장음표시 사용
501쪽
428 Lib. II ritulus XXVI. dicus defendunt quia etiam in continuatione
deponitur dubium practicum ex ratione positiva extrinseca , nempe ex beneficio possessionis,
melior est conditis possidentis , ut semper clamant : si vero velint in continuatione vocari negative bonam fidem propter superveniens d bium negativum, non obstante , quod dubium practicum deponatur ex ratione extrinseca posutiva, aegre non ferent , si & ego dicam, inchoari posse praescriptionem cum fide negative bona propter dubium speculativum negativum de proprietate. Dum de implicantia aliquid aiasuetur , objiciens idem dicere debet ipse, si ad
mittat, uti revera admittit, & contendit, continuari posse praescriptionem cum fide negativet bona; nam formare debet hanc propositionem: negative dubitans s dubio superveniente post ceptam possessionem j ex regula possessonis boe, bi dιctamen formare potast, quod hic se nunc
licite rem emptam retineat , ac ulterium pos deat: sed haec proposito juxta ipsius modum argumentandi implicat utramque partem con tradictionis; quia involvit fidem negative -- nam , ut ipse vult, & eamdem excludit, quia negative dubitaos habet hoc judicium , quod his se nune licite rem emptam retineat. Et est omnimoda paritas , quam non tollit per id ,
quod subjungit, dum per vocum abusum dicit iri csntinuatione judicium & fidem negatima bonam versari circa proprietatem , ct positive
bonam circa possessionem; in inchoatione vero fidem & negative dc positive bonam versari circa eamdem proprietatem . Mirabile t fides tam negative quam positive bona, nec de pro
metate nec de possessione directe judicat, sed de licentia possidendi; cum bona fides confistatio opinione vel judicio , quod licite aliquisu agat,
502쪽
De praescriptionibus. 489 agat , & non contra jus alterius, rem possiden do, hoc vel illud agendo aut omittendo. Dein objiciens fingit, quod juxta mea principia negative & positive bona fides in inchoatione
versetur circa eamdem proprietatem. Protestor solemniter contra; imprimis enim non admitto in inchoante cum dubio speculativo ullum iudicium super proprietate, quo deponatur dubium speculativum . Dein non admitto fidem
dupliciter bonam , positive & negative, sed
unam, si ve malis vocare negative sonam pro pter dubium negativum de proprietate , sive positive bonam propter positivam rationem eX-trinsecam , ex qua deponitur dubium practi cum quamvis stante ratione positiva probabuli , & in dubio positivo probabili, & in dubio positivo possim non tenear praevie super
proprietate judicare, probabiliter rem esse meam :sed per hoc judicium probabile non deponitur dubium speculativum ; siquidem nec positive nec negative bona fides est judicium super proprietate, sed est judicium de licentia actionis.
Dein monitum te volo, & identidem tibi in culcatum , ut numquam oblivistaris retorsionum, quas ad haec , & omnia fere alia, quae sorsan excogitabunt, argumenta , semper dare poteris in continuatione praescriptionis cum d
bio speculativo, seu positivo seu negativo, su- Perveniente, ubi deponere oportet dubium practicum ex possessione , & numquam , si hucusque allata rite intelligas, invenies mea opinione lassicientem disparitatem. Replicabis . Multa sunt licita in continu, tione possessionis , quae non sunt licita injinchoatione : ergo non hoc ipso, quod cum fide negative bona, seu cum dubio speculativo negativo, continuari possit praescriptio, etiam cum tali
503쪽
tali fide inchoari poterit . Antec. constat ex multis exemplis: v. h. s qua femina nupsit viro alieno, quem ignorabat jam esse uxoratum,
habitare illi & continuare usum matrimonii potest, quamvis postea incipiat dubitare speculative, an non si vir alienus; licet econtra eidem stante dubio speculativo, positivo vel ne gativo , nubere & sic possessionem inchoare ne queat; ut est casus in can. st virgo 1. ωή. 3q. q. r. Resp. dist. ant. Si inchoans possessionem non habeat aeque sufficiens fundamentum , ex quo deponat dubium practicum, ac continuanS.C. ant. Si habeat. ant. se cons. Exemplum ex ean. si virgo, nihil facit ad rem: partim , quia loquitur de ea, quae penitus nescivit, virum esse alienum, quando eum duxit, nesciens viro μ erit, non de ea, quae jam tum dubitabat , an non sit alienus ; & illa utique , si postmodum supervenit possessioni dubium speculativum, ex eadem dubium practicum potuit deponere : partim quia primum nunc talis fomina dicitur esse malae fidei, postquam scierit
esse virum alienum. Unde negatur paritas cum nostro casu praescriptionem inchoantis, qui dum
eam inchoat cum dubio speculatim , negativo vel pofitivo , aeque bonum dc sufficiens habet fundamentum deponendi dubium practicum ex fassione prioris domini , a quo rem accipit soc praesumptione Iuris, quod prior dominus
non fit malus, ct rem alienam mihi non tradat , atque ille, qui cum tali dubio continuat praestriaptionem ; cujusinodi fundamentum non habet: semina, quae nubit vim, de quo dubitat, an non si moratus, si formaretur casus de femina dubia tante, dc non de niniente, uti est casus in d eam si virgo. Dein, sicut inicis. can. feminae 1blum
tunc dicitur esse malae fidei , quando sciverit, vetis
504쪽
m praesumptionibus. 49 Irum esse alienum, ita praescribens primum tunc est malae fidei, quando scit, rem esse alienam, quam possidere vel incipit vel continuat: scientiae autem in ordine ad inducendam malam fidem aequiparatur dubium , non quidem speculativum, sed practicum quod ex legitimo fumdamento deponi nou potest, nec deponitur, ut patet etiam in continuante praescriptionem equae proin paritas cum continuante , & retorsio lapius audita manet in suo vigore. 18 Dico 3. Quamvis scientia rei alienae obsit bonae fidei, c. s. 6 . b. t. scientia tamen juris alieni in praescriptione privativa , qua eX- tinguitur jus alienum, reale vel personale, aut debitum , indefinite contractum , probabilius non obest , si alter omittat tempore per Iurae
requisito exercere suum jus, vel debitum exigere: sic v. g. legatum, quod quis 3 o. annis non exigit ab haerede , extinguitur via praescripti nis: sic mutuum, cui dies solutionis non est adjecta, item usurae extinguuntur eodem tempore. Panorm. Vasq. HOst. Bart. Gletile, a Someting, FranΣ. P. Franc. Schmier. Sumitur ex I. s. e. de R. C. LI . I. f. de usuris se l. Io. C. de
pignor. ex quibus colligitur, neminem obligari solvere debitum, nisi vel Ius existat, uti exigit, ab emptore accepta merce solvi pretium , nec dies interpellet, uti si certa dies solutioni est pret fixa, nec homo, scit. creditor . EX altera parte jura & actiones, quas alii contra nos,habent, restrictae sunt ad usum, itaut, si certo tempore,
V. g. 3O. anniS, non exerceaturiusus juris, vel a stio non intentetur, expirent, II 3. I. ult. C. ueservit. I. 3. se . C. de prae cr. 3O. es 4O. ann. Jam sic ἔ-nemo tenetur alterum monere, ut utatur jure
suo, vel offerre solutionem nullo interpellante, Iicet sciat : alteri competere jus vel actionem, per
505쪽
49α Lib. II. Titulus ore per II. citi. ergo scientia juris alieni non obest bonae fidei; qui enim scit jus alterius, suo jure non utentis , vel debitum non exigentis , non agit hoc ipse contra jus alterius , neque peccat omittendo monitionem , ut utatur , Vel praestare solutionem , nec a Iure, nec ab h tmine exactam : ergo non peccat contra Justitiam: ergo habet bonam fidem peccati exclusivam . Confirmatur exemplis r juxta omnes P - 1cribitur Io. annis servituti tam reali rusticae
itineris , viae &c. I. a 3. ω vit. C. da servir. citi. quam personali uiusfructus, I. 13. n. quis.
mod. usisse. amitt. non obstante , quod prin1cribens sciat, aliis competere jus eundi & plaustra ducendi per suum fundum , aut capiendi usumfructum . Sic preseribitur actioni poenali non obstante scientia Iuris , quod habet alter ad poenam exigendam, & obligationis propriae ad eam subeundam, si exigatur ἰ quia nemo i
uetur sicut monere , ut alter utatur servitute activa, ita nec ut poenam exigat
, Objio. Vel debitor, qui Et alterius ius de
suam obsigationem klvendi aut aliquid pra standi , habet animum satisfaciendi aut solvendi , vel non habet λ si habet , non est in quasi possessione suae immunitatis : s non habet, est in mala fide; ergo non praescribitur cum scientia juris alieni, & suae obligationis . R. Retorquendo in exemplis allatis . Deinde dico, quod habeat animum satisfaciendi vel solvendi ἐχα sub conditione , si alter utatur suo iure, vel solutionem exigat et & sic est in - . na fide , & quasi possessione immunitatis suae per omissionem usus & exactionis. D. ias Dico A. Bona fides auctoris seu qui prius possedit prodest succetari tam particulari quam universali , itaui accestione temporis uti posi' 1 . sit,
506쪽
De praeseriptismbus. 693st, h. e. illud etiam tempus computare , quo auctor possedit, a. econtra mala fides auctoris nocet successori universali immediato , nempe haeredi, itaui nec accessione temporis valeat uti, nec de novo inchoare praescriptionem Ordin riam , 3. licet non ita noceat successori particulari, qui nempe rem obtineρ titulo singulari, v. g. emptionis, donationis M. ut praescriptionem ordinariam , fallem in rebus mobilibus a se ipso incipere nequeat. Pars I. sumitur ex β. rv. 13. LV. de usucap. Pars Σ. ex L II. f. de diversis tempori praeser. I. II. C. de acquir.
vel retin. possess. quia haeres immediatus fictione Iuris reputatur pro eadem persena cum de functo. Quod autem praescriptionem extraordi nariam incipere possit, inde habetur, quod in hac Ius civile non requirat bonam fidem , Ius Vero canonicum non attendat fidem malam fictam peccato non imbutam, qualis tantum datur in haerede inscio malae fidei veri auctoris. Pars 3. ex I. s. f. de Mers temp. praes . Excipiuntur res immobiles n-. II s. c. . se Aiath malae fidei C. de praefer. longi remp. De Iure Bav. tDxul. s. art. . emens rem immobilem praesicribit intra s. annos contra hypothecam, cui res fuit obnoxia. Et juxta art. 9. etiam haeres potest inchoare ex sua persona , & complere praeser,ptionem ordinariam.
ao Dico s. Bona fides etiam in praeseripti ne ordinaria, s allegatur & probetur titulus Praesumitur, itaui a praeseribente nec allegari, nec allegata probari debeat, si debito tempore possedit, vel possedisse se dicit. Vasq. Panorm. Couar. contra Fachin. dc alios; quia a Iure quilibet praesumitur bonus, consequenter bonae fidei , nisi probetur contrarium, arg. c. n. de ρω-
507쪽
Maesumptio relavatur ab onere probandi , per L Iz. st de probat. Interim tamen possimi adesse tales circumstanti re, ex quibus oritur sortior praesumptio malae fideli, consequenter praesumptionem allegans probare debebit bonam fidem: ut si emit a prodigo: si extinjudicialiter consessus est, se scire, rem esse alienam: si rem occupavit clam: si titulum a Iure reprobatum alleget: si penes ipsum reperiantur instrumet1-ta , rem alienam esse perhibentia &c. 2I Dico 6. In omni pra scriptione positiva rerum corporalium uecessarius est aliquis titulus. Est certum ex claris textibus in I. q. C. de praescr. longi temp. O I. 24. C. de R. V. quia in titulo fundatur bona εdes. Dixi I. politiva roriam corporatium, nam in privativa, & regulariter in positiva rerum incorporalium , loco tituli sufficit patientia domini , modo praesera-bens non possideat vi, clam, aut precario, L 3. C. de praescr. 3O. Des o. ann. I. Io. m. st. Si fer- Uit. Dinae An vero haec patientia debeat dici aitulus , vel aliquo Ioco situli, est quaestio de nomine. Regulariter , inquam , etiam in positiva incorporalium s nam jus pascendi, venandi ,
ususkuctus M. quia per horum iurium acqui-stionem valde grave insertur praejudiciam pri ribus dominis, opus est titulo positivo, ut agunt communiter. Dixi a. aliquis titulus, ne Pe coloratus: an vero etiam sussiciat existimatus, & praegumptus, Videndum . 21 Dico . Titulus existimatus ad praescribe
dum sussicit, si fundetur in errore facti alieni , ut s ab alio fide digno audiveris , rem, quam
possides, esse emptam, vel putas, a tuo
aeatore esse emptam, cum tamen emptionon praecesserit, L II. f. pro emiptore, non vero sufficit,s fundetur in errore iacti proprii, ut si per errorem
508쪽
rem putes, a te rem fui se emptam, β. D. Inge, L et . f. de usucap. I tr. cit. Ratio disparitatis est, quod error circa factum alienum sit
probabilis, & in sum toleretur , I. s. e. pro suo, Lα. Τ da I. se F. I. non vero circa RActum proprium in ordine ad percipiendum i de commodum, per I. I. st. ad SC. Velle jan. 13 Dico 8. Titulus praesumptus regulariter sufficit in praescriptione extraodinaria, seu longissimi temporis , ut adeo praescribens nullum determinatum titulum assignare , aut , si alleget, probare teneatur . Communis ex I. 4. C. de praescr. 3O. vel ε . ann. c. 6. bi. κ. ω c. I.
eod. in 6. Dixi, regulariter , nisi nimirum Ius fortiter resistat possidenti , possessionem prohibendo. Arn. Rath de usucap. assert. 33. cum C arr. & alii, aut nisi aliunde sus praesumat malam fidem ; tunc mim etiam in longi ssima non tamen in immemoriali in praesiimptione opus esset allegare dc probare titulum : sic si Clericus contra Parochum , ves Parochus in aliena Parochia praeseripsisse se decimas assere
24 Quaeres, an praescriptio , titulo praesumpto innixa, etiam immemorialis corruat, si postea detegatur titulus vitiosus, & invalidus de Iure, ut si innotescat, possessionem coepisse titulo locati- conducti λ R. cum Fachin. Μasth.& aliis, quos sepius nostra Facultas Iuridica
In consulendo secuta est , affirmative contra Ferd. Uasq. Ratio, quia , si detegatur titulus vitiosus, innotestit , unam ex necessariis conditionibus defuisse, consequenter praescriptionem fuisse nullam. Favet c. 3I. de Decim. & commune brocardicum excan. q. seqq. d. 8. delumptum: proesumptio debet cedere veritati. Objic. r. In praescriptione extraordinaria pra
509쪽
sumitur a Iure titulus absolute, itaut, si unus detegatur faIsus & vitiosus , praelamatur alius latens & idoneus. 2. Post completam praescriptionem, etsi constiterit, rem suisse alienam , illa non resciditur: ergo neque, si postea constiterit de titulo vitio . Resp. ad I. ant, quia detecto uno vitiose titulo praesumi alium idoneum , nec ex Iure , nec eae ratione , nec auctoritate DD. satis probatur , imo ex hoc ipso , quod pateat , possessionem coeptam esse ex titulo vitioso , oritur praesumptio in oppostum , quod nullus idoneus lateat cum possessio ex pluribus titulis non soleat inchoari . Ad 2. 7 L. cons. nam detecto titulo vitioso constat, praescriptionem non potuisse subsistere , compleri, imo nec incipere, propter desectum
justi tituli, &, quar in illo sundari debuisset, bonae fidei
Dico 9. Possessio aliqua ad Omnem praescriptionem est necessaria. Ita diserte pronuatiat Let, s. ff. de usurp. se usucap. c. 3. de
R. I. in 6. ibi : sine prisclsione praescriptio non
procedit. Unde commune DD. Effatum et tam tum praescribitur, quantum possidetur. In praescriptione privativa non quidem datur possessio positiva, quae habetur per actus positivos corporis, vel animi, vel utriusque , datur tamea proportionata, scilicet negativa , quae habetur per negationem & omissionem actuum, quibus creditor vel alius posset v. g. exigere debitum, censes, decimas, Sc. vel instituere actionem, exercere actum sui juris , non tamen facit ;Per quam omissionem obtinetur & continuatur
possessio vel quasi possessio immunitatis a seia vendo vel aliud faciendo aut patiendo, ac d mum obtinetur completo tempore ipsi immunitas, quae fuit remissa per contractionem de-
510쪽
De praeferiptionibus. - 9 hissi, vel unpositionem obligationis , v. g. in
contractu celebrato, &c. 26 Petes , qualis requiratur possessio γ R. I. ad inchoandam praescriptionem rerum corporalium possessi a naturalis se civilis simia, seu
quae fit per apprehensionem vel veram vel fictam rerum cum animo eas sibi habendi , &cum opinione dominii , l. 4. C. de acqair. 6r tin. pQQ. ad continuandam vero sussicit etiam mere civilis, per LII. ult. Jdefurtis ς cum
naturalis continuari toto tempore moraliter nequeat rebus semper physice & corporaliter insistendo , bene tamen civilis per animum possi- dendi per se vel per alium . Nere autem naturalis non sufficit ad continuandam vel inchoandam praescriptionem Lys. st deo. , . . quia sine animo, rem habendi ut suam non potest acquiri ejus dominium, & sine opinione dominii non habetur bona fides. R. 2. ad praescribendas res& Iura incorporalia requiritur quasi possessio, quae consistit in usu dc exercitio alicujus juris, facto non vi, clam , aut precario , sed cum opinione, quod iuste agas, &cum patientia alterius.' Communis ex L fn. f. defervit. I. Io. f. si fervit. vindic. I. I. g. m. f de aq. pluυ. arc. l. a.
R. 3. ad praescriptionem privativam requiritur& sussicit possessio negativa, ut paulo ante suit explicatum. R. 4. Possessis in omni praescriptione debet esse continua, seu moraliter numquam interrupta per totum tempus, quod a Iure determinatum est ad complendam praescriptionem, . Ita omnes ex u. I 2. 23. Inst. de usucap. se c. 8. h. t. Quomodo autem interrumpatur possessio ,
& praescriptio, dicetur infra g. 3. Iam de tempore ad praescribendum requisito. Dico Io. Res mobiles, etiam pretiosiae, cum Da Y 2 ti-