Epistolarum Pauli Manutij libri 4. Eiusdem quæ præfationes appellantur.

111쪽

cae cura pene opprimor oculorum uero ualetu dine ic interdum uexor , ut nullam partem capiam quietis quare male merearis de amico tuo , Silui, i uelis et, tam ualde occupato, tam

Irauiter assecto , diligentis onus imponere.' '' imitetur epistola sermonem , excurrat libere, nullis astricta legibus , O suavem quandam perfecta non indignam amicitia, negliaeentiam praeseserat alioqui scium si libendi, pe inter absentes necessarium arallim qui'

dem semper, iniucundum ingraue nimis accurata reddet industria. 3ὸd me ornas laudibus; non escis ut ipse mihi placeam , aut assumam plus , quim soleo: tueri placet modest am meam: id sequeris, ut me tibi deuincias magis, cuius ex amore fluere icta uideo, nimis in me honorifica, p clara ,singularia quam optaui equidem semper assecutum me nunquam putaui sed uidelicet, fingere ueritati, uobis poetis religio non est: idq; facitis libenter; ne, consuetudine intermissa, quodam modo uestra iura minuantur me tamen si p0eti escribis, artiscium tuum . sin, ut scribis, ita de mesentis, error etiam dele Iat haec enim me tibi commendat opinio, am0rem augeat necesse est foris etiam, ut stero, stuctum

112쪽

gnorum Principum gratia conbiat, non pauci fortasse assentientur quὀd utinam, id quod in meis conflijs erat summum, Ferrariae mihi uiuere, Principiq; egregio optimo Cardina

li, Hippol3to sensi, in illa nobilissima pro

claris referta uiris aula, operam nauare per valetudinem licuisset nae ego te , singulari uirtute adolescentem, ita meis sutil js osciis essem complexus, ut nemini prorsius tuorum familiarium, ne Riccio quidem ipsit, apud questi locum obtines, in te amando concederem.

Quid, inquies si te, depulso morbo, confirmare Tunc quidem nihil esset mihi mea si potius istarem promissis: Ulicio non deessem: omnis mea uoluntas, omnia sudia, omnis indu-yria unum spectaret Hippolytum sensem,

ab unius nutu, imperioq; penderet uerum ut haec aliquando esse percuperem, ita, nefutura nunquam sint, ualde metuo nunc quidem certe nullo pacto esse possunt: iaceo enim, cui hieme soleo, O langueo miserrime nec mihi caeli mutatio profuit nec nouis remed is locus est; quae iam omniafrustra consumpsi uno tamen bono mea mala compensantur, qu Θd etsi uires corporis magna ex parte, ingenium tamen, qualecunque est, uis morbi minime debilitauit aut fregit itaque sngulis noIIibus at, quidscribo, aut legcnti puer aures praebeo.

113쪽

cassequar fortassee, ut, qui me non vident,

iis curentem publico communi luce, uiuere tamen intelligant atque ita uiuere, ne quando cum aliis plane totus extinguar. Tu ruere, optime Silui ista ualetudine, icto ocior coilla tibi naturae munere alis firma contigerit, hoc habeas tui Principis liberalitate uberrimum Vale. Venetiis.

Ferrariam. narras, optime Occi, atque ita narras, ut in magna tuarum litterarum prudentia facile tamen amor interluceat. Mihi, ut scribi , conditiones hoc biennio delatae sunt multa, quinque fere, aut siex, omnes cum e molumento, nulla sine dignitate. fecit tamen me ualetu2o mea siue uoluntas, seu fati potius, quae in rebus humanis dominatur, occubia quaedam uis, ut omnes reiecerim hanc p0 remam, ut dederem me summo Cardinali,

Hippobto flensi, unam avide sum compleaxus, unam omnibus anteposivi nec et in meis consiliis quidquam antiquius, quam ut in Llius aula, eximii Principis, ac uir praestanti firmi, consenesicam quare, quod hortaris, ut ad uos quamprimum me conferam; non es'-

114쪽

cis , ut cupiam; qui cupiditate iam ardeam; dolorem potius auges cum intelligam , quod maxime uolo, id me consequi, hoc quidem tempore , minime posse nam, ut omittam, quod haec me frigoris acerrima uis, O intemperies ciui semel aut iterum cubiculo egressum pessime accepit, O in eadem claustri, in easdem, ubi multis iam mensibus iacui, tenebras retrust praeterea pietas me retinet. Fratres habet uxor mea duos suos ego ambos unice diligo: contraq; ipsi mihi singularem non modo beneuolentiam, uerum etiam obseruantiam prinflant. probi sunt adolescentes, ingenio, m0- destia, uirtute etiam ornati, una re minus laudandi, quὸd inter ipsos earum conuenit orta

est inter eos poR obitu patris de hereditate di issensim inde is, inde odium quΘd si ego me

interponerem; nisi utrunque prensarem, rogaremq; per parentis manes, per solitudinem matris, per extimationem familia conflictarentur assidue turpibus iudiciis, graui iactura fama, magno rei familiaris detrimento . hoc ego dum uersor in negocio dum in eo sudium, operamq; pono, ut uxoris meae fratribus consiuiam: putem mihi esse uerendum, nequis me, sana praeditus mente, reprehendat non puto non igitur hoc , te iudice, pertimescam hem Occi, quisacris in litteris non

115쪽

ambitione, ut multi, sed ita uersatus es, ut fluentiam, e libris petitam, uita exprimeres; o sunt illa praclara, quae nos ille bonarum actionum magister optimus edocuit ' non haec sunt, etentibus subuenire, errantes in uiam, sidentes ad concordiam reuocare a milia o tu me de hoc ocio non postulo, ut laudes. iam enim didici, uel aetate doctus, uel morbo admonitus , rectefactorumfructum a Deo potivis, quam ab hominum iudicus expediare ,

omnemq; laudem non in honore uerborum, sed in ipsa re, atque in una uirtute con9ιtuere. Vides iam duas esse commorationis mea causas, utranque fatis grauem accedit teristia, ne ipsa quidem leuis, ut imprimam librumeum de legibus Romani ; quem poscentibus multis debere iam diutius uix possctum eoq; magis in hanc imluntatem incubui, qu)d inscriptum opus Hippobto Cardinali, cui me addixi totum, emittetur ac, siquid in polle rum ingenio , si quid litteris consiequar, ad unius arbitrium refero: unius laudem meas u

Mi diu 'ectabunt: uni posthac mea seruiet indum i stria. Tu , mi Ricci fac tibi ita pesuadeas, em, amabiliorem mihi Ferrariam fore tua caussa. st tuis enimsermonibus, tua humanitate, tuo leg pore frui, interruptamq; multorum annorum

consuetudine licebit aliquando resarcire quod

116쪽

ut it maxime diuturnum opto uehementer, O , ut tu amantisme auguraris , etiamstero. Vale. Venellis.

ANTONIO AUGUSTINO,

Romam a

C tuum Varronem, missum ab Octauio nolim, delatumia Laevino quid quaeris 'te dignus est qu)d si operam eandem posueris in Festo; putrimum tibi hymanae litterae debebunt aggredere quarenam tibι non succedet)qui ut omittam illa, quae pleno iam theatro1'ectatasunt, ingenium, iudicium,doEDinam)quantus quantus es , totus labor uotus indu-yria es ac mehercule proprias tibi ego agam, atque habebo gratias nam, quem in eo libro emendando laborem fuscipere cogitareeram, quem orta se, O aliis pressus oneribus, O natura, ac ualetudine imbecillus, non ferrem, eo me levabis. Vale. Veneti f. E io iuri cosulto,Pyrrho Taro, ueteri mihi necessitudine coniuncto,tuiperfudisso,salutem plurimam.

Eo uero scripsi iam, nisi mefallit memoria satis aperte: nunc, quando tibi ita placet s

tala

117쪽

cet, iterabo eadem libentissime Lapides, aut nummos, si 'oslatas, in quibus mentio fiat legum Romanarum eos bi nobis impertieris, habebo gratias, tuumq; etiam beneficium pasa fortassee me narrante, posteritas audiet ta

bulas uideor mihi sigilsse i 'mae nescio quas rsed neque tum de crini qui magni non face

rem ea, quae nunc quidem tanti puto, nihil ut potius ibi iri neque uero, quo in loco, aut apud quom eas legerim, satis nunc inmemoriam reuocare possum quare ad te confugio

uiuuerse arcam antiquitatis, arcam tamen eiusmodi quae pateat amicis tuis , hoc est bonis uiris,quo me in numero quia esse uis, triu-pho Alexander autem tuus facile nostrum artificio uincet tu enim excellis: at nos quid fumus aliquid fortasse, sit cum alijs, nihil certe, si tecum fugi in comparemur. Plura nec possum, quὸd eram occupatus quanquam hoc quidem quotidianum est nec debeo hac in re, quam tibi non solum amicitia nostra, uerum

etiam litterae ipse, quibus tibisci nihil esse ca

rius, etiam me tacente, magnopere commendant. Vale, O Siluorum dobrandinum, uirum excellentem, meum perueterem mi

cum, myi graue est saluta meis uerbis plurimum Venetus. Eidem ,

118쪽

I Romam. quis casus meis consiliis occurrat , editionem cogitabam eius libri, ciuem de legibus Romanis quinquennio ante a me conscriptum, debere diutius multis bigitantibus non possum ad hunc librum quantum ex antiquis lapidibus accedere possit ornamenti, praeclare intelligo. porro, tuus es, qui hoc in usu, atque hoc in generescientiae, tum quia Romae uiauis, tum qu d in studiis totus heres , pene solus excellas quanquam hoc in tuis laudibus minimum es alia seunt in te, quae ego non desino

praedicare , haud sane paulo praefantiora

quae non est hic commemorandilocus, ac ne significandi quidem; ne tu me nimium esse blandum , O, quasi tuae dissidentem humanitati, ad hoc artificium confugisse existimes.peto igitur ite atque etiam rogo, quanquam hoc uerbum amicitia nostra, tuaq; maxime bon ta res uere uidetur 9 si quid habes, quod ad

leges omanas pertineat, e libris exceptum, ueterum lapidum, aut etiam nummorum obseruatione collectum, id mihi ut impertias. bene mereberis de litteris, uel potius bene det meritis gratiam referes: quandoquidem ea rum ope ac merito tantus es bene etiam deme

119쪽

0j cuius laudi, pro non ra necessitudine, meoq; erga te studio singulari, debes uelle consulere quanquam hoc ego certe non admodumstecto ambitionem enim pene habeo in extremis: prima mihi es, omniumq; rerum antiquissima publica studiosorum hominum utilitas: qu mei labores intenduntur,mca, quaecunque es, dirigitur industria excute, si me amas atque euolue funditus illa tua scrinia, in quibus conditi rerum antiquarum thesauri asseruantur nemo enim i possessio litterarum diuitiae sunt; quod homines eleganti iudicio, sanaq; praediti mente opinantur nem , inquam, optime Augustine, te ditior es nec de tuis copus multum imminues, sit, quod futui steramus, inopiae Ur subveneris quis etiam nobiscum plimma communicares multo id tamen , quod dares, minus esset , quam quantum tibi uibris a due tractandis, quotidie quaeritur uerum modeste tecum agimus: petimus a te minima de maximis itaque a cile impetrabimus Vale. Veneths.

EIDEM, LEGAT

PONTIFICIO, Viennam.

120쪽

propterea non mediocrem cepi latitiam tibiq; sum absenti gratulatus, quo primum tempore de legatione tibi Hata ad Romanorum I Ggem, tum ex amicorum litteras, tum ex multorumsermonibus cognoui illud, set uere diacam , molestia non nihil al est, quὀd ueritus sum, ne nostrae litterae , quibus, cum in urbe uiuis, tua sudiassiendorem, O utilitatem addunt, te discedente, et in austriam seque, ad longe diuersum uitae genus translato,ia Iurae plurimum facerent quod si secus esse , signi caueris, iam enim uersaris in ipsa re quaeq; tua futurast in uniuersio feremunere occupatio ullus te monere erudire facile potesto cumulabis mea gaudia, O ha bebogratiam iis, quibus honesare tuam uirtutem his honoris insignibus, nullo nostro, hoc est artium, doctrinarumq; liberalium, detrimento, curae fuit. Ac primum illud pro meo incredibili erga antiquitatemfludio, etiam atque etiam die petam, uel potius, quando obiicitus iam es, d te exigam , ut Festum Pompeium tua emendatione perpolias, atque illus res aut, s habes ita emendatum, ut tibi, acerrimi ac seuerissimi iudicii uiro, satisfaciat, edendum omnino cures , neque deberi nobis eam utilitatem diutius patiare, quam, cum iuillo uere aureo libro dispersam uideamus , colligere