장음표시 사용
101쪽
1 De ChriHian. Surrent. Antiquit. corum extabant; ubi Archissamines impiis Num,nibus thura dabant , Archiepiscopi ; ubi demum Flamines circumscripti erant , Episcopi collocorentur .
Porro in secunda hujus operis parte Surrentum propter Templum Sirenum Neocoram civitatem
suis e , S majores habuisse sacerdotes dilucide probabimus ; quamobrem secundi gradus Episcopum, seu Archiepiscopum , ct totius serme Cam
paniae provinciae sacrum Rectorem jam inde ab initio obtinuisse concludendum esse videretur ἀIL Verum illico nasutorum criticorum i , nos lacessiremus mussitationes, vel apertas irrisiones , qui Gratiani collectionem parvipendentes illud in medium proferrent, quod de eo scriptum reliquit doctissimus Tarraconensis Antistes scilicet: Neque Concilia mi isse , neque regintra Ponti Ocum , neque alia sanctorum Patrum scripta . Sed ea ,
quae in mariis coliectionisus reperta as eo sunt , ιέ,
medium protulisse . Adderent epistolam, quam nOmine sancti Lucj prodit Gratianus , sancti Steph, ni I. potius esse . Quas vero ex sancto Clemente , ct sancto Anacleto , apocryphas esse, & ex co,
lectione Isidori Μercatoris, seu Peccatoris exce ta L . quae num commentitiae , an incertae sint, cem Ieberrima est inter Criticos controversia.
III. Eam collectionem primo Riculsus Μο-guntinus Archiepiscopus ex Hispaniis acceptam evulgavit, S ubique locorum magno cum plausu
accepta fuit: praecipue in Galliis, ubi quae coactae
102쪽
suerunt Synodi , ex illis epistolis Summorum Pontificum , quae in ea collectione continentur , plura ad mores , S disciplinam Ecclesiasticam spectantia hauserunt , & in suis Canonibus , ct decretis inseruerunt. Verum non multo post de eadem collectione apud Galliae Antistites dubitari coepit: ad quos epistolam dedit sanctus Nicolaus I. anno qua Isidori memoratam collectionem propugnare strenuissime studuit. Et quoniam Episcopi illi urgebant, eas Decretales suspectas reddi , quod non reperirentur in antiquo Canone Ecclesiis , neque apud Dionysium Exiguum , penes quem epistolae Decretales incipiunt a Siricio Papa , ut ipsemet sanctus Nicolaus fatebatur , . qui ad haec ita reponebat: Neque sacra Scriptura inserta est in collectione Dionys Exigui; quis autem adeo LXcors , ut proinde deducat, eam nullibi extare pSic licet epistolae Decretales Pontificum ante S, Ticium non reperiantur in antiqua collectione Cis nonum , ct in opere Exigui, non ideo fas est deducere , nusquam reperiri. IV. Nihilominus Hincmarus Remensis A chiepiscopus primus , quod sciam, qui studia sua in 1 crutandis iis epistolis locaverit , ut spurias omnino habendas esse conclusit. Et quoniam sanctus Nicolaus I allegaverat verba sancti Gelasj dicentis r Item epimia , quas Bearis mi Papae ἀ- mersis temporibus ab urbe Romana pro disυersorum , Patrum consistatione male hela Hincmarus legitronsolatione dederunt, venerabiliter suscipiendae sint. F a Hinc-
103쪽
. c.22. In opere v. Capitulorum cap. q. S 28. Sententia HIneis
De Chri Dan. Surrent. Antiquit. Hincmarus verba Getas j interpretatur de epist lis , quae habentur in collectione Dionysj Exigui , vel alibi incipientes a Siricio usque ad ipsum Gelasium, de aliis inquit: Esse quidem menerandaό , o ia illis judicio , o delectu opus ese ; quasdam
enim ex illis inmicem pugnare , o etiam adversara sacris Canonibus poHea reperies.Μodeste quidem . V. Verum postea praefractarum frontium , a que omnium impietatum sentinae Centuriatores
Μagdeburgenses in Ilidorum illum tamquam in
imposiorem, versutumque praestigiatorem invecti sunt. Adversus quos Isidorum propugnare , az. taeri conatus est Franciscus Τurrianus . Sed in Τurrianum David Blondellus , cum quo nonnulli etiam ex nostris veluti uno agmine facto irrue
Igitur ex adeo disceptata Isidori collectione , quam Gratianus avide arripuerat , quum ' nihil certi statui posse eruditi viri animadverterint ,
alias inierunt vias . VI. Petrus de Μarca , qui praeter morem
abunde de hoc negotio edisserit , quum fateatur disserentiam inter Metropolitas, ct inseriores Episcopos Apostolico jure invectam , addit : ApoLBlos orsem Ecclesia ticum in prominciam di tribuisse ad exemplum dispostionis civilis , quae per illas tempe Hates migebat in imperio; quam sententiam luculem ter se probasse existimat auctoritate sanctorum Po
tri , ct Pauli, quorum primus, postquam in ludaea Evangelium praedicasset, exinde prosectuS cum
104쪽
ram suam convertit ad Judaeos tum primae dispersionis, tum secundae, quos Hellenistas , aut Graecanicos ideo vocari mos erat , quod per Graecorum provincias fuerant dispersi . Quare putat Μarca Alexandriam, quae Agypti Μetropolis erat ,& in qua habitabant Iudaei secundae dispersionis , sanctum Petrum abiisse , institutoque illic Episcopo sancto Μarco , mox Antiochiam prosectum fuisse , & exinde ad antiquam Babylonem Chabdaeae ; eX qua urbe autumat cum Scaligero, scripsisse primam epistolam , in qua ait : Salutat vos Ecclesia, quae eri Babione . Idipsum confirmari pos se putat ex eodem sancto Petro scribenter Uectis a reis dispersonis Ponti , Galatiae , Cappadociae , ae , o Bithyniae r ubi enumerare videtur Christianos secundum provincias Imped Romani ;idem confirmat ex sancti Pauli epistola ad Τitum . Sed de his inserius . VII. Verum brevis haec Μarcae ratiocinatio longas patitur difficultates ; primo , quod duas enuntiat dispersiones , quum de una post mari rium sancti Stepliani, S ante sancti Petri disces.sum ex Judaea mentio sit in Actis Apostolorum; qua quidem dispersione divina providentia fictum , ut Evangelium Gentilibus primo praedic ri coepisset, ut tradit Lucius Dexter si tamen genuinum est: ejus opus . ) Deinde sancti Petri epistolam non Babylone penes Euphratem, sed Roma datam fuisse Babylonis nomine indicata propter grastatis impietatis errores, ct confusionem,
105쪽
V. Sueton. In Augus . cap. 37 Taeli. Annal. Dion. lib. 18.
is De Chrissian. Surrent. Antiquit., o kπh.. m 'ent gravissimi , ct antiquissimi Patres ; aeestis eap. r. N i. dit, quod sanctus Petrus ibidem vale etiam dicat nomine sancti Μarci, quem Alexandriae reliquis se ipsemet Μarca affirmaverat. VIII. Insuper nemo inficiatur , Augustum novam instituisse Provinciarum divisionem, quarum aliquas Senatus arbitrio , ut rectores praemceret , reliquit; atque har Proconsulares , vel Propraetoriae dictae; alias sibi reservavit, ad quas L gatos , aut Praesides mittebat. In quibus vero ex
his Apostoli Μetropolitas statuerint, inconsulte nimis in solo Oriente Μarca non distinguit. In Africa rem aliter se habuisse quisque vel e trivio noscere potest , S multo magis in Italia . Hanc enim in undecim Provincias ab Augusto divisam fuisse, luculenter tradit Plinius, quam in hac re
Dom. AugusGic illustravit Gutherius; in ea tamen neque arvo A ' 'ρ''' gusti , neque multo sequioribus temporibus toti dem fuerunt Μetropolitae, sed vix tres .
Neque dictum illud hujus auctoris ferendum e omlos ad exemplum juris civilis Romani orbem Ecclesinicum in promistias diHrabuisse . Hoc siquidem idem est, ac putare divinam Sapientiam ab humana stultitia de sacro Regno suo constituendo
V.Cuiae. μω Normam mutuatam suisse; tum etiam quia Reet
Ep. l Le, . res , seu Correctores, aut ΜOderatores, vel Pr ,..' ...u haziarum Iuridici non ita erant subordinati, ut Episcopi Μetropolitis , & hi Patriarchis . Ult rius nonnisi duo fuerunt tempore Augusti Pra secti Praetos , ct apud posteriores Imperatores ali quando
106쪽
quando unus , priusquam a Constantino Μagno quatuor essent declarati , ut in secunda hujus operis parte clarius patebit , ubi de Correctoribus
Campaniae verba faciemus . At vero tempore a S. Petri tres tantum erant Patriarchaeis
Quam leve , ac frivolum deinde argumentum deducat Μarca ad probandam divisionem Μetr poleωn Ecclesiasticarum factam a sancto Petro i star divisionis civilis ex verbis ejusdem Apostolorum Principis compellantis Harbreos dispersos per Pontum , Galatiam , Cappadociam , Bithyniam,
Asiam , nemo sane non videt; quae enim Vis , r burque in hac ratiocinatione inesh Z Petrus enum
rat advenas juxta Provincias Imped, ergo ibi constituit summos, & inseriores Evangelicos Rectores Ex nostra autem doctrina recte percipies se sum , quem continent sancti Leonis superius allata verba , ut scilicet, Essent in Angulis ργomiaciis finia. RL R 'p rasi guli , quorum inter fratres haberetur prima sententia; o rursus in majoribus urbibus con tituti sollicitudinem susciperent ampliorem , per quos ad unam seati Petri Sedem universatis Ecessae cura continueret. Vides hinc, unde ideam , & exemplar distinguendi tres Episcoporum gradus Apostoli desumserint, ex ipso scilicet Chritto , qui Petrum ceteris praefecit, dignio remque esse voluit . Τres vero gradus juxta num merum divinarum personarum ipsi etiam distin-Xerunt, vel juxta Hierarchicos Angelorum choros , ut diximuS . . ,
107쪽
4 8 De ChriHio. Surrent. Antiquit.
Sotentia Canonum I. II. o III. Distinct. 8o. Propugnarur. I. Uamvis ex modo dictis pIena fides exigi non posse videatur pro Canonibus per Gratianum citatis , desumtisqueis ex suspecta Isidori Μercatoris collectione , vel
Ant.August. In Hadriani, quae eodem ferme tempore , nempe R,ντ. it.. 'μ cussi Archiepiscopi Μoguntini, teste Antonio A gustino, in lucem prodierunt : non tamen Omnino improbandas eas auctoritates decrevimus; gene ratim enim de iis collectionibus idem sentimus , quod doctissimus Cardinalis Bona , collectoren videlicet epistolarum Decretalium , quae eXtantante Siricium, piam fraudem admisisse ; hoc est licet genuinae non sint epistolae eorum Summorum Pontificum, quorum nomina praeseserunt, aut plumrimum interpolatae: nihilominus utilia multa continent , veramque sapiunt disciplinam , eosque mores ecclesiasticos , qui eo tempore consueti erant, quo ii Papae vigebant, quibus assinguntur , ut putavit etiam egregius Cardinalis Α hir de rebus Ecclesiasticis optime meritus, ct nobis quom dam amicitia conjunctissimus. II. In verba optimi Cardinalis Bonae suriosec... n. s4 1ν . irrumpit Guillelmus Cave Anglus , & quasi imEeelesio Isidolo. dignum iacinus sit , eo modo pietati fraudem a necte-
108쪽
neelare, illum aculeato stylo acerrime carpit et ac si non haec venustissima sit dictionis figura, quam Antithesim , dc paradoxicam locutionem Rhetores vocant. Ea usus est doctissimus ille Cardinalis, qui libros scripsit De Docta linisantia. Quinimmo in ipso Evangelio Paradisi Iucratores miolemti , ac raptores dicuntur. Profani scriptores eam , passim adhibent ; S apud Graecos legimus , & αγαμους γάριM et apud Ennium artem inertem : apud Ovidium jum injinitia ; Deque lius apud Italos nostros poetas , ut apud Casam: Aet estis seconda. Sed eamdem prorsus doctissimi Cardinalis Bo-- locutionem usurpavit nuper magni nominis recens Galliae scriptor Augustinus Calmet imquiens , ut videre est in versione latina : Uὶ pia hac fraude Pudaeos , o paganos incredulos in suas par res pertraherent . Et de Evangelio Nicodemi, at que de Pilati epistola verba faciens subdit e RPE , alicujus Chrimani fraude depromta in . Haec obiter ad defensionem doctissimi Cardinalis . Nunc ad
ea , quae dicuntur in C. r. a. S 3. Gratiani redeamus , eumdemque clavum sortius recudamus. III. Principio ibi sanctus Lucius , sine semctus Licinus dicit: Urbes , o loca , quibus prim res praefidere debent, non a modernis , sed etiam multis ante adtentum Chrim Hatuta temporibus . Quae Verba , ut superius innuebamus extant in epist
Ia a. sancti Stephani Papae c. σ. quam quidem Ssi adulterinam credant docti Critici: ejus sentem G tiam
109쪽
so De Chri Dan. Surrent. AAtiquit. tiam nihilominus verissimam esse liquet ex jania dictis; quum & loca Patriarcharum , ct Primatum ab Isaja praenuntiata suisse probavimus . IV. Quod ibidem in sequenti capite additur tti iliis mero civitatibus, in quibus olim apud Ethn, eos primi flamines eorum , atque primi legis doctores erant, Episcoporum Primates poni , mel Patriarchasseatus Petrus praecepit, qui reliquorum Episcoporum caussat , o majora , quoties necesse foret , negotia in de agitarent; salma in omnibus ApoHolica auctor,
tale majores causse poH φοHolicam sedem sunt
referendae. Haec postrema Verba , quae extant etiam
apud Leonem II., S. Stephanum, & in aliis ant, quis Canonum collectionibus, ut Correctores Romani, & Pithoeus indicat, carpit doctus jurisconsultus Antonius Contius, quod nulla talis Prot flaminum, sive primorum Flaminum , Archist minum , & Flaminum inveniatur distinctio . Pl
ra his reponit Turrianus; sed brevius, ct sertasse solidius dices , de sacerdotum generibus , ct m
niis nullam antiquorum scriptorum ad nos integram pervenisse tractationem; vix brevia quaedam , oc quandoque mutila loca, & Veluti laciniae quaedam ex Cicerone, Livio, Dione Cassio , Plutar- Cho , praecipue vero ex Dionysio Halicarnassaeo sub oculos poni possunt. Cetera ex antiquis marmoribus , quoad fieri potuit, supplentes uberiores hacide re tractatus, & dissertationes compilarunt docti recentiores ; extantque etiam qui pileorum , aliorumque sacerdotalium Ethnicae superstitionis
110쪽
ornamentorum icones dederunt . Quum igitur hac super re plura in tenebris adhuc lateant, cur Dialis &e. apud ea ex Isidori Μercatoris , vel Hadriani collectione R. V-'' ' petere non licebit , quae antiquitatem nongentorum circiter annorum indubiam continet y 'PV. Ceterum distinctionem inter majores , ct In Coneoid. sa minores Ethnicorum Flamines nemo inficiatur.pta j., 'i' 'hprosequiturque eruditissimus vir Lilius Gregorius GyraMus. Quid igitur vetat hariolari, maximos i,aes,. i. 'ex ipsis Protoflamines dictos fuisse , medios Ar- r. n. Io.chiflamines , postremos Flamines, easque Voces se lasse insertas fuisse in libris , qui, teste A. Gellio , A Gell. Noct. De Sacerdotibus pusticis compositi fuerunt, vel FaG is, τοῦ Τ' ' '' Pictoris , ubi De Ceremoniis Flaminis Dians fuse edisseruit ; vel Varronis , cujus haec adhuc supem sunt verba de Flamine Diali r Is Iolus auum h set galerum , vel quod maximus ect , mel quod Pines immolata hinia auato fieri oporteat. Quod s1 verum est , ut verissimum putamus , ambigendum minime est, Surrentinis sanctum P trum , vel alium Apostolicum virum , quum tDIue Christi fidem intulit, Ecclςsiamque fundavit, eum dedisse Episcopum , qui alios Episcopos dare, atque ordinare potuisset , praecipue quum ibidem
extaret celeberrimum Sirenum Τemplum , ad quod , ut in secunda parte ex Strabone , aliis- . que dicetur, non modo Surrentini cives , sed etiam omnes Provinciales Graeci confluentes do- naria offerre , ac ludos , choreasque ducere Colmsueverant.