장음표시 사용
471쪽
tinent, s upra locis congruis locuti fuerimus; transeamus nunc ad eam subjectionem, quae cognoscitur ex solutione census,& rerum, quae lege Dioecesana ad ordinarium pertinent.
Censita generaliter sumptus continet omnem tensi nem: θecialiter vero tantumcatoedraticum.
CEnsus appellatio generalis est, sumiturque pro O'ο- mni 687 pensione, ') quae praelatis de ecclesiasticis proventibus singulis annis in signum subjedtionis, vel
. alte. μονὰ δε ώoe II. Adde omninoquae intra flatu de Episcopis libro tertio cap. i/--de jure Episcoporum consecrandi virgines, quoad originem, proingressum, abusum,& varias inde ortas controversias latius exponit Zieglerus. & quae passim circa hanc materiam addiWit Hospinianus de Monachis p. t I. Na. πιν . UI. T.
TIT XXL. . ad g. r. 63 Praeter ordinaria, quae hic & in sequentibus titulis recen
sentur Epii coporum compendia, itadhuc aliud extraordinarium,quod . subsidium charitativuin vocant. Id vero nonnisi propter gravem &urgentem necessitatem expeti poste statuunt, quam tamen vicissimiam amplam faciunt, ut sub necessitatis nomine varia Episcopolum desideria facillime comprehendi queant. Huc enim referunt, quanda. Epitco-
472쪽
Episcopus Romam prosciscitur; quanilo iter facit ad Regem aliquem aut Pi incipem: quando excipit Regem in dioecesi sua: quando nuncii apostolici excipiendI sunt: quando aere alieno graviter oppressus est: quando vocatur ad ConciIium: quando alias tenues sunt ejus redi. tus: quando ipse provinciam primum ingreditur, pro jucundo ad inventu,& ejusmodi plura alia, quae disticulter ad necessitatis urgentis species referri poterunt. Nec frustra igitur opposuerunt sese Cano. nici de Clerici nonnulli , cum Archi Episcopus Burdegalensis , in suo jucundo adventu tharitativum subsidium ad summam quater mirule & quingentarum librarum Turonensium impositisset, uti refert Ni-eolaus Boerus Etsi vero admodum delicatum sit nomen Ze vocabulum subsidii charitativi, ut videatur non nisi liberalitati cuiusque commissum esse, unde 3c doni gratuiti. concessionis liberalis& ejusmodi titulis aliis insigniri solet; noviorum tamem canon istarum sententia haec est, precibus ab initio expetendum esse subsidiuarrireri uenis
hoc charitativum, verum adversus renitentes de remistarios jus potestatis ordinariae exercendum, ut etiam inviti luere cogantur; neque .
id iniquum esse, cum unicuique inopia laboranti subveniendum sit. Et fiteor, rationem hanc valde speciosam videri, quippe propter quam cogi etiam possunt cives. ut eleemosynas faciant, di pauperibus sitecurrant uti pluribus id deducit G. Frana ius lib. a. resoL 7. Et se recte statuitur, cogi posse parochianos, ut facultatibus luis subveniunt parocho & pastori suo, dioecesianos, ut auxilium praestent Episcopo suo, posito, quod pastor & Episcopus extrema inopia laborent. Sed quia in hunc modum restringitur assertio de coactione ad eleemosynas praestandas, ut intelligenda sit de extremo paupertatis gradu, .
quando pauperibus sine hujusmodi subsidio aut penitus pereundum, aut cum gravi iactura valetudinis conflictandum fiterit, Gregorius de Valentia tom. s. comment. Toeoc dise.'. q.ν. uncto MJ videant Canonistae, utrum assertio ista ira limitata applicari possit ad omnes charitativi subsidii species, quas singunt, praesertim eum statuant, jus exigendi subsidium charitativum esse ex parte petentis Episcopi rem merae facultatis. Remig. Gonni de charitat. M .Hι o. Z. III. Confer infra notam Π .
473쪽
alterius iuris penditur. 688) Speciali tamen nomine census, qui Episcopo ab Ecclesius in argumentum subiectionis tribuitur, appellatur: eo quod ob honorem cathedrae persolvatur. 689 inibus te risus, s quibus causis potes censem constitui in ecclesu.
G,- -- 688 I. Antiquitus reditus Ecclesiae communes erant, & minis Ecclesiarum, quorum erat utplurimum communis vita & consα- ινι iana. Matio, maxime vero pauperibus disti ibuebantur. Postea singulis ministeriis certi reditu fuerunt assignati, quibus ministri tanquam repropria seuerentur. Et tum quoque Episcopi ab inferioribus Ecclesiis vectigal quoddam exigere coeperunt. T. II. Repete notam My . ad lib. I. rit. af. T. ιιὸd a - 689 I. Ab aliis dicitur Synodaticum , quia in Synodo si eum, D.- gulis annis celebranda ab omnibus vocatis ad Illam praestari consuevit, δενις W, ω- ad hoc sc. ut Epistopi ad synodum celebrandam allicerentur. Sol εὐ-Hις- vi in debent duo selidi, nisi consuetudine plus Vel minus fuerit introductum. Ακustin. Barbosia de uri Etae . parsia. Lib. I. c. ao. Cathedra autem in iure Pontificio pro honore ac munere Episcopali saepe aeeipitur, propterea quod blim Episcopi, quorum munus proprium ac praeeipuum est docere, sedentes in solio de cathedra docebant ae quoties Episcopus aliquis creabatur, collocari in eo solio atque throno sistebat, veluti possessionis cujusdam adprem hendendae gratia. Duaren. de n. Eccos min. l. 7. e. s. Ab hoc cathedratico aliud est, quod inthronisticum dicitur Justiniano Imperatori ab Inte*rete itidem cathedraticum appellatum. Et est portio pecuniis, quam Epistopi, postquam consecrati fuerant, pro trutironisatione, sive ut nos loquimur, installatione Epistopis, Clericis& Notariis, qui in consecratione aderant, dare lebant. in qua re videri poterit Petrus de Marcade concor sacerae se immo. c. o. I. L
474쪽
DE CENS BuS, EXACTIONl BuS, dcc. Iris 'g. 2. Constituitur autem census, aut fundationis tempore, aut consecrationis, aut tempore immunitatis indultae. Fundationis, aut consecrationiS tempore cenissus imponitur, quia veluti praeter ordinarii consensum, nec fundari, nec dedicari potest Ecclesia: 1 ita eodem tempore certum censum Episcopis, in suriecti is signum constituere poterit. Sed nec illud insolitum,
aut II. De inthroni stici& thedratici differentia & aliis ad
strationem notae praecedentis facientibus vide eundem Ziegi. deo dictis ν. . l. R. c. 27. . De prima origine cathedratici ita scribit Sat- pius in eractaIu de benesic. g. to. p. m. Ia. - Il ae est pas hora dusvjet . que nous trai totas, de savoiren delati teschosses, qui se passerent, pendant que les biens ecclesiastiques resterent tous en un corpS, &so un meme Muvernemeiit. quoique les revenus fusent diuiser; te qui ne put pas durer long tems, a cause des diserends, qui nuis. solent entre ceu v, a qtii en spartenoit l' administration, & ceux, quietolenta leur merci. De sorte que pour tout expedient chaque Ministre commensa a retenir pour sol les Ofrandes, qu' on falsolidans sontemple. au lieu qu' auparavant .elles se portoient a l' Ευρ-que. pour en faire te partage: mais pour reconnoitre la superio ite de l' Evoque, chaque Ministre liti donniat la troisieme partie de cecoblations, & que que ch e de plus par laonneur, ce qui fui appelle , depuis te CaledraI, comme etant donne polir montrer sontespect enuem la Chaire Episcopale. us partagerent avi siles sonds. & assignerent a chacum a portion. Mais
oes changemens ne furent pas fatis, ni en tous lieux, ni tout a laseis, ni par undecret public, mais de la maniere, que s intro luissent ious les usages, qui apros a mir cominence dans un lieu, se communiisquent successi vement aux a uires, principalement les mauuais, qui urent plus v te, & irouvent molns de resistencta is T. Sas s sis
475쪽
DE CENSIBUS EXACTIONIBUS, &e. os
fundationis tempore poterit Episcopus moderatos sumptus constituere. osa dimplices sacerdotes non possunt proprias eces asfacere censuaus: N qui defacto id fecerit, ab eccle a removebitur.
g. 3. Simplices autem sacerdotes, vel clerici non possunt ecclesias, quibus praesunt, propria authoritate, praesertim post eorum decessum, 69 censuales eff-cere. Ideoque b) qui ab eisdem quadam collusione pensionem annuam de ecclesiis receperint, illis defun- φια, stis super pensionis receptione audiendi non ergi, si'
ieensum, si nulla causiaretur obligatio 3 cum sumeeret alias in Ecclesiae, quae censum obtulit, memoriam consignare. Et proseeto ea est,praxis Pontificum Romanoriim, ut ex benevolentia de benescentia hominum facile induant obligationem. T. 693) Colligunt inde, sine Enscopi autoritate non posse PatrΟ-κ. - num tempore fundationis aliquid sibi reservare, quod iniquum vide. m. tur: Sicut enim liberum est alicui fundare & non fundare Ecclasiis uariam, ita liberum etiam est fundare Ecclesam cum onere, dum tamen alias congrua dos constituatur. Antequam igitur fundus exeat ex meo patri in nio, nora possum prohiberi, ne cum onere eum dimittam,
cum eo tempore nullae adhue in eo snt partes Episcopi. Z. ad s. 3. 6qo Ergone poterunt Clerici ad dies vitae Ecclesiam eensu Voxp-alem emeere Τ Non videtur. Vocabulum enim PR sERTIM expri- V f Imit casum minus dubitabilem & implicat magis dubitabilem, de hinc denotat haec dictio, idem juris esse in casia contrario. Obligare tamen se poterit Clericus persisnaliter ad pensionem annuam per dies vitae solvendam. Panorm. ad G S. X. h. t. Sed videndum tamen. ne & ista obligatio in SimonIae crimen incidat, si praesertim promissa fuerit pensio Patrono. T.
476쪽
Rom. pontifiris, aut alterius, 69ς qui de jure id facere potuerit, aut horitatem super hoc noli intervenisse con- occum stiterit. Quin potiuS, si qui per collussionem o taliarierus facere comperti fuerint, ab ipsis ecclesiis removendi
iit. Episeopus non potest novum censum Duouere , e Iveterem augere, praeter cathedraticum.
f. 4S edd) nec Episcopus ipse, aut quilibet alius
ecclesiis novos census imponere, 698 aut veterem augere, aut partem ProVentuum suis usibus vendicare poterit: idque adeo obtinet, ut etiam si juramentum e) de novo censu persolvendo quis susceperit, non pro
pterea solvere, sed absolvi ab illicitojurejurando debeat.
census etiam secessiores obligare. deis est tumen adsiue diversitas inter superiores. Episcopi enim & alii inferiores non postunt imponere censum in perpetuum, sed solus Papa. uti autem imponere possiunt tantum ad vitam pensionarii, sed ita tamen, ut non solum praesens possissor eum solvere teneatur, sed etiam elus siccellores, quoad pensionarius vixerit. Augustici Bar
696 Est enim census impostio quaedam alienatio, & quae . dam servitus, qua Ecclesia gravatur Joh. Bapt. Utvian. ade. .X hi. Cum ergo nulla alienatio nec servitutis impositio seri ab Episeono sine solennita te possit, multo minus fieri poterit in Episcopi ipsius uti- Iitatem. Sed nec vitio Simoniae earet, si Episcopus ab eo, cui Ecclesiam committit, requirat aliquid sibi exhiberi de fructibus illius Eeclesiae. Gulielm. Redoan. de Simon. pari. a. c. r. n. v. Z.
477쪽
66 Nec quicquam profuerit, quod Episcopus, vel quilibet de novo f) illas de manibus laicorum 698 o jetiss
eripuerit: nam nec eo casu praeter cathedraticum, d extra 'quae caeteris imponuntur, aliquid exigi poterit. eod. tu. ν causa non is propriam titilitatem pones DAsopus vovum cesum cou tuere, vel augere veterem, accedente cousensu capituli.
g. s. Quod autem diximus, Episcopum nec no-Vum posse censum imponere, nec augere Veterem, ita intelligi oportet, si in propriam velit utilitatem con-Vertere. interum, si non in stitim, sed in alterius 6 9) sibi subjectae ecclesiae commodum, ex justa causia, vel novum censum constituere, Vel veterem augere, Vel
69 At qui l opus est absolutione. cum omnino non ol3liges Aseiam.ν juramentum illicitum y c. ιδ. V ar X. de =urejur. Nec igitur sera noue se vari debet, etiamsi nulla plane intervenerit absolutio. Z. 6 ο Veluti si decimae alicujus Ecclesiae in seudum a Laicis detineantur, vel jus patronatus in eadem habeatur, vel si quocunque modo Lateis aliquid inde debeatur. Nec interest, juste an injuste Lilici possideant quia Episcopus in omni eas obligatur ad procurandam Ecclesiis utilitatem. Barbos. Ia. Z. 699J Tria requiruntur ut censum augere vel novusa Imponere liceat Episcopo t. ut id fiat in alterius Eeeleste, non propriam'
Episcopi utilitatem. 2. EX justa caula δe eum contentiu capituit.
Primum requisitum etiam ad alias per innas quandoq; ex justa causa ex tenditur. Inter justas causas resert Stephanus Gratianus disse I. Grens Iom. . C si reservemr pensio pro bono pacis.pro studio alie us scholaris pauperis,uel in utilitatemEcclesiae, pro concordia litis, , pro pauperib9 R egenis,pro benemeritis,pro usu pio,pro renuncianti Sssssas ex
478쪽
vel etiam minuere roo Velit, Capituli accedente com sensu, id sibi minime interdicitur. Prosinciae N eces la de novo convergae in persi μυendis cenodin servabunt conssuetudinem vicinarum. 6. Sed quis erit modus obsequiorum 7oi t e.βpreMetropolitano exhibendorum, si qua de novo g) comeo.eoaerat. versis proVincia, ad alicujus ecclesiae jurisdictionem ac- cesserit' Et ex facto rebonium est, id observari debeo re
ex causa renunciationis loco alimentorum &c. 'De pensione loquitur. quae differt quidem a censu quandoque, sed ejus tamen non melionde. bet esse conditio, quam census, unde & cenius nomine venit uti notat Andr. Ualleus. Iis. n. r.&promiscue plerumque hac vo- .cabula a Doctoribus accipiuntur. Z.s co) I. Casum talem refert Cardin. Seraphinus pari. cf. Iiv.Sed de hoc tamen dubitare quis posset, utrum hoc casu capituli consensus sit necessarins. Sane dum melior sit conditio Ecclesiae, quando census minuitur, nen praesumitur Capitulum velle dissentire, ut necessario consensus ejus sit requirendus. Sic Sc pupillus melio. rem suam conditionem sine . tutoris autoritate facere potest, yr. Ins..de auctor. tui. Z. u. Sed ad istiud dubium Deilis videtur responsio. Episcopus minuendo censum meliorem quidem tacit conditionem eorum quieensum pendunt, sed non mediorem facit conditionem sedis Episco. palis, adeoque interest Capituli, .ut sine ejus consensu & hoe non fiat, cum ex eo sumantur succetares in Episcopatu. T.
ad 6. 7oi Hoc nomine venit omne id, quod ab Ecclesia subjecta debetur Episcopo, sive quoad censum, qui subjectionis indicium est, sive quoad procurationes, ct istiusmo)i alis. 2.
479쪽
DE CENSIBUS, EXACTIONIBUS, &c. ofI
re quod in vicinis provinciis Dor observatum reperi
Epycopis usitantibus dentur procuratio.
buri o22 Dum tameia consuetudo in vicinis provinciis non sit iii-Lim raris S mium onerosa, nec poenam aliquam contineat Et generale hoc est, rat o. ut in juribus realibus perpetuis consuetudo vicinorum locorum atteuis
datur. Nic. Boer. decis ut sic aliorum simili exemplo tu. hentiores efficiantur subditi. Z.ud f. r. . . roa I. Visitationes olim per Missos regios eum adlumstis Episcopis perficiebantur. Uid. M. A. de Dominis tib. Cis Rep. cuc c. s. n. Et omnino istud negotium ad Principes spectat, qui tamen in Ecclesiis reformatis per Consistona & Superin tenvidentes id expedire solent. Z . II. Ad hunc s. r. f seqq. & ad notas Zieglerianas conferri O. mnino meretur integrum caput assi libri y. de Epistopis ut quod mul- alliata suppeditubit non vulgaria & ad illus rationem notarum illarum, a regiso. eientia. Summa eorum eo redit. De visitationibus agiti j. r.
f. u. de procurationibus a 6 a . adflnem capitis. Utilitatem viis stationum exponit g. r. Uisitatores olim dicebantur qui Ecelesiam viduatam, si, e dum in reatu esset, regebant,& in Eoelesiis Africanis intercessores sui interventores dicebantur. l. a. Visitatores illi &periodeutae vi lentur primum in partem solicitudinis ab Episcopis adstiti fuisse, si 'el at ipla nimis esset dioecesis, vel Episcopus ipse ob valetudinem ain pi ritiam vistare non posset aut nollet. g. 2.ὶ Regulariter autem Episcopus ipse visitandi id munus sustinere aut expedite debebat, cum id ad innus pascendi oves pertineat i f. Si autem Episcopus ipse visitationis actum expedire non posset, non prohibebatur, potestatem eam alteri mandare, scilicet vel ob alios insenio. res labores, vel ob infirmitatem g. s. vel etiam ob imperitiam c. rs. de
480쪽
state uteretur Episcopus, procuratoriS praemium nullatenus ei des e-batur c. procurationum decensebin Poterant etiam Archi Episcopi jure proprio provinciam suam Sc singulas Episcoporum dioece
ses in ea contentas visitare quanquam sequioribus temporibus etiam Pontificiam autoritatem adjungere placuit sive negligens fuerit Epi. scopus, sive non negligens c. .e d. in g. δ. quod insigni exemplo visitationis In Anglia ab Archi Episcopo Cantuariensi secutor . institutae ex Francisci Gode vini commentario de Praestibus Angliae declarat cf. ν. 5 ι o. Patriarchalium visitationum rariora occurrunt exempla. nec alia, nisi quae in particularibus quibusdam Ecclesiis aut provinciis factae fuerunt. quia pene impoisibile fuit Patriarchae unia versum suam dioecesin peragrare. Potuit tamen patriarcha ad quam .cunque sibi subjectam provinciam excurrere, aut ad singularem cujus is iue Episcopi districtum, de ibi, quae emendanda fuerint corrigere dc emendare. g. IIJ Caeterum Episcopi omnes suo nomine &jure proprio visitationis munus expediunt, Archidiaconi nomine vicario Episcopi, propriam vero parochiam quandocunque libuerit, sed semel
tan .en in anno. Desciente Archidiacono munus visitandi commitia
tere poterat Epi scopus presbytero vel diacono. 3./a.) Visistionis
obieelum sunt primo personae, eaeque non Ecclesiasticae tantum sed&seculares, ideo quia men bra sunt Ecclesiae; Dum enim per visita. tionem salus Ecclesiae intenditur, non rotest ea obtineri, nisi mem .hra ejus, si item quoad externam conversationem salia sitit. Debet igitur Episcopus, ut bonus pastor oves suas lustrare, ' de earum qualitatibus, morbis Sc vitiis inquirere, numqua sit, quae in manifestis 3c miserandis errorum atque criminum fluctibus volutet tu, quae devia
um iter insistat, 'iacae reduci nolit, filiaeque caeteris exitio aut abominationi sit. Repertam talem corrigat, emendet, admoneat, resecet
etiam & a grege separet, si de sa lute ejus cis eret. Hoc enim est bo. mi pastoris Oisaium, hoc ejus munus & sterium .. ἔ.ου. Quod res attinet, visitari debent loca qualiacunque cultui divino Se religioni destinoua, templa. sacella, coemiteria, Hospo ilia,vasa itidem saera. vestes Laeraeo quicquid denique vel ad devotionem vel ad pium conlbrtium