Epistolarum Pauli Manutij libri 4. Eiusdem quæ præfationes appellantur.

발행: 1560년

분량: 507페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

401쪽

cum in consuetudine cognita est, Ocitrer, ut, intersus id accidit, amor exoriatur ab hoc qua fonte multorum amicitiae manat ut multos etiam beneficium cum obligas et cumq; id, quod acceperant memoria conteruatum grate animo redderent; idq; uterque eri ob ingeni bonitatem, uoluntatis erga sie propensionem extimaret flatim si illam opinionem beneuolentia consecuta . itaque duae causisae sunt , quamobrem homines ament inter se: sed haec posterior, quae a rebus externis originem ducit , cum illa superiore, quaeci natu ra proficiscitur nullo pacto videtur esse com paranda . illa enim primum habet eam Is auitatem,sisa, ut opinor, O certe nulla maior

est, cum eos, quibus utimur, O isdem rebus quibus nos, ct aeque atque nos a cisentimus: deinde, etiam qui in dando accipiendo beneficii uctus est, eo non eget . nam si haec actio bene merendi interdum est, ct esse potes in i Aqui uoluntate non admodum coniuncti sunt, quanto facilius extet apud eos, quorum animi ita consentiunt, ut, quasi natura hortante, easdem res appetere, ab Udemfugere uideantur' at uero qui sciorum dinoditatibus adducti in amicitiam coierunt etiam si alterat

terum initio summe diligat; tamen, sei quando accidet, id quod accideres pesolet ut ea, qua

402쪽

qua diligere coeperunt, caussa tollatur certe eorum animi pedetentim in amore languescet. quo ingencre animaduertis Rhaniberte quEm multi quotidie labantur de quibus faciis ei lintelligere, quid sientias, cum ab eorum in ii- tuto tua ratio tam uehementer abhora dat .pr0be enim te, quae nostra debeat se in ii gendis amiciti s cautio, quae in i sedem colendis religio, quod item in omni vita praestandum oscium sit, horum librorum, quos nunc tibi inscriptos ad te mittimus, lectio erudiuit senili in me ipso quem ab opibus non magnopere firmum,

aut nefrmum quidem, tamen octauum abhinc annum tanto studio es complexus, quantum, qui ab omni reparatissimus sit, remunerando compensare uix p sit cuinq; rerum mearum status, ut sunt humana, interdum mutaretur; memorIa tenso, te, nunqua in immutatum, eandem semper cum mi , tum statribus meis uoluntatem,ac beneuolentiam praesitisse cum uero maior aliquanto inter nos co

suetudo esse coepisset; quod quidem est factum,

postea quam te in nostram uicinitatem contuli si facilesentio, ad meam uitam recte conformandam quanto mihi obstruatio tuorum 9-rum fuerit adiumento collocutiones uero de litteris nostrae quid non dicam deleItationis sed utilitatis habuerunt equidem si liceret, totos

403쪽

Is, Pra

P R AEFATI s. 18 tos dies uellem tecum ponere quarum enim o rerum cognitionis ector earum in omni

genere qua tui sit iudicii seubtilitas, intelligo.

1id hanc latinesicribendi rationem, in qua multi nunc uolunt excellere, paucissimi obunt, eam uero et tenes, ut tuis scriptis Mihi quidepurius nihil est e uideatur quod eo mirandum es magis, quia tu non, ut astu, diuturno, at que abi dii librorum usu, sed temporum sudio subsecivorum, hoc, possies, consecutus es.

Iam ut omittam, quod tibi, cuius idci atque prudentiae Veneti senatus arcana creduntur, ocium nonsepe contingit ecqui dies est, quo nix amicis tuis aut consilio tibi aliquis, aut opera,ant etiam resit adiuuandushqua in consuetudine retinenda nimium diligens etsi dum vis, accidit sepe, ut tuum potius ipse commodum, qud in oscu colendi facultatem praetem mittas quo ego me aptius facere sitim arbitratus si haec opuscula, in quibus maxime de of sicio pracepta traduntur ad te, quem cogn9ui esse omnium scio Innum, mitterem genus hoc Rhamberte quoddam eri quo ego cosqui de me bene meritisunt, remunera risoles. perpende rem, nulla uidebitur animum respice, gratissimum dices.

404쪽

de Mendo ga, Caroli Caesaris a consilio Meiusdem apud Venetam rem p. oratori, in philosophiae Ciceronis primam partem

praefatio. SupERIORI Bus diebus , cum domum tuam uenissem, ut Benedictum accolium, qui apud te diuersabatur, honoris caussa ferem, quCm eZ,h0minem, non tam quia Cardinalis e ὶ qui in quia Cardinati tu dignismus uel ementer obseruo casu accidit , cum ego adessem, ut inter uos ei mo orireturis de rebus, quae ab antiquis ignoratae, nostra patrumq; memoria non solum inuentae sunt, si dad summam etiam elegantiam perpolitae cuius generis cum cccoltus ita multa commemoralbet, ut mihi quidem , credo item altis qui aderant facile probaret ueterum solertiae non rorum hominum industriam antecellere:

1 gessisti tu, ne depbilosophia quidem,in qua

tantopere antiquitatem admiraremur , tibi uideri essee dubitandum, quin ea posset etiamnunc expoliri, atque ornari, si modo, quam qui que linguam parentibus, atque a nutricibus

m rat

405쪽

cib ι traditam cum lacte simul hausisset, in ea

uellet scribere nunc usu ei exire, ut , externo sermori addis endo totam aetatem consuma

mus quod si nos a pueritia disciplinari in cognitioni totos dederemus non esse desperandum, quin Platones, O Artoteles ali. quando possent exiliere non enim o caelum hoc, unde piritum ducimus, idem di, quod olim furi, Cri0minum ingenia non eadem esse posit ni praua consuetudo naturam peruertit qua, tanquam ager, si colitur, fructus e dit ubem mos 1 negligitur, eXarescit annos triginta poninius in uerbis percipiendis: quantulum patri restat, ut res ipsas consideremus 'licet ad antiquitatem animum referres: num aut Graeci illi philosophi, quorum nomen celeberrimum est, ea quae ab Aegyptius acceperant, Aeg)ptio potius, qui patrio sermo nescripta reliquerunt aut nostri aliena lingua, nou domenica sunt usii, cum ea, quae uel de Graecis sumpserant, uel ipsit pepererant, in usum posteritatis explicarcnt constat, apo domnes gentes, qui suas cogitationes litteris mandare uoluerili,eos fere hs esse uerbis usos, quorum ignificationem matris in gremio cognouissent . quod item nosti ra aetate se feret, facile contingeret quod tu opinaris Hurta declarissime, ut in philosopbia ueterum inuentis

406쪽

non nihil, uel etiam non parum addi politiet: neque enim cos, qui fuerunt, usique eὸ cogitatione, ingenioq; processisse existimandum est, ut i s , qui se tura sunt, quod praeterea c0gnosicerent , nihil reliquerint multa latent adhuc retrusi, atque abdita in immensi late naturae quae elicici, evocabit in lucem, sit qui inue ligandi rationibus, O perscrutandis rerum cat 1sis ab ineunte aetate suum studium dederit quod ab is fieri commode non potes'; uel potius nullo modo potest, quibus non ea lingua, in qua altio educati sunt, sed ea, qua ueteres utebantur scribere consilium est. quorum tu sii probares in itutum, qu0tusquisque tecum elliet in eo laudis genere conferendus in tenes enim perfecte Latinam linguam, tenes Graecam, Arabicam, alias praeterea scribis tamen ut in patria tua loquuntur: in quo uideo quid spectes. quod pater tuus egit ut optime de Hilba uia mereretur id tu

alia quadam ratione consequiuis ille enim,csi annum agere uixdum quintum sedecimum, clua aetate milites in exercitu pauci solent esse, omnium approbatione, qui exercitus regeret,

ele Ius, Baethicae regem bis acie fusum regno exuit, O, quaecunque in eius ditione fuerant, catholici regis imperio potestatiq; subiecit .aliam tu ornandae atque amplificandae patriae

407쪽

iuae rationem inis illi profer mi , quantum in te est, Hispanicae linguae terminos: , ut ea non solum ierbis . nominibus seditiam rebus oescientiis per te locupletata ab exteris nationibus appetatur , ingeni doἱctrinaq; conse-qs eris. quod nescio an omnibus patris tui ui ctoriis, atque triumphis sit meponendum. iam etsi populos bello seuperare, O impertum augere praeclarum es tamen mihi cum animo meo consideranti multo melior uidetur esse conditio litterarum, quEm regnorum haec enim in unius hominis fortuna pol tasunt, O unius spe culpa extinguuntur illae uiuunt, O vigent quotidie magis, neque ulla cmporis circin criptione terminantur. itaque magni excellentes uiri, qui bellicae laudis gloria lorerent, cum earum rerum, quas Icsissent, memoriam non satis fore diuturnam sperarent, ns ab hominibus ingenio praeditis celebrarentur; eos, qui id praesare possent siummo in honoresemper habuerunt quo mihi illorum laus uidetur esse illustrior, qui O res praeclaras mayii gerere, O, quae gesberunt, litteris custodire ipsi possunt.quo in numero fuit soror illa tua praefanti Fima femini cuius militaria facinora cum audimus, cuiuis eam nostrae aetatis uim animi magnitudine comparamus clim au

408쪽

PAULI MANU TII

ptoribus ingenii prae tantia simillimam iudicamus huiusmodi cum in tua familia mulieres exi ant, de uiris quae sunt perarida quanquam a tres orinnes tu, tuq in primis, ea, qtiae 'erabantur, iam praestitillis itaque Gr-rolus Imperator fugussissimus uestra potissimum uirtute, ut 1lraq; fide nititur . nam atrem tuum, Marchmnem de Mondesar, qui ceteros aetate anteit, cum alijs in rebus, tum in uidibria Tunetana, equitibus leuis armaturi maxiniae praepositum, magno suis rebus bensit si adiumento alterum ulcm, Episicopatu aenensi ornatum, umme propter eruditionem, O prudentiam diligit tertium Indicis prouinciis pro Rege, quartum is anicis triremibus praefecit te primum sibiamluit esse in consilio deinde, cum di cultatem quandam temporum pene fatalem impendere, ea, quae cogitabat, in summa prudentia non esse tradianda intelligeret, unum e maχimo numero dolegit, qui apud Venetam remp. id muneris orator sustineres quo in munere clarior in dies ignificatio tuae uirtutis elucet. nam ad usum rerum, quo uales plurimum, addis doctrinae cognitionem quam a libris petitam, grauiore incalfaconsilium capere se uis, explicas, ut proposito praeteritarum rerum exitu, cautior praesentium sit deliberatio quod

409쪽

quoniam Maaime prae an bictorii philosophia tu quidem, hementer utriusque fudio teneris; sed elicis ii pacto magis te philosophia dclectat; credo quΘd pluris apud te es en

cogitare quae nem,ui erit, vim imitari quae ali fecerint. Q ι in genere cum nullius ope ui dearis indigere, quippe qui ita abundes inge-inio, ut quocunque te applicueris, excellas: tamen uide, quid egerim finiui rationem, ut iuuare te possem nam hos Ciceronis de philosophia libros cum uetusis exemplaribus contuli, o mendatos ad te misi ut tibi qua faciti oris expeditio legendi cursus estici sue

enim ex te audiui, cum diceres , antiquorum insicriptis ita multa esse corrupta, ut in eoru, qui Veront, animos permixte falsa cum ueris influerent: cui malos quis mederetur, eum

te existimare studiosis omnibus,sed a te ipso

certe maximam e se gratiam inrturum quae me uox non cohortata est,sed inphlit, ut id facerem, quod fecisse me uides feri tamen potest, ut meo te sudio,c diligentia nihil tuu rim , ea, quae ego nunc in his libris restituta, in tuo nomine emitto, iampridem ipse habeas omnia, domi tuae nati, H te μὴ - ta sed ego itasum ratiocinatus cum tu a philo bphis didiceris, non in reges solumo principes, qui summam iuuandifacultatem habeat,

410쪽

PAVLI MANVTII

sed in tenuiores etiam liberalitatis nomen posse callere, quὸd bene mereri , etiamsi non possunt, tamen cupiant, or praeclarum Oictiment; eadem ratione fore, ut, quΘd ego te iuuare uoluerim pro eo id accipias, quoi ma

xime iuueri DI.

AD MARCELLVM CERVI

num, Sanista Crucis Cardinalem, in alteram Ciceronis philo sophia partem praefatio. s genus h9minum, qui ita sientiunt: philosophari, aut totum nihil esse, aut non eorum esse, qui rerum agendarum in studio uersantur quorum in altero mibi uidentur , cum homines sint, belliarum consiuetudinem imitari; quae tantum ea, quae pedibus teruntur, quaeq; ad unt, intuentur, nihil altum sulpiciunt, nihil longinquum cogitant: in altero reues natura copulatas uelle sieringere. nam qui ab actione rerum philosophiam excludit, is, quantumius ipso est, corporis. Danimi societatem dirimit cum s corpus regimine animi, O animus mini sterio corporis indigeat. Sed proferunt multos, quibus ignoratio philosophi e non obstitit, quo minus ea , quae uolebant, rediis sim perlicerent quasi uero sit eadem rerum omnium

y lima,

SEARCH

MENU NAVIGATION