장음표시 사용
111쪽
Theodoretia In Paul. epist. p. ad Timoth. cap
s a De Chri Ban. Surrent. Antiquit. VI. Neque scrupulum injicias , quod scilicet Sirenum Templo inservire minime potuerint majores Flamines , vel majores AEdilui , qui Jovi , Marti, vel aliis primis Deorum inserviebant. S, quidem Diis Patriae sundatoribus , ac tutelaribus majores etiam Flamines addictos suisse patet ex sancti Augustini notabili loco , ubi de Ethnicis verba faciens inquit: Nam etiam Flaminem illi in I
tuerunt, quod Sacerdotj genus adeo in Romanis facι iste flante apice excelluit, ut tres solos Flamines has rent trisus nominibus inHitutos, Dialem Poti, Martialem Marti, Guirinalem Romulo ; nam benevois ita cimium velut receptus in Caelum Uuirinus ea ponea nominatus : ac peν hoc O Neptuno , o Plutoni statribus P is , o ipsi Saturno Patri eoruntiati Romulus honore praelatus VI, ut pro magno Sameerdolium , quod Poeti tribuerumt, hoc etiam huic tr fuerent , o Marti tamquam Patri ejus, forfito prο-plex ipsum . Apud Graecos in majorum Sacerdotum numem etiam adscripti erant N. ωροι , hoc est, qui in illustrioribus urbibus propter praeclarissima Templa , quibus erant ornatae, sacra faciebant, ut videre est apud Iulium Pollucem in Onomastico . Ne oram autem civitatem Surrentum fuisse ii fecunda parte explorate, planeque constabit. VII. Ita Neocoris porro civitatibus ab Apost
Iis Archiepiscopi regendae Ecclesiae praesedit suisse
videntur . Theodoretus enim ut Titum Cretei
sium, ita Asianorum Episcopum Τimotheum suiL
112쪽
Lis. I. cap. III. 3 3 se allirmat ; hoc est sicuti Τitus , ut supra dicembamus , in Cretae insula Episcopos constituere , illisque praeesse poterat, auctoritate sibi facta, ab Apostolo Paulo: ita Ephesinus Timotheus in tota Asia minori . Ibi vero tantae auctoritatis Episcin pus fuit datus ; quod civitas Proconsularis esset, ct Neocora; immo ideo Proconsularis , quia Neo
cora, ut citata secunda parte firmabimus. Porro quum in ea civitate commoraretur sanctus Paulus, magnas turbas adversus eum concitavit Demetrius Argentarius in Τemplo Dianae , quas ut sedaret scriba quidam eloquentia pollens inquit z-s Actor.
Viri Ephrast , quis enim in hominum , qui nesciaς Ephesorum civitatem Neocoron, cultricem videlicet esse magnae Diame , Votisque prelis 3 Ut igitur Ephesi factum , ita in aliis quoque Neocoris civitatibus dispositum fuisse ab Apostolis putandum;
quare quum ex Neocoris civitatibus suisset Su rentum , majoris dignitatis Episcopum , sive Archiepiscopum accepit. Neque de hac re ambiget, qui antiquiora cum recentioribus conseret , memineritque , quod ex Capacio indicabimus , anno scilicet ario. a Barbato Archiepiscopo Surrentino datum fuisse , & ordinatum civibus Castrinaris Antistitem . VΙΙΙ Verumtamen obiter heic monendus Le-
ctor, ut caveat a Duareni mendo existimantis PM D renum, ejus-
113쪽
y De Chrissian. Surrent. Antiquit. fuisse sanctum Dionysium Papam ; quum pateat dictis testimonio sancti Pauli eam divisionem , ipsa nascente Ecclesia , fuisse inductam . In hoc totum se ingurgitavit recens scriptor. Romae Vero non a sancto Dionysio , sed antea ab Evaristo Papa secta erat haec divisio, de eo testante auctore Pontificalis : Hic Titulos in Urbe Roma dimisi Presbteris . Τituli nomine indicantur domus ad
sacra facienda accommodatae , atque ad conven
tum Christianorum convocandum ab ipsismet Christianis donatae; quod etiam liquet ex epistola Synodica scripta a Synodo Antiochena ad Imper
torem Aurelianum anno, ut puto, aerae Christi nae 272. Deinde , ut docte animadvertit Severinus B inius , quum in persecutione Valeriani publico edicto Ρresbyteri ab Ecclesiis relegati suis. sent , vel martyrio affecti, ipsarum , ct coemeteriorum iterum facta confusio , iterumque Evaristi ordo a sancto Dionysio restitutus, sublato Valeriano , S pace Ecclesiae per Gallienum reddita.
Duareno criticum alterum errorem addit ejus recens sectator , putans integram sancti Dionysjepistolam ab eo tradi , quum Duarenus lacinias. collegerit, quae apud Gratianum sparse habentur , aliosque antiquos Canonum collectores; integram , quod sciam , edidit Pithoeus , habeturque in ΤΟ-mis Conciliorum. IX. At inexpiabilem sane errorem continent verba illa recentioris istius scriptoris dicentis emis tamen Hatina , o ex eo Baronius asserit a . Dions
114쪽
Lis. L. Cap. III. ys Dionyse dictinctas fuisse Parachias , o Diaereses ,
quum titera exprimat tantum Parochias Ursis dum
Vah , auctorem hunc , qui multa congerit , nihil digerit, nunquam vidisse puto Pontificalem librum de 1ancto Dionysio reserentem. Hic Pres Dieris Ecclesias disisse, o caemeteria, Parochiasique, o Dioeceses constituit. Praeter quam quod antiqui Nsimis Ecclesiis temporibus Paroeciarum nomineis Dioeceses appellatae fuerunt, ut dilucide demo strat Fileiacius sui revi eruditus sane Τheologus, ct Canonista Parisiensis . Haec quasi per transe nam notavimus adversus recentem hunc Ecclesi,sticum scriptorem , de quo Italus Antesignanus vates dixistet.
Non rationiam di tui, ma Darda , e passe. ARΤICULUS IV. Puxta antiquIssimam Ecclesiae disciplinam Archiepiscopis potestis data Susaganeos creandi Episcopos , sed effrena subinde
I. A Postoli igitur, ubi maximos Episcopos , T L. Patriarchas postmodum dictos , in amplissimis Provinciis constituerant; iisdem Μetropolitas in minoribus provinciis creandi potestatem faciebant : hi vero in oppidis alios minores Episcopos statuebant, ut manifestum est ex epistola sancti
Notatur lapsus Lecentis auctoris. Io: FIlesie . d. Paraelat. origa cap. I. Dantea
115쪽
vi eentenis venitIn armi . Creta vetu1 p.
ys De ChriRio. Surrent. Antiquit. sarusti Pauli ad Τitum, in qua scriptum legimus:
Reliqua te .Cretae, ut contatuas Presbteros . Cen
tum erat Cretensis insula populosis reserta urbibus , teste Virgilio , Lucano , Μela Sc. Creta vomis magni medio jacet Insula Ponto et
Mons Idaeus ili, gentis cunasula noHrae . Centum urses habitant magnas, userrima regna . A quarum numero urbium celebratam esse notat
nitidissimus auctor , qui nuperrime latine secit Eustathium Graecum enarratorem Homeri, cujus
verba : Κ si cκατομπολις. Creta enim centum civitat .
Τito igitur a sancto Paulo potestas saeta in iis
centum oppidis creandi Presbyteros , quo nomine veniunt etiam Episcopi, ut liquet ex Eusebio , Socrate, aliisque . ΙΙ. Simplicibus vero Episcopis nulla data potestas ulteriores constituendi, licet perperam eum Hiiacmaro Remensi contra nonnulli statuant, nisi urgente Ecclesiae necessitate , vel utilitate ad postulationem plebis , ut moX dicemus . Verum quum plurimam effraenamque licentiam Episcopos
creandi etiam in singulis pasis , Villis, Vicisque rusticis propriae Dioecesios sibi fecissent ; idcirco
cautum fuit in celeberrima Synodo Laodicena habita sub sancto Silvestro anno 3ao. in qua C nones ys. editi suerunt juxta interpretationem Dionys Exigui, σο. vom juxta Gentianum Herve- tum ne ea pernicies amplius invalesceret; quamobrem
116쪽
obrem statutum fuit can. m. ut habetur ex hujus interpretatione : uod non oportet in vicis , o pagis Episcopos conriti tui , sed periodentas, hoc eH, circumcursatores , eos autem , qui prius constituti fuerunt, nihil ageres ne mente Episcopi , qui e I in civitate; smiliter autem o Presbteros nihil ageres ne mente Episcopi . At ex interpretatione Dionysj Exigui: cuod no , oporteat in Villulis, mel in agris Episcopos constitui, sed Vstatores . Ex collectione Isidori Μercatoris r uod non oporteat in Villis , Er Vicis Discopos omdinari , sed Vstatores , hoc HI , qui circumeant, com litui oc. Neque tamen hujus Concilj canone ea in Oriente omnino est coercita licentia ; quapropter in Concilio Sardicensi generali , quod est Nicamiappendix , coacto anno 3Α7. can. G. circa finem, interprete Gentiano Herveto, idem Canon Laodicenus instauratur ; edictum enim fuit : Non lic re autem Ampliciter Episcopum eo tituere in aliquo pago , vel pa a urse , cui vel unus Presbter suffcitia, non necesse eLI enim illic Episcopum constitui , ne Episcopi nomen, o auctoritas istipendatur . Sed
provinciae ut prius dixi Episcopi debent ιn iis uresisus Episcopos conHituere, ubi etiam prius Episcopi
fuerunt. Si autem inveniatur urbs aliqua, quae adeo populos emadat, ut ipsa Episcopatu digna miriatur , accipiat oc. Hic Canon apud Dionysium Ex, guum aliter, ac apud Graecos codices divisus est: a praecedenti, & incipit : Licentia mero danda non eLI o dinandi Discopum aut in vico asiquo, aut in modica civitate , cui seu est unus Presbyter I fvic H non
117쪽
s 3 De Christio. Surrent. Antiquit. non e se necesse ibi Episcopum fieri, ne malefiat nomen Episeopi, o auctoritas: non debent illi ex alia proin vincia intitati facere Episcopum , nisi aut in his e, vitatibus , quae Episcopos habuerunt , aut s qua
ratis , aut tam populosa e I cimitas, quae mereatur hasere Episcopum oc. III. Ex quo quidem Canone nedum liquet neque Vicis, neque Villis, neque exiguis civit
tibus peculiarem praeficiendum Episcopum , ct modum esse impositum singulis Episcopis , ne
unquam alios constituerent et sed rursus patet, talem facultatem Μetropolitano solum cum aliis
Provincialibus Episcopis relictam suisse in Orie te ; ac proinde sanctus Bassilius Caesariensis in Cappadocia Archiepiscopus exiguam licet Sasin
rum urbem, quum expedire vitum esset, in Episcopalem sedem erexit , cui Gregorium Naziam genum , etsi reluctantem praefecit , de qua reis prolixe Baronius.
IV. Exorta suit nihilominus magna disceptatio inter Eanomium Nicomediae Episcopum Metropolitam , & Anastasium Nicaetae Episcopum circa ordinationem Episcopi Basilinopolis, postquam haec parva regio utrique Dioecesi confinis urbis praerogativas obtinuit ; S ea ad Synodum Chalcedonensem delata, ac abunde discept ta , plures Canones editi sunt , atque hic inter alios et Regula ita praecepit , ut in unaquaque pro mincia Metropolitanus habeat pote Zatem , o ipse
connituat omnes , qui in provincia sunt , Dis ο-
118쪽
pos &c. juxta quam Regulam quum Patres animadvertissent, Nicomediensem suish antiquiorem , Sundequaque persectum Μetropolitam , Nicaenum vero Balvetius legit Nicaetam ) recentiorem, Ssolum honoris gratia, talem illi potestatem ordinandi Episcopum concordi animo concessserunt. Licet Aetius Archidiaconus Constantinopolitanus protestatus fuerit, ne ea sententia ullum in cauosa praejudicium inserretur Patriarchae Constant,nopolitano . V. Ex qua definitione eruitur mist Sardiceimsem Synodum in Orientali Ecclesix abolitum fuisse abusum , seu pravam consuetudinem Colmstituendi Episcopos in Vicis, S Villis , nisi posta
quam in populosas , frequentesque Civitates e CreVerant ; quo tempore neque ab alio , quam a Μetropolitano id praestandum erat. Elicitur quoque apud Graecos plures suis Μetropolitanos honoris Causa tantum appellaros: ct tandem Nic mediam non super omnem Bithyniae provinciam
fuisse ; hujusce enim licet exigua pars Constantinopolitanae provinciae erat addicta . Hinc parum probanda mihi videtur doctissimi Τhomassini consideratio , qua statuit , Canonem Sardicensem is suisse praecipue directum adversus Tyri Syn dum , in qua Ιschyras sancti Athanas insensis mus hostis rustici cujusdam vici creatus fuerat Episcopus . Re vera enim Patrum Constitutio potius edita suit, ut Episcopalis majestas, dignita que coleretur ; prout Apostoli ipsi docuerant, &H a sat
119쪽
iso De Chrissia r. Surrent. Antiquit. sanctissimus martyr Ιgnatius tertius a sancto Petro Antiochenus Patriarcha enixe , vehementisis eque commendarat in suis genuinis epis olis , quae utinam eo, quo debent, animi sensu ubique
ab iis praesertim Ecclesiasticis legerentur , a quibus Episcopalis excelsa dignitas pauci ducitur, quum ad eos maxime spectet , illam extollere , suoque pristino , veterique cultui , ac splendori
restituere . VI. Verum Sardicensis Canon quum non aeque executioni mandaretur in Occidente , praecipue apud Africanos , ut ubique obtineret , sum mo studio elaboravit sanctus Leo magnus, quem admodum ex ejus epistola 8 . liquet ;& licet non vacet heic omnia expendere, illud tamen tacitus non praeteribo .
Ex hac scilicet Ecclesiae mutata quandoque disciplina dirimi, aut componi posse videtur celebris illa disceptatio : num Chorepiscopi vere fuerint Episcopi , de qua abunde plurimi , praecipue JO-hannes File factus ; si enim vetustissimum illum m rem spectes constituendi Episcopos in vicis , &villis , plane eos fuisse veros Episcopos colliges, qui Chorepiscopi , ejusdem 1cilicet provinciae,
aut Dioecesis dicebantur . Idem nomen remansit deinde periodentibus, seu circumcursantibas, aut Visitatoribus in villis , & pagis post executum Canonem illum Concilj Sardicenus , qui tamen Episcopi nomine tenus erant , sed re vera nostris Uicariis Foraneis comparandi.
120쪽
VII. His breviter , ac necessario de antiqua hac Ecclesiae disciplina recensitis, viam sternimus ad illustrandum, cur Archiepiscopis Surrentinis angus a maneat modo Dioecesis ; quum principio eam urbem obtinuissent, quae amplissimae ditionis caput erat, & princeps; & cur blassar quoque , seu praediorum colluvies , & Vici Surrentinae quondam Villae Epitcopos obtinuerint. Siquidem Surrentina civitas vel a sancto Petro , ut diximus , primum Episcopum obtinuit, vel ab Apostolicis viris cuin ea facultate , ut posset alios in sua provincia creare Episcopos ;quod & secerunt Surrentini Episcopi Graecorum more , qui in vastis vicis , & villis pro arbitrio
eos constituebant; ut accuratius fortasse, melius
que pascere possent sacrum gresem ; quemadmo dum ipse sanctus Hypponensis Antistes faciem
dum aliquando duxit . Quum enim Fussulum , vicus in confinio Hypponensis Dioecesis situs D natistis abundaret, ne omnes in schisma prolaberentur, curavit , ut ibidem proprius constituere
tur Episcopus , & electus suit quidam Antonius
nomine, qui a concepta per sanctum Augustinum expectatione longe deinde aberravit ; de cuyus defeetione tantum sanctus Doctor animo coepit dolorem, ut de eo apud Coelestinum Papam v hementi stime conquestus sit . Ita aliquando Deus sanctissimos , doetissimosque homines in consiliis suis errare permisit, ut humilitatem Christianam enixius excolerent. Patres sancti Mauri, &Τh