장음표시 사용
231쪽
et a De chrimaa. Surrent. Antiquit. Massicum, & Promontorium Μinervae; licet albhi a seipso dissentire videatur de Μassico stria hens : Massicus mons e I Campaniae, Promontorium olim Minervae sacrum , Capreae insulae oppostum δε- eiens , hinc Surrentum in radicibus habens , o inde Amalphiam, o Salernum . Ubi rusus hallucinatur Salernum in plano positum oppidum in Μassico
At vero quum Vibius Sequester vetustis Poetis adhaerens Massicum Campaniae in Falerno st tuat, ubi etiam Gaurum collocat Statius, necesse erit duos Μassicos, duosque Gauros in una Campania dignoscere, unum, qui Puteolis imminet , alterum prope Surrentum , e quorum jugis Crateris mare , & Paestanus sinus speciosissimum praebent spectaculum . Gauri cacumen perpetuis serme obrutum nivibus albescit , sed hyemali tempestate adeo illis oneratum est , ut pene fatiscere videatur. Villici in profundos scrobes constipant, indeque Neapolitani , aliique finitimi ad levandum artium vili
IV. In Gauri montis summitate Aidicula sancti Μichaeli Archangelo dicata, cujus plurie mentio repetenda ; Aidi propinquus perpςtu
erumpit nitidissimus e saxo fons , cujus aquas si is appellant ; seruntque a sancto Catello ad roficiendam aestuantium pastorum sitim miraculo eductas fuisse . Μontem ipsum indigenae vernacta Io sermone appellant Monte di sot' Angelo a Dico a
232쪽
Falto , potius a rigeto dicendum ob densas Fagorum ibi virentium silvas . Sancti Angeli aedem adhuc extantem unus , aut plures Eremitae custodiunt. Et quamvis cot, diana illa exterorum , finitimorumque illuc comsuentium undique populorum frequentia jamdiu intermissa sit . quidquam tamen ejusinodi consuetudinis nostra etiam memoria perseverat . Kalendis enim Sextilibus omnium maxime Stabienses in eum montem frequentes conveniunt , ibiquo circum sancti Μichaelis aedem extendunt tentoria , sub iisque tres dies, & plures etiam praes to sancto Archangelo Seraphicae Cohortis Principi
Annotationes in secundam Lectionem , ubi primo plura de Agrippinens carηosio alii ue Assariis
I. Uum in secunda sancti nostri lectione , perhibeatur Surrentinos cives supplici - oratione ab eo impetrasse , ut Surrentum incolendum ex Gauri asperitatibus conveniret , ab historicis expiscari nequivimus , quando ea commigratio evenerit antene , an post quam sanctus Catellus salse accusatus Romam
233쪽
1 4 De Grinio. Surrent. Antiquit. Si conjecturis dandus locus, iisque scriptoribus
assentiendum , qui statuunt S. Antoninum Surrentum advenisse, quum Johannes Hispanus in ea Dioecesi Episcopali munere sungeretur , ut in tertio libro dicemus , certe post mortem sancti Catelli sanctum Antoninum adventu suo urbem Surrentinam fortunasse credendum est . II. Postquam vero illuc convenit , in coen bio Agrippinensi commoratum fuisse unanimis est scriptorum consentio . Id coenobium ita appellatum , quod adhaereret templo D. O. Μ. sub sancti Agrippini invocatione erecto . Fuit sanctus Agrippinus Neapolitanus Episcopus, cujus plurima mentio apud Johannem Diaconum Neapolit num , ct Anonymum scriptorem vitae S. Αth nasj , de quo locupletem criticum sermonem habebimus . Chioccaretius quintum, aut sextum a sancto Aspreno Episcopum facit, ct circa annum Arete Christianae communis rao. obiisse perhibet; qui insuper de hoc illi dicato Surrenti templo h norifice meminit. In hoc igitur coenobio non solum humilem , privatamque vitam degit sanctus noster Antonianus et verum etiam eidem praesuit post obitum Bonisad Abbatis , concordi omnium monachorum calculo Praesul electus , prout idem Bonifacius moriens monachis suis faciendum summo studio
III. Hoc porro coenobium cum templo sancti Agrippini temporis decursu ita eversum est.
234쪽
ut praeter scriptorum famam , nullum aliud post se vestigium reliquerit. Caracciolus putat ibi adstitisse, ubi nunc insignis Basilica sancti Antonini
extructa est , quae a Patribus Τheatinis summa cum veneratione custoditur, ac colitur. Cui opinioni assentiri nequaquam possumus . Inquit enim Anonymus , cui ipse strictim adhaerere consuevit sanctum Antoninum morientem praescripsisse , ut
suum exanime corpus nec extra , nec intra civitatem sepeliretur , quod praescriptum studiosi cives interpretantes sub muro civitatis humandum esse decreverunt. Anigmatis instar morientis iam cti dictum videbatur , quod revera Vaticinium erat, se adversus impios hostes civitati Surrent, nae tamquam validissimum propugnaculum ads turum , ut exitus pluries comprobavit . Neque inde , ubi primo conditum sacrum cadaver , uta quam extractum fuit . ut cons ans est traditio , im numeris miraculis confirmata . At vero , si ibiadem ea tempestate extitisset templum sancti Agrippini, clarioribus notis moriens sanctus Abbas sepulturae suae locum indicasset. Praeterea aedem illam sancti Agrippini muro civitatis adhaesisse ne mo sibi facile persuaserit. Quamobrem nos alibi situm fuisse Agrippinense hoc coenobium, templumque opinamur, sed non longe ab ipso sancti Antonini sepulcro, & sortause , ubi nunc amoenissimi virent Τheatinorum horti in Crateris prospectu , supra secretam inam, quam Pamum Litus hodie appellant. Et
235쪽
t s De Chri Dan. Surreηt. Antiquit. revera ibi passim non pauca aedificiorum iundamenta temporis vetustate exesa ab effodientibus reperiuntur .
IV. Postquam situm Agrippinensis templi ,
atque coenob, indicavimus , breviter de monachis ibidem degentibus, quodnam institutum, ac regu Iam profiterentur , aliquid annectere non abs re serit . Certe Benedictini caudicis Stolones suisse minime dubitandum , qui confestim totam serme , Campaniam circa sextum seculum compleverunt, potissimum vero Surrentinam Dioecesim illius Coeli clementia , terrae salubritate , maris hospitalitate , civiumque, qua jam inde ab eo tempore praediti erant, pietate, atque humanitate allecti; quae quidem Omnia, praecipue vero loci amoenitatem juxta sua monasteria desiderant monachi . Benedictinos autem fuisse ex Regula B. Benedicti , ct ex epistolis S. Gregod apertissime confirmatur ; in ea siquidem Regula sanctus ille monachorum Pater, atque magister quatuor solitariorum genera recen set : Coenobitarum primum , qui sub unius Abbatis regimine versantur : Secundum Anachoretarum , vel Ascetarum , qui desertissima petunt loca, ut soli Deo, sibique contemplatione vacent: Τertium Sarabattarum , qui bini , vel terni sub pauperrima cellula cohabitant: Quartum denique Gyrovagorum , qui de monasterio in monast rium migrant. Haec duo posteriora genera sancto Patri minime probantur: duo autem priora quam maxime . Ad postremam hanc vivendi rationem
236쪽
aliqui ex Surrentinis monachis accesserunt . Quapropter sanctus Gregorius Μagnus Benedictinae regulae assertor , ct cultor eximius epistolam ad Anthemium Surrentinum subdiaconum dedit praecipiens , ut tali abusui consuleret, Curaretque , ut quamprimum ex palantibus , ct circumcursistantibus monachis ad propria coenobia quisque rediret . Erant itaque ex sancti Benedicti familia ii, qui Surrenti degebant, ut disertissime annotant in eam sancti Gregod epistolam Patres Congregationis sancti Μauri. V. Idemque astruunt in notis ad aliam epistolam , quam sanctus Gregorius dedit ad Agis
pitum Surrentinum Abbatem , cui praecipit, ut m nachos Surrentinos transmittat ad incolendum monasterium , quod erat in fundo Μarciano Nuc riae Campaniae a Langobardorum sertasse excursione vastatum , proptereaque omnino derelictum, atque desolatum . Nucerinum id monasterium .
Surrentino , cui Agapitus Abbas praeerat , iam eius Pontifex univit, relicta tamen jurisdictione Nucerino Episcopo, in cujus territorio locatum erat . Hujus unionis meminit quoque Pater ΜabiI-lonius , S utrumque monasterium Benedictin rum fuisse sine ulla controversia asserit .
VI. Eam epistolam post primam collectionem inter Decretales Gregor, IX. inseruit sanctus Ra mundus de Penasori , ad quam illustrandam plures addidit notas locupletissimus , & eruditissimus canonista Emmanuel Gunetaleg Τelleg ; sed adeo
PP. Congreg. S. Matia . ad epist.
237쪽
ινη De ChrisBaa. Surrent. AAtiquis. oscitanter , ut stomachum fortasse delicatioribus historicis moveant; quocirca nos non pigebit ininsulsam GongaleZ crambem removere , ejusque I eo cupedia apponere. Dicit itaque Gonetaleg N ceriam Umsria ei talem esse : minime anima, vertens Umbriam Italiae regionem esse trans Apenninum positam inter Hetruriam, Sabinam , Τμberim , & Picenum, longissime dissitam a Campania , e qua provincia Nucerinam civitatem iam eius Gregorius nuncupat , qui disertissime eam urbem indicat , quae ad praesens Nuceria Pagan rum vel a frequentibus pagis , quibus circumdatur , ut aliqui minus recte putant, vel potius a Saracenis , seu Agarenis , qui illam diu i nuerunt , dicta , qui ct Pagani communissime audiebant. VII. De lando Μarciano, ubi desolatum Nucerinum monasterium indicat sanctus Gregorius , nihil prorsus Gonetaleg . Patres sancti Μauri tantum Martiniano alibi legi tradunt . Sed vulgata prorsus lectio retinenda : is enim sandus imteger olim situs erat intra Nucerinae Dioecesis cO finia ; postquam vero Sarni civitas in Episcopatum erecta suit , ei Episcopali Dioecesii, ac juris dictioni accesit ; sed conterminus remansiit Nuc rinae redactus in rusticum vicum , qui sae Masecano vulgo ad praesens dicitur , ubi & Benedictianorum extitisse monasterium constans traditio est. Solo deinde aequato monasterio , Abbatiae reditus uniti Abbatiae Ecclesiae , quae dicitur Mater Do mini
238쪽
misi, in commendam redactae, quam nostra me moria tenuit Cardinalis Caracciolus Capuae mer, tissimus Archiepiscopus . Hic idem landus, quam tum conjicere potuimus, nomen mutuatus suerat νa templo sancto Μarciano nuncupato, uni ex amtiquissimis Ecclesiae Neapolitanae episcopis , de cujus vita etsi nihil scriptis demandatum accepimus: Vetusta tamen Kalendaria , ct sacra aedicula ad Ilvam Episcos Neapolitani etiamnum extan. Gu. Ahi C, , E L,
memoriam ab oblivione , ut ait Caracciolus , vim s ςr. Neap. Eccl. dicarunt . De hoc eodem sancto celebre nomen '' 'R p suisse Neapoli Chioccarellus tradit, de quo duo Barth. Chloee.Iaadhuc vetustissima Sacella in Μetropolitana Ec- ιεEA' Fieri clesia superesse meminit . Τempus, quo peculiariter Neapolitanae Ecclesiae praefuerit licet ignotum
tamen ante quartum seculum eam tenuisse extra
aleam putant . Ab hoc igitur sancto nomen a cepisse Fundum Marcianum conjicimus , & comjecturae nostrae non levem astruit fidem , quod in Paroeciali Ecclesia in fundo, seu vico Marcia Ea extructa ejusdem sancti Imago extet in tela olearibus coloribus expressa , prout nobis relatum est . VIII. Non adhuc missum faciamus Gonzaleg , sed ab eo repetamus, quei vere dixerit non comstare quodnam monasterium in Surrentina Dio cesi Agapitus rexerit: Ubi, haec sunt GomaleZ verba , quum tria hujus oriunis B. Benedictissu mon
Heria , mideticet sancti Renati de Surreno , sini Puri ad Crapulam , A chogeli de Publigiano, non Z a liquet ,
239쪽
18 o De Chrissio. Surreat. Aatiquit. Iiquet , eui ex eis mona Ieriis unitum fuisset mona Herium, de quo in praesenti , scilicet Nucerinum. Plura in unum fasciculum altringit doctus C
nonista , rerum tamen nostrarum non apprime ininstructus . Τria fert jam floruisse in Surrentina Dioecesi Benedictinorum monasteria , nulla men
tione habita de Agrippinensi , quod praeclarius tempore sancti Gregorj , S illustrius erat, ut dicebamus, ct cui Agapitum , ad quem epistiniam dat sanctus Gregorius, tunc temporis prae sedisse putamus . Dilucide enim exprimit mona sterium intra civitatis moenia extitisset Ut tamen jorisdictiοκem ilite non Episcopus Surrentinus , in cujus civitate tuum mon Ierium eLI, oc. Intra civitatis muros fortasse aliud comprehendebatur coenobium cum templo sancto Salvatori erecto , sed hoc angustius , nec tot continens monachos, ut eorum coetu imminuto pars Nuceriam mitti
posset. Sed hanc quoque Benedicti norum sortasse Abbatiam praeterit Gongaleg. Insuper praetermittit Abbatiam, quae dicitur sancti Angeli vulgo. a Remigii o , quod olim extitisset in exigua maris insula, seu potius scopulo, cui Remuliano nomen, prope Pompejos, nunc Dioecesis Nolensis, ad magnum litus Surrentinum sub titulo sancti Petri
translata ; nec multo pridem , nobis impetrantibus in perpetuam commendam Seminario Surrentino tradita fuit ab immortalis memoriae Innocentio
XII. Missam quoque iacit Abbatiam sancti Petri ad Germetum vulgo ad Cremeraam, cujus Aides adhuc
240쪽
Lib. II. Cap. IX. et 8 Ianue extat sub ipsius sancti Petri nomine in amo
nissimo colle, qui memorati Gauri appendix est, vel brachium , diciturque Geus Gauranus , corrupterico Aurano, o Amano; unde utrumque sinum, Paestanum scilicet , & Parthenopejum cuique datur jucundissime speculari . Heic Benedictinos etiam monachos incoluisse majorum traditione ad nos pervenit ; S revera , agricolis terram circum hoc Sacellum fodientibus, quaedam humore, atque ipsa antiquitate corin rosa primae substructionis vestigia in dies emem gunt . Haec omnia non reticenda quidem omisit
IX. Neque ipsum quidquam juvat , quod
Commemoraturus ea coenobia, quae sancti Gregon tempestate extabant , haec incerti temporis silentio praetereunda putarit . Agrippinense enimia monasterium, ut constans seri traditio, etiam a
te sancti Gregod aetatem extitit . Praeterea illud , cujus ipse meminit, sancti Renati, quod modo in Rectoriam Neapolitanae sancti Severini Abbatiae sustraganeam radactum est , quamvis obscurum sit, quando fuerit a iundamentis excitatum: tamen sere certam est , sancti Gregod Μagni tempore nullum fuisse ; nam Μarius de Vipera, atque Ecclesiae Surrentinae monimentorum collectores , ex quibus educitur obstidio Surrentinae civitati a R doaldo Beneventi Duce illata , de qua nos in
Commentariis ad vitam sancti Valerj abunde γatque Agapiti id temporis Episcopatus, ct ipsiu, templi