menta pro sanctitate Templorum, S quod in iis Deus magis quam alibi exaudiat, eorundemque eonfutatio. dem argumenta pro ex structione & dedieatione Templorum in honorem Sanctorum, & eois xum refutatio. De origine & progressii Asylorum, Liturr secundus GAeomplectitur originem rerum quae in te lis continentur. Do Oria G. . sine Presbyterii. teu Chori & Gremii Templorum. Bellarmini ratione. pro prima parte Templorum Vessus orientem, earumque resutatio. De origine Cryptaram, Cathedrae Episcopi, quam alii Amis bonem vocant, Baptisterii, Τιεμείων, seu Ciboriorum, quae voeantur Germanice Sacrament.. augelial Altarium,&Ornamentorum altarium. De origine & progressu TranslRtionis, Venerationis, Ador itionis & cultus Reliquiarum Sanctorum in Templis ager 'atarum
Brinmenta& rationes variae centra translation S, &e. Reliquiaram. Responsiones Bellarmini ad OrthodoXorurn argumenta contra transisIationem & cultum Reliquiarum: Solvuntur argiunenta & rationes Bellarmini pro Sanctorum Reliquiis earumque cultu. De origine di progressu Imaginum vel Simulachrorum apud Gentes, Idolorum apud Judaeos, Imaginum 3e adorationi&earum apud Christianos. De certamine propter Imagines & earum cultum inter Orientales & Oeacidentales exorto: & Synodis ea de re habitis: Ubi 3e de miraculis falsis ac mendacibus pro confirmatione cultus & adorationis Imagiis num. De argumentis, quibus adoratio Imaginum partim defenditur, partim excusatur, eorumque confutatione. De variis abusibum circa imagines ab ipsis quoque Pontificiis olim damnatis. De no.
minibus Imarinis. Simulachri, & Idoli, & quod Idoli nomen a Seribrioribus Ecclesiasticis pro quavis imagine, qyae divino honore coli Disiligod by Cooste
443쪽
tur, usurpetur, ubi Orthodoxorum sententia rationibus multis eon. firmatur, de Bellarmini argumenta contrarium adstruentia, refelluntur.
De Principibus Iconomachorum, falsa sententia Bellarmini refutatur Ze vera confirmatur. Quod sint prohibitae Imagines DEI: ubi argumenta Bellarmini, quibus probat, licere pingere Imaginem DELrefutantur, 3c Orthodoxorum confirmantur. Imagines in templis non recte collocari, multis argumentis probatur. Responsiones Belis Iarmini ad ea confutantur: Ejusdem rationes contrarium asserentes
exeutiuntur: de Epiphanti epistola ad Ioannem Hierosolymitanum Episeopum defenditur, de Imaginibus in Templis Christianorum nota
habendis eontra Sanderi de Bellarmini calumnias. Imagines in templis non esse utiles extra historiam contra Bellarminum probatur, ejusque argumenta reseli tur. Imagines Christi δe Sanctorum non te ste coli religiose de adorari, argumentis multis probatur, & Bellarmini rationes contrarium .defendentes confutantur. Nullo genere cultus Imagines adorandas esse, eontra Bellarminum probatur. De eruce vera Christi, ejusque cultu ili adoratione Orthodoxorum doctrina probatur.& contraria Bellarmini refutatur. De Imaginis & sigurae Crueis cultu Bella ini argumenta .examinantur Argumenta Bellarmini quod signum Crucis sit venerabile excutiuntur. Argumen. ta Orthodoxorum contra cultum & venerationem Crucis adversus Bellar num defenduntur. De origine Lucernartim seu luminum, cereorum vi lampadum, organorum musicorum, Anathematum aliorumque ornamentorum in templis .Christianotam. Solutiones Bellariani pro his Anathematis AE .ornamentis. De origine Aquae lustralis, & campanarum .et ubi & de precibus ad earum pulsum matutinum,meridianum,di vespertinum institutis S num ad eam superis
stitionem Christianus cogi debeat. De crucibus, gestis gallinaceis& stellis in Templorum turribus seu sinnis. De origine & progressu processionum ad templa S alia loca sacra: ubi & de Stationibus, Litaniis. Rogationibus,& Supplicationibus: iis praesertim, quae triduo illo, quod inter Ascensionem Christi,& Dominicum diem interjectum est: quaeque in Festo S. Marci quotannis celebrantur. quarum haea
Major illa Minor appellatur. De origine di pisgressu im orationis
444쪽
Sati toti im in Litaniis & Supplicationibus: deque variis decretis de Litaniis & Supplieationibus: decli iod Supplicationes &Procelliones a Pontificibus Romanis tristitutae, earumque superstitiosae ceremoniae ab Ethnicis maxima ex parte desumtae sint. De Peregrinationibus ad templa Ze alia sancta loca ex voto,& religionis ergo: Ubi de origine di progressu Peregrinationum in terram sanctam, ad templa, seputichra, , reliquias Sanctorum, ad limina seu templa Apostolorum Romae in Ilibileo anno. De Peregrinationibus ad Sanctorum Imagines: aibi de origine be progressu Pereginationis Loretanae in Italia, Κ- remitanae in Helvetia, Ratisbonensis in Germania: Item de origine&progressu quarti cujusdam peregrinationum generis Peregrinorum pauperum. Denique, Peregrinationes ad templa, sepulchra, reliquias Ne imagines sanctorum religionis ergo, a muliis improbatas esse vis,stenditur: ct argumenta Milarmini, quibus eas tanquam pias de re ligiosas defendere conatur, refutamur. Liber tertim sistit GSe crea Libri . M aempla. De origine Coemeteriorum, Sacellorum seu Capellarum, ossariorum, quae Germani vocant aedium sacerdotum juxta templa,&Carcerunt E.piscol)orum. De origine & progressu Scholarum. Scholasticae Theologiae primae, mediae, & ultimae. Biblios hecatum, & typographicae artis. Dber exponit maioriam consecrationis. De orietine & vero usu consecrationum Se dedicationum in genere. De origine dedicationum de consecrationum
templorum apud Christianos: Ubi limul ostenditur, a quibus juxta Pontificios templa dedicanda: quae templa, Se quibus ritibus conse. eranda: quando item dedicationes istae festivae , anniversariae factae: deque miraculis sal sis pro dedicationibus templorum. De origine dedicationum altarium: Ciueis& Imaginum: Calicis, Ceret Pascha. iis: Frugum, Primitiarum. Aquae lustralis, Campanarum de Coenaeis bteriorum. De bonis Ecclesiasticis tractat Liber nimirum de origine di progressu honorum Ecclesiasticorum: ubi agitur de conditione bonorum Ecclesiae Christi in terris de Apostolorum aetate, se inde usque ad Constantini Magni tempora: deinde de donationibus Constantini Maqui temporibus factis, ae inde usque ad nostram
aetatem: ubi & de salsa supposititia Constantini Magni donatione.
445쪽
UNio nihil est, quam duarum pluriumve ecclesia
rum Dista connexio: 63r dicta ab uniendo, ex eo, quod plures ecclesiae in unum conjungantur. Unionum autem ditae sunt species: aut enim perpetuae sunt, 633) aut temporales. Perpetua: sunt, quae fiunt, ut sine . ν ta De oridine decimarum, & quo pacto eae in manuS laicorum perUe- .nerint. De origine oblationum & Primitiarum. In quorum fue. rint potestate bona Ecclesiastica a Conliantini Magni temporibus rubi & de origine Advocatiarum seu Juris PatronaruS, , t ehen. De usu abusu Bonorum EccLmiuiticorunt, ubi simul de in. corporationum VoragiΠe. De bonis. quod a Laicis absque principis. aut Magistratus po itici permissu. ad Persisnas Ecclei iusticas, nulla alienatione transferri postunt. T. εTIT XIV. ad T. 6 a Facit haee connexio. ut unita EceIesia mutet naturam pristi
nam&sequatur naturam Ecclesiae. cui faeta est unio. Et hine non tantum omnia privilegia, sed&omnia ouera regulariter communi n- - tur, quia participans de commodo etiam participat de incommodo.' Debent tamen minores Ecclesiae, tanquam filiae, majoris veluti matris regi disciplina. GIm latron. AEP. s. n. Z. :p. p. viis. Vas Perpetuae uniones rariisime locum habebunt, & non ulto
446쪽
l DE UNIONIA A ECCLES ARUM. Ioas
ne praefinitione temporis perdurent. Temporales sunt quae ad certum tempus, puta ad alicujus vitam
instituuntur. 634) . 'Causa uniendi ut necessitas, S utilitas. g. r. Vel ut ) ergo ex ca usa una ecclesia vel Episcopatus in plures dividi periraittitur, sic etiam rebus suadentibus plures eccle lue in unam conjungi possunt. ζ'.' Causae Vero unionum sunt, aut a urgens necessitas, t aut evidens utilitas. Necessitas, veluti cum duae clesiae adeo sunt pauperes b) ut impossibile sit carum
proventus ad victum duorum sacerdotum sussicere: b)e. eam' aut, si altera hostium c immanitate desolata sit. Util-ie de aetatilitas, ut cum locorum opportunitas id eXposcit, vel, inqua- temporis qualitas: puta, quia in loco nunc Christia-Bl.in ju.Un uiri dicatur imminutus numerus: aut, quia obseu - c. μ' i Lo.
o sorte, nisi eo tantum casu, quando ob fiuctuum tenuitatem aut'. sterilitatem minister Eeclesiae alimenta sua habere ne illi. Alias e nim tutius est, ad tempus tinionem facere, ut Ecclesiae imitae facilior detur regressus ad separationem, aut saltem peri et uitatem ita restri uisi gere, ut desinat sicubi cessiverint causis. propter quas facta fuit ut Io,
, uti autor ait infra g. 8. sed quae non tam perpetua dici poteli, quam ad . tempus indefinitum iacta unio. Z. 63 Fieri id potest dupliciter, vel quam diu is, qui univit, Explisara vivit, 'et quamdiu is,cui est concesta. I lerumque tamen in gratiam & fa-
orem personarum uniones saetae reprobantur, quod speciem nego. tiationis Ze lucrum turl e continere ideantur. Caeterum unionζs
intentio primaria haec esse debet, ut & ministris Ecclesiae ix plebibus consultum sit. Nec enim lienetur minister Ecelesiae sibi victi im quae- .rere aliunde, quam ex reditibus Ecclesiae aut ex oblationibus Laico
447쪽
ctuum tenuitaten non perinde idonei 63s) sacerdotes ad beneficium procurandum inveniantur. His igitur casibus, ne quid detrimenti divinus cultus & animarum cura patiatur, debent plura beneficia, vel ecclesiae in. unum coniungi. 636
Sicut unire Epipe aim pertinet ad Romanum Pon- . tificem, e minores Eiclesiis ad Episopum cui subunt, . inferiores vero uoupossunt uuire.
rum, quibus servit, etiamsi maximus alioqui arti sex sit, possitque commode ex ea industria alimenta capere, uti volunt Canonisiis. Did. Covarruv. l. r. raso r. n. s. Sed majore tamen laude dignus
est ille, qui in lavamentum Ecclesiae ipse quoque propria industria: sibi victum comparat exemplo Apostoli Act. XX. IAI . . r. In Ia. a. Thessal. m. L Z. '. - f. a. I. Posset hoe exemplum ad ea sum necessitatis referri. eausis ipiis singuIatim & in speeie agit Petrus Grecorius de beneflc : 'cos. ao. n. I . qui num. M. gravem movet querelam de unionibus papata vitiose quaeri sblitis: Muit, inquit, Episcopi, qui inIervin ob lacrum vel ambitionem, vel invidiam Ecclesiarum uniones ἐ permittunt. Fisunt quaedam cosiegia, P.e ita opipare vivere δε- , creverurit, ut victum clericalem bifusicere non arburentur, vis voeentur Rabini, o ea ratione vesper obreptionem velsubrepti F. onem unirasibi procurant beneficia parum postea de cultu istarum Ecclesiarum solliciti. Non enim cultum augere sidcusinam sis-gunt. 3cc. Z. II. Plura de lioe abusu memorat Paulus Sansus de beneficii 2 . p. ao . Conser etiam Hos nianum de templis lib.I. cap. 7. . st q. T. 63 I De abusu circa unionem beneficiorum, R quod ille in eonei. Ii
448쪽
g. 3. Non tamen Omnibus passim quascunque ec-esesias uniendi potestas indistincte permittitur, sed certis duntaxat servatis regulis. Et quidem, o sicut unire
Episcopatus, atque potestati alienae subjicere ad sum- 's mum Pontificem pertinere noscituri 63 sic ad Epi , L.
scopum spectat ec tartim suae dioecesis linio atque .subjectio. Ab Episcopo itaque inferiores uniendi potestatem minime sibi vendicare poterunt. 638 lae0quelioTridentino non abrogatus,sed novis argutiis noviter palliatus fuerit,vid. Petr. - in hisor. Contac Trad. a. pag. a se. Et profecto in 'gratiam personarum magis, quam Eeclesiae beneficia coacervare, quamvis & genere & doetrina aliis antecellant, pessimi res est exempli 3e antiquis canonibus omnino contraria. .ia tamen in Ponti iii eis id est potestate, c. aP. X. de praebcuri solent captatores Fenesciorum Romam certatim cursitare, praetextu literaturete aut nobilitatis veniam a Pontifice impetraturi. quae nemini, quamlibet indigno ne buloni, modo is numeret, denegari consuevit. Prodigiosa Uero res est in Ecclesia haec benesciorum cumulatio, quae sine delectu passim recipitur: nee minus monstros ridentur, qui tot perlbnas in Eccle- .sa sustinent, quam Briareus ille, qui manus centum habuit, ut est in 'fabulis, aut Geryon, quem trium fuisse corporum perhibent. Da
Men. de n. Eccus minist. I. I. c. - Z. . ' I. ad s. 3 . 637 potius ad patriarcham quemque in sua dioecesi. Ut enim Episcopus Ecclesias parochiales sibi subjectas unire potest,& Patriarcha Episcopatus sibi subjectos, posito, quod subjecti sint. In
Galliis nulla omnino hic Papae tribuitur praerogativa. Et annullata aliquando fuit unio a Pontifice facta, quae jam per trecentos annos substiterat, referente Papon. a. Z. 638 Ut decens in Eeelesia ordo servetur, & omnia κατα τα Ooo ooO3
449쪽
que sit Prior, vel Abbas 6 9 monasterium monasterio subjecerit, vel inierit, Episcopi conseiisu minime requisito, quod inconsulto praesule secerit, non subsistet, nee . : subjectionem, vel unionem Metropolitani consensus, vel confirmatio sit stinebit, cum is in dioecesi sui sus ra- i . . ganei absque ipsius assetisti non debeat aliquid contra constitutiones Canonicas attentare. 64o
unire potest Ecclesam alteri, vel loco resI- igiose donare, etiam non vocato Rectore, ves defensoribus, - , '
peragantur, etiam in nostris Ecclesiis soli Episcopo potestas ea tribuitur. Et quidem in provinciis Electoratus Saxonici hoc speciis Aaliter dispositum est, ut in solo Senatu Principis Ecclesiastico, non im Consistoriis reliquis uniones Ecclesiarunt peragantur. carpZov. l. desinit. Consis. IV. n. ro. Z. F;9) Qui monasterio praeest, Se Graecis appellatur Arctaimanisc= nonyma.Dised ita , Coenobiarcha, communiter Uero Abbas. Multiplicatis tamen . e Monachorum ordinibus, nomina etiam multiplicata sunt. Unde . apud Dominicanos vocatur Prior, apud Franciscanos Guardianus,l . apud Trinitarios Minister. Barth. Carthagena . . . . non. tis. de stat. monach. obf. I. Communiter autem distinguunt priq- ' - . . res in conventuales & claustrales. Illos per se coenobio, in quo non est abbas, praeesse; hos vero sub abbate esse, &non nisi eo absente praeesse di eunt. Pere. Gregor. de benefic. cap. Io. n. 22. Ti e) Ita etiam ad plenissimum ellectum hypothecae non sufiicere dicunt Doctorea consensum judicis superioris S: mediati, sed immediati consensum requirendum esse, Berlich. a. concl. n. n. i CarpZov. pars. a, cons. as. des ast. M. V o. respons Io. Π. II. Z.
450쪽
s. 4. Usque adeo autem Episcopo in propria dioecessi facultas uniendi competit, ut sit per eundem consentiente capitulo, ecclesia ecclesiae, dignitati,vel prae- ohendae uniatur, aut religioso loco donetur, ex eo quod Ecu. Rector ipsitus ad hoc vocatus,vel si vacabat,defensor 6 i)ei supernoc datus non extitit, nequaquam impugnari νε valeat. Aliud tamen obtinet, ii quam is eccletiam mensae suae, Vel capitulo uniendam duxerit: id enim etsi capituli consensus accellerit, & loci consuetudo suffragetur irritum penitus crit: 6 r)cumianentium utilitas probabilem non reiste factae unionis suspicionem ingercti. Iu unisue facienda requiritur consensus nou solum
capituli, sed etiam eorum qui iadi possent.
ad εο 6 i) I. Desen resistos Ecclesiarum Laicos filisse, eorumque ossicium constitisse in eo, ut vim omnem ac tumultum ab Ecclesia & palloribus arcerent. & operam darent, ne liuid in Ecclesia per vim & rdes fieret, ostendit Hugo Grol. dei VPer. LIum. ea sacr. c. tu u. s. Add. Mart. Mager. a Schbhberg de advocat.
it. Adit etiam de his defensoribus msi ni anus d. l. f. c. d. p. - e i . cujus rubrica est: de origine Advocatorum fu juris Pino-G rmanice Nast.Ue 'heyen. Quod tamen jus patronatus' non confundendum eth cum eo. de quo adium supra lib. r. ri . 2Ι- Adde et tineri observationes practicin, Bessolo hesauraivracti- - 'cinn,Speidelii Speculum Fur dico-Politicum, aego tena To M. T. 6 et) Notant Doctores, in vetusto exemplari ad Hem. a. de Umirario reb. Eccl. non a Laddita me erbar nisi adi operioris Alcon -
sensus accedos. 'otest enimEpiscopus Ecclesiam Abbati iubiectam