Johannis Pauli Lancelotti JCti Perusini Institutiones juris canonici, cum notis variorum praecipue arcana dominationis papalis episcopalis, et clericalis in ecclesia Romana detegentibus in usum auditorii Thomasiani. Partes 4. Cum indicibus locupletis

발행: 1716년

분량: 624페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

451쪽

LIB. H. TIT. XVIII.

g. s. Nec solum capituli 643 unientis Episcopi in unione consensus exigitur, sed etiam illorum, qui ex o. unione laedi p sent. ' Unde si aut collegiata, aut Hlectos patronata, alicujus suffraganei ecclesia sit unienda, col-msin.de legit,patroni, dc suffraganei Mo assensum inter

donatio . venire oportebit. Au is uuisus essectis.') Gl. e. r. 6. Secuta Vero unione B Canonica, statim is, cu-neside va-J ecclesiae alia per unionem est applicata, eandem in eoin. unitam nanciscitur potestatem,& Jus, quod in eam olim habebat, cui ab initio praefuit: statimque unitae ecclesiae eadem privilegia competunt, quae principali ecclesiae competere comperiuntur. 646

Perajus consensu cum sibi subjecta uniret. Petr. Gregor. de benem. c. go. n. d. d. ad. D ς. eoindo e - 643 --d si capitulum nolit unioni ex justa causa saeIend apitulum e sentire, nec rationem contradicendi habeat, poterit ad id compelli. Gregor. d. t. Z. si 6ψέ Episcopum non posse beneficium patronatum sine pa. eonsensu alteri unire certum est. Sed summum tamen id pos- , .is.. se Pontiscem volunt Canonistae, dum tamen in literis Apostolicis mentio sat .juris patronatuS. Didac. COVarruv. praes. cap. 31m. It. Z. D. ' eausin' 6 sin Et ipsorum etiἡm paroclitanorum, quippe qui & ipsi memis p siem ε' .nta sunt Ecclesiae,&eorum maxime interest honum saabere Pastorem. A. Barbosa de oso. M. Episcopi p. R. adeg. f. n. Eo. Z. . ad 6. ri l xρο- 64M Ecclesia enim unita, uti supra dixi, mutat pristinam na-- unis M. tutam, & sequitur naturam Ecclesiae, cui faeta est unio, ex quo por

452쪽

Per uuiouem uou praejudicatur Iuribus Episcopali.

lusis

g. . Sed quaeri poteritob si per Apostolicum eos can. a. clesia in eerea dioecesi coiistituta, puta in Perusina, ec-deratioclesiae alterias dioecesis, veluti Tipnernatis, unita fuerit, doman ecolesia per unionem alteri connexa, per hoc a jurisdictione praesulis Perusini censeatur exemum, &Tiphernati subjecta 2 Et responsum est, a jurisaictione pria oris Episcopi unitam ecclesiam non eximi, 6 7 cum Romanus Pontifex in hujusmodi unionibus Ogylla Episcopis jura sua inviolata servari velit. Unio dissumitur temporis risu, et cause cessatione, ab his qui habent jus uuiendi.

moda. Sed hic tarten notandum est, triplicem vulgo statui uniorinem. a. Quando beneficia ita conjunguntur, ut ex duobus unum tanetum Sc veluti tertium quoddam genus sat, retentione facta in uno . Privilegiorum utriusque. 2. Quando Ecclesia una alteri subjicitur. in qua quae junuitur non extinguitur, sed amittit nomen situm, & accipit ejus. cui subjieitur, alias enim nuda subjectio non facis unionem. Quan .lo Ecclesiae unitae remacient quidem in suo statu, sed uni personae subjiciuntur. ut tamen utraque maneat principalis. Primum genus unionis proprium. reliqua minus propria et e dicit Petrus Gregorius d I. n. a.

ad s. 7. Intelligendum id est de specie unionis tersa. quando

dux Lesesiae ita iunguntur, ut non fiat confusio. E g quando duo is mori. Episcopatus duorum Archi Epistopatu a junguntur, remanent in oeμ -e suo jure Ecclesiae singulae,& umis Episeopus erit diversorum Arelit. ι ἔς --3 Episcopatuum secundum Ecclesias sibi subjectas, eum uterque metro

453쪽

LIB. II. TIT. XIX.

g. 8. DisOolvetur autem unio, si temporalis sit, temporis lapsu: quod lilii perpetua, cessantibus eisdem cauta, 6 8) ex quibus facta fuerit: ab iis itidem dissol poterit, quorum consensu & authoritate olim fu- ω de reg. erit instituta: nihil est enim tam rationi consonum, jur. quam ut is destruendi habeat potestatem, cui construendi facultas conceditur. Lices acans EccleUa psit uniri, unio tamen Eccle- , Drum vacantium diffismi non potes. f. 9. Illud inter instituendam, & diolvendame. t. ne unionem interest, quod licet etiam vacans ecclesia ' al-

sede vac. politanus retineat jus suum. Idem intelligendum est de Ecclesiis duorum Episcopatuum. Qiiod si vero tales Ecclesiae primo aut secun- , do unionis genere uniri debent, necesse est, ut accedat autori satio Seeonsensus ejus Dic e sani, ad quem Ecclesia unienda spectat. Quia autem ex unione talium Ecclesiarum confusio nasci solet, prohibuit Concilium Tridentinum Ast . cap. p. de reformat. ne parochiales. Ecclesiae, Vicariae perpetuae, vel simplicia beneficia unius dioeceseos conjungantur aut uniantur perpetuo beneficiis, moliasteriis aut locis piis alterius dioeces eos etiam praetextu augmenti cultus divini, aut ratione augendi numerum beneficiatorum, aut qualibet ex causa. T.

κ μινα- 6 8ὶ Supra dixi facere has causas quae cessare possunt, unionem Ua-m temporalem, licet tempus istud sit incertum S indesinitum. Per - τ tuum enim, quando opponitur tempo. ali, infinitum quid denotat. Zecontinuum in s.cula seculorum traetum. Petr. Paul. Paris vol. a. consil Io. n. a . Quod si nulla plane appareat unionis causa. unici ipse non valet, nisi ex praescriptione a tanto tempore, cujus initii non extet memoria. Quod si falsa allegetur unionis causa, unio tamdiu

subsistit, donec falsitas fuerit probata. Petri Gregor. de benefic. d. t.

454쪽

teri possit uniri, si tamen ecclesia S per Unionem conis neXaS vacare contigerit, unio interim vacantium ec

clesitarum dissolvi minime poterit. 6649

DE IMMUNITATE ECCLESIARUM,

ET SUBJECTIONE.

immunit . g. I.

ΙMmunitas, est a muneribus indulta exemptio. Sed hoc loco immunitatem large accipimus, 6so) pro ouolibet ecclesiarum favore, indulgentia, rigoris remissione,& privilegio. Triplex es 'ecies semnunitatis Eccleesarum, localis, personatis S realise N quod immunitas Deagis es , per

quam profana iurect is, non consecratis, veloratoriis exerceri prohibentur.

6 9 Rationem ego diversiitatis video omnino nullam, post μι-sc. superioris immediati consensu &disin sitione id fieri. Quod enim ηdicitur, Ecclesia aut sede vacante nihil esse innovandum, tam ad unionem, quam ad dis lutionem pertinere videtur. Z. TIT. XX. ad I. 6so Ipsum etiam vocabulum muneris est πολυσχων, uti notat seu Sa ἀ Paulus L P f de M. S. Se ibi Joh. Goeddaeus. Omnis autem immuni tas est nota privilegii, uti eleganter dicitur in I. M. C. de decurion. ες υ - . Caeterum, ut immunes Ecclesiue haberentur, rerum divinarum suasit

455쪽

3- a. Est autem ecclesiarum immunitas triplex: localis, personalis,& realis. 6ob Localis immunitas est, quae sacris iplis domibus, 6sa) aut aliquibus sacra

a) r.eum rum aedium intuitu conceditur. Cum enim ecclesia a Eecis D. secundum Evangelicam veritatem domus esse debeat est . - Orationis, merito a profanis usibus 6s3 esse convenit

alienam..

maeterita sunt nussi.

reverentia. quae etiam hostes, ut parcerent, eommovit fiequentissime. Hug. Grol. dejur. bessi ct pac. LI. c. M. - . Σωω ad s. 2. , .;- 630 Nescio cur Canonistae confuse maluerint tradere diuisi---irinu cinem immunitatis, cum id fieri potuerit absque dissicultate longe distinet us. Notum enim est. quod alias perionale& reale sibi invicem ut genera extrema medium non habentia opponi leant; Un. de non potest non te stor confundi. si hie videat locale & persenali& reali opponi. & tamen de utroque participare. Nam quatenus immunitas Iocalis sacris domibus conceditur, eatenus est realis, quatenus indulgetur aliquibus sid est personis per dicenda l. intuitu sacrarum aeditam, eatenus videtur esse vel persenalis vel certe mixta. Distinctius igitur sic dici poterat Immianitas vel sumitur proprie Se stricte pro immunitate a muneribus. ει haec est ant personalis β./I. aut realis 6. vel laxius & abusive pro quolibet ecclesia. rum favore, indulgentia, rigoris remissione & privilegio, ut quae hie dicitur localis g. a. ud Io. t. G - δε---LDquitur iii genere. ut non templa runmm, sed monaste ria etiam, hospitalia, privata Oradoria ue sacella autoritate Episcopi dicta comprehendat. Ad illa scit omnia immunitatem &priuilegia extendit jus Ponnificium. Ps norm. c. EcclesMP. X. h. t. Z. πιι; Ρ- 6, 3) Re eren iam aethiopum, quam exhibent aedibus sacris, reis more/- fieri Damian a Go ira de A thig. moris.P. A. E. ad

456쪽

Seculares h inar judices causas, praecipue iubi de sanguinis agitur emilione, & de poena corporali tractatur, in ecclesius, vel earum coemeteriis gere sub anathematis interminatione Θ prohiben- ρμ' itur. Absurdiun est enim ibi iudicium sanguinis exer- lceri, ubi est tutela constituta refugii. 660 Prfessus e) e. a. quoque, c)quos ibi legitima contempta prohibitione

spreta ultione divina raciendos duxerint, ac specialiter insio prolatae sententiae, omni firmitatis robore carebunt

Consita publica, nundina es urgocia secutaria noudebent tractari in eccle o g. q. g. 3.

63M I. Uurum id est,& nimium, praesertim si non demnato Dinis 3

animo conventum ibi fuerit, ut sententia singuinaria feratur. sed in- eidenter ea de re colloquia habita fuerint. Poterit igitur sufficeret poena aliqua mirior. Z. Il. Est ciuidem adversus regulas deceri de clausis sanguinis age Anis aliare in Ecclesia, sed tamon nec tantam poenam meretur ex regulis poenaliobus hujus deeori transgresso: neo Clem competit poenas dicture in his τώ - , casibus, sed ea potestas relinquenda magistratui, Politico. Deilique sublata tota potestate anathematizandi, de qua suo loco libro . agemus, corruit etiam haec exinde deducta conclusio. T. 6so Haec ratio nihil coneludit, tum quod illi, qui alibi captivus mio detinetur& de cujus capite forte agitur, templum de praesenti non praestet tutelam refugii, tum quod tutelae ista ex ipserum Cationi starum mente non omnibus delinquentibus concedatur, ut eorum saltem ratione judicium, si quod exerceatur, non possit dici invalidum, tum denique quod tutela ista etiam in aliis desictis permitti sectio non de beat. Z

457쪽

LIB. II. TIn XX.

cessent tum, & univertitatum conciones,& consilia, nundina-

aliorumque secularium J37 tractationes negociorum, 6s8 confabulationes, & profana colloquia ab his penitus amoveri debent. Conυλia non aebent eri in Ecclesis, nisi ex necessit aeter es quod dicitur de Ges iis, intelligitur etiam de non

consecratis et oratoriu.

sentetitiam in Ecclesia latam validam esse dicunt, etsi in ea ferenda ipse etiam peccet judex Ecclesiasticus. Mart. ab AZpilcuet. Navatr. ιom. s. cap. d. n. isi. II Z.

MEiariis . Contrivstu. t men in Ecclesia initos validos esse volunt, ω ita judicia: cum tamen major sanctitas in judiciis sit, & plus placeat Deo judex condemnans, quam negociator non nisi lucrum intendens. Caeterum superiore ieculo severe apud Gallos prohibita fuit negociorum quorumcunque in Ecclesiis tractatio, referente soli. Pa. n. lib. r. m. t. ares. ιI. Excipiuntur a Canonis his ea, quae sunt v luntariae iurisdictionis, ut sulit manumissilo. collatio Doctoratus,& sitia

milia. Z. o.Qq;-., Roprie φη lib. I. tis. ἔδ. .R. notam aor. p. Mef. ρι' de nego. ilatione Clericis prohibita, ct cit. as. ι . notam sin. ρ. 317.s Me iis, qui secularibus negotiis immixti sunt, non promovendis. Edidit Re. natus a Valle anno Io a. sub titulo Hipparchi disseelitationem de religioso negotiatore, quae negotiatio a religiose satu abhsr- reai, uita quaestio haec prolixe ex Patribus, Conciliis, I pro more tamen Pontificiorum admixtis multis fabellis in utramitae partem disceptatur ae . definitur, & vitia Cleri ac Monachorum intuitu illius materiae non occultantur. T. ad Diqitigod by Cooste

458쪽

g. s. Sed e & convivia, 639 ct hospitia, licet illa --

despicere non oporteat, in sacris domibus celebrari, O vel exerceri a laicis non poterunt, nec etiam a clericiS, nisi forte transeuntes ob hospitiorum necessitatem a sq. 66o) illic reficiantur: quod di in oratoriis ') observa- e. D. xi conveniet, ut nomini opera jugiter impensa concordet: & ne, ubi peccatorum est venia postulanda, ibi peccandi detur occasio. Idem statuitur& de ecclesia, i iii qua divina mysteria celebrantur, licet adhuc conse- t ei El. crata non fuerit, 66i) quae cum obsequiis divinis sit rea. iv. dedicata, nullius temerariis ausibus est: profananda.

ad s. 6s9 Ueteres tamen Christiani in Ecclesiis agapas suas hasuerunt. Erant autem scapae convivia, ut ita dicam, charitativa, Chri- ' a. stiunt enim ud S. Coemam accessuri cibos adserebant, ex quibus panis

vinum quantum fatis erat, separabantur&accipiebantur ad Ccenae do. minrcae tisum, de reliquis vero apparabatur convicium, cui accumbe

bant nulls habito diserimine tam divites quam egeni. ibique piis col- .loquiis & hymnis se recreabant. Uid. Tertullian. apologet. c. 3ρ. Joh a Wowern in Minut. μυῖρ. I Gabriel. Nba spinae. tib t. obserυ.IL. Salmas ad Attic. ρίδ. I. Didae.Covarruv. ad cap. . Maec resam. n. R. Haec coena postea templis est ejecta, & tandem peni. tus sublata. Casaub. exerc. Io. n. II. quod plurimi abusus eam con, taminassent. Successitque bono consilio mos colligendi inter sacra eleemosynas, qui etiamnum pie observatur. T. 66o Et hinc damnat Martinus Arpi lcueta Navarrus d. l. ndo. neera quod vidit fieri, administrari priandium amicis in Ecclesia, aestate, eo si , alma quod esset subfrigida,&in hyeme, eo quod esset subealida. Z. commoή - 66i At supraris. II. . Ia. dixit, non debere mysteria in Ec ob molyclesia non consecrata celebrari. Quid ergo hic movet dubium 3 Ata. νεθνημ. gustinus tamen Barbosa t. immunitatem talem extendit etiam

459쪽

tur,oe quoi jacrilegus punitur. f) e. difi s. 6. SacrorumjJ locorum intuitu illis conceditur rivis. In immunitas, 66ο qui ad ipsam ecclesiam 663 confiigiunt:

etiam ad eas Ecclesias, in quibus sacra omela nondum adminiitrata sunt. dum tamen illae Episcopali autoritate exstructae fuerint: & verba, qua divinam steria celebrantur, hoc sensu explicat: in qua divina mysteria celebrari pollunt. Sed haec interpretatio violenta est, & a genuina verborum significatione recedit. T.

661 Id est immunitas a poena. Extat intractatu Hospiniani de templis peculiare de Asylis, ubi agis de asylorum O.

rigine in genere, & in si aecie de eorum origine apud Romanos, Britan. ncis, 1sraelitas, Chrisianos jam Constantini M.& Ualentis tempore: De aucto asylorum numero sub Theodosio& Valentiniano, pri ite eia fanorum Gentilium ad templa Christianorum transferentisus, ct adeo de abusu asylorum, quod templa ficta sint speluncae furum de latronum: De limitatione & restrictione hujus licentiae I er Jumnia. num & Carolum inenum, Se aliis rest ictionis exemiuis, etiam sub Ethnicis imperatoribus: De amplificatione immunitatis asylorum per Pontifices RomanoM De damnatione immunitatis nimiae per R ugustinum. Patres in Concilio Coloniensi sub Rudolpho I. Imperatore,& Polydorum Uergilium. Cum tamen Pontificii aque ac sa. cerdotes Ethnici taleis ratiocinantibus metum incussi: rint per miracula falsa, ei iam in hac materia exe la proseri Hospinianus in fine capitis. Mauri, inquit, cujusdam servus, cum ' etratose ere

aufugissei in Templam Lupi Tricassivorum Episcisi, a Domino

sso es deprehensius. Cum autem ira commotus herus in haecρroia rumperet verba: En tu Lupe, non auferes mihservum meum, nee manu tua iam pro eges: mox lingua rius ligatur, ac mugire im

se vaccae inci is, S die Iersio post moritur, si verum es quod

460쪽

giunt: nam si eos qui ad statuam Principis se proripiunt, 66 ab omni violentia leges seculares vindicant,

quaa- Gregorius Turonensis refert. Huiusmodi miracula etiam pud Ethiacos inveniunium Gum enim Aiaeuiensem Magistraius in eos sevssent. qui cum Ddone in arcem Minervae confugerant, e V omnes eorum posteri violatae Risionis Minerva poenis aederans. Sic Lace monii quum violassent, eos, quisupplices in templum Neptuni confugerant am ingentibus, tamque crebris terrae moιibus varia concuses, ut nulla prope domus expers rora ruinae fueris. T. 66 3 Ego dico, inquit Petrus de Ferrariis in prax. tit. N. n. Alia obis. . . quod haec jura facta suntsine ratione edi ad beneplacitum imo 'Latio doedi contra jus divinum. - Si enim DEUS nomis tolerare ementes φη- - . or vendentes in Eccles, sedeos eiecit, quanto magis nomisis rec ρ ari in eius Ecclesia latrones O homicidan similes est. Et sane statuta primitus fuere asyla, ut reciperentur, qui non tam scelere noxii, quam humana imbecillitate lapsi veniam 3c miserationem quam poenam merebantur. Novest./Ic.7.μυIZAabi non τοῖς αδικοῦσιν ἁλλἀ τοῖς δε jus asyli dari debere constitutum, quemadmodum & jus divinum Exod. XXI. ιI. seq. Num. XXXV. v. iis solum asyliam dari jubet, qui ακουσίως sanguinem effuderunt. Vid. Selden. dejur. nat. O gens. bb. . c. a. Sed Jure Canonico, remotis solis noeturnis populatoribus agrorum & publicis latronibus caeteris, cujuscunque faciis noris rei immunitate Ecclesiarum gaudent. Vid. Didac. Covarruv. a. vari resil. c. ao. n. X. Pan. . ad c. o. T. de immun. Eccles n.

a sq. Anton. Perea. ad tit. C. de his qui ad Eccles. cons. n. 1. Z. 664 Ι. Vid. Brisson. ant. c. II. Emund. Figrelius desar. Re

cons. Z. c. II. Sed δe hie abusus notandus est circa asyla iis praestita, qui j- ad statuas Principum confugerant. Quam in rem multa suppedita-

SEARCH

MENU NAVIGATION