Epistolarum Pauli Manutij libri 4. Eiusdem quæ præfationes appellantur.

발행: 1560년

분량: 507페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

121쪽

ligere tamen uix possumus , uel plane nullo modo possumus, locorum, uiscis, pene innua merabilium discili cientia impedit . bene collocabitur industria tua , hunc sibi comiatem adiungi, ne Alus eat per ora uirum, Varro tuus aequ0 animo patietur rogandus non es

in tua .inde, communi presertim studiosiorum commodo coniuncti ut, sit de illa non laboras, hoc saltem commouere te debeat quod utinam aut mihi cum hac mente pars aliqua doctrinae tuae aut tibi mea mens , O plane incredibilis ad communicandam uirtutem animi propensio, cum illa tam exquisita, tamq; multiplici omnium pene litterarum scientia contigisset nae ego, quod ad me attinet, multa noni inerem ignorari, quae scire praeclarum est, qui eq; in tenebris, nisi tu eruas, perpetuo iacebunt nec tamen persuadere mihi possum, te uelle nobis tam iniquum esse, ut tantam 9-ctrinam si quid tibi accidat humanitus, milites enim sumus nec ego mihi, nec tu tibi de uitae diuturnitate praestare quidquam possumus 9 extingui tecum uelis. Quid ea siti echartis iam , O uoluminibus explicasti cur diutius premis, optime fugi 'ines cur x ingenti tui fontibus expleri nostram sitim nouvis 'sed, opinor, aliquando facies o faveo libenter meae stet paulo minus, quam tuae gloriae:

122쪽

riae vijcio optime consulere , cum haec ad te scribo. Demes quaeris ueramur ocul0rum anniuersario morbo nec tamen labori parcimus scribimus aliquid quotidie, aut legenti puero operam damus aliquo fortasseeualetudinis damno sed nihil est tanti, ut a litte rarumsuauissima consuetudine eiungar Onu-pbrius Panuinius, ille antiquitatis heluo, 'ediat iuuenis industriae, est ingenio, ut probi tate, praestans, hic es, eritq; ut uideo, in aliquot menses imprimit suos Falios cum commentari s. interim adornat alia βpe litigat obscuris de rebus cum Sigoni nostro sed utriusque bonitas, mutuus amor, exce lens ad cognoscendum ueritatem iudicium, facit, ut inter eos facile conueniat. Sigonium de facie non nostri eius tamen scripta, non dubito, quin legeris ea οἱ rinam, O ingenium declarant humanitatis, studi erga te, utq; smilestellis ego sum . quem debes ipsum suomeriis p terea tuae praeconem eruditionis

diligere. Vale. Veneths.

te ad urbem redusse cogi ut uehementer ane, pro meo erga bonas litteras perpetuo acyingulari Iudio sum utatus te enim absintes

123쪽

sente, littere mihi prorsius Romanae nus uidebantur. Scripseram ad tesuperioribus diebus easq; litteras ad aulam noui imperatoris misieram quas acceperis, nec ne, cupio scire appellabam te, quod iam promisieras, de Festo cum tuis correbitonibus diuulgando de quo nunc eo magis urgeo, quia, si fallor,

stati plus habebis aggressus ne sis, O quous

que opus perduxeris, ac de perpolitione quid steres, i ad me scripseris, rem gratissimam

facies simul illud si quid, quod ad ius Lati

pertineat aut obseruasti, scriptum ueteribus, aut ingeni tuo, quo uales plurimum, consecutus es nam Latinos reliquis omnibus focij antecellere, satis constat suo autem iure qiιibus bonoribus in commodis , adhuc quaero . , ut nou nulli ex Liuio, altu ex iure ciuili, quae rem aperire uideantur, in medium

ferant nihil tamen intelligo esse ita firmu, ut in eo possit cogitatio consilere quod tufortasse praestabis. Vale. Veneti s.

iENEDICTO RHAMBERTO,

rusticanti. MI M , is exirem quΘd aegrotans,' ' si in eis in caeli mutatione,cognouissem:

imgii ipro secto neque me congressus

124쪽

gressus, neque ei mo cuiustquam tiliaths0b s, ut in littore, oberro quin etia, et sicio quEmys prudens, ct in omni re moderatus tamen, ut es amor solicitus, offensiones in te omnes times commune omnium es, ut rure, ueluti

quandam uiuendi licentiam nacti, liberius agamus amabo te, mi M'amberte, noli istam consuetudinem imitari, strua tuam ueterem in urbe continentiam. quoniam mihi, ut sepe tecum locutus sum, aduersus non dissim

lem destillationem, sens auxilium fuit exercitatio te quoque ipsum , nisi fallor, hoc uno maxime senties alleuari;si modo hoc tenebis,

ut meridianum insolem ne te committas, muto fero minus in uentum, qui it inclementior. nam etiamfunt aurae quaedam leues, quarum

spiritus no modo non hominum generi noxius, sed etiam uitalis: O ego, hassipe ultro secutus siens languentes in me uires earum quoi fabris excitari. Sed o A samberte, audi me hoc ueri Ome monentem nihil agis, ni iucunde uiuas . se uis te tibi restituere; de te ad hilaritatem oportet, O ex animo tuo dispellas, si qua tristium cogitationum residet nubecula.

Hanc esse pri antissimam medicinam, uel

potius unam esse medicinam, Me qua lem Aperioribus temporibus eodem morbo laborantem, docuit euentus quare e rogo, ut pro eo, quanti

125쪽

st, i

quanti is quantiq; etiam nos apud te sumus quorum salus in tua saluteposta es;

des operam, ut ueterem morbum noua ratio

ne cures, O aliquando istam turbam medicorum malam in crucem iubeas abire; qui te pharmacis non solum diuersis, sed etiam contrarijs integrum iam annum lacerant, dum latentem in obscuro ueritatem tuo periculo quaerunt Vale. . Veneths.

Brundusium.

D tibi, mi Corrade, tot iam nominibus, prorsus ut non uideam, qui soluendo esse phsm scripsis ad me sepes tantum ne ἐsunt alia humanisme, elegantissme laudes in me contulisti eas, quassi agnoscam, ipse me nimium uidear amare tibi tamen habeogratias decisa tam liberali, tamq; erga me prolixa uoluntate; eamq; , Agratus, id ests uir bonus esse uolo, ut certe uolo, puto mihi esse intersumma beneficia collocandam itaque, cum te nunquam uiderim fero tamen in oculis: O quanquam habeas, qui te talem diligant; quos necesse es esse quampluri

mos ego tamenprimas in amore partes appeto secundis non libenter acquiesco non soleon blan-

126쪽

PAVLI MANVTII

blandus se, nec auribus dare, qu=d negari post veritati quare uelim mihi credas a tirmanti neminem me tibi Latina in orationeant ouere , conferre paucos hoc ego ita iudico nec tu meum iudicium in dubium reuocare debes cum mihi iam in epistolis tuis tantum in hoc genere tribueris unum doleo, tuam blam latere uirtutem in extremo Italia

angulo, neque in hac luce uersari, rutilumq; capere laudem eam,quae tibi debetur, iudicio, ac testimonio praestantium uirorum quod si te cohortando possem adducere, ut demigratione cogitares: aggrederer, O in hanc ratio nem totus incumberem uerum neque mihi deflatu rerum tuarum constat si cohortatio ne moueri potes, ipse te res, nequaquam tibi, ut, opinor, obscura uel me tacente debet incitare. Quod scire uis de meis antiquitatibus, haec funt Liber nunc imprimitur de legibus: quem, cum erit absolutus, curabo ad te perstarendum siquetur, de ciuitate , aut de comitusu tum reliqui libri ut ea trema cuiaque manus imponetur seunt enim omnes decem nec ibi ordinem in edendo praescripsit. Edidi iam cismentarium in orationem pro Sextio O proximis diebus in epistolas ad Brutum M ad Quinctum si atrem quem tibi nunc utrunquc mitto, munusculum uidelice

127쪽

ut ait ille noster, euiden e sed rem uoluntate metieris. maiora uellem fortabe οβ sem uerum infirmitas corporis facit, ut a bore debiliter; lippitudo autem, ne legere diustius liceat, aut scribere magnam etiam mihi temporis partem eripiunt salutationes amicorum , magnam domestica negocii sexcenta praeterei, quae me a Iudijs auellunt .sed feramus humanasunt, nec praecipue nostra, sed communia cum multis. Tu me, uelim, ames, O, si par pari referre rus amore non uulgari. Vale. Venet ijs.

Brixiarn. tu ad me, Fabi, quem de facie nondum nosti, addu tus humanitate episeolam miseris tum elegantem, illinctam notis non amoris minus, quam ingenis ferreus sim, nite, pa- tremq; tuum sic amem, ut amaresolemus ea,

quae nobis in uita prima sunt sed quid, sit meipsum etiam uestra caulis plusa mem' quid e-

nisi cum ego me a parente tuo, magni nomi ni nis uiro, summis uirtutitas ornato, diligi uideam, d te uero etiam laudari, excellentis ingenii adolescente, optime ad uirtutem anima

128쪽

beri duobis qualis esse semper uolui, O, ut essem, laboram; sed uoluntati exitum reston disse nunquam duxi in quidem cum naturasium, tum ualetudine, O morbo subtristis nee

ad hilaritatem facile traducor tuae tamen litteris, patrisq; tui, uix credas, quid animo meo iucunditatis in liliarint, qua u0luptate,

qua titia perfuderint. itaque ossici uestri me

moria sit lenior; eaq; ic fruor, ut beneficus omnibus aliteponam quΘd utina adire ad uos, ac sudio uestro satisfacere liceret nihil esset iplatius: O esset iter Pastorio comite lucullius. uerum nescio quo fato contigit, ut, quo primis huc die perueni, cum tota pene familia coeperim aegrotare, uxor quidem grauissime necdum ualet C satis leuiter sic tamen, ut iaceam corρori enim imbecillo quaevis incommodita uiaeferenda quamobrem, asse Ius mombo, iuiribus infirmus, quo me non auderem committere, uelplacidis me incedenti. edt,cam, inquis, mittemus hac equidem ueherer commodius sed, mi Fabi, hocgenere deliciarum mei ordinis homines uti non solent, adfortunatos pertinet itaque disseram per aliquot dies quoad uires colligam, id est, quoad equo, aut etiam cisio liceat uti equos quidem

hic, quales infirmitas nostri corporis requirit, id est qui alterno gressu crura molliter expli

129쪽

cent, quos gradarios antiquitas appellabat, facile possum inuenire sed insolentiam huius caeli non nihil metuo cis us autem , vereor, ne succussu dat omnia tamen, ut uideo, moderabitur humanitas uora. Vala, patritu , praestanti uiro, multam salutem meis uerbis. uia.

N tuis in litteris O patris tui,summi uiri singularem humanitatem , O Pallori nostri, hominis integerrimi nec eloquentia minus , quam doctrina, prae antis, egrenam disciplinam et cum V te propter illos diligam, est enim, ut scis, uterque mei, ego item utriusque amantissimus cium uero ad meam in illos beneuolentiam, qui summa est, non nihil tamen tua causi a uidetur accedere Patet, atque elucet in epistola tua pudor ille, ingenuo dignus adolestente, qui maxime c0mmendat aetatem patet etiam, quos pudor amabilior, plusq; sibi gratia conciliat, ingenium quae persi exeram equidem in te, ac laudaueram, quo tempore diuersatus Brixiae

sam in aedilbus uestris, exceptusq;. cultus a parentibus tuis omni genere scis sed nihil practantius, nihil admirabilius, quam lau-

130쪽

dis in adulescente perpetuitas primum enim lubrica ipsa aetas es nec reperitur facile, consectat: deinde, tendunturμpe bonis , qui bus capiantur insidiae . multa sunt ad deprauandum parati, improborum consilia, aqualium exempla uoluptatum illecebrae hae sunt illa Drtes, quibus incerto cursu nauigautes absorbentur haec illa saxa, quΘ alutis uaperto discrimine impingitur nec uer9, 9etas, cum O haec, O huius generis alia cecinerunt, simpliciter locutos, uelim existimes utuntur similitudine rerum, quae subies Ibe sensibus sunt, ut animos erudiant, moribusq; no-yris, ac famae consulant itaque sapientem appellarunt eum, qui maris periculi uoragines, Oscopulos, o dubiis agitata uentis loca uitauisset, atque illa perdendorum hominum auida monstra, uirginum faciesimulata, prae dulciq; cantu blandientia, contempsisset .sus sunt omnes, mihi crede, imagines hi mam uitae qua nullum est mare dissicilius, ct in qua, nisi rationis quasi gubernaculo regamur,quim facilefluctuemus quamq; multa, O quam grauia rei familiaris, existimationis, ac uita naufragia contingant si te propter aetate nondum usus docuit, disce ilibris, uel disce a parente tuo, spectatae sapientiae uiro; qui e ex hac tempectate tanquam in portum recepit μ'

crarum

SEARCH

MENU NAVIGATION