장음표시 사용
611쪽
sss Lib. III. Uitulus V. possessione & praescriptione obtinendum , imo
clare hoc permittitur ad d. Reg. Canceli. Dein norantia Iuris manifesti non vitiat bonam fidem Theologicam.
2 occasione hujus Regulae de triennali possessore sorte. Quaeres, quid statuatur in Regul. Canceia. I9. quae intitulari solet de infirmis r signantibus , vel vocari regula de viginti λ R. Si tuitur, quoa , si infirmus resignaverit vel dimuserit beneficium suum, & intra ata dies a die
praestiti a resignante consensus coram legitimo superiore, resignationem acceptante, numeram dos mortuus fuerit, resignatio habeatur pro nubIa, & beneficium censeatur vacare per mortem;
quia hujusmodi resignationes, cum fieri ineant λin savorem certarum persenarum, reserunt spmciem haereditariae successionis, quam SS. Can
nes detestantur. Per tormum rectius intelligiatur ille, qui laborat non qualicumque infirmutate , sed gravi, ex qua aliquis moriturum se crediderit, ideoque resignaverit, eo quod regesa dia
eat , si de ipsa infirmitate decesserit. Sed objici
Regula permittit haec verba: etiam vigore supinplicationis, dum essetfanas, signatae: ergo resi- gnatio habetur pro nulla, licet senus adhuc afortiori, si levi infirmitate correptus refign
verit , modo intra zo. dies postea decesserit. R. cum P. Engel b. t. nu. 3I. haec verba respicere stylum Curiae Romanae, ubi ante actualem rem
gnationem, & consensum resignantis in Canceularia ponendum , supplicatur summo Pontifici pro licentia resignandi, qui supplicationem signat&subscribit, sat, ut petitur: nihil igitur aliud videntur velle Pontifices, qui illa verba hoc tempore addunt Regulae, quam quod dicti 2o. dies computandi sint a die supplicationis signatae, si fiat resgnatio Romae, ne scilic. committeretun
612쪽
De Clerico aegrotante sec. 3 99 fraus; alias enim sani adhuc possent supplicationem porrigere , & suum consensum differre usque ad tempus periculosae infirmitatis.
4 Quod fit coadjutoris officium, O quae potestas.1 Unde fustentari debeat . 3 cI contingat Episcopos , praelatos , aut a-O lios curatos , incidere in morbum incurabilem, vel in amentiam, aut ob senium vel mutilationem &c. reddi inhabiles ad sua ministeria obeunda, nequaquam debent amoveri, c. I. sqq. b. t. quia afflicto non est addenda afflictio , c. s. eod. sed constituendus est eis coadjutor vel in spiritualibus tantum , vel in temporalibus tantum, vel in utrisque, prout ni
mirum inhabilis est redditus principalis ad illa vel ista tantum, vel ad utraque rite administranda. Unde hic agitur de coad atorias, quae est vicina.beneficio , & definitur esse facultas alicui concessa adjuvandi praelatum sec. inhabilem in suis ministeriis. Alia est temporalis, quando coadjutor solum constituitur ad tempus, nimirum vel ad dies vitae, vel quamdiu durat coadjuti infirmitas vel inhabilitas hac enim cessante, vel illo convalescente, expirat. Alia autem perpetua, seu cum jureiures is, itaut moriente vel resgnan- Cc s te
613쪽
ε- Lib. III. Ululas '. te coadiuto succedat hoc ipso coadjutor.in maslatum &c. Neque Coadjutori etiam Perpetin, Conceditur jus , titulus , aut possinio beneficii& praelaturae aut habitus curae, quamdiu. vivit principalis seir coadjutus , sed solum administratio illius Iuris, & exercitium curae. Coadju-aor temporalis sere coincidit cum Administratore, & a Vicario in beneficiis inferioribus C
ratis fere non dissertia ἰα Dico I Ad assumendum coadiutorem V.g-
Episcopi perpetuum, & cum jure succedendi ,
necessarius est consensus Summi Pontificis . 2.
Consensus coadjuti se Epistori regulariter, &3. in Germania consensus capituli Pars P. PR-tet ex Tria. Mess. 2 G c. '. de misi nem ex P. Σώω 3. de concess. praeb. Pars a cia uπ- B. t. in o. quia eoadjutum vel maxime concernit
coadjutoria, dc hinc invito, obtrudi non debet, nisi laboret desectu vel morbo incurabili; tunc enim capitulum non quidem per se cogere ipsum potest ad assumendum coadjutorem, bene tamen statum Ecclesiae fidelitet referre ad Pontificem ut is, si ita visum fuerit, commulat ad coadjutorem admittendum , vel perpetuum vel temporalem et idem est, si Episcopus
consentire non possit lapsus in amentiam, cum
datis Germaniae, in quibus capitulo conceditur liberae electit successoris, cui praejudicaret coadjutor perpetuu& sine consensu capituli datus ;iste autem consensus non necessario debet esse capitulariter positus neque , si coadjutor ob impedimentum esset postulandus, a duabus teT-tiis haec enim in electione: tantum & postulatione, ubi Sedes jam vacat , necessaria sent, uti judicatum est Romae annor69 . in coadjutociae Moguntinae ὶ sta sussicit consensus ma
614쪽
De CIerico aegrotante Onc. 6orioris partis capituli etiam non congregati. CG terum si Episcopus consensit quidem in coadiutorem sibi dandum, non tamen in genere, sed Proponendo certum, tunc aliam persenam nominare non potest capitulum o Postquam vero coadjutus seu Episcopus & capitulum conspirarunt in certam personam, eam petere debenta Summo Pontifice, non tamen in instrumento coadiutoriae petendae adhibere verba, se etiagere vel postulare, sed se consentire, & petere,
ut Papa dignetur coadjutorem concedere . Si autem ipse coadjutor peteret , posset tanquam ambitiosus rejici Romae. 3 Dico et. Coadjutorem temporalem Episcopis & praelatis exemptis etiam regulariter dat lus Papa. Σ. Inserioribus autem non exemptis Episcopus aut superior ordinarius . Pars I. sumitur ex c. un. cit. dixi, regulariter ; nam in
Iocis a Sede Apostolica valde remotis , uti in Germania , ipse Episcopus cum consilio & as. sensu capituli sibi unum vel Hures coadjutores temporales assumere potest et vel , si ille sit impos mentis , capitulum vel duae ipsius
Dico 3. Ossicium & potestas eoadiutoris
est eadem quae coadjuti , per c. f. h. t. cum aliqua tamen limitatione, vel in litteris coadjutoriae exmessa , vel in ture &c. Sic non potest alienare res immobiles Ecclesiae, c. απ.cit. conferre beneficia ecclesiastica fine consensu coadjuti δα per c. est. de Osf. in an in ε. conficere negotiae ardua , per c. 8 r. de R. y.i is 6. netur insuper rationes administrati nis suae reddere coadjuto , vel, si hic mente non valeat , capitulo , vel successori coadj ei , cap. unis. cit.
615쪽
6ox Lib. III mitulus VII 1 Dico 4. Coadjutor sustentandus est ex pr ventibus Ecclesiae, cujus praelato datus est , fisufficiant ad moderatam utriusque sustentati nem, c. 3. h. t. O c. M. cit. Si reditus pro uir que non sufficiant, ex illis debet ali coadjutus, quia retinet titulum & possessionem praelaturae vel beneficii, per c. h. t adjutoria 'tem providendum ex residuo , si quod detur , di alliinde additamentum v. g. ex collato alio beneficio , aut pensione , eidem procurandum. Sc. Trid. Meg. 2I. c. q. de res
TITULUS VII. De institutionibus .
Quid Iuris conferat . .' li itutis late sumpta ac in genere dicit
I quamcumque beneficii concessionem can nicam , & tituli collativam, qua consertur j in re & proprietatis in beneficio etiam absque traditione vel possessionis consecutione , modo consensus & acceptatio institui accedat, c. I p. de praeb. ia 6. c. ult. de concess. praeb. in 6. stricte autem & specifice accepta institutio GLIativa juris est concessio bene ilia superiore e clesiistico facta ad praesentationem Patroni ,' &quia haec praesentato tribuit jus ad rem, est co cessio necessaria , ac proin differt a collatione libera beneficii, quae M ad arbitrium collat ris, & sine ullo jure per. praesentationem alicui competente, de qua ad tit. I. Porro
616쪽
. . De institatunibus. 6os alia institutio vocatur auctorizabilis , quae nihiI est aliud quam commissio curae animarum, alioque nomine approbatio dicitur. Alia autem nuncupatur reatis vel corporalis , seu investitura, aut instassatio, quae est actualis inductio in possessionem. et Dico I. Potestas instituendi praesentatos de re communi pertinet ad Episcopum Dioec
sis primario c. 3. h.t. c.2I. de jur patri Dein ejus loco ad Uicarium Generalem c. 3. cit. per Veseba, qui hoc de jure possunt, etiam sne speci
Ii mandato. Demum Sede Episcopali vacante ad Capitulum Cathedrale c. I .h. t. iv 6. Vel P tius ad Vicarium Capituli. Ex jure tamen speciali, praescriptioms, aut consuetudinis aliquam do spectat, ad inferiores quoque Praelatos, vel Collegia, institutionem auctorizabilem tribuunt quidem iidem, cum per concessionem beneficii Curati, si specialiter non conferatur praevio eX mine concedi censeatur approbatio seu cura animarum Trid et 3.c. Is de res. Putant quidem aliqui, hanc potestatem posteriorem non posse Per Praescriptionem vel consuetudinem acquiri, nisi simul beneficium desinat esse Curatum, vel
manere sub jurisdictione Episcopi , per Trid.
f. r. c. 23. de res. f. 2 s. c. II. de regular. ubi
derogatur omnibus consuetudinibus etiam in memorabilibus. Accedit praxis Episcoporum , qui ad curam Parochiarum nullos admittunt sine praevia sua approbatione . Sed melius sustinetur contrarium ex generalibus principiis depraescriptione & consuetudine. Ad Trid. respondetur, quod loquatur de consuetudinibus Tridentinum antegressis praesiertim cum prors idem dicat de privilegiis ; quis autem ex diaversariis neget, privilegio Pontificis deinceps
dando posse obtineri ab infer cibus Praelatis ii
617쪽
Ritutionem auctorizabilem. Si Episcopi nullos admittant sine praevia sua approbatione, id inde
proveniet, quia non suffcienter Probatur Consuetudo vel praescriptio. Institutio corporalis ac vestitura de iure scripto pertinet quidem veg Iariter ad Archidiaconum c. 7. de e . Ambia. vi consuetudinis tamen hodie multis in locis etiam hanc Episcopi tribuunt per Commissarios,
Decanos rurales, vel alios- Fit variis modis pro diversitate Iocorum, & beneficiorum, g. Α, .
Bates & alii Praelati investiuntur per inductionem in Ecclesiam & collacationem ita Sede Abbatiali, Canonici per assignationem stalli seu sedis in Choro & Capitulo, Parochi & alii benefi- aetati per impositionem bireti fictam a Vicino Generali post editam professionem Fidei; aut in loco beneficii per inductionem in Ecclesiam,
osculum altaris, contactum vel referrationem ianuae , per novi Parochi promulgationem ita Ecclesia coram populo M-3 quaeres, an etiam Laici possint facere i stitutionem aliquam R. I. Collativam juris, de auctorizabilam , non possunt , quia hae requiarunt rurisdictionem spiritualem. R. Σ. Investiis turam in ordine ad administrationem in spim
tualibus proprio nomine etiam dare' prohibentur, possimi tamen ex commissione Episcopi , si praecessit investitura verbalis una cum traditione bireti &α actualem introductionem in locum beneficii una cum traditione clavium &jurium facere . quia haec executio consistit in mero facto, in temporalibus autem , ubi quoad ista solet fieri specialis investitura, etiam abique commissione Episcopi Parochum novum v. g. possimi inducere in domum Parochialem, ibidem tradere claves, & rationum libros, ac reditus assignare.
618쪽
De concessione praelaudae se. 6oxq Dico 2. Quamvis per institutionem juris'. gestativam acquiratur jus in re & in beneficio, Per c. I . se qo f. n. de praeb. in 6. taliter tamen instituto, non licet propria auctoritate pol- sessionem beneficii apprehendere per c. . de offArchidiac. nisi accedat consensus Superioris porporalem possessionem tradere valentis Si tamen Propriae auctoritate occuparet, probabilius non amitteret ipB jure proprietatem beneficii, quia ' haec tam gravis. poena non satis probatur. A- mitteret tamen, si per violentiam caperet possessionem c. I 8. .in per de praef. in 6. se aret. t. 7. C. unde viis objic. P sentatus ad beneficium, si illud occupet absque institutione, hoc ipso privatur omni jure per praesentationem acquisito arg. c. s. de eleet. in 6. & ibi DD. e go etiam institutus in beneficio , si illud occupetante: investituram, hoc ipB privatur omni jure per institutionem. acquisitoia R. tram. antec.. quod a multis non malae negatur ,. quia cit. cias. loquitur de electo : ergo tanquam odiosiim non debet extendi ad praesentatum 2 net. Cons..parit. quia elactus re praesentatuS Per. acceptationem solum obtinent jus ad remo, institutus vero, jus in me discilius autem amittiatur jus ita re, quam juS ad rem.
De concessione priubendae o Ecclesiae
619쪽
6os Lib. m. Utvlus 'IL3 Beneficii nondum vacantis tam concessis quam promisso est irrita. 6 Debet eo emi intra certum tempus.7 Quo eues ad quem devolvatur collatio.
TT beneficium rite concedatur vel Perii, beram euutionem, vel Praevia praesemtatione per institutionem, necesse est , ut prius debito modo vacet. Quia vero Collatores &Patroni adstringuntur , ut conferant vel Pra sentent ad beneficia intra certum tempus, γει quam vacare coeperunt , videndum nunc est ,
quid juris sit , si beneficia nondum vacantia Conserantur vel promittantur , & ; si debito
tempore a coepta vacatione non fiat collatio vel praesentatio. Vacare autem beneficium potest triplici m M. I. De facto tantum, quando habet quidem Proprietarium, qui obtinet jus & titulum in beneficio, non tamem possessorem , quia nempe vel possessionem nondum est adeptus , vel vi ab illa expulsus, vel longo tempore abest a beneficio, & ignoratur, ubi sit. 2. De jure tam tum , quando habet possessorem , caret tamen
proprietario, ut siquis in beneficium , quod nullus obtinet in tituIum , se intrudat , vel propter delictum ipso jure privatus beneficio illud defacto occupet , & possessionem retianeat . 3. De facto se jure simul, quando nec
possessorem nec proprietarium habet ut . communiter contingit per mortem beneficiati, per renuntiationem expressam vel tacitam, per Pr
sessionem Religiosam , per privationem ipso jure inductam ob delicium vel omissionis veIcommissionis , vel per privationem hominis , seu per sententiam Iudicis, propter homici
dium simplex, perjurium judiciale , bestialita
620쪽
De concessione praebendae e c. 6o tem , sed omiam imperfectam , deflorationem Monialis, adulterium , concubinatum scanda Iosum &c. beneficium auserentis. Et haec vacatio est propriissima , secunda vero propria , prima autem , aefacto tantum, est impropria, ct beneficium censetur proprie non Vasiare. 2 Dico I. Beneficium vacans de jure tam tum potest quidem conferri & promitti, non tamen possessio concedi, nisi prius vocato pos sessore modo ejus possessio non sit notorie in iusta & praevia cognitione, an huic non competat aliquod jus in beneficio c. 28. de praeb. in 6. quia contra alium, prius non auditum , nihil unquam statuendum est propter generale periculum, ne quis injuste suo jure privetur . . 3 Dico α. Concessio beneficii non vacanis
tis vel de facto tantum vacantis est ipso
jure nulla c. I. 2. p. h. t. c. q. de donat. Nec
sufficit, si beneficium vacet interpretatiis h. e. s beneficiatus solum sit excommunicatus , s 1pensus , irregularis , ab hoste captus &c. &sc impeditus ab administratione , sed debet
4 Dico 3. Etiam promissio beneficii nondum vacantis, si ve certi, sive incerti , aut proxime vacaturi, est ipse jure nulla , etsi juramento , vel scriptura sit firmata , sive a collatore sive
a Patrono facta text. in c. 2.3. II. 13. h t. c.2.eo .in 6. Trid. I. 24. c. I9. de re'. ubi sublatae sunt omnes gratiae expectatrine in materia beneficio. rum DD. communiter. Ratio , ut hoc modo coerceatur avaritia, ac ambitio, quae elucet in
iis, qui ita praemature beneficiis inhiant , &ne minus digni per importunas & intempestivas preces dignioribus praeripiant beneficia . atque ut evitetur ansa optandi & captandi mortem alienam, nempe acta possidentium